• หน่อผุด
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-06-09
  • จำนวนเรื่อง : 273
  • จำนวนผู้ชม : 712872
  • ส่ง msg :
  • โหวต 459 คน
หน่อไม้ในกอไผ่
ไม่มีหน่อไม้ ไผ่ไม่เป็นกอ กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
วันอังคาร ที่ 21 ตุลาคม 2551
Posted by หน่อผุด , ผู้อ่าน : 8285 , 16:53:15 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

21 ตุลาคม..วันคล้ายวันพระราชสมภพ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จย่า ของปวงชนชาวไทย  วันนี้จึงเป็นวัน " พยาบาลแห่งชาติ " เพื่อน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ ที่พระองค์ทรงมีต่อวิชาชีพการพยาบาล และปวงชนชาวไทย ในด้านการสาธารณสุข

"อันความกรุณาปราณี จะมีใครบังคับก็หาไม่ หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัย สู่แดนดิน...." ส่วนหนึ่งของบทพระราชนิพนธ์ของล้นเกล้ารัชกาลที่ 6 ในเสียงเพลงมาร์ชนักเรียนพยาบาล ดังก้องไกลแต่เช้า เพลงที่เคยตะเบ็งเสียงร้องเมื่อคราวเป็นนักศึกษาพยาบาล

ความฝันของเด็กรุ่นสาวเมื่อครั้งกระโน้น...การสอบเอ็นทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย หลายคนฝันอยากเป็นนางพยาบาล ไม่รู้ใครจะมีปณิธาณมาตั้งแต่ไหนว่า อยากช่วยชีวิตคน อยากบำเพ็ญตนเป็นผู้เสียสละ...แต่ดิฉันในวัยนั้นคิดแต่เพียงว่า อยากใส่ชุดขาว  เป็นนางฟ้าสีขาว ดูสะอาด สง่า  ประหยัด ใส่ชุดฟอร์มทำงาน สวยเท่ากันหมด ไม่ต้องเสียตังค์ค่าชุดสวยๆเหมือนสาวออฟฟิศ เรียนจบไม่ต้องหางานทำ ระหว่างเรียนก็มีทุนการศึกษาเบาภาระพ่อแม่ได้ตั้งเยอะ...แค่นั้นเอง

กว่าจะได้สวมชุดขาวรับหมวกพยาบาลมีแถบอยูบนศีรษะ 4 ปีของการเรียนและฝึกปฏิบัติอย่างหนักบนหอผู้ป่วย ...

เรียนจบเป็นพยาบาลใหม่..แยกย้ายกันไปบรรจุตามหอผู้ป่วยต่างๆ ใครไฟแรงหน่อยก็เลือกวอร์ดอายุรกรรม ศัลยกรรม  ไอซียู  ใครชอบลุยชอบเร็วก็เลือกอยู่ห้องฉุกเฉิน  ห้องผ่าตัด แบบไม่ต้องเจอคนไข้เรื้อรังให้รันทดหดหู่ใจ

ส่วนนักเรียนพยาบาลที่เรียนจบจากวิทยาลัยพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุขส่วนใหญ่ก็ได้รับการบรรจุให้ไปปฏิบัติหน้าที่ในโรงพยาบาลชุมชน หรือสถานีอนามัย

แต่พยาบาลไม่ว่าจะอยู่ไหน...เราไม่เคยได้เป็นนางฟ้าหน้าใสกันสักที นาฬิกาชีวิตที่ไม่เหมือนคนในอาชีพอื่น ...วงจรชีวิตเราไม่เหมือนใคร ต้องทนหิวได้ ทนง่วงได้ และเหนื่อยไม่เป็น

เพราะคนไข้ไม่เลือกวันป่วย ไม่สนวันหยุด...และต้องได้รับการดูแลเอาใจใส่ตลอดเวลา...เราจึงต้องทำตารางเวรเล็กเล็กใส่ไว้ในกระเป๋า วันไหนอยู่เวรอะไรกันลืม ไม่มีวันธรรมดา ไม่มีเสาร์ อาทิตย์ ไม่มีปีใหม่ สงกรานต์ ไม่มีวันหยุดนักขัตฤกษ์ และไม่มีกลางวัน กลางคืน..ทุกวันทุกเวลาเป็นวันทำงานของเรา

เราไม่ค่อยได้เห็นรอยยิ้มหรอกค่ะ ในหอผู้ป่วย มีแต่คนเป็นทุกข์จากการเจ็บปวด ทรมาน เห็นแต่ใบหน้าฉาบความวิตกกังวลทั้งผู้ป่วยและญาติ กว่าจะได้เห็นรอยยิ้มของพวกเขาก็คือวันที่รักษาหายแล้ว..คุณหมออนุญาตให้กลับบ้านได้

แต่บางคน..ใบหน้าที่เคยยับย่นทนทุกข์ เจ็บปวดทรมาน กลายเป็นแน่นิ่ง สงบ ศพแล้วศพเล่า...เราก็ได้ยินแต่เสียงร่ำไห้ของญาติ

เมื่อนานมาแล้ว...หอผู้ป่วยในโรงพยาบาลใหญ่ ยิ่งเป็นโรงเรียนแพทย์ ดิฉันเลือกอยู่วอร์ดศัลยกรรมชาย มีเตียงคนไข้แค่ 30-40 เตียงเท่านั้นเอง แต่ยอดคนไข้กว่า 80 คน เสริมเตียงผ้าใบ แทรกตามซอกมุมต่างๆ และเรียงรายหน้าห้องคนไข้ไปจนเกือบถึงหน้าลิฟต์ เวรดึกบางทีก็มีเพียงพยาบาลวิชาชีพคนเดียว ผู้ช่วยพยาบาลซะ 2-3 คน ผู้ช่วยเหลือคนไข้คนนึง รับคนไข้จากห้องผ่าตัดตลอดทั้งคืน  เตรียมส่งคนไข้เข้าห้องผ่าตัดเช้าอีกเป็นสิบ จากที่เคยเป็นคนเดินช้าก็ต้องใส่เกียร์ลิง และลงเวรเอาตอนเกือบเก้าโมงโดยไม่ได้นั่งนิ่งเลยแม้แต่นาทีเดียว เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัว

เวลาคนอื่นเขาหลับไหลฝันดี...เราเดินต๊อกต๊อกอยู่บนวอร์ด เวลาเราลงเวรมาพักอยากได้เที่ยวเล่นบ้าง ชาวบ้านเขาไม่ว่างไปทำงานกันหมด...โอ้ละหนอวัยสาวของนางฟ้าหน้ามัน

อีกสามปีถัดมา...ย้ายไปทำงานในชนบท โรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่ง ตอนนั้นเป็น ร.พ. 10 เตียง หมอ  3 คน พยาบาลวิชาชีพไม่ถึง 10 คน มีพยาบาลเทคนิคอีกจำนวนหนึ่ง...มันส์กันคนละแบบ นอกจากต้องทำงานเช้าทุกวันคือเข้าแปดโมงครึ่งเช้าออกสี่โมงครึ่งเย็นแล้ว มีอยู่เวรตลอดคืนอีกต่างหาก คืนไหนใครอยู่เวรก็ออกเวรเช้าเร็วหน่อยไปอาบน้ำแต่งตัวใส่ชุดไปรเวทย์มาเข้าเวรนอน มีคนไข้ฉุกเฉิน ทำแผล เมาอาละวาด รถชน คนไข้ชัก คนไข้คลอด และ...เวรนอนบางคืนจึงไม่ได้นอน รุ่งเช้ารีบลงไปอาบน้ำแต่งตัวแต่งชุดนางฟ้าสีขาวมาเข้าเวรเช้าอีกแล้ว

มันส์กว่านั้นอีกค่ะ...สำหรับอำเภอที่มีถนนระหว่างอำเภอคดเคี้ยว ขึ้นดอย ลงห้วย อัตราการเกิดอุบัติเหตุบ่อยมาก...เราก็จะมีชื่อพยาบาลคนหนึ่งแขวนไว้เป็นเวร Refer ก็คือต้องไปกับรถพยาบาลส่งคนไข้หนักไปรักษาต่อในเมือง คืนนั้นนอนที่บ้านพักแต่ก็ต้องเตรียมพร้อม กำลังเคลิ้ม..ถ้าได้ยินเสียง " หมอครับ" (ทุกคนทำงานในโรงพยาบาลถูกเรียกหมอหมด) ดังอยู่หน้าบ้าน ตาลีตาเหลือกเด้งขึ้นจากเตียงอัตโนมัติ  ต้องไปรีเฟอร์คนไข้

คนขับรถผู้ชำนาญเส้นทาง...ขับรถปานจะเหาะเพราะอยากส่งคนไข้ให้เร็วที่สุด คนส่งคนไข้จึงอาจบีบ Ambu Bag ไป อาเจียนไป...ส่งคนไข้ถึงโรงพยาบาลจังหวัด แจงอาการคนไข้ จัดการเอกสารเสร็จเรียบร้อย กว่าจะกลับถึงบ้านพัก ก็ปาไป 3-4ชั่วโมง...จะหลับต่อเดี๋ยวก็จะเช้าแล้ว...เพราะเช้า..เราก็ต้องแต่งชุดนางฟ้าสีขาวมาเข้าเวรเช้าอีกแล้ว

บางคนโชคร้ายติดวัณโรคมาจากคนไข้...บางคนถูกเข็มจิ้มเนื้อตัวเองขณะเย็บแผลคนไข้...ต้องตรวจเช็ควุ่นวายว่าได้ของแถมมาด้วยหรือเปล่า

เราเคยถูกถาม..".พวกหมอ พยาบาลเนี่ย มีชีวิตจิตใจบ้างหรือเปล่า ทำไมเห็นคนเจ็บคนตาย ไม่รู้สึกรู้สาบ้างรึไง?"

มีสิ! เราก็คนนะ ดีใจเป็น เสียใจเป็น ตกใจเป็น กลัวผีเป็น

แต่เราต้องทำงานกับความเป็นความตายของเพื่อนมนุษย์ ผิดพลาดไม่ได้ เราจึงถูกฝึกมาให้ต้องมีสติตลอดเวลาในการทำงาน...เราต้องแยกแยะความรู้สึกของเราออกมาจากความรู้สึกคนไข้ ความรู้สึกของญาติ การที่เราเห็นคนเจ็บคนตายอยู่เนืองนิตย์ ความเคยชินนี้เลยสอนให้เราปลงไปด้วยในขณะเดียวกัน

แม้ไม่เคยมีปณิธาณเบื้องต้นว่าจะเป็นผู้เสียสละ จะเป็นได้อย่างมิสฟลอเรนซ์ ไนติงเกล    " สุภาพสตรีแห่งดวงประทีป" หรืออย่าง "สมเด็จย่า"

แต่ด้วยจิตวิญญาณของพยาบาล...เราซึมซับมาโดยไม่รู้ตัวว่า เราเป็นพยาบาลตลอดเวลา ตลอดชีวิต มิใช่เฉพาะในชุดนางฟ้าสีขาวในโรงพยาบาลเท่านั้น เราเป็นพยาบาลที่บ้าน เป็นพยาบาลในท้องถนน เป็นพยาบาลทางวิทยุ เป็นพยาบาลในทุกที่ที่เราอยู่ ...

แม้เราจะเป็นนางฟ้าหน้ามัน ไม่ใช่นางฟ้าหน้าเด้ง หน้าใส ดิฉันกล้าพูดแทนเพื่อนร่วมวิชาชีพได้เลยว่า...พวกเราภูมิใจในวิชาชีพของเรา

 

           





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เด็กการะเกด วันที่ : 22/10/2008 เวลา : 16.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kara
จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ด้วยหัวใจที่ร่าเริง..... 

เราอยากเป็นพยาบาล
แต่หน้าเหมือน พยายม
555555555
เป็นอาชีพที่สังคมยกย่องตลอดมา
ชื่นชมคะ


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
หน่อผุด วันที่ : 22/10/2008 เวลา : 12.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

คุณชาลี
คุณIndyart

ขอบคุณแทนพยาบาลทุกคนด้วยนะคะ

ฮึ่ม!

อันพวกเรา เหล่านักเรียนพยาบาล
ปณิธาณ อนุกุลเพิ่มพูนผล
เรียนวิชา กรุณาช่วยปวงชน
ผู้เจ็บไข้ได้พ้นทรมาน

แม้โรคร้ายจะแพร่พิษถึงปลิดชีพ
จะยึดหลักดวงประทีป คือสงสาร
ยอมเหนื่อยยากตรากตรำใจสำราญ
อุทิศงานเพื่อคนไข้ทั้งใจกาย
...........
คือเนื้อเพลงมาร์ชพยาบาลต่อจากเนื้อข้างบนจนจบเพลงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
BlueHill วันที่ : 22/10/2008 เวลา : 10.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

เป็นกำลังใจให้พยาบาลทุกท่านครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
indyArt วันที่ : 22/10/2008 เวลา : 09.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pui
Pu_iCreative-indyart

หนูคิดถึงสมเด็จย่าคะ ถึงจะไม่ได้เป็พยาบาลหน้ามัน แต่ก็เป็นกำลังใจให้พยาบาลหน้ามันทุกคนคะ ถ้าไม่มีพวกคุณพวกเราคงป่วยไม่มีวันหาย...

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
หน่อผุด วันที่ : 21/10/2008 เวลา : 23.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

คุณ นายแหบ
ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนร่วมวิชาชีพในโอเคเนชั่นค่ะ
หน้าพี่หายมันแล้วตอนนี้มันเริ่มยับแล้วสิเนี่ย

คุณคนในแผ่นดิน
รูปนี้น๊านนานแล้วค่ะ ดิฉันจำเริ่มจำตัวเองไม่ได้แล้วล่ะสิ

คุณ บี
คุณ ChaiManU
ขอบคุณที่แวะมาร่วมรำลึกถึงสมเด็จย่าของคนไทยค่ะ ดิฉันก็รักพระองค์ท่านมากมาก

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ChaiManU วันที่ : 21/10/2008 เวลา : 23.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

หนึ่งในใจชน

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
วิตามินบี วันที่ : 21/10/2008 เวลา : 22.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  

น้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ
ที่พระองค์ทรงมีต่อวิชาชีพการพยาบาล
และปวงชนชาวไทยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
คนในแผ่นดิน วันที่ : 21/10/2008 เวลา : 22.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ninja45
เขียนไม่เก่ง แต่อยากเขียน

ร่วมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของ"สมเด็จย่า"

แต่ละตัวหนังสือที่ถ่ายทอดออกมา ซาบซึ้งได้กับความภาคภูมิใจ ความตั้งใจในหน้าที่พยาบาลของคุณหน่อผุด ขอเป็นกำลังใจให้ประสบความสำเร็จในอาชีพพยาบาลครับ

ว่าแต่ในรูป คนไหนครับ...... นั่น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นายแหบ วันที่ : 21/10/2008 เวลา : 17.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naihabe

คับ ตัวผมเองแต่แรกก็ไม่ชอบกับวิชาชีพนี้แต่พอได้ฝึกงาน(ตอนนี้)ก็เริ่มรู้สึกชอบในวิชาชีพพยาบาลมากขึ้นเวลาที่เราได้ช่วยเหลือผู้อื่นจากความเจ็บป่วยนั้นมันเป็นความสุขที่ยากจะบรรยายเลย

จากบุรษพยาบาลหน้ามัน(เหมียนกัน)
ด้วยความเคารพ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ตุลาคม 2008 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]