• กลองไท
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : proklongthai2008@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-08-08
  • จำนวนเรื่อง : 115
  • จำนวนผู้ชม : 116195
  • ส่ง msg :
  • โหวต 127 คน
ไกรทอง วะเศษสร้อย
อยากเห็นโลกยิ้ม
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kraitong
วันอังคาร ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 703 , 13:58:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  ไม่เคยคิด...ไม่เลย...ไม่เคยคิด ว่าชีวิตต้องช้ำระกำหมอง เหลือบไปเห็นแปลงนาไม่กล้ามอง หนี้สินกองแทนข้าวปวดร้าวใจ . จำนำข้าวออกไปได้กระดาษ พวกโกงชาติไกงกินจนสิ้นไร้ โอ้ชีวิตอนาถาชาวนาไทย กินแทนข้าวได้ไหม....ใบประทวน . กลองไท....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 997 , 05:14:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

หากไม่แยกถูกผิดอ้างสิทธิ ว่าสันติจะผลิบานเต็มลานฝัน เถิด....ผองเพื่อนเข้าคูหาไม่ว่ากัน คงเป็นวันอาเพศประเทศไทย   ............กลองไท..............           2 กพ 2557.....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 23 มิถุนายน 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 747 , 05:01:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ตื่นเถิด.....ชาวนาไทย รู้รึยัง ว่าใคร คือจุดอ่อน รัฐบาล จุดยืน ไม่แน่นอน คนเดือดร้อน คือชาวนา ตาดำดำ... 23 มิถุนายน 2556....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 17 มิถุนายน 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 918 , 10:17:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

จะให้ทำ อย่างไร เล่าใจเอ๋ย ให้เมินเฉย เฉื่อยชา ไม่ด่าเขา ก็เห็นอยู่ หมู่มาร ผลาญชาติเรา รัฐบาล สมองเต่า เข้าครอบครอง . กี่โครงการ ด่างพร้อย และย่อยยับ กี่แสนล้าน หายวับ ไร้รอยร่อง กี่ชนชาว ประชา น้ำตานอง ภาพมันฟ้อง คอรัปชั่น แบ่งกันรวย . จะให้ทำ อย่างไร เล่าใจเอ๋ย หากนิ่งเฉย ใบ้บอด คงมอดม้วย เหล่าลูกหลาน เกิดมา ถึงคราซวย หากไม่ช่วย บ้านเมืองนี้ หนี้ท่วมตัว . หวังคะแนน ประชานิยม ความชมช....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 มิถุนายน 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 900 , 10:11:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

  ต่อให้เห็น เต็มตา ว่าทำผิด ยังปกปิด บิดเบือน ให้เลือนหาย นับประสา อะไร กับคนตาย เป็นเรื่องง่าย แต่งเรื่องราว ให้ขาวดำ . อิทธิพล ล้นฟ้า มหาศาล แต่กลายเป็น จอมมาร สันดานต่ำ ปล่อยให้ คนอัปรีย์ มาชี้นำ ความระยำ เลวทราม จึงตามมา . หวังข่มขู่ ใครใคร ให้หวาดกลัว จึงทำชั่ว อย่างอุกอาจ เยี่ยงชาดหมา กูประชาชน คนไทย ใช่ไก่กา มีสองตา มีสมอง ตรองเหตุการณ์ . ........................................

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 12 มิถุนายน 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 670 , 12:21:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

โลกยังคง หมุนไป ในวิถี ความอับปรีย์ จัญไร ยังไม่สิ้น คอรัปชั่น ยังอยู่ คู่แผ่นดิน รุมทึ้งกิน บนบ่า ประชาชน . วาทกรรม อำพราง สร้างภาพพจน์ ให้งามงด สีแสง ทุกแห่งหน แท้จริงแล้ว จืดชืด และมืดมน นี่ก็หม่น นั่นก็มี แต่สีดำ . ฟ้าสีทอง ผ่องอำไพ ไม่เคยมี ดูให้ดี นี่เอาเปรียบ นั่นเหยียบย่ำ ตราบใดที่ คนส่วนใหญ่ ไม่เคยจำ ก็ฉายฉาก ซ้ำซ้ำ อยู่ร่ำไป . โลกาภิวัตน์ เป็นยังไงไม่เคยรู้ เห็นหยุดอยู่ กั....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 9 มิถุนายน 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1016 , 16:09:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

มา......จะกล่าวบทไป ถึงการเลี้ยง ไก่ไข่ ในวันนี้ เลี้ยงแบบ ระบบปิด มิดชิดดี อากาศนี้ เย็นสบาย คล้ายติดแอร์ . ไยท่าน......ออกมากล่าว อากาศร้อน อบอ้าว ทำไก่แย่ ทำให้ยอดไข่ ผันผวน และปรวนแปร ราคา จึงปรับแก้ ตามกลไก . ทำไมรู้ว่า อากาศ มันไม่ร้อน เพราะผมเคย แอบนอน ในฟาร์มไก่ สมัยเป็น นักศึกษา มหาลัย ฝึกงาน ฟาร์มไก่ไข่ สหฟาร์ม . ยืนฟัง นอนฟัง นั่งจ้อง คับข้อง หมองใจ อยากถาม ใช่ว่า อยาก....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 7 มิถุนายน 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 2676 , 10:08:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน

หัวใจ มันบอกว่า อย่าไปยอม ประชาธิปไตย จอมปลอม ถูกย้อมสี ตกเป็นเครื่องมือ บางใคร คนไม่ดี หวังช่วยพี่ พ้นผิด ติดตาราง . จึงเสแสร้ง ปรองดอง แบบน้องพี่ ความอัปรีย์ จิปาถะ จะสะสาง แสยะยิ้ม หน้าระรื่น กลับคืนบาง กลับมาอย่าง ผู้ยิ่งใหญ่ ไร้มลทิล . พวกลิ่วล้อ ก็คอย เลียแข้งขา ปรารถนา สำรับ และทรัพย์สิน หวังจะสร้าง มหากาพย์ การโกงกิน จึงลืมสิ้น คุณธรรม ประจำใจ . หัวใจ มันบอกว่า อย่ายอมเขา ก็....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 3 มิถุนายน 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 2322 , 10:26:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

คิดอะไร ไม่เป็น ก็เห็นอยู่ เขาต่อสู้ เพื่ออะไร รู้ไหมนั่น สวมหน้ากาก สีแดง แข่งประชัน เงินทั้งนั้น ฟาดหัวมา อย่าแสดง . กูสวมหน้ากาก.....มาจากใจ กูไม่ได้ ทำเพื่อเท่ห์ หรือเสแสร้ง ไม่มีใคร คอยเป่าหู หรือยุแยง อยากเปลี่ยนแปลง ระบอบทากษิน ให้สิ้นไป . กูไม่อยาก........แบ่งแยกสี จึงสวม หน้ากากวี มึงรู้ไหม จะมาแบ่ง แดงเหลือง กันทำไม ตีโจทย์ให้ มันแตก ก่อนแดกดัน . กูไม่ใช่.......ขี้ตีนใคร อ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 28 พฤษภาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1013 , 13:24:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ผมเห็นคน เขาด่า ว่าอีโง่ เห็นเธอโชว์ ความเสล่อ ความเป๋อเปิ่น ลองเสิร์ช เข้าไป ในกูเกิล เยอะเหลือเกิน รูปอีโง่ โผล่ออกมา . ผมเห็น....หุ่นกระบอก คนชักใย อยู่เมืองนอก ออกท่วงท่า เป็นคน กำหนด บทลีลา ขยับขา ขยับแขน จากแดนไกล . ผมเห็นเหี้ย....ในรัฐสภา โผล่ออกมา เรื่องราว เป็นข่าวใหญ่ มันต้องการ รวมหมู่ กับผู้ใด หึ หึ พูดไป....เดี๋ยวจะหา....ว่าดูแคลน . ผมเห็นเว็บ....หมิ่นสถาบัน มีเป็นร้อย ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 26 พฤษภาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 561 , 07:44:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ต้องการแค่ สามัญสำนึก ความรู้สึก ถูกผิด ในจิตท่าน นอกจากนั้น อื่นใด ไม่ต้องการ ใครคือเทพ ใครคือมาร..........โปรดไตร่ตรอง 26 พฤษภาคม 2556....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 20 พฤษภาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1079 , 14:39:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ไม่รู้สึก ไม่รู้สา ไม่รู้ซิ ว่าบ้านนี้ เมืองนี้ จะปี้ป่น ปล่อยเขาทำ อะไร ตามใจตน โดยไม่สน ไม่สู้ ดูอย่างเดียว . เพราะอย่างนี้ บ้านเมืองนี้ เป็นแบบนี้ ยังไม่มี นักสู้ ผู้เด็ดเดี่ยว ยังไม่มี เพชฌฆาต ผู้ปราดเปรียว มาขับเคี่ยว ลงทัณฑ์ รัฐมาร . เขายัดเยียด อะไรให้ รับได้หมด ไม่คิดคด แข็งข้อ หรือต่อต้าน ก็เป็นอยู่ อย่างนี้ มาเนิ่นนาน รัฐบาล จึงลามปาม ตามใจตน . ก็ในเมื่อ ต่างคน ต่างทนอยู่ ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 12 พฤษภาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 686 , 08:30:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

ยุบโรงเรียน แล้วคุณครู ไปอยู่ไหน ท่านมาสอน ด้วยใจ ใช่อย่างอื่น อยู่ที่นี่ มานมนาน ใช่วานซืน ด้วยจุดยืน สอนศิษย์ ให้คิดเป็น . โรงเรียนหนู.....ผิดอะไร เหล่าผู้ใหญ่ จึงสั่งยุบ ไม่ยกเว้น เอาแท็บเล็ต คืนไป ไม่อยากเล่น หนูอยากเห็น โรงเรียนหนู อยู่ต่อไป . งบประมาณ คงหมด กับรถคันแรก คลังจึงแตก หมดตูด ใช่หรือไม่ หรือเอาเงิน ทั้งหมด ซื้อรถไฟ เอาไว้ใช้ วิ่งฉึกฉัก ขนผักปลา . โรงเรียนหนู ตั้งอยู่ ค....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 5 พฤษภาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 719 , 07:30:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

สันติสุข อยู่ไหน สันติสุข ใครลืมปลุก สันติสุข หรือเปล่าหนอ รู้ไหม ใครหลายคน ยังทนรอ สันติสุข มาสานต่อ สายสัมพันธ์ . สันติสุข หลับไหล ยังไม่ตื่น เสียงปืน คงยัง ดังสนั่น การเข่นฆ่า มีให้เห็น ไม่เว้นวัน ความหวาดหวั่น กระจายตัว ทั่วพารา . พรุ่งนี้ จะมี อีกกี่ศพ สังเวย เหล่านักรบ ผู้คลั่งบ้า ซาตาน ครอบงำใจ ไร้เมตตา ยึดถือ การเข่นฆ่า บูชามาร . ทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ ก็ไม่เว้น ล้วนโดนเข่น โด....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 7 เมษายน 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 647 , 08:23:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

รู้จักไหม คำพ่อ ว่าพอเพียง ไม่ต้องเสี่ยง กับสิ่งนี้ คือหนี้สิน ทำอะไร ก็แล้วแต่ แค่พอกิน ไม่ต้องดิ้น อยากได้ เหมือนหลายคน . มีน้อย ก็ใช้สอย อย่างประหยัด มัธยัสถ์ เข้าไว้ ไม่ขัดสน แค่มีกิน มีใช้ ไม่ใช่จน อย่าดิ้นรน ยกเงิน จนเกินใจ . รู้จักไหม คำพ่อ ว่าพอเพียง พยายามเลี่ยง เป็นหนี้เขา เข้าใจไหม เป็นหนี้ ต้องใช้นาน บานตะไท จะมีความสุข ได้อย่างไร ไม่รู้เลย . ฝากบทนี้ ถึงเลดี้ กู้กู้กู้ ให....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 มีนาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 820 , 15:34:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ผ่อนซัมซุง S3 ได้ไม่กี่งวด S4 ก็โผล่พรวด มาอวดโฉม S3 แพ้ราบคาบ สภาพโทรม เหมือนนางโลม หนังเหี่ยว เคี้ยวไม่ลง . S4 ช่างสวยใส วัยขบเผาะ มันช่างเหมาะ ทันสมัย ชวนไหลหลง รูปทรงเจ้า ช่างเย้ายวน นวลอนงค์ ใจพะวง ถึง S4 ทุกวี่วัน . แค่แรกเจอ ก็เพ้อ ละเมอหา อยากเห็นหน้า ของเจ้า เฝ้าใฝ่ฝัน ทิ้ง S3 ขาดทุนบ้าง ก็ช่างมัน ใครอยากได้ เร็วพลัน ผ่อนต่อเอา . บัตรเครดิต ทำง่าย มีหลายใบ  อยากจะได้ อะไร เหม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 22 มีนาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1408 , 10:25:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

บ่องตง วันนี้ไม่ อยากไปเรียน ไม่ไลค์อ่าน ไลค์เขียน เพียรศึกษา เบื่อ..การท่องจำ แต่ตำรา ชอบลัลล้า เดินห้าง อย่างชิวชิว . ไอติม ร้านนั้น มัน....แซ่บเวอร์ ไปกะฉัน มั้ยเธอ กะลังหิว ยังไม่ถึง สามโมง กระโปรงปลิว ลอยละลิ่ว พลัดพราก จากโรงเรียน . มีฟามสุข.........จุงเบย รสชาติ มันเหมือนเคย มิผิดเพี้ยน ละมุนลิ้น ตรงสเปค  เหล่าเด็กเกรียน ไอโฟนห้า ชั้นเซียน อัพโหลดไว . ทำตาโต แก้มป่อง ชูสองนิ้ว....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 มีนาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 748 , 05:36:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ข้าร้องไห้ ใช่ว่า ข้าอ่อนแอ ข้าเพียงแค่ อยากระบาย ให้หายเศร้า หยดน้ำตา เท่านั้น ช่วยบรรเทา ให้หายจาก ความเหงา เศร้าโศกา . ไม่อยากร้อง แต่น้ำตา ไหลมาเอง ยามบทเพลง หวนโหย ชวนโหยหา คิดถึง ทุ่งรวงทอง ท้องทุ่งนา พ่อและแม่ ปู่ย่า ตาและยาย . ข้าดุ่มด้น เดินทาง กลางเมืองใหญ่ เมืองหุ่นยนต์ กลไก คนใจร้าย ดิ้นรน ต่อสู้ หูตาลาย ยังไม่วาย ไส้กิ่ว และหิวโซ . ข้าเฝ้าครุ่น คำนึง คิดถึงบ้าน จากแผ่นดิน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 มีนาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 623 , 09:47:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เข้างานสาย นาทีหนึ่ง จึงได้เรื่อง เจ้านายขุ่น เจ้านายเคือง เอาเรื่องใหญ่ You come to work late ทำไม รู้ไหม I unhappy angry you . ทำเกิน เวลาให้ ไม่เคยคิด เสาร์อาทิตย์ โทรศัพท์วาง ไว้ข้างหู จิปาถะ สาละวน จนหัวฟู ไม่รับรู้ เลยใช่ไหม ไอ้เจ้านาย . ทำงานล่วง เวลา มาเท่าไหร่ ไม่เคยได้ คลางแคลง หรือแหนงหน่าย เต็มใจทำ ให้โดย ไม่โวยวาย แต่มาสาย แค่ครั้งแรก โดนแดกดัน . Sorry,The first time I'm l....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 8 มีนาคม 2556
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1071 , 12:57:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ทนกับการ ทำงาน มานานนัก โดนแดกดัน หนักหนัก ชักไม่ไหว ยิ่งฝืน ยิ่งเหนื่อยตัว เหนื่อยหัวใจ อยากหนีไป ไกลลับ ไม่กลับมา . ยิ่งฝืน ความเป็นจริง ยิ่งซีเรียส ความเครียด เข้าคุกคาม คอยถามหา สมอง เลิกทนทาน เริ่มด้านชา คล้ายคนบ้า เบลอเบลอ เอ๋อรับประทาน . อ่านหนังสือ ตัวอักษร ก็จรหนี เขียนกวี สมองทื่อ ไม่สื่อสาร เล่นเฟซบุ๊ค ออนไลน์ ได้ไม่นาน กลับถึงบ้าน ปวดขมับ ไม่หลับนอน . ลาหยุดงาน ก็ลำบาก ยา....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 25 พฤศจิกายน 2555
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1564 , 08:12:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

-1- ยังย่ำแย่ ย่อยยับ อยู่กับที่ ยังยุงเหยิง ยู่ยี่ อยู่ที่เก่า มองดูแล้ว วกวน เหมือนคนเมา โอ้..ประเทศ ของเรา น่าเศร้าใจ . อนาคต ข้างหน้า ยังหน้ากลัว เหล่าผู้คน จะตาถั่ว กันถึงไหน พวกภูตผี ปีศาจ ชาติภพใด ร่ายเวทมนต์ บังตาไว้ ให้พร่ามัว . เห็นเธอเป็น แม่พระ ของประเทศ มันช่างน่า สมเพช กันถ้วนทั่ว ยอมอยู่อย่าง จำนน อย่างคนกลัว ปล่อยภูตผี มั่วซั่ว ประเทศไทย . ไม่รู้ เมื่อไหร่...น่ะ ถึงจ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 30 กรกฎาคม 2555
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 691 , 15:26:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

มันแอบมา เมื่อไหร่ ก็ไม่รู้มาซ่อนอยู่ อย่างไร ในตัวฉันมันยิ่งเพิ่ม ทวี ทุกวี่วันเหมือนตั้งครรภ์ ทารก หก เจ็ดเดือน.ส่องกระจก เมื่อไหร่ ตกใจตื่นเห็นพุงยื่น ย้วยมา ล้ำหน้าเพื่อนมิน่าล่ะ คล้ายคนท้อง เขาร้องเตือนกระทบกระเทือน ความมั่นใจ ไม่มีเลย.เดินถนน คนมอง ต้องแขม่วขึ้นสองแถว รถไฟฟ้า ไม่กล้าเผยกลัวพุงปลิ้น เอวไม่บาง เหมือนอย่างเคยกลัวคนเย้ย เยาะว่า ให้น่าอาย.กลัวสาวสาว เมินหน้า ไม่กล้าทักกลัวว่าคน เคยร....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 8 กรกฎาคม 2555
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 574 , 04:54:57 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน

อะไรหนอ....อะไรหนอ ก็ฝรั่งชอบกันจริง กันจัง ฝรั่งเอ๋ยเขาพูดมา เชื่อฟัง กันจังเลยพอคนไทย เฉยเมยไม่เมียงมอง.มองว่าไทย Low class ไม่อาจเทียบจึงเสียเปรียบ ฝรั่ง กันทั้งผองผมดกดำ เสียที ผมสีทองจึงเหมือนกลอง โดนซ้ำ กระหน่ำตี.อธิบาย สี่ห้า หน้ากระดาษก็ไม่อาจ เทียบเท่า เขาป้ายสีเพียงเอื้อนเอ่ย ออกมา ก็ว่าดีคล้อยตาม เขาทุกที ว่าดีจริง.เงินเดือน ก็มากมาย จ้างหลายแสนช่างดูแคลน คนไทย ไปทุกสิ่งอยากควักปืน อาก้า อ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 มิถุนายน 2555
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 788 , 15:02:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

นานเท่าไหร่ แล้วน่ะ ที่ละเลยนานเท่าไหร่ เมินเฉย ไม่ขีดเขียนนานเท่าไหร่ ปราศจาก ความพากเพียรนานเท่าไหร่ ใจเพี้ยน แปรเปลี่ยนไป.หยิบปากกา เมื่อไหร่ มือไม้สั่นสมองตีบ สมองตัน มันไม่ไหวพูดไม่ออก บอกไม่ถูก เป็นอะไรโลกจะเป็น ยังไง ไม่อาวรณ์.บทกวี บทใหม่ ได้แค่เริ่มไม่สามารถ ต่อเติม ตัวอักษรแผ่นกระดาษ ยังวาง ข้างที่นอนไร้บทกลอน บทกวี ที่จดจาร.นี่หรือ เหตุผล คนหมดไฟบทกวี แห่งห้วงใจ ไม่ขับขานเหมือนไร้ซึ่ง ความ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 23 พฤษภาคม 2554
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 896 , 14:48:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ยังมีเหลือ อีกไหม สายใยรักอยากทอถัก ใจต่อใจ ให้ผสานแตกแยกรานร้าวมายาวนานอยากสมานปรองดองใจสองใจ.ให้ใยรักถักร้อยเชื่อมรอยแผลสร้างรักแท้ที่ยั่งยืนคืนมาใหม่ให้รู้จักความละมุนของอุ่นไอรู้จักให้อภัยกันและกัน.ดูอย่างฉันสิ......ดอกรักเริ่มผลิอวดสีสันแค่เปิดใจไว้บ้างในบางวันไม่กีดกั้นก่อกำแพงแบ่งแยกเรา.ยังมีเหลืออีกไหมสายใยรักอยากทอถักใจต่อใจให้เหมือนเก่าไร้เดียงสาละมุนละไมเหมือนวัยเยาว์ไม่รับเอาความโกรธเกลีย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 29 มีนาคม 2554
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 822 , 19:36:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ยังไม่มีอะไรในกอไผ่ความยากไร้ยังกระจายขยายผลความร่ำรวยกระจุกแต่แค่บางคนยังต่างชนต่างชั้นกันเกินไป.หลายคนชอบกอบโกยเข้ากระเป๋าหลงมัวเมาอำนาจวางมาดใหญ่ไม่รู้หรอก..เสียสละคืออะไรธารน้ำใจแห้งแล้งการแบ่งปัน.เหยียบหัวใครยังไงไม่เคยสนขอขึ้นไปด้วยคนอยู่บนนั้นคนที่อยู่ข้างล่างช่างหัวมันสิ่งสำคัญคือพวกพ้องพี่น้องกู.ก็เห็นอยู่อย่างนี้หลายปีแล้วไร้วี่แววพัฒนาน่าอดสูตาดำดำได้แต่มองและจ้องดูบ้านเมืองที่เราอยู่ยากเย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 5 กันยายน 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 711 , 19:42:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

หวนคิดถึง เด็กคนนั้น เมื่อวันก่อนเอาแต่นอน ขี้เซา ไม่เอาไหนรถไอติม ผ่านมา เวลาใดก็ร้องให้ แงงอ อยากขอตังค์.รถไอติม เจ้าเก่า ก็เข้าท่ายามผ่านไป ผ่านมา ทุกคราครั้งจะบีบแช่ แตรลมไว้ ให้เสียงดังคนได้ฟัง...หวั่นไหว...ใจขาดแล้ว...ถ้าหาก วันใด ไม่ได้กินก็ล้มคลุก ลงดิน ดิ้นกะแด่วเมื่อความหวัง ป่นปี้ ไร้วี่แววหมาและแมว ยังงวยงง ยืนงงงัน.ไอติม แช่แข็ง แท่งละบาทแต่รสชาติ สุดซึ้ง ถึงสวรรค์ค่อยค่อย อมทีละนิด กลัว....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 25 กรกฎาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 874 , 18:05:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

เมื่อเลือกเดินทางแยกที่แตกต่างจากเส้นทางคนอื่นอีกหมื่นแสนได้ยินเต็มสองหูคำดูแคลนว่าแร้นแค้นต้อยต่ำสุดช้ำใจ.หนังสือบทกวีที่ซื้อมาเรียงอยู่เต็มข้างฝาที่อาศัยหลายคนบ่นตอกย้ำทำอะไรอ่านอยู่ได้ไม่เข้าท่า....บ้าไปแล้ว.มาสิ้นความสำคัญในวันนี้บทกวีกิ๊กก๊อกอยู่นอกแถวไม่หวือหวาไม่แปลกไม่แหวกแนวไร้วี่แววคนไม่อ่านมองผ่านเลย.เทียนหนึ่งเล่มจุดไปก็ไร้ค่าไร้คนมาจุดต่อต่างเมินเฉยแสงสว่างลางเลือนเหมือนอย่างเคยอาจลงเอยด....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 18 กรกฎาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1981 , 14:55:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

-1-กว่าหนังตาบนจะบอกลาหนังตาล่างมันช่างยากเย็นเสียยิ่งเช้าแล้วหรือนี่เร็วจริงจริงนาฬิกาปลุก....กริ๊ง..กริ๊ง..โคตรกวนใจ.เอาน่า..งีบต่ออีกสักหน่อยผ้าห่มผืนน้อยคลุมร่างไว้กดเลื่อนนาฬิกาปลุกไปสิบห้านาที่เดดไลน์ต้องรีบลุก.ร้อยหกพันเจ็ดเหตุผลวิ่งวนในหัวขลักขลุกลาป่วยดีไหมงานชุกไม่ต้องฉุกละหุกวุ่นวาย.หนึ่งสองสามสี่ห้าหกเจ็ดแปดใบรับรองแพทย์หาง่ายคลีนิคมีเยอะจนตาลายอิอิ....สบาย....แระ..เรา-2-เฮ้อ....เช้าอีกแล....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 11 กรกฎาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 748 , 19:10:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

เพิ่นเห็นว่าข้าราชการเดือดร้อนก่อนชาวนาจึงปรับอัตราเงินเดือนใหม่เฮาชาวนาหน้าดำต้องทำใจทนยากไร้แสนเข็ญเช่นวันวาน.เสียงเรียกร้องของเฮาไม่เข้าหูเพิ่นจึงบ่รับรู้บ่สงสารหันไปเยียวยาข้าราชการมากกว่าไทบ้านอย่างพวกเรา.ไม่เรียกร้องอะไรถ้าไม่แล้งหากอยู่ดีมีแฮงเหมือนก่อนเก่าห่วงก็แต่ปากท้องของหมู่เฮาไม่มีข้าวในเล้ากลัวเฉาตาย.อย่าหยิบยื่นเงินตราลงมาให้มันไม่ช่วยอะไรไร้ความหมายไม่ได้ดับทุกข์ร้อนให้ผ่อนคลายแค่หวัง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 4 กรกฎาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 736 , 15:03:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

-1-คิดฮอดบ้านงานหลายบ่ได้กลับคอยนั่งนับวันเดือนปีที่เมืองใหญ่พ่อกับแม่ทั้งคู่อยู่อย่างไรคิดคิดไปน้ำตาย้อยลง...ย่าวย่าว.ปีนี้นาแล้งน้ำแห้งขอดทีวีถ่ายทอดเห็นภาพข่าวจับจ้องมองดูรู้เรื่องราวดินแตกเขิบเป็นรอยร้าวกลางทุ่งนา.นาทามผืนน้อยยังคอยฝนความหวังของคนอยู่บนฟ้าเป็นตายอยู่กับเทวดาแห่นางแมวจนแขนขาอ่อนล้าแรง.มันคือความปวดร้าวของชาวนาเมื่อฝนตกไม่ทั่วฟ้าทุกหนแห่งทุกข์ก็ทุกข์อยู่อย่างนั้นไม่เปลี่ยนแปลงผ่านก....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 มิถุนายน 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 748 , 18:13:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

รณรงค์ กันใหญ่ ให้เลิกเล่นบอกว่าเป็น สิ่งควรงด ผิดกฏหมายการพนัน ขันต่อ รอวันตายความฉิบหาย จะมาเยือน ถึงเรือนชาน.ด้วยกระแส บอลโลก ที่โบกพัดเฉวียนฉวัด ลัดเลาะ เคาะหน้าบ้านหนังสือพิมพ์ โทรทัศน์ เหมือนจัดงานเสนอภาพ เทศกาล งานบอลชาย.รณรงค์ กันใหญ่ ให้เลิกเล่นบอกว่าเป็น สิ่งควรงด ผิดกฏหมายแต่......หนังสือพิมพ์ ออกราคา จนตาลายท่านกูรู ทั้งหลาย ต่างฟันธง.มันขัดกัน ยังไง ก็ไม่รู้อีกด้านดู เหมือนเพิ่ม แรงเสริม....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 มิถุนายน 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 765 , 18:10:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

โลกกว้างใหญ่แต่เหมือนกับว่าคับแคบมองดูแทบไม่มีพื้นที่เหลือคนอดอยากหิวโหยข้าวโรยเกลือคนขายเหงื่อแรงงานบ้านไม่มี.จะแทรกตัวลงอย่างไรในสังคมก็โดนข่มโดนบดโดนกดขี่ต่างก็ถูกความเหลื่อมล้ำเข้าย่ำยีไม่เหลือที่เหลือทางให้วางตัว.เหมือนขีดเส้นกำแพงมาแบ่งกั้นแยกชนชั้นแยกข้างให้ต่างขั้วอดก็อดอนาถาตาพร่ามัวอิ่มก็อิ่มเหลือเต็มครัวให้หมากิน.บางคนอาบน้ำแร่แช่น้ำร้อนบ้างก็นอนตากแอร์แผ่พุงปลิ้นแต่บางคนไร้เสื่อหมอนนอนกลา....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 20 พฤษภาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1225 , 15:28:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เป็นขี้แพ้ชวนตีจึงงี่เง่าจุดไฟเผากลางเมืองสร้างเรื่องใหญ่ใครเดือดร้อนทุกข์ทนไม่สนใจเป็นพวกไร้...อารยธรรม....ต่ำ....สันดาน.เผยธาตุแท้ออกมาหมาจนตรอกคิดอะไรไม่ออกจึงล้างผลาญรู้เพียงแค่เท่านั้นอันธพาลจึงรวมตัวก่อการเผาบ้านเมือง.หวังเพื่อจะแลกหมัดจึงกัดดะเข้าปะทะแม้แต่ผู้ไม่รู้เรื่องรู้จักแต่ความโฉดและโกรธเคืองจากเชื่องเชื่องจึงชั่วช้าตาพร่ามัว.เป็นพวกบัวใต้ตมจมก้นบึงจะฉุดดึงอย่างไรให้เลิกชั่วก็รั้งแต่เสี....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 พฤษภาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 924 , 15:49:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

พูดไม่ออกบอกไม่ถูกมันจุกอกน้ำตาตกมองเห็นร่างกลางถนนกระสุนปริศนาเข่นฆ่าคนส่วนมือปืนล่องหนไร้ตนตัว.ก่อการร้ายหรือสังหารเพื่อการเมืองล้วนเป็นเรื่องสุดโหดและโฉดชั่วเห็นผู้คนเป็นผักปลาช่างน่ากลัวอำนาจมืดแฝงเงามัวอยู่ทั่วไป.สถานการณ์บานปลายกลายเป็นศึกอึกทึกลึกลั่นสนั่นไหวบ้านเมืองเคยร่มเย็นลุกเป็นไฟด้วยคนไทยทั้งนั้นเผากันเอง.ประวัติศาสตร์ซ้ำซ้ำย้ำรอยเก่าโดนการเมืองน้ำเน่าเข้าข่มเหงเสียงสวดศพแว่วดังดูวังเวง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 10 พฤษภาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 782 , 03:46:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กูทำงานหากะตังค์แทบหลังหักยังดานดักเงินร่อยหรอไม่พอใช้มึงไม่ทำงานทำการกันหรือไงไปร่ำรวยมาจากไหนบอกใบ้ที.ประท้วงมาเป็นเดือนแล้วเพื่อนยากครอบครัวไม่ลำบากหรือไงนี่หรือว่าเขาจ่ายรายได้ดีชักชวนกันบ้างซีขี้เกียจทำการ.โอ้...มึงช่างเสียสละเพื่อประเทศเป็นบุคคลพิเศษต้องกล่าวขานไม่ต้องนั่งหน้าง้ำคอยทำงานยอมอุทิศสังขารเพื่อบ้านเมือง.ส่วนตัวกูเจ้านายจี้จู้คอยหาเรื่องมีแต่สิ่งวุ่นวุ่นให้ขุ่นเคืองวันทั้งวันย่างเยื้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 21 มีนาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 925 , 19:10:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เราเขา ใครถูก ใครผิดครุ่นคิด ไคร่ครวญ หวาดหวั่นจริงแท้ แท้จริง ใดกันดึงดัน ดื้อดึง มึงกู.เขาเรา ใครผิด ใครถูกพันผูก ผูกพัน ต่อสู้ความคิด แตกต่าง ศัตรูมวลมิตร จู่จู่ แยกทาง.ทางแยก แยกทาง ต่างแตกผิดแผก ผิดพลาด บาดหมางทางออก บิดเบือน เลือนลางประตู หน้าต่าง ปิดตาย.ต่างก่อ กำแพง ในใจสำนึก บอดใบ้ หดหายความจริง กลายกลับ กลับกลายพระเอก ผู้ร้าย กลายพันธุ์.หวั่นหวั่น ไหวไหว ในอกเราเขา สอบตก ซ้ำชั้นอดีต ถึง ปัจ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 มีนาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 984 , 15:32:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คนโกงกิน ต้องสิ้น แผ่นดินอยู่จะเชิดชู บูชา ไปถึงไหนเรียกร้อง ทำไมนะ เพื่ออะไรประเทศไทย ลำบาก มามากแล้ว.หรืออยากให้ วังวน คนคอรัปชั่นมารังสรรค์ กลลวง ดักบ่วงแร้วผูกอำนาจ ครองประเทศ ทุกเขตแนวใช้เล่ห์เหลี่ยม อันพราวแพรว คอยโกงกิน.ก็เห็นอยู่ เกมฉ้อฉล คนฉลาดใช้อำนาจ เบิกทาง สร้างทรัพย์สินมหากาพย์ วางแผน โกงแผ่นดินศาลตัดสิน ลงโทษ กลับโกรธเคือง.คนโกงกิน ต้องสิ้น แผ่นดินอยู่ก็ควรคู่ แล้วหนอ ที่ก่อเรื่องก็สาส....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 10 มีนาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1654 , 19:50:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อดอกแดด แผดเผาร่าง สร้างดอกเหงื่อก็ครั่นเนื้อ ครั่นตัว ไปทั่วร่างมองดูเสื้อ ไม่รีด สีซีดจางเป็นดอกด่าง เปื้อนเปรอะ อยู่เกรอะกรัง.คือชีวิต กรรมกร สะท้อนภาพต้องทนอาบ เหงื่อต่างน้ำ ฉ่ำผิงหนังอยู่กับงาน ประจำ ใช้กำลังอยู่เบื้องหลัง ตึกน้อยใหญ่ ในตัวเมือง.เอ็ม150 คาราบาวแดง เพิ่มแรงฮึดเสริมความอึด ไล่กลิ่นเหล้า ไล่เหงาเงื่องใช้ความ อดอยากนั้น เป็นฟันเฟืองขยับร่าง ต่อเนื่อง ได้เนิ่นนาน.เหนื่อยก็เหนื่อย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 7 มีนาคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 750 , 20:15:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ประชาธิปไตยหายใจแผ่วโดนบ่วงแร้วทุนสามานย์อาการหนักดิ้นยังไงก็ไม่ขาดร้ายกาจนักเป็นกับดักพลังอำนาจเกินคาดเดา.ลับลวงพรางหลอกล่อให้ติดกับจึงติดหนับยิ่งฮึดฮัดยิ่งรัดเข้าสิ้นใจตายคืนสถูปไร้รูปเงาไม่เหลือแม้โครงเค้าให้คนมอง.เมืองนี้มากมายเหล่านายพรานผู้เชี่ยวชาญค่ายกลคนเล่นของปริญญาหลายใบไว้รับรองสับขาหลอกแคล่วคล่องและว่องไว.ก็เห็นเห็นกันอยู่พรานผู้ล่ายังลอยหน้าลอยตาอวดหน้าใสคอยเข่นฆ่าประชาธิปไตยมีเท่าไหร่ก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 727 , 05:02:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทนตรากตรำ ทำงาน มานานนักได้หยุดพัก ผ่อนคลาย คงหายล้าใจที่เคย บอดใบ้ ไร้ชีวาคงเริงร่า แสนสนุก สุขสำราญ.ให้ป่าเขา ลำเนาไพร ไล่เหน็ดเหนื่อยไล่ความเฉื่อย ความเครียด ไล่เกียจคร้านเติมน้ำยา ให้ชีวิต จิตวิญญานเพื่อผสาน ใจนี้ ให้มีแรง.ทิ้งตัวนอน แผ่ราบ ทาบทุ่งหญ้าแหงนมองฟ้า ตะวันทอง สาดส่องแสงหนีจากงาน ล้นบ่า อ่อนล้าแรงมาสู่แหล่ง หลอมใจ ให้รื่นรมย์.แผดเสียง กู่ร้อง ให้ก้องฟ้าหัวเราะ เริงร่า สุขสมเลิกคิดเล็ก ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1534 , 12:54:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วาเลนไทน์ มาเยือน ก็เหมือนเก่ากุหลาบเฉา ก้านลีบ กลีบร่วงหล่นมอบกุหลาบ ช่อใหญ่ ให้หน้ามนก็ไม่พ้น โดนดี ถูกรีไทน์.กุหลาบแดง ช่อนี้ ที่เลือกเฟ้นเธอมองเห็น เป็นขยะ จึงโยกย้ายโยนลงถัง สีเหลือง แล้วเยื้องกรายไปกับชาย รูปหล่อ พ่อมีเงิน.เหมือนกับ กลางกุมภา ฟ้าผ่าแล้งกุหลาบแดง ครวญคราง นางห่างเหินอุตส่าห์ทุ่ม สุดกำลัง นางยังเมินปล่อยให้เดิน โดดเดี่ยว ห่อเหี่ยวใจ.เขาซื้อ ให้เธอ blackberryส่วนเรานี้ ให้กุหลาบ ท....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 3 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 837 , 01:59:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกอาทิตย์ตกดาวตื่นคืนหมุนผ่านจากตัวเล็กเด็กน้อยค่อยคืบคลานเผลอแป๊บเดียววันวานวิ่งผ่านไป.เคยนับหนึ่งถึงร้อยเล่นซ่อนหาเคยแก้ผ้าโดดน้ำลำธารใสขี่จักรยานเคียงคู่เพื่อนรู้ใจเคยวิ่งไล่นกหนูงูกระแต.ไม่ทันไรตีนกาก็มาทักมาสลักริ้วรอยนับร้อยแผลหน้าที่หล่อเหลานั้นก็ผันแปรเป็นตาแก่ผมหงอกสีดอกเลา.มัวยกเงินจนเกินใจไล่ล่าฝันทุกคืนวันงุ่นง่านมีงานเข้าความเครียดคอยคุกคามความอ่อนเยาว์จึงแก่เฒ่าเร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 5 มกราคม 2553
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 825 , 18:39:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แม้ตีนกา ย่นยับ เกินนับรอยคางก็ย้อย อกย่น ก้นก็หย่อนรักจะไม่ ผันแปร อย่างแน่นอนยังเร่าร้อน หลอมละลาย กรุ่นสายใย.จะหมั่นเติม น้ำตาล ให้หวานชื่นเปลี่ยนวันคืน หู่หด ให้สดใสพระจันทร์ ค่ำคืนนี้ สีอะไรแต่หัวใจ ดวงนี้ สีชมพู.รักเราจะ เร่าร้อน เหมือนแรกเริ่มรักไม่เพิ่ม ไม่ลด โปรดรับรู้กางปีกใจ โอบกอด ยอดพธูคอยเคียงคู่ จนตาย วายชีวัน.รักจะไม่ โรยรา หมดอายุจะทะนุ ถนอม อ้อมกอดนั้นหนังจะเหี่ยว เท่าใด ไม่สำคัญเอา....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 26 ธันวาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 752 , 13:15:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปล่อยให้หุ่น ไล่กา ยืนหน้าเหี่ยวเมื่อคมเคียว แหว่งวิ่น บิ่นสลายรถเกี่ยวข้าว คันเขื่อง ย่างเยื้องกรายมาปักป้าย ยึดที่ ตีตราจอง.เพลงลงแขก เกี่ยวข้าว ของชาวบ้านณ ผืนดิน อีสาน กังวานก้องกลับถูกกลบ ลงดิน สิ้นทำนองด้วยเสียงร้อง ของเครื่องยนต์ จักรกลไก.นกเอี้ยงเอ๋ย เจ้าเคย เลี้ยงควายเฒ่าต้องนั่งเหงา ควายอีตู้ ไปอยู่ไหนรอแต่เช้า จรดเย็น ไม่เห็นใครมองเห็นแต่ รถไถ ไม่มีควาย.แมงกุ๊ดจี่ เคยชอนไช ในทุ่งแล้งต้องเห....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 พฤศจิกายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1714 , 20:04:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปั้นข้าวจี่ติด......อ้อนต้อนปั้นข้าวก่ำติด.....อ้อนต้อน.ลมหนาว พัดมา อีกคราหนึ่งหวนคิดถึง ความหลัง เมื่อครั้งก่อนเช้าแม่ปลุก ลุกทันที จากที่นอนกินข้าวจี่ ร้อนร้อน ตอนผิงไฟ.ปั้นข้าวเหนียว บีบเน้น ให้เป็นก้อนย่างไฟร้อน ฉาบหน้า ทาด้วยไข่กลิ่นอบอวล หอมหวน เย้ายวนใจสานสายใย ความรัก ปั้นฮักแพง.ปั้นข้าวจี่ คำนั้น ปั้นชีวิตปั้นความคิด จิตใจ ให้กล้าแกร่งปั้นให้เป็น คนหนังเหนียว มีเรี่ยวแรงเพื่อวิ่งแข่ง โชคชะต....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 23 พฤศจิกายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 604 , 15:09:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยังไม่มี วี่แวว จะแว่วหวานกาพย์กลอนกานท์ ขัดขืน ไม่รื่นหูบทกวี แห้งแล้ง แช่งมึงกูความหดหู่ สอดแทรก น่าแปลกนัก.บทกวี เคยหลั่งไหล อยู่ในหัวกลับหมองมัว คิดนึก ไม่คึกคักสีชมพู เคยเบ่งบาน เต็มลานรักกลับแปรพักตร์ ทันที เป็นสีเทา.จากที่เคย สดใส ไร้เดียงสาถูกเสียงด่า เสี้ยมสอน ให้ร้อนเร่าไฟคั่งแค้น ปะทุ ยากทุเลาใจเริ่มเน่า ทีละนิด ผิดแผกไป.เหมือนมะเร็ง คุกคาม คมความคิดให้เบี้ยวบิด ปนเป คิดเฉไฉบทกวี เคยหอมกรุ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 17 พฤศจิกายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 864 , 19:57:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รัก เป็นเช่นไร ยังไม่รู้รักมันอยู่ ตรงไหน มองไม่เห็นเห็นแต่ความ เย็นชา และชาเย็นเหมือนกับเป็น หุ่นยนต์ จักรกลไก.หรือว่ารัก พลัดพราก จากเมืองนี้จึงแบ่งสี แบ่งพรรค ต่างผลักไสกติกู พร่ำเพรื่อ อยู่เหนือใครมองทางไหน ก็แตกแยก ดูแปลกตา.สยาม...เคยฉีกยิ้ม กระหยิ่มย่องความหม่นหมอง แทนที่ ฉาบสีหน้ามีแต่ความ ด่างพร้อย รอยตีนกาความชรา ลามลุก ทุกเส้นเอ็น.รัก เป็นเช่นไร ยังไม่รู้รักมันอยู่ ตรงไหน มองไม่เห็นเห็นแต่ ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 2 ตุลาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 930 , 00:10:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่พอใจ ก็บอกให้ walk outกรรมการ งี่เง่า ไม่เข้าท่าวิถีไทย วันวาน ที่ผ่านมาการกีฬา ยังคง ถอยลงคลอง.น้ำใจ นักกีฬา ยังล้าหลังหัวก็ยัง กลวงใส ไร้สมองกติกู เป็นใหญ่ ในครรลองไม่ได้มอง ผลกระทบ ที่ตามมา.จึงยังคง จมปลัก อยู่ดักดานวิธีการ ที่ใช้ ไร้เดียงสาฟุตบอลไทย สะดุด หยุดพัฒนาเพราะ...ดูถูกกติกา ด่ากรรมการ.ไม่มีหรอก ผู้แพ้ ที่แท้จริงมีแต่เสือ แต่สิงห์ ใจหยาบกร้านมีแต่พวก หุนหัน อันธพาลใช้สันดาน ย่ำยี การกี....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 30 กันยายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 2699 , 18:48:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สะเทือนใจจริงจริง                   นักเรียนหญิงแย่งผู้ชายตบตีกันวุ่นวาย                        รบพุ่งอีรุงตุงนัง.กองเชียร์ก็มาพร้อม                 มาห้อมล้อมหน้าและหลังพร้อมเพรียงเชียร์เสียงดัง          เหมือนมวยตู้อยู่ในจอ.อีห่าอีหน้าด้าน                       มึงเป็นมารก้างขวางคอความรักกูถักทอ                     เสือกแสลนแย่งแฟนกู.เหมือนหมาเมื่อเดือนเก้า           ความร่านเข้าร่างสิงสู่กัดกันอยู....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 26 กันยายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 862 , 00:10:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เป็นยังไงล่ะ..........ไอ้ทิดกับชีวิตที่ผ่านมาเหนื่อยล้าไหมฝันที่เคยขีดร่างเป็นอย่างไรสมดั่งใจหรือหายวับไปกับลม.เป็นยังไงล่ะ..........ไอ้ทิดรสชาติชีวิตหวานหรือขมกี่ล้มลุกคลุกคลานกี่ซานซมจึงจ่อมจมเจ็บช้ำกับน้ำตา.ชีวิตยังไม่สิ้นต้องดิ้นต่อจะมัวท้อทำไมอายหมูหมาอย่าจำนนกับวันวานที่ผ่านมาไปค้นหาสุนทรีย์แห่งชีวัน.โลกยังมีหลายด้านให้ดั้นด้นโลกยังคอยผู้คนไปด้นดั้นนั่งจับเจ่าเศร้าใจทำไมกันดูสินั่น...วิบวับ...ผ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 กันยายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 840 , 18:53:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

-๑-ไม่มีใคร มองเห็น เช่นนั้นหรือคนไร้มือ กู่ก้อง ร้องเพลงเศร้ากระป๋องโค๊ก ข้างกาย คล้ายเป็นเงาวางที่เก่า นั่งรอ ขอเศษเงิน.เสียงเพลงร้อง ก้องจากใจ เหมือนไร้เสียงเป็นแค่เพียง ภาพเลือนลาง ที่ห่างเหินแม้จะนั่ง ข้างข้าง ทางคนเดินแต่ก็เป็น ส่วนเกิน ในสายตา.เป็นมนุษย์ แต่ต้อง มาล่องหนต้องทุกข์ทน เสียงท้อง ร้องโหยหามีชีวิต แต่ใจ ไร้ชีวาโชคชะตา เล่นตลก หรืออย่างไร-๒-นั่งอยู่ใกล้ ตลาด มาตลอดเห็นไก่ทอด ไม่วาย น....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 กันยายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 984 , 15:12:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กี่ความทุกข์ ที่ทับถม สังคมเรากี่ความเศร้า ที่ซัดสาด ความคาดหวังกี่ความช้ำ ที่ซัดเซ ประเดประดังกี่คราครั้ง ที่สังคม จมน้ำตา.เมืองก็ยัง แบกรับ กับความทุกข์สันติสุข ซ่อนในหลืบ ไม่คืบหน้าพายุ ความร้าวราน พัดผ่านมาการเข่นฆ่า มีให้เห็น อยู่เช่นเดิม.นานวัน ยิ่งเละเทะ สะเปะสะปะการปะทะ ยิ่งระอุ ปะทุเพิ่มจุดระเบิด ความขัดแย้ง อย่างเหิมเกริมเมืองที่เริ่ม ลุกเป็นไฟ ใครเล่าทำ.พระเจ้า.......องค์ไหน สั่งให้ฆ่าจึงห....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 กันยายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 897 , 20:19:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เปิดประตู หัวใจ ไว้รอรับพร้อมวางกับ คาวหวาน ใส่พานไว้รอคนดี ลองชิม ลิ้มรสใจเป็นยังไง หวานเข้ม หรือเค็มจัง.ได้ผล เป็นอย่างไร ให้บอกมาอย่าด่วนลา จากกัน รีบหันหลังมีข้อด้อย น้อยนิด อย่าปิดบังยอมรับฟัง น้อมรับ เพื่อปรับปรุง.หากว่าหวาน ย้อยหยด กลัวมดกัดหรือรสจัด เกินไป หมาไม่ยุ่งมีไขมัน มากไป กลัวได้พุงหรือกลิ่นฟุ้ง เกินไป กลัวไอจาม.มีสำรับ มากล้น ให้ค้นหาพิจารณา ให้ดี อย่าผลีผลามคำติฉิน ยินยอม พร้อมทำตาม....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 กันยายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 2225 , 18:37:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตาสีดีใจหลาย                  ลูกชายเรียนมหาลัยยายสาก็ดีใจ                    หวังให้ลูกเป็นนายคน.มีควายอยู่หลายตัว             จึงไม่กลัวความขัดสนจิตใจไร้กังวล                    สั่งลูกให้ตั้งใจเรียน.ลูกชายให้คำมั่น                 จะขยันหมั่นอ่านเขียนบากบั่นและพากเพียร          สี่ปีรับปริญญา.บัดนี้สี่ปีแล้ว                      ไร้วี่แววกลับมาหาหายวับไปลับตา                  หวังสลายกับสายลม.คอกค....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 3 กันยายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 986 , 22:42:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่มีหรอก เทวดา ขี่ม้าขาวมีแต่ยักษ์ เขี้ยวยาว แย่งคาวหวานมีแต่พวก ผีห่า ฝูงซาตานมีแต่มาร กังฉิน กินเศษเดน.ใช้อำนาจ มนต์ดำ ครอบงำไว้เทวดา หน้าใส มองไม่เห็นชาวประชา หน้าดำ สุดลำเค็ญทั้งโดนเข่น โดนฆ่า ไร้ปราณี.กลายเป็นขุม นรก ตกสำรวจความเจ็บปวด เจิ่งนอง ทุกท้องที่มีแต่สัตว์ หน้าขน คนไม่ดีคอยปู้ยี่ ปู้ยำ คนธรรมดา.ไม่มีหรอก เทวดา ขี่ม้าขาวมีแต่เทวดา สายตายาว กันทั่วหน้ามองเห็นแต่ เสรีภาพ ที่ฉาบทาไม่มองหมา....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 2 กันยายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1001 , 18:34:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เก็บไว้บ้างเถอะ...จริต ที่ผิดแผกนั่งขาแยก แหวกกระโปรง จนโหวงเหวงโชว์ส่วนสัด สะดือจุ่น หุ่นตัวเองพูดตะเบ็ง มึงกู ไม่รู้อาย.ตามกระแส รัดติ้ว ขีดคิ้วโก่งใส่กระโปรง สุดสั้น อวดบั้นท้ายหัดรู้จัก ซะบ้าง นะยางอายล่อผู้ชาย เชื้อเชิญ จนเกินงาม.จะไปเรียน หรือไปล่า ปลาชะโดถึงชอบโชว์ โนตม นิยมหวามท่องสถาน บันเทิง ระเริงกามใครประณาม พล่ามบ่น ไม่สนใจ.สาวน้อย.............................ขอฝากถ้อย ถามตรงตรง ด้วยสงสั....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 907 , 21:25:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หากแก้โจทย์ ชีวิต คิดให้หนักทั้งเรื่องรัก เรื่องงาน การศึกษามีเรื่องให้ ฝึกสมอง ลองปัญญามีปัญหา ตื้นลึก ให้ตรึกตรอง.ค่อยค่อยคิด ครวญใคร่ ตีให้แตกโจทย์อาจแปลก แตกต่างกัน ปั่นสมองหากรีบร้อน เกินไป ไม่พิศมองจะหม่นหมอง มืดมน หมดหนทาง.บางครั้งอาจ ไร้แสงแดด มืดแปดด้านสมการ ซับซ้อน ซ่อนหัวหางผลลัพธ์ อยู่แห่งไหน ไยเลือนลางเหมือนทุกอย่าง บอดใบ้ ไปไม่เป็น.ใช้สมอง บ่อยบ่อย เพิ่มรอยหยักจะรู้หลัก รู้ช่อง ตามองเห็....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 27 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 724 , 18:25:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สุขใดไหนจะเท่า  ตอนที่เราเรียนหนังสือฝึกการงานฝีมือ   เพื่อเอาไว้ใช้เลี้ยงกายเงินก็ขอพ่อแม่    กางมือแบได้ง่ายง่ายชีวิตแสนสบาย    เป็นคุณหนูอยู่โรงเรียนสุขใดไหนจะเท่า  ตอนที่เรานั่งขีดเขียนไม่ต้องมาพากเพียร   ทำงานหนักให้เหนื่อยกายภาพนี้ถ่ายตอนฝึกงานครับ ได้ไปอ่านเอนทรี ที่บล็อคพี่อาโต้....tag นี้มีความหายhttp://www.oknation.net/blog/rtoto/2009/08/23/entry-1 ทำให้ไปค้นภาพเก่าๆออกมาดู ชอบภาพนี้เพราะดู....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 26 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 810 , 19:15:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โดนลมปากพิพากษาว่าให้ผิดถูกเบนทิศบิดพลิ้วด้วยชิวหาโดนตำหนิติฉินถูกนินทายัดข้อหาต่างต่างสร้างภาพเลว.ปากต่อปากลากข่าวให้ยาวเฟื้อยลามไปเรื่อยใส่ไฟให้แหลกเหลวพ่นน้ำลายเป็นบึงท่วมถึงเอวแล้วพ่นเปลวควันร้ายป้ายสีดำ.มันมึนมึนงงงงสุดสงสัยมาจากไหนข่าวฉาวทุกเช้าค่ำเป็นจำเลยสังคมจมน้ำคำโดนเหยียบย่ำซ้ำซากลมปากคน.จะแก้ต่างอย่างไรให้พ้นผิดเปลี่ยนความคิดคนทั้งหลายคลายสับสนลบภาพคราบความชั่วในตัวตนให้หลุดพ้นก้นบึ้งบึง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 21 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 802 , 19:17:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รินอักษร ใส่แก้ว แล้วยกดื่มหวังเพียงลืม ห้วงวัน แห่งปัญหาท่องเวหน ยลยิน จินตนากล่อมอุรา สับสน เปิดหนทาง.สู่มิติ แห่งรัก ธารอักษรแหวกว่ายกลอน กวีวรรณ ที่สรรสร้างลอยละล่อง ท่องฝัน อันเลือนลางอยู่ท่ามกลาง วรรคทอง ของกวี.ฉันจะขี่ ค.ควาย ไปไล่ล่าจับ น.หนู ในนา อย่าหลบหนีฉันจะจับ ม.แม้วชั่ว ตัวอับปรีย์ไปขยี้ ขย้ำ ให้หนำใจ.แล้วขึ้นขี่ พ.พานทอง ไปท่องโลกเปลี่ยน ช.โชคชะตา วันฟ้าใหม่โปรย ง.เงิน ล้างจน ให้คนไทย....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 2692 , 19:16:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อยู่อยู่น้ำตาจากใจก็ไหลหยดรินหลั่งรดกระดาษที่วาดเขียนแผ่นดินไทยขวานทองในห้องเรียนนี่เกิดเพี้ยนอะไรในใจเรา.ใช่แล้ว.......ฉันจะวาดขวานทองกำลังร้องไห้เติมหัวใจสีแดงที่แหว่งเว้าวาดผู้คนระยำกระทำชำเรายื้อแย่งเอาสันติสุขอย่างสนุกมือ.ฉันจะเพิ่มความเจ็บปวดและรวดร้าววาดรอยเท้าเหยียบหัวใจใช้แทนสื่อวาดรูปฝูงอีการ่วมหารือรอแย่งยื้อซากศพที่เรียงราย.สุดท้าย.....ฉันตัดสินใจไม่เด็ดขาดจึงหยุดวาดลบทิ้งสิ่งทั้งหลายฉันข....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1355 , 18:44:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอก็แค่กบในกะลาครอบฉันดีกว่าเธอฉันมันกบในกะละมังครอบเพราะฉันอ่านบทกวีขอบคุณภาพจากinternetไกรทอง วะเศษสร้อย18 สิงหาคม 2552....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 17 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1959 , 21:47:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                 -๑-นี่คือแว่นวิเศษ  จากประเทศเขตแดนไกลสรรหามาสวมใส่  จะหลงใหลไม่อยากคืน.เปี่ยมล้นมนต์อำนาจ  ไม่สามารถจะฝ่าฝืนเขาสั่งให้นั่งยืน  ไม่ขัดขืนไม่ตื่นตัว                  -๒-ใครหนอคิดต่อต้าน  สั่งบริวารเหล่ามารชั่วสวมแว่นให้ตามัว   แล้วดึงตัวให้ชั่วตาม.คนไหนไร้สมอง  ไม่ตรึกตรองไม่ไต่ถามเห็นแว่นว่างดงาม  เลยใส่ตามตามกันมา.ยังมีคนตาบอด  ใส่ไม่ถอดกอดแน่นหนามืดมิดมันปิดตา  เป็นขี้ข้าแว่นตาเงิน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 22130 , 20:59:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จะมีใคร สักกี่คน ก้าวพ้นผ่านป้อมปราการ ความจน ไปค้นหาขุมทรัพย์แห่ง ชีวัน ภูมิปัญญาไปไขว่คว้า ความฝัน อันห่างไกล.คนจน...แค่คิดก็ผิดแล้วเหมือนไร้แก้ว กินน้ำนั้น มันไม่ไหวโอกาสเคลื่อน เลือนราง ลาห่างไปเอื้อมไม่ได้ แค่ไอกรุ่น ฝุ่นละออง.ใส่เสื้อผ้า หล่อใส ชุดใหม่เอี่ยมว่าไม่เจียม กะลาหัว ตัวเจ้าของใส่เสื้อผ้า เก่าเก่า เขาไม่มองว่ามัวหมอง มอซอ เหมือนขอทาน.จะมีใคร สักกี่คน พ้นจากทาสได้โอกาส เล่าเรียน หัดเขี....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 13 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1159 , 00:33:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บางอารมณ์ ครื้นเครง ฟังเพลงร็อคคอเพลงนอก Linkin Park ว๊าก...เข้าไว้แม่หน้าบึ้ง มึงฟัง เพลงอะไรปิดไวไว หนวกหู กูรำคาญ.บางวันทุกข์ ระทม อารมณ์ติสท์เพื่อชีวิต คาราบาว เขาขับขานวณิพก พเนจร นอนสะพานสั่นสะท้าน กินใจ กรุ่นในทรวง.บางอารมณ์ ขมขื่น สะอื้นเศร้าฟังเพลงเหงา ออกัสแบรนด์ แสนห่วงหวงหลับตาลง เถิดหนา ลารักลวงหนีจากบ่วง-บาศก์รัก หักห้ามใจ.บางวันเครียด เกียจคร้าน การงานยุ่งฟังลูกทุ่ง สำเนียง เสียงสดใสบั....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 11 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1170 , 19:32:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จะยากจน ข้นแค้น แสนสาหัสอัตคัด ขัดสน แม่ทนไหวหวังเพียงลูก สุขกาย สบายใจลูกเติบใหญ่ ได้ดี แค่นี้พอ.ยอมตรากตรำ ทำนา สู้ฟ้าฝนแม้ทุกข์ทน เท่าไร ก็ไม่ท้อคิดถึงแม่ แก่ชรา น้ำตาคลอป่านนี้หนอ เป็นอย่างไร ห่างไกลกัน.ถึงอดอด อยากอยาก ยังพากเพียรส่งลูกเรียน มหาลัย ดังใฝ่ฝันแดดจะร้อน เผาร่าง ก็ช่างมันแม่กัดฟัน ฝืนทน ไม่บ่นเลย.แม้เลียงลูก สี่คน ไยทนไหวยอมให้ได้ทุกสิ่งไม่นิ่งเฉยพระคุณแม่ ใช้ไม่หมด เกินชดเชยขอเอื้อ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 8 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 631 , 22:58:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       เวียนมาถึง หนึ่งปี ที่อาศัยพักพิงใจ ดวงน้อย ที่หงอยเหงาให้โอเค เนชั่น ช่วยบรรเทาขจัดเศร้า สลด ให้หมดไป.หากเมื่อใด ใจเหงา รีบเข้ามาแล้วค้นหา ยาแก้ แผลหม่นไหม้ทุกcomment เป็นดั่ง กำลังใจแบ่งปันให้ ไออุ่น กรุ่นในกาย.มีมวลมิตร มากมาย หลากหลายคนเหมือนมีมนต์ ดลจิต ขับพิษร้ายจากหนาวหนาว ร้อนร้อน จะผ่อนคลายได้ระบาย ได้อ่าน สื่อสารกัน.มาโอเค เนชั่น ด้วยกันไหมสร้างเมืองไทย ไร้ทุกข์ ให้สุขสันต์เลิกแก่งแย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 4 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 979 , 18:24:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                 -๑-เย้......ดีใจได้น้ำคลองชลประทานทั้งหมู่บ้านฉลองใหญ่สุขใจล้นต่อไปนี้ไม่ต้องนั่งคอยกังวลรอฟ้าฝนเป็นใจจึงได้ทำนา.ดินไม่แยกแตก ระแหงอีกต่อไปทำนาทำสวนทำไร่ได้ทั้งปีดีนักหนาทั้งนาปรังนาปีมีชีวิตชีวาผุดขึ้นมาเขียวขจีข้าวผลิบาน.              -๒-เมื่อก่อนนี้หน้าแล้งวัวควายเริงร่ามุ่งหน้าหากินไปทุกถิ่นสถานอิสระเสรีชีวิตนี้สุขสำราญทุกท้องนาคือวิมานแหล่งอาหารเรา.บัดนี้สิ้นแล้วมีแนวกั้นนี่และน....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 2 สิงหาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 700 , 19:11:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เจ้าหยัดยืนอยู่ได้อย่างไรกันสร้างสีสันสุดสวยด้วยเฉดสีจะเหือดแห้งแล้งเท่าไรมิไยดีใจยังมีแรงกล้าจะฝ่าฟันไกรทอง วะเศษสร้อย02 สิงหาคม 2552....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 20 กรกฎาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1328 , 01:40:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

-๑-วันที่ฟ้าสีทองผ่องอำไพเกษตรศาสตร์จะยิ่งใหญ่ในทุกถิ่นทุกหยาดหยดเหงื่อไคลที่ไหลรินจะช่วยพลิกผืนแผ่นดินถิ่นไทยแลนด์.ชาวนาจะลืมตาอ้าปากไม่อดอยากปากหมองท้องแร้นแค้นกินอิ่มหมีพีมันกันทั่วแดนมีเงินแสนเงินล้านบานตะไท-๒-แล้วเมื่อไหร่วันที่ว่าจะมาถึงครุ่นคำนึง งงงวยด้วยสงสัยหรือไม่มีพระเอกขี่ม้าขาวช่วยชาวไทยปล่อยทิ้งให้เป็นแค่ฝันอันไกลเกิน.ฟ้าสีทองส่องอำไพไปหลายครั้งแต่ก็ยังรางชางยังห่างเหินยังทุกข์ยากปากแห....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 16 กรกฎาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 792 , 23:07:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แค่หยุดพักรักษาใจให้หายเศร้าเอาความเหงาว้าเหว่ไปเร่ขายเอาความโศกชอกช้ำไปทำลายรักษากายและใจให้ใสนวล.อาจสลดหดหู่บ้างเป็นบางครั้งเมื่อความหลังวานซืนกลับคืนหวนมาหลอกหลอนความสงบมารบกวนมาปั่นป่วนชวนใจให้โศกตรม.พยายามทำใจให้เข้มแข็งยามอ่อนแรงยิ้มระรื่นต้านขื่นขมต่อสู้กับหยดน้ำตาและอารมณ์ที่คอยข่มขืนใจให้ด้านชา.เก็บเศษวันเวลาเยียวยาแผลพักใจแพ้ให้ผ่อนคลายหายอ่อนล้าเลิกร้องไห้ฟูมฟายเสียดายน้ำตายอมรับว่าพ่ายแพ้....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 มิถุนายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1320 , 21:54:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ด้วยลุ่มหลงโคลงกลอนอักษรศาสตร์จึงบังอาจวาดฝันหมั่นขีดเขียนแสวงหาวาทะไม่ละเพียรจุดแสงเทียนเรียนรู้อยู่ทุกวัน.คือกลอนกานท์ร่ายรินจินตภาพที่ซึมซาบคราบความหลังแล้วรังสรรประจงสื่อน้ำถ้อยร้อยรวมกันอยากแบ่งปันลายอักษรผ่านกลอนกานท์.อาจจะไร้อรรถรสหมดกลิ่นหอมเมื่อมาดอมดมกลิ่นสิ้นความหวานบ้างอัตคัดตัดพ้อทรมารเถอะ...จงอ่านสารจากใจ... นายไกรทอง.สรรพบทแต่งปรุงด้วยมุ่งหวังเพิ่มพลังหล่อเลี้ยงใจให้ผยองละครั้งจรดน้ำหม....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 มิถุนายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1223 , 19:42:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

        อยู่ห่างๆแต่ยังห่วงเมื่อแตกต่าง ทางฝัน ไม่บรรจบขั้วบวกลบ คนละข้าง ต่างผลักไสยิ่งฝืน ยิ่งเหนื่อยตัว และหัวใจห่างกันไป..เถอะนะ..น่าจะดี.อย่ารั้งรอ ต่อไป หักใจลาถือซะว่า บุญเก่า มีเท่านี้ได้ร่วมอยู่ คู่เคียง เพียงสองปีเพียงแค่นี้ ก็วาบไหว ในทรงจำ.ถอยออกมา คนละก้าว ใช่ร้าวฉานเพียงต้องการ ทางออก อย่าชอกช้ำเมื่อไม่อาจ เสแสร้ง แกล้งกระทำก็ต้องอำ-ลารัก หักใจลา.ขอเธอสุข สมหวัง ดังตั้งจิตพบคู่ชิด พิศวา....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 7 มิถุนายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1232 , 20:33:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

   อยากเห็นโลกยิ้มตีกลองคำ อำไพ ให้เสนาะให้ไพเราะ เหมาะเจาะ และเหมาะเหม็งเพื่อพลิกฟื้น คืนวัน อันเส็งเคร็งร่ายบรรเลง ขีดเขียน เพียรอักขระ.อยากให้โลก เรายิ้ม กระหยิ่มย่องโลกรำร้อง เพลงสนุก ทุกขณะไม่มีแบ่ง ชนชั้น ขั้นวรรณะจนรวยคละ เคล้าคลุก สู่ยุครัก.ดินอุดม สมบูรณ์ มากคุณค่าน้ำเห็นปลา ฝูงใหญ่ สดใสนักสายลมลูบ รอยแยก ไม่แตกพรรคไฟเผายักษ์ เผามาร ผลาญเรื่องเลอะ.ไร้เคมง เคมีที่ เหม็นเน่าไร้เรื่องเศร้า โศกส....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 มิถุนายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 936 , 03:20:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                 รอนางฉันบ้านนอก คอกนา กินปลาแดกลาวตาแตก ต่ำต้อย ด้อยศักดิ์ศรีรูปบ่งาม กรามก็ใหญ่ ดั้งไม่มีดำปิ๊ดปี๋ ปากจู๋ ใบหูยาน.ฟังลำซิ่ง ลำสอย ชอบปอยฝ้ายชอบฟังต่าย ณ Gammy ลูกอีสานฟัง Bodyslam แล้วรำคาญบ่าวไทบ้าน พอกะเทิน เก่าเกินแกง.เธอหน้าขาว ดาวมหาลัย หัวใจ Rockไม่กินหรอก ปลาร้า น่าหยะแหยงกิน Pizza Spaghetti ที่แพงแพงไข่มดแดง แกงน่ะเหรอ เธอ Say No.ฟังไม่เป็น หมอลำนั้น มันคันหูฉันต้องหรู ดูเท่....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 31 พฤษภาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 826 , 15:35:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

              ผสมสีเก็บกวาดชีวิตเก่าเก่าความเศร้าโศกลงชักโครกให้หมดแล้วกดทิ้งเปิดใจพร้อมยอมรับกับความจริงลืมทุกสิ่งทิ้งน้ำตาเดินหน้าไป.แล้วผกผินบินไปด้วยใจรักไปทายทักมหัศจรรย์แห่งวันใหม่วันที่ฟ้าสีทองผ่องอำไพวันที่ไร้ รบรา และฆ่าแกง.ชมฟ้างามวาดหวังฟ้าหลังฝนไปยินยลสุนทรีย์แห่งสีแสงที่ผสมกลมเกลียวรวมเรี่ยวแรงระบายแปลงแต่งปรุงเป็นรุ้งงาม.ไร้ผิดแผกไร้แปลกแยกไร้แตกแถวไร้วี่แวว ไร้รังเกียจ ไร้เหยียดหยามไร้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 24 พฤษภาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 915 , 20:09:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ธรณี นี่นี้                         เป็นพยานอันตัวลูกได้ทำทาน            เสร็จแล้วจึงยืมถังท่านสมภาร           มากรวด น้ำเฮยคนอื่นใช้ขวดและแก้ว              ลูกว่า เล็กไป .เพราะสิ่งหวังในใจลูก               มากมีขึ้นศกใหม่ทั้งที                         ต้องเริ่ดจะขอเผื่อสามี                           และบุตร ด้วยแฮ          ชวนมาวัดทำเชิ่ด                      ทั้งลูก และผัว.หากชาติหน้าเกิดอีก       ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 21 พฤษภาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 943 , 18:37:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                               ระหว่างฝันเดินมาถึงครึ่งทางระหว่างฝันณ ที่นั้นคลุกเคล้าเศร้าสมหวังฝ่าพายุโหมกระหน่ำเพียงลำพังด้วยอยากนั่งบัลลังก์ฝันก่อนวันตาย.มากมายหลายหลากด้วยขวากหนามสิ่งเลวทรามชักจูงจุดมุ่งหมายให้เลิกคิดเลิกหวังพังทลายเหล่ามารร้ายซ่องสุมสร้างหลุมดำ.แรงดึงดูดหลุมดำขย้ำเหยื่อไม่มีเหลือเศษซากหากถลำเหล่ามารร้ายจ้องจะรุมสกรัมกระทืบซ้ำจมดินให้สิ้นใจ.ค่อยค่อยก้าวค่อยค่อยกะสั่นสะทกกลัวจะตก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 พฤษภาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 3243 , 22:08:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                เจ็บนี้อีกนาน.......ใจดวงนี้มันบอบมันช้ำถูกกระทำย่ำยีจนปี้ป่นเจ็บซ้ำซ้ำจำเจด้วยเล่ห์กลของบางคนบางใครที่ใจดำ.แผลงศรรักปักใจแล้วไปจากเหลือเพียงซากช้ำชอกคอยตอกย้ำไม่ลบเลือนเหมือนกากเดนของเวรกรรมคอยกระทำชำเราให้เศร้าตรม...............เจ็บนี้อีกนาน.....................ยากจะผ่าน พ้นวันคืนอันขื่นขมคืนเหน็บหนาวหนาวเหน็บเจ็บระบมต้องนอนซมชอกช้ำอาบน้ำตา.จะย่ำรุ่งเช้าสายหรือบ่ายคล้อยก็ยังหงอยยังเ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 15 พฤษภาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 880 , 19:35:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          ล้มทั้งยืนอยู่อยู่เธอก็มาบอกลาฉันบอกว่ามัน ต้องจบเลิกคบหาเธอเสแสร้งแกล้งช้ำบีบน้ำตาตีสองหน้าอาลัยหน้าไม่อาย.น้ำตานองหมองหม่นเกินทนฝืนล้มทั้งยืนเรี่ยวแรงนั้นแห้งหายสะลึมสะลืออ่อนล้าหูตาลายหมดแรงกายจะยืนอยู่สู้ความจริง.บอกว่าเราเข้ากัน นั้นไม่ได้เล่นลูกไม้หลอกตามารยาหญิงร้อยเล่มเกวียนสรรสร้างมาอ้างอิงก่อนจะชิ่งทิ้งไปมิไยดี.เคยวาดฝันร่วมกันสร้างเส้นทางรักแม้เหนื่อยหนักรักจนตายไม่หน่ายหนีแล้วทำ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 พฤษภาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1198 , 00:43:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          -๑-จะทำยังไงดีละทีนี้เหล้าบุหรี่ขึ้นราคารีดภาษีเคยกินเหล้าเช้าค่ำพร่ำวจีกับเพื่อนซี้พี่น้องพวกพ้องกัน.              -๒-กินเหล้าดูดบุหรี่ด้วยจะช่วยชาติเงินยังขาดสมทบด้วยช่วยลงขันมาเสริมส่งลงแรงร่วมแบ่งปันกินทุกวันแบ่งเงินบาทช่วยชาติไทย.ไม่ต้องไปกู้หรอกเงินนอกนั่นมาช่วยกันแบ่งเงินน้อยถ้อยอาศัยคนละขวดสองขวดดวดเข้าไปแบ่งน้ำใจใส่ขวดเหล้าใช่เมามาย                -๓-พอเขาจะโฆษณาค้าขายเหล้าว่ามัวเม....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 6 พฤษภาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 917 , 18:31:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อาจมีล้มมีลุกคลุกคลานบ้างเมื่อหนทางหลายหลากด้วยขวากหนามอาจพ่ายแพ้เงื่อนไขในความทรามความงดงามหมองมัวด้วยชั่วเลว.เคยเพ้อฝันสักวันฉันจะบินกลับแด่วดิ้นสิ้นท่าคว้าน้ำเหลวปีกหัวใจถูกเผาไหม้ด้วยไฟเปลวตกลงเหวมารร้ายเกินป่ายปืน.เมื่อความทุกข์ทับซ้อนซ่อนนัยยะโหมปะทะทิ่มแทงใจให้ถวิลหยดน้ำตาจากใจยังไหลรินเมื่อสูญสิ้นความหวังพังทลาย.แพ้เป็นพระชนะเป็นมารต้องการไหมแล้วเหตุใดน้ำตายังหลั่งเป็นสายจงปิดตาหลับนอนแล้วผ่อ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 4 พฤษภาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 924 , 00:25:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เราหลงลืมอะไรไปบางอย่างลืมแผ้วถางทางใจให้เรียบร้อยรักที่มีจึงสะดุดและหลุดลอยรักค่อยค่อยถอยฉากจากเราไป.ณ  ขณะที่ใจนี้ยังมีรักใยเรามักใจร้อนไม่อ่อนไหวไม่เก็บงำอารมณ์ไม่ข่มใจรักจึงได้จืดจางและร้างลา.เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้งยังแย่งยื้อต่างดึงดื้อขึ้นมึงกูด่าหมูหมาเติมเชื้อฟืนเชื้อไฟในวาจาขิงก็ราข่าก็แรงโวยแข่งกัน.ยามเมื่อรักจากไปถึงได้คิดว่าหลงผิดคิดได้จึงไหวหวั่นก่อนเคยรักชื่นหวานมานานวันใยคิดสั้นสะบั้น....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 1 พฤษภาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 859 , 00:12:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       -๑-โรคอะไรสาวชิงชังและรังเกียจแค่เดินเฉียดโบกมือลาเบือนหน้าหนีสะบัดตูด....เชิดใส่ไม่ใยดีบ้างร้องยี้....หลบเลี่ยงไม่เมียงมอง               -๒-โรคทรัพย์จางนางเมินเดินหนีจากเธอไม่อยากคบคนจนทนหม่นหมองไม่มีแหวนเพชรพลอยและสร้อยทองมาให้น้องนงคราญจึงซานซม.ถึงจะมีรักแท้สักแค่ไหนหากเป็นไข้โรคทรัพย์จางช่างขื่นขมติดอยู่ในคอกคุกทุกข์ระทมเหมือนติดหล่มจมโคลนโดนเหยียบใจ.แม้มิใช่โรคติดต่อแต่ก็ร้ายอันตรายถ้าหาก....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 25 เมษายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1187 , 19:55:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขอเอาเหล้าล้างพิษรักที่หมักหมมล้างอารมณ์ขมขื่นให้ชื่นหวานล้างความหลังยังคงเหลือเมื่อวันวานเพื่อให้ผ่านคืนเศร้าคืนเหงาใจ.เถอะ....สักจอกบอกลาแววตาหม่นบอกลาคนเคยรักเคยผลักไสขอ.อีกจอกบอกลาความอาลัยกรึ๊บ! เข้าไปบอกลาใบหน้าเธอ.ขอเพียวเพียวไม่เกี่ยวกะโซดาน้ำล้างความช้ำหม่นไหม้ตอนใจเผลอล้างน้ำตาเปียกหมอนตอนละเมอล้างความเพ้อคร่ำครวญกวนอารมณ์.ให้แอลกอฮอล์รสซาบซ่านสมานแผลเป็นยาแก้แผลใจไล่ขื่นขมว่าจะดื่มถอนพิษแต....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 22 เมษายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 822 , 20:01:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

............ไม่อยากมีแล้วหัวใจ............เมื่อรักใครโดนช้ำซัดอกกลัดหนองต้องทนทุกข์โศกโศกาน้ำตานองไม่อยากร้องแต่น้ำตาไหลมาเอง.ใจหนอใจใยเจ้าช่างบอบบางนักโดนความรักขื่นขมเข้าข่มเหงหมดสิ้นแล้วเพลงรักรื่นที่ครื้นเครงเหลือแต่เพลงรักลวงกรีดดวงใจ.กรีดบาดแผลเป็นทางยาวให้ร้าวลึกแล้วผนึกมีดรักให้ปักไว้ไม่อาจจะรักษาด้วยยาใดส่งผลให้ใจอักเสบเจ็บเจียนตาย.ต้องทนทุกข์ขมขื่นทุกคืนค่ำใจบอบช้ำเหมือนโดนเย็บเจ็บฉิบหายนี่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 เมษายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1584 , 19:37:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผ่าลงมาเถิดฟ้าถ้าท่านเห็นใครเบี่ยงเบนความจริงสิ่งเหลวไหลมีแต่ท่านเห็นทั่วตัวจัญไรใครเป็นใครตัดสินให้สิ้นทราม.ดีใส่ตัวชั่วคนอื่นเผาฟืนถ่านเที่ยวระรานสุมไฟไม่เกรงขามไม่มีใครติติงยิ่งลามปามจุดไฟตามลามชั่วไปทั่วเลย.ใครดีเลวชั่งช้าฟ้าคงรู้ฟ้าคงดูอยู่นะอย่านิ่งเฉยช่วยลงทัณฑ์โทษทีอย่างที่เคยผ่ามันเลยปรปักษ์หนักแผ่นดิน.อย่าเพียงส่งแสงแปลบและแลบร้องท่านจักต้องมองให้ชัดแล้วตัดสินใครสำรากเป็นกลากเกลื้อนเปื้อนรา....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 12 เมษายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 756 , 11:00:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใจเบิกบานสงกรานต์บันดาลสุขลืมความทุกข์สุขใจได้กลับบ้านอยู่พร้อมหน้าพ่อแม่ลูกสุขสำราญจากมานานแม่พ่อรอห่วงใย                  .สาดความทุกข์ทิ้งไปกับสายน้ำสาดความช้ำให้ลาลับกับน้ำไหลสาดความชั่วให้พ้นจากคนไทยสาดน้ำใจให้กันวันสงกรานต์                   .อย่าสาดเสียเทเสียให้เรี่ยราดเทกระจาดหมดกระบะวันเถลิงเมาไม่ขับซิ่งระเบิดแซงเถิดเทิงจะโดนเพลิงเผาไหม้ก่อนวัยควร                        .ให้สนุกสุดสุดวันหยุด....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 เมษายน 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 722 , 15:41:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เขาคือคนโฉด           นักโทษแผ่นดินคดโกงซดกิน             ทรัพย์สินถิ่นไทยสามานย์ชั่วช้า            มารยาสาไถย์มืดบอดจิตใจ             คนไข้การเมืองป่วยเกินเยียวยา          ยังกล้าหาเรื่องโฟนอินต่อเนื่อง          เติมเครื่องเรื่องราวนักโทษหลบลี้             คดีอื้อฉาว ยังร้องก้องป่าว           ส่งข่าว-คาวมายังมีลูกน้อง                 ไม่บ๊องก็บ้าชื่นชมศรัทรา             วาจาเจ้านายผิดก็คือผิด       ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 มีนาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 813 , 12:11:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ศูนย์ลบศูนย์ผลลัพธ์เท่ากับศูนย์ร่วมแบ่งหุ้นแบ่งทรัพย์กันลับหลังขบวนโกงขบวนการล้างผลาญคลังกินเงินถังเงินถุงจนพุงกาง.ศูนย์ลบศูนย์ผลลัพธ์เท่ากับศูนย์นำมาคูณมาแยกไม่แตกต่างรัฐบาลเก่าใหม่ใช้ปูทางกูกินบ้างแบ่งสรรปันกันทาน.งบประมาณจานใหญ่ยำใส่เครื่องปรุงด้วยเรื่องเติมด้วยราวให้คาวหวานแต่งด้วยสีตีด้วยไข่ค่อยใส่จานแบ่งกันทานกันชิมให้อิ่มเอม.พอมีคนทักท้วงคนล้วงตับไม่ยอมรับไก๋เก๋เบ๊ปากเม้มบอกคนนั้นลวงหลอกเล่นนอ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 13 มีนาคม 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 857 , 18:54:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เธอคือผู้เยียวยาเวลาหิวยามท้องกิ่วเงินหมดอดอาหารเธอคือผู้ใจพระฟ้าประทานเป็นอาหารเป็นเสบียงเลี้ยงกายา.ใกล้สิ้นเดือนเหมือนสิ้นใจเงินใช้หมดสุดรันทดหดหู่ใจให้โหยหาไม่มีเธอมาช่วยคงม้วยมรณาเธอนำพาความอิ่มหนำสุขสำราญ.อยู่ห้องพักพังเพหน้าเซเว่นเช้าจรดเย็นต้มมาม่าเป็นอาหารเติมผักเนื้อเพิ่มน้ำตามต้องการรอไม่นานโซ้ยได้สบายใจ.จะไม่ลืมเธอที่ให้ชีวิตจูนเครื่องติดเติมน้ำมันความฝันใฝ่ให้มีแรงแข่งขันฝ่าฟันไปบนโลกไร้ค....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 867 , 14:22:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หึหึหึฮ่าฮ่าฮ่าหึหึหึนี่นะรึโชคชะตาช่างน่าขันช่างต่ำต้อยด้อยค่าชนสามัญเป็นชนชั้นจับกังดั่งจัณฑาล.มือหยาบกร้านหน้าด้านชา ตีนกาเกาะท้องกระเพาะโหยหาแต่อาหารข้าวไม่ตกถึงท้องยามต้องการทรมารไส้กิ่วหิวตาลาย.เสื้อผ้าเก่าขาดวิ่นเป็นชิ้นย่อยเหงื่อไหลย้อยหยาดกระเซ็นหลั่งเป็นสายเร่ขายแรงไปเรื่อยเรื่อยเหนื่อยจะตายเหลือความหมายว่ารันทดให้จดจำ.หึหึหึฮ่าฮ่าฮ่าหึหึหึนี่นะรึชีวิตคิดแล้วขำอยากหัวเราะเยาะเย้ยฟ้าชะตากรรม....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 800 , 23:40:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แสงสุดท้ายลับปลายฟ้าร่ำลาจากความมืดลากความเหงาเข้ามาหายากจะหลบหลีกพ้นจนปัญญาทางข้างหน้ามืดมนหมดหนทาง.เหม่อมองฟ้าดาวหม่นอับจนแสงฟ้ากลั่นแกล้งดาวน้อยคอยถากถางไม่ให้แสงสีทองส่องนำทางจันทร์กระจ่างตอกย้ำซ้ำเติมใจ.เหงาเหงาเหงา เหงาหงอยและหงอยเหงาซึมซึมเศร้าโศกโศกาน้ำตาไหลต้องทนทุกข์ทุกคืนค่ำอยู่ร่ำไปจนหัวใจแหลกยับเยินเกินจะทน.พิษความเหงาแพร่กระจายทำลายร่างหมดหนทางร่างโทรมทรุดยากหลุดพ้นรอแสงส่องนำทางจากบางค....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 14 ธันวาคม 2551
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1185 , 08:05:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กะปอมก่าสีแหล่คือแปรเปลี่ยนสีคือเพี้ยนเปลี่ยนแปลงจำแลงกายเปลี่ยนสีตามต้นไม้ได้หลากหลายต้นไม้ตายลายเบิดกะเปิดหนี.กะปอมแดงแห้งเหี่ยวเสี่ยวหนีจากเคยฝากฝีฝากไข้จนได้ดีเป็นหมู่ฮักหมู่ตายมาหลายปีมาบัดนี้สีเพี้ยนเพิ่นเปลี่ยนไป๋(โอ้ยหนอ).กะปอมก่าไปหากะปอมปีกเพิ่นรู้หลีกรู้หลบสิคบไผที่ไดรุ่งที่ได๋ร่วงดวงสดใสเพิ่นกะไปคบค้าสมาคม.กะปอมฝ้ายตัวน้อยยังคอยถ่ารอเวลาสถานการณ์ย่านซานซมย่านสิเดินผิดก้าวร้าวระบมย่านบ่ได้....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 พฤศจิกายน 2551
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 919 , 18:42:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

......เห็นอยู่ตำตาว่าเธอนั้น....กินของฉันซดชิมจนอิ่มหนำยังเสแสร้งแกล้งบื้อไบ้ไม่ได้ทำอมพะงำหลบเลี่ยงเบี่ยงประเด็น.แมวขโมยที่ไหนก็ไม่รู้กินปลาทูซ่อนก้างไว้ไม่ให้เห็นเธอยังบอกนิ่งไว้ใจเย็นเย็นเดี๋ยวจะเป็นคนตามล่าไปฆ่าแมว.มันน่าเขกกะโหลกแล้วโขกสับพวกสับปลับ กลับกลอก กานอกแถวไม่สำนึกตรึกตรองทำบ้องแบ๊วเขารู้แกวตับไตเห็นไส้ตัว.อยากจะเตะให้ลืมติ๋มชิมเท้าหนักให้สำลักหลักฐานประจานชั่วพวกหน้าด้านหน้าทนหนังก้นว....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 3 พฤศจิกายน 2551
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 921 , 02:25:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใช้แบงค์ย่อยร้อยเร้นเป็นเส้นสายลากจูงควายหลายหมื่นยื่นความหวังควายเห็นเงินเดินตามคำรามดังยอมนั่งฟังลมปากคนลากจูง.เคยเห็นแต่นกเอี้ยงเลี้ยงควายเฒ่าบัดนี้เอาอีแร้งเหม็นมาเป็นฝูงลากจูงควายเชื่องเชื่องในเมืองกรุงควายลืมทุ่งท้องนาป่าจอมปลอม.เสนียดสัตว์บัดซบยอมสยบทรัพย์ยอมกลืนกับของเหม็นเห็นว่าหอมทั้งที่มีแมลงวันมันบินตอมก็ยังยอมพร้อมฝืนกลืนทั้งตัว.เชือกเงินล้านสานเหนียวเป็นเกลียวหนามีคาถาอาคมควายก้มหัวใส่เ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 30 ตุลาคม 2551
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1259 , 17:34:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โอ้อนาจวาสนาหมาหัวเน่าถูกคนเขารังเกียจและเหยียดหยามว่าชั่วช้าห่าเหวว่าเลวทรามรุมประนามทับถมเหยียบจมดิน.คุณความดีที่ทำมาขีดฆ่าหมดไม่มีจดจารึกผนึกหินจำแต่ฆ่าประชาชนมีมลทินเขาลืมสิ้นกลิ่นหอมเคยดอมดม.หมาหัวเน่าตัดพ้อถูกต่อว่าเขาตราหน้าหมารับใช้น้ำใจขมไร้สมองรับใช้นายที่ผายลมพอเขาสมใจล่ะ!ถีบกระเด็น.หมาหัวเน่าเห่าไม่ออกถูกหลอกใช้เขาโยนให้รับดาบแทนแสนทุกข์เข็ญแต่ต้องยอมพร้อมใจทำมันจำเป็นจะโดนเล่นถ้าไม่ไปตาม....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 13 ตุลาคม 2551
Posted by กลองไท , ผู้อ่าน : 1021 , 17:10:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทรราชชาดชั่วไม่กลัวบาปซ่อนมีดดาบนับร้อยในรอยยิ้มมาในคราบรัฐบาลมารประจิมมาดนุ่มนิ่มยิ้มแย้มหน่อมแหน้มจัง.อยู่เบื้องหลังสั่งฆ่าประชาราษฎ์ใช้อำนาจไม่ยั้งคิดสุดผิดหวังเท้าเปื้อนเลือดเชือดไก่ใครไม่ฟังเพียงอยากนั่งแถลงนโยบายโหดร้ายจริง.ใช้ตำรวจเชื่องเชื่องหาเรื่องฆ่าแก๊สน้ำตาห่ากระสุนทารุณยิ่งเลวกว่าสัตว์เดรัจฉานสันดานลิงทั้งคนยิงคนสั่งคนรังแก.ให้คนตายกลายเป็นแกะเป็นแพะโง่ใช้เป็นโล่หลบเลี่ยงเหมือนเหวี่ยงแห....

อ่านต่อ


/2
<< สิงหาคม 2017 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]