• KonLangKow
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-04-23
  • จำนวนเรื่อง : 43
  • จำนวนผู้ชม : 56891
  • ส่ง msg :
  • โหวต 101 คน
KonLangKow
Love U OK?..รักนะ ได้มั้ยล่ะ..>[..base on true story..]>..
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/konlangkow
วันจันทร์ ที่ 28 เมษายน 2551
Posted by KonLangKow , ผู้อ่าน : 1115 , 22:37:16 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

**

*

Love U..OK?... รักนะ..ได้มั้ยล่ะ 

ตอนที่ 11 

Is That…You?

สายแล้ว...วันรุ่งขึ้น

ก๊อกๆๆ...

วารีแปลกใจ..แต่ก็เดินไปที่ประตูแล้วเปิดออก....อย่างไม่ทันตั้งตัว

ชายหนุ่มผิวขาวค่อนข้างสูงเดินเบียดแทรกเข้าประตูมา ขณะที่วารีถอยหลบโดยอัตโนมัติ

“ฮัดเช้ย..วารี จามออกมา  ขณะอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง

ชายหนุ่มหันมา  เธอจึงเห็นรอยยิ้มที่มุมปากนิดนึง กับแววตาวูบไหวของเขาก่อนเขาหันกลับไป

เขาเดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่น คว้าเก้าอี้ขยับให้ถนัดแล้วนั่งลงคอย

วารี..งับบานประตูแล้วเดินตามเข้ามายืนมองหน้าเขา...เอ่ยขึ้นว่า

“พวกเขาออกไปข้างนอกกันแต่เช้าแล้ว  คุณมีนัดกันกับนิสาไม่ใช่หรือ

เขามองมานิ่งๆ ตอบสั้นๆ ... “เปล่า”

“อ้าว!..”...เธองง..แล้วมาทำไมที่นี่!...เธอคิด

“ผมตั้งใจมาหาคุณ”... “คะ...วารีชี้นิ้วที่ตัวเองสีหน้างงๆ..แอบมาหาข้อมูลยายสา..มั้ง..เธอคิด

เธอขยับเก้าอี้นั่งลงตรงข้ามที่มีโต๊ะกินข้าวตัวกลมนั้นขั้นกลางอยู่

ชายหนุ่มหน้าตาดีตรงหน้าเธอก็คือ คิมแทฮี..เพื่อนชาวเกาหลีของสันตินั่นเอง

หญิงสาวทำท่าเหมือนจะจามอีกครั้ง..แต่ยกมือขึ้นปิดปากขณะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ..รอฟังเขาพูด

เขาหยิบ โปสการ์ด ที่คั่นอยู่ในหนังสือที่เขาถือมาส่งให้

เธอรับมามองดูเป็นรูป วัดพระแก้ว นั่นเอง...

“ดูข้างหลังสิ”...หญิงสาวมองหน้าเขา พลิกการ์ดนั้นดูอีกด้าน

......เธอเบิ่งตาจ้องมองข้อความนั้น แล้วมองหน้าเขา..ข้อความและลายมือนั้น...

“ทำไมการ์ดนี่อยู่ที่คุณ

”งั้น..นี่ก็เป็นของคุณจริงๆ สินะ”..เขาไม่ตอบแต่กลับย้อนถามขึ้น

“คุณเอาการ์ดนี่มาจากไหน” เธอถามเขาอีก

“แสดงว่าคุณจำผมไม่ได้ละสิ”

เธอนั่งเพ่งมองหน้าเขาสักครู่ขณะที่เขาก็มองเธอ...ไม่มีใครพูดอะไร

ที่สุด..สายตาของวารีบอกถึงความไม่แน่ใจ  แต่ก็พูดขึ้นว่า..“เป็นคุณเองหรือ 

วารี..นึกถึงเมื่อ 2 ปี ก่อน 

เธอเคยไปเที่ยว กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ กับบริษัททัวร์แห่งหนึ่ง

วันแรกที่ไปถึงนั้น..ไกด์พาลูกทัวร์เข้าไปเที่ยวชมในห้างสรรพสินค้ามีชื่อ ..ลอตเต้ เวิร์ล

ซึ่งในห้างนั้นมีสวนสนุก  และมีขบวนพาเหรดตัวการ์ตูนกำลังแห่อยู่กลางลานของห้าง

ในมือของ วารี ถือกล้องถ่ายรูป...เท้าก็ก้าวตามขบวนพาเหรด ตาก็จ้องมอง

พร้อมกับถ่ายรูปอย่างเพลิดเพลิน...แยกไปจากคนอื่นๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ

เธอมั่นใจว่าจำสถานที่ที่ ไกด์ นัดเวลามาพบกันได้ จึงไม่กังวลนัก..

เวลาที่ยังมีเหลือ...จึงเดินลัดเลาะไปตามเครื่องเล่นของสวนสนุก.

…..จำได้ว่าได้ขึ้นไปนั่งบนรถไฟเล็กที่จะแล่นเข้าอุโมงค์ ผีสิง

ที่มี ปีศาจโผล่ออกมาตามซอกหลืบที่รถไฟแล่นผ่านไป.

จนเวลาผ่านไป...เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงเวลานัดอีกครึ่งชั่วโมง..เธอจึงมุ่งตรงไปที่จุดนัดพบ

...ยืนรออยู่นานกว่า 15 นาที  ก็ไม่พบใครที่มาเที่ยวด้วยกันสักคน

........แต่เธอก็ยังรอต่อไป...จนเลยเวลานัดหมาย..เมื่อนานผิดสังเกต..เธอจึงเริ่มออกค้นหา

...เมื่อแน่ใจว่าพลัดหลงกับคนอื่นๆ แล้วแน่ๆ เธอจึงหาทางที่จะไปยังโรงแรมที่ไกด์ได้บอกไว้

.......และนั่นทำให้เธอออกมาจากห้างสรรพสินค้าแห่งนั้น

..ออกมาเดินข้างถนนที่มีรถติดอย่างหนักเพราะเป็นช่วงเวลาเร่งด่วน.

....เวลาเลิกงานยามเย็น...ฝนโปรยปรายมาเบาๆ จนเริ่มหนาวสั่น

วารีกระชับเสื้อกันหนาวตัวบาง และคอยระวังกระเป๋ากล้องกลัวว่าจะเปียกฝน

เธอเกือบจะเรียกแท็กซี่อยู่แล้ว…หลังจากที่ลองสอบถามหนทางกับคนที่คิดว่าจะช่วยได้..แต่ก็ไร้ผล

...จนได้พบเขา..ชายหนุ่มที่กำลังเดินสวนมา..รูปร่างบอบบางท่าทางน่าไว้ใจ.. วารีคาดคะเนในใจ

หลังจากสอบถามด้วยภาษาอังกฤษอันแสนจะ...อ่อนหัด..ของเธอ..

.....ที่สุดเขาก็นำทางเธอเดินด้วยความรวดเร็วแข่งกับเวลาไปขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดิน

เขาซื้อตั๋วรถไฟส่วนของเขา แล้วหันมาบอกราคาตั๋วรับเงินวอนจากเธอไปหยอดตู้ซื้อตั๋วให้

แล้วเดินนำเข้าช่องทางไปขึ้นรถโดยสอดตั๋วลงไปเพื่อเปิดคานกั้นออกเมื่อเดินผ่านไปแล้ว

ก็หยิบตั๋วที่โผล่อีกด้านไปด้วย .... วารีมองดูแล้วทำตามเขา เดินตามเขาเข้าไปรอรถไฟด้วยกัน

สักครู่รถที่รอก็มาถึง...เธอก้าวตามเขาขึ้นรถไฟ

…บนรถไฟสายนั้นเต็มไปด้วยผู้โดยสารที่คงเพิ่งเลิกงาน  หลายๆ คนคงกำลังเดินทางกลับบ้าน ...

.ในใจของ วารี นั้นกำลังสนใจกับการขึ้นรถไฟฟ้านี้เท่านั้น…..ไม่มีความหวาดระแวงแม้เพียงนิด

...กับการเดินทางติดตามคนแปลกหน้า..ซึ่งผิดวิสัยของเธออย่างมาก

(หมายเหตุ..>>….ปีนั้นกรุงเทพฯ ยังไม่มีรถไฟฟ้า...(:-P) …<<) 

รถไฟฟ้าใต้ดินแล่นด้วยความเร็วสูงจอดและผ่านสถานี 3 – 4 สถานี แล้วเขาก็เดินนำลงที่สถานีหนึ่งที่ซึ่งไม่ไกลจากโรงแรมที่ทางบริษัททัวร์ได้จองไว้ เขาเข้าไปเจรจากับพนักงานโรงแรมแห่งนั้นจนเป็นที่เข้าใจกัน  แล้วเธอก็ได้รับกุญแจไปเปิดห้องเข้าพักได้…

ก่อนเขาจะจากไป...วารี ได้กล่าวขอบคุณเขาและได้ขอให้เขาจดชื่อและที่อยู่ไว้ให้

หลังกลับจากท่องเที่ยวแล้ว เธอตั้งใจจะเขียนการ์ดส่งไปขอบคุณเขา..แต่ก็ลังเลเนิ่นนาน

...ด้วยเหตุที่ไม่มั่นใจในภาษาอังกฤษของตน….จนที่สุดก็ลืมเลือนไป ....

2 ปีต่อมา 

ขณะที่..วารี เตรียมตัวเพื่อจะเดินทางมา เมลเบิร์น เธอเจอ ที่อยู่ ของเขาขณะจัดเก็บสิ่งของ

.....จึงได้ตัดสินใจเขียนการ์ดไปขอบคุณเขา และได้ให้เบอร์โทรศัพท์ที่บ้านไปด้วย

คิดไม่ถึงว่า..เขา และ เธอ ..จะได้มาพบกันในต่างแดน....แห่งนี้

.......หรือเพราะว่ามี.....การ์ดแผ่นนี้...เป็นเข็มทิศนำทาง

** 

ตอนที่ 12

http://www.oknation.net/blog/konlangkow/2008/04/29/entry-1

**




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
KonLangKow วันที่ : 10/02/2009 เวลา : 13.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlangkow
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะBy..Yai_Nid

เรื่องแบบนี้ เคยมีเกิดขึ้นกับใครมั่งมั้ยน้อ..
คนแต่งก็ชัก ..

แล้ว..**คุณแอนนี่ เชื่อมั้ยคะ??

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
anytime วันที่ : 04/02/2009 เวลา : 11.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anytime

เข็มทิศนำทางมาซึ่งดินแดนแห่งรัก

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
KonLangKow วันที่ : 17/09/2008 เวลา : 22.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlangkow
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะBy..Yai_Nid

...จะใช่ว่า...มีบุญวาสนานำพามาเจอะเจอกันที่เมลเบิร์นของ..แทฮี่ กับ วารี....รึเปล่านะ

ต้องติดตามกันให้รู้แน่นะคะ...**คุณ รัตติกาลแห่งราตรี

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 17/09/2008 เวลา : 11.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

อื่อฮื้อ!มีความหลังฝังใจนี่เองนะที่ทำให้แทฮี่นั้น ลืมไม่ลง และก็ยังได้รับการด์ขอบคุณจาก วารี ด้วยเมื่อเธอเจอที่อยุ่ของเขา นับว่ากล้ามากเลยนะวารีที่ไปกับใครที่ไม่เคยรู้จักนี่ ดีนะที่ผู้ชายคนนั้นเป็นแทฮีนะ วารีจำแทฮี่ได้รึยังละ! ดูสิแม้เวลาผ่านไปได้สองปีแล้วเขายังไม่เคยลืมเธอเลยนะสงสัยจะปิ้งวารีตอนนั้นแล้วแน่ๆเลยและไม่เคยลืมเธอนะ และยังมีบุญวาสนานำพามาเจอะเจอกันอีกนะเนียที่เมล์เบืลนะ อะไร้จะมีบุญอย่างนี้นะแทฮี่

อ่านมาถึงตรงนี้แล้วขอพักหน่อยนะครับ....เดี่ยวค่อยไปอ่านตอนที่ 12 ต่อครับ


จาก.รัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ.

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
KonLangKow วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 15.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlangkow
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะBy..Yai_Nid

มาอ่านแต่เช้าเลยนะคะ..**คุณอัม(อึ่งอ่าง)

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
อึ่งอ่าง วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 09.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kunyarat
บางทีชีวิต...ก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่า    ความทรงจำดีๆ เอาไว้ให้คิดถึง


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
KonLangKow วันที่ : 28/04/2008 เวลา : 23.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlangkow
เที่ยว Melbourne..ที่นี่  Love U..OK?..รักนะ..ได้มั้ยล่ะBy..Yai_Nid

**คุณ เจเจ.
.......พบกันยามดึกตามเคย..สอบเสร็จแล้ว..โล่งอ่ะดิ...
...ตอน 13 ใกล้มาแล้วค่า

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เจเจค่ะ วันที่ : 28/04/2008 เวลา : 22.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jj
Completely support 137 


.

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

China

China

View All
<< เมษายน 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]