• johnrit
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kajohnrit@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-07-02
  • จำนวนเรื่อง : 421
  • จำนวนผู้ชม : 508136
  • ส่ง msg :
  • โหวต 64 คน
kajohnrit
ว่าด้วยเรื่องการเขียนและการอ่าน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kajohnrit
วันอาทิตย์ ที่ 10 ตุลาคม 2564
Posted by johnrit , ผู้อ่าน : 292 , 18:42:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน อดุลย์ โหวตเรื่องนี้

9 กันยายน
พี่เจนถามแม่ว่า จำคนนี้ได้ไหม แม่มองหน้าอยู่ราวครึ่งนาทีแล้วส่ายหัวบอกว่าจำไม่ได้ ผมบอกว่าไม่เป็นไรครับ เพราะเข้าใจได้ดีว่าแม่อายุแปดสิบหกย่อมหลงลืมเป็นธรรมดา อีกอย่างแม่ก็เจอผู้คนเยอะแยะในแต่วัน แม่จะไปจำได้หมดยังไงว่าเพื่อนลูกคนไหนชื่ออะไรบ้าง

ผมเห็นหน้าแม่ก็รีบเข้าไปไหว้ แม้ใจจะกังวลว่าอาจไม่ปลอดภัยเรื่องโรคระบาด พี่เจนว่าแม่เพิ่งได้รับวัคซีนไปหนึ่งเข็ม กำลังรอเข็มที่สองอยู่อย่างตั้งใจ เข็มแรกแม่ไปฉีดที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พี่เจนเล่าว่าวันนั้นบอกให้แม่รอเจออาจารย์ปริญญา เทวานฤมิตรกุลก่อน จะได้ฟังอาจารย์ร้องเพลงด้วย แม่ว่าไม่เป็นไร อยู่ที่บ้านพัทลุงก็ฟังเพลงอยู่ทุกวันแล้ว ลูกชายก็เป็นทั้งนักร้องและนักดนตรี เพื่อนของลูกก็เป็นนักดนตรีผมรุงรังอยูกันไม่ไปไหน อยากฟังเพลงก็เดินไปที่ร้านกาแฟ ก็จะได้ยินเพลงที่พวกเขาแต่งพวกเขาร้องพวกเขาเล่นกันอยู่ตลอดทั้งวัน

แม่มาอยู่กรุงเทพฯหลายวันแล้ว มารอฉีดวัคซีนเข็มสองสถานที่เดิม ครั้งนี้อาจจะได้เจออาจารย์ปริญญาและทักทายกัน

ผมไม่เจอหน้าแม่นานมาก จำได้ว่าครั้งสุดท้าย แม่มากรุงเทพฯ ตอนนั้นยังไม่มีโรคโควิด ผมรู้ว่าแม่มาก็ขับรถไปเยี่ยมแม่ที่สำนักพิมพ์นาคร ไปไหว้แม่แล้วนั่งฟังแม่เล่าเรื่องราวต่าง ๆ หลายเรื่อง ทั้งเรื่องลูกชายที่เป็นเพื่อนผม เรื่องน้องชายของเพื่อนที่กลับมาคืนดีกับเมียแล้ว วันนั้นคุยกันนานจนแม่เหนื่อยผมก็ขอตัวกลับ

จากนั้นก็ได้ข่าวว่าแม่กลับไปอยู่พัทลุงกับพี่จิม และวันนี้ก็ได้เจอแม่อีก พี่เจนว่าเดินเหินได้ แต่ต้องใช้อุปกรณ์ช่วยเดิน แม่กลัวว่าจะล้มคว่ำหน้าลง ตอนผมไปถึงสำนักพิมพ์นาครเป็นเวลาบ่ายสองโมง จอดรถที่ริมถนนแล้วยืนแหงนหน้าดูช่างกำลังติดตั้งโครงสร้างเหล็กขนาดใหญ่มหึมาอยู่บนดาดฟ้าของโรงเรียนอีเลคทรอนิค พี่เจนผลักประตูกระจกออกมารับ แล้วก็อธิบายให้ฟังว่ามีคนมาขอติดตั้งป้ายโฆษณา ทีแรกเขาจะให้สามหมื่นห้าพันต่อเดือน แต่คุยกันไปคุยกันมาลดเหลือแค่สองหมื่นห้า ผมว่าป้ายใหญ่น่ากลัวมาก พี่เจนว่า ไม่ต้องกลัว เขามีวิศวกรมาตรวจสอบขั้นตอนการติดตั้งอย่างละเอียด ผมถามว่าป้ายของอะไร พี่เจนตอบยาว ตอบจบผมก็ลืมทันที

