• wannabeme
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : jutabhorn_k@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2010-08-11
  • จำนวนเรื่อง : 23
  • จำนวนผู้ชม : 74149
  • ส่ง msg :
  • โหวต 157 คน
jutabhorn K.
เป็นบล็อกลูกผสมค่ะ ตามสถานการณ์ อารมณ์ ความรูสึก และความใฝ่ฝัน :D
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/jutabhorn
วันพุธ ที่ 11 สิงหาคม 2553
Posted by wannabeme , ผู้อ่าน : 474 , 19:47:27 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

            สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อน.. ฉันเป็นเด็กกำลังโต(เป็นผู้ใหญ่) เพิ่งขึ้นเลขสอง มาหมาดๆ กิจกรรมยามว่างก็เหมือนกับวัยรุ่นทั่วไป ฟังเพลง ดูหนัง เฟชบุ๊ก ทวิตเตอร์ และล่าสุดก็เป็น สมาชิกใน เวบ บล็อก แห่งนี้ .. สงสัยจริง จะเรียกตัวเองว่า Blogger ได้มั้ยหนอ? เห็นใครๆเขาเรียกกัน..

ที่บอกว่า.. ขอวันแม่ด้วยคน ก็เพราะว่า แม่ของฉันไม่อยู่แล้ว งั้นขออนุญาตเล่าเป็น วันแม่(ในร่างพ่อ) แล้วกันนะคะ

            ตอนเด็ก พอถึงวันแม่ทุกปี .. สิ่งแรกที่นึกได้ตอนลืมตาเลย คือ ต้องแกล้งป่วย เพราะฉันไม่อยากโรงเรียนวันนี้ วันที่เพื่อนๆพาแม่มาแล้วก็เอาพวงมาลัยมะลิหอมๆ ให้แม่พร้อมกับกราบงามๆที่เท้าท่าน แถมที่โรงเรียนยังใจร้าย ไม่ให้เด็กไหว้เปล่า ยังมีการเปิดเพลงบีบเค้นน้ำตาเด็กอีก ก็ฉันไม่อยากร้องไห้นี่ ก็เลยแกล้งป่วยซะเลย... ฉันรู้ว่าพ่อรู้ว่าฉันแกล้งป่วย และฉันก็รู้ว่าพ่อแกล้งเชื่อ แต่มันช่วยไม่ได้ เรายังเข้มแข็งไม่พอกันทั้งคู่

             เป็นอย่างงี้มาทุกๆปี จนมาถึงปีที่ฉันอยู่ ป.2 พ่อไม่ยอมเชื่อฉันแล้ว พ่อไม่รีรออะไร ปลุกให้ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว ไปงานวันแม่ที่โรงเรียนจัดในปีนั้น ไม่ฟังเสียงอีดออด ทัดทานของฉันเลย แล้วเราก็ไปนั่งอยู่ในงานวันแม่ที่เปิดเพลงอิ่มอุ่นซ้ำไปซ้ำมา ในวันนั้นไม่ใช่ฉันแค่คนเดียวหรอกที่พาพ่อไป ยังมีเพื่อนอีกหลายคนที่ไม่ได้พาแม่มา แต่มีคุณตา คุณยาย ลุง ป้า น้า อา หรือแม้แต่พี่สาว พี่ชายมาแทน มันไม่ได้มีแค่ฉันจริงๆ

             จากเรื่องวันนั้นฉันได้รู้ว่า(จริงๆก็เพิ่งคิดได้วันนี้แหละ วันนั้นมันเด็กไป) ไม่ใช่มีแต่เราเท่านั้นที่มีไม่ครบ คนอื่นก็มีไม่ครบเหมือนกัน แต่มันไม่ได้หมายความว่าเราไม่ได้รับความรัก ฉันโชคดีที่พ่อรักฉันมาก ดูแลฉันดีมาตลอด โลกความจริงคือสิ่งที่ต้องเรียนรู้ ยอมรับ และเข้าใจ มาวันนี้เข้มแข็งมากแล้ว (พ่อก็ด้วย)


"วันแม่ แม่ก็อยู่ในใจ ... ส่วนเราก็ก้าวต่อไป ทำฝันให้เป็นจริง แม่มองลงมาคงจะดีใจไม่น้อย

รักแม่ค่ะ."

 

            สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อน.. ฉันเป็นเด็กกำลังโต(เป็นผู้ใหญ่) เพิ่งขึ้นเลขสอง มาหมาดๆ กิจกรรมยามว่างก็เหมือนกับวัยรุ่นทั่วไป ฟังเพลง ดูหนัง เฟชบุ๊ก ทวิตเตอร์ และล่าสุดก็เป็น สมาชิกใน เวบ บล็อก แห่งนี้ .. สงสัยจริง จะเรียกตัวเองว่า Blogger ได้มั้ยหนอ? เห็นใครๆเขาเรียกกัน..ที่บอกว่า.. ขอวันแม่ด้วยคน ก็เพราะว่า แม่ของฉันไม่อยู่แล้ว งั้นขออนุญาตเล่าเป็น วันแม่(ในร่างพ่อ) แล้วกันนะคะ     ....

อ่านต่อ


/1