• พู่กัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-03
  • จำนวนเรื่อง : 319
  • จำนวนผู้ชม : 147531
  • ส่ง msg :
  • โหวต 156 คน
บทกวีที่รัก
เพราะวรรณกรรมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แนวคิดจึงหนักไปทางวรรณกรรม เชิญอ่านลำนำและถ้อยคำของหัวใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/konkue
วันอาทิตย์ ที่ 3 พฤษภาคม 2552
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 564 , 01:41:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ภาพสีน้ำโดยพ่อกูยวาดตอนพู่กัน๒เดือน.................................อ้อมกอดเธอดุจเสมอหัวใจฉันเถิดจงเก็บความฝันอันยิ่งใหญ่รอยยิ้มเธออบอุ่นละมุนละไมสร้างฟ้าสวยสดใสให้โลกชมเถิดอกอุ่นหนุนนอนอวยพรรักให้ฝันหนึ่งรู้จักความสุขสมแสงแดด เพลงบ่ายและสายลมฝากพร่างพรมสืบทอดตลอดกาล............................................................โอกาสที่เธอทั้งสองปล่อยรักตามลำพัง....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 เมษายน 2552
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 605 , 22:09:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

-๑-ผ่านห้วงวัน เวลา มหาสงกรานต์ฝากรอยเศร้า ร้าวราน ผสานผสมไม่ว่าจะฝ่ายไหน ในอารมณ์ทุกข์ระทมคือเรา...ก็เท่านั้น-๒-พักก่อนเถอะ...ประชาธิปไตยพลิกมามองหัวใจที่ไหวหวั่นเมื่อบางสิ่งบางอย่างซึ่งต่างกันจึงขีดคั่นด้วยเส้นแบ่งแห่งความจริงสายตาต่อสายตาช่างว้าวุ่นอบอุ่นมิอาจกลบลบบางสิ่งเกินกว่าภาระจิตคิดแอบอิงหยุดนิ่งมองดิน...แหงนมองฟ้า-๓-" เป็นไงบ้างคะ...พี่ชายดูสิเงียบหายไปสองอาทิตย์กว่าสงกรานต์ไปเที่ยวไหนมาโก....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 ตุลาคม 2551
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 460 , 19:06:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

( บนสะพานแขวน ๑๕-๑๐-๒๕๕๑ )...............................เจ้าพระยามองทุกมุมสายตาเธอน่าสนทั้งใกล้-ไกล ซ้าย-ขวา ล่างหรือบนล้วนดาลดลแรงจิตให้คิดดีฉันรักเธอ...เจ้าพระยาถึงแม้ว่าน้ำแห้งขอดหรือล้นปรี่เพราะเธอคือชีวิตเป็นมิตรไมตรีคอยเชื่อมใจเรานี้...อยู่ร่วมกัน....

อ่านต่อ

Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 405 , 17:06:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

................สุรินทร์................ในทุกห้วงนาทีแห่งชีวิตเฝ้าใกล้ชิดติดตามนิยามฝันทุกรอบลมหายใจให้คืนวันเข้า-ออก อยู่อย่างนั้นมิหยุดพัก.ถ้าเปรียบหัวใจเป็นเครื่องสูบน้ำตั้งแต่เช้ายันค่ำคงเหนื่อยหนักเวลาหนึ่งจึงสะดุดจุดสำลักลูกสูบเครื่องไม่ดีนักก็พ่ายพัง.ต้องรับนั่น โน่น นี่ อยู่กี่หนทั้งเย็นเยียบและร้อนรนบนโลกหวังทั้งสุขสมและรวดร้าวหนาวภวังค์อาจชื่นชมและชิงชังอยู่ร่ำไป.ให้หัวใจได้หยุดพักอีกสักนิด....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 18 สิงหาคม 2551
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 444 , 20:34:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สดชื่นอยู่ใช่ไหม...หัวใจเช้าผ่านค่ำคืน-บอกเล่าสุข,เศร้า หนึ่งจากสนามความฝันอันตราตรึงประทับรอยคำนึงถึงห้วงกาลรู้สึกดีขึ้นไหม...หัวใจช้ำได้ปลดปล่อยถ้อยคำย่ำเสียงผ่านกับเรื่องราวความหลังยังพบพานให้กลายเป็นนิทานการหลอกลวงสัมผัสถึงบ้างไหม...หัวใจชื้นหลังเช้าตื่น-หมาดฝน ทนแรงห่วงรับความจริง ทิ้งความเจ็บ ที่เหน็บทรวงรอพบดวงอาทิตย์ขึ้นติดตามแดดสาดความหมาดชื้นอยู่ช้าช้าเหมือนลบวัน เวลา  หาคำถามกี่เช้าลุกซุกพ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 มกราคม 2551
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 535 , 18:04:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เป้ความรักเธอแบกมาถ้าเหนื่อยนักจะหยุดพักแบ่งออกบ้างก็ยังได้หย่อนลงตรงหนทางที่ห่างไกลเพื่อให้ใครผู้บาดเจ็บได้เก็บกำแม้เพียงเศษซากหนักของรักหน่ายก็ยังมีความหมายให้เพ้อพร่ำหนึ่งฤดีที่รันทดจักจดจำฝีปากแห้งอาจชุ่มฉ่ำแทนน้ำตาที่นี่ไม่มีใครเป็นเจ้าของใต้ฟ้าหมอง ความร้าวรวดที่ปวดปร่ากับร่างหนึ่งซึ่งผ่านกาลเวลาหลบอยู่ใต้ชายคาของคืนวันเป้แบกมาถ้าเหนื่อยหนักพักก่อนได้แล้วค่อยก้าวต่อไปไม่หวาดหวั่นน้ำสักแก้ว ลมเย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 มกราคม 2551
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 444 , 18:05:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เพราะโลกนี้ยังมีแสงสว่างอาทิตย์ส่องนำทางให้สร้างฝันห้วงราตรีมีดาวเรียงเคียงดวงจันทร์คอยปลอบขวัญคนเศร้าได้เฝ้ามองเพราะโลกนี้ยังมีมวลดอกไม้กรุ่นกลิ่นหอมละไมไว้สนอง-กี่ร่างซึ่งทางรักมิสมปองได้จับจองสูดกลิ่นชื่นยืนขึ้นมาไม่มีรักมิได้หรอกที่รักเธอควรเฝ้าฟูมฟักคอยรักษาเพื่อต้นรักที่ร่วมฝันปลูกกันมาเป็นต้นแห่งศรัทธาแผ่กิ่งใบรับรู้โลกมืด แจ้ง แล้งหรือฝนร้อน หนาว สุข ทุกข์ปน ทนอยู่ไหวกระซิบสิ...เอ่ยบอกรักจากห....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 มกราคม 2551
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 471 , 20:22:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถามหน่อย...คนดีโลกยังมีสองเราอยู่ใช่ไหมหรือแค่เพียงฝุ่นธุลีที่ปลิวไปลอยอย่างไร้ทางทิศ...ชีวิตคนถามหน่อย...ที่รักเคยรู้จักบ้างไหมใครสับสนกับทุกสิ่งที่แตกต่างทางวกวนเท่าทุกข์ทนที่ทดท้อต่อท่าทีถามหน่อย...ทูนหัวเธอหวาดกลัวอันใดในวิถีระหว่างความจริงจังความหวังที่มีกับความฝันริบหรี่...เลือกสิ่งใด?ฉันถามเพราะอยากถามอยากเห็นโลกงดงามความสดใสอยากให้เรายังมีเราความเข้าใจมิมีสิ่งอื่นใดมากั้นกลางฉันถาม...เพราะอยา....

อ่านต่อ


/1