วันนี้จะมีงานแถลงข่าวมอบรางวัลนักเขียนเรื่องสั้นยอดเยี่ยมรางวัลกนกพงศ์ประจำปี2564 ปีก่อน ๆ จะมีการจัดงานมอบรางวัลกันอย่างใหญ่โตที่จังหวัดพัทลุง เชิญทั้งผู้ว่าราชการจังหวัด ศิลปินแห่งชาติ และนักเขียนมาร่วมงานกับคับคั่ง แต่ปีนี้มีโรคระบาด รัฐบาลสั่งห้ามการชุมนุมกันเกินห้าคน งานมอบรางวัลก็ล่วงเลยมาเป็นเดือน ๆ ผลการตัดสินก็ได้พิจารณากันไปเสร็จเรียบร้อยแล้ว กรรมการผู้ใหญ่ที่มาร่วมตัดสินก็มีพี่อัศศิริ ธรรมโชติ พี่จำลอง ฝั่งชลจิต พี่ไพฑูรย์ ธัญญา และอาจารย์สรตี ปรีชาปัญญากุลจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง การจัดงานมอบรางวัลเลื่อนออกไปหลายครั้งตามแต่สถานการณ์ของโรคระบาด จนในที่สุดก็ต้องตัดสินใจจัดงานเล็ก ๆ ถ่ายทอดสดทางเฟซบุ๊คLive พี่เจนดำเนินการเองด้วยการนำทีมไปถ่ายทำการประกาศผลโดยให้พี่อัศศิริประธานการตัดสิน เป็นผู้อ่านคำประกาศว่า ผลงานของใครได้รับรางวัลชนะเลิศและรองชนะเลิศ ส่วนวันแถลงข่าว พี่เจนโทรมาให้จตุพล วัชระ และผมในฐานะกรรมการกองทุนไปช่วยอ่านคำนิยมว่าผลงานของใครได้รับการยกย่องว่าอย่างไรบ้าง

จตุพลติดธุระที่อ่างทอง จึงเหลือแต่เพียงวัชระกับผม ตอนขับรถไปก็คิดว่า ถ้าผมไม่ไปเสียอีกคน งานนี้ก็จะเหลือแค่พี่เจนกับวัชระสองคนซึ่งไม่ควรจะเป็นอย่างนั้น มานั่งย้อนนึกดูเวลาผมมีงานอะไรทั้งนอกบ้านและในบ้าน แค่ยกหูบอกว่าพี่เจนมาหน่อยนะครับ พี่เจนก็จะโผล่มาให้เห็นหน้าเสมอ บางครั้งก็หิ้วไก่ย่างห้าดาวมาฝากสองสามตัว บางทีก็มีไวน์มีเบียร์ติดมือมา พี่เจนไม่เคยละเลยหรือเพิกเฉยคำเชิญชวนของผมแม่แต่ครั้งเดียว ผมพยายามนึกทบทวนว่าผมเคยละเลยพี่เขาบ้างหรือไม่ ก็ตอบได้อย่างมั่นใจว่าไม่เคยเหมือนกัน ขอเพียงแต่ส่งเสียงมาเท่านั้น ผมก็จะไปในทันที

ตอนอยู่หน้าโรงเรียนอีเล็คทรอนิคของพี่เจน ผมถามว่าตอนนี้แม่อยู่ไหน พี่เจนว่าอยู่ข้างบน ผมว่าเดี๋ยวจะขอไปไหว้แม่ก่อน พี่เจนว่าแม่กำลังอาบน้ำ สักพักคงเสร็จแล้วก็จะออกมาพบพวกเราเอง

ข้างบนชั้นสองลูกน้องของพี่เจนทั้งบ่าว ,เวชและบอยกำลังตั้งกล้อง ทดสอบเสียง วางไมโครโฟนไว้บนโต๊ะสามตัว พร้อมที่จะให้เราไปนั่งแถลงข่าว บนเคาน์เตอร์หน้าห้องแถลงข่าวพี่เจนวางแกงส้มปลากระพงไว้สามถุง บอกว่าเมื่อเช้าเพิ่งพาแม่ไปทานข้าว และพบว่าร้านนี้ทำแกงส้มอร่อยมาก จึงซื้อมาสามถุงเพื่อให้พวกเราเอากลับไปกินที่บ้านคนละถุง ผมไหว้ขอบคุณบอกว่าเสร็จงานแล้วจะเอาไป

นอกจากแกงส้มแล้ว ยังไปหยิบเสื้อยี่ห้องPOLO ลายกัญชาสีเลือดหมูมาให้ผมอีกตัว ถามว่าใส่เบอร์อะไร ผมว่า L เขาบอกว่าพอดีเลย ไซค์ Mจะให้วัชระ ผมรับเสื้อใหม่เอี่ยมจากมือพี่เจนแล้วยกมื้อไหว้ขอบคุณอีกครั้ง

นี่คือพี่เจน

เรื่องซื้อของให้พี่ให้น้อง. พี่เขาทำจนติดเป็นนิสัย มีอยู่ปีหนึ่งพวกผมซึ่งเป็นกรรมการสมาคม ไปปิดเล่มหนังสือ "ปากไก่" ที่สำนักพิมพ์นาครอยู่คืนหนึ่งกับสองวัน น้ำท่าไม่ได้อาบ

เร่งทำกันทั้งวัน เพื่อจะให้หนังสือปิดเล่มเข้าโรงพิมพ์ทันเวลา พี่เจนมาเห็นสภาพของพวกเราแล้วออกไปข้างนอกราวหนึ่งชั่วโมงกลับมาพร้อมกับผ้าขนหนูให้คนละผืน เสื้อยืดคนละตัว บอกให้เอาไปอาบน้ำแล้วเปลี่ยนเสื้อใหม่กลับมานั่งทำงานกันต่อ

ตอนเป็นนายกสมาคมฯก็ทำเสื้อแจ็คเก็ตปักชื่อสมาคมนักเขียนแจกกรรมการทุกคน ควักกระเป๋าตัวเองทุกบาททุกสตางค์ ปีใหม่ก็ซื้อของประเภทพัดลมตู้เย็นมาให้กรรมการได้จับฉลากกัน

ตอนที่ผมได้ยินพี่อัศศิริประกาศว่า “เมื่อนายหัวเจนขอให้ผมประกาศรายชื่อนักเขียนผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศประจำปี2564 ผมก็ยินดี”

คำว่า “นายหัวเจน” นั้นถือว่าเป็นคำยกย่องที่ถูกต้องงดงามที่สุดแล้ว

วัชระมากับลูกเมีย เขาดูอ้วนท้วนสมบูรณ์และบ่นให้ฟังว่า หงอกขึ้นเต็มหัวแล้ว ผมว่าไม่ต้องอายเพราะว่าเราควรจะดีใจที่อยู่มาได้จนหงอกเต็มหัว ถามว่าปีนี้อายุเท่าไรแล้ว เขาบอกว่า สี่สิบหก ผมว่ายังหนุ่ม เขาถามผมว่า แล้วพี่ล่ะเท่าไร ผมว่าน้อยกว่าพี่เจนสองปี

แล้วผมก็นึกขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง ปีนี้พี่เจนอายุหกสิบเต็ม พี่อี๊ด ชมัยภรเคยบอกผมว่า “ช่วยทำหนังสือแซยิดให้เจนสักเล่ม” ผมรับปากเป็นมั่นเหมาะว่า “ได้ครับผม” และคิดวางแผนว่าจะทำอย่างไร จะให้ใครมาช่วยเขียนบ้าง จะสัมภาษณ์พี่เจนด้วยดีไหม หรือว่าจะให้เพื่อนช่วยกันเขียนอย่างเดียว ข้างในต้องมีประวัติผลงานที่พี่เจนได้ทำไว้ทั้งหมด จะให้จตุพลกับวัชระมาช่วยกันจัดการเรื่องรูปเล่มและต้นฉบับ ส่วนเรื่องเงินทุนนั้นผมคิดว่าไม่ยาก แค่เอ่ยปากขอการสนับสนุนจากก๊วนกอล์ฟกันคนละนิดละหน่อย หนังสือเล่มนี้ก็จะเสร็จเป็นเล่มแน่นอน จากนั้นก็จัดงานเล็ก ๆให้พี่เจน เชิญคนที่พี่เจนรักและเคารพมาในงาน อวยพรให้พี่เจนมีสุขภาพแข็งแรง และให้มีความสุขตลอดไปจนถึงร้อยปี

ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องที่ผมคิดล่วงหน้าเอาไว้เป็นปี แต่ด้วยสถานการณ์โควิด อะไรที่คิดเอาไว้ดี ๆ ก็ต้องพับเก็บเอาไว้ก่อน วัชระบอกว่า เสียดายนะที่ไม่ได้จัดงานแซยิดให้พี่เจน ผมก็ว่าเสียดายครับ

ผมบอกกับพี่เจนว่าขอโทษนะ ปีนี้พี่หกสิบไม่ได้ทำอะไรให้พี่เลย ไม่ได้จัดงานให้พี่ด้วย เพราะติดโควิด พี่เจนว่าไม่เป็นไร ปีไหนก็ได้ทั้งนั้น รอให้โควิดหายก่อน วัชระว่ารอให้72ก่อนดีไหม ผมว่านานไป ผมอาจจะไม่อยู่แล้ว หรือพี่เจนอาจจะอยู่ไม่ถึง อะไรก็เกิดขึ้นได้ จัดไม่ได้ปีนี้ ปีหน้าก็ค่อยหารือกันอีกที

งานแถลงข่าวรางวัลกนกพงศ์จัดขึ้นอย่างเรียบง่าย พี่เจนกล่าวถึงวัตถุประสงค์ของการจัดการประกวด แล้วก็ตัดภาพไปที่พี่อัศศิริอ่านผลการตัดสิน พี่เจนอ่านคำประกาศยกย่องรางวัลชนะเลิศ ปีนี้เป็นของจเด็จ กำจรเดช วัชระอ่านประกาศยกย่องรองชนะเลิศของพิณพิพัฒน์ ศรีทวี ผมอ่านคำประกาศยกย่องผลงานของพึงเนตร อติแพทย์ สรุปท้ายด้วยการตัดภาพไปที่พี่อัศศิริกล่าวขอบคุณแทนกองทุนกนกพงศ์และให้กำลังใจนักเขียนทุกคน ก็เป็นอันเสร็จพิธี

ทั้งหมดนี้เป็นการถ่ายทดสดออกทางแฟนเพจของสำนักพิมพ์นาคร

ผมเตรียมตัวจะกลับ แม่ก็เดินเข้ามาในห้อง ผมเข้าไปสวัสดี พี่เจนถามว่าจำคนนี้ได้ไหม แม่ว่าจำไม่ได้ แต่เมื่อผมไปนั่งคุกเข่าอยู่ใกล้ ๆ แม่ก้มลงมองอยู่พักหนึ่ง แล้วก็บอกว่า "อา.. จำได้แล้ว ขจรฤทธิ์นี่เอง"

ผมคุยกับแม่สองสามคำ ด้วยเกรงเรื่องโควิด จึงไม่อยากเข้าใกล้มาก ก่อนหน้านี้ก็เล่าให้พี่เจนฟังแล้วว่าแม่ของเพื่อนติดโควิด ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลศิริราชได้อาทิตย์หนึ่งแล้วก็เสียชีวิต ออกจากศิริราชก็เข้าสู่เมรุเผาในทันที ลูกหลานที่อยู่ไกลก็มากราบลากันไม่ทัน เพราะฉะนั้นเราต้องดูแลปกป้องแม่ด้วยการไม่ให้คนภายนอกหรือคนแปลกหน้ามาใกล้ชิดแม่จนเกินไป

ผมกราบลาแม่แล้วก็ออกจากสำนักพิมพ์นาคร หิ้วถุงแกงกับเสื้อใหม่มาใส่ไว้ในรถ รู้สึกดีเหลือเกินที่ได้มาทำงานหรือร่วมกันทำอะไรดี ๆ กับพี่เจนอีกครั้ง

ทำไปพร้อมคิดถึงเพื่อนที่จากไปแล้วตลอดเวลา

... 




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน