*/
  • chai14
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : chai14@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-08
  • จำนวนเรื่อง : 60
  • จำนวนผู้ชม : 142165
  • จำนวนผู้โหวต : 212
  • ส่ง msg :
  • โหวต 212 คน
Live and Learn

ขับร้อง กมลา สุโกศล คำร้อง ทำนอง - บอย โกสิยพงษ์

View All
<< มีนาคม 2008 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 9 มีนาคม 2551
Posted by chai14 , ผู้อ่าน : 1898 , 23:02:27 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๕."ใส่ใจทำไม กับน้ำที่หกออกไปจากแก้ว"




"ใส่ใจทำไม กับน้ำที่หกไป สนใจกับน้ำที่เหลือในแก้วดีกว่า"ผมเพิ่งเคยได้ยินการบรรยายคำนี้ มาประมาณ ๒ ปีนี้เอง แต่ที่ติดใจก็เพราะว่า ตัวผมเองมัวแต่เสียดายน้ำที่หกจากชีวิตผมไปถึง เกือบ ๑๗ ปีเต็ม! ครับ... หลังจากอุบัติเหตุเมื่อปี 2529 ผมได้ผ่านความรู้สึก และเหตุการณ์ต่างๆ มา อย่างมากมาย มันมากเสียจนไม่รู้จะเริ่มต้นเล่าตรงไหนดี



เด็กหนุ่มวัยรุ่นคนหนึ่ง กำลังมีชีวิตสดใส มีความหวังในชีวิต แต่จู่ๆ วันหนึ่ง เพียงความคึกคะนอง และความประมาท จากคนที่ "เมาแล้วขับ" เพียงครั้งเดียว ได้พลิกชีวิตของลูกชายคนเดียวของบ้าน รวมทั้งครอบครัวของเขาตลอดไป จนต้องกลายเป็นอัมพาตทั้งตัว และเป็นภาระให้คนทั้งบ้าน


ตรงนี่ น่าจะเป็นน้ำที่หกออกแก้วใบที่มีน้ำเต็มปรี่ อย่างทันที ทันใด และเป็นเหตุผลสำคัญ ๑ ในหลายเหตุผล ของการยอมรับตัวเองในสภาพความพิการ ไม่ได้! เนื่องจากการต้องพึ่งพาผู้อื่นในทุกๆ อย่าง การกินข้าว ดื่มน้ำ ขับถ่าย อาบน้ำหรือแม้แต่ แค่...ปัดมดที่ไต่หน้าอยู่ ที่สำคัญ คนที่เราเป็นภาระให้น่ะ ทั้งพ่อ แม่ อาม่า(ย่าซึ่งตอนนั้น อายุ ๖๖ ปีแล้ว) อีกทั้งน้องสาวที่อ่อนกว่าผมถึง ๑๑ ปี ความรู้สึกเป็นภาระเหล่านี้เอง ทำให้เรารู้สึกไร้คุณค่า ไม่อยากมีชีวิตอยู่ ในหัวสมองมีแต่ความคิดต่างๆ ฟุ้งซ่าน สับสน อยู่กับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เต็มหัว และความคิดไร้สาระตลอดเวลา



ในช่วงแรกที่พิการ ผมพยายามทุกวิถีทาง ที่จะปลดเปลื้องตัวเองจากสภาพที่เป็นอยู่ เพื่อไม่ให้เป็นภาระแก่ผู้อื่นตลอดไป แต่เป็นอะไรสักอย่าง...... ที่ทำให้ผมมีชีวิตรอด ผ่านช่วงเวลาเหล่านั้น มาจนทุกวันนี้ วันที่ ผมมีความคิดแตกต่างจากตอนนั้นอย่างสิ้นเชิง วันที่รู้สึกว่าเรามีคุณค่า ทั้งต่อสังคม และครอบครัว วันที่กลับมามีตัวตน ในสังคมอีกครั้ง แม้ว่าในสภาพที่แตกต่างไปจากเดิมบ้าง แต่กลับรู้สึกว่า นั่นละ...คือเอกลักษณ์ของเรา นายกิตติชัย เนตรพิศาลวนิช คือ คนๆนี้ สภาพร่างกายแบบนี้ นั่งรถเข็นแบบนี้ ไปไหนทีก็ทุลักทุเลบ้างแบบนี้ การเข้าใจและยอมรับตัวเองในสภาพพิการ นี่เป็น เพียง ๑ เหตุผลที่ผมใช้ในการดำรงชีวิต ทุกวันนี้ครับ ยังมีอีกมาก แล้วจะค่อยๆเขียนให้อ่านนะครับ



น้ำที่เหลืออยู่ในแก้วของผมนั้น มีหลากหลายมุมมองมาก ถ้าในทางสภาพร่างกาย หลายคนก็ว่า "เป็นขนาดนี้(เหลือน้อยแค่นี้ )จะไปทำอะไรได้" ซึ่งตรงนี้ ไม่ว่าจะมาในทางคำพูดหรือกิริยา หรืออาการใดก็ตาม ผมจะไม่ให้ความสำคัญเลย แต่ในทางตรงข้าม ผมจะดีใจมากเวลาที่มีคนมาพูดกับผมว่า "ได้เห็นผม ฟังผม พูดคุยกับผม แล้วรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาเลยครับ", " ขนาดคุณยังสู้ ยังทำได้ ผมก็ต้องทำได้สิ" ฯลฯ คำพูดเหล่านี้ ทำให้ผมคงได้รู้สึกว่า น้ำที่เหลือน้อยในแก้วน้ำใบนี้ น่าจะพอมีประโยชน์บ้าง ต่อผู้ที่กำลังกระหาย ที่มีอยู่มากมายในสังคม


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
เด็ดสารตี่ วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 11.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/srikho

เพิ่งเจอบล็อกคุณชัยวันนี้ ปิ้งเลยแหละ ชวนติดตาม น่าสนใจให้ข้อคิด แล้วจะติดตามเรื่อยๆ เมื่อมีเวลาเพราะมีงานประจำต้องทำอยู่ สู้ สู้ คนปกติยังไม่มีโอกาสอย่างที่คุณมี ทำประโยชน์กับสังคม สู้ สู้นะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
pook วันที่ : 26/09/2008 เวลา : 20.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pook17
 Never complain. Never explain.

อ่านมาถึงนี่แล้วค่ะ

คุณชัย คุณสุดยอดเลย
เหมือนที่เบ็คกี้บอกเด๊ะๆ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
PostAmorndern วันที่ : 19/07/2008 เวลา : 12.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amorn

"น้ำ" ที่หกไป เป็นปรัชญาที่ชวนคิดจริง ๆ ครับ นี่คือจุดพลิกของชีวิต หากทัศนคติของเราเปลี่ยนไป

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
รมย์รวินท์ วันที่ : 02/05/2008 เวลา : 13.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/romrawin
 รักความไทย ใส่ใจคนรอบข้าง


ส่งช่อดอกไม้มาเป็นแรงใจ
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ตอนที่ 5

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
buppha วันที่ : 25/04/2008 เวลา : 16.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supermom

ค่ะ ....

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
จันทร์วารี วันที่ : 22/04/2008 เวลา : 16.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี  : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

น้ำที่เหลือในแก้วของคุณชัย ใสปิ้งค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ครูเก๋ วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 21.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/clear
www.facebook.com/callmeclear

ตามเก็บอ่านต่อไปค่า

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
apooh วันที่ : 15/04/2008 เวลา : 21.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

มีแต่เม้นท์ บอกว่าตามใครมา หมีก่ะต้องบอกมั่งว่าตามเฮงเฮง เอ้ย ปอจู มาค่ะ

นั่งฟังเพลงไปรอบ แล้วค่อย อ่านจนจบ เพลงโปรดค่ะ มีเรื่องฮาของเพลงนี้ด้วย คือ น้องชายใช้เพลงนี้เป็นเพลงในงานแต่งงานของเขาค่ะ เพื่อนๆๆ ของพี่สาวแซวกระจายเลยว่า ไรฟระแค่เพิ่งแต่ง ก็ต้องเรียนรู้แล้วเหรอ

เรียนตามตรง ไม่ค่อย ชอบ"แนวคิดว่า มีคนที่แย่กว่าเราอยู่ คือมันรู้สึกว่าเหมือนตัวเอง ซ้ำเติมเขาอยู่อ่ะ แต่ ถ้ามองว่าคนที่อยู่ในเงื่อนไขที่แย่กว่าเราแล้วไม่ยอมแพ้ เขายังสู้ นับถือเขาเหล่านั้นมากๆๆ เพราะว่ามิทราบจริงๆๆว่าหากเป็นตัวเอง จะสามารถผ่านจังหว่ะนั้นของชีวิตไปได้หรือป่าว กรณีคุณชัยอาจใช้เวลาแค่สิบเจ็ดปี แต่ใครจะรู้หากเป็นหมี อาจไม่สามารถผ่านไปได้เลยก่ะได้ นับถือใจคุณชัยมากเลยค่ะ

สู้สู้ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เจ้าอารมณ์ วันที่ : 30/03/2008 เวลา : 19.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimeiei
http://www.jaoarom.com

ขอบคุณที่ช่วยสอนอะไรบางอย่างให้คนอ่านอย่างพิมนะคะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
Ch.Minivet วันที่ : 25/03/2008 เวลา : 09.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 

แหม! Ch.Minivet ชอบจั่วหัว นี่จัง ..

... ... ...

เอากลับไปคิดเตือนตัวเองมั่งดีก่า..

ขอกลับไปนะคะ

" ไปใส่ใจทำมั๊ยยย กับน้ำที่หก ออกไปจากแก้ว "

ว้า! ได้เวลาทำงานแระ วันนี้ยังไม่ได้ลบเพลงจาก blog โรยไม่รู้ว่าเพลงค่ายไหน แต่ลบไว้ก่อง ..

ค่อยมาหาใหม่นะคะ แว๊ปปป

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
chai14 วันที่ : 23/03/2008 เวลา : 20.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kittichaiblog
Independent Living

ขอบคุณครับ...ที่ติดตามอ่าน ก่อนที่จะตัดสินใจทำบลอกนี้ คิดนาน...ครับ
แต่ตอนนี้ติดใจ ในน้ำใจของสังคมชาวบลอกแล้ว

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
อัญชา วันที่ : 12/03/2008 เวลา : 08.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ancha
between the line

ตามลิงค์จากคุณ Din มาค่ะ

กว่าที่คุณchai14 จะสร้างกำลังใจให้ตัวเองขึ้นมาได้ขนาดนี้
เชื่อว่าต้องผ่านการคิดทบทวนและเตรียมตัวเตรียมใจมาไม่น้อย
ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ

ร่างกายอาจไม่สมบูรณ์
แต่ "สมอง" ยังยังประโยชน์ได้อีกมากมาย


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Din วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 17.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/372smallroom
ดินน้อมรับคำปรามาสแล้วผลิดอกเพื่อตอบแทนชมรมคนรักษ์ภาษาไทย

แหม ปากคุณมะอึก นะ
คุณชัยอย่าไปสนใจ....

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
mookie วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 14.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

เป็นกำลังใจให้นะครับ.....

อ่านหนังสือหลายเรื่องที่เกี่ยวกับคนสู้ชีวิตลักษณะแบบคุณ....

อ่านแล้วก็ให้รู้สึกว่า บางทีศักยภาพคนอย่างเรา ๆ ยังสู้พวกเขาไม่ได้เลย....

กำลังใจในการดำเนินชีวิตของพวกเขา มีมากกว่าพวกเราเย๊อะครับ....


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 09.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

สวัสดีครับ ผมมาตามคำแนะนำของบล็อคเกอร์ Din
เพราะจังหวะในการเข้าชมบล็อคของแต่ละคนต่างเวลา
อาศัยความมีน้ำใจแนะนำให้มาพบกัน
กำลังใจยิ่งใหญ่เสมอในการดำรงอยู่ของชีวิต ความพยายามต่อสู้ที่สุดจากการช่วยเหลือตัวเองไม่ได้แม้แต่ปัดมดออกจากใบหน้า กลับมาเป็นบล็อคเกอร์ ที่เขียนเรื่องได้อย่างน่าติดตามอ่าน
ผมเองเข้ามาเขียนบล็อคก็เพราะได้รับแรงบันดาลใจจากคนพิการจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ตั้งแต่อยู่ ม.2 นั่งนอนอยู่กับที่มาประมาณ 13 ปี ครอบครัวมีฐานะยากจนมาก พ่อเสียชีวิตไป น้องก็ถูกรถชนขาหัก มีตายายที่แก่ชรา อาศัยเพียงแม่คนเดียวหาเลี้ยงครอบครัว น้ำในชีวิตเธอก็เกือบจะเหือดแห้งจากก้นแก้วไปหมดแล้ว แต่ยังมีรอยยิ้มและกำลังใจที่จะอยู่ต่อ นั่นคือเอนทรี่แรกของผม

ขอเป็นกำลังใจให้ คุณ ranking และขอให้มีความสุขกับกำลังใจที่แข็งแกร่ง
ผมอาจไม่ได้เข้ามาบ่อยนัก แต่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอ
โชคดีครับ ด้วยความปารถนาดี

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
มะอึก วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 07.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

จิตใจเราไม่ได้พิการตามนี่ครับ
.
ร่างกายครบ 32 แต่จิตใจพิการก็ไม่น่าคบหา
.
ปากพิการอย่างเดียว นั่งเป็นนายกไปวัน ๆ
.
.
มากราบคารวะท่าน และเป็นกำลังใจให้ท่านเสมอ
ด้วยความจริงใจ...จากนายมะอึกครับ
(แนะนำโดยคุณดิน)
.
.

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
chedtha วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 00.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)

ชอบและชื่นชมผลงานของอาจารย์ ทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์มานานแล้วครับ

ติดตามมาอ่านต่อครับ ดีใจที่คุณมีกำลังใจในการมีชีวิตอยู่ต่อไป
และยังมีคุณค่าต่อสังคมอีกด้วย

เป็นตัวอย่างของคนที่มีกำลังใจเข้มแข็ง
เป็นข้อคิด ข้อเตือนใจ เป็นสติ เป็นกำลังใจ แก่คนพิการ และ คนไม่พิการ

จะติดตามอ่านบทความของคุณนะครับ

ถ้าอัพบล๊อกแล้วผมลืม ก็แวะไปตามด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลานเทวา วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 23.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........

ทุกชีวิต มีคุณค่า
ไม่ว่าจะอยู่ในมุมไหน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
คนกุลา วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 23.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konkula

ขอบคุณ คุณดิน ที่แนะนำให้เข้ามาเยี่ยม บล็อก นี้ มาให้กำลังใจ แต่ที่จริงมารับกำลังใจมากกว่า ทุกครั้งที่ดูรายการทีวี หรือพบคนที่โชคร้ายแบบท่านแล้วยังสู้ชีวิตอย่างไม่ย่อท้อ ทำให้ผมมีกำลังใจในการดำรงชีวิตมากขึ้นทุกครั้งขอบคุณ คุณ chai14 และคุณดิน อีกครั้ง ครับ


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ปอจู วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 23.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Paojoo1974
มีไม่กี่ชาติบนโลกใบนี้ที่มี  "ภาษา (พูดและเขียน) เป็นของตัวเอง"และเราคือหนึ่งในนั้น...ภูมิใจมั้ยคะ...?? (ชมรมรักษ์ภาษาไทย)

สวัสดีค่ะ.....คุณกิตติชัย.....
ปอจูตามคุณ Din มาค่ะ.....
ขอบพระคุณมากนะคะ.....ที่นำเรื่องราวมาเปิดเผย.....เป็นกำลังใจให้กับคนที่คิดท้อแท้ในชีวิต.....
คุณเชื่อมั๊ยค่ะ.....ว่าคุณไม่ได้เป็นภาระหรอกค่ะ.....
ทุก ๆ คนมีความสุข.....ที่ได้ทำอะไร ๆ ให้กับคนที่ตัวเองรัก.....
อาม่าของปอจูก็เป็นอัมพาตค่ะ.....พวกเราทุกคนก็มีความสุขที่ได้.....ยกแขน.....ยกขาท่านขึ้นลงไปมา.....ทำไปด้วยดูโทรทัศน์ไปด้วย.....วันนี้ไม่มีท่านแล้วนึกถึงทีไร.....ก็ยังเสียใจไม่หาย.....
ป.ล...เป็นกำลังใจให้คุณกิตติชัย.....ต่อสู้ต่อไป.....เพื่อครอบครัวอันเป็นที่รักของคุณนะคะ.....
และขออนุญาต Add คุณไว้เป็นบล็อกเพื่อนบ้าน.....กลับมาจากทำงานจะกลับมาเยี่ยมใหม่ค่ะ.....และจะมาขออุญาตอ่านงานเก่าด้วยค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน