• ซำมะแจะ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-11-25
  • จำนวนเรื่อง : 936
  • จำนวนผู้ชม : 493037
  • จำนวนผู้โหวต : 863
  • ส่ง msg :
  • โหวต 863 คน

แคน ขั้นเทพ !?

มันต้องอมขนาดนี้เลยเหรอ?

View All
วันศุกร์ ที่ 10 มีนาคม 2560
Posted by ซำมะแจะ , ผู้อ่าน : 225 , 15:49:43 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

      สวัสดีค่ะ วันนี้จะมาพาดู pen pad ที่ราคาไม่แพงกันนะคะ ปิดเทอมนี้ ขอเสนอสิ่งนี้ เพื่อพาเด็กๆวาดรูปกันค่ะ ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 24 มกราคม 2560
Posted by ซำมะแจะ , ผู้อ่าน : 297 , 22:49:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

อะแฮ้ม ...  วันนี้ขออนุญาตมีสาระสักเล็กน้อยนะคะ อยู่ในโอเคเนชั่นมานานมาก ... เข้ามาทีไรก็ไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นสักครั้ง แต่วันนี้ รู้สึก...ฮื่ม...  นะ ..ไหน..ไหน.. ก็เป็นผู้เป็นคนดีกะเขาเสียที  . . ทำงานมาหลายปีดีดัก  หนึ่งในปัญหาหลักๆที่พบก็คือ  ผู้ปกครอง มักจะไม่สะดวกที่จะพาลูกอ่านหนังสือ  เหตุผลก็สุดแท้ แต่เหตุและปัจจัย ของแต่ละคนที่แตกต่างกันไป  . เด็กเก่งไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ . กลุ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 27 กันยายน 2559
Posted by ซำมะแจะ , ผู้อ่าน : 405 , 19:49:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

#17 “พี่ภูมิจะไม่พูดอะไรเลยเหรอคะ” ภัทราทำเสียงออดๆเป็นมอดกัดไม้ ถามพี่ชายสุดที่รักอย่างเกรงใจ เมื่อภาคภูมิออกรถมาได้สักระยะ ภาคภูมิทำหน้าที่ดูแลน้องๆ ทั้งภัทรและภา หลังจากที่แม่เสีย เขาทำหน้าที่ได้ไม่ขาดตกบกพร่อง ภาคภูมิยุติธรรม ใจดี ใจเย็น เป็นที่พึ่งให้น้องๆด้วยดีเสมอมา และหากเทียบบารมีทางสังคมหน้าที่การงาน  ภาคภูมินับว่าเป็นต่อกว่าวิชชาญหลายก้าว . “จะให้พี่พูดอะไร”....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 26 กันยายน 2559
Posted by ซำมะแจะ , ผู้อ่าน : 363 , 18:33:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

#16 “อาจารย์มีเงินวางไหมล่ะครับ ถ้ามีก็จบ งานนี้อาจารย์เอาไปเลย” สุชล ฟังอีกฝ่ายพูดด้วยหัวใจห่อเหี่ยว แผนงานของเขา รายงานที่เขาเสนอ เพื่อขอโครงการนี้ เขาเชื่อมั่นมาตลอดว่า สัญญา 5 ปีที่ผ่านมาที่เขาได้เป็นเพราะผลงานล้วนๆ แต่ครั้งนี้เขาเพิ่งได้ยินคำพูดที่สะเทือนใจแรงๆก็หนนี้ เงิน 3 ล้าน เป็นเงินกินเปล่า จ่ายหัวก่อน 3 ล้าน ยังไม่นับรวมหัวรองๆลงมา รวมเบ็ดเสร็จ น่าจะ 5 ล้าน งานวงเงิน 10....

อ่านต่อ

Posted by ซำมะแจะ , ผู้อ่าน : 413 , 16:01:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  # 15 “เจ็บ..”  ภัทรารีบพูดเมื่อวิชชาญพักการรุกรานครู่เล็กๆ “ตรงไหนคะ?” เขาถามเธออย่างห่วงใย “หนวดวิชคมมาก...ไม่ถางกี่ชาติแล้วนี่” เธอพูดพลางเอามือแตะหนวดเขาเบาๆ เขารวบจับมือเธอไว้ ภัทราไว้เล็บสั้น เล็บตัดเสมอกันสะอาดสะอ้าน เขาไล้นิ้วเรียวสวยนั้นด้วยริมฝีปากอย่างบรรจง “ผมขอโทษ ... ยอมให้ภัทรทุกอย่าง...นะคะ ..หรือภัทรเกลียดผม” วิชชาญยามหวาน... ....

อ่านต่อ


/90