• ครูอุ๋ย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sipprapa@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-19
  • จำนวนเรื่อง : 205
  • จำนวนผู้ชม : 374378
  • ส่ง msg :
  • โหวต 242 คน
บ้านครูอุ๋ย
เรื่องอยากเล่า รูปอยากอวด
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kru-oui
วันศุกร์ ที่ 12 กันยายน 2551
Posted by ครูอุ๋ย , ผู้อ่าน : 1130 , 18:48:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เด็กชายชนะ 17

สะพานไม้

         

          เช้าวันนี้อากาศค่อนข้างเย็น ฝนที่ตกพรำๆ มาตลอดทั้งคืนทำให้พื้นดินและต้นไม้ใบหญ้าเปียกชุ่มไปหมด

 

ชนะตื่นขึ้นมาทำธุระส่วนตัวเสร็จก็แต่งตัวหอบเป้สะพายหลังลงมานั่งกินอาหารเช้า

แม่มักจะทำอาหารเย็นเผื่อไว้สำหรับตอนเช้าด้วยเช่นแกงจืด หรือแกงกะทิ พอถึงเวลาเช้าก็เอามาอุ่น แล้วทำผัดอะไรขึ้นมาสักอย่าง แค่นี้อาหารเช้าก็เรียบร้อย บางวันแม่ก็จะทำข้าวต้มกุ๊ยหรือข้าวต้มเครื่องไว้ให้

          ส่วนอาหารเช้าของพ่อจะแตกต่างไปจากแม่และชนะ โดยปกติจะมีไข่ดาวสองฟอง ไส้กรอกทอด ขนมปัง และกาแฟหนึ่งถ้วยเป็นรายการอาหารประจำวันของพ่อ หรือบางวันก็จะเป็นไข่ลวกสองฟอง ขนมปังทาเนย และกาแฟ

ชนะชอบแอบมองเวลาพ่อกินอาหารเช้า เขารู้สึกอยากนั่งเต๊ะท่าซดกาแฟ อ่านหนังสือพิมพ์ แล้วก็กินไข่ดาวแบบพ่อบ้าง เวลาเดินไปโรงเรียนชนะก็เห็นพวกผู้ใหญ่นั่งซดกาแฟในร้านกาแฟด้วยเหมือนกัน ชนะอยากโตเร็วๆ จะได้ซดกาแฟแบบพวกผู้ใหญ่บ้าง

          แต่เช้านี้เป็นวันที่ชนะเอร็ดอร่อยกับอาหารเช้าเป็นพิเศษ เพราะแม่ทำไข่ดาวกับขนมปังให้ ไข่ดาวหนึ่งฟอง ขนมปังสองแผ่น กับไมโลหนึ่งถ้วย ชนะผิดหวังเล็กน้อย เพราะอยากดื่มกาแฟแบบพ่อ

          "กาแฟไม่ดีหรอกลูก เป็นเด็กไม่ควรดื่มกาแฟ เพราะมันมีคาเฟอีน เอาไว้โตเป็นผู้ใหญ่แล้วค่อยดื่มนะ"

          แม่ตอบแบบนี้อีกแล้ว

          "เอางี้ วันนี้พิเศษหน่อย"

          พ่อพูดแทรกขึ้นพลางยิ้มให้ชนะ จากนั้นก็ยกถ้วยไมโลของชนะขึ้นดื่มไปสองสามอึกจนเหลือครึ่งถ้วย แล้วเทกาแฟจากถ้วยของพ่อลงไปผสมกับไมโลในถ้วยของชนะ

          "อ่ะ วันนี้ให้ดื่มกาแฟผสมไมโล"

          "พ่อนี่ก็ ทำแบบนี้ทุกที" แม่หันมาค้อน

          "ไม่เป็นไรหรอก อ่อนๆ เอง"

          ชนะดีใจมากที่ได้กินไข่ดาว ขนมปัง และกาแฟเหมือนพ่อ ถึงจะเป็นกาแฟผสมไมโลก็เถอะ เขาออกอาการเต๊ะท่าทันทีที่ได้ดื่มกาแฟ ลักษณะการยกกาแฟขึ้นซดถอดแบบมาจากพ่อเปี๊ยบ จนแม่อดหมั่นไส้ไม่ได้

          "นี่ อย่าให้มันแก่แดดมากนักนะเรา"

          แล้วทั้งสามคนก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน

 

          หลังอาหารเช้า ชนะใส่รองเท้าเหล็กเสร็จก็เอาเป้ใส่หลัง คว้าไม้ยันพยุงตัวขึ้นเดินออกจากบ้าน แม่ส่งเสียงตามมาติดๆ

          "อ้วนมาแล้วหรือลูก"

          "มาแล้วฮะ" ตอบคำถามแม่เสร็จก็รีบจ้ำออกจากบ้านเพราะกลัวแม่จะเดินออกมาดู

          ทำไมล่ะ ?

          ก็เพราะชนะโกหกแม่น่ะสิ

          วันนี้อ้วนหยุดเรียนเพื่ออ่านหนังสือเตรียมสอบปลายภาค แต่ชั้นเรียนของชนะนั้นยังไปเรียนตามปกติ อ้วนจึงไม่ได้ไปโรงเรียนพร้อมกับชนะอย่างเคย และถ้าแม่รู้เข้า ไม่แม่ก็คงเป็นพ่อที่จะต้องพาเขาไปโรงเรียน

          ชนะอยากเดินไปโรงเรียนเองบ้าง บางครั้งเขารู้สึกว่าการได้อยู่คนเดียวนั้นก็มีความสุขดี

ได้ดูอะไรต่ออะไรอย่างอิสระ คุยกับตัวเองก็สนุกดี ไม่ต้องตอบคำถามที่ไม่อยากตอบ ไม่ต้องถกเถียงกับเพื่อนจนทะเลาะกัน วันนี้จึงเป็นโอกาสดีที่เขาจะได้ไปโรงเรียนคนเดียวโดยไม่มีพ่อ แม่ หรือเพื่อนๆ มาวุ่นวาย

          ชนะโหนตัวไปบนไม้ยันและรองเท้าเหล็กอย่างไม่รีบร้อน ถนนที่เป็นดินลูกรังบางส่วนมีน้ำขังสีแดงเหมือนชาเย็นใส่นม มองขึ้นไปบนท้องฟ้าก็ขมุกขะมัวเป็นสีเทา ใบหญ้าริมทางมีหยดน้ำค้างเกาะอยู่เป็นเม็ดใสๆ แมลงเต่าทองที่ชนะชอบกำลังไต่อยู่บนใบผักบุ้ง ถัดมาหน่อยเป็นเพิงสังกะสีร้านกาแฟของยายจวบ มีพวกผู้ใหญ่นั่งดื่มกาแฟคุยกันอยู่ บางคนก็อ่านหนังสือพิมพ์ บางคนก็นั่งโขกหมากรุก บางคนก็นั่งถกเถียงกันอยู่ ชนะรู้สึกสนใจและอยากทำแบบพวกผู้ใหญ่บ้าง ในใจก็คิดว่า เอาไว้รอให้โตก่อนเถอะ

          ถัดจากร้านยายจวบไปสักหน่อยเป็นบ้านของใครไม่รู้ กำลังจุดเตาหุงข้าวควันโขมง แม่เคยบอกชนะว่าถ่านที่เราใช้จุดเตาหุงข้าวนั้นต้องเก็บให้ดี อย่าให้เปียกชื้นจะติดไฟยาก และถ้าถ่านเปียกชื้นเวลาจุดเตาควันก็จะโขมงอย่างที่เห็นนี่ล่ะ ชนะเคยช่วยแม่จุดเตาบ่อยๆ การจุดเตาไม่ใช่เรื่องยาก เอาถ่านดิบมาสามก้อน วางล้อมบนรังผึ้งแล้วเว้นที่ตรงกลางไว้ หักขี้ไต้มาสักก้อนหนึ่งขนาดพอเหมาะ วางลงไปตรงกลางระหว่างถ่านสามก้อนนั้น แล้วจุดไม้ขีดไฟจ่อให้ขี้ไต้ติดไฟ จากนั้นก็เอาไม้เชื้อฟืนที่เหลาเก็บไว้มาวางขวางไปมาบนถ่านสามก้อนนั้น พอเชื้อฟืนเริ่มติดไฟก็เอาถ่านสุกวางลงไปบนเชื้อฟืน ถ่านสุกนี้ได้มาจากเวลาที่เราดับเตาทุกครั้งจะมีถ่านที่ติดไฟเหลืออยู่ เราก็จะใช้คีมคีบถ่านสุกมาใส่ไว้ในหม้อดิน ปิดฝาให้สนิท ถ่านที่ติดไฟก็จะดับกลายเป็นถ่านสุก ซึ่งติดไฟง่าย เมื่อถ่านสุกติดไฟดีแล้วก็ใช้ถ่านดิบสีดำใส่ลงไป เท่านี้เป็นอันเสร็จ แต่มีข้อควรจำอยู่อันหนึ่งที่แม่สอนชนะให้คอยระวังคือ อย่าใส่ถ่านจนล้นเตา เพราะเวลาตั้งหม้อข้าวหม้อแกงลงไป ก้นหม้อจะไปกระทุ้งถ่านให้ไปกระแทกรังผึ้งแตกได้

          ชนะเดินเรื่อยมาจนถึงเชิงสะพานข้ามคลอง ตรงเชิงสะพานนี้มีร้านตาปี๊บตั้งอยู่ ร้านตาปี๊บแกจะขายก๋วยเตี๋ยวปลาและเย็นตาโฟ วันไหนแม่เบื่อกับข้าวที่บ้านก็มักจะออกมาซื้อเย็นตาโฟที่ร้านตาปี๊บมาเป็นอาหารกลางวัน แม่จะหิ้วหม้ออวยเดินไปที่ร้านตาปี๊บแล้วสั่งเส้นใหญ่เย็นตาโฟเสมอๆ

          ชนะจำได้ว่า ครั้งหนึ่ง มีลูกค้ามาที่ร้านตาปี๊บแล้วอยากได้ก๋วยเตี๋ยวน้ำไปฝากคนที่บ้าน แต่ไม่ได้หิ้วหม้ออวยมาด้วย เขาเลยแกล้งสั่งตาปี๊บว่า

          "ตาปี๊บ เอาเส้นเล็กน้ำห่อนึง"

          ตาปี๊บหันมาทำตาเขียว คนที่นั่งกินก๋วยเตี๋ยวอยู่หัวเราะกันทั้งร้าน ก็จะไม่ให้หัวเราะได้อย่างไร ใครจะทำก๋วยเตี๋ยวสน้ำใส่ห่อใบตองได้

แต่หลังจากนั้นไม่นาน พอเจอลูกค้าคนเดิมอีกตาปี๊บก็กระหยิ่มยิ้มย่องพลางเอ่ยถามขึ้นว่า

          "วันนี้จะเอาเส้นเล็กน้ำไหม"

          ก็เพราะแกไปรู้จักถุงพลาสติกเข้านั่นเอง ตั้งแต่นั้นมาชนะก็ไม่เคยเห็นชาวบ้านสวนหิ้วหม้ออวยมาที่ร้านตาปี๊บอีกเลย

 

          คลองที่มีสะพานโค้งข้ามไปอีกฝั่งหนึ่งนี้ ชาวบ้านเรียกว่า คลองวัดปริวาศ

ร้านตาปี๊บปลูกอยู่ตรงเชิงสะพานริมคลองพอดี ถ้าพายเรือเข้าไปทางซ้ายตามคลองนี้ก็จะเห็นบ้านคนปลูกสลับอยู่กับสวนลิ้นจี่ เลยเข้าไปไม่ไกลก็เป็นท่าน้ำบ้านลุงบุญที่ชนะกับพวกชอบไปเล่นน้ำนั่นเอง แต่ถ้าพายเรือไปทางขวาก็จะไปถึงวัดปริวาศแล้วออกปากคลอง สู่แม่น้ำเจ้าพระยาที่ตำบลบางโพงพาง ข้างโรงเรียนของชนะ

          ถนนที่ชนะเดินมาจากบ้านจะสิ้นสุดลงที่สะพานโค้งแห่งนี้ เมื่อข้ามสะพานโค้งไป ทางที่จะเดินต่อไปเป็นสวนที่รกและน่ากลัว ชนะกับเพื่อนไม่เคยมาเที่ยวไกลถึงขนาดข้ามคลองมายังพื้นที่ฝั่งนี้เลย

นอกจากทางที่เดินเข้าไปในสวนแล้ว จะมีทางเดินอีกเส้นหนึ่งที่มุ่งตรงไปยังวัด ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงเรียนที่ชนะเรียนอยู่ ทางเดินนี้ทำด้วยไม้กระดานทอดตัวเรียงไปบนเสาเล็กๆ ที่ปักอยู่บนขี้เลนริมคลองยาวเรื่อยไปจนถึงหลังวัด ทิวทัศน์ข้างทางจากตรงนี้ไปถึงโรงเรียน ด้านซ้ายมือจะเป็นสวนรก ด้านขวามือจะเป็นคลอง มีต้นไผ่ขึ้นอยู่หนาแน่น ริมคลองเป็นชายเลนมีต้นจาก และต้นระกำขึ้นอยู่มากมาย บริเวณชายน้ำจะมีปลาตีนและปูเปี้ยวชุกชุมมาก เวลาเดินไปโรงเรียนและกลับบ้านชนะมักจะได้ยินเสียงกอไผ่เบียดเสียดตัวเองดังเอี๊ยดอ๊าดฟังแล้วก็ไพเราะไปอีกแบบหนึ่ง

แต่เช้านี้ชนะมาคนเดียว ทำให้รู้สึกว่าบรรยากาศวังเวงกว่าทุกวัน ความรู้สึกอยากเดินไปโรงเรียนคนเดียวไม่รู้มันอัตรธานหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ชนะจะอุ่นใจทุกครั้งที่มีเพื่อนนักเรียน หรือผู้ใหญ่เดินสวนมาหรือเดินมาใกล้ๆ แต่เมื่อคนเหล่านั้นเดินแซงห่างออกไป เขาจะรู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

          โชคดีที่ฟ้าครึ้มอยู่ไม่นานแดดก็เริ่มลอดกิ่งไผ่ลงมาบ้าง ทำให้ลดความอึดอัดน่ากลัวลงไปมาก ชนะเริ่มทำใจได้และก้าวเดินต่อไปบนแผ่นไม้กระดานอย่างสบายใจขึ้น

          การเดินไปบนแผ่นกระดานที่ทอดยาวอย่างนี้จะต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะไม้กระดานจะวางในแนวขวางและตอกตะปูอย่างลวกๆ ทำให้มีช่องโหว่ระหว่างไม้กระดานแต่ละแผ่นตลอดทาง ปลายไม้ยันของชนะที่มีขนาดเล็กกว่าฝ่าเท้าคนทั่วไปย่อมมีโอกาสที่จะเหยียบพลาดลงไปในร่องดังกล่าวได้ง่ายๆ หากไม่ระวังให้ดี ยิ่งอากาศชื้นอย่างนี้ ไม้กระดานก็ยิ่งเพิ่มความลื่นให้เป็นอุปสรรคต่อการเดินมากยิ่งขึ้นอีก แทนที่ชนะจะได้เดินชมความงามไปตามชายคลอง กลับต้องคอยก้มหน้ามองร่องไม้ และระวังไม่ให้ลื่นล้ม

          ตรงสุดทางเดินก่อนจะถึงหน้าวัด มีสะพานเดินข้ามคลองเล็กๆ ที่โค้งและสูงชัน

มาถึงตรงนี้ทีไรชนะก็ต้องค่อยๆ เดินอย่างระมัดระวังมากกว่าปกติ เพราะพื้นสะพานมีความชันมาก ปกติชนะจะเกาะไหล่อ้วนเอาไว้แล้วเดินข้ามสะพานอย่างไม่ยากเย็น แต่วันนี้เขามาคนเดียวกับเครื่องทรงเต็มยศ ไหนจะรองเท้าเหล็กหนักอึ้ง ไหนจะเป้หลัง ไหนจะกล่องข้าวและกระติกน้ำ แถมยังไม้ยันอีกสองอัน ทำให้ทุลักทุเลอยู่มากทีเดียว

ชนะก้าวเท้าซ้ายที่ไม่มีเหล็กดามขึ้นไปก่อน แล้วโหย่งตัวตามขึ้นไป จากนั้นใช้ไม้ยันพยุงตัวไว้

ด้วยปลายไม้ยันทำด้วยยาง เมื่อกดลงกับกระดานเปียกฝนที่มีคราบดินอยู่ด้วยทำให้ชนะทรงตัวได้ลำบาก และยังไม่ทันถึงกลางสะพาน ชนะก็ลื่นจนได้...

          ไม้ยันลื่นไถลจากแผ่นกระดานเปียกทำให้เขาเสียการทรงตัว แล้วตีลังการ่วงลงมาที่คลองเบื้องล่างเสียงดัง ฉุบ!!!

          เนื่องจากเวลานั้นเป็นช่วงน้ำลง บริเวณคลองตรงนั้นจึงตื้นเขินจนกลายเป็นโคลนเหลวสีดำมะเมื่อม

          ชนะม้วนตัวพุ่งหลาวศีรษะเสียบลงไปในโคลน

          "เด็กตกสะพาน !!! เด็กตกสะพาน !!!"

          เสียงคนตะโกนโหวกเหวก ชนะกินน้ำครำเข้าไปหลายอึก ในปากมีโคลนอยู่เต็ม เขาพลิกตัวขึ้นมานั่งจมโคลนอย่างหมดอาลัยตายอยาก เนื้อตัวมีแต่สีดำของขี้โคลนเต็มไปหมด

          ในสภาวะการณ์เช่นนั้น ชนะแปลกใจตัวเองนิดหน่อยที่เขาไม่รู้สึกตกใจหรือกลัวเจ็บเท่าไรนัก แต่กลับรู้สึกอายและกังวลว่าจะโดนแม่ทำโทษที่แอบเดินมาโรงเรียนคนเดียวมากกว่า

          ชายวัยกลางคนคนหนึ่งรีบลุยโคลนลงมาอุ้มชนะขึ้นไปจากตรงนั้น พาเข้าไปที่ร้านค้าแล้วตักน้ำจากตุ่มล้างตัวให้เขา

          "แย่จริงๆ ลูกใครวะเนี่ย พ่อแม่ไม่ดูแลเล้ย ขาแข้งก็ไม่ดี ปล่อยให้เดินมาโรงเรียนคนเดียว

 นี่ถ้าตกน้ำตายไปจะทำยังไงเนี่ย"

          เสียงคนรอบข้างบ่นกันพึมพำต่อว่าพ่อแม่ของชนะกันเซ็งแซ่ ชนะนั่งนิ่ง ปล่อยให้ลุงคนเดิมล้างตัวให้โดยไม่พูดอะไร น้ำตาเริ่มไหลออกมาอีกแล้วด้วยความรู้สึกผิด วันนี้ชนะคงไม่ได้เรียนหนังสือ และคนที่พาเขาไปส่งต้องต่อว่าพ่อกับแม่ จากนั้นคงโดนทำโทษที่โกหกแม่เรื่องเจ้าอ้วน จนเกิดเรื่องขึ้นจนได้

          วันนี้ช่างเป็นวันที่ไม่ดีเอาเสียเลย...ชนะพยายามหาเหตุผลเพื่อโยนความผิดให้ใครสักคน แต่ก็จนใจเพราะรู้อยู่แก่ใจว่าผิดที่ตัวของเขาเอง

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 09/10/2008 เวลา : 13.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

โอวัลตินผสมกาแฟ จนวันนี้ผมก็ยังชอบกินแบบนี้แหละ
ตอนนี้แสดงว่าชนะเริ่มโตขึ้นมากแล้ว จึงอยากเดินไปโรงเรียนคนเดียว

ขอบคุณนะครับที่เขียนเรื่องดีดีให้อ่าน

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
veerin วันที่ : 29/09/2008 เวลา : 10.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

ครูอุ๋ยสบายดีไหมคะ..

พาชนะ..หายไปนานเลย


ความคิดเห็นที่ 10 (0)
จิตราภรณ์ วันที่ : 18/09/2008 เวลา : 14.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

สงสารชนะจังค่ะ
ครูอย่าใจร้ายกับชนะนะคะ
ดูแล้วเขาเป็นเด็กรักดีออก


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
บางอ้อ วันที่ : 18/09/2008 เวลา : 06.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/acharawadee

สวัสดีค่ะ กาแฟผู้ใหญ่เป็นสิ่งท้าทายเสมอสำหรับเด็ก หิวกาแฟแร้ว

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 16/09/2008 เวลา : 23.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

กะแล้วครับครู
เรื่องต้องแดงจนได้

แต่ครูเขียนได้เห็นภาพมากครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
market วันที่ : 14/09/2008 เวลา : 12.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

ลูกสาวชอบแอบทานกาแฟ เหมือน ดช.ชนะเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
kokuril วันที่ : 14/09/2008 เวลา : 01.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kokuril

เด็กชายชนะก็เดินกลับบ้าน บอกแม่ตามตรง เปลี่ยนชุด แล้วให้แม่ไปส่งที่โรงเรียน น่าจะขาดไปสักคาบ -2 คาบเองครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
veerin วันที่ : 13/09/2008 เวลา : 21.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

ชนะโตแล้วคงได้ทำแบบพวกผู้ใหญ่บ้างนะคะ..
ไม่ว่าจะซดกาแฟ โขกหมากรุก อ่านหนังสือพิมพ์ หรือถกเถียงกัน
แล้วชนะก็อาจอยากกลับไปเด็กอีก..
เพราะบางครั้งผู้ใหญ่ก็ทำอะไรไม่สนุกเอาเสียเลย ^_^

ชอบตอนนี้มากค่ะ
อ่านแล้วได้บรรยากาศแวดล้อมซึ่งครูอุ๋ยบรรยายได้ดีเหลือเกิน
ไม่ว่าจะเป็นการเปรียบเทียบน้ำขังสีแดงที่เหมือนชาเย็นใส่นมบนถนนดินลูกรัง
หรือควันโขมงจากเตาหุงข้าว แถมยังได้เรียนรู้วิธีจุดเตาอีกค่ะ

โอย..อ่านมาลุ้นแทบแย่..ชนะตกสะพาน..น่าสงสารที่สุดเลย..แงๆๆ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
จอมโจรเทวะ วันที่ : 13/09/2008 เวลา : 18.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kpkk

แวะมาเยี่ยมเด็กชายชนะ..

หลังจากที่ยุ่ง ๆ มาหลายเดือน..


เขียนดีอย่างนี้ไม่คิดจะรวมเล่มเหรอคะ..



ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 12/09/2008 เวลา : 19.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

อ่านแล้วเห็นภาพการจุดเตาถ่านเลยค่ะ

น่าเสียดายวัฒนธรรมเก่าๆที่ชาวบ้านเคยหิ้วหม้ออวยมาใส่ก๋วยเตี๋ยว
แล้วมีถุงพลาสติกมาแทนที่

ความอยากเดินไปโรงเรียนคนเดียว เพื่อได้มีโอกาสเดิินชมนกชมไม้
กลายเป็นความผิดไปเสียแล้ว เพราะไปโกหกผู้ใหญ่แล้วเดินตกสะพาน
ชนะจะเป็นอย่างไรต่อไปนะ

เรื่องราวของชนะหายไปนานเลยนะคะ จนพรเกือบลืมไปแล้ว

+1 โหวตค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
thesaint วันที่ : 12/09/2008 เวลา : 19.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thesaint
---- การมีสายยางอยู่ในจมูกดูเลวร้าย แต่การดึงออกมามันทำให้ผมแทบบ้า ----


---- คุณเขียนถึงบรรยากาศอาหารเช้าจนเห็นภาพ สมัยเด็กผมถามตัวเองทำไมชอบโอวัลติน ไมโล ชอบแบบเคยร้องให้แม่ซื้อ พอโตขึ้นผมกับมาหลงกาแฟ แบบถอนตัวไม่ขึ้น -----

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
feng_shui วันที่ : 12/09/2008 เวลา : 18.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

สวัสดีค่ะ ครูอุ๋ย.
.
.
.

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

ฝากลม

ฝากลม

View All
<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]