• สมคิด_สิงสง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-05-20
  • จำนวนเรื่อง : 138
  • จำนวนผู้ชม : 172479
  • ส่ง msg :
  • โหวต 62 คน
สมคิด สิงสง www.somkhitsin.net
กวีนิพนธ์ เรื่องเล่า สารคดี ประสบการณ์ชีวิต
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kongsongfang
วันจันทร์ ที่ 27 ธันวาคม 2553
Posted by สมคิด_สิงสง , ผู้อ่าน : 1344 , 09:15:17 น.  
หมวด : ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                  ๑๔ ตุลา ๒๕๑๖        วันที่นกพิราบอาบเลือดหลั่ง

          วันที่ทวยประชาไทยสำแดงกำลัง      “เผด็จการบ้าคลั่งจงหลีกไป”

                   ลุ ๑๔ ตุลา มาปีนี้      ผ่านไป ๓๒ ปี ดิถีใหม่

          “๑๔ ตุลา วันประชาธิปไตย”   ถึงวันนี้ยิ่งใหญ่แต่ในนาม

                   ไหนอำนาจมวลชนคนแสนล้าน        ในนามผู้ก่อการขอทวงถาม

          เจตนาฯ วันนั้นอันงดงาม                ใยเสื่อมทรามอดสูดูมืดมน

                   วันนี้... วันที่เงินคืออำนาจ     ทรราชแปลงร่างมาตีปล้น

          ตื่นเถิดใครที่มีศักดิ์ศรีคน                 อย่าอับจนปัญญาบ้าใบ้กิน

                   จิตวิญญาณ ๑๔ ตุลา ลุกขึ้นเถิด       เงินมิได้ล้ำเลิศทุกสิ่งสิ้น

          ข้าวและน้ำปูปลามาจากดิน    คือทรัพย์สินจริงแท้อย่าแชเชือน

                   ๑๔ ตุลา ๒๕๑๖        วันที่นกพิราบอาบเลือดเปื้อน

          มาวันนี้ต้องบอกตอกย้ำเตือน วีรภาพผองเพื่อนเดือนตุลา

                   ใครที่ขายวิญญาณการต่อสู้    ใครที่เกินสุดกู่ จงรู้ว่า...

          ใครที่เขายืนหยัดชัดเจนมา              ยังจะชูบูชาสิ่งชอบธรรม

                                                (ยังจะชูบูชาความเป็นธรรม)

                   ลุ ๑๔ ตุลา มายุคนี้    คือยุคที่ต้องทวนทบทุกเช้าค่ำ

          ทรราชยุคใหม่ยิ่งระยำ           อาวุธเงินครอบงำจนงมงาย

                   มาเถิดผองเพื่อนเดือนตุลา     อย่ารอช้าจัดขบวนด่วนก่อนสาย

          ตื่นขึ้นเถิดประชาไทยทั้งหญิงชาย      สร้างตำนานมุ่งหมายด้วยมือเรา

                                                (สร้างตำนานมุ่งหมายหน้าใหม่เอยฯ)

          ผมเขียนบทกวีชิ้นนี้เมื่อวันที่ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๔๘ ใช้ชื่อว่า “๑๔ ตุลาตำนาน” นำขึ้นอ่านบนเวทีรำลึก ๓๒ ปี ๑๔ ตุลาที่ขอนแก่นในวันนั้น นำมาอ่านซ้ำอีกครั้งบนเวทีคอนเสิร์ต รำลึก ๓๒ ปี ๑๔ ตุลาประชาธิปไตย ๔๘ ที่อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ และตีพิมพ์ในคอลัมน์กวีทรรศน์ เนชั่นสุดสัปดาห์ ปีที่ ๑๔ ฉบับที่ ๖๙๙ วันที่ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๔๘

          ถ้านับถึงเดือนตุลาปีนี้ (๒๕๕๓) เหตุการณ์ ๑๔ ตุลาผ่านมา ๓๗ ปีแล้ว ย้อนหลังกลับไปในช่วงที่เกิดเหตุการณ์ ๑๔ ตุลาคม ๒๕๑๖ ผมยังมี ชื่ออยู่ในทะเบียนนักศึกษาคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เลขทะเบียน ๒๑/-/๑๒ แต่ค่อนข้างจะห่างเหินห้องเรียน กิจกรรมส่วนใหญ่ใน เวลานั้นจะอยู่นอกรั้วมหาวิทยาลัย

          อยู่ในแวดวงนักเขียนนักหนังสือพิมพ์บ้าง หรือไม่ก็อยู่ในแวดวงการเมือง และกิจกรรมค่ายอาสาพัฒนา

          ผมเริ่มมีงานเขียนรวมเล่ม...

          เกิดจากการเดินทางไปสัมผัสพบเห็นสถานที่ต่างๆ และพบ ปะผู้คนมากหน้าหลายตายิ่งขึ้น มันเหมือนกับได้ปลดปล่อยตัวเองออกจากรั้วรอบขอบชิดของสถาบันที่จำเจ

          มันทำให้รู้ว่าชีวิตไม่ใช่ภาพขาวดำเหมือนอย่างที่เข้าใจ แต่เป็นความหลากหลายรสชาติและสีสัน

          จึงมีการนำเอาบทบันทึกที่กระจัดกระจาย มารวมพิมพ์ในเล่มเดียวกัน ชื่อว่า “วรรณกรรมร่วมสมัย - มโหรีแห่งชีวิตอิสระ” โดยที่คิดแต่เพียงต้องการมีพ็อกเก็ตบุ๊คของตัวเองสักเล่มหนึ่ง และก็เกิดขึ้นจนได้

          ด้วยความเอื้อเฟื้อของคุณอดิศักดิ์ สุทธชัย เจ้าของแท่นพิมพ์ “ฉับแกละ” โรงพิมพ์รุ่งเกียรติ (ในสมัยนั้น) ตั้งอยู่ข้างโรงแรมภูกระดึงในเมืองขอนแก่น

          ..๒๕๑๕ เหตุการณ์บ้านเมืองเขม็งเกลียวขึ้นตามลำดับ เมื่อศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทยและองค์กรประชาชนกลุ่มต่างๆ มีการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง โดยหยิบยกเรื่องความไม่ชอบมาพากลของผู้บริหารบ้านเมือง การเสียดุลการค้ากับต่างประเทศ ความไม่เป็นธรรมในสังคม เป็นต้น ขึ้นเป็นประเด็นเขย่าบัลลังก์รัฐบาลเผด็จการในเวลานั้น

          ช่วงปี ๒๕๑๖ ที่เกิดเหตุการณ์ ๑๔ ตุลานั้น ผมมีบทเพลง “คนกับควาย” ซึ่งเกิดขึ้นทดแทนอารมณ์ความรู้สึกของลูกบ้านนาป่าดงที่ทิ้งถิ่นฐานบ้านเกิดเข้าไปใช้ชีวิตในเมืองหลวง ยามที่หวนคิดถึงถิ่น ในคืนฝนพรำ บ้านเราคงจะทำไร่ไถนากันตามประสา อย่างน้อยต้องให้ข้าวเต็มเล้าปลาแดกเต็มไห เพื่อการยังชีพอย่างพอเพียง

ธงดำหน้าลานโพธิ์ ก่อนหน้านั้นโบกสะบัดที่ยอดตึกโดม

          เหตุการณ์ ๑๔-๑๕-๑๖ ตุลาคม ๒๕๑๖ เป็นมาอย่างไรผมจะไม่ลงรายละเอียด เนื่องจากมีผู้เล่าไว้มากแล้ว

          ผมจะเอ่ยถึงเพียงที่ผมมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงเท่านั้น

          จำได้ว่าวันนั้นเป็นวันเสาร์ที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๖ ผมนั่งอยู่ที่สำนักงานหนังสือเล่มหนึ่ง ที่ใกล้ๆ โรงภาพยนตร์เอเธนส์

          คุณสุชาติ สวัสดิ์ศรี บก.สังคมศาสตร์ปริทรรศน์ เดินหน้าม่อยขึ้นมาบนสำนักงานที่พวกผมนั่งอยู่ บอกว่ากลุ่มเรียกร้องรัฐธรรมนูญที่ไปเปิดแถลงข่าวที่อนุสาวรีย์ทหารอาสา ข้างท้องสนามหลวงถูกจับไปแล้ว ๑๑ คน มีคุณธีรยุทธ บุญมี อดีตเลขาธิการศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย เป็นต้น

          ผมเองก็เป็นผู้ลงชื่อ 1 ใน 100 ของกลุ่มผู้เรียกร้องรัฐธรรมนูญ ชื่อผมอยู่ลำดับที่ 58

          หลายคนคิดว่าคุณสุชาติพูดเล่น เพราะไม่เห็นท่าทีเคร่งเครียดอะไร พี่แกมีสไตล์สุขุมนุ่มลึกอยู่แล้ว เลยไม่มีใครสนใจเป็นพิเศษ

          แต่ผมไม่คิดอย่างนั้น ผมเลี่ยงลงมาชั้นล่าง ผ่านร้านหนังสือเอเธนส์บุ๊คเซ็นเตอร์ ผมจะไปหยอดเหรียญพูดโทรศัพท์ที่โรงหนังเอเธนส์ เพื่อสอบถามข้อเท็จจริง เพราะก่อนหน้านั้นผมรู้จักนายตำรวจสันติบาลอยู่คนหนึ่งยศพันตำรวจเอก น่าจะรู้เรื่องอย่างนี้ดี

          แต่ยังไม่ทันได้หยอดเหรียญ

          ผมเห็นคุณเสกสรรค์ ประเสริฐกุล เดินออกมาจากโรงหนัง เห็นว่าจะมาดูหนังเรื่อง “ไอ้แมลงป่อง/The Scorpion” แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ดูเพราะตั๋วหมด

          ผมจึงเล่าเรื่องราวให้ฟังว่าพวกเรา ๑๑ คนโดนจับไปแล้ว จะเอาอย่างไรดี?

          ในที่สุดตกลงกันเดี๋ยวนั้นว่าเราจะไปเจอกันที่องค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (อมธ.) ขอให้นายกองค์การฯ คุณพีรพล ตริยเกษม เชิญคณะกรรมการองค์การนักศึกษาฯ มาหารือกัน

          คืนนั้นพวกเราง่วน อยู่ที่ อมธ. มีประเด็นถกเถียงกันอยู่ว่าช่วงนี้อยู่ในช่วงสอบภาคแรก (หรือภาคหลัง ผมก็ลืมเลือนไปแล้ว)

          ได้รับคำตอบจากเลขาธิการศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (ศนท.) ในเวลานั้นคือคุณสมบัติ  ธำรงค์ธัญวงศ์ ได้ข้อสรุปว่า ศนท. ยังไม่พร้อมที่จะเคลื่อนไหว เพราะเห็นเป็นช่วงสอบ เกรงจะรวมคนไม่ได้

          สำหรับผม กลับเห็นต่างมุม

          ผมเห็นว่าจะต้องอาศัยช่วงเวลาที่สำคัญคือช่วงสอบนี่แหละเป็นเงื่อนไขรวมคน

          โดยให้มีการปิดห้องสอบที่ธรรมศาสตร์ แล้วให้เป็นข่าวออกไปทางหน้าหนังสือพิมพ์

          คุณพีรพล ตริยเกษม นายก อมธ. เห็นด้วยกับความคิดนี้

          ผมบอกว่างานนี้ ถึง ศนท. จะบอกว่าไม่พร้อม เราก็จะใช้ชื่อ “ศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย” หรือ ศนท. นี่แหละเคลื่อนไหวทันที

          คุณเสกสรรค์ ประเสริฐกุล ไม่พูดพล่ามทำเพลง ใช้กระดาษหนังสือพิมพ์ปูนอนใต้โต๊ะ คล้ายจะเอาแรงสำหรับภารกิจเช้ารุ่งขึ้น

 

เสกสรรค์ ประเสริฐกุล และคณะเริ่มก่อการที่หน้าลานโพธิ์ ยืนอ่านหนังสือพิมพ์ขวาสุดคือสมาน เลือดวงหัด (เลิศวงรัฐ)

          คุณสมาน เลือดวงศ์หัด (ตอนนี้เปลี่ยนเป็นเลิศวงศ์รัฐ) กับผมพากันหาตะกั่วเหลว เตรียมมาหยอดรูกุญแจห้องสอบทั่วธรรมศาสตร์ แต่หาไม่ได้ จึงใช้ปูนปลาสเตอร์แทน ประจวบเหมาะกับนักการธรรมศาสตร์ที่ถือพวงลูกกุญแจก็มามอบให้พวกเรา

          ลูกกุญแจห้องสอบจึงถูกโยนลงแม่น้ำเจ้าพระยา!

          นอกจากได้ปูนปลาสเตอร์มาหยอดรูกุญแจห้องสอบ และมีโซ่เหล็กมาล่ามประตูลิฟตึกคณะศิลปศาสตร์แล้ว ผมได้ผ้าดำผืนใหญ่มาเชิญขึ้นยอดเสาธงตึกโดมแทนธงไตรรงค์

          คืนนั้น คุณอุดร ทองน้อย เวลานั้นไปเป็นผู้สื่อข่าวฝึกหัดอยู่หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ รับแผนที่จะให้ “ไทยรัฐ” พาดหัวข่าวฉบับเช้าวันต่อมาว่า “ธรรมศาสตร์หยุดสอบ เชิญธงดำขึ้นเหนือโดม ไว้อาลัยประชาธิปไตยไทย

          เช้าวันที่ธรรมศาสตร์เปิดทำการสอบ จะเป็นวันที่เท่าไหร่ผมจำไม่ได้ ที่จำได้คือพวกผมรวมตัวกันที่ลานโพธิ์ หน้าตึกศิลปศาสตร์ คุณเสกสรรค์ ประเสริฐกุล ทำหน้าที่ดาวไฮปาร์คโจมตีรัฐบาลถนอม-ประภาส-ณรงค์ พร้อมกับเรียกร้องให้ปล่อยตัวกลุ่มเรียกร้องรัฐธรรมนูญโดยไม่มีเงื่อนไข

ลานโพธิ์ธรรมศาสตร์ ลานประวัติศาสตร์สถานการณ์การเมืองไทย

          ต่อมาผู้ถูกจับกุมเพิ่มจาก ๑๑ เป็น ๑๓ คน เมื่อก้องเกียรติ คงคา นักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหงถูกคุมตัว และไขแสง สุกใส อดีต ส..นครพนมถูกออกหมายจับ และเข้ามอบตัวพร้อมแคนในมือ

          ศาสตราจารย์ ดร.อดุล วิเชียรเจริญ คณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ในเวลานั้น) ขอให้ผมเอาธงดำลงจากยอดโดม หาไม่แล้วจะมีความผิดฐานกบฏในราชอาณาจักร

          ผมกราบเรียนท่านว่าจะผิดฐานใดผมยอมรับทั้งสิ้น เพียงขอให้ภาพนี้ปรากฏในสื่อหนังสือพิมพ์ ซึ่งก็ปรากฏแล้วที่หน้า ๑ ไทยรัฐ ผมจึงยอมตามท่านคณบดี เป็นผู้ชักธงผ้าดำลง แต่นำมาโบกสะบัดอยู่เหนือเวทีไฮปาร์คของคุณเสกสรรค์ ประเสริฐกุล ทางช่องหน้าต่างตึกคณะเศรษฐศาสตร์หน้าลานโพธิ์

          โดยที่มีแถลงการณ์ออกไปในนามศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย ประณามการกระทำของรัฐบาลถนอม-ประภาส-ณรงค์ และว่ารัฐบาลคณาธิปไตยมีแผนจะครองอำนาจไปตลอดกาล

          ผมนี่แหละเป็นคนเขียนแถลงการณ์ฉบับที่ ๑ และ ๒ ในขณะที่ ศนท. ยังลังเล ไม่กล้าตัดสินใจ

 

ผมกับคุณเสกสรรค์ ประเสริฐกุล พบกันปีนี้ต่างกลายเป็นผู้เฒ่าไปแล้ว





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
matayee วันที่ : 27/12/2010 เวลา : 23.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/matayee

พลังผลประโยชน์ร้ายกว่าพลังใดๆนะคะ..

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เช่นนั้นเอง วันที่ : 27/12/2010 เวลา : 10.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kbd
ความเพียรเป็นกิจที่ต้องทำวันนี้, ใครจะรู้ความตาย แม้พรุ่งนี้

๑๔ ตุลา ๒๕๑๖ คงเป็นยุคข้าวเต็มเล้าปลาแดกเต็มไหอย่างลุงว่า... พ่อกับแม่เล่าว่าบางวันเราไม่มีเงินสักสตางค์เดียวติดบ้านแต่ลูกๆ เจ็ดแปดคนก็ไม่อดตาย เป็ด ไก่ ผักหญ้ามีอยู่รอบบ้าน... หลังจากนั้นอีกสัก 8 - 9 ปี (อายุแปดเก้าขวบพอดี) เห็นรถบรรทุกคันใหญ่แบกซุงท่อนใหญ่ๆ ออกจากหมู่บ้าน ตอนนั้นตื่นเต้นมากที่เห็นรถบรรทุกเป็นครั้งแรก ชวนเพื่อนๆ วิ่งตามไปติดๆ มองตามไปจนลับสายตา เด็กเก้าขวบรู้สึกอย่างไรกับรถบรรทุกซุง? โห... เท่หว่ะ... โตขึ้นข้าพเจ้าจะเป็นคนขับรถบรรทุก...

ความฝันในวัยเยาว์สลายไป เพราะปัจจุบันไม่เหลือท่อนซุงอีกแล้ว เล่ห์กลคนกินบ้านกินเมืองทำได้ทุกอย่าง ไม่ต้องถือปืนมาเข่นฆ่า แต่เขายัดบางอย่างใส่มือเราให้เข่นฆ่ากันเอง...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เบดูอิน วันที่ : 27/12/2010 เวลา : 09.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somdej

สมัยก่อนมีธงดำ สมัยนี้มีธงแดง สมัยนั้นพลังบริสุทธิ์ สมัยนี้พลังผลประโยชน์

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ธันวาคม 2010 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]