• กวิสรา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-05-11
  • จำนวนเรื่อง : 27
  • จำนวนผู้ชม : 38650
  • ส่ง msg :
  • โหวต 90 คน
บทกวี
เรารักกันปานใดหนอมนุษย์
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kavisara
วันพฤหัสบดี ที่ 22 ตุลาคม 2552
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1335 , 22:14:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“ฉันรักเช้าแห่งเธอ”1.ในความอ่อนเยาว์เก่าก่อนได้ย้อนคืนที่ตัวฉันโดยเธอเป็นผู้แบ่งปันปลุกฉันไปสู่จินตนาเธอว่าเช้านี้แสนสวยด้วยคลื่นหมอกระลอกหญ้าภาพนั้นปรากฎเต็มตาเหมือนว่าฉันอยู่ริมทางริมทางหมอกริ้วพลิ้วไหวกลางไอฝุ่นฝ้าฟ้าสางธารแสงเมฆซับจนจางรุ่งรางอ่อนโยน แห่งเธอ2.กล่อมฉัน จนเต็มภาพฝันแสง-หมอก ได้อาบเอ่อไกวอ้อมดวงใจมาเจอจนเผลอเดินไกลออกไปผ่านหมื่นเหมันต์เก่าแก่ร่มแรพฤกษ์ไม้กิ่งใหญ่ดอกแดดแตกช่อต่อใบใจล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 21 ตุลาคม 2552
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 873 , 09:01:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"บ้านหลังสุดท้าย ในดินแดนเรียกไม่ขาน"1.เป็นเวลาตีสองสี่สิบห้าฉันนั่งฟัง ลม-หญ้าสนทนากับสวรรค์หน้าบ้านซึ่ง จุดตะเกียงโดยแสงจันทร์ถนนละแวกนั้น อาบสีนวลฉันปวดร้าวมาจากอ่านเรื่องสั้นผู้หญิงคนนั้น เธอโหยหวนชีวิตเธอ นั้นเสียรูปกระบวนเธอเฝ้าคร่ำครวญ ถึงความตายฉันเห็นดวงตา จากตัวหนังสือคือดวงตาอันไร้จุดหมายขาวโพลนหมดแววเปล่งประกายชืดเย็นคลับคล้าย สิ้นวิญญาณเธอถูกกระทำชำเราในตรอกทึบเทา - เดรัจฉานขย้ำร่างฉีกขา....

อ่านต่อ

Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 788 , 02:49:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ที่ร่วงยังค้าง ที่เหลืองยังคล้าย รอจะร่วงทิ้งช่วงไว้แด่การแปรผันซาบซับจังหวะหนึ่งใดนั้นราวนิรันดร์มินานพอ ตุลาคม  2552 ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 มิถุนายน 2552
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1697 , 00:36:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จักรยานแม่ลูกเป็นบ่ายวันศุกร์ ที่อากาศดี   ฉันเตรียมมื้อกลางวันใส่ตระกร้าจักรยาน   ตั้งใจพาลูกสาวฉันไปกินข้าวเที่ยงที่น้ำพุของเมืองก่อนลูกจะก้าวพ้นประตู ก็นึกได้ว่าลืมตุ๊กตาหมา  เธอวิ่งไปคว้ามาจากห้องนอนเธอบอกกับฉันว่า หมาของเธออยากไปดูน้ำพุ  ตุ๊กตาตัวเล็กๆที่เธอพาไปไหนต่อไหน   เธอตั้งชื่อว่า ลิตเติ้ล ตามชื่อลูกหมาที่เราเคยเลี้ยง  สมัยอยู่ที่บ้านเก่า    มันมีลักษณะสีขาวเหมือนกัน  ตัวเล็กๆเหมือนกัน  ฉ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 พฤษภาคม 2552
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1651 , 22:35:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บทกวี กับซองมาม่า 1.รอจังหวะนาทีน้ำเดือดพอที่ลวกมาม่าหลายวันแล้วพอเยียวยาเนื้อหมูเนื้อหมามันไม่มี ไอน้ำคละคลุ้งระบำสยายม่านควันคลับคล้ายควันบุหรี่ระบำเหนือหม้อจังหวะนาทีน้ำเดือดได้ที่ได้เวลา งกงั่นมือสั่นราวหวั่นไหวราวได้ใกล้ความปรารถนาตักใส่ชามหอมลอยมาสะเทือนใจข้ามาม่าต่อชีวิต 2.ห้องหับคับแคบร้างคนรักดอกไม้หักหักในแจกันอิฐบทกวียังค้างไหวในทิศละล่องความคิดในมืดมัว มาม่าลุ้นโชคมาม่าลุ้นโชคโทรทัศน์แห่ง....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 19 พฤษภาคม 2552
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1798 , 01:18:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

พร่างพลิ้วปลิวไหวใบไม้เหลืองแดดเรืองระยับขับสีสันพลิกฟ้อนร่อนคล้ายบ่ายเหมันต์ผีเสื้อพากันบินโบกโบย ไปตามถนนเดือนตุลาลมฟุ้งขึ้นฟ้าพาฝุ่นโผยแผ่วลงใบไม้จึงร่วงโรยปรายโปรยเนิบช้านาฏการณ์ ยามแผ่วแว่วคล้ายน้ำเสียงทุ้มจังหวะนิ่มนุ่มทำนองหวานค่อยค่อยคลี่เคลื่อนไม่ลนลานแช่มช้อยพลิกด้านอวดลีลา อ้อยอิ่งทิ้งช่วงอยู่สั้นสั้นระลอกลมสั่นระบำหญ้าประสานดนตรีในดวงตาท่วงท่าเหลืองใบไหวเริงรำ อากาศพลันเปลี่ยนเป็นลมไสเด็ก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 พฤษภาคม 2552
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 5053 , 06:09:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"นอกหน้าต่างบ่ายฤดูกาลของชีวิต" แสงระบายเงาผ่านบานไม้เก่าใบหน้าฉันอยู่ในเงาแห่งห้องหมองผ่านหน้าต่างบานนั้นฉันเฝ้ามองพลิ้วทำนองหล่นราย ใบไม้ชรา เหนือระแนงดอกไม้บางชนิดผีเสื้อตัวน้อยนิดเล่นเริงร่ากระหยับปีกผ่อนริ้วราวปลิวมากับสายลมปริศนาต้นเหมันต์ แสงหม่นลงทีละน้อยทีละน้อยผีเสื้อคล้อยเคลื่อนหาย - สายตาฉันใบไม้เหลืองหล่นรายคล้ายเงียบงันสลับกันทับกล่นบนหนทาง จากแผ่วแผ่วลมผิวปลิวม่านไหวเพียงพลิ้วร่วงร่ายใ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 16 พฤษภาคม 2552
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 844 , 13:36:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จงผลิบานในดวงใจข้า                    มิปรารถนาการเป็นอื่นแสนสั้นหรือยาวยืน                       เราจะหลอมกันและกันเพราะรักแดดเมษา                        รักฝนพฤษภาที่เมฆกลั่นรักมิถุนาฟ้าฉายจันทร์                    รักวันเดือนปีที่พบพานพำนักในดวงใจข้า                         หยาบมาขัดเกลาให้อ่อนหวานคงเสียงเยาว์วัยไว้เนิ่นนาน              เบิกบานเหมือนนกรุ่งอรุณวันและคืนข้ากับเจ้า                   ....

อ่านต่อ

Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 820 , 13:18:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1.ฉันเพรียกทำนองของฝน เธอเพรียกทำนองของฝันเราเพรียกทำนองของกัน ค่ำนั้นเช้านั้นวันนี้เธอก้าวล่วงไปข้างหน้า โหยหาบนบาทวิถีด้วยสำเนียงแห่งดนตรี ท่ามเถ้าธุลีมวลใด?ว่า ร่วงใบพฤกษาหวาดไหวสะท้านสะเทือนดวงใจ ณ เมืองซึ่งไร้อรุณว่า แตกต่างกลิ่นหมอกดอกฝุ่นหอมเช้าซึ่งเคยละมุน กรุ่นไอละอองสีทองกลับพบรูปเศร้าเค้าร้าง รุ่งรางของเมืองหม่นหมองแวดล้อมเมื่อได้หมุนมอง ดุจต้องคำสาปกลุ่มควันคลั่งสภาวะบ่าไหล ผู้คนเดินไปที่....

อ่านต่อ

Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 809 , 12:57:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความรื่นรมย์อันขมขื่น1.ยินไหมเสียงสายลมกราวกรูพัดจากฤดูความเหน็บหนาวจากคลื่นภูเขาสลับยาวกระซิบ เรื่องราวกับทะเลอ้างว้าง ณ บ้านเชิงภูเขาราตรีทอดเงาเข้ากล่อมเห่บทเพลงเรไรได้ถ่ายเทความหวาน พเนจรไปไกลไกลถึงที่ซึ่ง “เธอ”อ่อนไหวหอมโมกไม้ หอมไปถึงไหมเมื่อคืน ฟ้าผลิดอก เป็นหมอกไอคลี่สไบแพรบางมาพรางเช้าฉันเก็บโมกไม้อันกล่นเกลื่อนหอมเหมือนบทกวีที่เธอเล่าแตะกลีบโมกขาวละมุนเบากรุ่นกลิ่นคว้างเหงาเศร้าจางจาง2.เศร้....

อ่านต่อ

Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 954 , 10:15:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รายทางแห่งฤดูหมอกผลิห่มอรุณ ณ ม่านสกาวพิภพสล้างวะวับวะวาวสะท้อนแวมบ่ายรวี ณ สวนก็แซมสะสวยสะพรักสะพรั่งตะแต้มเพราะแตกใบกลิ่นละมุนประหนึ่งละล่อง ณ ไกลขจรขจายอณูละไมก็เหมือนเชิญปีกขยับสยายระบำก็เพลินกระซิกกระซิกก็หยอกก็เอินบ่เอียงอายกระเปาะน้อยจะบานระบัดระบายและถูกประเล้าประโลมคละคล้ายประสงค์เคียงดุจภวังค์กระโจนลุฝันลำเลียงนำฝันกระจ่างดำรงก็เพียงณ ใจพอก่อนระปีก ผละจากก็จูบพะเน้าพะนอเพราะสวนสวรรค์ก็ยังผล....

อ่านต่อ

Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 791 , 10:11:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"เทศกาลเมฆ"แลตะลึงรำพึง ณ บึงตะวันฤดูวิเวกพลุเมฆก็สรรค์ขบวนแสงเปล่งประกายและคล้ายจะเปลี่ยนจะแปลงทยอยสลับลำแดดแสดงทิวาวารหลากก็สีผสม ณ ลมประสานสะท้อนนทีกระจ่างก็ปานกระจกภพเมฆสะพานก็ทอดเสงี่ยมสงบประหนึ่งจะเชิญวิหคกระทบกระเทียบฟ้าริ้วตระการก็บานประดับประดากระจัดกระจายพระพรายก็พาผกากลายใครจะเด็ดจะดอมพะยอมริหมายมิทันจะคิดก็ปลิดก็ปรายสยายแปรเดียรดาษคละดอกระลอกกระแสทะเลก็ซับลำแดดก็แรระยับพราวยลฤดูผิอยู่จะคร....

อ่านต่อ

Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 777 , 08:36:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฝันของข้า..พ้นจากขอบเมฆเป็นน้ำฝนแดดรุ่งริมระเบียงคือข่าวดีของวันพ่อของข้าปลูกต้นไม้ผลิดอกเป็นผีเสื้อสายจวบเย็น   ข้าเฝ้ามองดอกไม้โบยบิน..พฤษภาคม 2552....

อ่านต่อ

Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 891 , 08:09:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วัยเยาว์เจ้าเอย  ช่างเบาเหมือน เมล็ดพันธ์เล็กๆ ของดอกหญ้าปลิวละเล่นในอากาศ ไปสู่ทิศความฝัน เล่นซ่อนหาที่นั่นที่นี่ผลิบานความฝันจนเต็มทุ่ง..พฤษภาคม 2552....

อ่านต่อ

Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 754 , 07:51:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แดดพร่างระยิบระยับรอบๆตัวเธอพลทหารต้นหญ้านางฟ้าดอกไม้นักเดินทางในสายลมเจ้าหญิงเอยโลกกว้างขวางคือพื้นที่เล่นและเธอเล่นอยู่ตรงนั้นในความงดงาม ดีงาม..พฤษภาคม 2552....

อ่านต่อ

Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 740 , 04:53:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ฝันของฉันพเนจรไปกับสายลมอ่อนหวานไปสู่ฤดูดอกไม้บานยามสายไปตามเสียงเพรียกของอากาศ บางวันฉันนั่งอยู่ใต้ร่มไม้กับหมวกฟางกรอมเก่าเฝ้ามองใบหญ้าระยิบระยับรอคอยนักเดินทางในสายลมมาเยือนพฤษภา 2552....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 6 ธันวาคม 2551
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1007 , 08:36:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 "แห่งธันวา"มิ่งมิตรของฉันเดินตามความฝันจนอ่อนล้าเถิดหอมสายลมเดือนธันวากรุ่นหญ้า-แดด-หมอก-ดอกไม้บานเพียงภวังนี้หวั่นไหวโลกกว้างใช่ไร้บทเพลงหวานฉันได้ยินลำนำจากลำธารและนกป่ากู่ขานอยู่ในลมเธอได้ยินไหม เพลงธันวาผ่านม่านเมฆริ้วหมอกฝ้ามาสู่ร่ม-สนทยอยหยาดดนตรีน้ำค้างพรม“เรา” มิได้ล้ม – เพียงแต่ “เรา” นั่งฟังเช่นที่ฉันกอดเธอจากที่ไกลนานพอจะเข้าใจ ฝันและหวังเธอท้อโลกทอทุกพลังมอบทั้ง เธอ- ฉัน เหมือนผ่านมามิ่ง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 17 สิงหาคม 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 2054 , 15:49:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันปลุกเธอด้วยซากดอกไม้ป่า กับน้ำตาอาบศพผีเสื้อขาว สนทนานิ่งเงียบเนิ่นนานยาวในเช้าหนาวหมอกหนาแสงฟ้ามัว ฉันถามเธอจะไปด้วยกันไหมไปด้วยความฝันใฝ่ไปจนทั่ว ทิ้งอดีตพลาดพ่ายในตนตัว นานเกินพอจะกลัววันพรุ่งนี้ วิถีใดไม่มีสมบูรณ์แบบ มนุษย์ยังใจแคบเสียทุกที่ มีแต่ตัวเราเองต้องปราณี ใจตัวเองนาทีแสนบอบช้ำ ฉันว่าเธอไม่ได้เสียดวงตาฝัน และตะวันไม่ได้ขึ้นกลางค่ำ หากรู้ร้อนรู้หนาววาระกรรม ต้องรู้ย่ำรอยเท้าก้าวเดินทาง....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 14 สิงหาคม 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1686 , 03:27:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มาสิดูดอกไม้กำลังผลิกลีบสะอ้านหางนกยูงระบายร่มห่มผืนลานขณะธารต้องแดดคลื่นระยับฉันเคยใช้ชีวิตเพิกเฉยในมุมอับมองโลกกว้างเกินไปจนอาภัพทุกอย่างไกลเกินเอื้อมจับสัมผัสเจอราวกับความรักดับก็สิ้นไร้ไปเสมอโลกหม่นเทาเย็นชาพร่าและเบลอไม่มีคำพร่ำเพ้อออกจากใจวันหนึ่งลมอื้ออึงผลักหน้าต่างฝนสาดใส่ฉันวิ่งไปดึงบานนั้นกลับข้างในและชะงักก่อนปล่อยให้ฝนสาดมาน้ำฝนเย็นเสียจนเพิ่งเข้าใจในปรารถนาแม้จะเปียกแต่มิใช่จากน้ำตาโลกก....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 7 สิงหาคม 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1914 , 11:43:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1.คุณถามว่าจะไปด้วยกันไหมไปสิไป...ไปด้วยกันวันเหงาเหงานานมาแล้วไม่มีเพื่อนดูหมอกเทาไม่มีคนบอกเล่าเรื่องราวใดบนหนทางคุณยิ้มให้ฉันก่อนฝันซีดซีดกลับสะท้อนฝันครั้งใหม่กรุ่นกลิ่นเศร้าเบาบางเริ่มจางไปหอมกลิ่นดอกหมอกไม้ละไมละมุนโอ..ดูคุณสิน้ำตาจะร่วงหยาดฉันจะปาดเช็ดแก้มให้ด้วยมืออุ่นเศร้ามาจากคืนค่ำ ดาวของคุณเลือนลับหายหรือกลายจุลธุลีดาวฉันแสนคุ้นกับเสียงสะอื้นนักฉันรู้จักสนิทสนมกับลมหนาวฉันโอบกอดความเงียบม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 30 มิถุนายน 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1128 , 04:10:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"สุสานดอกรัก"พลิ้วไหวเบาบางกลางดอกฝนพร่างหล่นลางเลือนเหมือนมองผ่านดอกโศกปลิดโปรยโรยร่วงรานสุสานแห่งบ้านความทรงจำเลื้อยจนรกเรื้อกุหลาบป่าระเบียงคร่ำคร่าตะไคร่คล้ำโต๊ะไม้เก่าเก่ารอยไหม้ดำจากเทียนในค่ำคืนมืดมนเก้าอี้สองตัวเราเคยนั่งฝุ่นฝ้าเกราะกรังจนดูหม่นนั่นบ้านแห่งเราเราสองคนร่องรอยเริ่มต้นของความรักถนนหน้าบ้านคือทางแยกห่มด้วยหญ้าแพรกเธอย่ำหักวันเธอจากไปฉันไม่ทักเงียบนิ่งหน่วงหนักน้ำตาใจฉันอยากถามเธอ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 มิถุนายน 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 992 , 10:36:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เจ็บมาอย่างไรหัวใจเจ้าจะซับรับเอาทุกรอยหมองซับโดยสายฝนหล่นทำนองกลางแดดสีทองรุ้งทอราวร้าวมาอย่างไรจะโอบรักหนาวก็จะถักแพรผืนขาวห่มให้อุ่นไอใต้แสงดาวก้าวต่อกี่ก้าวจะเดินเคียงเหงามากี่ครั้งพลั้งมาเหงาในห้องความเศร้าอันเงียบเสียงมืดมิดโคมฟ้าจุดตะเกียงร้อยเรียงเพลงหวานขานกล่อมใจน้ำตาหยาดนั้นฉันจะขอยามเธอทดท้อในหมองไหม้ผีเสื้อจุมพิตแผ่วเพียงใดจะจุมพิตให้แผ่วเพียงนั้นเจ็บมาอย่างไรโปรดบอกเล่าให้ฉันแบ่งเบาความ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 3 มิถุนายน 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 2536 , 11:36:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จึงต่างรักกันและกันในความเศร้าหลงไหลในความเหงาอันอ่อนหวานกลางฝนหนาวพราวพรมยะเยือกสะท้านใจเพรียกขานดวงใจโอบดวงใจในยะเยือกสายฝนจึงงามนักงามตามเม็ดน้ำผลักดอกไม้ไหวงามตามสายแดดทอมารำไรผมเส้นไหมเปียกหยาดน้ำงามลึกลับชายหนุ่มรักหญิงสาวใบหน้าโศกเขาแอบยิ้มให้โลกจากห้องอับเพียงใดรักมาผลิใบเกินใจนับน้ำตาซับน้ำตาเศร้าเฝ้าฝันฉะนี้หญิงสาวรักชายหนุ่มแห่งความเศร้าผะแผ่วเบาเธอบอกกับดอกไม้คลี่โลกของเขาบอบบางในบทกวีในด....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 31 พฤษภาคม 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 999 , 13:33:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฝากตามเสียงลมลำเลียงกวีบทหนึ่งฝากไปถึงบางใครใต้แสงหวานอาบอุ่นไอดอกไม้ผลิใบบานสีสันฤดูกาลช่างน่ารักเหงาวันใดก็พักนะนักฝันห้วงหัวใจจากฉันจะคอยถักทอฝนร่ำระบายไปทายทักเป็นเพลงผลักเธอก้าวคราวท้อแท้อย่าให้น้ำตาใสไหวหยาดวามใจฉันจะขาดตามเธอแน่แน่ยามเธอปล่อยฝันพ่ายไม่ดูแลใจฉันแทบเป็นแค่ฝุ่นธุลีจากเส้นฟ้าตัดเส้นฟ้ากว่าเราพบแสงทองกลบขาวระลอกหมอกม่านคลี่อาจตื้นตันหวั่นไหวในนาทีก่อนแสงจะเคลื่อนที่สลายไปเธอปรารถนา....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 พฤษภาคม 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 777 , 16:57:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ปีกของนกโผผกจากพุ่มไม้สู่ปลายรุ้งหมอกพรมลมคล้อยคอยพยุงข้ามทุ่งเถื่อนท่าวเนจรไร้เพื่อนไร้รังยังหวังว่าร่มไม้ชายป่าต่างบรรถรตะวันเอื้ออุ่นไออาทรเพลงพรจากทะเลบรรจบทรายปีกบางร่างเล็กใช่เหล็กกล้าตากฟ้าน้ำค้างกลางป่าฝ้ายหนาวเหน็บเก็บงำมาเดียวดายพรุ่งนี้ไม่ตายคงได้บินนกฟ้านักฝันต่างกันไหมหวาดไหวศรัทธาจะสูญสิ้นลมร้ายเกรียวกรูอยู่อาจิณบ่อยครั้งหยาดน้ำรินจากตานกฟ้านักฝันฉันเธอเขาโดดเดี่ยวเพียงเราแสวงหาใครบ้าง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 พฤษภาคม 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 894 , 13:54:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สายลมฟ้อนอ้อนยอดไม้ระบำระบัดปรากฎชัดงามทำนองของเคลื่อนไหวอ่อนโยนยามปลิดใบไม้แช่มช้าละไมลมอุ้มดั่งกล่อมไกวในอ้อมเปลระเบียงเก่าเช้าใหม่ในวสันต์ร้อยพฤกษ์พันธ์พร้อมพรักจักขับเห่จากภูผาตะวันถึงจันทร์ทะเลฉันกำลังลอยเร่ในหัวใจการเดินทางนานยาวถนนชีวิตวิปริตมรสุมรุมเผาไหม้ปวดและปร่าพร่าและลบภพแห่งไฟนานเพียงใดไม่ได้เสพสุนทรีย์ทั้งที่ลมนั้นฟ้อนอ้อนยอดไม้ผ่านเช้าเก่าเช้าใหม่งามพอที่ปลุกหัวใจรานแหลกไม่มีดีลืมตาพบ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 พฤษภาคม 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1027 , 01:00:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอถามฉันวันวานหายไปไหนฉันหายไปราวลมรำเพยผ่านแล้วกลับมาพร้อมแสงดาวบนสายธารและกรุ่นกลิ่นดอกไม้หวานจากภูดอยฉันหายไปค้นหาเวลาชีวิตหลังอยู่กลางความมืดมิดอันเศร้าสร้อยท่ามกลางตึกระฟ้าระดะรอยฉันรอคอยกลิ่นหญ้าระคนกันฉันหายไปนั่งนิ่งในคืนเพ็ญลมพัดเย็นชวนเรไรมาสังสรรค์ฉันนั่งฟังเพลงผิวจากป่าชันที่กระท่อมลานจันทร์ตลิ่งดาวฉันนั่งคิดชีวิตตอนเป็นเด็กโลกใบเล็กอุ่นไอไม่เหน็บหนาวแหงนมองฟ้าคราใดใจเต้นราวโลกกว้างขึ้นท....

อ่านต่อ


/1