• กวิสรา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-05-11
  • จำนวนเรื่อง : 27
  • จำนวนผู้ชม : 40159
  • ส่ง msg :
  • โหวต 90 คน
บทกวี
เรารักกันปานใดหนอมนุษย์
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kavisara
วันเสาร์ ที่ 30 มิถุนายน 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1178 , 04:10:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"สุสานดอกรัก"พลิ้วไหวเบาบางกลางดอกฝนพร่างหล่นลางเลือนเหมือนมองผ่านดอกโศกปลิดโปรยโรยร่วงรานสุสานแห่งบ้านความทรงจำเลื้อยจนรกเรื้อกุหลาบป่าระเบียงคร่ำคร่าตะไคร่คล้ำโต๊ะไม้เก่าเก่ารอยไหม้ดำจากเทียนในค่ำคืนมืดมนเก้าอี้สองตัวเราเคยนั่งฝุ่นฝ้าเกราะกรังจนดูหม่นนั่นบ้านแห่งเราเราสองคนร่องรอยเริ่มต้นของความรักถนนหน้าบ้านคือทางแยกห่มด้วยหญ้าแพรกเธอย่ำหักวันเธอจากไปฉันไม่ทักเงียบนิ่งหน่วงหนักน้ำตาใจฉันอยากถามเธอ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 มิถุนายน 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 1036 , 10:36:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เจ็บมาอย่างไรหัวใจเจ้าจะซับรับเอาทุกรอยหมองซับโดยสายฝนหล่นทำนองกลางแดดสีทองรุ้งทอราวร้าวมาอย่างไรจะโอบรักหนาวก็จะถักแพรผืนขาวห่มให้อุ่นไอใต้แสงดาวก้าวต่อกี่ก้าวจะเดินเคียงเหงามากี่ครั้งพลั้งมาเหงาในห้องความเศร้าอันเงียบเสียงมืดมิดโคมฟ้าจุดตะเกียงร้อยเรียงเพลงหวานขานกล่อมใจน้ำตาหยาดนั้นฉันจะขอยามเธอทดท้อในหมองไหม้ผีเสื้อจุมพิตแผ่วเพียงใดจะจุมพิตให้แผ่วเพียงนั้นเจ็บมาอย่างไรโปรดบอกเล่าให้ฉันแบ่งเบาความ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 3 มิถุนายน 2550
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 2575 , 11:36:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จึงต่างรักกันและกันในความเศร้าหลงไหลในความเหงาอันอ่อนหวานกลางฝนหนาวพราวพรมยะเยือกสะท้านใจเพรียกขานดวงใจโอบดวงใจในยะเยือกสายฝนจึงงามนักงามตามเม็ดน้ำผลักดอกไม้ไหวงามตามสายแดดทอมารำไรผมเส้นไหมเปียกหยาดน้ำงามลึกลับชายหนุ่มรักหญิงสาวใบหน้าโศกเขาแอบยิ้มให้โลกจากห้องอับเพียงใดรักมาผลิใบเกินใจนับน้ำตาซับน้ำตาเศร้าเฝ้าฝันฉะนี้หญิงสาวรักชายหนุ่มแห่งความเศร้าผะแผ่วเบาเธอบอกกับดอกไม้คลี่โลกของเขาบอบบางในบทกวีในด....

อ่านต่อ


/1