*/
  • khunrin
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-11
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 255100
  • จำนวนผู้โหวต : 135
  • ส่ง msg :
  • โหวต 135 คน
T-Bone

น้องทีโบนผู้เมตตา ชอบให้อาหารปลาเป็นนิจ

View All
<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 19 กันยายน 2550
Posted by khunrin , ผู้อ่าน : 1720 , 22:27:43 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ภารกิจยื้อชีวิตแม่ของผมได้ปิดฉากเสร็จสิ้นสมบูรณ์ไปเมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 กันยายน 2550  หลังจากเผาศพในวันเสาร์ และเก็บกระดูกเช้าวันอาทิตย์ พร้อมทำบุญกระดูก

                ผมเคยคิดว่าเมื่อถึงวันที่แม่สิ้นใจ  ผมจะรู้สึกอย่างไร  จะคิดอย่างไร  จะอยู่ในอารมณ์ไหน  จะร้องไห้ฟูมฟายเพียงใด  แต่พอเอาเข้าจริงๆแล้วผมกลับไม่ร้องตั้งแต่วันแรกจนวันสุดท้าย  และก็ยังปลอบใจญาติๆที่ร้องห่มร้องไห้ได้อีก

                อาจจะเป็นเพราะว่าตลอดเวลาแม่มักจะบอกว่า  ถ้าแม่ตายไม่ต้องเสียใจ  เพราะคนเราเกิดมาก็ต้องตาย  และอีกประการผมคิดว่าถ้าผมร้องไห้  ญาติๆอีกจำนวนไม่น้อยคงต้องร้องกันระงม  เพราะสงสารผมพอๆกับอาลัยแม่

                แม้จะอดทนอดกลั้นน้ำตาไว้ได้แค่ไหน  ก็หนีไม่พ้นครับ  ตอนเผา  ผมวางดอกไม้จันทน์ลงหน้าโลง  พลันก็รู้สึกถึงอารมณ์โศกสุดประมาณตีขึ้นมาจุกคอ  น้ำตาทะลักจนปริ่มล้น  ยืนอยู่ตรงนั้นก็คงจะพรั่งพรู  ต้องรีบวางรีบวิ่งลงจากเมรุ  เข้าไปสงบสติอารมณ์ในห้องน้ำชั่วครู่แล้วออกมาเผชิญความจริงตรงหน้าอีกครั้ง

                ตลอดระยะเวลา 7 วัน นับแต่วันแรกจนวันเผา  ผมเองนั่งนึกถึงแง่งาม ที่ได้รับจากความตายของแม่  ซึ่งก็ได้รับหลายอย่างที่อยากจะมาเล่าสู่กันฟัง

                ผมมองว่าคนโบราณ “เก่ง”  ที่เขาพยายามคิดกุศโลบายต่างๆ ให้คนที่ต้องโศกเศร้าด้วยการสูญเสียมีกิจกรรม  มีเรื่องราวที่ต้องทำ จนทำให้คลายความเศร้า อย่าเรียกว่า “คลาย” เลยครับ  แต่ควรเรียกว่า “ลืมไปชั่วขณะ”

                อย่างจุดสะเทือนใจที่สุดจุดหนึ่งก็คือ ตอนที่ต้องอุ้มโกศบรรจุกระดูกกลับเข้าบ้าน  มันรู้สึกปวดร้าวพอดูที่ตอนพาแม่ออกไปยังมีเลือดเนื้อมีลมหายใจ  แต่พากลับมาอีกครั้งเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆของชิ้นส่วนร่างกาย

                ทางผู้ดำเนินพิธีก็บอกว่าห้ามพูดอะไรทั้งสิ้น ตั้งแต่ออกจากวัดจนกว่าจะนำรูปและโกศวางในที่ซึ่งจัดไว้ที่บ้าน  และให้นึกบอกเส้นทางกลับบ้านให้แม่ด้วย

                การไม่พูด  และระวังไม่ให้พูด  อีกทั้งยังต้องนึกบอกทางนั้น  ทำให้เกิดสมาธิ  และลืมไปว่าสิ่งที่อยู่ในมือนั้นคือเพียงธุลีของร่างแม่ผู้ล่วงลับ

                หรือกระทั่งการที่ต้องนำเอาอาหารไปให้ศพ  แล้วต้องไปเคาะโลงเรียกให้กินข้าว สำหรับผมนั้นเป็นลูกคนเดียว  ดังนั้นจึงต้องเป็นภาระหาข้าว  หาอาหารไปทุกมื้อ  เช้า  กลางวัน  เย็น  ก็ทำให้ต้องมานึกคิดหาเมนูที่แตกต่างทุกวัน

                ในแต่ละวันสิ่งที่ต้องคิดก็คือการเตรียมการงานศพ  และนึกไล่เรียงทุกวันว่ายังไม่ได้บอกญาติสนิทมิตรสหายคนใดบ้าง  พอจะว่างความคิดก็ต้องไปหาอาหาร วิ่งไปวัดเพื่อไปไหว้ศพให้ตรงเวลา

                ก็มีอยู่วันหนึ่งครับ  ผมเจอปลาทอด  แม่ชอบกินปลาทอด  ผมซื้อข้าวกับปลาทอดไปให้  พอเอาอาหารตั้งเสร็จ  เดินลงจากที่ตั้งศพไปเอาน้ำมาให้..โอ้โฮ..ต้องเป็นปลาที่แม่ชอบมากๆ  เพราะอันตรธานไปทั้งชิ้นเลยครับ  เหลือไว้แต่ข้าวเปล่า

                หันซ้ายหันขวา  ไม่มีร่องรอยใดๆ  เผอิญลมพัดผ้าที่กั้นเป็นฉากเผยอขึ้น จึงได้เห็นว่าแมวตัวเขื่องกำลังโซ้ยปลาของแม่อย่างเพลิดเพลิน  เป็นอันว่ามื้อนั้นแม่ก็ต้องกินข้าวเปล่าไปพลางๆ

                เห็นแมวแย่งอาหารของแม่แล้วก็เลยนึกถึงเรื่องหนึ่ง “ผีข้าวมันไก่”

                หนุ่มหนึ่งพ่อตาย  แล้วก็ต้องมีภาระจัดหาอาหารไหว้ศพเช่นนี้แหละครับ  พ่อชอบกินข้าวมันไก่  ซื้อมาให้พอเปิดกล่องข้าวที่ข้างโลง  ปรากฏว่าเหลือแต่ข้าวไก่ไม่เหลือสักชิ้น  ไอ้หนุ่มได้แต่รู้สึกถึงความเฮี้ยนของพ่อว่ากินไก่ซะหมดตั้งแต่ยังไม่ทันจุดธูปไหว้

                วันแรกก็เข้าใจว่าร้านข้าวมันไก่โกง  ไม่หั่นไก่ใส่มา  แต่วันที่สองก็เห็นจะจะว่าเขาใส่  แต่ก็ยังหาย  จึงเล่าให้ญาติฟังถึงความเฮี้ยนของพ่อ

                วันที่สามญาติก็ขอร่วมพิสูจน์ความเฮี้ยน กะจะขอหวยให้ถนัด  พอเปิดกล่องภาพที่ปรากฏ  เหลือเพียงข้าวเปล่าจริงๆด้วย

                “ผั๊วะ”

                ญาติตบหัวไปหนึ่งทีก่อนที่จะด่าไอ้หนุ่มสำทับ... “โง่จริงนะเอ็ง  ทำไมไม่หงายกล่องแล้วเปิดอีกด้านล่ะ  นี่มันด้านล่าง  เปิดอย่างงี้ข้าวก็ทับไก่มองไม่เห็นซีวะ.....”

 

////////////////////////////

 

***  ขอขอบพระคุณในน้ำใจของเพื่อนๆชาวบล็อกทั้งหลายที่แวะเวียนมาให้กำลังใจ  และร่วมส่งความปรารถนาดีตลอดช่วงเวลาภารกิจยื้อชีวิตแม่***



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 28/09/2007 เวลา : 10.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

มาร่วมไว้อาลัยแด่คุณแม่ของท่านขุนครับครับ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
กุหลาบแช่แข็ง วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 11.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rrooss
@^_^@

เกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องที่ทุกคนหนีไม่พ้น ปล่อยวาง ซะ อาจจะยากลำบากที่จะทำ แต่ไม่เกินความพยายามที่จะทำได้

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ณดาว วันที่ : 24/09/2007 เวลา : 12.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/petpetpe

พี่ขุน..ณดาวมาตามไปขับมินิที่บ้านคะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ณดาว วันที่ : 23/09/2007 เวลา : 10.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/petpetpe

บางที..เจ้าแมวน้อยที่โซ้ยปลาของแม่ อาจจะนำบุญกุศลยิ่งใหญ่สู่แม่ก็ได้นะพี่ขุน...ขนาดไม่มีลมหายใจแล้ว แม่ยังทำบุญได้ ด้วยการบริจาคปลาให้แมวคะ...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
มะอึก วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 23.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ราตรีสวัสดิ์ก่อนบล็อกจะปิดปรับปรุงครับท่านขุน...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
วิตามินบี วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


ในช่วงเวลาเศร้าใจที่สุด
คุณก็ยังสามารถเขียนเรื่องให้คนอ่านรู้สึกผ่อนคลาย
คุณเป็นคนเข้มแข็งจริงๆค่ะ
บีดีใจที่ยังเห็นคุณมาเขียนเรื่องให้เราอ่านอีก

ขอให้คุณได้พบกับสิ่งดีๆจากนี้ไปนะคะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 21/09/2007 เวลา : 20.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

ส่งคนที่เป็นที่รัก ไปสบายก่อนนะคะ สำหรับเรายังอยู่ ก็ต้องสู้ชีวิตต่อไป...
เป็นกำลังใจให้ฝ่าฟันทุกๆอย่างไปได้ด้วยดีค่ะ...(ยิ้ม)

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 08.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

ความตายเป็นนิรันดร์ค่ะ

ขอให้ไปสู่สุขคติ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Dogstar วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 07.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dogstar

ลูกคนเดียว แม่คนเดียวย่อมมีความทรงจําที่ดีงาม
ให้คิดถึง คุณแม่สบายแล้วค่ะ
นึกถึงสิ่งที่ดีๆ น่ารักระหว่างคุณ
กับคุณแม่ที่ไม่มีวันลืมและรุ้กันสองคนดีกว่าค่ะ
คุณโชคดีแล้วที่ได้ดูแลคุณแม่ดวงแก้วแห่งชีวิต
จนวาระสุดท้ายเป็นสิ่งสูงสุดในชีวิตแล้ว

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
veerin วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

แวะมาทักทายยามดึกค่ะ..อย่างเช่นที่คุณบอกไว้..(จริงๆคุณแม่คุณบอก)..คนเรามักมีจุดสุดท้ายในชีวิตเสมอ..

กุศโลบายของคนโบราณ ทำให้คลายเศร้าได้..
ในขณะเดียวกัน..บางครั้งก็ทำให้เสียวสันหลังได้เช่นกัน..

ดีใจที่คุณทำใจได้..กับภารกิจยื้อชีวิตแม่..นะคะ..หลับฝันดีค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลานเทวา วันที่ : 19/09/2007 เวลา : 23.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........

สามัญแห่งชีวิต ครับผม
เกิดแก่เจ็บตาย
อยู่ที่เราจักทำใจห้ามหักในความสูญเสีย

ครับผม

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
มะอึก วันที่ : 19/09/2007 เวลา : 22.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

แม่ไปสบายแล้วครับท่านขุน

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
มนุสฺเสสุ วันที่ : 19/09/2007 เวลา : 22.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/support


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน