*/
  • มัชฌิมาปกร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nuiwytg2@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2009-03-12
  • จำนวนเรื่อง : 56
  • จำนวนผู้ชม : 138464
  • จำนวนผู้โหวต : 175
  • ส่ง msg :
  • โหวต 175 คน
<< กรกฎาคม 2012 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 15 กรกฎาคม 2555
Posted by มัชฌิมาปกร , ผู้อ่าน : 14153 , 12:15:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน Patui , ดงละดอน และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้


คนระยำ กับ หมาจัญไร

 

                เย็นย่ำคำคืนหนึ่ง ในยามที่ต้องออกไปทำงานต่างจังหวัด ระหว่างที่นั่งชดเชยสารอาหารที่ขาดไปเมื่อตอนกลางวัน เสียงผ่านอากาศมาไกล ผ่านเครื่องมีสื่อสารอิเลคทรอนิคทันสมัย....

                “ยางอะไหล่ รถเรามันหายไปตอนไหน”

                “อะไรนะ”

                “วันนี้เขามาเช็ครถ เหลือแต่โซ่”

                อารมณ์เซ็งบังเกิดบรรเจิดจ้าขึ้นมาทันใด เออ มันโขมยไปตอนไหนวะเนี่ยะ ไอ้เราก็เป็นคนมองโลกในแง่ดีอย่างที่สุด คิดว่า เออ รถเรานี่ดีนะ สเกิ๊ตด้านหลังมันปิดล้อสำรองได้มิดชิด แล้วรถคนอื่นมันจะมองเห็นอยู่นิด ๆ ที่ไหนได้ ล้ออะหลั่ยหายไปแล้ว

                นี่รถผมเพิ่งซื้อมาเมื่อปลายเดือนสิงหาคม ปี 2554 พอออกมาได้เดือนเดียวก็เจอน้ำท่วมใหญ่ ยังคงภูมิใจกับรถตัวเองที่มีโครงสร้างสูง ยังไงก็พ้นน้ำ และใช้ลุยน้ำไปไหนต่อไหนได้สบาย ๆ

                วันหนึ่ง ผมอาสาขับรถพานายญี่ปุ่นมาดูน้ำ ที่นิคมอุตสาหกรรมไฮเทค บางปะอิน ซึ่งรถเก๋งของนายน้ำเข้าไปเรียบร้อยแล้ว รถตู้ก็มาไม่ได้ เหลือรถเราที่พอไหว ขับมาเกือบจะถึงอยู่แล้ว ขอแวะเติมน้ำมันที่ปั๊มแถวนั้น แค่วิ่งไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวเดียว เจ้ากรรม รถบรรทุกเบียดเข้าทางขวาของรถผม สะเกิ๊ตเจ๊งไปครับตรงล้อหน้า

                ในช่วงนั้น น้ำท่วมไปจนถึงถนนพหลโยธิน และรังสิตแล้ว รถติดมาก เพราะถนนที่รถจะวิ่งได้มันแคบ ส่งผลให้ประกันเดินทางมาด้วยความยากลำบาก เป็นเวลากว่า ๒ ชั่วโมง ที่ประกันจะมาถึง เจ้าหน้าที่เคลมประกันบอกว่า

                “ผมมารถพ่วง” ตอนแรกผมก็ขำ ๆ แต่พอเขาชี้ไปที่รถพ่วงที่จอดอยู่หน้าปั๊มก็คิดว่า เออ ท่าจะจริงของมัน

                ผู้บริหารชาวญี่ปุ่น เห็นท่าจะรอไม่ไหว ผมเลยส่งขึ้นรถทหาร วานให้เขาไปส่งที่หน้านิคมฯ ให้หน่อย ก็คงจะคุยรู้เรื่องกันบ้างหรอก ส่วนผมก็รอเคลียร์ประกันอยู่ตรงปั๊มนี่แหละครับ กว่าจะเสร็จก็เกือบค่ำ

                ผมขับรถลุยน้ำไปเรื่อย ๆ จนถึงหน้านิคม แล้วก็รับคนญี่ปุ่นเหล่านั้นกลับ ดีที่รถไม่เสียหายอะไรมาก แต่ก็เซ็งเหมือนกัน รถยังป้ายแดงอยู่เลย ไม่เป็นไร ปลอบใจตัวเองไปพลาง ๆ

                น้ำท่วมโรงงานได้ไม่นาน น้ำก็ไหลผ่านมาตามที่ลุ่มทุ่งรังสิต ผ่านคลองทั้งหลายแหล่ และก็ผ่านหมู่บ้านที่ผมอยู่ ต้องระหกระเหิน พาสมาชิกในครอบครัวที่เป็นเด็กและคนชราออกจากบ้านมุ่งหน้าสู่โคราช ผ่านไปทางวังน้ำเขียว ปักธงชัย พาไปทิ้งไว้ที่บ้านนอก แล้วก็ตีรถกลับในเย็นนั้นเลย

                ช่วงน้ำท่วมนี่เอง ผมขับรถระหกระเหเร่ร่อนไปทั่ว การทำงานของผมก็เปลี่ยนไป ที่ทำงานก็ย้ายไปทั่ว และผมก็ต้องไปทำภาระกิจต่าง ๆ ทั่วสารทิศ ไม่ได้หยุดเลย จากอยุธยา มากรุงเทพฯ ไปโคราช เพชรบูรณ์ กลับมา กทม. อยุธยา และไปชลบุรี (ตามแผนของผม มีโครงการจะเขียนเรื่อง “นิทานน้ำท่วม” เล่าเรื่องเหตุการณ์ในช่วงที่น้ำท่วมและการเร่ร่อนของผม ซึ่งตอนนี้เขียนได้ หลายตอนแล้วครับ คาดว่าจะมีทั้งหมด ๑๐ ตอน จะลงให้อ่านหลังจากที่เรียบเรียงเสร็จนะครับ) ด้วยการเร่รอนไปทั่วนี่เอง เลยไม่ทันได้สังเกตุและระวังว่าเอารถไปจอดไว้ที่ไหนบ้าง เลยโดนขโมยล้ออะไหล่ไปเรียบร้อย (ตอนน้ำลด มาทำความสะอาดบ้านล้อยังอยู่ แต่หลังจากนั้น ไปพักชลบุรี ๒ เดือน อยุธยาอีก ๑ เดือน กทม. อีก ๑ เดือน โคราชอีก ๓ อาทิตย์ )

                ความจริง ความระยำของคนนี่มันก็น่าประนามจริง ๆ ล้ออะไหล่ มันขโมยไปขายก็ราว ๑๐๐๐ บาท แต่ถ้าเรากลับไป-ซื้อใหม่ ก็ตก ๓-๔ พันบาท ไอ้พวกรับซื้อของโจรนี่ก็น่าจะโดนไปด้วยกัน  วงการมันเป็นแบบนี้ มันก็ยังขโมยขายกันอยู่เรื่อย ๆ

แต่น่าสังเกตว่า คนที่ร่ำรวยมาจากความทุจริตนั้น ชีวิตไม่เคยมีสุขหรอก ต่อให้ร่ำรวยแค่ไหน รุ่งเรื่องแค่ไหน เดี๋ยวจะมีคนมาผลาญ จะมีแต่เรื่องทุกข์ใจ เพราะคุณร่ำรวยมาจากความทุกข์ของคนอื่น บางคนล่มจมทั้งตระกูล

                ไม่เป็นไรครับ ล้อยางอะไหล่หาย สามารถเคลมประกันได้นะครับ ใครที่ทำประกันชั้น ๑ ไว้  หากล้ออะไหล่หาย ให้ไปแจ้งความแล้วเอาสำเนาใบแจ้งความแนบเพื่อเคลมประกันได้นะครับ


                เรื่องราวของล้ออะไหล่หาย ที่เพิ่งรู้ในวันนั้น คือวันที่เจ้าหน้าที่ประกันเจ้าใหม่มาตรวจสภาพรถ ซึ่งจอดไว้ที่บ้าน แต่ที่บ้านผมเลี้ยงหมา พันธุ์บางแก้ว เพศผู้ มีนามว่า “นินจา” ซึ่งบางเวลามันก็ใส๊ใส ว่านอนสอนง่าย บางเวลามันก็ชวนให้เสียอารมณ์ ชอบไปฉี่ในบ้าน มันจะฉี่หาพ่อมันหรือ ก็บ้านนี้ยังไงมันก็มีสิทธิ้เข้านอกออกในได้ตามอำเภอใจ


                ไอ้นินจา บัดนี้ มีอายุย่างเข้าไปราว ๕ ปี เห็นจะได้ อย่างที่เคยเขียนถึงมันไปหลายเรื่องหลายรอบ มันก็ยังสร้างวีรกรรมได้โดยตลอด

                วันที่เกิดเหตุซึ่ง นินจา ก็ได้ฉายา หมาจัญไร จากผมผู้เป็นเจ้าของไปเรียบร้อย คือ เวลามีคนมาบ้าน ก็จะต้องมัดมัน ปกติ จะไม่มัด ปล่อยให้มันวิ่งในบ้าน ในรั้วบ้าน แต่ถ้ามีแขกมาบ้าน จะต้องมัดไว้ แล้ววันเกิดเหตุก็คือวันที่เขามาตรวจสภาพรถนั่นแหละครับ ผมไปทำงานต่างจังหวัด ตามคำรายงานของคนที่บ้าน ความว่า ได้มัดหมาไว้ ซึ่งห่างจากรถไม่มาก โซ่มันก็มีระยะมาถึงล้อรถได้ เจ้าหมานินจา เวลามันโดนมัด แล้วบางทีมันจะโมโห มันเคยกัดต้นโมกขนาดเท่าแขน ขาดโค่นไปต้นหนึ่งแล้ว บัดนี้ มันก็สร้างวีรกรรม โดยการ แทะบังโคลนรถเสียเลย

                โอ้ บร๊ะเจ้า อะไรจะซวยซ้ำซวยซ้อน รถผมนี่เคลมมาหลายรอบแล้ว แต่ยังไม่ได้ซ่อมเลยสักครั้ง นี่จะต้องไปเคลมประกันเพิ่ม บอกว่าหมาที่บ้านมันแทะบังโคลน เขาจะเชื่อเราไม

                โทษใครไม่ได้หรอกครับ หมาก็หมาของเรา คนที่บ้านก็คนของเรา ก็ต้องยอมรับสภาพกันไป ถ้าเคลมไม่ได้ ก็ซื้อมาใส่ใหม่ก็เท่านั้นเอง

                หมาจัญไร เพราะว่าสันดานหมามันเกิดด้วยสัญชาติญาณของหมาพันธุ์ล่าเนื้อ แต่คนระยำนี่สิ อันไม่ควรเกิดมาเป็นคนเลย มีสมอง มีจิตสำนึก แต่ทำได้เท่านี้

                เราเกิดมาชาติหนึ่ง ก็มีเพียงชาติเดียวนี่แหละที่จะต้องทำความดี จะรอชาติไหนอีก ทำดีเพื่อที่จะพบจุดจบที่ดีกว่า ยังไง ๆ เราก็ต้องตายเหมือนกันทุกคน แต่ ณ จุดที่เราตาย เราจะต้องมีค่ามากกว่าจุดที่เราเกิด เพราะแม้บางคนจะเกิดมาจากครอบครัวยากจน เกิดมาจากบ้านนอกคอกนา แต่ชาติกำเนิด ไม่ได้กำหนดความชั่วดี ตัวเราเองต่างหากที่จะกำหนดได้ ชีวิตคนเรามีความหมายอยู่ตรงนี้ ตรงที่การเดินทางแห่งการใช้ชีวิตที่มีคุณค่า ที่ดีกว่าเดิม ที่ต้องทำใจให้สูง ที่ต้องชำระจิตใจให้สะอาด แล้วเราก็จะต้องตาย มากน้อยก็ยังดีกว่าใช้ชีวิตอย่างไร้สาระ ต่ำต้อย

                ความตายเป็นสิ่งที่คอยเตือนให้เราไม่ประมาทด้วยประการทั้งปวง

                ยังไงผมก็ให้อภัยทั้งคนทั้งหมา แต่สำหรับคนแบบนี้ ขอให้สิ้นเวรสิ้นกรรมกันแต่ในชาตินี้ ส่วนหมาของผมนั้น ก็ต้องเลี้ยงมันไปจนกว่ามันจะตายจากเราไป....

                อย่างน้อย ที่หมามันทำแบบนี้ ก็เพราะมันต้องการเป็นอิสระ เพื่อปกป้องเจ้าของของมัน เพราะความซื่อสัตย์ของมัน และรักเจ้าของ เห็นใครเข้าบ้านไม่ได้ เห็นคนแปลกหน้าไม่ได้ มันจะจัดการหมด แต่คนที่ขโมยของนั้น ทำเพื่อตัวเองที่โลภและเห็นแก่ตัวเท่านั้นหรือ


เรื่องที่เกี่ยวข้อง



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Patui วันที่ : 16/07/2012 เวลา : 12.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aparat



เห็นชื่อเรื่องแปลกดี..เลยแวะมาอ่าน..
นินจาน่ารัก..เพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์..
555 คห.2 ฝาปิดกล้องก็ชอบกัดนะจ๊ะ..ชิมิ
สบายดีนะจ๊ะหนุ่ย..ผ่านบ้านฉางแวะมั่งนะ..



ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ตาเรน วันที่ : 16/07/2012 เวลา : 11.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sammaapii
เรียนฟรีจริง ๆ  ขอเชิญแวะเยี่ยมตาเรนที่  >>> http://www.webudon.net

ป๊าด.ด..ด..คือฮ้ายแท้...

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
driftworm วันที่ : 16/07/2012 เวลา : 10.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

ผมจอดรถในกระทรวงใย้ใหญ่ รปภ.ก็เยอะ
จอดห้าทุ่ม สามโมงเช้าวันรุ่งขึ้นยางอะไหล่ก็หายไปแล้ว

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
chailasalle วันที่ : 15/07/2012 เวลา : 23.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

ผมว่าเข้าใจมันนะ มันเป็นหมาที่มีพลังแฝงเยอะมาก ดุตามธรรมชาติ เพราะมันเป็นหมาเฝ้าสวน แต่ภาพถ่ายมาน่ารักออกครับอิอิ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
BlueHill วันที่ : 15/07/2012 เวลา : 14.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

อ้าว เปลี่ยนชื่อหมาไปแล้วคุณหนุ่ย
ไำม่น่าเลย ออกจะน่ารักขนาดนั้น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ดงละดอน วันที่ : 15/07/2012 เวลา : 14.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yaya2508

หมากัดแบบนี้เคลมได้ครับ พิสูจน์ได้ว่าหมากัด
วันหลังผมขอยืมนินจาไปแทะเก้าอี้นายกมั่งได้มั๊ยครับ

สวัสดีครับแวะมาทักทายนินจา

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
กำหนัน วันที่ : 15/07/2012 เวลา : 13.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สัสดีครับ ที่บ้านชอบกัดรองเท้าและเสื้อผ้าครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เม็ดดิน วันที่ : 15/07/2012 เวลา : 13.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iaun
+ + + ส วั ส ดี ช า ว โ ล ก + + +

อ้าว.นินจาโดนเปลี่ยนชื่อซะแล้ว

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน