• ธมกร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tungsakasome@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-02-27
  • จำนวนเรื่อง : 227
  • จำนวนผู้ชม : 524115
  • ส่ง msg :
  • โหวต 187 คน
ทุ่งสักอาศรม และ ครูกานท์
ธมกร,ครูกานท์,ศิวกานท์ เป็นนามเรียกขานสมมุติขลัง ทุ่งสักอาศรมบ่มพลัง จริงจังจริงใจไมตรี :::: คือแขกของโลกอีกใบหนึ่ง โลกซึ่งมีวันคืนของพื้นที่ ไม่ทำโลกให้รกหรอกคนดี ชีวิตนี้ไม่นานก็ผ่านไป...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn
วันศุกร์ ที่ 18 เมษายน 2551
Posted by ธมกร , ผู้อ่าน : 3091 , 17:29:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"""

จินตนาการหมายเลข ๑

(เสียงปลุกยามค่ำคืน, ศิวกานท์ ปทุมสูติ, ๒๕๔๑)

...

(กาพย์ดอกฝน ๑๓)

   ครูร่างภาพต้นไม้        ไม่มีกิ่งก้านใบบนผนัง     

ร่างแนวภูแนวผา            ภาพวิหคนกกาไร้รวงรัง

ทิ้งเส้นเงาดินสอ            กะไว้เติมไว้ต่อในภายหลัง 

พวกเด็กเด็กผ่านมา         ต่างคิดต่างพูดจาถึงภาพผนัง

บ้างเล่นทายใจครู           ภาพต่อไปใครรู้ครูวาดหวัง 

ว่าตรงนั้นรังนก             ว่าตรงโน้นน้ำตกรินรินหลั่ง

ฟากข้างบนโพ้นฟ้า          มีตะวันโผล่มาแสงสุกปลั่ง 

มีเมฆแล้วมีฝน              มีรุ้งกินน้ำบนมุมผนัง

ใบไม้ผลิไสว                ห้วยละหานธารใสน้ำเต็มฝั่ง                  

แมลงปอดอกหญ้า          ผีเสื้อน้อยเริงร่ามาพร้อมพรั่ง

เด็กเด็กคิดวิจารณ์           สนุกจินตนาการภาพผนัง          

กลุ่มหนึ่งละจากไป          อีกกลุ่มแวะเวียนใจสนุกจัง 

ภาพผนังค้างคา             ได้ผลิช่อบุปผาใจสะพรั่ง

    ค้างลายเส้นดินสอ       ครูยังไม่วาดต่อดังที่หวัง   

ติดสอนติดประชุม           กิจกรรมรุมสุมคาราคาซัง

หลังเลิกเรียนวันหนึ่ง        ดวงใจพิสุทธิ์ซึ้งเปี่ยมพลัง           

เด็กชายสมคิดสมเพียร      นำสีแท่งสีเทียนมาที่ผนัง  

แต้มเติมพืชเติมสัตว์         ธรรมชาติงามชัดเช่นใจหวัง 

สองใจสมใจปอง             เสริมใจภาพสวยพ้องใจสะพรั่ง      

เพื่อนบางคนพบเจอ         เตือนว่าเอ็งสองเกลอก้นจะพัง                

แต่สองเพื่อนภิรมย์          ยังอิ่มสุขใจสมไม่ยินฟัง

   เช้าวันใหม่ต่อมา         พวกเด็กเด็กคล่ำคลาที่ภาพผนัง    

ครูผู้วาด…ขัดใจ              ซักถามอ้ายคนไหนเติมผนัง        

เด็กชายสมคิดสมเพียร      ถูกเกาะตัวมาเฆี่ยนจนเลือดคั่ง      

ก้นระบมร้าวรวด             ใจสองดวงเจ็บปวดเป็นรอยฝัง

   แล้วภาพผนังนั้น          ก็ถูกทาทับพลันตามคำสั่ง          

ครูวาดใหม่อีกครา           แต่ไม่ทิ้งค้างคาบนผนัง

จากลายเส้นลงสี             เป็นทิวทัศน์สุนทรีย์ดังที่หวัง        

มีนกบนปลายไม้            จ้องมัจฉาตาใสเหมือนจริงจัง

มีตะวันครึ่งดวง              จะลับภูเขาหลวงลงเบื้องหลัง       

มีความงามความหรู         สมความคิดของครูผู้วาดหวัง

แล้วเขียนคำประกาศ        ‘ห้ามแต่งเติมเสริมวาด’ ติดผนัง     

เด็กเด็กชมแล้วก็ฉาก        ภาพไม้เรียวเฟี้ยวฝากหัวใจฝัง

  เด็กชายสมคิดสมเพียร       เสาร์อาทิตย์หยุดเรียนเก็บลูกรัง             

หนังสติ๊กคนละคู่             เที่ยวยิงนกยิงหนูไม่จริงจัง          

ผ่านมาในโรงเรียน           เห็นนกในภาพเขียนคิดชิงชัง

สะกิดใจไม้เรียวจิก           สองกระชับหนังสติ๊กสอดลูกรัง     

เสียงเป้งเป้งที่เหมาะ         เป้านกแตกกะเทาะจากผนัง

* * * * * * * * *  * * *  * ** * * * * *** * * * * * *** * * * * *

ปล.

ครูและผู้ใหญ่จำนวนไม่น้อยที่มักมองไม่เห็นความงดงามในดวงใจใสๆ ของเด็ก  จึงมักให้ความสำคัญกับระเบียบวินัยเพียงรูปแบบ  ไม่สามารถเข้าถึงเนื้อหาของสิ่งดีสิ่งงามที่มีคุณค่ายิ่งกว่า  น่าสงสารเด็กผู้ถูกกระทำด้วยรักที่มืดบอดของครูและผู้ใหญ่เหล่านั้น  คงจะมีบางคนจำได้ว่าเมื่อราว ๖-๗ ปีที่ผ่านมา  นักเรียนคนหนึ่งของโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดกาญจนบุรีถูกกระทำและเก็บกดจนนำปืนใส่กระเป๋านักเรียนมายิงครูฝ่ายปกครอง  เคราะห์ดีที่ไม่ถึงกับชีวิต  และเมื่อปลายปี ๒๕๕๐ หรือต้นปี ๒๕๕๑ (ไม่ได้จำวันเดือนปี) ที่ผ่านมาไม่นานนี้  นักเรียนอีกคนหนึ่งของโรงเรียนประจำจังหวัดสมุทรปราการก็นำไม้กระบองมาตีศีรษะครูคนหนึ่งจนไม้หัก... (ครูฝ่ายปกครองหรือเปล่าไม่แน่ใจ) อะไรล่ะที่สั่งสมในจิตใจของเด็กจนก่อเกิดพฤติกรรมดังกล่าว...ถ้าไม่ใช่การถูกกระทำ  ทั้งที่บ้าน ในสังคม และที่โรงเรียน

กรณีอย่างในบทกวีนี้ก็เช่นกัน  ถ้าครูหรือผู้ใหญ่มองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย  ก็นับว่าอันตรายยิ่งนัก...

 ...

กว่าใครจะเป็นโจรสักคนหนึ่ง

ควรถามถึงใครเป็นแม่และเป็นพ่อ

ใครคือครูผู้ฟูมฟักและถักทอ

ใครมีส่วนเป็นต้นตอเหล่ากอโจร

(ไม้ตะปูและหัวใจ, จันทร วรลักษณ, ๒๕๔๗)

* * * * *

"ครูกานท์"




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
ธมกร วันที่ : 28/04/2008 เวลา : 08.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

วิชาชีวิตผิดถูก
ค่อยเรียนรู้ลูกรู้หล้า
เข้านอกออกในไปมา
ด้วยสติปัญญาน่ะดีแล้ว
* * *

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
chalee วันที่ : 25/04/2008 เวลา : 20.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

หนูยังไม่ได้เป็นแม่
หนูเป็นแต่ลูกของแม่หนู
แถมวันนี้หนูยังมีคุณครู
เป็นพ่อครูสอนหนูรู้วิชา


"ชาลี"

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
ธมกร วันที่ : 25/04/2008 เวลา : 13.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

ขอบคุณ นู๋ลี ที่บอกกล่าว
เรื่องราว เล็กเล็ก หล่อไม่หล่อ
ก็ได้ เข้าใจละ ครูจะรอ
ปีจอ เดือนเจ็ด วันจันทร์

* * *
หนู เป็น แม่
นู๋ เป็น ลูก
นะจ๊ะ...

* * *

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
ชาลี วันที่ : 25/04/2008 เวลา : 10.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaleejang
แผ่นดินนี้สอนให้ฉันรู้จักคุณค่าของชีวิต

เรียน ครูกานท์ที่เคารพ

หนูมาตอบเรื่องการเปลี่ยนภาพที่ "นามปากกา" นะคะ
คือว่า ช่วงแรกของการเปลี่ยน มันจะบิดเบี้ยวค่ะ
ถ้ารูปเดิมกับรูปใหม่รูปทรงต่างกัน องค์ประกอบในรูปต่างกัน
เช่น ถ้าเป็นรูปคนกำลังนั่ง แต่เปลี่ยนเป็นคนยืน
หรือแม้แต่ รูปเดิมจากรูปสี่เหลี่ยมทรงสูง เปลี่ยนเป็น
สี่เหลียมทรงต่ำ รูปจะบิดทันที

ไม่มีวิธีแก้ค่ะ คุณครูต้องทนดูรูปอันบิดเบี้ยวไปก่อนสักระยะ
แล้วความหล่อจะกลับคืนมาเอง เรื่องนี้บล็อกเกอร์เกือบทุกคน
ที่ทำการเปลี่ยนรูปจะเจอปัญหาเหมือนกันค่ะ หนูเจอตอนแรกก็ตกใจว่า
ทำไมลูกกะตาของหนูมันทั้งเหล่ และโบ๋ ทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนภาพ
จะเกิดเหตุแบบนี้ ยกเว้น บางครั้ง ระบบสมองของโปรแกรมบล็อก
ของโอเคเนชั่น ทำงานเร็ว ประมวลผลเร็ว ภาพของเราก็ไม่เปลี่ยนค่ะ
ย้ำค่ะ วิธีแก้ มีอย่างเดียว ทนดูรูปอันบิดเบี่ยวไปซักระยะ เดี่ยวจะดีขึ้นเองค่ะ


ด้วยความเคารพ

"ชาลี"

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
ปี๊นปี๊น วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 21.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peanpean
"ไม่ได้อะไรก็ไม่เป็นไร แค่มีคุณธรรมก็พอแล้ว" 


ความคิดเห็นที่ 39 (0)
ปี๊นปี๊น วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 21.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peanpean
"ไม่ได้อะไรก็ไม่เป็นไร แค่มีคุณธรรมก็พอแล้ว" 

*ขอฝากบทกลอนเกี่ยวกับการศึกษาไว้หน่อยนะครับ*

การศึกษา ไม่ใช่ ธุรกิจ

จึงคอยจ้อง อ้างสิทธิ ทำการค้า

การศึกษา ไม่ใช่ สอนบ้าบ้า

คิดแต่หา ประโยชน์ มาใส่ตน

การศึกษา ไม่ใช่ บ้าตำแหน่ง

จึงคอยแย่ง ชิงกัน อย่างสับสน

การศึกษา ไม่ใช่หลอก ประชาชน

ด้วยมายา เวทมนต์ ของค่าครู

การศึกษา ต้องอาศัย จิตวิญญาน

อุดมการณ์ ที่มัน ควรมีอยู่

การศึกษา ต้องอาศัย คำว่าครู

ไม่ใช่คน ทรงความรู้ ขายวิชา

การศึกษา ต้องปลูกฝัง คุณธรรม

ให้ชี้น้ำ ความรู้ เกิดคุณค่า

การศึกษา ต้องปลูกฝัง ภูมิปัญญา

ไม่ใช่คิด แค่ว่า ต้องหาเงิน

การศึกษา ต้องสร้างคน พร้อมสละ

มีความ วิริยะ น่าสรรเสริญ

การศึกษา นั้นสร้างคน ยากเหลือเกิน

แต่หากเมิน คุณธรรม จะช้ำไทย

อันคุณค่า ของความ เป็นมนุษย์

มันขึ้นอยู่ สูงสุด สิ่งที่ให้

ไม่ใช่ความ สามารถ อันยิ่งใหญ่

แสวงหา สิ่งใด ให้ได้มา

มันกลายเป็น ธุรกิจ ไปหมดแล้ว

แม้แต่แสง เจิดแจ้ว การศึกษา

ปลูกฝังกัน ให้คิดแต่ ประโยชน์ข้า

อวิชา นำมา วัดค่าคน

เราจะพา นาวา ไปทางไหน

วางแนวทาง อย่างไร คงเห็นผล

วางศึกษา ให้ทำลาย ธรรมาคน

อาจเกิดผล ให้ชน ทำลายไทย

-ป่าเมืองลุง-

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
ก่องแก้วกวีวรรณ วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 08.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/250714

คารวะครับพี่

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
โชคชัย_บัณฑิต วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 08.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bundit

งามคิด และงามคำ ครับ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
ธมกร วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 08.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

"ป้ารุ" เพิ่งกลับจากต่างจังหวัด
มาตามนัดผิดเวลา...แต่มาได้
ครูฝ่ายปกครองจ้อง...ด้วยขัดใจ
ขยับไม้เรียวเรียกแล้วคำราม

"มาสายผิดระเบียบอีกแล้วเธอ
ไม่ต้องตีหน้าเซ่อ" ...อาจมีถาม
แต่คำตอบที่เด็กน้อยพยายาม
มักไร้ความสำคัญสำหรับครู

"ระเบียบกับวินัย" มักนำหน้า
ป้ารุจ๋า...ช่วยด้วยช่วยน้องหนู
ระบบ กับ ระเบียบ เหยียบแม่ปู
เดินหารูไม่พบ...ทำอย่างไร

* * *

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
ธมกร วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 07.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

ชาลี คนโท ลานเทวา
สิบหมื่นลูกชาวนา...ปัญญาวิถี
ครูอุ๋ย รมย์รวินทร์ มะอึก...เมธี
เยอรมันนี กวีจร ถึงปอจู

สอนสุพรรณ ทิพย์ธัญญา คนต้นน้ำฯ
ชัยยัสสุ สร้างทำ นำต่อสู้
เชื่อว่าโลกได้พึ่งพิง...ขิงชมพู
ชบาแดง ดำรงอยู่...อย่างงดงาม

ร่วมรางธารมรรคา มาลีรัตน์
ระบัดและหยัดท้าการฝ่าข้าม
ครูแก้ว ครูแผ่นดินทุกถิ่นนาม
ทุกโมงยามเพื่อใคร...อีกหลายคน

อายุบวร...

"ครูกานท์"
* * *

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ป้ารุ วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 07.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paaru

คุณธมกรคะ
ป้ารุเพิ่งกลับจากต่างจังหวัดได้อ่านเรื่องนี้แล้วสะเทือนใจมาก เมื่อคุณธมกรไปทิ้งคำถามไว้ที่บ้านป้ารุว่า "ใครฆ่าเด็ก" ขอตอบเลยนะคะว่า "ระบบ" ค่ะ
"ติดสอนติดประชุม กิจกรรมรุมสุมคาราคาซัง"
นี่ไงคะ หน้าที่ของคุณครูน่าจะเป็นการสร้างเยาวชนให้มีความรู้ความคิดใช่มั้ยคะ แต่เดี๋ยวนี้เป็นอย่างในเครื่องหมายคำพูดนั่นล่ะค่ะ ..เศร้าจัง..

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
ธมกร วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 07.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

"ชีวิตคือนวนิยาย ที่พระเจ้ากับซาตานสลับกันขีดเขียน"
คำพาดหัวของ "คุณวรรณ" น่าสนใจนัก
นี่คือขาวกับดำที่อำพราง "ในเรา" ทุกผู้นาม
ผมเคยเขียนกลอนบทหนึ่ง (ในนาม จันทร วรลักษณ ในหนังสือกวีนิพนธ์ชุด ไม้ตะปูและหัวใจ) ว่า

"ฉันพบซาตานตนนั้น
ในฉันวันแล้ววันเล่า
ขณะแสดงแสงเงา
พระเจ้าผู้ไร้ตัวตน"

ครับ, เราจะต้องสู้กับมันอย่างเข้มข้น
ไม่ใช่ในใครที่ไหน...ในเรานี่แหละ-ตัวดีนัก
* * *

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ธมกร วันที่ : 21/04/2008 เวลา : 07.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

คำรินของ "ดินเหนียว"
ดั่งเชือกเกลียวความรู้สึก
สะท้อนสิ่งซ่อนลึก
ในศิษย์ครูทุกผู้คน

ครูใดเป็นครูดี
ย่อมเป็นที่ศรัทธาทน
หากปลอมและย้อมปน
ย่อมพึงชนจะชิงชัง

ดินเหนียว...ดินก้อนหนึ่ง
ซึ่งปั้นแล้วเป็นแววหวัง
ย่อมฝากโลกยินฟัง
เบื้องหลังดิน...มีครูดี

* * *

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ธมกร วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 23.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

* เชื่อว่าในไม่ช้านี้ คุณมัคคุเทศก์ทางวิญญาณ จะได้รับคำแนะนำที่ดีจากมิตรญาติผู้เชี่ยวชาญแห่งชุมชนนี้ ครับ

* ขอบคุณ คุณเคี่ยว โคมคำ ที่ชอบเพลง เพลงนี้ผมแต่งคำร้อง-ทำนอง แล้ววานให้คุณศักดิ์สิริ มีสมสืบ ทำดนตรีและขับร้องให้ครับ

* กลอนของคุณ mom ใช้ได้ดีทีเดียว

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ธมกร วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 22.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

ได้รับสารจากคุณสิงหา สัตยนนท์ สองครั้งแล้ว เคยพยายามที่จะแวะไปทักเทเสวนาบ้างแต่บ้านปิดรหัสลับ คิดว่าคงต้องการความเงียบ...

แต่ก็ดีครับ ที่พบกันในหน้านี้
* * * * *

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
officemom วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 22.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/officemom
officemom ชอบเล่าเรื่องสนุกๆ 

บัดนี้ กระจ่างแล้ว ใครฆ่า
ความคิด เดียงสา สร้างสรรค์
ผู้ใหญ่ ใจหนา ล่าฟัน
ความฝัน เด็กน้อย ลอยลา

ใช้ได้มั้ยคะ ครู

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ธมกร วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 22.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

(กาพย์สาวหาบน้ำ ๑๓)

ขอบคุณ ทุกความคิด สายน้ำศักดิ์สิทธิ์ แห่งมิตรสหาย
ขอบคุณ ทุกดวงตา สัมผัสเดียงสา เด็กเด็กทั้งหลาย
ขอบคุณ ทุกรอยทาง ที่สรรค์และสร้าง เดือนดาวพราวพราย
...

* * * * *
สำหรับความเห็นของคุณเป๊ปซี่ เป็นอีกมุมมองหนึ่ง ซึ่งแรกสร้างชุดกาพย์หัวเดียวผมก็เคยจะกำหนดรูปแบบเช่นนั้นอยู่เหมือนกัน แต่ลองดูแล้วก็ชอบใจแบบหัวเดียวตลอดทางโดยไม่มีรับสัมผัสก่อนจังหวะลงจบมากกว่า กาพย์นี้เริ่มใช้ครั้งแรก ๑๐ กว่าชนิด ในกวีนิพนธ์ชุด เสียงปลุกยามค่ำคืน ...อย่างไรแล้วก็ไม่ขัดข้องหรอกนะครับ ที่จะยักย้ายลองจบแบบนั้นดูบ้าง
.................................................

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 20.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

กาพย์ดอกฝนชื่อแปลก.....แต่ละบาทไม่แผกที่คำหลัง

ดูเหมือนกลอนลิเก....ที่ร้องลงให้เทเอาท้ายตั้ง

แต่เวลาจบดูห้วน...มันดูเหมือนด้วนด้วนหมดพลัง

น่าจะลองจบเหมือนร่าย...ที่เขาใช้โคลงสองมารองหลัง

หรือแม้กลอนลิเก...เขาก็ตัดบาทหนึ่งออกเห่ดูขลัง

จะได้จบครบสูตร...ขออภัยที่พูดไม่ระวัง

หวังเพียงให้กลอนดั่ง...สายน้ำไหลหลั่งบรรจบชล

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
รณบุตร วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 19.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wayuboot2499
รณบุตร จุดไฟฝัน แบ่งปันฮัก ปฏิปักษ์คนกังฉิน กินบ้านเมือง 

งามบริสุทธิ์ครับ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ดินเหนียว วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 18.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din22
ฝัน...ของดินเเหนียว เขตปลอด Tag  และปลอดคนลวง  จ้ะ

อุ้ย..!! ขออภัย พิมพ์ เกิน ขอแก้ บาทสุดท้ายค่ะ

"อนิจจา มารพราง ในร่างครู ฯ"


ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ดินเหนียว วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 17.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din22
ฝัน...ของดินเเหนียว เขตปลอด Tag  และปลอดคนลวง  จ้ะ

ดินฯ เข้ามาอ่านกลอนบทนี้ของท่านครู "ธมกร" แล้ว
ทำให้สะท้อนในความรู้สึก

เป็นเช่นนี้ จริงๆ

พานดอกไม้ไหว้ครูเชิดบูชิต
กราบจากศิษย์แด่ครูผู้สั่งสอน
เฝ้าอบรมบ่มวิชาเอื้ออาทร
ดุจบิดรมารดาผู้ปราณี

เป็นเทียนทองส่องทางสว่างไสว
ส่องหัวใจสร้างหวังโรจน์รังสี
ชุบชีวิตศิษย์สว่างสู่ทางดี
ชีวิตมีความรู้ครูสอนมา

จาก ก.ไก่ ข.ไข่ ได้เรียนรู้
รับจากครูให้ฝึกให้ศึกษา
ตั้งแต่ ก. อะกะ ก.อากา
หนึ่งสองสามสี่ห้ามาจากครู

แต่วันนี้วิปริตชวนผิดหวัง
ข่าวประดังกันมาจนหนาหู
ปูชนียชนคนเชิดชู
กลับเป็นผู้ปฏิบัติเสื่อมศรัทธา

ข่าวอดสู ครูหื่น ข่มขืนศิษย์
เด็กตัวนิดอ่อนวัยไร้เดียงสา
ทำอย่างนี้นี่หรือคือครูบา
อนินจจา มารพราง ในร่างครู ฯ



ขอบคุณ ท่านครู มากๆ ค่ะ ที่ให้เกียรติ ดินฯ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 16.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/guide007
ฉันถอดเสื้อสีแล้ว!!!! คุยกับฉันได้ไหมเพื่อนมนุษย์!!!!

งาม
ชั้นครูครับ

ว่าแต่
การวางตัวอักษรในบล็อคอย่างนี้
ผมทำไม่เป็นสักที
สวยงามครับ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
เคี่ยว โคมคำ วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 16.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kaveethas
ศิลปศาสตร์ทางถ้อยคำทำให้รู้จักกวีนิพนธ์ - กวีนิพนธ์ทำให้รู้จักโลกใหม่ที่บอดใบ้ในสามัญสำนึก

มาอ่านเรื่องเศร้า รู้สึกสงสารทั้งครูและเด็ก
เบ้าหลอมทางสังคมเรานับวันบุบเบี้ยว หลอมหล่อผู้คนให้กลายเป็นปิศาจ ต้องยอมรับนะครับว่าสังคมไม่เข้มแข็ง ก็เพราะนัการเมืองที่มีอำนาจการบริหารที่อ่อนแอเห็นแก่ประโยชน์มากกว่าสำนึกอันหนักแน่นที่ชาติบ้านเมืองครับ
อ้อ..เพลงๆ นี้พี่ประพันธ์เองใช่ไหม ? ไพเราะและมีความหงายงดงาม ทุกวันยังคงแต่งเพลงอยู่เหมือนเดิมหรือไม่ครับ?

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
3939900209466 วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 16.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinitsatayanon
จุ๊ๆ ข้าพเจ้ากำลังร่ายบทกวี


เด็กเด็กวาดรอยเท้า กว้างสั้นยาวบนผืนทราย

พยายามเดียงสา ตามปัญญาวาดจะระบาย

ผลิยิ้มสัมผัสฝุ่น อบอุ่นดวงใจผ่านแก้มซ้าย

ต้องอีกข้างแก้มขวา เพียงวาจา ตวาด ก็ลับหาย

ครูมาลบวาดผิด ! ประชั้นประชิดเดียวดาย

สายน้ำมาท่วมทับ กับห้วงเสี้ยวปราถนาร้าย

ระหว่างความเหลื่อมล้ำ ความทรงจำใครมาปิดตาย

เด็กเด็กหรือคุณครู รู้ไม่รู้ย่ำรอยเท้าครั้งสุดท้าย

.......................

สวัสดีครับพี่

ด้วยความเคารพ

................

สิงหา สัตยนนท์

ศรีสะเกษ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
ครูแก้ว วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 15.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korming
If you tell the truth, you don't have to remember anything.


ขอบคุณสำหรับข้อคิดสะกิดใจ
..
ความเป็นครู คือ ผู้ชี้นำทางแห่งชีวิต
คนลิขิตหนทางได้ คือ ใจศิษย์เอง

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
วรรณ วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 11.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wunwarinya07
"ความดีที่ตะกั่ว ร่ำรวยที่รื่นรมย์"

ทำไมหนูวาดอย่างครูไม่ได้
หรือฝีมือลวดลายหนูยังไม่ถึง
ไม่สามารถเก่งกาจเท่าครูจึง
ไม่สนใจสิ่งสวยซึ้งจากจินตนาการ

หนูเด็กเกินไปหรือ
จึงต้องยึดถือคำสั่งกล่าวขาน
ไม่อาจกระทำใจจริงสิ่งต้องการ
จะต้องรอวันผ่านผันพ้นอีกเมื่อใด

กฎระเบียบมีใช้บังคับหนู
ครูก็รู้ว่าใครๆ ก็ทำผิดได้
เมื่อครูยังเล็กๆ นั่นไง
คงเคยโดนใช่ไหมไม้เรียว

หนูผิดก็ลงโทษเถิด
หากก่อเกิดความขับเคี่ยว
ส่วนความผิดในใจใครจะยาเยียว
ไม่เห็นมีใครเหลียวแลเลย

เหมือนภาพวาดบนผนัง
ดั่งรอยฝังปรัชญามาอ้างเอ่ย
เด็กๆ มักจะตกเป็นจำเลย
ให้กับผู้ที่เคย เคยเป็นเด็กเคยเป็นมา

ในโลกในสังคมที่เห็น
เด็กๆ เหมือนของเล่นเป็นที่ปรารถนา
แต่ความเป็นจริงที่ยังเห็นเต็มตา
โอกาสต่างๆ นาๆ ยังมีไม่เท่ากัน

เด็กๆ ในเมืองใหญ่เมืองโต
กับเด็กๆ มากโขในชนบทนั้น
ต่างชีวิตแตกต่างกัน
แล้วผู้ใหญ่วันๆ คิดฝันทำอะไร

คิดแต่สอนคิดแต่สั่ง
ลืมแล้วความหลังหรือไฉน
เด็กวันนั้นวัยเยาว์เขาคือใคร
ก็ผู้ใหญ่ใช่ไหมในวันนี้

เราต่างเป็นสิ่งเดียวกัน
ไม่ว่าที่นั่นหรือที่นี่
ผู้ใหญ่กับเด็กครูหรือนักเรียนก็ดี
ล้วนต่างก็มีสิ่งหนึ่งร่วมกัน

ใยไม่คิดหลอมรวม
ร่วมช่วยร่วมแก้ปัญหาน่าหวั่น
เด็กหรือผู้ใหญ่ไม่สำคัญ
เราต่างเท่าเทียมกันในแง่คิดจิตวิญญาณ

ครับผม


ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ชบาแดงสีเหลือง วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 10.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaba


หากครูไทยคิดได้เช่นครูกานท์
เด็กไทยคงสนานสุขสันติ์
เมฆฟ่องดอกไม้แมลงแบ่งปัน
บ้านเรามีผู้สร้างฝัน.. ขอให้เป็นจริง...

อ่านแล้วสะเทือนอารมณ์ดีค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
มาลีรัตน์ วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 09.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maleerat

ครูกานท์คะ งดงามในรูปแบบและเนื้อหา สาเหตุหลัก อยู่ที่ผู้ใหญ่ รวมทั้งครูสนใจรูปแบบ แต่ไม่สนใจความเป็นตัวตนที่แท้จริง สกลนคร หลายปีก่อน เกิดเหตุนักเรียนมัธยมใช้ปืนลูกซองของพ่อยิงครูตาย(ไม่ใช่ครูผู้ปกครอง แต่เป็นครูสอนวิชาหลัก เป็นคนขยันมาก และเข้มงวด เอาจริงเอาจัง)
ต้องเข้าไปทำงานความคิดกับเด็กๆ-ครู-ผู้ปกครอง ต่อเนื่องหลายปี กว่าสถานการณ์จะคลี่คลาย แก้ปลายเหตุทั้งนั้นค่ะ น่าเสียดาย ทุกรัฐบาลที่ผ่านมาไม่ค่อยให้ความสำคัญกับกระทรวงศึกษาธิการ ปล่อยตามยถากรรม รับกันแต่ผลประโยชน์ ภาระหนักตึงตกอยู่กับครูผู้รักเด็กจริงๆ บ่นยาวแล้ว เห็นด้วยกับครูกานท์นะคะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ทิพย์ธัญญา วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 08.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jonat
พ.ศ.2555 ครบรอบ 750 ปี เจียงฮายบ้านเฮา

เมฆขาวดาวใสในใจโศก
ใครจักวาดโลกให้เป็นเรื่อง
มือใครนั่นทำลายอยู่เนืองเนือง
มือใครค่อนเขื่องคว้าเอาไป

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 08.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


จินตนาการที่ออกมาจากจิตใจบริสุทธิ์ จากความคิดสร้างสรรค์อันบรรเจิดของเด็ก ๆ นั้น มีคุณค่าอันสูงยิ่งนัก บางครั้งผู้ใหญ่ก็คาดไม่ถึง แถมบางครั้งยังแอบลอกแนวความคิดของเด็กมาสร้างงานของตนเองเฉยเลย...

ครูผู้สอนศิลปะ หากไม่เข้าใจในความหมายของศิลปะอย่างถ่องแท้แล้ว... ครูก็เป็นผู้ฆ่าจินตนาการของเด็ก จับเด็กมาอยู่ในกรอบที่ตนเองวางไว้ สุดท้าย...ก็เป็นอย่างเช่นทุกวันนี้แหละครับอาจารย์ ศิลปะในบ้านเราจึงไม่ค่อยจะพัฒนาไปถึงไหนเลย...

ขอบคุณมากครับอาจารย์....

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
..ขิงชมพู.. วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 08.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khingchomphuu


อ่านแล้วได้ข้อคิดดีมากๆค่ะ...

ผู้ใหญ่มักจะคิดว่าเด็กผิด ทำอะไรไม่ถูก..

มักจะจำกัดความคิดเห็นของเด็กๆ

ทำให้เด็กขาดความคิดสร้างสรรค์

กลัวการคิดอะไรใหม่ๆ เด็กเดี๋ยวนี้จึงชอบลอกการบ้านเพื่อน

เพราะกลัวว่าถ้าทำผิดจะถูกตัดคะแนน ถูกครูทำโทษ ได้เกรดไม่ดี

และไม่กล้าแสดงความคิดเห็น..

เพราะเมื่อทำอย่างนั้นจะทำให้ถูกดุ ถูกทำโทษ..

น่าเห็นใจเด็กๆค่ะ...

อ่านบทกลอนและบทกลอนแล้วรู้สึกดีมากๆ

เพราะอย่างน้อยก็มีคนใจดีคนหนึ่งที่รู้ซึ้งความรู้สึกของเด็กๆค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ปอจู วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 08.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Paojoo1974
มีไม่กี่ชาติบนโลกใบนี้ที่มี  "ภาษา (พูดและเขียน) เป็นของตัวเอง"และเราคือหนึ่งในนั้น...ภูมิใจมั้ยคะ...?? (ชมรมรักษ์ภาษาไทย)

สวัสดีค่ะ.....คุณครูกานต์..
ปอจูเห็นด้วยกับบทความข้างต้นของคุณครูค่ะ.....จึงอยากจะช่วยเสริมความคิดของปอจูไปด้วยนะคะ
ครอบครัวเป็นหน่วยที่เล็กที่สุดในสังคมก็จริง..
แต่กลับเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด.....ปอจูโชคดีที่มีครอบครัวที่อบอุ่นมาก ๆ
ทำให้ได้ก้าวผ่านวันและคืนที่โหดร้ายของชีวิตมาได้
และที่จะขาดไม่ได้คือครู.....ปอจูกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า.....ปอจูคงมีวันนี้ไปไม่ได้ถ้าไม่มีครูส่วนหนึ่ง.....ที่คอยพร่ำสอน.....ประคับประคองและให้โอกาสกับปอจู
แต่จะมีเด็ก ๆ ซักกี่คน.....ที่จะโชคดีอย่างที่ปอจูได้รับ
จึงได้แค่เห็นใจในโชคชะตาของแต่ละชีวิต.....ว่าใครจะว่ายข้ามผ่าน "สีทันดร" นี้ไปได้อย่างปลอดภัย..
สามารถรอดจากปากเหยี่ยวปากกาไปได้
ป.ล.. กราบขอบพระคุณมากนะคะ.....ที่คุณครูแวะไปเยี่ยมเยียน.....และได้ชักชวนปอจูมาอ่านงานที่อ่านแล้ว.....สะทกสะท้อนใจเป็นอย่างมากกับความเป็นไป.....ของสังคมบ้านเรา
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ.....วันหลังเชิญอีกนะคะ


ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ting วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 04.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Germany
จงเตือนตนด้วยตนเอง สักแต่ว่าตัวตนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ดับไป เหมือนต้นไม้ออกดอกออกผล ล่วงหล่นไปเมล็ดเกิดใหม่ก็มาจากต้นไม้เดิม

กลอนน่ารักค่ะ
ถูกใจเด็กๆ อ่านแล้วอารมณ์ดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
คนต้นน้ำแคว วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 00.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/civic

"การศึกษาแบบหมาหางด้วน" คำนี้ก้องหูครับอาจารย์ ท่านพุทธทาส เป็นนักต่อสู้ผู้กล้าหาญ สร้างการเปลี่ยนแปลงสังคมด้วยการศึกษา การเรียนรู้ และการถ่ายทอด
"มหาโจรกำลังเต็มเมือง ต้องย้อนกลับไปถามอีกละครับอาจารย์ ว่า ใครเป็นรัฐบาล และใครเป็นคนเลือกรัฐบาล"

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
มะอึก วันที่ : 19/04/2008 เวลา : 15.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ฉันทลักษณ์ของกาพย์ คล้าย ๆ กลอนมโนราห์หนังตะลุงทางใต้
.
ส่วนเนื้อหาของเราองราวเฉียบขาดครับครู
การให้ความรู้แบบปลายเปิดกับเด็ก ๆ
ย่อมดีกว่าปลายปิดแน่นอน
.
แต่จะมีใครสักกี่คนครับ ที่ยอมรับความคิดของเด็ก
.
เด็กติดเกมส์คอมพิวเตอร์ เพราะเกมส์คอมพิวเตอร์ทุกเกมส์ปลายเปิด แม้จะมีคำตอบรออยู่แล้วก็ตาม
.

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
กวีจร_ณ_โคราชา วันที่ : 19/04/2008 เวลา : 13.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kaweejorn

เพราะมากครับ...กาพย์ดอกฝน

มาเยี่ยมครับอาจารย์...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
chaiyassu วันที่ : 19/04/2008 เวลา : 05.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bunruang


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
รมย์รวินท์ วันที่ : 18/04/2008 เวลา : 21.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/romrawin
 รักความไทย ใส่ใจคนรอบข้าง

เด็กๆก็เป็นอย่างนี้แหละอย่าถือสาแกเลยซนตามประสา

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ครูอุ๋ย วันที่ : 18/04/2008 เวลา : 21.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kru-oui


สวัสดีครับ

ขอประชาสัมพันธ์สำหรับผู้ที่สนใจเขียนเรื่องสั้นวัยรุ่น เชิญส่งผลงานเข้าประกวด ตามลิ้งค์นี้ครับ http://www.sipprapa.net/index.php?lay=show&ac=article&Ntype=777&Id=5368357&cpage=1

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 18/04/2008 เวลา : 18.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

อยากปิดก็ยิ่งเปิด
ฝันเตลิดจากกรงขัง
ยิ่งเชือดจึงชิงชัง
ใช้กำลังมาทดแทน

เอวัง...

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลานเทวา วันที่ : 18/04/2008 เวลา : 17.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phutanow
 .......ทุกบทคำนำนัยยะ   เถอะเจ้าจงชำระ   มันด้วยใจ.........


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 18/04/2008 เวลา : 17.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

ถ้ามีนกอีกสักสองสามตัวบนภาพ
ผมก็จะยิงอีก

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
INDYLOVE วันที่ : 18/04/2008 เวลา : 17.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

อ้าว....ซะงั้น!!

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ชาลี วันที่ : 18/04/2008 เวลา : 17.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaleejang
แผ่นดินนี้สอนให้ฉันรู้จักคุณค่าของชีวิต

เด็กน้อย ....ไร้เดียงสา

แต่ครูขา ....ใยปิดฝัน



"ชาลี"

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

เพลงรอยทาง

คำร้อง-ทำนอง : ศิวกานท์ ปทุมสูติ และ คฑาวุธ ทองไทย ::: ดนตรี-ขับร้อง : คฑาวุธ ทองไทย (มาลีฮวนน่า)

View All
<< เมษายน 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      



[ Add to my favorite ] [ X ]