• johnrit
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : kajohnrit@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-07-02
  • จำนวนเรื่อง : 421
  • จำนวนผู้ชม : 506058
  • ส่ง msg :
  • โหวต 64 คน
kajohnrit
ว่าด้วยเรื่องการเขียนและการอ่าน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kajohnrit
วันเสาร์ ที่ 30 ตุลาคม 2564
Posted by johnrit , ผู้อ่าน : 373 , 21:01:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน อดุลย์ โหวตเรื่องนี้

4 กันยายน
พี่จรัญมารับตั้งแต่เช้า นัดกันที่ปั้มน้ำมันบางจากหน้าหมู่บ้านตอนหกโมงตรง ผมปลุกลูกให้ตื่นตั้งแต่ตีห้าสี่สิบขอให้ขับรถออกไปส่งพ่อที่หน้าหมู่บ้าน ลูกงัวเงีย ๆ ตื่นขึ้นมาไม่ล้างหน้าล้างตา เดินงม ๆ ลงมาตามราวบันไดและขึ้นไปนั่งหลังพวงมาลัยเลย ผมถามว่าตื่นหรือยัง ลูกว่าตื่นแล้ว และก็สตาร์ทเครื่องรอ ให้ผมยกถุงกอล์ฟกับกระเป๋าเสื้อผ้าใส่ท้ายรถจนเรียบร้อย แล้วก็เดินไปเปิดประตูรั้ว แต่นึกขึ้นมาได้อย่างหนึ่งว่า วันนี้เป็นวันเกิดครบ11ขวบของบัตเตอร์ น้องหมาแสนรักของผม เมื่อคืนเขาไปนอนกับพี่สาวตั้งแต่หัวค่ำ เช้านี้ก็เลยลงมาพร้อมกัน ผมบอกลูกว่ารอแป๊บนะ และเดินเข้าไปในบ้าน อุ้มหมาขึ้นมาคุยด้วยว่า วันนี้วันเกิดแล้วนะ ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ฉลองวันเกิดด้วยกัน แต่เมื่อวานก็ขับรถไปซื้อน่องไก่ที่ร้านไก่ย่างห้าดาวมาให้กินชิ้นหนึ่งแล้ว เลี้ยงล่วงหน้าไปหนึ่งวัน พูดกับหมาประมาณว่า อวยชัยให้พรเสร็จสรรพ จูบที่หน้าผากหนึ่งฟอด กอดแน่นๆอีกที แล้วก็เดินไปเปิดประตูรั้ว ปิดประตูบ้านขังน้องหมาเอาไว้ เมื่อรถของลูกเคลื่อนพ้นหน้าบ้าน ผมก็ปิดประตูรั้วและก้าวขึ้นรถ ลูกยังดูเหมือนไม่ตื่น แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ถามว่า วันนี้วันเกิดน้องจะเลี้ยงอะไร ลูกว่า กำลังคิดอยู่ ผมก็พูดด้วยเสียงจริงจังว่า อวยพรให้น้องมีสุขภาพแข็งแรงแทนพ่อด้วยนะ

เรื่องวันเกิดหมานี่เหมือนจะเป็นเรื่องใหญ่ที่อยู่ในใจผมตลอดมา อยากจะขอบคุณที่เขาอยู่เป็นเพื่อนกันมายาวนาน สิบเอ็ดปีนั้นไม่ใช่น้อย ๆ เลย

