• สิทธิเดช
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : krudet@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-13
  • จำนวนเรื่อง : 50
  • จำนวนผู้ชม : 31470
  • ส่ง msg :
  • โหวต 23 คน
ดอกฝันวรรณศิลป์
เมล็ดฝันพันธุ์กวี
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/krudet
วันพฤหัสบดี ที่ 1 ตุลาคม 2552
Posted by สิทธิเดช , ผู้อ่าน : 687 , 16:14:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

          มิใช่พรหมขิลิต  หรอกที่รักที่นำสองเรารู้จักกับความฝันแต่เป็นความเข้าใจกันและกันจึงเกิดเป็นรักอันสวยพร่างพราว          แรกเห็นเธอสวมชุดสีกากีกับหน้าที่เกลาจิตใจดอกไม้ขาวนั่นแหละคือการเริ่มต้นของเรื่องราวบนย่างก้าว  ความรัก  รู้จักกัน          เธอ - ครูอนุบาล  งานสอนศิษย์เกลาชีวิตเจ้าดอกไม้ให้มีฝันกล่อมความดี  ความสุข  ทุกคืนวันมหัศจรรย์  งานปลูกจิต  ชีวิตคน         เช้า - เธอยืนรับเด็กหน้าโร....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 17 กันยายน 2552
Posted by สิทธิเดช , ผู้อ่าน : 1127 , 16:30:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

         บทกวีคนเหงาเอามาฝาก เขียนที่ฟากฝั่งฝันวันหม่นหมอง ช่วงเวลาท้องฟ้าน้ำตานอง ลมประคองความเหว่ว้ามาเยี่ยมเยือน          ว่าน้ำตาผู้ยากไร้เริ่มไหลหลั่ง ด้วยสิ้นหวังเสียแล้วทุกแถวเถื่อน ความยากจนรุกรานทุกบ้านเรือน จึงใบหน้าแปดเปื้อนคราบน้ำตา คนจนหรือ – จนต่อไปอย่าได้ฝัน คนรวยนั้นจะคุยเฟื่องเรื่องหรูหรา คนจนหรือ – ถูกเหยียบย่ำ เป็นธรรมดา ให้คนรวย – รวยล้นฟ้า ถึงบาดาล ชนชั้นสูงทำอะไรก็ไม่ผิด ด้วยมีส....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 9 กันยายน 2552
Posted by สิทธิเดช , ผู้อ่าน : 585 , 08:54:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

       ฉันรอเธออยู่ที่ลำธารฝันเป็นเพื่อนกันเสมอทุกสมัยนิสิต  ครุศาสตร์  ภาษาไทยวันวัย  ระบายฝัน  มั่นกลมเกลียว.         เธออยู่ฟากเขาลำเนารักทอถักรุ้งทองได้ท่องเที่ยวเดินตามทางใจ  ในทางเทียวเส้นทางคดเคี้ยวเธอก้าวเดิน.        ยังจำ , ยังห่วงเธอสหายปีกเดียวดายพาบินจึงห่างเหินเธอ – ฉัน  หน้าที่หนักเหลือเกินความบังเอิญพาเรามาพบกัน.        ในความห่าง  ต่างงาน  บ้าน ,  ชีวิตแต่ความเป็นมิ่งมิตร  ยังคงมั่นอุ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 30 สิงหาคม 2552
Posted by สิทธิเดช , ผู้อ่าน : 695 , 12:00:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

         โลกวัยเยาว์ของเขางามด้วยความฝันหลากสีสันจินตนาการ  เริ่มอ่านเขียนจากไม่รู้  ก็รู้ได้  เมื่อใฝ่เรียนตั้งตาเพียร  เปิดโลกกว้าง - หน้าต่างใจ         หากไม่อ่านก็ไม่เห็นความเป็นโลกความสุขและความโศก   อยู่ที่ใฝ่การปลูกฝัง  อยู่ที่ฝัน  และวันวัยความสดใส  อยู่ที่จิต  คิดดีงาม         เมื่อปลูกฝังลูกรักเป็นนักอ่านรอบรั้วบ้านก็หลายหลากมากคำถามการเรียนรู้  อยู่ที่ว่า  พยายามค่อยค่อยแนะค่อยตามความสนใจ ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 สิงหาคม 2552
Posted by สิทธิเดช , ผู้อ่าน : 538 , 13:16:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

        " เขามาขนข้าวเราไปทำไหมหรือ?"ลูกจับมือแม่ถามความสงสัยเจ้าตัวเล็กวัยเยาว์ไม่เข้าใจยืนร้องไห้ งอแง  ชะแง้มอง        แม่ก็พูดไม่ออก  บอกไม่ถูกสงสารลูก  น้ำตาหล่น  ด้วยหม่นหมองข้าวที่เกี่ยว  มากับมือ - ใครถือครอง?จึงจับจอง  รีดไถ  ในความจน        "เขามาขนข้าวเราไปทำไมแม่ ?"เสียงงอแง  อยู่ท่าม  ความสับสนแม่ก็นิ่ง  ปาดน้ำตา  เกินจะทนทุกข์ท่วมท้น  ยากเยียวยา   ชาวนาไทย        ข้าวยังไม่ขึ้นยุ้งให้กอ....

อ่านต่อ


/10