• เคียงดิน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : keangdin@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-30
  • จำนวนเรื่อง : 912
  • จำนวนผู้ชม : 1076035
  • จำนวนผู้โหวต : 916
  • ส่ง msg :
  • โหวต 916 คน
<< กันยายน 2017 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 27 ธันวาคม 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 744 , 15:25:42 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน

  สะพานวัดใจ คลองแดน กับพี่ ๆ นิสิต      เมื่อวานประกาศผลสอบเข้าเรียนต่อ ม.1  รอบเพชร EGL  ( English Gifted Learners)  FLY HIGH ของ โรงเรียนมหาวชิราวุธ ผู้ที่จะสอบเข้า ต้องมีผลการเรียนด้านภาษาอังกฤษ 4.00 มีความสนใจจะพัฒนาตนเองด้านภาษา นั่นแน่ เด็กน้อยผู้มีความฝันจะเป็นนักเขียนการ์ตูนเอนิเมะในสตูดิโอชื่อดังของประเทศญี่ปุ่น  เธอก็มีสิทธิ์สอบกับเขาด้วย  ฉันในฐานะที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ทำมาหากินคน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 12 ธันวาคม 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 453 , 20:30:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

    ฉันรักบทกวี ฉันรักสีน้ำ ทุกอย่างมันสวยงามมันอยู่ในโมงยามของความรัก... ฉันแอบรักเขาเจ้าชายผู้ไม่รู้จักหัวใจบริสุทธิ์ยิ่งนักรักและรักอยางไร้เงื่อนไข... ในโลกแห่งความเป็นจริงหลายสิ่งล้วนดิ่งดำไหม้โลกแห่งความจริงนั้นไร้หัวใจไม่งามเท่าในโลกแห่งจินตนาฯ...ฉันรักบทกวี ฉันรักสีน้ำโลกอันงดงามที่ฝันหาฉันรักเธอนะเจ้าชายแห่งมนตราและจะรักจนกว่าสิ้นลมหายใจ     เครดิตภาพ พิบูลย์ศักดิ์ ละครพล  https:/....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 10 ธันวาคม 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 553 , 09:05:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

รักของเราไม่มีตัวตนหรอกนะ เราได้แต่รู้สึก ไม่อาจจับต้องได้ ไม่อาจครอบครอง แต่เรายังรักได้ พื้นที่ของความสุข เป็นเพียงพื้นที่ความรู้สึก อองรี เลอแฟบวร์ (en:Henri Lefebvre) จะเรียกพื้นที่นี้ว่าอย่างไร หรือ เลอแฟบวร์ก็ไม่ได้รู้สึก จึงยากจะอธิบายได้ชัด ต่อรู้สึกหรอกจึงจะเข้าใจ  พื้นที่ใจ ใช่ใครจะรู้สึกได้เท่ากัน ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 9 ธันวาคม 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 608 , 22:14:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

บางคราวหนาวน้ำตา เพียงเพราะว่า...บางอย่างเริ่มเปลี่ยนไป บางคราวหนาวจนไห้ ด้วยอาลัยในสิ่งที่ผ่านมา   หนาวเนื้อก็เพียงเนื้อ หนาวอกเอื้อจึ่งผวา หนาวคำพร่ำวาจา เฉือนอุราจนหนาวใจ         ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 26 พฤศจิกายน 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 511 , 22:09:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

บทเพลงเก่า   เล่าเรื่องราวความรู้สึก ละเมียดในอารมณ์ ห่มอุ่นในถ้อยวลี บ่งบอกวิถีไทย ละมุนละไมในเรื่องราวความรัก ไม่ชิงหักฉาบฉวยฉาวโฉ่โอ้อะล่างฉ่าง อย่างสมัยปัจจุบัน  ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 พฤศจิกายน 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 471 , 14:01:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

    เป็นเพียงหมาขี้เรื้อนในทุ่งฝัน ไร้เดือนไร้จันทร์อันเฉิดฉาย นอนกลิ้งเกลือกเสือกตนบนผืนทราย พอให้กายให้คันเท่านั้นเอง   มิได้เลอค่าดั่งนางพญาสิงห์ ทำหน้านิ่งชูคอในรถเก๋ง หมาขี้เรื้อนระเริงร่ายใต้บทเพลง หอนบรรเลงทำนองเพลงอิสรา ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 พฤศจิกายน 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 585 , 18:52:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

    รัก เป็นเรื่องราวของความรู้สึกภายใน  บางคราว พื้นที่การแสดงออกในทางกายภาพถูกจำกัดไว้อย่างคับแคบ หากพื้นที่ในจินตนาการนั้นกว้างไกลแล้วแต่ใจจะไปถึง .. คนรัก ฉันวางไว้สูงเกินกว่าหิ้งที่จะปีนป่ายถึง มิอาจเอื้อม หรือไขว่คว้ามาครอบครอง เพราะการครอบครองไม่เคยถูกบรรจุไว้ในหัวใจแห่งฉัน .. รักของเรา จึงไม่มีอดีต ไม่มีปัจจุบัน ไม่มีอนาคต ไม่มีเมื่อวาน ไม่มีวันนี้ ไม่มีพรุ่งนี้ รักของเรา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 พฤศจิกายน 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 439 , 06:45:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ต่างก็มีลมหายใจเพื่อหน้าที่ต่างก็มี พื้นที่ ที่มิอาจทับซ้อนได้อาจมีเพียงบางส่วนเสี้ยวของใจที่จะได้คิดถึงกันอย่างฉันคิด เมื่อไม่มีพื้นที่ใดในหล้าโลกทุกข์สุขโศกใดใดคนไร้สิทธิ์จะเรียกร้องพื้นที่ใดให้ชีวิตห้วงความคิด-ถึง จึงเลือนลบจบลงแล้ว   ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 กรกฎาคม 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 672 , 00:09:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 9 คน

  ดวงใจหญิงสาวมืดบอดอย่างไม่รู้ตัวยังคิดไปว่า ลึกซึ้งแล้วในความรักแสงสว่างเพิ่งสาดส่องเข้ามา เมื่อรักเริ่มคลายจางด้วยระยะห่างที่มิอาจโอบใจเธอกับเขาไว้ได้   หญิงสาวพียงยิ้มรับเมื่อประจักษ์แจ้งแก่ใจรักของชายใช้สมองมากกว่าหัวใจในขณะที่รักของหญิงสาวใช้หัวใจมากกว่าสมอง   หน้าที่ของเธอจึงไม่ใช่ทำใจแต่ต้องทำความเข้าใจหน้าที่การงาน คือหน้าตา คือศักดา ของผู้ชายแฟน คนรัก เมีย ผู้หญิงของผม เป็นเพียงควา....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 16 กรกฎาคม 2559
Posted by เคียงดิน , ผู้อ่าน : 667 , 22:18:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

  ที่มา : http://www.dek-d.com/board/view/1728860/   ฉันกลับมาเดินในป่าช้าแห่งน้ำตาอีกคราจำได้ว่าเราไม่ได้พูดจากันเนิ่นนานกว่าที่เรียกว่า "คนรัก" กันได้อีก2 เดือนกว่า เราไม่ได้วิสาสะมิใช่ ด้วยภาระ หากเป็นทิฐิและอัตตาภาระที่มักถูกใช้เป็นข้ออ้างเสมอจึงน่าสงสารราวกับว่ามันคือผู้ร้ายที่คอยทำลายความรักความจริงในใจต่างรู้ดี ภาระหน้าที่และหนทาง หาใช่ปัญหาและสาเหตุหยุด ทำร้ายกล่าวโทษภาระความรับผิดชอบในช....

อ่านต่อ


/58