• kaypuccino
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-04-10
  • จำนวนเรื่อง : 177
  • จำนวนผู้ชม : 280805
  • ส่ง msg :
  • โหวต 214 คน
Coffee Break
Let's Talks... Let's Relax... Let's go to Coffee Break
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kaypuccino
วันอังคาร ที่ 5 เมษายน 2554
Posted by kaypuccino , ผู้อ่าน : 1959 , 10:17:06 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“ความสุขโดยสังเกต”  เป็นหนังสืออีกเล่ม ที่เคถือติดมือกลับมาจากงานสัปดาห์หนังสือฯ

อ่านจบครบทุกเรื่องแล้ว กลับพบว่ามีอยู่เรื่องที่ยังติดค้างอยู่ในใจ เหมือนว่าเป็นเรื่องที่อ่านแล้วกระทบความรู้สึกนึกคิดมากที่สุดหรือยังงัยไม่ทราบได้ แบบว่าวางหนังสือแล้ว แต่ก็ยังคิดถึงแต่เรื่องนี้ ทั้งๆ ที่ในหนังสือมีความสุขบรรจุอยู่ในเล่มตั้ง 20 เรื่อง

เรื่องที่ว่านี้คือ “ล่องลอยแต่หงอยเหงา”

นิ้วกลมเริ่มต้นเรื่องด้วยคำถามที่ว่า “ถ้าชีวิตคุณคือเป้สะพายหลังหนึ่งใบ คุณใส่อะไรเอาไว้ในนั้นบ้าง??”   ซึ่งเป็นคำถามของ ไรอัน  บิงแฮม จากภาพยนตร์เรื่อง Up in the Air 

Up in the Air เล่าเรื่องของ ไรอัน บิงแฮม (รับบทโดย จอร์จ คลูนี่ย์) เจ้าหน้าที่ปรับโครงสร้างองค์กร หรือพูดง่ายๆ งานของไรอัน ก็คือ การไปไล่พนักงานออกแทนเจ้านายของบริษัทนั้นๆ ที่ไม่กล้าไล่ลูกน้องออกด้วยตัวเอง และด้วยหน้าที่การงานอันนี้ ทำให้ ไรอัน ต้องบินไปไล่คนออกที่เมืองนั้นที เมืองนี้ที ชนิดที่แทบไม่ต้องกลับบ้าน

นอกจากนั้นไรอัน ยังเป็นวิทยากรบรรยายในหัวข้อ What’s in Your Backpack?  ( “ถ้าชีวิตคุณคือเป้สะพายหลังหนึ่งใบ คุณใส่อะไรเอาไว้ในนั้นบ้าง??” )

เป็นคำถามที่ชวนให้ผู้ฟังคิดถึง “สิ่งของ” ก่อน

เราต่างใส่สิ่งของสารพัดไว้ในเป้สะพายหลังที่ชื่อว่า “ชีวิต”  นั่นจึงทำให้เราขยับตัวไปไหนไม่สะดวก เพราะข้าวของทั้งหลายมันหน่วงเราไว้

กับคำถามต่อมา “ถ้าให้คุณหยิบของออกจากเป้ทีละอย่าง คุณจะหยิบอะไรออกบ้าง?”
สุดท้ายก็เหลือแต่สิ่งที่จำเป็นจริงๆ

แล้วกับถามนี้ “ถ้าชีวิตคือเป้สะพายหลังหนึ่งใบ คุณใส่ “ใคร” เอาไว้ในนั้นบ้าง?”
หมายถึงคนที่เราผูกสัมพันธ์ ญาติพี่น้อง คนรู้จัก เพื่อนร่วมงาน แฟน สามี ภรรยา ลูก หลาน
“แล้วถ้าต้องเอาเหล่านี้ออกไปจากเป้สะพายหลัง คุณจะเลือกใคร?”

คำแนะนำของไรอันก็คือ “จงใส่สิ่งของและผู้คนลงไปในเป้สะพายหลังของคุณให้น้อยที่สุด” แล้วคุณจะตัวเบา เดินทางสบาย ไร้กังวล 

เมื่อไม่ “ผูก+พัน” กับใครหรือสิ่งใด คุณก็เป็นอิสระ ยิ่งไม่ผูกพันกับใครเลยได้ยิ่งดี

ซึ่งตัวไรอัน เอง ก็มีความสุข และเชื่อมั่น ในแนวทางการเดินชีวิตแบบนั้นด้วยเช่นกัน

แล้วไรอัน ก็ออกเดินทางโดยมีเฉพาะของใช้ทั่วไป บรรจุไว้ในกระเป๋า  ระหว่างทางเขาก็พบกับหญิงสาวผู้มีเสน่ห์ฟุ้งกระจายทั้งจากร่างกายและคำพูด ทั้งคู่มีความสัมพันธ์กัน คล้ายจะเข้าใจกันดีว่าเป็นความสัมพันธ์สั้นๆ ไม่จริงจังอะไร

แต่เมื่อนานไปเขาก็เริ่มสงสัยในความรู้สึกตัวเองว่า “เขาอยากจะใส่ผู้หญิงคนนี้ไว้ในเป้สะพายหลังของเขาเสียแล้ว”  แต่เขาก็ยังไม่มั่นใจที่จะเพิ่มภาระและน้ำหนักให้ชีวิตตัวเอง

เช่นเดียวกับว่าที่น้องเขยของเขาที่เกิดหวั่นใจในคืนวันก่อนแต่งงานกับน้องสาวของเขา หรือที่สำนวนฝรั่งเรียกว่า “ผู้ชายเท้าเย็น”  คืออาการปอดแหกไม่อยากแต่งงาน

ว่าที่น้องเขยของเขาเล่าให้ฟังว่า คืนก่อนแต่งงานเขานอนไม่หลับ  ครุ่นคิดถึงความหมายของชีวิตของคนเรา  ถ้าเขาแต่งงานไป เดี๋ยวก็ต้องซื้อบ้าน มีลูก ไปรับลูกที่โรงเรียน ทำงานเลี้ยงลูกจนโต แก่ แล้วก็ตาย “มันเหมือนดูไม่มีจุดหมายอะไรเลย”

เขาก็จำนนในคำถามของว่าที่น้องเขย คิดไม่ออกเหมือนกันว่าความหมายของการเดินทางครั้งยาวที่เราเรียกว่า “ชีวิต” นั้นคืออะไร เขารู้แต่เพียงว่า “การเดินทางที่ยาวนานและไร้จุดหมายขนาดนี้มันคงจะเหงาน่าดู ถ้าเราไม่มีคนเดินอยู่ข้างๆ คอยประคับประคอง หยอกล้อและถกเถียงกันระหว่างทาง”

“เดินทางคนเดียวมันเหงา ใครๆ ก็ต้องการผู้ช่วยนักบินด้วยกันทั้งนั้น” เขาบอกกับว่าที่น้องเขยพร้อมกับบอกตัวเอง

กลับไปที่ “เป้สะพายหลัง” แห่งชีวิต

นิ้วกลมเห็นด้วยกับไรอันว่า เราไม่ควรใส่ผู้คนลงไปในเป้มากมายจนสิ้นไร้อิสระ ขยับไปไหนไม่สะดวก ขณะเดียวกันก็ใช่ว่าการมีเป้สะพายหลังที่ว่างเปล่าเบาหวิวจะทำให้เราเดินทางไกลได้อย่างมีความสุข

เพราะเส้นทางชีวิตนั้นเต็มไปด้วยสิ่งที่คาดเดาไม่ได้  ความทุกข์มักเข้ามาทักทายเราโดยไม่ให้ทันตั้งตัว  เช่นเดียวกับเรื่องร้ายและอุปสรรคระหว่างทาง

สิ่งที่เราใส่ไว้ในเป้สะพายหลังย่อมมี “น้ำหนัก” แต่ทว่าหลายสิ่งก็จำเป็นต่อการเดินทางในเวลาที่เราต้องการ

มีใครบ้างจะเดินทางไกลโดยไม่มีกระติกน้ำ, ไฟฉายและเข็มทิศ
กระติกน้ำในเวลาที่คอแห้งหมดแรง  ไฟฉายในยามมืดมิดและเข็มทิศในเวลาหลงทาง

คนที่เราผูกพันด้วยในชีวิตบางคนก็ทำหน้าที่คล้ายกระติกน้ำ ไฟฉายและเข็มทิศ พวกเขาล้วนทำให้เราเดินทางครั้งยาวได้อย่างอุ่นใจขึ้น

สิ่งที่มาพร้อม “น้ำหนัก” คือ “ความมั่นคง”
ผู้คนที่เราใส่ไว้ในเป้สะพายหลังใบนี้  ทำให้เรายืนบนพื้นและก้าวเดินต่อไปได้อย่างมั่นใจมากขึ้น

มั่นใจ ถ้าในยามที่เราก้าวพลาดก็ยังมี “บ้าน” ให้กลับไปร้องให้
“บ้าน” ที่ตั้งอยู่บนพื้นดิน ที่มี “น้ำหนัก”  ของความผูกพัน ไม่ใช่ลอยคว้างกลางอากาศในสภาพไร้น้ำหนัก
ดูล่องลอย อิสระ ทว่าไร้ทิศทาง – Up in the Air

จุดหมายปลายทางชีวิตคืออะไร...ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน 
แต่ผมมั่นใจว่าผู้คนที่ในเป้ที่เราสะพายไว้บนหลังนั้นสำคัญต่อการเดินทาง

แน่นอนผู้คนเหล่านี้ล้วนมีน้ำหนัก 
น้ำหนักของความทุกข์ น้ำหนักของปัญหาและความไม่เข้าใจกันในบางครั้ง
แต่มันก็ยังดีกว่าชีวิตที่ล่องลอยเคว้งคว้าง อย่างไร้ทิศทางและความหมาย

..............................

ตัวหนังสือจบแล้ว แต่ความคิดยังไม่จบ

เคคิดถึง “ใครคนหนึ่ง”  ที่มักพูดให้ฟังเสมอเมื่อเรามีโอกาสได้พบกันว่า บางครั้งเขาก็รู้สึกเบื่อกับชีวิตเดิมๆ เหงากับชีวิตซ้ำๆ เช้าไปทำงาน เย็นกลับบ้าน วันหยุดอ่านหนังสือ ดูหนัง ชีวิตวนเวียนอยู่อย่างนี้

    อยากมีใครสักคน แต่ก็กลัวการผูกมัด
    ไม่อยากอยู่คนเดียว  แต่ก็กลัวสูญเสียอิสรภาพและพื้นที่ส่วนตัว
    อยากมีความรัก แต่ก็กลัวที่จะรักและผูกพัน

ด้วยลักษณะอาการทั้งหมดนี้เขาก็ไม่ต่างอะไรกับไรอัน และเมื่อถามถึงเป้าหมายชีวิตคำตอบที่ได้คือ “ไม่รู้” เช่นนี้แล้วเขาก็ไม่ต่างอะไรกับคนหลงทาง

แต่สุดท้ายไรอันก็ค้นพบว่าเขาต้องการอะไร เขายังคงออกบินต่อไป แต่การออกบินครั้งนี้ จะเป็นการออกบินอย่าง มีความหวัง มีจุดมุ่งหมาย เพราะบัดนี้เขาไม่ใช่ คนหลงทาง อีกต่อไปแล้ว!

ฉันก็หวังว่า “เขาคนนั้น” จะค้นพบมันด้วยเช่นกัน

ขอขอบคุณ หนังสือความสุขโดยสังเกต ของนิ้วกลม และภาพประกอบจาก Internet




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
PostAmorndern วันที่ : 08/09/2011 เวลา : 16.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amorn

เพื่อน ๆ หายไปไหนหมดเนี๊ย น้องเค

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลุงต้าลี่ วันที่ : 14/04/2011 เวลา : 10.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loongdali

ได้ข้อคิดทางธรรมะดีมากครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
หนึ่งมิตรชิดใกล้ วันที่ : 14/04/2011 เวลา : 09.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/skylove
นิราศรักหน้าถ้ำ : ร่ายโคลงร่ำเมรัยอาลัยรัก / กลุ่มเขียนข้าว 

ครับ แบกให้เป็น วางให้เป็น

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

รักนี้...มาจากไหน

เรื่องราวความรักของคนอื่น ที่บังเอิญมีโอกาสได้รับรู้ และ ร่วมสร้างเป็นผลงานชิ้นนี้ให้เขาใช้ ในงานแต่งงานจ้า..

View All