*/
  • กระเรียนป่า
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : linlili97@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2010-09-13
  • จำนวนเรื่อง : 562
  • จำนวนผู้ชม : 197690
  • จำนวนผู้โหวต : 155
  • ส่ง msg :
  • โหวต 155 คน
<< ธันวาคม 2019 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 7 เมษายน 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 702 , 11:07:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิ่งที่พูดได้แต่ทำไม่ได้หาใช่ปัญญาไม่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 4 เมษายน 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 801 , 08:02:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     หากหัวใจ  ไร้กิเลส  เหตุมัวหมอง คงไม่ต้อง  ทุกข์ใจ  ไกลตัณหา หากดวงจิต  ชิดแนบ  กับธรรมา ดินและฟ้า  คือเคหา  พาสุขใจ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 1 เมษายน 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 758 , 09:22:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

การมีชีวิตอยู่อีกวันนับว่าบุญแล้ว  ควรถนอมรักไว้ ยามที่คุณร้องไห้โอดครวญว่าคุณไม่มีรองเท้าใส่  จงคิดถึงคนที่เขาไม่มีขา  ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 31 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 848 , 08:57:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

*ยามที่คุณตักเตือนผู้อื่นอยู่นั้น  ไม่ว่าคำพูดคุณจะดีขนาดไหนก็ไม่มีประโยชน์ หากคุณไม่คำนึงถึงความเคารพตนเองของผู้อื่น *....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 29 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 552 , 15:13:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

* การอิจฉาผู้อื่นไม่ก่อเกิดประโยชน์อะไรต่อตนเอง  และก็ไม่ได้ทำให้ความสำเร็จของผู้อื่นลดลงได้ *....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 651 , 08:49:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

สำหรับผู้ที่นอนไม่หลับแล้วราตรีนี้ช่างเนิ่นนานนัก สำหรับผู้ที่อ่อนล้าแล้วหนทางนี้ช่างยาวไกลนัก สำหรับผู้ที่ไม่เข้าใจสัจธรรมของชีวิตแล้วสังสารวัฏไม่มีสิ้นสุด....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 25 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 726 , 17:54:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ประวัติการศึกษาไม่ได้แทนตัวตน  ความสามารถไม่ได้แทนบุคลิกภาพ ฐานะไม่ได้แทนอุปนิสัยคุณธรรม  การงานไม่มีสูงส่งหรือต้อยต่ำ แต่ทัศนะและพฤติกรรมต่างหากเป็นตัวกำหนดทุกสิ่งทุกอย่าง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 916 , 09:32:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       สุนัขแม่ลูกอ่อนตัวหนึ่งจ้องมองวัยรุ่นสี่คนที่กำลังกินอาหารอยู่ในร้านอย่างไม่ละสายตา มันใช้สายตาวิงวอนขออาหาร วัยรุ่นคนหนึ่งยื่นชิ้นเนื้อล่อมันเข้ามา จากนั้นก็เอาบุหรี่ที่กำลังสูบอยู่จี้ลงบนหลังของมัน แล้วค่อยโยนชิ้นเนื้อให้มันกิน จากนั้นต่างพากัหัวเราะชอบใจ วัยรุ่นทั้งสี่ผลัดกันทำอย่างนี้อยู่หลายต่อหลายครั้ง แม้ว่าความเจ็บปวดจาการถูกบุหรี่จี้ลงที่แผ่นหลังจะทำให้มันถึงกับครางเอ๋งๆด้วยความเจ็บป....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 23 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 923 , 16:00:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

การที่วางตัวเองไม่ลง  คือการขาดปัญญา การที่วางผู้อื่นไม่ลง  คือการขาดเมตตา....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 743 , 18:08:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เซนคืออะไร  ไม่มีภาษามนุษย์ที่จะอธิบายได้ รู้แต่ว่าเซนคือความนิ่งสงบ  มั่นคง  เรียบง่ายและมีพลัง อะไรคือคำสอนของเซน เซนคือความรู้ตัวทั่วพร้อมณ.ปัจจุบันขณะ ช่วยให้ตัวเองหลุดพ้นโดยไม่ต้องขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 780 , 13:33:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

การทำความดีจงทำด้วยใจที่เปี่ยมสุข ไม่ต้องกลัวว่าใครจะรู้หรือใครจะไม่รู้....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 725 , 15:31:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ความทุกข์ของคนเรามีแค่สิบสองคำ อ่านไม่ขาด  คิดไม่ตก  ลืมไม่ได้  วางไม่ลง....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 674 , 16:51:41 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บอกว่าตัวเองบำเพ็ญเพียรยังไม่พอ ดีกว่าที่จะกล่าวโทษผู้อื่นว่าทำให้คุณทุกข์....

อ่านต่อ

Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 537 , 16:48:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บอกว่าตัวเองบำเพ็ยเพียรยังไม่พอ ดีกว่าที่จะกล่าวโทษผู้อื่นว่าทำให้คุณทุกข์....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 670 , 15:32:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยามที่ของหายไป  คุณจะรีบตามหาอย่างเร่งร้อน แต่ยามที่จิตสำนึกหายไป  กลับไม่เห็นมีใครร้อนใจ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 956 , 09:40:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ในชีวิตของแม่  คำพูดแปดคำที่แม่ชอบพูดโกหกบ่อยๆ 1. ข้าวไม่พอกิน  แม่บอกว่า  แม่ไม่หิว 2. ที่บ้านไม่มีเงิน  แม่บอกว่า  แม่ไม่ชอบใส่เสื้อผ้าใหม่ 3. ของกินมีน้อย  แม่บอกว่า  แม่ไม่ชอบกิน 4. นอนดึกตื่นเช้า  แม่บอกว่า  แม่ไม่ง่วง 5. เหนื่อยล้าแล้ว  แม่บอกว่า  แม่ไม่เหนื่อย 6. ส่งเงินให้แม่  แม่บอกว่า  แม่ไม่ขาดเงิน 7. โดนมีดบาดมือ  แม่บอกว่า  แม่ไม่เจ็บ 8. ป่วยต้องเข้าโรงพยาบาล  แม่บอกว่า  แม่ไม่เป....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 662 , 08:45:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

หากคุณคือมะนาว  ก็ไม่ควรเอาแต่จ้องความหวานของแตงโม....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 901 , 10:19:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     ในอิรัค  เด็กหญิงผู้สูญเสียแม่คนหนึ่ง  เธอวาดภาพแม่ของเธอบนลานดินหน้าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า  จากนั้นหนูน้อยได้ถอดรองเท้าออกอย่างระมัดระวังแล้วเดินขึ้นไปนอนแนบอกแม่ของเธอบนดินจนหลับไป เราไม่รู้จะอธิบายภาพนี้ด้วยภาษามนุษย์อย่างไรเลยจริงๆ  พวกเรายังจะมีเหตุผลอะไรพอที่จะมาบ่นว่าเราขาดความสุขหรือมีความสุขไม่เพียงพอ  ที่แท้ความสุขนั้นเรียบง่ายมาก  มองดูภาพนี้ด้วยความสงบนิ่งสิ  บางทีคุณอาจสะเทือนใจจนหล....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 4 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 652 , 08:58:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ทุกคนต่างมีชีวิตของตนเอง  แต่ใช่ว่าจะเข้าใจชีวิตกระทั่งถนอมรักชีวิตได้ทุกคน คนที่ไม่เข้าใจชีวิตนั้นสำหรับเขาแล้วชีวิตคือการถูกลงโทษอย่างหนึ่ง....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 2 มีนาคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 702 , 19:30:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ชายหนุ่มคนหนึ่งมาซื้อชาม  เขาเอาชามจากบ้านติดมือมาด้วยใบหนึ่ง  จากนั้นเอามันกระทบกับชามในร้านเบาๆ ทีละใบๆ  เสียงชามกระทบกันเปล่งเป็นเสียงขุ่นๆ ไม่ใสกังวาล  เขาส่ายหัวด้วยความผิดหวัง  จากนั้นก็ลองใบใหม่  เขาเลือกเฟ้นชามเกือบทั้งหมดในร้านแต่กลับไม่มีใบไหนที่เขาพอใจเลย  แม้แต่ชามที่เจ้าของร้านคิดว่าคุณภาพยอดเยี่ยมนำมาเสนอแก่เขาแต่เขาก็ยังส่ายหัวแล้ววางมันลง        เจ้าของร้านแปลกใจมากถามว่าเหตุใดจึงนำช....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 858 , 15:07:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คนที่ไม่อาบน้ำแล้วใช้แต่น้ำหอมนั้นไม่อาจหอมได้  ชื่อเสียงเกียรติยศนั้นต้องมาจากความรู้ความสามารถและมีคุณธรรม นั่นแหละหอมโดยธรรมชาติ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1155 , 08:44:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       ในชีวิตของคนเรา  มักจะถูกโจมตีจากภายนอกเข้ามาบ่อยครั้ง  แต่การโจมตีเหล่านี้แท้ที่จริงแล้วจะก่อผลกระทบต่อคุณอย่างไรนั้น  สุดท้ายมันล้วนถูกกำหนดที่คุณเอง       คุณปู่พับมังกรกระดาษให้ผมหนึ่งตัว  ความกว้างใหญ่ของปากและท้องมังกรกระดาษตัวนี้แค่เพียงพอที่จะใส่ตั๊กแตนเข้าไปได้เพียงไม่กี่ตัว  พอจับมันใส่เข้าไป  มันก็ตายอยู่ในนั้น  ไม่มีตัวใดรอด  คุณปู่บอกว่า  ตั๊กแตนใจร้อนเกินไป นอกจากดิ้นพล่านแล้วม....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 884 , 17:01:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยามที่คุณมีความสุข  คุณต้องคิดว่าความสุขนี้หาใช่นิรันดร์ไม่  ยามที่คุณทุกข์ก็ให้คิดด้วยว่าทุกข์นี้ก็ไม่นิรันดร์....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 688 , 08:53:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

      ครั้งหนึ่ง  นายพลซึ่งเป็นลูกศิษย์ของพระอาจารย์เซนอิกคิว ได้นิมนต์อาจารย์อิกคิวไปฉันอาหารเจที่บ้าน  หลังจากบรรยายธรรมแก่เหล่าลูกศิษย์แล้วเสร็จ  อาจารย์อิกคิวจึงเดินทางไปที่บ้านของนายพลตามคำนิมนต์  เนื่องจากรีบไปหน่อยอาจารย์อิกคิวจึงไม่ทันได้ผลัดเปลี่ยนจีวรใหม่  ยามผู้เฝ้าประตูเห็นจีวรเก่าๆ ขาดๆ จึงเข้าใจว่าเป็นพระเร่ร่อน  พูดอย่างไรก็ไม่อนุญาตให้เข้าไปด้านใน  สุดท้าย  อาจารย์อิกคิวจึงกลับไปผลัด....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 790 , 15:02:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในขณะที่เป็นเด็กประถมปีที่สามเหมือนกัน  และมีความใฝ่ฝันแบบเดียวกันที่ว่าเมื่อโตขึ้นหนูอยากจะเป็นตัวตลก  ครูบางคนตอบว่า           “โอ้ว  ช่างไร้แรงบันดาลใจที่สูงส่ง  เด็กเช่นนี้คงสอนยากไร้อนาคต”        ในขณะที่ครูอีกบางคนจะบอกว่า  “ขอให้หนูนำรอยยิ้มและเสียงหัวเราะมาสู่โลกนี้นะจ๊ะ” ***ในฐานะผู้อาวุโส  หากมีท่าทีที่เรียกร้องต้องการแทนที่จะให้กำลังใจ  หรือใช้วิสัยทัศน์ที่คับแคบ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 584 , 09:59:12 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปุจฉา: คนที่รักกันสองคนแต่ไม่อาจจะอยู่ด้วยกันได้  จะทำอย่างไร วิสัชนา: ไม่อาจอยู่ด้วยกันก็ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน  ความจริงแล้วชีวิตก็ไม่ได้ยืนยาวเลย....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 818 , 19:46:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     เร่เข้ามา  เร่เข้ามา  อย่ารอรี ฉันมียา  ราคาฟรี  ที่จะบอก รักษาใจ  ไม่ใช่ยา  ทาภายนอก ใครช้ำชอก  บอกวิธี  ที่แยบคาย        ยาวิเศษ  ตถาคต  ท่านมอบไว้ เพียงตั้งใจ  เพียรศึกษา  ท่านจะหาย ไม่ต้องกิน  ไม่ต้องทา  โรคก็คลาย ทุกข์มลาย  ด้วยธรรมา  รักษาใจ *****....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 870 , 19:40:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     มารหรือพระ  จะรู้ได้ ไฉนนี่ ต้องดูที่ ตรงไหน ไขให้หน่อย ชาวประชา หน้าใส ใส่ใจคอย อย่าได้ปล่อย ลอยล่อง ท่องอบาย     ที่เห็นอยู่ ชูธงพุทธ กุดธรรมะ เมินสัจจะ พุทธธรรม ในความหมาย พระทรงสอน เดินอริยมรรค ด้วยแยบคาย ที่เฉิดฉาย กลายพันธุ์ มันคือใคร     ธรรมข้อไหน ใครสอน ซื้อทางสวรรค์ ช่างน่าขัน มันเพี้ยน ยากแก้ไข ซื้อตำแหน่ง แห่งที่ จนได้ใจ ช่างคิดได้ ธรรมะกลาย เป็นมารธรรม....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 651 , 09:12:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

     ครั้งหนึ่ง  มีคู่รักคู่หนึ่งนั่งรถบัสเข้าไปในเขตชายป่าเขา  พวกเขาลงรถ ณ. ที่แห่งหนึ่ง  จากนั้นรถบัสก็แล่นไปข้างหน้าต่อ  ขณะนั้นเองหินขนาดยักษ์ก็ร่วงลงจากเขากระแทกเอารถบัสตกเหวไป  ผู้โดยสารในรถไม่มีใครรอดชีวิต         คู่รักคู่นี้พอทราบเรื่องเข้าก็พูดขึ้นว่า  “ถ้าหากว่าเรายังอยู่บนรถคันนั้นก็ดีสินะ”         ผู้คนโดยทั่วไปต้องอยากจะพูดว่า  “ยังดีนะที่พวกเราลงจากรถเสียก่อน&rdquo....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1098 , 12:00:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

สำนักอำนวยการแห่งหนึ่งเปิดประชุมอภิปรายในหัวข้อเรื่อง  “ห้ามผู้ปฎิบัติงานดื่มเหล้าในที่ทำงาน”  การประชุมดำเนินไปอย่างดุเดือดเผ็ดมัน  ในที่สุดก็ผ่านมติ  “ห้ามสุรา”  อย่างเป็นเอกฉันท์  และแล้ว  สมาชิกในที่ประชุมต่างยกแก้วเหล้าขึ้นเพื่อเป็นการดื่มฉลองให้กับมติที่ชาญฉลาด ***บ่อยครั้งที่พวกเรามักจะใช้ท่าทีที่เข้มงวดปฏิบัติต่อผู้อื่น  แต่มักจะละเลยหรือหย่อนยานต่อตนเอง *****....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 31 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1125 , 09:43:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

        นายสามขับรถอยู่บนถนนที่เล็กและแคบกลางเขา  ขณะที่กำลังชื่นชมภาพวิวทิวทัศน์ที่สวยงามไปด้วยอยู่นั้น  มีรถบรรทุกสวนมา  โชว์เฟอร์หมุนกระจกลงและตะโกนด้วยเสียงอันดังว่า  “หมู”         นายสามยิ่งคิดยิ่งโมโห  เขาหมุนกระจกลงแล้วตะโกนด่ากลับไปว่า  “มึงสิหมู”         เสียงด่าเพิ่งหลุดปาก  รถของเขาก็ชนเข้ากับหมูฝูงหนึ่งที่กำลังเดินข้ามถนน ***อย่าตีความความหวังดีของผู้อื่นอย่างผิ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 29 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 684 , 09:54:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

สมัยพุทธกาล  ในเมืองสาวัตถีมีหญิงนางหนึ่งขยันขันแข็งมาก  นางทำความสะอาดถนนซอกซอยทุกๆ วัน  และเนื่องจากงานที่นางทำทำให้เสื้อผ้านางสกปรกจนเหม็นคลุ้ง  ผู้คนในเมืองพากันรังเกียจนาง พอเห็นนางเข้าต่างมักจะเอามือปิดจมูกแล้วเดินอ้อมหนีไปทางอื่น       พระพุทธเจ้าเชิญนางให้มาฟังธรรม  ให้กำลังใจบอกนางให้ปฏิบัติบำเพ็ญเพียรอย่าได้ท้อ ผู้คนในเมืองต่างคัดค้าน  วิ่งมาหาพระองค์แล้วทูลถามว่า      “ข้าแต่พระองค....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 26 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 683 , 12:34:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปุจฉา:ชีวิตช่างเหนื่อยนัก  ทำอย่างไรจึงจะเบาสบาย วิสัชนา:การที่ชีวิตต้องเหนื่อย  ครึ่งหนึ่งมาจากต้องการอยู่รอด  อีกครึ่งหนึ่งมาจากกิเลสตัณหาและการไปเปรียบเทียบกับผู้อื่น....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 655 , 10:36:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อจิตนิ่ง  ยิ่งเห็นธรรม  นำกระจ่าง เมื่อจิตว่าง  วางได้  ไม่ฟุ้งซ่าน เมื่อจิตปลง  ไม่หลงอบาย  ไปตามกาล กิเลสมาร  ต้านดูสิ  วิปัสสนา   ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 799 , 17:19:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

      ฉันเพิ่งรู้ ดูเป็น เห็นตัวโง่ คล้องห่วงโซ่ โชว์ความเขลา เมาโมหะ ภาพมายา คว้าแน่น ไม่ลดละ แต่สัจจะ ชนะใจ จึงได้วาง       ทุกสิ่งอัน พันอื่น อีกหมื่นแสน ที่โลดแล่น แก่นแท้ คือความว่าง ว่างคือรูป รูปคือว่าง อย่าแคลงคลาง ต้องปล่อยวาง ย่างเข้าสู่ สุญญตา....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 16 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 758 , 13:17:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       ยามดีใจ ไม่ทุกข์ สุขก็เกิด อย่าเพลินเพลิด เกิดทุกข์ สุขหดหาย เพราะมีสุข ทุกข์จึงมี เร่งคลี่คลาย แก้ให้หาย คายทุกข์สุข ด้วยวางลง  ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 670 , 13:07:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปุจฉา:ทำอย่างไรจึงจะเกิดความสมดุลระหว่างความสุขกับความทุกข์ วิสัชนา:คนเรามีหัวใจเพียงดวงเดียว แต่มีสองห้อง  ห้องหนึ่งความสุขอาศัยอยู่ อีกห้องหนึ่งความทุกข์อาศัยอยู่  จงอย่าหัวเราะดังเกินไป  เพราะอาจจะไปปลุกให้ความทุกข์ตื่นได้....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 8 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 702 , 10:14:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ปุจฉา: มีคนพูดว่าเวลาทำให้ความรักจืดจางลง  พระองค์ทรงเห็น อย่างไร วิสัชนา:ความรักทำให้คนลืมเวลา  แต่เวลาก็ทำให้คนลืมความรัก....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 5 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 695 , 09:10:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     ยามสูญเสีย เพลียกาย ใจก็เปลี้ย อ่อนละเหี่ย เสียสิ้น ซึ่งความหวัง ความลำบาก ทับถม ประเดประดัง แทบคลุ้มคลั่ง ดั่งคนบ้า พาอับจน       เพราะมีท่าน ตถาคต ปลดความเศร้า พุทธเจ้า ทรงช่วยคลาย หายฉงน สรรพสิ่ง บนโลก ไร้ตัวตน ที่มีผล เพียงชั่วคราว ใช่นิรันดร์       เมื่อฉันนิ่ง ยิ่งเห็น เป็นอย่างว่า สุญตา คือสัจจะ ละซึ่งขันธ์ เมื่อก้าวข้าม ตัวตน ก็ตื่นพลัน และฝั่งนั้น ฉันรู้ว่า มาใกล้ตัว  ....

อ่านต่อ

Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 564 , 09:09:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     ยามสูญเสีย เพลียกาย ใจก็เปลี้ย อ่อนละเหี่ย เสียสิ้น ซึ่งความหวัง ความลำบาก ทับถม ประเดประดัง แทบคลุ้มคลั่ง ดั่งคนบ้า พาอับจน       เพราะมีท่าน ตถาคต ปลดความเศร้า พุทธเจ้า ทรงช่วยคลาย หายฉงน สรรพสิ่ง บนโลก ไร้ตัวตน ที่มีผล เพียงชั่วคราว ใช่นิรันดร์       เมื่อฉันนิ่ง ยิ่งเห็น เป็นอย่างว่า สุญตา คือสัจจะ ละซึ่งขันธ์ เมื่อก้าวข้าม ตัวตน ก็ตื่นพลัน และฝั่งนั้น ฉันรู้ว่า มาใกล้ตัว  ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 4 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 732 , 08:23:02 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

        หลังอาหารเย็น  พ่อพาผมไปที่สวนสาธารณะ  ตอนเดินผ่านปากซอย  เห็นชายวัยกลางคนเสื้อผ้ามอมแมมคนหนึ่งนั่งอยู่ริมทาง  กำลังสีซอ  แต่เสียงดนตรีที่ดังออกมานั้นฟังไม่เสนาะ  ด้านหน้าของเขามีชามเก่าๆ ใบหนึ่ง  ในชามมีเหรียญอยู่สี่ห้าเหรียญ  ดูท่าไม่ค่อยมีใครให้เงินเขาเลย  พ่อหยุดลงฟังเสียงดนตรีสักครู่แล้วพูดกับผมว่า          “พวกเราได้ฟังดนตรีของเขาแล้วก็ควรให้เงินเขาบ้าง  ส่งเงินให้เขาสิลูก”....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 3 มกราคม 2559
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 789 , 10:29:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

      ฉันเพิ่งรู้ ดูเห็นค่า กัลยาณมิตร เพื่อนสนิท ชิดใกล้ มาแต่เกิด น่าเสียดาย เพิ่งเห็น ความดีเลิศ ว่าประเสริฐ เลิศแล้ว ลมหายใจ       ยามฉันเกิด โลภะ หรือโมหะ อีกโทสะ ขยะใจ ชวนโหยไห้ มีแต่เธอ เท่านั้น ที่เข้าใจ ชะลอไว้ ให้ดู รู้ตื่นตัว  ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 29 ธันวาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 890 , 08:08:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

“แม่จ๋า  หนูจะไปสวรรค์แล้ว  ที่นี่เหนื่อยเหลือเกิน”  เธอพูดจบก็กระโดดลงมาจากชั้น 21 ของสำนักงานที่เธอทำงานอยู่         ภายในอ้อมกอดของแม่ที่หัวใจแตกสลาย  เด็กสาวตัวเย็นแข็งทื่อ  ผู้เป็นแม่แทบจะบ้าคลั่ง  เธอรู้สึกผิดแต่ก็สายเสียแล้ว         นี่เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น          เนื่องจากพ่อและแม่เป็นคนฉลาด  มีความสามารถ  มีฐานะหน้าตา  จึงอยากให้ลูกเก่งเหมือนตน  ทั้งๆ ที่ลูกมิได้มีไอคิวเ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 ธันวาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 571 , 09:22:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

        คุณย่ายาย  ทั้งหลาย  อย่าหลงผิด หลายชนิด  คิดแล้ว  ควรคิดใหม่ เชื่อพระพุทธ  หลุดแล้ว  อย่าเชื่อใคร ขืนเชื่อไป  ไม่แคล้ว  มีแววเขลา         พระผู้มี  พระภาค  ทรงตรัสไว้ อันใดใด  ในโลก  ล้วนว่างเปล่า ขออย่าได้  ทำความดี  แฝงความเมาห์ เพราะความเขลา  จริงแท้  แพ้ตัวเอง         หลอกให้ปล่อย  นกปลา  พาพ้นเคราะห์ เพื่อสะเดาะ  ทุกข์ภัย  มาข่มเหง แต่นกปลา  ผิดไร  คิดแล้วเซ็ง จับยกเข่ง  เพื่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 ธันวาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 881 , 14:43:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

         อาจารย์บอกศิษย์ว่า  “บนโต๊ะมีแอ็ปเปิ้ลอยู่สามลูก  เจ้าเอาไปกินลูกหนึ่งสิ”         “ขอบพระคุณอาจารย์ครับ”……อร่อยมากเลยครับอาจารย์”         “แอ็ปเปิ้ลสามลูก  เจ้ากินไปลูกหนึ่ง  ตอนนี้จะมีแอ็ปเปิ้ลกี่ลูก”         “สามลูกครับ”         “หือ  ทำไมยังคงมีแอ็ปเปิ้ลสามลูกล่ะ”         “สองลูกอยู่บนโต๊ะ  อีกลูกหน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 ธันวาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 742 , 09:26:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

          ครั้งหนึ่ง  อาจารย์เซนเต้าเชียนได้ออกธุดงค์กับสหายรักจงเหวียน  ระหว่างทางจงเหวียนอดทนต่อความวิบากและเหน็ดเหนื่อยไม่ไหว  จึงละความเพียรเรียกร้องที่จะหันหลังกลับ           เต้าเชียนปลอบใจเขาว่า  “ในเมื่อพวกเราปวารณาแน่วแน่ว่าจะออกธุดงค์ศึกษาด้วยความเพียร  และออกเดินมาไกลแล้ว  การละทิ้งกลางคันช่างน่าเสียดายเป็นอย่างยิ่ง  เอาอย่างนี้  ระหว่างทางอะไรที่ข้าทำแทนท่านได้ข้าจะทำแทนท่าน  แต่มี....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 ธันวาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1142 , 08:47:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

วันหนึ่ง  พระพุทธเจ้ารอให้ศิษย์ทั้งหลายกลับจากการบิณฑบาตรแล้วจึงถามเหล่าศิษย์ว่า           “การที่พวกเจ้ายุ่งอยู่กับการอุ้มบาตรขอทานนั้น  ที่แท้แล้วเพื่ออะไรกัน”         เหล่าศิษย์พนมมือขึ้นตอบอย่างนอบน้อมว่า           “พุทธะ  ก็เพื่อจะหล่อเลี้ยงชีวิต  เจริญรูปกายให้ชีวิตบริสุทธิ์เพื่อการหลุดพ้น”           พระพุทธเจ้าใช้แววตาที่ใสบริสุทธิมองดูเหล่าศิษย์ไปรอบๆ  แล้วถามอย่าง....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 30 พฤศจิกายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 845 , 09:24:20 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

หญิงวัยสี่สิบเศษพาลูกชายมายังสวนหย่อมที่อยู่ด้านหลังบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง  พวกเขานั่งลงบนเก้าอี้ม้ายาวและเริ่มรับประทานของว่างที่นำติดตัวมา  สักครู่  เธอโยนกระดาษที่ห่ออาหารลงบนพื้น  ไม่ไกลออกไปมีชายชราคนหนึ่งกำลังตัดแต่งกิ่งไม้อยู่  เขาไม่พูดอะไรเดินมาเก็บเศษกระดาษดังกล่าวนำมันทิ้งลงในถังขยะข้างๆ           ผ่านไปสักครู่  เธอโยนกระดาษลงพื้นอีก  ชายชราเดินมาเก็บลงในถังขยะอีกครั้ง  เธอทำเช่นนี้อยู่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 28 พฤศจิกายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 840 , 07:55:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

        เธอของฉัน  ฉันของเธอ  มีจริงหรือ จะยึดถือ  ยื้อเอาไว้  ช่างน่าขัน ตัวของเรา  เล่าจริงแท้  ของใครกัน แม้แต่ฉัน  ยังไม่ใช่  ของฉันเลย           พุทธองค์  ทรงตรัสไว้  ให้ตระหนัก เดินตามมรรค  คำตอบ  ได้เฉลย สรรพสิ่ง  เคยว่าง  ว่างเหมือนเคย อย่าละเลย  ไตรลักษณ์  จักแจ้งเอง *****....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 27 พฤศจิกายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 848 , 09:34:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

          รถบัสใหญ่อัดแน่นไปด้วยผู้โดยสาร  หญิงวัยกลางคนหลายคนในมือยังอุ้มเด็กน้อยยืนเบียดจนเซถลาก็มี  รถแล่นมาถึงตีนเขาถนนค่อนข้างขรุขระ  เสียงร้องของเด็กทำให้ผู้คนรู้สึกกังวลใจ  รถคันนี้เดิมทีบรรทุกได้เพียง 45 คน  แต่นี่อัดเข้าไป 65 คนเนื่องจากเป็นเทศกาลกลับบ้านในวันหยุดยาวนั่นเอง           ไม่นานก็ได้ยินเสียงตะโกนขึ้นของหญิงอ้วนหน้าตาสะสวยวัยสามสิบต้นๆ ว่า  “ขอทางด้วย  จะตรวจตั๋ว”  เธ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 พฤศจิกายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 777 , 07:41:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

อาจารย์เซนม่อเหลยมีศิษย์น้อยคนหนึ่งชื่อว่าตงหยัง           ศิษย์น้อยผู้นี้เห็นศิษย์พี่ทั้งหลายต่างพากันไปศึกษาธรรมะเซนกับอาจารย์ทั้งเช้าทั้งเย็น  อาจารย์มักให้การบ้านมาทำเพื่อฝึกจิตให้สงบ  ดังนั้น  เขาจึงไปขอคำชี้แนะจากอาจารย์บ้าง           “รออีกสักหน่อย  เจ้าอายุยังน้อยนัก”           แต่ตงหยังยืนยันแน่วแน่จะเรียนรู้ธรรมะเซน  อาจารย์จึงตอบตกลง           ตอนค่ำ  ตงหยังกราบอาจารย์สามคร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 24 พฤศจิกายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1037 , 11:21:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

       ค่ำคืนหนึ่งในฤดูหนาว  ผมเข้าแถวรอรถประจำทางอยู่เช่นเคย  ขณะที่มีคนรอแถวอยู่ราว 5-6 คน อย่างสงบและเป็นระเบียบอยู่นั้น  ไกลออกไปหน่อยมีชายคนหนึ่งกำลังจูงสุนัขเดินมา  ภายใต้แสงไฟริมทาง  เงาของเขาดูคล้ายเปล่งประกายสีทองสะดุดตา  เมื่อเข้ามาใกล้ร่างกายของเขาดูสูงใหญ่  เอวตรง  สุนัขสายพันธุ์เยอรมันมีสายจูงแบบมืออาชีพเดินแนบข้างตัวเขา โอ้  คนตาบอด  ผมเห็นเขาเดินช้าๆ มาหยุดอยู่ใกล้กับแถวรอรถโดยสาร    ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 13 พฤศจิกายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 718 , 08:48:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

        ชายชราผู้หนึ่งถือโทรศัพท์มือถือเดินเข้าร้านซ่อมโทรศัพย์ในอาการที่อ้างว้างโดดเดี่ยว  เด็กสาวบริกรในร้านตรวจดูโทรศัพท์แล้วบอกเขาว่าโทรศัพท์ของเขาไม่ได้เสีย  ชายชราฟังแล้วแววตาดูงงงวย  สักครู่  เขาถึงกับร้องไห้ออกมาและพูดว่า         “แล้วทำไมฉันไม่ได้รับสายที่เรียกเข้าของลูกๆ เลยล่ะ”         จากนั้น  เขาเดินออกจากร้านอย่างเศร้าเสียใจ.........         ทันใดนั้น  เด็กสาวบริกรน้ำตาไห....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 พฤศจิกายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 701 , 08:02:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ในวันที่อากาศร้อนมาก  ดอกไม้ข้างศาลาวัดถูกแดดเผาจนแห้งเหี่ยว        “โอ้คุณพระช่วย  รีบเอาน้ำมารดเร็ว”  เณรน้อยตะโกนพลางวิ่งไปหิ้วถังน้ำมา        “อย่าร้อนใจ” เจ้าอาวาสพูดห้าม  “ตอนนี้แดดจ้ามาก  เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็น  มันคงตายแน่  รอให้เย็นหน่อยค่อยรดน้ำ”        ตอนเย็น  ดอกไม้กระถางนั้นเกือบจะกลายเป็นดอกไม้แห้ง  “ไม่รดให้มันตั้งแต่ตอนนั้น......”  เณร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 3 พฤศจิกายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 646 , 13:32:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

        สิงโตตัวหนึ่งเห็นหมาบ้าเดินใกล้เข้ามา  มันรีบเดินเลี่ยงไปทางอื่น  ลูกสิงโตพูดกับพ่อว่า  “เสือพ่อยังกล้าสู้กับมัน  แต่เจอหมาบ้าตัวเดียวพ่อกลับเดินหลบ  ช่างขายหน้าจริงๆ”         “ลูกพ่อ  การเอาชนะหมาตัวหนึ่งนั้นเป็นเรื่องมีเกียรตินักหรือ” ลูกสิงโตส่ายหัว  “หากโดนหมาบ้ากัดมิยิ่งซวยกว่าหรือ”  ลูกสิงโตพยักหน้า  “มิใช่ว่าใครล้วนคู่ควรที่เราจะต่อกรด้วย&rdq....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 27 ตุลาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 699 , 09:24:37 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     อันดอกไม้  ในกระจก  ของจริงไม่ เหตุไฉน  ใจยังไขว่  ให้เศร้าหมอง คว้าเดือนดาว  เงาในน้ำ  มาครอบครอง ตื่นเถิดน้อง  ของมันหลอก  ชอกช้ำใจ      ตะเกียงใจ  จุดไว้  ให้สว่าง เพื่อส่องทาง  ย่างเยื้อง  เรืองแสงไข ชีวิตคน  สูตรสำเร็จ  มีที่ใด จงอย่าให้  โลภโกรธหลง  พางงงวย        เมื่อรู้มาก  รู้น้อย  ต้องรู้พอ จะเกิดก่อ  กุศลกรรม  เป็นตัวช่วย สุขหรือทุกข์  อยู่ที่ใจ  ใช่ความรวย เมื่อชีพม้วย  ร....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 26 ตุลาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 688 , 08:59:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

ชายตัดฟืนคนหนึ่งอาศัยอยู่ใกล้ภูเขาผู่ถวอ  เป็นคนขยันขันแข็ง  ทำงานหามรุ่งหามค่ำ  แต่ครอบครัวก็ยังคงกินไม่ค่อยอิ่ม  เมียของเขาไหว้พระทุกวัน  อธิษฐานด้วยความศรัทธาขอให้พระเมตตาช่วยด้วย         วันหนึ่ง  ระหว่างทางกลับบ้าน  ชายตัดฟืนขุดพบอรหันต์ทองคำองค์หนึ่งใต้ต้นไม้ใหญ่  เขากลายเป็นเศรษฐีชั่วพริบตา  ซื้อที่ซื้อทาง  ชีวิตความเป็นอยู่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ  นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดี  แต่เขากลับดีใ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 23 ตุลาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 968 , 17:12:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     ธรรมะคือ  คัมภีร์  ไร้อักษร พึงสังวรณ์  ทุกกระทำ  ย้ำเตือนจิต หาใช่เป็น  สิ่งที่ใคร  เนรมิต ประกาศิต  ดินฟ้า  พาให้เป็น      ธรรมะคือ  แนวทาง  ที่พุทธะ เสียสละ  ละกิเลส  จึงแลเห็น ธรรมะคือ  ธรรมชาติ  ที่มันเป็น ที่ซ่อนเร้น  เป็นธรรม  ที่ธรรมดา *****         ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 21 ตุลาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 880 , 07:27:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     หากมนุษย์เรา  เอาศีลห้า  ยึดในจิต พาชีวิต ให้สงบ พบสุขสันต์ ศีลข้อหนึ่ง ว่าปาณา อย่าฆ่ากัน เธอกับฉัน สรรพสัตว์ ล้วนภราดา      ศีลข้อสอง อทินนา อย่าขโมย อย่าได้โหย หาอยาก มากตัณหา ของของใคร ของใคร ใช่ของข้า อย่ายึดมา เหมาว่า เป็นของกู      ศีลข้อสาม ว่ากาเม อย่ามิจฉา จิตต่ำช้า หมายังอาย ช่างอดสู จงชั่งใจ ใช้สติ ตรึกตรองดู หมั่นเช็ดถู กระจกจิต พิชิตมาร      ศีลข้อสี่ ว่ามุสา อย่าโกหก ใช่แค่เรื่อ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 19 ตุลาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 591 , 10:44:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     พุทธะ  ผู้ตื่นรู้                คือคุณครู  ผู้ชี้ทาง หาใช่  เป็นผู้สร้าง               อย่าแคลงคลาง  ทางเดิมมี ทรงสอน  เห็นไตรลักษณ์     ให้รู้จัก  อริยสัจสี่ อย่ามัว  ยึดกระพี้               เร่งเร็วรี่  เพียรทางธรรม      ผู้คน  ทุกวันนี้               ล้วนมากมี  กิเลสกรรม ไม่ยึด  ในแก่นธรรม            ติดรูปนาม  ตามกันไป      ทรงชี้  ให้เห็นจันทร์        แต่กลับหัน  ดูนิ้วได้ ศาสนาพุทธ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 5 ตุลาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 600 , 11:28:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

        หากว่าต้นไม้ต้นหนึ่งสามารถออกผลเป็นผลไม้หลากชนิดและสมมุติว่าผลไม้แต่ละชนิดเป็นลูกๆ          “เฮ้  ฉันคือส้มที่มีรสหวานที่สุด”         “ฉันเป็นมะพร้าวรสเยี่ยมนะ”         “ฉันคือเชอร์รี่  สวยและสูงค่าสุด”         “ฉันคือแอ็ปเปิ้ล  มีคุณค่าทางโภชนาการมาก”         “ฉันคือลิ้นจี่ที่เนื้อแน่นสมบูรณ์ที่สุด”         แม่ต้นไม้พูดกับลูกๆ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 2 ตุลาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 691 , 08:43:05 น.  
หมวด : นักเรียน/นักศึกษา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

เมื่อแก้วใบหนึ่งเติมเต็มไปด้วยนมวัว   ผู้คนก็จะบอกว่า  “นี่คือนมวัว”        แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นน้ำมันพืชแล้ว  ผู้คนก็จะบอกว่า  “นี่คือน้ำมันมืช”        ต่อเมื่อแก้วใบนั้นว่างเปล่าแล้วเท่านั้น  ผู้คนจึงจะมองเห็นและบอกว่า  “นี่คือแก้วใบหนึ่ง”        เช่นเดียวกัน  ยามที่จิตใจเราเต็มไปด้วยอคติ ยึดติด  อำนาจ  สมบัติ  ยามนั้นมันจะไม่ใช่ตัวเราเองอีกแล้ว *****....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 29 กันยายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 946 , 10:01:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ร้านตีเหล็กที่อยู่ในซอยเปลี่ยวแห่งหนึ่ง  มีชายชราอาศัยอยู่เพียงผู้เดียว  ปัจจุบันไม่มีใครมาจ้างให้ตีเหล็กเพื่อทำเครื่องมืออะไรอีกแล้ว  เขาจึงเปลี่ยนมาขายของใช้ประจำวันที่ทำด้วยเหล็กแทน  การค้าจึงซบเซามาก  บางทีวันทั้งวันก็ยังไม่มีลูกค้าเข้าร้านมาเลย  ชาวบ้านจึงมักจะเห็นภาพที่ชายชรามือถือป้านชากระดกขึ้นดื่มชา  นั่งฟังวิทยุอยู่หน้าร้าน  เขาไม่เคยเอ่ยปากเชิญชวนลูกค้าช่วยซื้อของ  การเปิดร้านของเขา  เป้าห....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 กันยายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1097 , 07:50:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

อาจารย์ถามศิษย์ว่า  “ถ้าหากชาตินี้เจ้าไม่ได้เกิดเป็นคน  เจ้าอยากเป็นนกที่เหินบินไปทั่ว  หรือเป็นปลาที่ว่ายไปในน้ำอย่างอิสระเสรี”        “ในวัยหนุ่ม  ผมอยากเป็นนกที่เหินบินไปทั่ว  ในวัยชราก็อยากเป็นปลาที่ว่ายในน้ำอย่างสุขสงบ”        “ดีมาก”        “แล้วท่านอาจารย์ล่ะครับ”        “อ้อ  จะเป็นปลา  เป็นนกก็ไม่เป็นไร  ตอนเป็นปลาก็เป็นปลา  ตอนเป็นนก....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 26 กันยายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1035 , 07:53:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

        คืนเดือนเพ็ญ สิบห้าค่ำ ย้ำเตือนจิต ให้พินิจ คิดตรอง มองสัจจะ จันทร์จะเต็ม แหว่งเว้า คือธรรมะ มิอาจจะ เปลี่ยนแปลง แย้งกฏเกณฑ์         ชีวิตคน มีด้วยหรือ ยิ้มตลอด ล้วนแทรกสอด ทุกข์โศก ปมด้อยเด่น มองชีวิต แนวพุทธะ ที่ควรเป็น แล้วจะเห็น แสงสว่าง สู่มรรคา               ***** ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 23 กันยายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1337 , 12:05:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ต้นไม้ต้นหนึ่งกำลังจะเฉาตาย  แต่มันตายอย่างสงบ         “นี่เป็นการตายของต้นไม้  แต่ก็เป็นการเกิดของถ่าน  ต่างกันที่รูปนามเท่านั้น  ตอนที่ฉันเป็นต้นไม้  ฉันให้ความร่มเย็นแก่ผู้คน  ตอนฉันเป็นถ่าน  ฉันให้ความอบอุ่นแก่ผู้คน”         “หลังจากที่ถ่านถูกเผาจนเหลือเพียงเถ้าล่ะ  จะเป็นยังไง”         “ฉันจะคืนสู่สภาพเดิมเป็นผงธุลีดินอีกครั้ง  บำรุงต้นไม้ต่อไป” *** จะเป็น....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 กันยายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 742 , 09:23:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

   ในหอพักนักเรียนแห่งหนึ่ง  นักเรียนทั้งหมดกำลังนอนพักกลางวันกัน  เด็กหญิงที่อยู่เตียงหมายเลข 3  กำลังแอบย่องไปที่หัวเตียงหมายเลข 1  เธอเหลือบไปที่เตียงแวบหนึ่งแล้วหยิบเอาผงซักฟอกที่หัวเตียงเทลงในกะละมังตัวเอง  จากนั้นคลานขึ้นเตียงตัวเอง  ไม่ลืมที่จะหันไปดูเด็กหญิงบนเตียงหมายเลข 1  อีกครั้ง  เห็นเธอกำลังนอนหลับอย่างมีความสุข  ท่วงท่าเหมือนเดิม        บ่ายวันต่อมา  เด็กหญิงเตียงหมายเลข 3 จะซักผ้า   ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 กันยายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 857 , 08:50:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  วันหนึ่ง  ฉันพาลูกชายไปซื้อของในซุปเปอร์มาเก็ต  มาถึงเคาท์เตอร์คิดเงิน  แถวยาวมาก  เจ้าลูกชายขาดความระวังเลื่อนเอารถเข็นไปชนถูกคนข้างหน้า  คนคนนั้นหันมาแสยะยิ้มให้    ลูกชายตกใจ  ที่แท้  คือเด็กดาวน์ซินโดรมคนหนึ่ง  ดูจากรูปร่างหน้าตาแล้วอายุคงจะราวสิบขวบ  น้ำลายยืดย้อยที่มุมปาก         มือซ้ายของเขาถือขวดซีอิ๊วเปล่าใบหนึ่ง  มือขวาถือขวดซีอิ๊วที่ยังปิดผนึกอยู่แล้วเปรียบเทียบดูอย่างจริงจัง  คนที่บ้....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 9 กันยายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 832 , 08:44:17 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

 เราจิบชา หาได้ต่าง จิบชีวิตหากดวงจิต  คิดด้วยธรรม  ไม่หลุดหลงความขมผ่าน  หวานชุ่มคอ  รสชาติคงอานิสงค์  องค์รวม  ร่วมรูปนาม     ชีวิตคน  ก็เหมือนชา  เคยขื่นขมจงตื่นรู้  อย่าตรอมตรม อย่าคร้ามขามเห็นความดี ที่อยู่ใน สิ่งไม่งามใต้ฟ้าคราม  ยอดคน คนเหนือคน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 กันยายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 706 , 08:57:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ทุกชีวิต ต่างอิงแอบ แนบด้วยกันเธอพึ่งฉัน ฉันพึ่งเธอ จึงอยู่ได้หากมีดิน แต่ไม่มี น้ำลมไฟโลกไฉน จะคงอยู่ ดูให้ดี     เรือพึ่งน้ำ ย้ำตำนาน เสือพึ่งป่าคงเห็นค่า องค์รวม ร่วมวิถีเหมือนเราเห็น ไส้เดือน ในดินดีทำหน้าที่ พรวนดิน ไม่เฉยเมย     ไร้แสงอาทิตย์ คิดหรือว่า จะมีฝนน้ำไม่หล่น เพราะไม่ถูก เผาระเหยคนไม่ทุกข์ อยู่สบาย สุขจนเคยย่อมละเลย คนยาก หากพบเจอ     มนุษย์เรา หากมี เมตตาจิตยอมอุทิศ คิดเผื่อแผ่  ใ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 กันยายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 943 , 09:58:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                พุทธธรรม คำสอน ของพุทธะ คือสัจจะ คือความจริง ของทุกสิ่ง คือธรรมชาติ คือจักวาล ใช้อ้างอิง วิเศษยิ่ง กว่าสิ่งใด ในโลกา      ธรรมลึกล้ำ กว้างใหญ่ แผ่ไพศาล แสนกัปกาล กว่าได้พบ ประสบหนา คือผลบุญ คือกุศล ที่ทำมา ก่อศรัทธา ยามได้ยล ยินเสียงธรรม      ขอเราท่าน อย่าประมาท ในชีวิต อย่าได้ติด ยึดกระพี้ พาถลำ แก่นสารจริง อิงอ้าง คือพระธรรม ใส่ใจจำ ความหมายแท้ แก้คลายปม      เรามาว....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 15 สิงหาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1716 , 07:40:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     ลูกแม่  วันนี้เจ้าทำเนียนอีกแล้วด้วยการบอกว่าราคาบ้านกำลังขึ้นอยู่เรื่อยๆ หากยังไม่ตัดสินใจทำอะไร  วันหลังเจ้ากับคนรักก็อาจจะไม่มีบ้านช่องจะอยู่         แม่มองเจ้าแล้ววางเฉยไม่ได้พูดว่า “เดี๋ยวแม่ซื้อให้”  อย่างที่เจ้าหวังเอาไว้  ในบรรยากาศที่เงียบงันเช่นนี้  เจ้าวางตะเกียบเดินออกไปเลย         แม่มองตามหลังเจ้าทางหน้าต่าง  เจ้าดูผอมสูง  ขี้เกียจ  เอาแต่ใจตนและไม่จริงจังกับอะไรซะเลย....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 สิงหาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1193 , 07:43:04 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     หญิงคนหนึ่งเฝ้าพรรณาถึงความทุกข์ยากลำบากของตนเองไม่เลิกไม่รา  พระอาจารย์จึงพูดขึ้นว่า  “ความทุกข์ของเจ้านั้นมากมายเสียจริงๆ นะ”         “เจ้าค่ะ  คนอื่นสาธยายความทุกข์อย่างมากใช้เวลาแค่สามวันสามคืน  แต่ฉันคงต้องใช้เวลาสามปี”         “แล้วที่ว่าทุกข์ยากลำบากนั้นน่ะ  มันตอนไหนรึ”         “เมื่อหลายปีก่อนเจ้าค่ะ”         “นั่นมันเป็นอดีตไปแล....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 9 สิงหาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1158 , 08:45:09 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

     สรรพสัตว์ในโลกนี้ล้วนมีพุทธจิต  ล้วนเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฎ  จะเกิดเป็นเทพ  มนุษย์ หรือเดรัจฉาน  ต่างขึ้นอยู่กับกรรมที่ตนเองได้กระทำไว้ในชาติต่างๆ  นั่นก็คือ กฏแห่งกรรม         แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทั้งมนุษย์และสัตว์ไม่แตกต่างกันเลยแม้แต่น้อย  นั่นก็คือ  ความรักของแม่  ความรักที่ยิ่งใหญ่  ที่ไม่หวังหรือต้องการสิ่งตอบแทน  ดังนิทานเรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นจริงดังต่อไปนี้        ที่ชายทะเลฮว๋างไห่  ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 7 สิงหาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 836 , 09:00:00 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     กาลครั้งหนึ่ง  พระอานนท์กำลังเข้าเมืองไปบิณฑบาตร  ได้เห็นเด็กชายกลุ่มหนึ่งกำลังประลองฝีมือยิงธนูกันโดยใช้รูเล็กๆ บนประตูเมืองเป็นเป้าธนู  เด็กๆ แต่ละคนเก่งกาจสามารถมาก   สามารถยิงลูกศรเข้าช่องรูเล็กๆบนประตูนั้นได้โดยไม่พลาด เป้าแม้แต่น้อย  ให้พระอานนท์รู้สึกอัศจรรย์ใจยิ่งนัก       กลับจากบิณฑบาตร  พระอานนท์จึงทูลบอกกับพระพุทธเจ้าเรื่องยิงธนู  พระองค์ตรัสถามอานนท์ว่า       “อานนท์  เจ้า....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 30 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 836 , 08:55:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     อาสาฬหบูชา มาบรรจบ ครบอีกรอบ ขอน้อมนอบ วันทา อภิวาท สัพพัญญู ผู้รู้แจ้ง ยิ่งกว่าปราชญ์ มนุษยชาติ ได้อานิสงส์ ในเพลา      ผลบุญถึง ผลงานพร้อม จึงบังเกิด สุดประเสริฐ พระประทาน ปฐมเทศนา ปัญจวัคคีย์ เกิดไตรรัตน์ แต่นั้นมา ทั่วทิศา ส่องแสงธรรม สว่างใจ ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 27 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 802 , 08:46:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     พระมหา ศาสดา นามพุทธะ สิทธัตถะ ชนะใจ ได้ตรัสรู้ พบสัจจะ คือแสงธรรม สู่วิญญู เพื่อกอบกู้ จิตวิญญาณ ชาวโลกา      หาใช่เพียง เป็นพระ ผู้ไถ่บาป มารศัตรู ศิโรราบ ทั่วทิศา ทรงเป็นแพทย์  วินิจฉัย มวลโรคา เห็นที่มา ของเหตุ แห่งทุกข์ตรม      อริยสัจสี่ ชี้ให้ เห็นประจักษ์ อีกไตรลักษณ์ หลักคิด เหตุผลสม ทุกข์สมุทัย นิโรธมรรค น่าชื่นชม เพื่อแก้ปม แห่งทุกข์ ที่แยบคาย      คำว่าทุกข์ คือสภาพ ของการป่วย หากจะช....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 24 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 630 , 10:10:31 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

เปรียบมนุษย์ดั่งดอกไม้ ช่างคล้าย กันนา เช้าเบ่งบานพอสาย ร่วงแล้ว อันสรรพสิ่งละลาย เป็นหนึ่ง เดียวกัน ธรรมสัจจะไม่แคล้ว ถูกต้อง ตามเกณฑ์ ธรรมะชี้ทางสว่างนั้น เร่งหา พากเพียร อย่าปล่อยให้เวลา ล่วงล้ำ อันผู้ที่นอนตา หลับนิ่ง ในโลง หาใช่แก่ด้วยซ้ำ ที่ต้อง ลาตาย  ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 22 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 814 , 07:49:44 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     ฉันถือศีล ภาวนา สมถะ เพื่อลดละ กิเลส เหตุทุกขัง รู้แจ้งซึ่ง ถึงแก่นธรรม อนิจจัง อีกทั้งยัง เห็นชัด อนัตตา      พุทธองค์ ทรงสอน เจริญมรรค ให้ประจักษ์ ชัดแล้ว มิต้องหา ดับสมุทัย ถึงนิโรธ ด้วยมรรคา ชาวประชา พ้นทุกข์ พบสุขพลัน      แต่ที่สุด ของที่สุด คือหลุดพ้น ไม่ต้องทน วนว่าย ในทุกข์ขันธ์ ใช้ความเพียร เผากิเลส ให้สิ้นพลัน แหละเมื่อนั้น จึงก้าว สู่นิพพาน....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 648 , 09:27:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ฉันห่มผ้า ให้ต้นไม้ ใช้หญ้าฟางมันอ้างว้าง กลางแดด ที่แผดเผาให้ฟางคลุม รอบโคน เพื่อได้เงาและแบ่งเบา ความร้อน ผ่อนให้เย็น     ต้นไม้คือ ชีวิต ลิขิตร่วมธรรมารวม สรรพสิ่ง หาได้เว้นมันคือเรา เราคือมัน ร่วมกันเป็นคือเฉกเช่น องค์รวม ร่วมชะตา     มีแต่ดิน ไม่มีน้ำ ช้ำแน่แน่แต่ขอแค่ ดินน้ำ ไม่ได้หนายังต้องการ อากาศ  อีกด้วยนาช่วยนำพา ชีวิต พิชิตภัย     อันคนเรา กับต้นไม้ ก็ไม่ต่างทุกก้าวย่าง ปรับเปลี่ยน อย่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 13 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 817 , 10:30:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     เฮงเฮงเฮง รวยรวยรวย ให้สวยด้วยคุณพระช่วย ได้สมมาด ปรารถนาคนส่วนใหญ่ เข้าวัด ภาวนาด้วยศรัทธา กล้าแกร่ง หวังแรงบุญ     บ้างบนบาน  ศาลกล่าว ขอนี่นั่นเพราะว่าฉัน ศรัทธา ทั้งเกื้อหนุนให้ไปหนึ่ง ขอกลับสิบ อย่าขาดทุนเพราะได้จุน ได้เจือ ไว้มากมาย     องค์พุทธะ ศาสดา มหาบุรุษถึงที่สุด แห่งทุกข์ ปัญญาฉายเห็นไตรลักษณ์ อริยสัจสี่ ด้วยแยบคายเพื่อจุดหมาย คลายทุกข์โศก ชาวโลกา    บนพื้นฐาน หลักคิด ที่ล้ำเลิศส่อ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 797 , 09:08:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

      อันคนเรา ยึดถือ ความตรงเที่ยงอย่าให้เฉียง เอียงข้าง บ้างลดเลี้ยวขอเพียงตรง ยึดมั่น เพียงอย่างเดียวอย่าทำเกิน ทีเดียวเชียว ตรงเกินตรง      เมื่อเกินตรง ไม่เรียกตรง จริงหรือไม่ รู้จักใช้ หลักธรรม อย่าหลุดหลง มัชฌิมา ปฎิปทา พุทธองค์ ตรงได้กลาง กลางได้ตรง ประสงค์เดิม....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 6 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 724 , 13:35:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

   อันมายา  พามนุษย์  สุดประหลาดคิดฝันวาด  ตามแต่ใจ  ปรารถนามโนเอา  เย้าอารมณ์  ตลอดเวลาแต่ไม่ช้า สัจจะ  ปรากฎพลัน     อันขันธ์ห้า  ห้าขันธ์  นั้นว่างเปล่ามีชั่วคราว   ไฉนเล่า  ไปยึดมั่นรูปเหมือนว่าง  ว่างเหมือนรูป  ก็คือกันไม่นิรันดร์  อย่างที่คิด  ผิดไปไกล     หลักธรรม  พุทธองค์  ที่ทรงสอนไม่แคลนคลอน  เร่งเรียน  อย่าเฉไฉสรรพสิ่งเกิด  ตั้งแล้วเสื่อม  จนดับไปเหตุปัจจัย  ชี้นำ  เป็นธรรมา     สิ่งนี้มี....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 3 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 766 , 08:06:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     แม้หยาดฝน ยังคล้าย หัวเราะฉัน ว่ายึดมั่น ความทุกข์ ไม่ถอยห่าง สรรพสิ่ง ในโลก ต้องปล่อยวาง ล้วนอนิจจัง เหมือนว่าง ใยไม่คลาย      หวังความหมาย ของชีวิต ได้เฉลย สุขที่เคย ทุกข์ที่ผ่าน ด้านดีร้าย เสียงธรรมก้อง กังวาล ทุกข์มลาย ได้กลับกลาย เป็นปีติ สติคืน      เสียงธรรมเคาะ ประตูใจ ให้เปิดกว้าง หยุดอ้างว้าง วางทุกข์ พลันรู้ตื่น สลัดทิ้ง อวิชชา ปัญญาคืน ใจชื่นมื่น เพราะไตรรัตน์ ชัดแจ้งจริง           ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 2 กรกฎาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 708 , 07:53:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     อันคนเรา ทุกวันนี้ ที่เหนื่อยยาก ต้องลำบาก มากทุกข์ สุขหดหาย เพราะกิเลส มีล้น จนวุ่นวาย เที่ยวขนขวาย หาสมบัติ มาครอบครอง      ติดรถงาม บ้านหรู ดูแล้วเท่ห์ เที่ยวตามเห่ แบรนด์เนม ไม่เอาสอง สุขแล้วหรือ ที่มี คนเหลียวมอง หรือคิดครอง พาติด ชีวิตไป      เพราะอวิชชา พาให้ ตามืดบอด ถึงตัวรอด ใจยังทุกข์ ไม่แจ่มใส ปล่อยโซ่ตรวน แห่งกิเลส มาจองใจ เพียงหมายใคร่ ได้สมบัติ นอกกายา      หยุดสักนิด ทำจิตนิ่ง สต....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 30 มิถุนายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1249 , 16:06:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

ขอขอบคุณ ความทุกข์ เป็นอย่างยิ่ง ที่มอบสิ่ง ล้ำค่า พาข้าตื่น เข้าใจสุข เพราะผ่านทุกข์ เคยเผชิญ มากน้อยเกิน มัชฌิมา ต้องฝึกปรือ ไม่เคยชิม ของหวาน ไฉนรู้ขม เอาแต่อม ไม่เคยคาย มีด้วยหรือ ไม่ผ่านร้อน รู้ได้ไง ว่าหนาวคือ? สัจจาสื่อ หนึ่งแยกสอง ลองอ้างอิง ดังคนจีน เรียกยินหยาง ช่างสมเหตุ ลองสังเกต มีชาย ต้องมีหญิง มีสว่าง ต้องมีมืด ประจักษ์จริง สรรพสิ่ง มีสองด้าน เสมอมา โลกหมุนไป จากกลางวัน ผันกลางคืน ไม่อ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 24 มิถุนายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 646 , 08:18:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     ธรรมะ อยู่หนใด หรือครับนี่ ช่วยบ่งชี้ ให้ชัด หายสับสน อยู่ในวัด ในคัมภีร์ ในสากล ค้นหาจน อ่อนล้า ยังไม่เจอ      ธรรมะ อยู่ในใจ อยู่ใกล้ชิด ใต้ดวงจิต นิดเดียว ถ้าไม่เผลอ ให้สงบ ปล่อยวาง จะค้นเจอ ช่างเลิศเลอ พุทธองค์ ทรงชี้นำ      มันครอบคลุม ธรรมชาติ เป็นหมื่นแสน ทั่วดินแดน พื้นพิภพ ใช่เรื่องขำ สรรพสัตว์ สรรพชีวิต ล้วนเป็นธรรม รีบน้อมนำ พาจิต พิชิตใจ      คำภีร์ธรรม เพียงเป็นนิ้ว ชี้ดวงแข ควรแน่ว....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 มิถุนายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1040 , 11:59:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       หวูจิ้นจั้ง เป็นภิกษุณีในรัชสมัยหวู่โจวในราชวงศ์ถาง วันหนึ่ง ภิกษุณีหวูจิ้นจั้งพูดกับท่านเว่ยหล่างว่า        "ฉันได้อ่าน "พระสูตรที่ว่าด้วยนิพพาน" มานานหลายปี แต่ยังคงมีสิ่งที่ไม่เข้าใจหลายแห่ง หวังว่าจะได้รับคำชี้แนะจากท่าน"        ท่านเว่ยหล่างตอบว่า "ข้าไม่รู้หนังสือ เจ้าลองอ่านให้ข้าฟัง ข้าอาจจะสามารถคลายข้อสงสัยของเจ้าได้"       ภิกษุณีหวูจิ้นจั้งอดหัวเราะไม่ได้ พูดขึ้นว่า "แม้แต่หนังสือท....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 20 มิถุนายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 764 , 16:21:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

        เตือนท่านอย่า  ล่าเมฆ  ไล่จับฝัน ทุกสิ่งอัน  นั้นว่างเปล่า  สิ้นกังขา ที่เห็นอยู่  ทั้งรูปนาม  สมมุติมา อีกไม่ช้า  ชรามรณา  มาทวงคืน         อันว่ารูป  เหมือนว่าง  ว่างเหมือนรูป ล้วนถูกปลูก  ถูกสร้าง  ปานจะฝืน แต่สุดท้าย  ท้ายสุด  ก็ล้มครืน ไม่อาจยืน  หยัดอยู่  ยั้งยืนยง         ใบไม้ร่วง  ก็ร่วงไป  ให้วางเฉย ที่เห็นเคย  เขียวขจี  ที่ลุ่มหลง สุขหรือทุกข์  ต่างแปรปรวน  ล้วนต้องปลง อ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 18 มิถุนายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 1407 , 11:45:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

        เด็กน้อยชื่อ  หนูดาว  หลานสาวย่า ไม่ประสา  ตามวัย  เด็กซื่อใส ช่วยคุณย่า  กวาดถู  พื้นกระได คุณย่าให้  รางวัล  เป็นคำชม         ย่อบอกว่า  เมื่อตอน  เด็กเท่าหนู ย่าก็รู้  จักช่วย  ทำขนม อีกทั้งกวาด  เช็ดถูก  ได้คำชม พ่อกับแม่  ต่างระดม  ชมจากใจ         หนูดาวฟัง  ย่าเล่า  ให้ฉงน ดูชอบกล  ย่าเป็นเด็ก  ได้ไฉน แล้วตอนนี้  ย่าแก่  ได้อย่างไร มีหรือไม่  ให้อยู่  ดูเหมือนเดิม        ย่า....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 มิถุนายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 741 , 11:39:21 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

     ธรรมะคือ  อะไร  หรือคะแม่ พวกคนแก่  ถึงได้  เคร่งหนักหนา เห็นเข้าวัด  เป็นแถว  เลยเชียวนา บางคนว่า  ต้องทำบุญ  จึงจะดี      ธรรมะคือ  ธรรมชาติ  นะคะลูก มันพันผูก  มนุษย์เรา  หลายวิถี คนส่วนใหญ่  ไม่เข้าใจ  ในความดี ยึดกระพี้  นึกว่าแก่น  แล่นวังวน      ธรรมชาติ  มีอยู่แล้ว  แสนล้านปี เป็นบุญที่  สิทธัตถะ  คิดฉงน สลัดทิ้ง  สิ่งทั้งหลาย  ในบัดดล มุ่งหน้าค้น  สัจจะ  ละความเพลิน       พร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 29 พฤษภาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 716 , 19:42:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

        ชายคนหนึ่งมาคาราวะอาจารย์ขอเป็นศิษย์  อาจารย์บอกว่า         “ได้  เจ้าจะอยู่กับข้าที่นี่ก็ได้  แต่อย่ามาเป็นลูกศิษย์ข้า”         “ถ้าเช่นนั้น  ข้าจะต้องติดตามผู้ใดหรือขอรับ”         “ไม่ต้องไปตามใครทั้งนั้น  เพราะสักวันหนึ่งหากเจ้าตามใครแล้วก็จะไม่ตามสัจธรรมที่จริงแท้อีกแล้ว” *****  ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 27 พฤษภาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 839 , 13:13:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

มีคนถามพระอาจารย์ว่า  “ทำอย่างไรลูกจึงจะบรรลุหลุดพ้นจากการเกิดการตายได้ขอรับ” พระอาจารย์ตอบว่า  “โลกที่เป็นนิรันดร์  ไม่เกิดไม่ตาย  ก็อยู่ตรงหน้าเจ้าแล้วนี่  เจ้าเพียงแค่ต้องอยู่กับปัจจุบันขณะเท่านั้น” “ขณะนี้ลูกก็อยู่กับปัจจุบันแล้วนี่ขอรับ” พระอาจารย์ตอบว่า  “ไม่ ไม่เลย  เพราะอะไรหรือ  เพราะเจ้ายังไม่เดินออกจากอดีต  ยังอยู่กับโลกแห่งความฝัน  ยังคงแบกสัมภ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 20 พฤษภาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 774 , 10:23:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

พระอาจารย์พูดกับลูกศิษย์ว่า  “การที่เจ้าคุยโวโอ้อวดทรนงในความมีปัญญาฉลาดหลักแหลมของตนเองนั้น  เปรียบเสมือนหนึ่งนักโทษที่ต้องคุมขังโอ้อวดกับผู้อื่นว่าคุกที่ขังตนนั้นกว้างใหญ่โอ่โถงเพียงใด  ปัญหาก็คือ  เจ้าไม่รู้ดอกว่าเจ้าน่ะอยู่ในคุก” *** อุปมัยว่าคลื่นทะเลนั้นเห็นแต่ตัวเอง  แต่ไม่เห็นมิติที่กว้างใหญ่ไพศาลของทะเลหรือมหาสมุทร  และนั่นก็คืออัตตา *****....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 4 พฤษภาคม 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 760 , 10:55:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน

ลูกศิษย์คนหนึ่งนั่งสมาธิจนหลับแล้วฝันว่าตนเองได้ขึ้นไปอยู่บนสวรรค์  เขาประหลาดใจมากที่เห็นอาจารย์และศิษย์ผู้พี่ก็อยูที่นั่นเช่นกัน  และกำลังภาวนาเพ่งจิตอยู่อย่างสงบ  เขารู้สึกว่านี่แหละรังวัลที่ได้รับจากสวรรค์  แต่ก็พูดขึ้นว่า  “เอ๊ะ  ทำไมที่นี่ก็ไม่ได้แตกต่างจากสภาวะในโลกของพวกเราเลยแม้แต่นิดเดียวล่ะ”  ในที่สุด  เขาได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นว่า            “เจ้าเด็กโง่  เจ้าคิดว่าพวกเ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 29 เมษายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 792 , 18:20:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

พระอาจารย์รูปหนึ่งมรณภาพแล้วได้ไปอยู่ที่แดนสุขาวดี  เทวดารูปหนึ่งกำลังเล่นซ่อนหากับมนุษย์อยู่ได้มาถามพระอาจารย์ว่า            “ท่านว่าข้าควรจะไปซ่อน ณ ที่ใดดี  บางท่านบอกให้ข้าไปซ่อนใต้ทะเล  บ้างก็บอกให้ไปซ่อนบนภูเขา  กระทั่งแนะนำให้ข้าไปซ่อนที่ดาวดวงอื่น  แล้วท่านล่ะ”           พระอาจารย์ตอบว่า  “ท่านไม่จำป็นต้องไปซ่อนเสียจนไกลขนาดนั้น  เพราะไกลแค่ไหนพวกเขาก็จะหาท่านเจอ  เหล่ามนุ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 27 เมษายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 715 , 09:50:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

     พระอาจารย์เซนบอกกับลูกศิษย์ว่า  “ เจ้าไม่ต้องมุ่งมั่นตั้งใจที่จะไปเสาะแสวงหาแดนสุขาวดีหรือแดนนิพพานดอกนะ  เจ้าเพียงแต่มองดูมันเฉยๆ  ธรรมชาติทุกสิ่งอันก็จะสว่างไสวของมันเอง”      ลูกศิษย์ถามพระอาจารย์ว่า  “ถ้าเช่นนั้น  ศิษย์ควรจะมองดูมันอย่างไรขอรับ”      “ขณะที่เจ้ามองดูอะไรก็ตาม  ให้ดูแต่สิ่งที่ปรากฎอยู่ตรงหน้าเท่านั้น  อย่าไปคิดอย่างอื่น”      ลูกศิษย์สงส....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 24 เมษายน 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 937 , 14:25:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

     ช่วงเทศกาลตรุษจีน  รถไฟที่ออกจากหังโจวไปเฉิงตูคราคร่ำไปด้วยผู้คน  ผู้โดยสารล้นโบกี้ ชายชราคนหนึ่งนั่งติดกับหน้าต่างรถ  เขากำลังสนทนากับผู้โดยสารคนอื่นถึงความโชคดีของตนว่า  ที่จริงปลายทางของเขาอยู่ที่ซั่งเหยา  ตั๋วโดยสารของเขาความจริงเป็นตั๋วที่ไม่มีที่นั่ง แต่เขารีบขึ้นรถมาก่อนเผื่อโชคดีได้ที่นั่งก่อน ไม่คาดคิดเลยว่ากระทั่งรถไฟออกแล้วก็ยังไม่มีใครมานั่ง         ทางเดินที่ติดกับที่นั่งของชายชราเ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558
Posted by กระเรียนป่า , ผู้อ่าน : 778 , 09:42:39 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

**ในโลกนี้  วิธีเดียวที่จะเพิ่มความสุขเป็นทวีคูณได้ก็คือการแบ่งปันให้ผู้อื่น**....

อ่านต่อ


/6