• พู่กันสีน้ำ53
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : taleadaw@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-07-18
  • จำนวนเรื่อง : 28
  • จำนวนผู้ชม : 31537
  • จำนวนผู้โหวต : 29
  • ส่ง msg :
  • โหวต 29 คน
วันอังคาร ที่ 22 กันยายน 2552
Posted by พู่กันสีน้ำ53 , ผู้อ่าน : 4599 , 00:57:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่ว่าสภาวการณ์จะดีขึ้นหรือเลวลงเช่นไรคงไม่สามารถบั่นทอนความสุขที่มุสลิมทั่วโลกต่างรอคอยนั่นคือการที่จะได้เฉลิมฉลองวันสำคัญที่มีเพียงแค่ปีละสองครั้งนั่นคือ วันอีดิลฟิตรีและวันอีดิลอัฎฮาหรือที่คนสามจังหวัดชายแดนใต้เรียกว่ารายอปอซอ(ศีลอด)และรายอฮัจญี(พร้อมกับคนที่ไปทำฮัจญ์ที่เมกกะ)และด้วยเหตุผลที่ว่าเราไม่ได้มีวันสำคัญมากมายเหมือนศาสนาอื่นประกอบกับวันรายอแรกนี้เราผ่านช่วงเวลาที่ต้องอดทนจากการถือศีลอดเป....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 กันยายน 2552
Posted by พู่กันสีน้ำ53 , ผู้อ่าน : 780 , 01:43:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันนี้ฉันมาทำงานด้วยร่างกายที่หนักอึ้งและสมองเบลอๆเพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบตีสองนั่งผลิตแผนจัดการเรียนรู้ก่อนสอนแถมยังต้องตื่นมากินข้าวซาฮุร(ข้าวหัวรุ่ง)ตั้งแต่ตีสามครึ่งง่วงยังไงก็ต้องฝืนลุกขึ้นทั้งๆที่หนังตาแทบจะไม่ค่อยให้ความร่วมมือซักเท่าไหร่แต่ขืนไปทำงานทั้งๆที่ท้องว่างๆก็คงแย่กว่าเดิมเป็นแน่แท้เพราะในแต่ละวันพวกทโมนทั้งหลายมักจะร่ำร้องให้เราต้องใช้พลังลมปราณมากมายกว่าจะถ่ายทอดวิชาความรู้....

อ่านต่อ

Posted by พู่กันสีน้ำ53 , ผู้อ่าน : 663 , 01:08:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สลามค่ะแม่          เกือบห้าปีแล้วนะคะที่เราไม่ได้เจอกัน  หนูคิดถึงแม่มากๆ  เมื่อเราทำใจได้เวลาก็กลับมาเดินเร็วในความรู้สึกเหมือนเดิม  ผิดกับช่วงแรกๆตอนที่สมองกับหัวใจสั่งการไม่ค่อยจะตรงกัน  ในวันที่ต้องรับรู้พร้อมๆกับทำใจให้ยอมรับว่า “แม่จากเราไปแล้ว”  หนูยังจำได้ถึงความรู้สึกเหงาเวลาที่ต้องหลับโดยมีหยดน้ำตาไหลผ่านแก้มไปเงียบๆ  บ้านไม้เล็กๆที่ดูกว้างไปถนัดตาเมื่อไม่มีแม่ยืนทำนั่นทำนี่อยู่ตรงส่วนหนึ่....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 กันยายน 2552
Posted by พู่กันสีน้ำ53 , ผู้อ่าน : 656 , 02:05:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในความมืดมิดและอับจนหนทางจากสภาวการณ์ที่ถูกรุมเร้าด้วยปัญหาทั้งปัญหาที่มาจากตนเองและปัญหาที่ถูกหยิบยื่นมาให้จากผู้อื่นรอบข้างแม้ไม่ได้เรียกร้องแต่ก็ถูกยัดเหยียดให้ยินยอมน้อมรับโดยไม่เปิดโอกาสให้ได้ปริปากโต้แย้งหลายครั้งที่อาจดิ้นรนค้นหาทางออกโดยลืมไปว่าในค่ำคืนที่มืดมิดและเดียวดายแต่กลับอุ่นใจเพียงแค่แสงสว่างจากเทียนเล่มเล็กๆที่คอยส่องนำทางชีวิตก็เช่นกันแม้ว่าจะต้องเจอะเจอปัญหาแค่ไหนเพียงแค่ยึดมั่นใน....

อ่านต่อ


/1