• อาโกตี๋
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : b_kosol@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-05-08
  • จำนวนเรื่อง : 62
  • จำนวนผู้ชม : 151254
  • ส่ง msg :
  • โหวต 14 คน
KOSOL BLOG
ความเห็นในเรื่องเศรษฐกิจสังคม เหตุการณ์บ้านเมือง และการดำเนินชีวิตในยุคทุนนิยม
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/koson
วันพุธ ที่ 8 ตุลาคม 2551
Posted by อาโกตี๋ , ผู้อ่าน : 2394 , 22:10:26 น.  
หมวด : กฎหมาย

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สอบกันไปแล้วเมื่อวันที่  ๕  ตุลาคม  ๒๕๕๑  เป็นที่ถกเถียงกันมากว่าคำตอบจะเป็นอย่างไรกันแน่ลองมาดูคำตอบอย่างไม่เป็นทางการที่ท่านนักกฎหมายได้กรุณาส่งมาที่เว็บบอร์ด www.lawsiam.com  ให้ชมกันนะครับ

ธงแพ่ง1/61
โดย : เด็กสอบเน   เมื่อวันที่ : อังคาร ที่ 7 เดือน ตุลาคม พ.ศ.2551   

 


ข้อ 1. ที่ดินที่จะถือว่าเป็นที่งอกริมตลิ่งตามความหมายของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1308 จะต้องเป็นที่ดินที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติจากการที่น้ำพัดพาเอาดินหรือทรายจากที่อื่นมาทับถมกันจนเป็นที่งอกออกไปจากริมตลิ่ง การที่ที่ดินพิพาทเกิดจากที่ทางน้ำตื้นเขินขึ้นเพราะทางราชการปิดกั้นทางน้ำนั้น ไม่ถือว่าที่ดินพิพาทเป็นที่งอกริมตลิ่ง นายเช้าไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทจึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่นายเที่ยง(เทียบคำพิพากษาฎีกาที่ 7435/2540 และ 195/2523)
ที่ดินพิพาทซึ่งเดิมเป็นทางน้ำ เป็นทรัพย์สินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันจึงเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1304 (2) เมื่อตื้นเขินขึ้นก็ยังคงมีสภาพเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินอยู่ตามเดิม (คำพิพากษาฎีกาที่ 195/2523) นายเย็นชอบที่จะใช้ที่ดินดังกล่าวและที่ดินสันทรายเดิมซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินเป็นทางเดินไปสู่แม่น้ำได้ การที่นายเที่ยงล้อมรั้วปิดกั้นทางเดินทำให้นายเย็นเดินไปสู่แม่น้ำไม่ได้นั้น เป็นการใช้สิทธิอันเป็นเหตุให้นายเย็นได้รับความเดือดร้อน ซึ่งแม้นายเย็นจะเป็นเพียงผู้เช่าที่ดินของนายเช้าปลูกบ้านอาศัยอยู่ แต่นายเย็นก็เป็นเจ้าของบ้านซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ นายเย็นจึงมีอำนาจฟ้องขอให้นายเที่ยงรื้อรั้วเปิดทางให้นายเย็นเดินไปสู่แม่น้ำได้ ตามมาตรา 1337 (เทียบคำพิพากษาฎีกาที่ 1945/2538)


ข้อ 2. ข้อตกลงระหว่างนายชมและนายชอบที่ให้นายชอบชำระเงินค่าอาคารที่เหลือ 1,000,000 บาท ซึ่งเท่ากับค่ากระจกแก่นายชิดเป็นสัญญาเพื่อประโยชน์บุคคลภายนอก โดยเป็นการทำสัญญาตกลงว่าจะชำระหนี้แก่นายชิดซึ่งเป็นบุคคลภายนอกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 374 นายชิดมีสิทธิเรียกให้นายชอบชำระหนี้แก่นายชิดได้โดยตรง สิทธิของนายชิดย่อมเกิดขึ้นตั้งแต่เวลาที่นายชิตไปทำการติดตั้งกระจก และส่งมอบงานแก่นายชอบ อันเป็นการแสดงเจตนาว่าจะถือเอาประโยชน์จากข้อสัญญานั้นตามมาตรา 374 วรรคสอง นายชิดจึงมีอำนาจฟ้องให้นายชอบชำระค่ากระจกได้
สัญญาเพื่อประโยชน์บุคคลภายนอกไม่มีบทกฎหมายบังคับให้ต้องทำเป็นหนังสือ (เทียบคำพิพากษาฎีกาที่ 3702/2545) แม้ไม่ได้ทำเป็นหนังสือก็สมบูรณ์ ข้อต่อสู้ของนายชอบฟังไม่ขึ้น


ข้อ 3. การกระทำของนายเอกประธานนักศึกษาในส่วนที่เกี่ยวกับการสั่งการให้นายโทและนายตรีกระทำการตามอุทธรณ์เป็นการกระทำโดยจงใจต่อนายโทและนายตรีโดยผิดกฎหมายให้นายตรีเสียหายแก่ชื่อเสียง เสรีภาพ และอนามัยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 นายเอกอายุ 19 ปี แม้เป็นผู้เยาว์ก็ต้องรับผิดในผลที่ตนทำละเมิดตามมาตรา 429 อาจารย์บุญมีเพียงแต่ดูแลอย่างห่าง ๆ ถือได้ว่ามิได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร ปล่อยให้มีการกระทำละเมิดโดยนายเอกผู้เยาว์ซึ่งอยู่ในความดูแลของตน จึงต้องร่วมรับผิดกับนายเอกด้วยตามมาตรา 430 นอกจากนั้น มหาวิทยาลัยปัญญาชน นิติบุคคลซึ่งเป็นนายจ้างของอาจารย์บุญมีต้องร่วมรับผิดกับอาจารย์บุญมีลูกจ้างในผลแห่งละเมิดซึ่งลูกจ้างได้กระทำไปในทางการที่จ้างตามมาตรา 425 ส่วนเรื่องการเผยแพร่ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ปรากฏว่านายเอกและบุคคลอื่นดังกล่าวข้างต้นมีส่วนเกี่ยวพันด้วย จึงไม่ต้องรับผิดในส่วนนี้
ส่วนค่าสินไหมทดแทนนั้น นายโทและนายตรีสามารถเรียกค่าสินไหมทดแทนจากบุคคลดังกล่าวข้างต้นได้ตามควรแก่พฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 438 ทั้งนี้การเรียกค่าเสียหายแก่ชื่อเสียง อนามัย และเสรีภาพ ในส่วนของความเสียหายแก่อนามัยและเสรีภาพนั้น อาจเรียกค่าเสียหายสำหรับความเสียหายที่มิใช่ตัวเงิน กล่าวคือความอับอาย และความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อจิตใจได้ด้วยตามมาตรา 448 ในกรณีนายตรีที่ดื่มเหล้าด้วยความสมัครใจนั้นถือว่ามีส่วนผิดในการก่อให้เกิดความเสียหาย ดังนั้น ค่าสินไหมทดแทนจึงต้องดูพฤติการณ์เป็นประมาณว่าความเสียหายเกิดขึ้นเพราะฝ่ายใดเป็นผู้ก่อยิ่งหย่อนกว่ากันเพียงใดตามมาตรา 442 ประกอบมาตรา 223


ข้อ 4. การที่ศาลฎีกาพิพากษาให้เพิกถอนการขายฝากที่ดินระหว่างเจ้าของที่แท้จริงกับนายศีลและการซื้อขายที่ดินระหว่างนายศีลกับนายธรรมมีผลให้นายธรรมต้องส่งมอบที่ดินให้แก่เจ้าของที่แท้จริง ทำให้นายธรรมไม่อาจครอบครองใช้ประโยชน์ในที่ดินโดยปกติสุขเพราะเจ้าของที่ดินที่แท้จริงมาก่อการรบกวนขัดสิทธิของนายธรรม แม้นายศีลจะจดทะเบียนรับซื้อฝากโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนก็ตาม แต่เมื่อนายธรรมได้คืนที่ดินให้แก่เจ้าของที่ดินที่แท้จริงไปแล้วตามคำพิพากษาศาลฎีกา นายธรรมจึงถูกรอนสิทธิ ซึ่งนายศีลผู้ขายต้องรับผิดในผลแห่งการรอนสิทธิตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 475 เมื่อที่ดินพิพาทหลุดไปจากนายธรรมเพราะการรอนสิทธิ นายศีลต้องรับผิดชำระราคาที่ดินคืนให้แก่นายธรรมตามมาตรา 479 (คำพิพากษาฎีกาที่ 2845/2548)
ส่วนรถยนต์ที่หลังคารั้ว เป็นกรณีที่ทรัพย์สินซึ่งขายนั้นชำรุดบกพร่องอย่างหนึ่งอย่างใดเป็นเหตุให้เสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติ นายศีลต้องรับผิดเช่นกันแม้จะรู้ว่าความชำรุดบกพร่องมีอยู่ตามปะมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 472


ข้อ 5. กรณีความรับผิดของนายสิบตามสัญญากู้ยืมเงิน นายพันฟ้องคดีหลังจากหนี้ถึงกำหนดชำระเกิน 10 ปีแล้ว หนี้กู้ยืมเงินขาดอายุความ การที่นายหมื่นผู้ค้ำประกันชำระหนี้บางส่วนเป็นการรับสภาพหนี้ทำให้อายุความสะดุดหยุดลงเป็นโทษแก่ผู้ค้ำประกันแต่ไม่มีกฎหมายบัญญัติให้มีผลไปถึงลูกหนี้(เทียบคำพิพากษาฎีกาที่ 1438/2540) กรณีไม่ต้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 694 ซึ่งเป็นเรื่องลูกหนี้ทำให้อายุความสะดุดหยุดลง ดังนั้น ถ้านายสิบยกอายุความขึ้นต่อสู้ ศาลต้องยกฟ้อง นายสิบไม่ต้องรับผิดตามสัญญากู้ยืมเงิน
ส่วนกรณีความรับผิดของนายสิบตามสัญญาจำนอง การที่หนี้กู้ยืมเงินขาดอายุความไม่ทำให้หนี้ระงับ จึงนองจึงยังไม่ระงับ นายหมื่นผู้รับจำนองมีสิทธิฟ้องบังคับจำนองได้ แต่จะบังคับเอาดอกเบี้ยที่ค้างชำระเกินกว่า 5 ปี ไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 745 และถ้าขายทอดตลาดที่ดินจำนองแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้กู้ยืมและดอกเบี้ยดังกล่าว นายพันไม่มีสิทธิบังคับชำระหนี้จากทรัพย์สินอื่นของนายสิบ แม้จะมีข้อตกลงไว้ก็ตาม (คำพิพากษาฎีกาที่ 667/2549) นายสิบจึงรับผิดเฉพาะจากที่ดินซึ่งเป็นทรัพย์จำนองเท่านั้น
สำหรับกรณีความรับผิดของนายหมื่นผู้ค้ำประกันนั้น แม้นายหมื่นชำระหนี้บางส่วนทำให้อายุความในหนี้ตามสัญญาค้ำประกันสะดุดหยุดลงมีผลให้ไม่ขาดอายุความ แต่หนี้ตามสัญญาค้ำประกันเป็นหนี้อุปกรณ์เพื่อประกันการชำระหนี้กู้ยืมเงินซึ่งเป็นหนี้ประธาน เมื่อหนี้ประธานขาดอายุความ นายหมื่นผู้ค้ำประกันมีสิทธิตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 694 ที่จะยกข้อต่อสู้ของนายสิบเรื่องหนี้กู้ยืมขาดอายุความขึ้นต่อสู้เจ้าหนี้ได้ ศาลต้องยกฟ้อง นายหมื่นจึงไม่ต้องรับผิดต่อนายพัน (คำพิพากษาฎีกาที่ 964/2512)


ข้อ 6. (ก) เช็คที่นายมั่นสั่งจ่ายแม้จะขีดคร่อมแต่มิได้มีคำว่า “เปลี่ยนมือไม่ได้” หรือคำอื่นอันได้ความทำนองเดียวกันที่ด้านหน้าของเช็คตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 917 วรรคสอง ประกอบมาตรา 989 เมื่อเช็คที่นายมั่นสั่งจ่ายมิได้ระบุห้ามโอน จึงโอนกันได้ด้วยการสลักหลังและส่งมอบตามมาตรา 917 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 989 (เทียบคำพิพากษาฎีกาที่ 2485/2523 และ 1015/2532) ข้อต่อสู้ของนายมั่นฟังไม่ขึ้น นายคงลงลายมือชื่อที่ด้านหลังเช็คโดยไม่เขียนข้อความใด ๆ และส่งมอบเช็คให้แก่นายเพชร การสลักหลังย่อมสมบูรณ์ซึ่งเรียกว่าสลักหลังลอยตามมาตรา 919 วรรคสอง ประกอบมาตรา 989 นายเพชรจึงเป็นผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อนายเพชรประสงค์จะโอนเช็คต่อไปนายเพชรอาจกรอกข้อความลงในที่ว่างด้วยเขียนชื่อบุคคลอื่นผู้ใดผู้หนึ่งที่ตนประสงค์จะให้ได้รับโอนเช็ค และส่งมอบเช็คให้แก่ผู้รับโอนได้ตามมาตรา 920 (1) ประกอบมาตรา 989 ดังนั้น การที่นายเพชรกรอกข้อความเหนือลายมือชื่อของนายคงว่า “โอนให้นายนาก” และส่งมอบเช็คแก่นายนาก นายนากจึงเป็นผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย ข้อต่อสู้ของนายคงฟังไม่ขึ้น
(ข) นายมั่นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คและนายคงผู้ลงลายมือชื่อสลักหลังเช็คต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 900 , 914 , 989
การที่นายเพชรเพียงแต่กรอกข้อความเหนือลายมือชื่อนายคงว่า “โอนให้นายนาก” โดยนายเพชรมิได้ลงลายมือชื่อในเช็ค จึงไม่ต้องรับผิดตามเช็ค


ข้อ 7. (ก) ในการจัดกิจการของบริษัทนั้น กรรมกรมีหน้าที่จะต้องใช้ความเอื้อเฟื้อสอดส่องอย่างบุคคลค้าขายผู้ประกอบด้วยความระมัดระวังตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1168 การที่กรรมการขายที่ดินต่ำกว่าราคาตลาดมากโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร จึงทำให้เกิดความเสียหายแก่บริษัท กรรมการจึงต้องรับผิดในการชดใช้ค่าเสียหายต่อบริษัทฐานไม่ใช้ความเอื้อเฟื้อสอดส่องอย่างบุคคลค้าขาย ผู้ประกอบด้วยความระมัดระวังตามมาตรา 1168 เมื่อบริษัทไม่ยอมฟ้องร้อง นายเอกจึงมีสิทธิฟ้องนายหนึ่ง นายสอง และนายสามฐานทำผิดหน้าที่กรรมการได้ตามมาตรา 1169
(ข) ในประเด็นเรื่องฟ้องร้องนายสี่ขอให้ศาลพิพากษาว่าสัญญาซื้อขายที่ดินเป็นโมฆะนั้น เมื่อบริษัทจดทะเบียนแล้ว ถือว่าเป็นบุคคลมีสิทธิหน้าที่ต่างหากจากผู้ถือหุ้น กรรมการเท่านั้นมีอำนาจในการทำหน้าที่แทนบริษัทตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1144 นายเอกเป็นเพียงผู้ถือหุ้นไม่ใช่กรรมการ จึงไม่มีอำนาจฟ้องนายสี่เพื่อขอให้ศาลพิพากษาว่าสัญญาซื้อขายที่ดินเป็นโมฆะได้(เทียบคำพิพากษาฎีกาที่ 1426/2542)


ข้อ 8. ที่ดินที่นายเช้าซื้อไว้และมีการโอนกรรมสิทธิ์ในระหว่างสมรส เมื่อเงินที่นายเช้าผ่อนชำระไม่ปรากฏแน่ชัดว่าเป็นสินส่วนตัวหรือสินสมรส ถือได้ว่าเป็นกรณีมีข้อสงสัยว่าเป็นสินสมรสหรือสินส่วนตัว ต้องสันนิษฐานไว้ก่อนว่า เป็นสินสมรส ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1474 วรรคสอง ประกอบมาตรา 1474(1) เมื่อนายเช้ากับนางสายจดทะเบียนหย่ากัน ต้องแบ่งสินสมรสให้คนละส่วนเท่ากัน คือที่ดินคนละครึ่ง ราคา 400,000 บาท ตามมาตรา 1533 และตกเป็นมรดกของนายเช้าเมื่อนายเช้าตาย
แม้นายเย็นละนางค่ำมีอายุ 19 ปี ก็ตาม แต่เมื่อทั้งสองคนทำการสมรสโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ย่อมบรรลุนิติภาวะ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 20 ประกอบมาตรา 1448 จึงเป็นพยานในการทำพินัยกรรมได้ไม่ต้องห้ามตามมาตรา 1670 (1) ส่วนการที่นายมืดพิมพ์ลายนิ้วมือเป็นพยานในการทำพินัยกรรมแม้จะมีพยานลงลายมือชื่อรับรองไว้สองคนแล้วก็ตาม ก็ไม่มีผลให้นายมืดเป็นพยานตามมาตรา 1666 ได้ อย่างไรก็ตามพินัยกรรมฉบับดังกล่าวมีนายเย็นและนางค่ำลงลายมือชื่อเป็นพยานครบสองคนแล้ว พินัยกรรมจึงมีผลสมบูรณ์ (คำพิพากษาฎีกาที่ 111/2497)
นายบ่ายผู้รับพินัยกรรมตายก่อนนายเช้าผู้ทำพินัยกรรม ข้อกำหนดพินัยกรรมนั้นย่อมตกไป ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1698 (1) ต้องนำที่ดินส่วนของนายเช้ามาปันแก่ทายาทโดยธรรมของนายเช้าต่อไปตามมาตรา 1699 ประกอบมาตรา 1620 วรรคหนึ่ง
นางสายไม่มีสิทธิรับมรดก เพราะขณะที่นายเช้าตาย นายสายไม่ได้เป็นคู่สมรสของนายเช้าแล้ว จึงไม่ใช่ทายาทโดยธรรมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1629 วรรคท้าย
นายเที่ยงตายก่อนนายเช้า จึงไม่มีสภาพบุคคลในเวลาที่เจ้ามรดกถึงแก่ความตาย ไม่มีสิทธิรับมรดกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1604 วรรคหนึ่ง และแม้นางสายจะเป็นมารดาของนายเที่ยงก็ไม่มีสิทธิรับมรดกแทนที่นายเที่ยง เพราะสิทธิที่จะรับมรดกแทนที่มีได้เฉพาะแก่ผู้สืบสันดานโดยตรงตามมาตรา 1643
นายเช้าจึงไม่มีทายาทโดยธรรมหรือผู้รับพินัยกรรม มรดกย่อมตกทอดแก่แผ่นดินตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1753 นายรุ่งซึ่งเป็นเจ้าหนี้ของนายเช้า ถือว่าเป็นผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดก จึงร้องต่อศาลขอให้ตั้งผู้จัดการมรดกของนายเช้าตามมาตรา 1713 ได้ คำพิพากษาฎีกาที่ 1695/2531ประชุมใหญ่)


ข้อ 9. (ก) บริษัทสินแร่ไทย จำกัด ไม่ต้องรับผิดต่อบริษัทไชน่าไมนิ่ง จัด สำหรับสินค้าที่เสียหาย เพราะการซื้อขายตาม INCOTERMS แบบ DDP ระบุสถานที่ปลายทาง คือ โรงงานของบริษัทสินแร่ไทย จำกัด ผู้ซื้อ หมายถึงความเสี่ยงภัยในความเสียหายของสินค้าจะโอนจากผู้ขายไปยังผู้ซื้อเมื่อสินค้าส่งมอบที่โรงงานของบริษัทผู้ซื้อแล้ว เมื่อเรือลำเลียงล่มเป็นเหตุให้สินค้าเสียหายก่อนการส่งมอบที่โรงงานของบริษัทผู้ซื้อ ผู้ซื้อจึงไม่ต้องรับผิดใช้ราคาสินค้า
(ข) บริษัท ทรานโอเชี่ยน จำกัด สามารถอ้างข้อจำกัดความรับผิดไม่เกิน 10 บาท ต่อหนึ่งกิโลกรัม เพราะทั้งสองฝ่ายตกลงกันไว้โดยชัดแจ้งในใบตราส่งที่บริษัททรานโอเชี่ยน จำกัด ออกให้แก่บริษัทไชน่าไมนิ่ง จำกัดว่าหากสินค้าสูญหายหรือเสียหายจะรับผิดไม่เกิน 10 บาทต่อหนึ่งกิโลกรัม
บทบัญญัติในพระราชบัญญัติการรับขนของทางทะเล พ.ศ. 2534 มาตรา 58 วรรคหนึ่ง และ มาตรา 17 ซึ่งเป็นการจำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งไม่สามารถนำมาใช้บังคับในกรณีนี้ได้ เพราะตามมาตรา 4 วรรคหนึ่ง และ มาตรา 6 กรณีมีการขนส่งทางทะเลและทางอื่นรวมอยู่ด้วย ให้อยู่ภายใต้ข้อบังคับของพระราชบัญญัตินี้เฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับการขนส่งทางทะเล กรขนส่งขณะเรือลำเลียงล่มเป็นการขนส่งทางเรือในแม่น้ำภายในราชอาณาจักรจึงไม่อาจใช้บังคับตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ได้ แต่ต้องบังคับตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 625 เมื่อข้อตกลงจำกัดความรับผิดมีการตกลงไว้โดยชัดแจ้ง ความรับผิดชอบของบริษัท ทรานโอเชี่ยน จำกัด จึงเป็นไปตามใบตราส่งที่ตกลงจำกัดความรับผิดไม่เกิน 10 บาทต่อหนึ่งกิโลกรัม


ข้อ 10. แม้คำว่า Washington จะเป็นชื่อทางภูมิศาสตร์ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ประกาศกำหนด ซึ่งทำให้เป็นเครื่องหมายการค้าที่ไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะในตัวเองตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2534 มาตรา 7 วรรคสอง (2) ก็ตาม แต่ก็เกิดลักษณะบ่งเฉพาะจากการใช้ตามมาตรา 7 วรรคสาม ซึ่งบริษัท ชูเมืองหนาว จำกัด พิสูจน์ได้ว่ามีการจำหน่ายเผยแพร่สินค้าที่ใช้เครื่องหมายการค้านั้นจนแพร่หลายแล้ว จึงเป็นเครื่องหมายการค้าที่ให้ถือว่ามีลักษณะเฉพาะอันพึงรับจดทะเบียนได้ตามมาตรา 8 (1) และมาตรา 7 วรรคสาม (คำพิพากษาฎีกาที่ 5449/2549)
คำว่า Washington เป็นชื่อมลรัฐหนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา ไม่ใช่ชื่อรัฐต่างประเทศอันจะเข้าข่ายต้องห้ามมิให้รับจดทะเบียนตามมาตรา 8 (6)
ส่วนการร้องขอต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าให้สั่งเพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามมาตรา 61 นั้น ไม่มีกำหนดเวลาร้องขอ กรณีไม่ใช่การร้องขอต่อศาลให้สั่งเพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าโดยอ้างว่าตนมีสิทธิในเครื่องหมายการค้านั้นดีกว่าผู้ซึ่งได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า ซึ่งจะต้องร้องขอภายใน 5 ปี นับแต่วันจดทะเบียนตามมาตรา 67
การจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของบริษัทชูเมืองหนาว จำกัด จึงชอบแล้ว คณะกรรมการเครื่องหมายการค้าจะมีคำสั่งเพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของบริษัทชูเมืองหนาว จำกัด ไม่ได้ ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางต้องพิพากษาเพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าดังกล่าวตามคำขอของบริษัทชูเมืองหนาว จำกัด




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ญิบพันจันทร์ วันที่ : 10/10/2008 เวลา : 13.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yipphanchan
ญิบ_พันจันทร์

สวัสดีครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ตุลาคม 2008 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  



[ Add to my favorite ] [ X ]