• คิดแก้ว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-08-20
  • จำนวนเรื่อง : 68
  • จำนวนผู้ชม : 209719
  • จำนวนผู้โหวต : 29
  • ส่ง msg :
  • โหวต 29 คน
<< สิงหาคม 2009 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 21 สิงหาคม 2552
Posted by คิดแก้ว , ผู้อ่าน : 1095 , 21:04:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถ้าพูดถึงเรื่องราวความทรงจำดีๆ  หลายๆ คนคงเลือกจำเฉพาะในสิ่งที่ประทับใจ หรือภาพบรรยากาศที่สนุกสนานเป็นหลัก เช่น เคยไปเที่ยวสถานที่ต่างๆ ได้กินอาหารแสนอร่อย ได้ของขวัญที่ถูกใจเนื่องในวันสำคัญ  หรือเลือกที่จะจำบรรยากาศความรักครั้งแรก เป็นต้น แต่สำหรับผมแล้วผมเลือกที่จะจำเรื่องราวของสัตว์สี่เท้าร่อนเร่พเนจรไม่มีหัวนอนปลายเท้า ที่หลายๆ คนเรียกมันว่า “หมาจรจัด”  ซึ่งเหตุการณ์ที่ผมจะเล่าต่อไปนี้เกิดขึ้นเมื่อเดือนกลางเดือนพฤษภาคม 2547 ณ หน้าตึกศูนย์กลางแฟชั่นและเทคโนโลยีที่ทันสมัย ดึงดูดใจไม่ตกเทรนด์ ใจกลางเมืองดอกบัวงาม  มีเด็กและเยาวชนทั้งนักเรียน นักศึกษา พ่อค้า แม่ขาย  เดินเข้า - ออก เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจช่วยชาติ ผลาญครอบครัว ทั้งดูหนัง ฟังเพลง ช้อปปิ้ง  ยิงสาวตลอดทั้งวัน

เรื่องราวผ่านมา 5 – 6 ปี แล้ว แต่ผมยังจำขึ้นใจเหมือนเหตุการณ์พึ่งเกิดขึ้นมาเพียง 5 – 6 วันเท่านั้น  

มันเป็นวันที่ผมได้บทเรียนราคาแพง จากสัตว์ที่คนมองว่าไร้ค่าราคาถูกอย่าง “หมาเมืองจรจัด” 

             เรื่องมีอยู่ว่าในวันที่แสนวุ่นวายของสังคม  และผู้คนที่แบ่งพรรคแบ่งพวก จากเกมการเมือง  บนท้องถนนเต็มอัดไปด้วยการจราจรที่พลุกพร่านของรถรานานาชนิด   แสงแดดอันร้อนแรง แจ่มจ้าเหมือนจะเผาพลาญทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกให้มอดไหม้ เหมือนไฟมาลัยกัลป์ ไม่นานสภาพดังกล่าวก็หายไป  มีสิ่งใหม่ได้เคลื่อนเข้ามา คือกลุ่มก้อนเมฆสีดำลอยแผ่ปกคลุมทั่วทั้งท้องฟ้าในเวลาอันรวดเร็ว สักครู่หนึ่งพายุลมได้พัดหมุนมาอย่างบ้าครั่งพัดพาเอาสิ่งของ ใบไม้ เศษขยะ ปลิวว่อนกระจัดกระจายไปอย่างไม่มีทิศทาง ต้นไม้น้อยใหญ่ ตามสองข้างทางลู่เอนไปตามทิศทางลม กิ่งไหนที่ต้านแรงลมไม่ได้ ก็หักโค่นลงมายังพื้นดิน ยวดยานพาหนะที่เคยวุ่นวายในท้องถนนเริ่มบางตา ไม่นานฝนห่าใหญ่ก็ตกลงมาเหมือนเทน้ำลงมาจากฟากฟ้าอย่างหนักแบบไม่ขาดสาย ตามท้องถนนเต็มไปด้วยน้ำ ที่ท่วมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เพราะท่อระบายน้ำมีปัญหาและถูกกินไปกับนโยบายการพัฒนาที่หวังผลประโยชน์ส่วนตนเป็นหลัก น้ำจึงระบายไม่ทัน รถจักรยานยนต์หยุดวิ่งและถูกนำขึ้นไปจอดตามฟุตบาตเพราะน้ำที่ท่วมสูงกว่าระดับของท่อไอเสีย  ฝนตกต่อเนื่องมาประมาณสองชั่วโมงเศษเห็นจะได้ จึงค่อยๆ หยุดตก  ท้องฟ้าที่มืดครึ้มไปชั่วครู่ เริ่มเปิดสว่างออก  กลุ่มก้อนเมฆสีดำลอยเคลื่อนผ่านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คงเหลือไว้เพียงระดับน้ำที่ยังคงไหลท่วมเอ่อ รอเวลาระบายตามทิศทางของมัน ผู้คนเริ่มออกสัญจรตามเป้าหมายแห่งชีวิตอีกครั้ง

            ในขณะที่ผมกำลังจะออกเดินทางต่อเหมือนคนอื่นๆ   ตาก็ชำเลืองไปเห็นกลุ่มคน 7 – 8 คน ทั้งหญิงและชายยืนทำหน้าตกใจ สลด หดหู่ บางคนถึงกับน้ำตาซึม มองดูหมาเพศเมียตัวหนึ่ง สีดำ รูปร่างผอม นมเต็มเต้า ตัวเปียกปอน   นั่งนิ่งมองดูท่อระบายน้ำโดยไม่สนใจกับผู้คนหลากหลายที่มามุงดูมันแม้แต่น้อย ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น ผมจึงเดินเข้าไปดูเป็นไทมุงเพิ่มอีกคน  ก็เห็นหมาตัวนั้นลงไปในน้ำยืนตรงปากท่อระบายน้ำริมฟุตบาต ระดับน้ำตอนนั้นกะประมาณโดยสายตาเกือบจะถึงท้องของมัน สักครู่เห็นมันเอาขาหน้าทั้งสองตะกายน้ำเหมือนกำลังขุดดิน โดยหวังว่าอยากจะให้น้ำตรงนั้นหยุดไหลซะที มันทำแบบนั้นของมันไปเรื่อยๆเมื่อเหนื่อยก็ขึ้นมานั่งพักบนฟุตบาต ไม่นานถึงนาทีมันก็ลงไปตะกายน้ำที่ปากท่ออีก  บางครั้งมันก็เอาหน้าดำมุดลงไปในน้ำอย่างลุกลี้ลุกลนเหมือนอยากส่องมองดูอะไรสักอย่าง เมื่อลมหายใจใกล้จะหมดมันก็โผล่หัวขึ้นมาอีก 

มันทำของมันแบบนี้หมุนเวียนไปเรื่อยๆ โดยไม่สนใจหรือหันไปมองผู้คนที่มุงดูและสัญจรไปมาเลยสักนิด จนคนดูมองเห็นว่ามันกำลังอ่อนเปลี้ยเพลียแรง  และท้อแท้สิ้นหวังกับชีวิตเต็มที ถ้าถามความรู้สึกของมันตอนนั้นมันคงคิดว่ามันอยากตาย แต่มันพูดไม่ได้   คนที่มุงดูบางคนสงสารมันก็ไปซื้อข้าวกล่องมาให้มัน บางคนก็ไปซื้อลูกชิ้นมาวางไว้หวังจะให้มันกิน  ต่างคนต่างซื้อมาจนมีข้าว 3 – 4 กล่องวางอยู่ข้างๆ มัน แต่มันก็ไม่สนใจแม้กระทั่งจะหันหน้าไปดมหรือมองอาหารเหล่านั้น มันจะกินลงได้อย่างไรครับเพราะสิ่งที่อยู่ข้างล่างในท่อ  ที่น้ำกำลังไหลระบายเข้าอย่างเต็มที่นั้นคือ “ลูกของมัน” ที่ไม่รู้ชะตากรรมว่าจะเป็น จะตาย อย่างไร

             จากเหตุการณ์นี้ ผมรู้สึกไม่ดีกับตัวเองและรู้สึกผิดมาก เพราะเราเป็นคนแท้ๆ ยังช่วยอะไรมันไม่ได้ (ซึ่งมันก็เป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ) แต่สิ่งที่มันถ่ายทอดออกมาสอนผู้คนให้เห็น ก็คือความรักความห่วงใยที่แม่มีต่อลูก ไม่ว่าจะเป็นสัตว์หรือคน ที่สามารถทุ่มเทเสียสละแม้กระทั่งชีวิต ผ่าฟันอุปสรรค เสี่ยงพยัญอันตรายเพื่ออยากช่วยเหลือลูกสุดความสามารถที่มี  ซึ่งตอนนั้นมันเลือกที่จะไปออกลูกในท่อระบายน้ำเพราะมันคิดว่าที่ตรงนั้นจะเป็นบ้านที่ปลอดภัยสำหรับมันและลูกๆของมันที่เกิดมา หรือถ้ามันเลือกที่จะออกลูกข้างบนก็ไม่รู้ว่ามันจะรอดพ้นจากน้ำมือมนุษย์ และอันตรายจากท้องถนนหรือไม่   หัวอกของแม่หมาจรจัดตัวนี้มันคงแตกสลายและอยากตายอย่างหมดอาลัยตายอยาก กว่ามันจะลืมเรื่องราวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น

             จากวันนั้นเป็นต้นมา ถ้าผมมีเวลา ผมจะพยายามกลับไปทานข้าวกับแม่เสมอ และซื้อข้าวของเครื่องใช้ ไปฝากท่านเป็นประจำ  เพราะผมได้บทเรียนความรักที่แม่มีต่อลูกจาก “หมาจรจัด”   ทำให้ผมคิดถึงบทบาทของลูก(ที่ผมเกือบจะลืมเพราะงาน) ที่จะต้องทำเพื่อทดแทนพระคุณของพ่อ - แม่เหมือนกัน แล้วคุณละได้ดูแลพ่อ – แม่ อย่างดีและจริงจัง หรือยัง.....?.?.? 

 

                                                                                                          ศรัทธา คงมั่น

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
thesnake วันที่ : 23/08/2009 เวลา : 15.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snake

มาอ่าน

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
รำพึง@ริมเล วันที่ : 21/08/2009 เวลา : 23.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kodarayong

มาทักทายครับ
เรื่องดีดีครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน