• พู่กัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-03
  • จำนวนเรื่อง : 319
  • จำนวนผู้ชม : 146632
  • ส่ง msg :
  • โหวต 156 คน
บทกวีที่รัก
เพราะวรรณกรรมเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แนวคิดจึงหนักไปทางวรรณกรรม เชิญอ่านลำนำและถ้อยคำของหัวใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/konkue
วันพุธ ที่ 12 สิงหาคม 2552
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 814 , 20:11:34 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.................................................................................ขอบคุณภาพโดย "เจนนี่"มือใครนั้นบรรจงวาดและปาดป้าย๑.พิธีกรโทรทัศน์จีบปากจีบคำพร่ำเอ่ยเชิญชวนให้ผู้คนทั้งประเทศส่งเอส เอ็ม เอส บอกรักแม่ผ่านรายการของตนแลกกับเสื้อทีเชิ้ตสกรีนส์รูปครอบครัวหมีแพนด้าทั้งหมด  ๕ ตัวสำหรับผู้โชคดีเขายกโทรศัพท์มือถือขึ้นมา....๒.โฆษกวัดข้าง ๆ บ้าน  ประกาศทางเครื่องขยายเสียงเชิญชวนให้ผู้คนร่วมทำบุญ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 ตุลาคม 2551
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 468 , 17:43:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

             กงล้อเวลาที่เคลื่อนหมุนอยู่ทุกขณะ ได้นำพาเอาวันวัยไปด้วยเรื่อย ๆ จากวันเป็นเดือน เดือนเป็นปี และจากปีเป็นอีกหลาย ๆ สิบ ยี่สิบ หรือสามสิบปี ไล่ไปตามวิถีที่เปลี่ยนแปลง            จุดเริ่มต้นเสมือนไม่มีจุดสิ้นสุด และจุดสูงสุดก็โหยหากลับไปยังจุดเริ่มต้นอีกครั้ง วัฏจักรชีวิตจึงยังคงดำเนินไป แต่วัฏจักรใจดูเหมือนจะเริ่มอ่อนล้าลงในตามกาล กระทั่งในยามที่รู้สึกท้อแท้เหนื่อยหน่าย สิ่งที่เคยประทับใจ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 สิงหาคม 2550
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 498 , 10:22:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

-๑-            แม่เจ้าพระยา...                แม่ไหลเรื่อยเอื่อยช้ามาเนิ่นนาน                ผ่านเส้นทางคดเคี้ยวยาวไกล จากเหนือจรดใต้                ไหลจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ  จากเช้าจรดค่ำ และจากค่ำล่วงสู่เช้าวันใหม่                หล่อเลี้ยงสรรพชีวิตเพื่อการดำรงอยู่ผ่านยุคสมัย                จากรุ่นสู่รุ่น  จากใจสู่ใจ                ก่อเกิดสายใยแห่งอารยธรรมอันงดงาม สงบ เรียบง่าย และเงียบเย็น         ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 4 สิงหาคม 2550
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 392 , 19:08:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทันทีที่สองเท้าของผมก้าวพ้นจากพื้น  ขึ้นไปยืนอยู่บนบันไดรถสองแถวสีแดงคันเล็ก  ฝนก็เทกระหน่ำลงมาเหมือนฟ้ารั่วช่วงเวลาห้าโมงเย็นในเขตพื้นที่นครหลวง  ผ่านมากี่ยุคกี่สมัย  บรรยากาศตอนฝนตกเคยเป็นอย่างไรก็ยังคงเป็นอยู่อย่างนั้น  และเย็นนี้กว่าจะถึงบ้าน  ขาของผมคงต้องเจ็บชาจนไร้ความรู้สึกเหมือนกับทุกครั้งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เป็นแน่แท้ผมเบียดร่างหลบชายท้วมข้าง ๆ ก้าวจากบันไดขึ้นไปยืนบนพื้นรถสำเร็จ  แต่ก็เพี....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 24 กรกฎาคม 2550
Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 354 , 18:45:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เขายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เที่ยงจนกระทั่งเสียงสัญญาณ เวลาเริ่มงานรอบบ่ายดังขึ้น  พนักงานส่วนใหญ่ลงมือทำหน้าที่ของตนกันแล้ว  มีเพียงเขาเท่านั้นที่ตั้งใจจะยืนอยู่ต่อไปอีกสักพัก  เพื่อเฝ้ารอใครบางคนที่จะก้าวเข้ามายืนเคียงข้าง  มาสร้างแรงใจให้เขาใช้ชีวิตอยู่ได้โดยไม่รู้สึกเดียวดาย          หลายปีมาแล้วที่เขาวนเวียนเข้ามายืนอยู่ตรงนี้และปฏิบัติเช่นนี้อยู่คนเดียวเงียบ ๆ  เฝ้าดูความแตกต่างของผู้คน…คนแล้วคนเล่า....

อ่านต่อ

Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 304 , 18:39:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ๑.                    กว่าเขาจะรวบรวมกำลังลุกยืนขึ้นได้อีกครั้งและประคองกายมาจนถึงที่พัก  นับเป็นครั้งที่ยากลำบากที่สุดในชีวิต  อาการมึนชาล้าแรงเฉียบพลันจนสองเข่าทรุดลงตรงหน้าร้านหนังสือเมื่อครู่  บอกให้เขารู้ว่าความเข้มแข็งที่มีมาตลอดถึงคราอ่อนแอลงแล้ว   ความภูมิใจในความมั่นคงมิได้มีความหมายใดอีกต่อไป  ทั้งหมดทั้งมวลล้วนเกิดขึ้นและแปรไปกับหนังสือพิมพ์กรอบเช้าฉบับที่กางอยู่ตรงหน้านี้๒.              ....

อ่านต่อ

Posted by พู่กัน , ผู้อ่าน : 306 , 17:40:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อากาศข้างนอกเมื่อครู่แม้จะร้อนอบอ้าวขนาดไหน  ก็เทียบไม่ได้เลยกับหัวใจของผมในเวลานี้  ที่ร้อนรุ่มดั่งกำลังอยู่ท่ามกลางกองเพลิงลุกสุมหาทางออกไม่เจอ ผมไม่เข้าใจ...ทำเรื่องแบบนี้ต้องมาเกิดขึ้นกับผมด้วย ! ก่อนออกจากบ้านมาผมว่าผมได้ทำทุกอย่างดีที่สุดแล้วนะ  แม้วันนี้จะเป็นวันหยุด  หากผมก็เลือกที่จะนอนตื่นเช้า  ทำธุระส่วนตัวทุกอย่างเรียบร้อย  ออกมาด้วยความสบายใจ  นัดทานเที่ยงหนแรกกับคนที่เพิ่งรู้จักก็ไม่อยา....

อ่านต่อ


/1