ย้อนกลับไปเมื่อสิบเอ็ดปีก่อน ผมอายุ47 ลูกก็ยังเป็นวัยรุ่น เรียนหนังสืออยู่ในมหาวิทยาลัย เราสามคนพ่อแม่ลูกขับรถไปรับบัตเตอร์มาจากอำเภอไทรน้อย จำหมู่บ้านไม่ได้แล้ว แต่จำได้ว่าสมัยนั้นเฟซบุ๊คเพิ่งฮิตกันใหม่ ๆ ลูกเสิร์ชหาน้องหมามาเลี้ยงแทนตัวเก่าจากกูเกิ้ล และก็ติดต่อสอบถามราคากันทางอีเมล เมื่อตกลงกันเรียบร้อย เราก็ขับรถไปรับด้วยกัน ที่บ้านนั้นมีน้องหมาถึงสามตัว อายุสองหรือสามเดือน กำลังซน น่ารัก ตัวใหญ่กว่ากำปั้นนิดหนึ่ง ลูกสาวว่า ตอนเล็งไว้เป็นตัวอื่น แต่เมื่อบัตเตอร์ซึ่งดูฉลาดวิ่งเข้าใส่ก่อนเพื่อนๆ มาถึงก็เลียมือ กระดิกหางใหญ่โต ลูกก็ตัดสินใจทันทีว่าเอาตัวนี้แหละ ไปเลี้ยงให้เหมือนน้องที่บ้าน ลูกเป็นคนจ่ายเงิน ส่วนเงินนั้นเป็นของแม่ ลูกว่า เห็นปุ๊บก็รักเลย เมื่อเอามาถึงบ้าน ลองวัดดู บัตเตอร์ตัวเล็กมาก นอนอยู่บนพื้นกระเบื้องไม่เต็มบล็อก และผมมักจะเอาไปวางบนชั้นหนังสือแล้วถ่ายรูป คนคิดว่าเป็นตุ๊กตาหมา บางวันผมก็เอาวางไว้บนโต๊ะทำงาน มันก็นอนนิ่งเหมือนรูปปั้น ไม่กวน ไม่ดื้อ แต่ซนมาก เราช่วยกันป้อนนม ป้อนขนม หาน้ำ หาอาหารมาปรนเปรอกันยกใหญ่ กลางคืนนอนบนเตียงกับลูกสาว ต้องหาผ้าเช็ดตัวนุ่ม ๆ มาห่มให้ เนื้อตัวมีกลิ่นหอมเหมือนนมจาง ๆ ลูกบอกว่า กลางคืนต้องลุกขึ้นมาดูว่าน้องหมายังอยู่ไหม บางคืนตอนหัวค่ำนอนอยู่ปลายเตียง ตกดึกขึ้นมานอนบนหัว หากันใหญ่ว่าหมาอยู่ไหน คืนไหนที่หมาไม่นอนด้วยก็นอนไม่ค่อยจะหลับ

บัตเตอร์นั้นเป็นขวัญใจของทุกคนในบ้าน เป็นหมาที่รับแขก เอาใจใส่ทุกคนที่มาเยี่ยม โดยเฉพาะนักเขียนที่มาธุระที่สำนักพิมพ์ เป็นต้องได้อุ้มบัตเตอร์กันทุกคน เขาชอบให้คนอุ้มแล้วถ่ายรูป ถ้าเป็นคนถือว่าติดโชเชียลอย่างรุนแรง บัตเตอร์ยังมีแฟนคลับในหมู่บ้าน ทุกเช้าเย็นก่อนไปทำงานป้าคนนี้ ก็มักจะมาเรียกหาบัตเตอร์ก่อน ตอนเย็นก็หิ้วไก่หรือเนื้อหมูมาฝาก และครั้งหนึ่งจะกับอี๊ดลูกชายกับลูกสะใภ้ของพี่ประภัสสร เคยเอารูปบัตเตอร์ไปทำเป็นสติกเกอร์ไลน์ขายด้วย เราตื่นเต้นกันยกใหญ่ที่หมาตัวเองได้เป็นดารา แม้ว่าจะเป็นดาราสติ๊กเกอร์ไม่โด่งดังมากนักก็ตาม

บัตเตอร์อยู่กับเรามาสิบเอ็ดปี ถือว่ายาวนานไม่น้อย เป็นสิบเอ็ดปีที่มีทั้งทุกข์และสุข และเขาก็อยู่เคียงข้างเราเสมอ

เมื่อเราย้ายบ้านมาอยู่บางบัวทอง ลูกสาวก็ไปรับผักชีหมาแก่พันธุ์พุดเดิ้ลอีกตัวหนึ่งมาอุปการะ ผักชีนั้นเต็มไปด้วยโรคภัยหลายอย่าง ผอมจนเห็นกระดูก แต่ลูกก็ใช้ความพยายามและใช้เงินส่วนตัวรักษาจนหายจากโรคทุกอย่าง กินจุ อ้วนและนอนทั้งวัน เราเรียกนางว่า "คุณนายผักชี" นางก็ชอบได้ยินเมื่อไรก็ยิ้มแกว่งหางจนสั่นไปทั้งตัว

แต่บัตเตอร์นั้นไม่เคยเล่นกับผักชี เขารักษาระยะห่างเหมือนคุณชายกับสาวใช้แก่ ๆ ไม่เคยวิ่งเล่นด้วยกัน บัตเตอร์นอนกลางวันบนโซฟา แต่ผักชีนั้นนอนพื้น กลางคืนบัตเตอร์ขึ้นเตียงนอนในห้องแอร์ห่มผ้านุ่ม ๆ แต่ผักชีนอนใต้ท้องรถนอกบ้าน บัตเตอร์ต้องกินอิ่มก่อน ผักชีจึงจะเข้าไปกิน นานที่ที่จะเห็นสองตัวนี้จะสามัคคีกันสักครั้ง เช่นตอนที่บัตเตอร์เห่าหมาตัวอื่นที่เดินผ่านหน้าบ้าน แล้วผักชีก็จะรีบวิ่งเข้าไปช่วยเห่าประสานเสียงกันอย่างดุร้าย นี่เป็นการงานอย่างเดียวของนางที่เต็มใจช่วยเหลือบัตเตอร์มาตลอด

ช่วงหลัง ๆ บัตเตอร์ชอบที่จะมานอนกับผมในห้อง ลูกว่าเป็นเพราะแอร์ห้องผมนั้นเย็นกว่าห้องอื่น แต่ก็มีบางคืนที่นอนกับผมครึ่งคืน ตอนดึก ๆ ตื่นขึ้นมาแล้วตะกุยห้องจะขอออกไปนอนอีกห้องหนึ่ง ลูกสาวว่ามันคงคิดถึงหนู

บัตเตอร์นั้นชอบตื่นเช้า ลงไปฉี่ที่หน้าบ้าน คนไหนให้มันนอนคนนั้นก็ต้องพยายามตื่นขึ้นมาเพื่อเอาน้องหมาออกไปฉี่นอกบ้าน ฉี่เสร็จทำธุระเรื่องห้องน้ำห้องท่าเรียบร้อย เขาก็ขอขึ้นกลับมานอนต่อที่ห้อง รอว่าเมื่อไรเจ้านายตื่นจะได้ลุกลงล่างไปหาอะไรกินด้วยกัน

เขาเป็นหมาที่กินยาก เลือกเยอะ ชอบกินแต่หมูแต่ไก่ หรือขนม “หมาใจดี” ที่ลูกซื้อมาไม่เคยขาด เวลาป้อนขนมหมาก็มักจะพูดก่อนเสมอว่า รู้ไหมว่าพี่ทำงานเพราะใคร เงินเดือนพี่เอาไว้ซื้อขนมให้น้องนี่แหละ

เลี้ยงหมาสองตัวนี่ใช้เงินเดือนหนึ่ง ๆ ไม่ใช่น้อย ทั้งค่ารักษาตอนหมาป่วย ค่าวัคซีน ค่าอาบน้ำตัดขน (ครั้งละสี่ร้อย) ค่ายาสระขน ครีมนวด ค่าอาหารเม็ด และค่าขนม ผมเคยคิดว่า ถ้าเราไม่เลี้ยง ไม่ดูแลมันให้ดี มันจะอยู่อย่างไร

บางครั้งก็เคยเห็นคลิปที่น้องหมาพุดเดิ้ลที่คนเอาไปทิ้ง ถ้ารอดจากคมเขี้ยวของหมาใหญ่มาได้ มันก็จะมีขนที่รุงรังพันกันจนเป็นสังกะตัง มองอะไรแทบไม่เห็น บางตัวดูน่าสงสาร ขี้ตาเขลอะ ทั้งผอม ทั้งป่วย เห็นแล้วสงสารจนแทบจะทนไม่ได้ บางครั้งก็อยากจะเตือนคนที่คิดอยากจะเลี้ยงหมาพันธุ์เล็ก ๆ อย่างพุดเดิ้ลนั้นว่า ต้องคิดให้ดี คิดให้รอบคอบ มันต้องอยู่กับเราไปตลอด เราต้องมีทั้งเวลาและความเอาใจใส่ให้มันอย่างเต็มที่ ไม่อย่างนั้นมันก็จะกลายเป็นการทรมานสัตว์ไปเปล่า ๆ พุดเดิ้ลนั้นใจเสาะ เสียใจและตกใจง่าย เวลาฟ้าร้องฟ้าผ่ามันจะกลัวจนหลงทิศ เราต้องคอยอุ้มคอยปลอบ อาทิตย์หนึ่งต้องอาบน้ำให้อย่างน้อยหนึ่งครั้ง ต้องคอยเช็ดหูเช็ดตาให้สะอาดอยู่เสมอ ต้องคอยระวังเรื่องหมัดเห็บ ต้องแต่งตัวให้เขาดูหล่อยดูสวยสะอาดอยู่เสมอ เขาจะชอบและมีความสุขที่ตัวเองแต่งตัวหวีขนสะอาดสะอ้าน

คนที่เลี้ยงหมาแล้วทิ้งนั้นอาจจะมีเหตุผลหลายอย่าง เช่นเลิกกับแฟน แยกกันอยู่ หมดเงิน ไม่มีที่อยู่ แต่ถ้าคิดว่าหมามันคือลูก เราก็ต้องเลี้ยงดูมันไปจนกว่าจะตายจากกัน บางคู่พอเลิกกัน ก็เกี่ยงกันว่าใครจะเอาน้องหมาที่เคยเลี้ยงเหมือนลูกไปดูแล ต่างฝ่ายต่างก็อยากไม่รับผิดชอบ ท้ายที่สุดก็ตัดสินใจเอาไปทิ้งไว้ที่บ้านเพื่อน บ้านญาติ บ้านพ่อแม่ตามต่างจังหวัด หมาพวกนี้มันก็รอว่าเมื่อไรเจ้าของจะมารับ เมื่อไรจะกลับมาเยี่ยม บางตัวตรอมใจ ข้าวน้ำไม่กิน ไม่กี่วันก็ตาย

เรื่องนี้เห็นบ่อยมาก จนอยากจะเตือนแล้วเตือนอีก ว่าถ้าไม่พร้อมหรือไม่รักหมาจริง อย่าได้เอามาเลี้ยงเลย เพราะว่าทันทีที่เราเอามาเลี้ยงหรือดูแลมัน มันก็จะคิดว่าเราเป็นเจ้าของ เป็นเจ้านาย เป็นพ่อเป็นแม่ของมันทันที และมันก็ไม่เคยเปลี่ยนความคิด ลองคิดดูง่าย ๆ ถ้าเราเป็นเด็ก วันหนึ่งพ่อแม่เลิกกันแล้วเอาเราไปทิ้งไว้ที่ไหนก็ไม่รู้ เราจะรู้สึกอย่างไร

หมาก็เหมือนกัน

ตอนที่ผมนั่งรถไปกับลูกก็คิดถึงแต่เรื่องนี้ จนกระทั่งรถไปจอดที่ปั้มน้ำมัน เอาของลงเสร็จแล้ว รถตู้ของพี่จรัญที่มีคนขับพร้อมก็เข้ามาจอดเทียบ พี่จรัญถามว่า ลูกหรือเมียมาส่ง ผมว่าลูกครับ

ลูกสาวผมกดปุ่มข้างรถเปิดกระจก ยกมือไหว้ทักทายบรรดาลุง ๆ จนครบ และออกตัวว่าหนูยังไม่ได้ล้างหน้าล้างตาเลย ลุงจรัญว่าไม่เป็นไร แค่มาส่งพ่อได้ก็ดีแล้ว

ในรถตู้ที่จะนำเราไปหัวหินนั้นประกอบด้วย พี่จรัญ พี่วินัย พี่เจนและผม

รถออกจากปั้มน้ำมันบางจากหกโมงครึ่ง พี่จรัญว่า เราไปกินข้าวแกงกันที่เพชรบุรีกันดีกว่า ถึงที่นั่นไม่เกินสามโมงเช้า กำลังหิวพอดี ทุกคนก็เห็นคล้อยตาม และนั่งคุยกันด้วยเรื่องสัพเพเหระกันไปตลอดทาง

...
http://bannangsue.lnwshop.com/category




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน