*/
  • ยายเฉิ่มรักชาติ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : ktb1960@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-11-07
  • จำนวนเรื่อง : 7
  • จำนวนผู้ชม : 7783
  • จำนวนผู้โหวต : 4
  • ส่ง msg :
  • โหวต 4 คน
<< ตุลาคม 2019 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 24 ตุลาคม 2552
Posted by ยายเฉิ่มรักชาติ , ผู้อ่าน : 696 , 22:32:43 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขอฝากถึงนายกอภิสิทธิ์...ด้วยความนับถือ ดังนี้อย่ามัวแต่วางท่าเป็นราชสีห์ปล่อยให้เขมรปากดีต้อน เพราะเห็นว่าอ่อนหัดปล่อยให้มันปรามาสว่าเป็นแค่มวยวัดกรุณา ซัดออกไปหนักๆสักหมัดให้มันเห็น....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 20 ตุลาคม 2552
Posted by ยายเฉิ่มรักชาติ , ผู้อ่าน : 386 , 23:21:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หอมเอย หอมกลิ่นดอกโมก รวยรินชวนถวิลคิดถึงบ้านเคยอาศัยจำต้องจากพลัดมาอยู่แสนไกลอยู่เมืองกรุง ศิวิไล...มาขายแรงงานเหนื่อยหนอเหนื่อย เหนื่่อย...เหนื่อยนักหนาถึงอ่อนล้า ก็ต้องทน ไม่อยากให้ใครสงสารจะอดออม เก็บเงิน...คงอีกไม่นานจะหอบเงินกลับไปบ้าน สำราญใจจะซื้อผ้าลูกไม้เนื้อเนียน ไปฝากแม่จะซื้อ กางเกงแพรให้พ่อใส่อยากนะ...อยากจะซื้อทอง ไปฝากแม่หวานใจแต่...ขอโทษนะแม่แก้มใส...ทองมันแพง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 18 ตุลาคม 2552
Posted by ยายเฉิ่มรักชาติ , ผู้อ่าน : 512 , 01:35:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขอให้นอนหลับฝันดีอย่าฝันว่าผีมาหลอกขอให้เทวดามาบอกรางวัลที่หนึ่ง...ออกเลขอะไร....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 กันยายน 2552
Posted by ยายเฉิ่มรักชาติ , ผู้อ่าน : 502 , 22:28:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หนูจอมงกแบกน้ำเต้าใบโตไม่ใช่เพราะโก้แต่เพราะโบราณ...ขานไขอยากมั่งมีเงินทองก็ให้พกน้ำเต้าติดตัวไว้หนูจอมงกจึงเลือก น้ำเต้าใบใหญ่แขวนเอาไว้ข้างตัว เดินคะมำคว่ำคะเมนคนเห็น...พากันยิ้มหัวหนูจอมงก แบกน้ำเต้า...ใบโตกว่าต้วถูลู่ถูกัง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 กันยายน 2552
Posted by ยายเฉิ่มรักชาติ , ผู้อ่าน : 468 , 22:52:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คิดถึงวันที่เคยท้อ และเหน็ดเหนื่อยในหัวใจฉันนั่งรถเมล์กลับบ้านเหมือนจะใจลอย ไร้สติเหมือนจะคิดแต่เวทนา สงสารตัวเองคิด...วนเวียนซ้ำซาก เหมือนพายเรืออยู่ในอ่างทุกอย่าง เหมือนจะประเดประดังเข้ามาทุกอย่าง แลมืดมนอนธกาลเหลือเกินทุกข์ ท้อ อยากจะร้องไห้ออกมาดังๆแต่ก็มีอาการเหมือนสำนวนที่ว่า จุกคอหอยอายคนบนรถเมล์ถ้าตายเสียได้ก็คงจะหมดปัญหา...คิดไปโน่นแต่แล้ว...ฉันก็ต้องร้องไห้ออกมาแม้จะเป็นการร้องไห้อย่างเงียบ....

อ่านต่อ


/2