• ธมกร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tungsakasome@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-02-27
  • จำนวนเรื่อง : 227
  • จำนวนผู้ชม : 523582
  • ส่ง msg :
  • โหวต 187 คน
ทุ่งสักอาศรม และ ครูกานท์
ธมกร,ครูกานท์,ศิวกานท์ เป็นนามเรียกขานสมมุติขลัง ทุ่งสักอาศรมบ่มพลัง จริงจังจริงใจไมตรี :::: คือแขกของโลกอีกใบหนึ่ง โลกซึ่งมีวันคืนของพื้นที่ ไม่ทำโลกให้รกหรอกคนดี ชีวิตนี้ไม่นานก็ผ่านไป...
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn
วันพฤหัสบดี ที่ 27 พฤศจิกายน 2557
Posted by ธมกร , ผู้อ่าน : 3726 , 06:18:41 น.  
หมวด : การศึกษา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน ni_gul โหวตเรื่องนี้

สาเหตุของปัญหาการศึกษาที่ข้าพเจ้าพบ
.........................................

จากการเดินทางบนถนนสายการศึกษามายาวนาน ทั้งที่เคยเป็นครูในโรงเรียนประถมศึกษา เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย รวมถึงการเดินทางออกจากระบบการศึกษาในกระแสหลักมาสร้างเสริมการศึกษาทาง เลือก "ทุ่งสักอาศรม" และสัญจรเป็นวิทยากรร่วมแก้ปัญหากับครู โรงเรียน และหน่วยงานการศึกษาต่างๆ กระทั่งถึงขณะที่เขียนบันทึกนี้ ข้าพเจ้าได้พบความจริงของปัญหาและสาเหตุสำคัญของปัญหาการศึกษาไทยมากเหลือ เกิน

สภาพปัญหาของการศึกษาไทยสรุปได้ดังนี้
๑.เด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้
๒.ไม่ใฝ่เรียนรู้ คิดวิเคราะห์ไม่เป็น และไม่รักการอ่าน
๓.สัมฤทธิผลในมาตรฐานการเรียนรู้ต่ำ
๔.จริยธรรมจรรยาไม่อยู่ในมาตรฐานที่พึงประสงค์
๕.ไม่ส่งเสริมการใช้ชีวิตที่มีคุณภาพจริงแท้

สาเหตุของปัญหาที่สำคัญ คือ
๑.ผู้บริหารการศึกษาระดับต่างๆ ไม่มีวิสัยทัศน์ที่ประจักษ์แจ้งจริงในมาตรฐานหลักสูตร จึงส่งผลให้
(๑) กำหนดนโยบายซ้ำซ้อนเพิ่มความยุ่งยากและมากภาระในทางปฏิบัติแก่สถานศึกษาและ ครู ทำให้ครูต้องทำงานอื่นๆ มากกว่าการจัดการเรียนรู้แก่เด็กๆ ครูต้องทิ้งห้องเรียน ทิ้งหน้าที่ในการศึกษาเรียนรู้และละเลยการจัดเตรียมกิจกรรมการเรียนการสอน
(๒) แก้ปัญหาไม่ถูกจุด มิหนำซ้ำยังเพิ่มปมปัญหาใหม่ๆ ทั้งในการจัดทำโครงการต่างๆ ที่สร้างภาพมากกว่าสร้างผล วนเวียนอยู่กับความยินดีและยอมรับมายาที่ปั้นแต่ง ปล่อยปละละเลยการบริหารบุคลากรที่ผิดเป้าหมาย ก่อให้เกิดความล้มเหลวในการสอนของครูและการเรียนรู้ของนักเรียนไม่จบสิ้น

๒.ครูและบุคลากรทางการศึกษาที่มีคุณภาพเชิงวิชาการแท้จริงยังมีจำนวนน้อย สืบเนื่องจากมาตรฐานในการผลิตครูและบัณฑิตทางการศึกษาของมหาวิทยาลัยยังไม่ ได้กำหนดนโยบายและสร้างยุทธศาสตร์เพื่อความเข้มข้นเชิงประสิทธิภาพ ขณะเดียวกันกลับลดมาตรฐานจนเป็นความย่อหย่อนเพื่อผลิตบัณฑิตเชิงปริมาณ มากกว่าคุณภาพอีกด้วย

๓.ทั้งผู้บริหาร ครู และบุคลากรทางการศึกษาส่วนใหญ่ในปัจจุบันมักขาดจิตวิญญาณและอุดมการณ์ของ ความเป็นครู ไม่สามารถเป็นต้นแบบชีวิตเชิง "จริยปัญญา" แก่เด็กและเยาวชนได้ ส่งผลให้ไม่อาจจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเพื่อการปลูกฝังจิตสำนึกและความเป็น มนุษย์ที่สมบูรณ์ตามเจตนารมณ์สำคัญของการศึกษาที่แท้จริงได้ อีกทั้งยังส่งผลกระทบต่อการทำหน้าที่ที่ขาดประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากมาย นัก

๔.หลักสูตรและมาตรฐานหลักสูตรมีเนื้อหาและรายละเอียดที่ครูต้องปฏิบัติตาม รูปแบบมากกว่าเนื้อหาเชิงทักษะ ทำให้ครูหลงทางไปกับการ "ได้ทำ" กระทั่งมิได้มุ่งมั่นให้ถึงปลายทางที่นักเรียนจะ "ทำได้" และ "ทำเป็น" อย่างจริงจัง โดยเฉพาะในระดับช่วงชั้นที่ ๑ กำหนดให้เรียนรู้ ๘ สาระนั้น ถือว่าไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง เพราะเป็นอุปสรรคและปัญหาในการจัดสรรเวลาเพื่อการฝึกฝนทักษะพื้นฐานทางภาษา ที่เพียงพอ เรื่องนี้เป็นสาเหตุสำคัญหนึ่งที่ทำให้เด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ด้วย

๕.ระบบการบริหารการศึกษา รวมทั้งระบบการกำกับติดตาม ระบบการประเมินผลและระบบประกันคุณภาพที่มีอยู่ในปัจจุบันก็เป็นเหตุปัจจัย สำคัญของความไม่มีคุณภาพจริงแท้ เป็นระบบที่เอื้ออำนวยต่อการสร้างหลักฐาน เอกสาร และข้อมูลแห่งมายาภาพมากกว่าจะเป็นการแสดงผลเชิงประจักษ์ ซึ่งในบรรดากลไกของหน่วยงานการศึกษาก็พลอยถูกระบบที่ขาดประสิทธิภาพผลัก เคลื่อนให้กลายเป็นโรงงานข้อมูล เอกสาร หลักฐาน และวัตถุแสดงค่ามากกว่าการแสดงคุณค่าของชีวิต จิตใจ และพฤติกรรมที่พึงประสงค์ อีกทั้งบางโอกาสระบบที่ไม่มีคุณภาพนี้ก็ก่อให้เกิดพฤติกรรมของผู้เกี่ยวข้อง ที่ขาดคุณธรรมอันดีงามอีกด้วย

ผู้บริหารและครูที่จะพัฒนาคุณภาพที่แท้จริงได้ในการบริหารจัดการและการ จัดการเรียนการสอนท่ามกลางอุปสรรคขวากขวางนี้ จะต้องเหนื่อยหนักหนากับการฟันฝ่า และด้วยพลังสติปัญญาที่กล้าแกร่ง กล้าที่จะคิดและทำนอกกรอบ พร้อมสู้กับแรงเสียดทานของความเสื่อมในกระแสหลักให้ได้เท่านั้น ซึ่งเราก็มีวีรคุรุเช่นนั้นเพียงนิดน้อยในแผ่นดิน

ในสถานการณ์ของการเปลี่ยนผ่านทางการเมืองนี้ หาก คสช. และรัฐบาลจะสำเหนียกถึงสาเหตุต่างๆ ที่กล่าวมา ก็จะทำให้เรามองเห็นหิ่งห้อยในอุโมงค์การศึกษาบ้างกระมัง

ศิวกานท์ ปทุมสูติ
๔.๒๖.๑๑.๒๕๕๗

ปล. ทางออกจากวังวนแห่งปัญหา
๑.หยุดสาเหตุแห่งปัญหาทุกสาเหตุที่กล่าวข้างต้น
๒.ดำเนินการแก้ไขและพัฒนาดังต่อไปนี้
(๑) จัดการเรียนการสอนเพื่อการอ่านออกเขียนได้อย่างจริงจัง
(๒) จัดการเรียนการสอนที่แม่นตรงต่อสัมฤทธิผลตามตัวชี้วัดหรือมาตรฐานหลักสูตร แต่ทั้งนี้จะต้องลดสาระการเรียนรู้ที่มากเกินจำเป็นลงด้วย โดยเฉพาะระดับประถมศึกษาจะต้องให้เวลากับการฝึกทักษะภาษาให้เพียงพอ เมื่อเด็กอ่านออกเขียนได้แล้วควรเน้นการสร้างเสริมความสุขของการอ่านและการ เรียนรู้เรื่องราวต่างๆ ในบริบทชีวิตผ่านการอ่านมากกว่าจะต้องเรียนวิชาต่างๆ โดยตรง
(๓) จัดการเรียนการสอนเพื่อการเรียนรู้ด้วยพลังแห่งความสุขที่มุ่งสร้างนิสัยความใฝ่รู้และความรักการอ่าน
(๔) ปรับปรุงระบบบริหารจัดการให้สามารถพัฒนา กำกับติดตาม และประเมินผลที่มีประสิทธิภาพ
(๕) ปรับปรุงและพัฒนาผู้บริหาร ครู และบุคลากรทางการศึกษาให้มีคุณภาพเชิงพฤติกรรมอย่างจริงแท้

สาเหตุของปัญหาการศึกษาที่ข้าพเจ้าพบ
.........................................

จากการเดินทางบนถนนสายการศึกษามายาวนาน ทั้งที่เคยเป็นครูในโรงเรียนประถมศึกษา เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย รวมถึงการเดินทางออกจากระบบการศึกษาในกระแสหลักมาสร้างเสริมการศึกษาทางเลือก "ทุ่งสักอาศรม"  และสัญจรเป็นวิทยากรร่วมแก้ปัญหากับครู โรงเรียน และหน่วยงานการศึกษาต่างๆ กระทั่งถึงขณะที่เขียนบันทึกนี้ ข้าพเจ้าได้พบความจริงของปัญหาและสาเหตุสำคัญของปัญหาการศึกษาไทยมากเหลือเกิน 

สภาพปัญหาของการศึกษาไทยสรุปได้ดังนี้
๑.เด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้
๒.ไม่ใฝ่เรียนรู้ คิดวิเคราะห์ไม่เป็น และไม่รักการอ่าน
๓.สัมฤทธิผลในมาตรฐานการเรียนรู้ต่ำ
๔.จริยธรรมจรรยาไม่อยู่ในมาตรฐานที่พึงประสงค์
๕.ไม่ส่งเสริมการใช้ชีวิตที่มีคุณภาพจริงแท้

สาเหตุของปัญหาที่สำคัญ คือ
๑.ผู้บริหารการศึกษาระดับต่างๆ ไม่มีวิสัยทัศน์ที่ประจักษ์แจ้งจริงในมาตรฐานหลักสูตร จึงส่งผลให้
(๑) กำหนดนโยบายซ้ำซ้อนเพิ่มความยุ่งยากและมากภาระในทางปฏิบัติแก่สถานศึกษาและครู ทำให้ครูต้องทำงานอื่นๆ มากกว่าการจัดการเรียนรู้แก่เด็กๆ ครูต้องทิ้งห้องเรียน ทิ้งหน้าที่ในการศึกษาเรียนรู้และละเลยการจัดเตรียมกิจกรรมการเรียนการสอน
(๒) แก้ปัญหาไม่ถูกจุด มิหนำซ้ำยังเพิ่มปมปัญหาใหม่ๆ  ทั้งในการจัดทำโครงการต่างๆ ที่สร้างภาพมากกว่าสร้างผล วนเวียนอยู่กับความยินดีและยอมรับมายาที่ปั้นแต่ง ปล่อยปละละเลยการบริหารบุคลากรที่ผิดเป้าหมาย ก่อให้เกิดความล้มเหลวในการสอนของครูและการเรียนรู้ของนักเรียนไม่จบสิ้น

๒.ครูและบุคลากรทางการศึกษาที่มีคุณภาพเชิงวิชาการแท้จริงยังมีจำนวนน้อย สืบเนื่องจากมาตรฐานในการผลิตครูและบัณฑิตทางการศึกษาของมหาวิทยาลัยยังไม่ได้กำหนดนโยบายและสร้างยุทธศาสตร์เพื่อความเข้มข้นเชิงประสิทธิภาพ ขณะเดียวกันกลับลดมาตรฐานจนเป็นความย่อหย่อนเพื่อผลิตบัณฑิตเชิงปริมาณมากกว่าคุณภาพอีกด้วย

๓.ทั้งผู้บริหาร ครู และบุคลากรทางการศึกษาส่วนใหญ่ในปัจจุบันมักขาดจิตวิญญาณและอุดมการณ์ของความเป็นครู ไม่สามารถเป็นต้นแบบชีวิตเชิง "จริยปัญญา" แก่เด็กและเยาวชนได้ ส่งผลให้ไม่อาจจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเพื่อการปลูกฝังจิตสำนึกและความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ตามเจตนารมณ์สำคัญของการศึกษาที่แท้จริงได้ อีกทั้งยังส่งผลกระทบต่อการทำหน้าที่ที่ขาดประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากมายนัก

๔.หลักสูตรและมาตรฐานหลักสูตรมีเนื้อหาและรายละเอียดที่ครูต้องปฏิบัติตามรูปแบบมากกว่าเนื้อหาเชิงทักษะ ทำให้ครูหลงทางไปกับการ "ได้ทำ" กระทั่งมิได้มุ่งมั่นให้ถึงปลายทางที่นักเรียนจะ "ทำได้" และ "ทำเป็น" อย่างจริงจัง โดยเฉพาะในระดับช่วงชั้นที่ ๑ กำหนดให้เรียนรู้ ๘ สาระนั้น ถือว่าไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง เพราะเป็นอุปสรรคและปัญหาในการจัดสรรเวลาเพื่อการฝึกฝนทักษะพื้นฐานทางภาษาที่เพียงพอ เรื่องนี้เป็นสาเหตุสำคัญหนึ่งที่ทำให้เด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ด้วย

๕.ระบบการบริหารการศึกษา รวมทั้งระบบการกำกับติดตาม ระบบการประเมินผลและระบบประกันคุณภาพที่มีอยู่ในปัจจุบันก็เป็นเหตุปัจจัยสำคัญของความไม่มีคุณภาพจริงแท้ เป็นระบบที่เอื้ออำนวยต่อการสร้างหลักฐาน เอกสาร และข้อมูลแห่งมายาภาพมากกว่าจะเป็นการแสดงผลเชิงประจักษ์ ซึ่งในบรรดากลไกของหน่วยงานการศึกษาก็พลอยถูกระบบที่ขาดประสิทธิภาพผลักเคลื่อนให้กลายเป็นโรงงานข้อมูล เอกสาร หลักฐาน และวัตถุแสดงค่ามากกว่าการแสดงคุณค่าของชีวิต จิตใจ และพฤติกรรมที่พึงประสงค์ อีกทั้งบางโอกาสระบบที่ไม่มีคุณภาพนี้ก็ก่อให้เกิดพฤติกรรมของผู้เกี่ยวข้องที่ขาดคุณธรรมอันดีงามอีกด้วย

ผู้บริหารและครูที่จะพัฒนาคุณภาพที่แท้จริงได้ในการบริหารจัดการและการจัดการเรียนการสอนท่ามกลางอุปสรรคขวากขวางนี้ จะต้องเหนื่อยหนักหนากับการฟันฝ่า และด้วยพลังสติปัญญาที่กล้าแกร่ง กล้าที่จะคิดและทำนอกกรอบ พร้อมสู้กับแรงเสียดทานของความเสื่อมในกระแสหลักให้ได้เท่านั้น ซึ่งเราก็มีวีรคุรุเช่นนั้นเพียงนิดน้อยในแผ่นดิน

ในสถานการณ์ของการเปลี่ยนผ่านทางการเมืองนี้ หาก คสช. และรัฐบาลจะสำเหนียกถึงสาเหตุต่างๆ ที่กล่าวมา  ก็จะทำให้เรามองเห็นหิ่งห้อยในอุโมงค์การศึกษาบ้างกระมัง

ศิวกานท์ ปทุมสูติ
๔.๒๖.๑๑.๒๕๕๗

ปล. ทางออกจากวังวนแห่งปัญหา
๑.หยุดสาเหตุแห่งปัญหาทุกสาเหตุที่กล่าวข้างต้น
๒.ดำเนินการแก้ไขและพัฒนาดังต่อไปนี้
(๑) จัดการเรียนการสอนเพื่อการอ่านออกเขียนได้อย่างจริงจัง
(๒) จัดการเรียนการสอนที่แม่นตรงต่อสัมฤทธิผลตามตัวชี้วัดหรือมาตรฐานหลักสูตร แต่ทั้งนี้จะต้องลดสาระการเรียนรู้ที่มากเกินจำเป็นลงด้วย โดยเฉพาะระดับประถมศึกษาจะต้องให้เวลากับการฝึกทักษะภาษาให้เพียงพอ เมื่อเด็กอ่านออกเขียนได้แล้วควรเน้นการสร้างเสริมความสุขของการอ่านและการเรียนรู้เรื่องราวต่างๆ ในบริบทชีวิตผ่านการอ่านมากกว่าจะต้องเรียนวิชาต่างๆ โดยตรง
(๓) จัดการเรียนการสอนเพื่อการเรียนรู้ด้วยพลังแห่งความสุขที่มุ่งสร้างนิสัยความใฝ่รู้และความรักการอ่าน
(๔) ปรับปรุงระบบบริหารจัดการให้สามารถพัฒนา กำกับติดตาม และประเมินผลที่มีประสิทธิภาพ
(๕) ปรับปรุงและพัฒนาผู้บริหาร ครู และบุคลากรทางการศึกษาให้มีคุณภาพเชิงพฤติกรรมอย่างจริงแท้



แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

เพลงรอยทาง

คำร้อง-ทำนอง : ศิวกานท์ ปทุมสูติ และ คฑาวุธ ทองไทย ::: ดนตรี-ขับร้อง : คฑาวุธ ทองไทย (มาลีฮวนน่า)

View All
<< พฤศจิกายน 2014 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            



[ Add to my favorite ] [ X ]