• Dollaya
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : don.dollaya@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2015-04-18
  • จำนวนเรื่อง : 11
  • จำนวนผู้ชม : 18335
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2 คน
เล่าทุกเรื่องที่เกี่ยวกับการศึกษา
วันอาทิตย์ ที่ 18 มีนาคม 2561
Posted by Dollaya , ผู้อ่าน : 1417 , 15:02:19 น.  
หมวด : การศึกษา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน นายยั้งคิด , กรมกุชะ โหวตเรื่องนี้

ทำงานอยู่วงการศึกษามาหลายปี

ช่วงนี้เพิ่งได้มีส่วนร่วมปลุกกระแส "การปฏิรูปการศึกษา" ผ่านการชวนคนดังมานั่งคุยชีวิตวัยเรียน

เทปแรก เป็นของคุณบอย โกสิยพงษ์ ผู้บริหารค่ายเพลง LOVEiS Entertainment

ในหัวข้อว่า "เราจะเอาปลาไปแข่งปีนต้นไม้กับลิงได้จริงหรือ?

เมื่อการศึกษาไทยยกย่องเฉพาะเด็กเรียนเก่ง"

ใครสนใจฟัง Facebook Live คลิกลิ้งค์นี้ https://www.facebook.com/TEPThaiEDU/videos/515124385555409/

ใครไม่สนใจก็ตามอ่านกับเราต่อไป

 

 

ชีวิตของคุณบอยทำให้เราตั้งคำถามถึงสิ่งที่พ่อแม่เราพร่ำสอน

"เรียนเก่งวันนี้ = ประสบความสำเร็จในชีวิตในวันหน้า"

แล้วทำไมชีวิตคุณบอยไม่เป็นแบบนั้น??

 

“ตอนเด็กๆผมเรียนไม่รู้เรื่อง จบ ม.3 โรงเรียนเชิญออก เพราะคะแนนห่วยมาก

ไปเรียนอเมริกาได้แค่เดือนเดียว อยู่ไม่ได้

กลับมาไทย แต่หาโรงเรียนเข้าไม่ได้ เพราะคะแนนห่วยมาก

จนได้ไปเข้าโรงเรียนอินเตอร์แห่งหนึ่งที่ญาติรู้จัก

ตอนนั้นผมจบ ม.3 แล้ว แต่ความรู้ผมเท่ากับเด็ก ป.5

คุณครูกลัวผมจะมีปมด้อย เลยให้ผมอยู่ ม.1 ซึ่งผมสอบตก ม.1 อยู่ 3 ปีซ้อน

ผมคิดว่าตัวเองโง่ พี่น้องคนอื่นเรียนได้เกียรตินิยมหมด

ผมกับพี่น้อง คือ หน้ามือกับหลังเท้า”

 

จากเด็กห่วยสมองทึบ แต่เพราะคุณพ่อคุณแม่เชื่อมั่นในศักยภาพ และส่งเสริมให้ทำในสิ่งที่ชอบ

คุณบอยจึงได้ไปเรียนต่อด้านดนตรีที่สหรัฐอเมริกา และได้สร้างปรากฎการณ์ให้กับประวัติการเรียนของตัวเอง

"ผมไปเรียนด้านดนตรีที่อเมริกา ได้เกรด A ทุกตัว มีเพียงตัวเดียวได้ A-

เมื่อเราเจอของที่ชอบ เราจะไม่เบื่อเลย

ผมไม่อยากจะนอน อยากจะทำมันไปเรื่อยๆ

และตั้งแต่ที่ผมเรียนจบจากอเมริกา ผมยังไม่เคยหยุดเรียนเรื่องดนตรีเลย

ผมยังอ่านหนังสือ ท่องตามเว็ปต่างๆ เรียนคอร์สตาม internet"

 

สรุปคุณบอย "สมองทึบ" หรือ

โรงเรียน "ไร้ความสามารถ" ในการพัฒนาศักยภาพอันหลากหลายของเด็ก กันแน่??

แต่บทความนี้ไม่ได้ต้องการกล่าวโทษโรงเรียนแต่อย่างใด

 

เพียงแต่ต้องการจะตั้งคำถามว่า แล้วเราจะอยู่กับข้อจำกัดนี้อย่างไรดี?

 

ซึ่งคุณบอยเห็นว่า สำหรับตัวเด็กเอง สำคัญคือ…เราต้องเชื่อว่า “เราไม่โง่”

“เราไปโรงเรียนเพราะเราไม่รู้ว่าเราจะชอบอะไร

โรงเรียนคือที่ที่คนที่ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรไปเจอกัน

แล้วถ้าเราเจอสิ่งที่เราชอบ ซึ่งโรงเรียนมีสอน ก็ไปเรียนในกรอบที่โรงเรียนมี

แต่ถ้าไม่เจอ เราก็ต้องเข้าใจว่าความรู้มันมีหลายด้าน ไม่ได้มีแค่ที่โรงเรียนมอบให้”

 

สำหรับเด็กที่ไม่ได้มีความชอบชัดเจนดังเช่นคุณบอย คุณบอยแนะนำให้เปิดใจกว้างๆ

“ถ้าเด็กหาตัวเองตัวเองไม่เจอ มันอาจจะเป็นเพราะเราถูกกระแสสังคมสร้างกรอบตั้งแต่เด็กๆ

ว่าอันนี้ทำไปแล้วไม่ได้อะไร อันนี้ทำไปแล้วก็จะไม่มีกิน”

 

สำหรับคุณพ่อคุณแม่ คุณบอยได้ฝากข้อคิดเห็นในการสนับสนุนให้ศักยภาพของลูก ดังนี้

1. เคารพความชอบของลูก

พ่อแม่ต้องไม่ยัดเยียดความชอบของเราใส่ลูก แต่ต้องช่วยลูกค้นหาความชอบ และส่งเสริมในทางนั้น

“พ่อแม่มักบอกผมเสมอว่า เรียนอะไรก็ได้ แต่ขอให้เป็นสิ่งที่รัก

ถ้าเรียนแล้วไม่รัก อย่าไปเรียน เสียเวลา เสียเงิน

หมือนเวลาปรุงก๋วยเตี๋ยว ให้ปรุงก๋วยเตี๋ยวรสชาติที่เราอยากกิน ไม่ใช่ที่ถูกปากพ่อแม่”

 

2. เชื่อในตัวลูก

“พ่อผมเค้าชอบมาอยู่กับผมสองคน แล้วบอกว่า

บอย คือ ความหวังของพ่อ พ่อมั่นใจว่าบอยทำสำเร็จแน่ๆเลย

ผมไม่รู้พ่อพูดไปอย่างนั้นหรือเปล่า แต่คำพูดนั้นทำให้ผมมีพลังมากๆ

ทำให้ผมรู้สึกว่า ผมต้องทำสิ่งที่ผมรักให้สำเร็จให้ได้”

 

3. รับผิดชอบในตัวลูก

"พ่อแม่ฝากอนาคตของลูกไว้ที่โรงเรียนมากเกินไป

โรงเรียนมีหน้าที่ของเค้าที่จะดูแลลูกของเราในระดับหนึ่ง

แต่พ่อแม่ต้องรู้ว่าลูกเราเหมาะกับการเรียนแบบไหน"

 

คุณบอยยืนยันใน Facebook Live ชัดเจนว่า 

เด็กทุกคนต้องหา "สิ่งที่ชอบทำ" ให้เจอ 

เพราะสิ่งเดียวที่ AI มันสู่มนุษย์ไม่ได้ คือ มันไม่มี passion




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
นายยั้งคิด วันที่ : 19/03/2018 เวลา : 08.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

จากบทความนี้ น่าคิดมากทีเดียวครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
กรมกุชะ วันที่ : 18/03/2018 เวลา : 20.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cradm

การเดินเริ่มที่ตั้งไข่เท่ากันครับ ที่เหลือ คือ พลังและความมุ่งมั่นล้วนๆ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน