• พู่กันสีเงิน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-08-29
  • จำนวนเรื่อง : 18
  • จำนวนผู้ชม : 37833
  • ส่ง msg :
  • โหวต 23 คน
กระปุกออมสิน
"ใช้เสน่ห์แห่งกาลเวลา ดำเนินสู่วิถีคุณค่าแห่งชีวิต "
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kapookaomsin
วันพฤหัสบดี ที่ 25 ธันวาคม 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 853 , 12:10:44 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อีมม์..ขึ้นต้นไงดีนะวันนี้....หลังจากห่างหายไปนานเลย...Merry   Christmas...ดีกว่าเนาะวันนี้อารณม์ขุ่นหมัว...หรือหดหู่ไม่ทราบได้จะสิ้นปีอีกแล้วสิ....ผ่านเข้ามาเป็นปีที่สี่..หลังจากใช้ชีวิตในต่างถิ่นมาจะสี่ปีเต็ม..ในวันที่  1  กุมภาพันธ์  2552   แล้ววันที่รอคอยก็มาถึงจนได้....การย้ายที่ทำงานใหม่เพื่อที่จะเรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ ๆการไปเริ่มต้นจากศูนย์ใหม่ที่จะเรียนรู้นิสัยผู้คน....เรียนรู้การเป็นอยู่..ขน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 21 ตุลาคม 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 2266 , 16:48:48 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถ้าใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิตและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตาม ที่ทำให้เขาไม่สามารถอยู่กับคุณได้อย่าได้เสียน้ำตา แต่จงดีใจที่เราได้พบกัน และเขาทำให้เรามีความสุข แม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นมากก็ตาม เพราะเวลาจะเป็นเครื่องชี้บ่ง ถ้าเขาเป็นของคุณจริงๆ เขาจะต้องกลับมา คุณจะรู้ตัวว่าคิดถึงใครคนหนึ่งมากๆ ก็ตอนที่คุณคิดถึงเขาแล้วหัวใจคุณเต้นรัวถี่ขึ้น เพียงแค่เขาทักทายคุณด้วยความอบอุ่นใ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 9 ตุลาคม 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 861 , 17:31:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันนี้...มีความสุข                พรุ่งนี้...อาจทุกข์มหันต์ชะตาความพลิกผัน             อาจมีวันผันเปลี่ยนแปลง  มีดี ก็ มีร้าย...มีเกิด-ตาย...ทุกหนแห่ง มีกล้า มีอ่อนแรงมีแห้งแล้ง มีชุ่มชื้น  มีอิ่ม ก็ มีอด...สุข งามงด และขมขื่นทุกข์ใด ใจอาจฝืนเพียงกล้ำกลืน สู้อดทน  วันนี้ มีความทุกข์พรุ่งนี้อาจ...สุขจนล้นวันนี้อาจยากจนพรุ่งนี้ผ่าน พ้น ร่ำรวย  วันนี้อาจเงียบเหงาพรุ่งนี้มี คู่แนบเนาด้วยวันนี้ อาจยังซวยพ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 3 ตุลาคม 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 887 , 17:42:56 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผู้หญิงที่ประสบปัญหาความรัก มักมีคำถามแนวคล้ายคลึงกันทำไมผู้หญิงปรับตัวเองมากกว่า เพื่อประคองชีวิตคู่.......ทำไมจึงต้องยอมฝ่ายเดียว..แล้วทำไมผู้ชายไม่เป็นฝ่ายคิดจะปรับเพื่อผู้หญิงบ้างล่ะ  ทั้งที่ผู้ชายนั่นล่ะทำตัวผิดแผกจากที่เคย แต่...ผู้หญิงกลับเป็นฝ่ายแก้ไขแม้ความพยายามในการยกสิทธิด้านต่างๆให้ผู้หญิงได้รับความเสมอภาค พัฒนาด้วยดีเป็นลำดับ ผู้หญิงได้รับโอกาสในทางดำรงตนมากขึ้นกว่าก่อนเก่าอย่างชัดเจนทว....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 2 ตุลาคม 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 13047 , 17:49:56 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ท้องฟ้ายามมืดสนิท...มองไม่เห็นแม้เส้นทางเดินข้างหน้าความรู้สึกหวาดกลัว....เหน็บหนาว..... เคว้งคว้างย่อมก่อตัวเกิดขึ้นได้ไม่ยากเย็นคนเรามักจะหวาดกลัว...ต่อสิ่งที่สายตาไม่อาจจำแนกรายละเอียดได้ทั้งที่ในความเป็นจริง...!!!ทุกสิ่งทุกอย่างก็ยังคงเป็นเช่นเดิมไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน.....มืดหรือสว่างเหมือนกับเส้นทางเดินของชีวิตอุปสรรคและความผิดพลาดที่ถาโถมเข้ามาทำให้เราเหน็บหนาว หวาดกลัวและเคว้งคว้างเหมือนอยู....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 30 กันยายน 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 831 , 17:30:15 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ก็เพียงเหงาลึกลึกอยู่ในอกเหมือนดังนกหลงรังฝันฝัน.....หวังหวังเคว้งคว้าง...เดียวดายเป็นเพียงเหงาเศร้าลึกนึกนึกก็ใจหายเออหนอเปลี่ยวดายง่ายง่าย....ในใจใครบ้างจะรู้..??ฉันยืนอยู่จุดไหนจุดที่ไม่มีใครหรือจุดที่มากมายด้วยฝูงชนฉันก็ให้คำตอบตัวเองไม่ได้มันเหงาเปลี่ยวดายในหลายหนลึกลึกซุกซ่อนหลอนตนบางครั้ง....ว่าฉันก็เป็นคนมีสุขดีก็เป็นเพียงเหงาเหงาคว้างคว้างอ้างว้างบางคราวเหลือที่ลึกลึก..แปลบแปลบ ในบางทีก็เพีย....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 29 กันยายน 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 1592 , 18:12:18 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เคยคิดว่าการที่จะทำให้เธอหันมามองมันยากแล้ว...แต่มาวันนี้ถึงได้รู้ว่าการที่ต้องบอกให้เธอไปทั้งที่ฉันยังรักเธอและเธอก็บอกว่ารักฉัน......มันยากกว่ารู้ดีว่าก่อนหน้านี้เธอมีใครเพราะตอนนั้น...ฉันได้แต่มองเธอเดินไปกับเขาทุกวัน...ทุกวัน...ไม่ได้เจ็บ...แต่ก็ไม่ชอบใจก็ตอนนั้น...รู้ว่าเธอเป็นของเขาแต่ตอนนี้...เธอเป็นของฉันแล้วมันถึงเจ็บ...แบบนี้กับการต้องเห็น...เธอเดินไปกับเขาฉันรู้แก่ใจว่าทำไมเธอถึงหันมามองฉั....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 กันยายน 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 967 , 17:13:58 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กาลครั้งหนึ่ง. . .ฉันยังมีเธอเป็นเพื่อนที่แม้ไม่อาจพบเจอ แต่ก็ยังมองเห็นเพื่อนที่เข้าใจ และยอมรับในตัวตนที่ฉันเป็นเพื่อนที่ห่วงใย รับฟังเรื่องสุขและทุกข์เข็ญของกันและกันกาลครั้งหนึ่ง. . .ฉันยังมีเธอแม้ไม่ได้คุยกันสม่ำเสมอ แต่ก็ไม่ได้ห่างหายเรายังถามไถ่ทุกข์สุข ผ่านความห่างไกลให้รู้ว่าเธอและฉันยังมีเพื่อน ที่ห่วงใยอยู่อีกคนกาลครั้งหนึ่ง. . .ฉันยังมีเธอแต่ภาพเพื่อนที่รักกัน กลับเบลอๆ เริ่มเลือนหายเพื่อ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 กันยายน 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 1516 , 14:03:21 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เวลาหมุนผ่านไป...บ่อยครั้งที่มีคนบอกว่าฉันเปลี่ยนไปฉันเองก็ตอบไปบ่อยครั้งว่าไม่ได้เปลี่ยนเพียงแต่ที่ทุกคนเห็นว่าฉันเป็น...ไม่เหมือนเดิมนั่นน่าจะเพราะทุกคนต่างก็เติบโตขึ้นกาลเวลา ประสบการณ์...ล้วนทำให้ทุกคนเติบโตจากต้นกล้าเป็นต้นไม้ใหญ่มีจุดเด่นบ่งบอกความเป็นตัวตนที่ชัดเจนมากขึ้น...และมากขึ้นมุมที่เธอมองฉัน...ต่างไปมุมที่ฉันมองเธอ...ก็ต่างไปเช่นกันเพราะอย่างนั้น...จึงไม่มีใครที่เหมือนเดิมเวลายังคงหมุน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 15 กันยายน 2551
Posted by พู่กันสีเงิน , ผู้อ่าน : 1042 , 18:03:56 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แจกันน้อยเดินทางมาจากดินแดนหนึ่งที่มีความรักลึกซึ้งล้ำค่า แต่ทว่ามิอาจมอบรักแด่ดอกไม้ดอกใดได้ ทำไมนะหรือ ก็เพราะมันเจอดอกไม้ที่สวยสดงดงามหากทว่ามันยังไม่เจอดอกไม้แห่งรักที่แท้จริง วันนี้หัวใจเหนื่อยนักยิ่งไขว่คว้ายิ่งไกลยิ่งห่าง ความเป็นจริงที่โหดร้าย ได้กัดกร่อนก้อนเนื้อเท่ากำมือที่เรียกว่า “หัวใจ” จนบอบช้ำ ในทางกลับกันมันทำให้หัวใจนี้เข้มแข็งขึ้น ขอบคุณวันเวลาที่นำพาเธอมาให้พบ ละครบทนี้เดินเรื่องด้....

อ่านต่อ


/2