• กวิสรา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-05-11
  • จำนวนเรื่อง : 27
  • จำนวนผู้ชม : 40305
  • ส่ง msg :
  • โหวต 90 คน
บทกวี
เรารักกันปานใดหนอมนุษย์
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kavisara
วันอาทิตย์ ที่ 17 พฤษภาคม 2552
Posted by กวิสรา , ผู้อ่าน : 5105 , 06:09:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"นอกหน้าต่างบ่ายฤดูกาลของชีวิต"

 

แสงระบายเงาผ่านบานไม้เก่า

ใบหน้าฉันอยู่ในเงาแห่งห้องหมอง

ผ่านหน้าต่างบานนั้นฉันเฝ้ามอง

พลิ้วทำนองหล่นราย ใบไม้ชรา

 

เหนือระแนงดอกไม้บางชนิด

ผีเสื้อตัวน้อยนิดเล่นเริงร่า

กระหยับปีกผ่อนริ้วราวปลิวมา

กับสายลมปริศนาต้นเหมันต์

 

แสงหม่นลงทีละน้อยทีละน้อย

ผีเสื้อคล้อยเคลื่อนหาย - สายตาฉัน

ใบไม้เหลืองหล่นรายคล้ายเงียบงัน

สลับกันทับกล่นบนหนทาง

 

จากแผ่วแผ่วลมผิวปลิวม่านไหว

เพียงพลิ้วร่วงร่ายใบทีละร่าง

อากาศเริ่มเจือหนาวอยู่เบาบาง

ช่อดอกไม้ชูสล้างต่างสะเทือน

 

ณ ระแนงดอกไม้บางชนิด

หลายดอกดวงร่วงปลิดลงกล่นเกลื่อน

เหลืองที่ร่วงห่มทางก็ร้างเลือน

ฟุ้งขึ้นเหมือนผีเสื้อเหนือสายลม

 

ระส่ำระสายต้นไม้และพุ่มดอก

อากาศเย็นม้วนระลอกราวหมอกห่ม

ฉันขยับชันเข่า บนเก้าอี้กลม

กระชับแขนนิ่งชมนาฎการณ์

 

คล้ายได้กลิ่นดินหอมมาฉ่ำฉ่ำ

คลับคล้ายเมฆจะนำฝนมาผ่าน

เด็กเด็กรีบนำฝูงจักรยาน

กลับเข้าบ้านดั่งรู้อนาคต

 

กวิสรา 20 ตุลาคม 2550

เกือบบ่ายสองที่สายฝนจวนเจียนจะมาถึง





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ธนเดชจตุคามฯ วันที่ : 23/05/2009 เวลา : 09.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thanadech
.."ปัญญาสมาธิ..ย่อมพึงมีอยู่ในตน..ของเหล่าบัณฑิตชนเสมอ?"..

..ด่วน..
..เรื่อง..ระทึกขวัญ..
..ช่วยกันเป็นกำลังใจ..
..ให้ตำรวจจับตัวคนร้ายด้วยครับ..



ความคิดเห็นที่ 12 (0)
กวิสรา วันที่ : 19/05/2009 เวลา : 00.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kavisara
เรารักกันปานใดหนอมนุษย์

-สวัสดีค่ะพี่ธรรม
จักรยานฝูงนั้น เป็นฝูงของเด็กๆในซอย เด็กในซอยแถวบ้าน ชอบไปทุ่งนา และจักรยานฝูงนั้น ก็เหมือนเก๋ในวัยเด็ก ชอบขี่จักรยานเล่น และไปทุ่งนา
แต่กลับบ้านได้ก่อนฝนตกเสมอ

-สวัสดีค่ะสีคาร
อีกไม่นานกล้าเขียวๆก็ปักเต็มทุ่งแล้วสิ และอีกไม่นาน
เมื่อเข้าฤดูหนาว กล้าเหล่านั้นก็ขจีเต็มทุ่ง
มกราปีหน้าก็ได้จะกินข้าวใหม่แล้วสินะ


-สวัสดีค่ะอ้ายภู
เชียงดาวหลังพายุ คงสดชื่นด้วยกลิ่นใบไม้เขียวๆ
อ้ายได้ใช้ชีวิตอย่างที่อ้ายตั้งใจ เก๋อิจฉาจังเลย
รักษาสุขภาพนะคะอ้าย

-สวัสดีค่ะคุณธนเดช
ขอบคุณสำหรับการมาเป็นกำลังใจและการตามมา
อ่านบทกวีนะคะ บทกวีที่เขียนขึ้นมีคนสนใจอ่าน
เพียงไม่กี่คน คนเขียนก็ดีใจแทบตายแล้วค่ะ

-สวัสดีน้องสาวที่รัก พี่ทวงรอบสองแล้วนะเนี้ย
พรุ่งนี้จะทวงรอบสาม วันนี้แถวบ้านพี่เงียบสงัด
และแดดจิดจ้ามาก รอคอยบทกวีของน้องเน้อ

-สวัสดีค่ะคุณคมเย็น
สบายดีนะคะ ขอบคุณทีแวะมาค่ะ เห็นชื่อของคุณ
ก็เป็นนึกถึงหวานเย็นซะทุกที หุหุหุ
ล้อเล่นนะคะอย่าคิดมาก

-สวัสดีค่ะกวิศุภา
ตอนนี้คิดถึงหนังสือที่บ้านมากเลยค่ะ รู้สึกอยากกลับบ้าน
ไปเอาหนังสือมาอ่าน ตอนนี้รู้สึกซาบซึ้งกับหนังสือทุก
เล่มมากเลย แอบเสียใจที่ไม่ได้เอาติดตัวมาด้วย

-สวัสดีค่ะพี่ตุ๊ก
เรื่องของเรื่องคือเขียนอย่างอื่นไม่ค่อยจะเป็น อิอิ
ก็ส่วนใหญ่เป็นงานที่เขียนไว้แล้ว ไม่ค่อยได้เขียนใหม่เลย
ก็ต้องตามอ่านที่นั่นที่นี่พอเป็นแรงใจไฟฝันซะก่อน
หวังว่าจะพอเขียนได้เร็วๆนี้ ไม่งั้นไฟมอดสนิทแน่
ว่างๆเก๋จะหัดเขียนความเรียง จะได้เรียบเรียง
ลำดับความคิดของตัวเองได้ บางทีรู้สึกเหมือนกันนะ
ว่าตัวเองไม่ค่อยมีการลำดับความคิดเป็นระเบียบ

-สวัสดีค่ะคุณชาลี
ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยมชม ไปเยี่ยมบล็อกคุณมา
ได้เห็นภาพนกและผีเสื้อสวยๆ ชื่นตาชื่นใจ


-สวัสดีค่ะไพทูรย์
เราไม่ได้คุยกันมาหลายปีหรือยังนะ น่าจะร่วมสองปี
หวังว่าจะเขียนบทกวีอยู่และแรงใจพร้อม
ไม่ชอบให้คนรู้จักเลิกเขียนบทกวี อิอิ
ว่างๆแวะมาอัพเดทข่าวสารให้เราฟังบ้างนะ


-สวัสดีเจ้าอ้ายชัชวัลย์
ขอบคุณอ้ายที่เสียสละเวลาอันมีค่าคิด-เขียน-พิมพ์

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม วันที่ : 18/05/2009 เวลา : 16.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chatchawan

ว่าด้วย : ก็พยายามแล้ว แต่เขียนได้เท่านี้ จะให้ทำยังไงดี
ของคุณ กวิสรา

ขอเรียกคุณกวิสรา ว่า น้อง และใช้คำแทนตัวว่า อ้าย เนื่องเพราะเป็นลาว ส่วนจะเป็นลาวตาขาวหรือลาวตาแตกหรือไม่นั้นก็สุดแท้แต่วาสนา

(๑) ก็พยายามแล้ว

น้องสาว อ้ายเคยพูดไว้กับหลายคนและหลายคราวว่า การเขียนหนังสือของคนหนุ่มสาวนั้น
ไม่ใช่ "สิ่งที่ทำ" แต่เป็น "สิ่งที่พยายามทำ"

ดังนั้น ในประเด็นนี้น้องไม่ต้องแปลกใจ เพราะโดยปริยาย เมื่อใดก็ตามที่น้องนั่งลงเขียนหนังสือ นั่นย่อมหมายความว่า น้องได้พยายามอย่างเต็มที่ ในฐานะคนหนุ่มสาวที่มีพลังที่จะ "สร้างกวีนิพนธ์"

การที่อ้ายแวะเข้ามาอ่าน หากพูดตามตรงก็คือชื่นชมมากที่น้องเขียนแบบสุนทรียะ

และความจริงแล้ว เราก็เริ่มเขียนกวีและเรื่องสั้น หรือแม้กระทั่งนวนิยาย โดยอิงอาศัยความรู้สึกนึกคิดที่อุบัติขึ้นเมื่อหลังจากมองธรรมชาติและภูมิทัศน์งดงามในสถานที่ต่าง ๆ นั้นเอง

กระนั้นก็อย่าลืมว่า การเขียนถึงธรรมชาติเพียงด้านเดียว อาจจะทำให้ฝือเฝื่อได้ในอารมณ์ศิลปะของเรา อยากจะบอกน้องว่า หากเราอ่านวรรณกรรมไทยหรือกระทั้งเรื่องแปลที่เป็นงานชั้นเยี่ยม เราจะพบว่า ฉากพรรณนาธรรมชาติ สีสันของฤดูกาล และความงามของสิ่งแวดล้อมนั้น เป็นส่วนหนึ่งของ "เนื้อเรื่อง" หรือ "ตัวบท" คือจะแทรกไปด้วย หรือตัวละครจะรู้สึกรู้สาต่อสิ่งรอบตัวในแง่ความงาม ความสะพรั่งและความอัศจรรย์อยู่บ้าง ไม่ว่าตัวละครนั้นจะมีนิวาสถานอยู่ในเมืองใหญ่ ชุมชนเล็กเก่าแก่ ถนนดินในหมู๋บ้าน กระทั่งอยู่ในห้อง ตัวละครยังมองออกนอกหน้าต่างและพร่ำพรรณา

การแสดงออกทางอารมณ์ผ่านคำของน้อง มีนัยที่งดงาม มีความอลังการทั้งเสียง รูปคำและความหมาย โดยนัยนี้ถือว่า มีระดับทางสุนทรียศาสตร์ที่สูง เปี่ยมด้วยพลังปลุกเร้าจินตนาการและจิตกรรม ฯลฯ

อ้ายนึกถึงว่า แนวคิดและมุมมองและเสียงเล่าที่น้องเสนอผ่านรูปฉันทลักษณ์เหล่านี้ ถ้าน้องเรียนรู้ที่จะนำพลังเช่นนี้ไป "ปรับ" ไป "แปร" และไป "แปลง" ให้โดดเด่น ล้ำลึก และหลากหลายในเรื่องเล่า และในเรื่องสั้นหรือนวนิยายสักเรื่องก็คงจะดีไม่น้อย ทั้งนี้เพราะว่า การพรรณนาธรรมชาตินั้นเป็นเสมือน "ยาดีที่กลมกล่อม" แม้ในนวนิยายที่เข้มข้นก็สามารถรู้สึกถึงความอ่อนโยน ละเมียดละไมในฐานะมนุษย์ได้เช่นกัน

ถึงตอนนี้ อ้ายกำลังจะบอกน้องว่า ความสามารถในการ
พรรณาได้อย่างละเอียดละออและอย่างถึงลูกถึงคำเช่นนี้ ถ้านำไปใช้ในการเขียนนวนิยายแล้วละก็ โอ้ สุดยอดเลยล่ะ นี่ประเด็นหนึ่ง

ประการต่อมา อยากบอกน้องว่า ขอให้พยายามต่อไป อ้ายอ่านแล้วและแวะเข้ามาทักทายนั้นเพราะทึ่ง และเกิดความรู้สึกวาดหวังว่า นี่น้องน่าจะพัฒนาฝีมือและความคิดไปในระดับเข้มข้นได้

นั่นหมายความว่า กวีนิพนธ์ที่ดีเยี่ยมทั้งหลาย อาจจะไม่จำเป็นต้องมุ่งเน้นไปที่การแสดงความชื่นชมธรรมชาติอย่างเดียวก็ได้

แต่มันมีอีกมุมหนึ่ง นั่นคือ การรับใช้สังคมในทางความคิด หมายความว่า มันมีคำหนึ่งที่เรารู้กันอยู่แล้ว นั้นคือ งานกวีนิพนธ์นั้นเป็นงานที่ยกระดับจิตใจมนุษย์ กระตุ้น เร่งเร้าให้เข้าถึงสภาวะแห่งสัจธรรม ฯลฯ

พูดง่าย ๆ อย่างที่อ้ายบอกก่อนหน้านั่นล่ะ มันต้องฟาดฟัน กระแทกกระทั้นบ้าง ชี้ประเด็นทางสังคมบ้าง แต่ไม่เป็นไร ทั้งหลายที่อ้ายว่ามานี้ อาจไม่ใช่ "ทางของน้อง" ก็ได้ ขอได้โปรดเข้าใจตามนี้ด้วย

(๒) แต่เขียนได้เท่านี้

ประโยคนี้อ้ายไม่เชื่อหรอก เขียนได้เท่านี้น่าจะหมายถึง เขียนมาถึงชิ้นนี้มากกว่า

คนหนุ่มสาวต้องเขียนกวีนิพนธ์ต่อไปจนกว่าจะหมดพลัง หากเราเชื่อว่าการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ยังรื่นรมย์ และการเขียนหนังสือนั้น มันมีคุณค่าและมีความหมายในจิตใจของเรา อย่างน้อยก็ดูจะมีความหมายมากกว่าที่เราจะไปกระเสือกกระสนวิ่งไล่ไขว่คว้าตามกระแสวัตถุนิยมจนหลงลืมและละเลยการแสวงหาคุณค่าความงามในจิตใจตัวเอง

กวีมีจิตใจที่งดงาม และอ้ายเชื่อว่า เขาจะบรรลุไปสู่ความมั่งคั่งทางจิตที่ดีได้ หากว่าเขาไม่พ่ายแพ้ต่อสิ่งล่อตาและล่อใจให้อ่อนแอและละทิ้งกวีนิพนธ์ไปเสียก่อน

ดังนั้น อ้ายเชื่อว่า น้องจะไม่มีวัน "เขียนได้เท่านี้" แต่น้องจะต้องเขียนกวีนิพนธ์ได้อีกเป็นร้อยเป็นพันชิ้น

น้องคงจะรู้สึกว่าอ้ายตำหนิวิจารณ์ว่าเขียนพรรณนาพร่ำถึงธรรมชาติอย่างนั้นใช่ไหม? ไม่ใช่หรอก ที่แวะเข้ามาเพราะความชื่นชมและดีใจที่คนหนุ่มสาวรุ่นใหม่ ๆ ยังต่อสืบสานสายธารกวีนิพนธ์

โปรดอย่าน้อยอกน้อยใจ (แม้ว่าความน้อยใจจะเป็นลักษณะหนึ่งของอิสตรี) เพราะนาน ๆ ทีที่อ้ายจะเข้ามาอ่าน และรู้สึกว่ามีประเด็นที่จะพูดถึง

แต่ไม่อยากพูดถึงเพียงว่า "ดีครับ เขียนเก่ง ได้อารมณ์" อะไรแบบนั้น เพราะดูเหมือนง่ายเกินและไม่ได้สื่อสารอะไรกันเลยระหว่าง "ผู้สร้างงาน" กับ "ผู้เสพงาน" ไม่ว่าจะเป็นในทาง "สุนทรียะ" และทาง "ปัญญา" ที่พึงมีและพึงใส่ใจเสวนาวิสาสะ ฯลฯ

พูดตามตรงนะ ตัวบทที่น้องเขียนมานั้น น้องมีพลังและความตั้งใจสูงมาก เรียกว่ามี "ธาตุกวี" อยู่ในตัวตนสูงยิ่ง ทีนี้ถ้าเราใช้พลังกวีในตัวให้มีน้ำเนื้อ มีเนื้อหาที่เข้มข้นมากขึ้นจะดีไหม นอกจากพลังพรรณาธรรมชาติที่หมดจดงดงามแล้ว ในทางหนึ่งน้องอาจจะเติมตัวละครเข้าไป เพิ่มเหตุการณ์เข้าไป เติมแนวคิดทางสังคมเข้าไป สอดร้อยประสานกันให้เป็นเรื่องเป็นราว ตั้งแต่ต้นจนจบ โดยที่น้องยังคงความงามไว้ในแง่สุนทรียะในบทพรรณา

ค่อย ๆ เริ่มแปรรูปพลังกวีของเราให้หลากหลายและลุ่มลึกมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ว่าอย่างไรก็ตาม อ้ายได้อ่านงานกวีนิพนธ์ของน้องเพียงไม่กี่ชิ้น การวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นอาจผิดที่ผิดทางและหรือเข้าไม่ถึงตัวตนหรืออัตลักษณ์ที่แท้จริงของน้อง และโดยที่ไม่รู้ว่า บริบท และ ปัจจัย แบบใดที่ส่งให้น้องเขียนกวีอีกด้วย จึงเป็นการสุ่มเสี่ยงที่จะผิดพลาดโดยการตีความผิด ๆ และเข้าใจผิด ดังนั้นจึงขออภัยไว้ล่วงหน้า

(๓) จะให้ทำยังไงดี

เขียนต่อไปเถอะ ในกรณีที่อ้ายแวะเข้ามาแสดงความคิดเห็นนั้น เพราะทึ่งในความสามารถของน้อง และเหมือนมีประเด็นที่จะพูดถึง

อย่างที่บอกตั้งแต่ตอนแรก ๆ กวีและนักเขียนแต่ละคนนั้นมี "ช่วงเวลาเป็นของตัวเอง" มี "ทางที่ต้องเดิน" เป็นของตัวเอง

ถ้าเราเรียนรู้ที่จะเขียนกวีนิพนธ์ เราก็จำเป็นต้องเรียนรู้ว่า พันธกิจของกวีนั้น โดยตัวของมันเองนั้นยิ่งใหญ่และงดงาม และต่อสังคมและมนุษย์นั้นก็ยังงดงามอยู่เสมอ

ขอให้มีสำนึกทางสังคม ไว้เป็นยาขมสำหรับวิพากษ์วิจารณ์เพื่อชี้แนะ หรือตีแผ่ในทางสังคมและผู้คนบ้าง ฯลฯ

งานเขียนก็คือใบหน้าของเรา คือความคิดและจิตใจของเราในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ แท้ที่จริงแล้วเราอาจจะไม่ได้เขียนก็ได้ แต่กวีนิพนธ์เขียนผ่านเรา และเปล่งเสียงคำผ่านเรา ฯลฯ

หวังว่าคงพอมองเห็นเจตนาของอ้ายในครั้งนี้ และโดยที่เราไม่จำเป็นต้องรู้จักกันเป็นการส่วนตัว อ้ายกับน้องสามารถแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้

ถ้าเหนื่อยล้าที่จะเขียนกวีนิพนธ์ ก็เขียนเรื่องสั้น หรือไม่ก็นวนิยายสักเรื่อง อ้ายชอบคำนี้ "คนหนุ่มสาวต้องเขียนนวนิยายสักเรื่อง" และ "คนหนุ่มสาวต้องออกเดินทางบ้างสิ" ฯลฯ

ส่วนรางวัลและคำชมนั้น มันมาของมันเอง แต่อ้ายคิดในด้านหนึ่งว่า "รางวัลวรรณกรรมและคำชื่นชมสรรเสริญทั้งหลายนั้นมันก็ดีอยู่หรอกในแง่การให้กำลังใจและต้นทุนใหม่ ๆ แต่พิศดูอีกครั้ง รางวัลและคำชมนั้นก็เหมือนยากำจัดแมลงศัตรูพืช ซึ่งนอกจากมันจะฆ่าแมลงเล็ก ๆ ให้ตายอย่างวินาสสันตะโรแล้ว มันยังก่อมลพิษต่อสิ่งอื่น ๆ รอบข้างไม่รู้จบ"

ขอให้เป็นคนหนุ่มสาวที่ร่าเริงสดใส เปี่ยมพลังและมองโลกในแง่ดีนะครับ อ้ายขอรบกวนไว้เพียงเท่านี้

ด้วยความรักและศรัทธา
ชัชวัลย์ พงศ์ยุทธนาธรรม
ฤดูฝน / ทุ่งข้าวผู้ไท-อุบลราชธานี

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ไพทูรย์ วันที่ : 18/05/2009 เวลา : 16.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paithoon
รักพี่ รักน้องรักลูกหมา ตากริบ

ตื่นแว้วว
มาอ่านแว้วว
ถูกใจไปแว้วววว

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
tatuk วันที่ : 18/05/2009 เวลา : 12.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

กลับมาคราวนี้ปูพรมบทกวีเลยเนาะ
มีบันทึกเรื่องราวชีวิตเชิงความเรียงหรือเปล่าครับ
อ้ายอยากอ่านจังเลย


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
BlueHill วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 17.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ผีเสื้อมาพร้อมกับความชุ่มฉ่ำของสายฝน
นี่ก็ถึงฤดูชมผีเสื้ออีกแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
กวิศุภา วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 16.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khienkhao
  เขียนข้าว  : จุลสารออนไลน์บน Blog รายสะดวก : กลุ่มเขียนข้าว


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
คมเย็น วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 16.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/komyen

แสงแดดบ่ายฉายเงาวันเหงาเงียบ
สายลมเลียบปลายไม้ใบไหวอ่อน
ฝุ่นละอองลอยคว้างเหนือทางจร
เป็นบทตอนเรื่องเล่าเรื่องเก่าซ้ำ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ม่วนน้อย วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 13.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/itsrainagain

โห จะเอาบทใหม่เหรอ
เขียนยากนะตัวเอง
ไว้เค้าลักลอบส่งให้อ่าน
จ๊วบ จ๊วบ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ธนเดชจตุคามฯ วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 12.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thanadech
.."ปัญญาสมาธิ..ย่อมพึงมีอยู่ในตน..ของเหล่าบัณฑิตชนเสมอ?"..

@ ปลิดขั้วร่วงหล่นคละทีละน้อย
ดาษดื่นคอยร่วงหล่นเมื่อปนเหลือง
คงไว้แต่ใบท่ามความประเทือง
วาวนำเรื่องชวนฝันน่าสรรมอง
@ เมื่อพลิ้วลมบอบบางนำทางฝน
มวลผีเสื้อเกลื่อนล้นด้นฉลอง
ก่อนสิ้นพรายตาวันวสันต์ครอง
เนรมิตทุ่งทองผ่องผืนไพร..



..มาชมผีเสื้อและเป็นกำลังใจให้จ่ะ..


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ภู_เชียงดาว วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 08.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phuchiangdao

หวัดดีครับเก๋...สบายดีนะครับ
ทางเชียงดาวช่วงนี้เจอทั้งพายุทั้งฝนบ่อยเลยนิ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สีคาร วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 07.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seekran

ฝนตกทุกวัน..
ชาวนาเริ่มไถนา ไม่นานคงได้หว่านข้าว...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ธรรมทัพบูรพา วันที่ : 17/05/2009 เวลา : 06.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thum
http://www.oknation.net/blog/sirachat  "งานกวี ที่รัก"

จักรยานฝูงนั้งคงจะกลับบ้านทันนะครับ

วันหยุดตื่นเช้า

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน