• komrit
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : komrit@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-07-30
  • จำนวนเรื่อง : 7
  • จำนวนผู้ชม : 65062
  • ส่ง msg :
  • โหวต 27 คน
คมคนคิด
แสตมป์ โปสการ์ด ซองจดหมายส่งจริง ตราที่ระลึกของสะสมอื่นๆ และความคิดคมเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ เข้าไปดูเพิ่มเติมได้ที่ http://www.siamstamp.com/forum/index.php?
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kom
วันอังคาร ที่ 4 ธันวาคม 2550
Posted by komrit , ผู้อ่าน : 1539 , 05:17:09 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยังจำได้ว่า....

ปีนั้น...พ่ออายุ 79  เดินเหินอาจจะเชื่องช้าลงไปบ้าง

แต่แววตายังแข็งแกร่งเหมือนเดิม.....

ทุกปีพ่อจะกลับบ้านเดิมที่ต่างจังหวัดปีละ 2 ครั้ง

คือตอนเช็งเม๊งประมาณเดือนเมษาและตอนกินเจเดือนตุลา

บางครั้งเดินทางพร้อมลูกหลาน  บางครั้งเดินทางคนเดียว

และทุกครั้งที่พ่อกลับมา.......

จะมีของกินพื้นเมืองที่ลูกๆชอบกลับมาฝากทุกครั้ง.....

......................................................................................

กินเจปีนั้น.....พ่อเดินทางเพียงลำพัง.....

......................................................................................

หลายวันผ่านไป......ผมไปรับที่สนามบินเพื่อพาไปส่งบ้านน้องสาว

ด้วยความลิงโลดใจที่จะได้กินอาหารอร่อยๆเหมือนตอนเป็นเด็กอีกครั้ง.....

.....................................................................................

ของฝากวันนั้นเยอะจริงๆ

ตั้งแต่โอวต้าวหรือหอยทอดพื้นบ้าน  ที่ไม่มีขายในกรุงเทพฯร่วม 10 ห่อ

ขนมพังเปี๊ยะเกือบ 100 ลูก ขนมข้าวเหนียวตัด,ขนมกิมกู๊,ขนมโกซุ๊ย,น้ำพริกคั่ว ฯลฯ

แม้แต่ข้าวมันไก่เจ้าที่ลูกชอบ  รวมไปถึงบะหมี่น้ำเจ้าเก่าแก่ของจังหวัด

.........พ่อหาซื้อมาให้หมด.........

.......................................................................................

ขากลับ....ผมขนของฝากขึ้นรถกำลังจะขับออกไป

มองตรงกระจกหลัง....เห็นพ่อยืนกวักมือไหวๆ.....

กลับขึ้นบ้านอีกครั้ง.....พ่อนำสิ่งหนึ่งยื่นให้......

...................................................................................

มันเป็นสมุดแสตมป์เล่มแรกสมัยผมยังเป็นเด็ก.....

ปกสีเขียวเข้ม  ข้างในกระดาษดูเก่าและเหลือง  มีร่องรอยของแมงแทะ

ดวงแสตมป์ขาดหายไปบ้าง......

..................................................................................

พ่อเล่าว่าตอนอยู่ที่บ้านต่างจังหวัด   ไปจัดห้องเก็บของ  เจอเจ้าเล่มนี้ซุกอยู่ก้นลัง....

.................................................................................

ผมเห็นร่องรอยการซ่อมสมุด......

พ่อเอาสก็อตเทปยึดติดปกและตัวมันอย่างหนาแน่น

ปกถูกเช็ดถูจนดูใหม่ขึ้น   พ่อใช้หนังสติ้กรัดเล่มไว้อีกที

เพื่อไม่ให้มันกระจัดกระจายหนีหายไปไหน........

................................................................................

ในความรู้สึกตรงนั้น.....ผมเหมือนได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้ง......

มันเป็นความดีใจ....แต่มากกว่านั้น.....ผมเห็นความรักของพ่อ......

................................................................................

ตั้งแต่เล็กจนโต......พ่อไม่เคยสนับสนุนผมเรื่องสะสมแสตมป์

พ่อสอนให้เราตั้งใจเรียนหนังสือ...เรียน...เรียน...และเรียน.......

ผมว่าแสตมป์ในความรู้สึกของพ่อ....ก็แค่เศษกระดาษชิ้นเล็กๆเท่านั้นเอง......

......แต่พ่อรู้ว่า.........แสตมป์....มีความหมายกับลูก.........

มันจึงไม่ถูกโยนทิ้ง...และวันนั้น....มันถูกส่งกลับเจ้าของเดิม......

.................................................................................

ผมยังไม่ลืมสัญญาที่ว่า.........

ตราบที่ยังมีชีวิตอยู่..... ขอดูแลพ่อให้ดีที่สุด.......

เป็นลูกที่ดี...... ทั้งลูกพ่อ.....และ.....ลูกของแผ่นดิน.....

........วันนี้.....เราทำอะไรเพื่อพ่อ.....หรือยัง ?

.....................................................................................

adman เขียนถึงพ่อ ในปีมหามงคล  เฉลิมพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา

http://www.siamstamp.com/forum/index.php?topic=893.0

ขอขอบคุณไว้ด้วยครับอ่านแล้วซึ้งเลยนำมาให้คนอื่นอ่านต่อเนื่องในโอกาสวันพ่อด้วย





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Jui วันที่ : 04/12/2007 เวลา : 06.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jui880

ซึ้งครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 04/12/2007 เวลา : 06.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

ตัวอักษรเล็กไปหน่อย น่าสนใจจะมาใหม่ครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน