*/
  • kruhnoi
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-08-25
  • จำนวนเรื่อง : 111
  • จำนวนผู้ชม : 701391
  • จำนวนผู้โหวต : 305
  • ส่ง msg :
  • โหวต 305 คน
<< กุมภาพันธ์ 2012 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2555
Posted by kruhnoi , ผู้อ่าน : 1974 , 00:51:33 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน อิมกุดั่น , นายยั้งคิด และอีก 6 คนโหวตเรื่องนี้

บันทึก..รำลึกถึงคนไทยในUSA

การได้วีซ่าไปอเมริกาไม่ใช่เรื่องง่ายๆ  หลายคนบอกอย่างนี้  แต่ฉันมีความจำเป็นต้องไปเยี่ยมน้าที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย  น้าที่ต้องการพบหน้าพี่สาวเป็นอย่างมาก  เวลาที่เหลืออยู่ไม่ถึงหกเดือนทำให้เราต้องรีบทำเรื่องขอวีซ่าไปเยี่ยมโดยเร็ว  ฉันใช้ความจริงใจในการขอวีซ่าครั้งนี้  เอกสารที่นำไปประกอบมากมาย  ที่น่าอัศจรรย์คือ  ทางสถานฑูตขอดูเพียงใบรับรองการทำงานที่แสดงเงินเดือนและใบรับรองแพทย์ของน้าสาวเท่านั้น  เราก็ได้วีซ่าเป็นเวลาถึง 10 ปี  ไม่ได้ยากอย่างที่ได้ยินทุกคนเล่ามา

และแล้วการผจญภัยของเราสองแม่ลูกก็เริ่มขึ้น

พุธ12 ตุลาคม 2554

ฉันและแม่ออกเดินทางไปสุวรรณภูมิ  น้องๆมาส่ง รับตั๋ว  โหลดกระเป๋า  เวลาเหลือเลยไปกินอาหารที่แบ๊ลคแคนยอน   กลับมาส่งกันที่ทางออกเตรียมขึ้นเครื่องบิน  ล่ำลากัน  พาแม่เดินเข้าเครื่องบิน ฮากันตอนที่แม่เดินเข้าไปจนถึงที่นั่งเครื่องบินแล้วหันมาบอกว่า อ้าว  มาถึงเครื่องบินแล้วเหรอเห็นที่นั่งเยอะแยะ  ยังนึกว่าที่นั่งรอขึ้นเครื่องบิน รีบโทรไปบอกหนุนเรื่องนี้  ยังมีฮาอีกมากทั้งแม่ทั้งลูก  เครื่องบินสายการบินเกาหลีน่ารักมาก  กิริยาอ่อนหวานบริการน่ารัก  เสริฟอาหารเช้าบนเครื่อง  กินเสร็จงีบไปถึงเกาหลี  ลงต่อเครื่องบินรอนานสี่ชั่วโมง  นั่งเครื่องบินต่อไปแอตแลนต้า  ยาวนานขนาดเสริฟอาหารกลางวันและมื้อเย็น  ไม่นับอาหารว่างเป็นระยะๆ  จนแม่บ่นไม่อยากกินอะไรทั้งนั้น  แน่นท้องแย่แล้ว 

พฤหัสบดี13 ตุลาคม 2554

ถึงแอตแลนต้า  แม่ยังปลุกพระที่ห่อมาฝากน้า และหลวงพ่ออีกหลายองค์ที่นำติดตัวมาให้ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองไปอย่างง่ายดาย  และก็ง่ายจริงๆ  เจ้าหน้าที่ถามไม่มาก  ฉันขอให้แม่มาสัมภาษณ์พร้อมๆกันเขาก็ยอมโดยดี เขาให้ส่งกระเป๋าเข้าช่องสายพานลำเลียง ให้เราไปตรวจหาสิ่งแปลกปลอมสแกนร่างกายแล้วไปเอากระเป๋าตามทางที่เขียนว่าBaggage Claim แต่ที่น่าขำคือตอนเดินตามหากระเป๋ากับแม่สองคนคาดว่าจะเดินไปกิโลกว่า  จนแม่บ่นเหนื่อย  ฉันเครียดเหมือนกัน  ทั้งที่อ่านแล้วว่าไปทางไหน  แต่เดินไม่ถึงสักที  ถามทางฝรั่งและเจ้าหน้าที่หลายคนว่าไปถูกทางไหม  เขาว่าถูกแล้ว  พอเดินไปอีกนิดเจอเจ้าหน้าที่ขับรถไฟฟ้ามา  รีบโบกถามว่าไปหากระเป๋าถูกทางไหม  เขาก็ว่าถูกทางแล้ว  แต่ถ้าจะให้เร็วต้องนั่งรถไฟไปสองป้าย  โธ่  แล้วก็ไม่บอกว่าต้องขึ้นรถไฟ  ให้เราเดินออกกำลังกายไปเป็นกิโล  เราสองแม่ลูกรีบนั่งรถไฟไปสองป้ายอย่างดีใจ  เพราะเหนื่อยกันแล้ว  ถึงป้ายที่สองBaggage Claim ขึ้นบันไดเลื่อนไปเจอแพ๊ตตี้  แองจี้  และน้าแขกเรียกเราสองแม่ลูก ทักทายอย่างดีใจจนเกือบลืมกระป๋า  แองจี้พาไปหากระเป๋า และเดินทางไปเมืองออกัสต้าซึ่งห่างจากแอตแลนต้าประมาณ สองชั่วโมง  ถึงบ้านน้าแขกตอนบ่าย  รื้อของฝากให้ทุกคน  ลืมบอกไปว่าวันนี้เป็นวันเกิดแพ๊ตตี้  ให้ของขวัญพิเศษกับแพ๊ตตี้ด้วยกำไลข้อเท้าเด็กและสร้อยเงินแท้ อั๋นให้กระเป๋าผ้าไหมปัก  แองจี้ได้กำไลข้อมือ ซาวานนาได้สร้อยข้อมือและชุดกระโปรงเกาะอกน่ารัก  คีปี่ได้เสื้อยืดลายนักมวยและลายเสือเผ่น   น้าแขกได้พระและเข็มกลัด  ส่วนพวกผ้าพันคอ เข็มขัด และอื่นๆ ก็ให้แบ่ง ๆ กันไป  เย็นทำกับข้าวไทยกินกัน  น้าแนะนำการล้างจานด้วยเครื่องล้างจานให้แม่ดู  เผื่อจะล้างเองได้  แต่แม่บอกว่าชอบล้างด้วยมือดีกว่าคงกลัวไม่สะอาดน่ะ

ศุกร์ 14 ตุลาคม 2554

ตื่นสายนิดหน่อยมีคนมาเยี่ยมน้าแขก หลายคน  เช่น น้ำ(อายุเท่ากัน)  น้าเยาว์   แวะคุยและให้เข็มขัดนาคปลอมจากไทยมาฝากด้วย  แขกกลับทำกับข้าวกินกัน  ซาวานาขับรถพาไปซื้อกับข้าวที่ร้านเกาหลี  เหมือนร้านขายของชำบ้านเรา  แต่ใหญ่กว่ามาก  ฉันให้ซาวานาถ่ายรูปให้ที่มุมฮาโลวีน แต่ถ่ายไม่ถนัดเพราะซาวานาไม่ชินกับกล้องเลยทำให้เสียเวลาถ่ายรูปไปหลายนาที  กลับออกมาช้า  ซาวานาบอกว่าเป็นความผิดของฉันที่ถ่ายรูป  ทำให้หัวเราะไปกับความเจ้าเล่ห์ของหลานคนนี้

เสาร์ 15 ตุลาคม 2554

My Birthday in USA!!! วันนี้เป็นปกติเหมือนวันธรรมดาทั่วไป  ตอนบ่ายซาวาน่ามาแต่งชุดกระโปรงไทยที่ฉันซื้อให้มารับไปร้านเสริมสวยโมดิสของแพ๊ตตี้  ร้านหรูค่าบริการแพง เปิดปิดตามเวลากำหนด  ฉันถ่ายรูปและออกไปเดินถ่ายรูปกับแม่ที่ข้างทางฆ่าเวลารอแพ๊ตตี้ทำผมลูกค้า  จนเลิกงานพากันไปร้านขายเสื้อผ้าแฟนซีของเพื่อนแพ๊ตตี้  ถ่ายรูปร้านและเจ้าของร้านที่แต่งตัวเป็นแม่มดเข้ากับบรรยากาศใกล้ฮาโลวีน  กลับมากินข้าวบ้านตอนเย็น  และออกไปกับแพ๊ตตี้สองคน  แพ๊ตตี้จ่ายค่าเสื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดสองตัว ความจริงตั้งใจจะจ่ายเองนะ  เกรงใจมากแต่ก็ต้องรับไว้ตามมารยาทและความตั้งใจของคนให้  ขอบคุณจริงๆ

อาทิตย์ 16 ตุลาคม 2554

บ่ายแพ๊ตตี้และซาวานามารับไปงานวันเกิดน้ำ  น้าแขกให้ของขวัญเป็นเสื้อยืดของไทยสองตัวและตะเกียบไม้หนึ่งห่อ  อาหารแบบไทยปนอเมริกัน  มีแขกในงานไม่มากแบบกันเอง  แม่และฉันพยายามทักทายเป็นมิตรกับทุกคน  น้าเยาว์ให้น้ำหอมและรองเท้าแก่ฉัน  ความจริงรองเท้าจะให้แม่  แต่แม่ใส่ไม่ได้เลยเสร็จโจร  อิอิ  ขอบคุณน้าเยาว์  คี้ปี่มารับกลับบ้าน  ก่อนกลับน้าแขกแวะซื้อของ  ปล่อยฉันนั่งคุยกับคี้ปี่สองคน  ก็พยายามคุยกันเรื่องเพลงไปตามเรื่อง  ส่งถึงบ้านคี้ปี่ก็กลับไป พวกเรากินข้าวค่ำเลยวันนี้  มีแขกชื่อคิมมาเอาผักมาให้ มากินข้าวด้วย  คุยเก่ง  ทำงานหนัก  ชีวิตต่อสู้เหลือเกิน

จันทร์ 17 ตุลาคม 2554

วันนี้ตื่นสาย น้าแขกทำโดนัทโรยน้ำตาล  พยาบาลมาตรวจสุขภาพน้าแขกว่าปกติดี  เคบิลมาซ่อมสายเพราะทีวีดูไม่ได้ตั้งแต่วันแรกที่มา เพราะกิ่งไม้ทับสายตั้งแต่วันแรกที่ฝนตกล่ะ  บ่ายแพ๊ตตี้พาไปซื้อของสามห้าง  ได้ซื้อของฝาก  และได้อแด๊ปเตอร์เสียบแบ๊ตเตอรี่กล้องถ่ายรูป  ทีหลังจะได้ไม่ลืม  ซื้ออย่างดีมากๆเชียว  ราคาก็ดีด้วยสิ  แวะไปดูซาวาน่าซ้อมฟุตบอลหญิงให้เด็กๆ ซาวานาจะแข่งอาทิตย์หน้า  คงได้ไปดูแข่งด้วย  ถึงบ้านค่ำ  แม่ผัดถั่วงอกเพิ่ม  กับข้าวอื่นๆยังเหลืออีกสองอย่าง  ตั้งแต่มาทำกับข้าวไทยทุกวัน  ดีจังรู้สึกว่ายังอยู่เมืองไทยเป็นช่วงๆ  แม่ไม่ถ่ายตั้งแต่มาจนวันนี้ร้องขอยาถ่าย  พอกินไปสักครู่ถ่ายเลย  แหม  ทันใจจัง

พฤหัสบดี 20 ตุลาคม 25549

ถ่ายรูปกระรอกที่มากินเมล็ดพืชที่เรากองไว้บนหัวเสารั้วบ้าน  ไม่ได้ถ่ายใกล้ๆ ซูมเอาเพราะมันตกใจง่ายแค่เราเคลื่อนไหวตัวนิดเดียวมันก็วิ่งหนีแล้ว  อากาศสดใสน้าเยาว์โทรมาชวนแม่ไปตักน้ำแร่  แต่ฉันอาสาไปแทนเพราะรู้ว่าต้องยกน้ำ  แม่อายุมากแล้วเดี๋ยวจะยอกอีก  แวะเอาน้ำไปส่งที่บ้านน้าเยาว์  ก็ถ่ายรูปน้าเยาว์ บ้านน้าเยาว์ไว้เป็นที่ระลึก  บ้านน่ารักดี  ขากลับน้าเยาว์พาแวะร้านจีนขายของจิปาถะซื้อกระเป๋าและผ้าพันคอสองผืนฝากฉัน  จะไม่รับก็ไม่ยอม  ขอบคุณค่ะ  วันนี้ฉันไม่ได้พกเงินออกไปด้วยเลยไม่สามารถซื้ออะไรได้เลย  ไม่คิดว่าจะได้ออกไปไกลอย่างนี้  เกรงใจอยู่นะคะ  กลับมากินข้าวบ้านตอนบ่ายกว่า  คุยกันสักพักใหญ่ น้าเยาว์ก็กลับไป  ฉันและแม่ออกไปเข็นถังขยะใหญ่  และถ่ายรูปกันสนุก คี้ปี่แวะเอาเอกสารมาให้น้าแขกตอนเย็นก็ทักทายกันนิดหน่อย แพ๊ตตี้โทรมาบอกเรื่องจะพาไปดูซาวานาแข่งกีฬาวันเสาร์  หากขับรถผ่านมารับฉันก็ตกลงไปด้วย  ไม่อยากให้ขับรถย้อนไปมา  เกรงใจนะ  เราคิดเกรงใจทุกคนเพราะที่นี่ไม่ใช่บ้านเมืองเรา

ศุกร์ 21 ตุลาคม 2554

ออกไปรดน้ำต้นไม้หน้าบ้าน  อากาศหนาวกว่าเมื่อวาน  ตอนเย็นน้ำนำโต๊ะวางพระแก้วมรกตที่แม่นำมาจากประเทศไทย (องค์ที่ฉันเห็นมาตั้งแต่เกิด) ฉันนำไปตั้งพอดีเชียว  น้ำพาน้าแขก แม่ และฉันไปเยี่ยมป้าวิจิตราที่บ้าน  ไกลเหมือนกัน  บ้านนี้มีของประดับบ้านมากมาย  แต่จัดไม่เป็นระเบียบ วางกองๆไว้กลางบ้าน  หรือฉันไม่ศิลปะนะ  เลยดูรกๆตา  ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก กลับมาบ้านคี้ปี่มาพาไปซื้อปีกไก่ ไข่และอุปกรณ์อื่นๆที่จะเตรียมไปดูฟุตบอลพรุ่งนี้  ฉันช่วยออกเงินซื้อกาแฟและนม  ก็พยายามจะช่วยออกเท่าที่ทำได้  ก็ไม่มีเงินมาก  แต่พอจะออกได้บ้างตามควร  วันนี้นอนหัวค่ำกว่าทุกวัน  น้าแขกให้รองเท้าผ้าใบที่เพิ่งซื้อมา  ฉันใส่พอดีเลยขอบคุณค่ะ  และเตรียมเสื้อกันหนาวไว้ให้อีกตัว  ความจริงฉันขอยืมเสื้อกันหนาวของแม่ไว้แล้ว  ก็ไม่เป็นไร  ใส่ทั้งสองตัว

เสาร์ 22 ตุลาคม 2554

ตื่นเช้า  แม่ปลุกตีห้ากว่าๆ เตรียมไปดูซาวานาแข่งบอล  น้าแขกและแม่ทำข้าวผัดเบคอน ข้าวเหนียวไก่ทอดไปกินเหมือนปิกนิก  แพ๊ตตี้มารับฉันไป  ซาวานาและเพื่อนนั่งไปด้วย  ดูบอลสนุกดีเพราะทีมซาวานาชนะ  กินอาหารที่เตรียมมาเสร็จก็ออกเดินทางกลับ  ฉันถ่ายรูปเก็บไปเรื่อยๆ มาถึงบ้านคริสแฟนแพ๊ตตี้มาส่งน้าแขกและแม่กลับมาจากซื้อของพอดี  ได้ทักทายกัน  ดูคริสเอาใจน้าแขกน่าดู  ทุกคนกลับไปแล้ว  ฉันออกไปรดน้ำต้นไม้  แม่ทำขนมมันต้มน้ำตาลใส่ขิงและทำกับข้าว 

อาทิตย์ 23 ตุลาคม 2554

ตื่นสายนอนฟังเสียงแม่และน้าแขกคุยกัน  ฉันอาบน้ำออกไปกินกาแฟ  คุยกันปกติ  แม่ว่าน้าคุยว่าแม่อาจจะกลับบ้านพร้อมฉัน  แต่พอแม่บอกจะอยู่ห้าเดือนก็ดีใจ  ฉันเลยบอกแม่ว่าอยู่ให้ครบกำหนดเถอะ  หากน้าดีขึ้นแบบนี้ก็กลับไม่ต้องต่อเวลา  แม่ก็ไม่อยากอยู่จนวันสุดท้ายของน้าเหมือนกัน แม่ว่ากลัวน้าหลับไปไม่ตื่นแล้วไม่รู้จะทำอย่างไร  ฉันว่าได้บอกแพ๊ตตี้ไว้แล้วให้จดเบอร์ฉุกเฉินไว้ด้วย ประมาณบ่ายหนึ่งซาวานามารับไปบ้านแพ๊ตตี้  แวะไปซื้อเนื้อและอื่นๆที่ไบโลสอง(มีไบโลสองแห่งๆนี้เป็นห้างสาขาที่สองที่เข้ามาซื้อของ)  พอถึงบ้านแพ๊ตตี้ที่ตั้งอยู่บนเนินสูงชัน  ขับรถขึ้นไปดูน่ากลัวรถถอยหลัง  ทักทายเจ้าของบ้าน  แพ๊ตตี้นำชมห้องต่างๆทั่วบ้าน  ฉันถ่ายรูปภายในภายนอก(ห้องนอนไม่ถ่ายเพราะดูส่วนตัวเกินไป)  ถ่ายแม่และสลับกันถ่ายไปมา บ้านชั้นเดียวกว้างมีบริเวณหน้าบ้านหลังบ้านสวยมาก เพื่อนๆคริสแฟนของแพ๊ตตี้มาด้วยก็ทักทายไป  น้าแขกทำก๋วยเตี๋ยวให้ทุกคน  บางคนกินสองสามชาม  ฉันและแม่ดื่มไวน์แดงแก้วเดียวกัน  กินเค้กฟักทองชิ้นเดียวกัน  กินไอศกรีมแบ่งกันคนละครึ่ง  อิ่มเลย  น้ำโทรมาก็เล่าให้ฟัง  บอกว่าคงกลิ้งกลับไปเมืองไทยแน่เลย ท่าจะจริง  ถ่ายรูปออกมาหน้าบานทุกรูป  ทำใจลำบากมากๆ  แพ๊ตตี้ขับรถมาส่งกลับบ้านน้าแขก  พักผ่อนดูทีวีแข่งทำเค๊กฮาโลวีน  กินกาแฟเสร็จก็เอารูปถ่ายออกจากกล้อง  ดูเพลินๆ  คิดถึงบ้านเหมือนกันนะ

จันทร์ 24 ตุลาคม 2554

วันนี้แองจี้พาน้าแขกไปหาหมอ  ทีแรกแม่จะตามไป  แต่น้าไม่ให้ไปเพราะรอนานและไปแค่คลีนิคเท่านั้น  เราเลยไม่ได้ไป  แค่รอและดูทีวีทำอะไรไปเรื่อยๆ  อาการน้าก็ยังต้องดูแลต่อไป  เห็นว่าจันทร์หน้าไปโรงพยาบาลใหญ่ตรวจตามหมอนัด 

พุธ 26 ตุลาคม 2554

วันนี้ตอนเที่ยงน้าจิ๋มและน้าต้อย(เสน่ห์จันทร์)  มาเยี่ยมเอาของฝากมามากมาย เช่น ขนมโดนัทสามกล่อง ยากิโซบะสองกล่องใหญ่ ผักสวนครัวกล่องใหญ่  (อันนี้แม่ชอบ)  มีของฝากฉันเช่น กระเป๋าพร้อมเครื่องสำอาง  กระดาษโน้ต สติกเกอร์  และขนมเค้กผลไม้  ขอบคุณมากค่ะ  ทุกคนกินข้าวที่แม่เป็นคนทำอาหาร  คุยกันเฮฮา  ค่ำๆแพ๊ตตี้แวะมาเยี่ยม  น้าแขกให้โดนัทและยากิโซบะทั้งหมดไป  แพ๊ตตี้บอกเรื่องที่จะไปเที่ยวในวันอาทิตย์เป็นวันเสาร์แทน เพราะซาวานาจะแข่งฟุตบอลวันอาทิตย์แทนวันเสาร์เดิม และจะโทรมาอีกครั้ง

อาทิตย์ 30 ตุลาคม 2554

แองจี้มารับน้าแขกไปซื้อของที่วอลมาร์ท  ฉันและแม่อยู่บ้าน  รอแพ๊ตตี้มารับไปเที่ยวถ่ายรูปด้วย  บ่ายแพ๊ตตี้มากับซาวานารับฉันไปเที่ยวสวนสาธารณะและคลองชื่อซาวานาเหมือนกัน  บรรยากาศดี  ฉันถ่ายรูปไปเรื่อยๆ  ตอนค่ำน้าแขกและแม่ทำขาหมูพะโล้  ยังกินไม่ได้คงต้องพรุ่งนี้  ใกล้วันกลับแล้วรู้สึกห่วงแม่ไงไม่รู้  แต่ก็ต้องทำใจล่ะ  แม่จะได้อยู่คนเดียวแล้ว  แม่อยู่ได้อยู่แล้ว  สู้ๆๆๆ เป็นกำลังใจให้น้า  ดูน้าอาการแข็งแรงขึ้น  อาจเพราะกำลังใจดี       น้าแขกว่าแพ๊ตตี้จะมารับไปค้างที่บ้านพรุ่งนี้  แต่ฉันไม่อยากไปเลย  อยากอยู่ใกล้ๆแม่ก่อนขึ้นเครื่องบินมากกว่า  อาจบอกแพ๊ตตี้นะเรื่องนี้  แม่อาจอยากให้ฉันอยู่ใกล้ๆอีกคืนก็ได้(ความจริงฉันอยากอยู่ใกล้แม่มากกว่ามั๊ง)  ยังไม่ได้แพ๊กกระเป๋าเลย  คงอัดแน่นไปด้วยช็อคโกแล๊ตล่ะ

2 พฤศจิกายน 2554 ฉันกลับบ้านมาอย่างห่วงๆ ห่วงแม่และน้า  แต่ก็โทรหาเป็นระยะๆ

วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2555 เป็นวันที่จะไปรับแม่กลับมาจากอเมริกา  ข่าวดีของน้าคือ  อาการดีขึ้นอย่างมหัศจรรย์  ปฏิหาริย์อาจเกิดขึ้นได้นะ  น้าอาจจะหายก็ได้  เป็นความหวังของทุกคน  ฉันคิดถึงแม่นะ  แต่เดี๋ยวก็ได้เจอกัน  แต่น้าหากหายดี  น้าจะมาเที่ยวเมืองไทยอีก  ขอให้น้าได้มาเยือนไทยอีกครั้งเถอะ


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
kruhnoi วันที่ : 23/02/2013 เวลา : 22.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...


คุณน้าเสียชีวิต... สู่สุขคติแล้วค่ะ

ขอบคุณทุกกำลังใจแทนคุณน้านะคะ

T__T

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
kruhnoi วันที่ : 21/07/2012 เวลา : 22.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...

ความคิดเห็นที่ 19
interhomestay ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ ชมมากๆ เขินค่ะ

ความคิดเห็นที่ 19 kruhnoi ถูกใจสิ่งนี้ (1)
interhomestay วันที่ : 21/07/2012 เวลา : 21.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TravelByHearts

พึ่งรู้จักblogครู ขอบคุณที่ comment ไปที่ TravelByHearts สนุกมากมายหลายเรื่องแล้วจะอาจไปเรื่อยๆ คะ น่ารักมาก
รู้เลยว่าเป็นคนมีเสน่ห์

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
Cat@ วันที่ : 06/03/2012 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

ติดตามข่าวค่ะ


ขอให้ น้าหายเร้ววันนะค่ะ


...

ทำบุญวันมาฆบูชา Wat Dhammavihra Buddhister-Verein Hannover e.V.

ลงเรืองใหม่ บอกบุญกันค่ะ
http://www.oknation.net/blog/Akanittha/2012/03/06/entry-1
คลิ๊กลิ้งนี้นะค่ะ
จากแม่แคท
หากไม่ว่างไม่ต้องก้อได้จ้า
ไม่รบกวน แค่ส่งความคิดถึง

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
อิมกุดั่น วันที่ : 05/03/2012 เวลา : 11.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/im
คลิกชื่อ "  อิมกุดั่น " เลือก "สารภาพ" แล้วพบกันที่.. http://www.oknation.net/blog/canvas 

ครูหน่อย.. มะเร็งไม่น่ากลัวแล้วค่ะ
เดี๋ยวนี้คนที่เป็นหายกันเยอะเลย ถ้าไม่เครียด และกินผักดีๆ เยอะๆ
อาจารย์ที่รู้จักกัน หายหลายคนค่ะ
เป็นกำลังใจนะคะ พระคุ้มครอง
เล่าเรื่องจนป้าอิมอยากไปด้วยเลย

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
kruhnoi วันที่ : 04/03/2012 เวลา : 21.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...


ความคิดเห็นที่ 11 นายนกฮูก
ความคิดเห็นที่ 12 พันธุ์สังหยด
ความคิดเห็นที่ 13 ลูกแม่ลำดวน
ความคิดเห็นที่ 14 นายยั้งคิด
ความคิดเห็นที่ 15 toondee

ตอบรวมทุกคนนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่ให้น้าค่ะ ทุกคนในครอบครัวหวังว่าน้าจะเป็นปกติค่ะ ตอนนี้ดูดีขึ้นมากค่ะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

ครูหน่อย

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
toondee วันที่ : 04/03/2012 เวลา : 13.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

ได้วีซ่าตั้ง 10 ปี กำลังหาเพื่อนเดินทางค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
นายยั้งคิด วันที่ : 03/03/2012 เวลา : 22.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

ขอให้มีปาฏิหารย์ บันดาลให้คุณน้าแขแของจขบ.หายจากโรคภัยเถิดนะครับ จะขอแสดงความยินดีด้วยเป็นอย่างมากครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ลูกแม่ลำดวน วันที่ : 03/03/2012 เวลา : 21.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/FriendlygirL
         Leave Well Enough Alone        

มาส่งกำลังใจให้คุณน้าหายป่วยไวๆ นะคะ

สวัสดียามค่ำค่ะครูหน่อย

ครูหน่อยสบายดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
พันธุ์สังหยด วันที่ : 27/02/2012 เวลา : 11.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawnoyzi

ชีวิตจะก้าวเดินไปได้ต้องให้กำลังใจซึ่งกันและกันครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
นายนกฮูก วันที่ : 26/02/2012 เวลา : 23.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/boonsong

แวะมาเยี่ยมคนป่วยครับ
ขอให้หายเร็วๆนะครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
kruhnoi วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 21.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...


ความคิดเห็นที่ 9
market ...ค่ะ วีซ่าบางคนเล่าว่ายากมากจนเราเครียดค่ะ พอได้ก็โล่งค่ะ..อาทิตย์นี้ไปรับคุณแม่แล้วค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
market วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 21.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

วีซ่าเข้าอเมริกาบทจะง่ายก็ง่ายค่ะ
บทจะยากก็อดกันไปเลย

รออ่านต่อตอนไปรับคุณแม่นะคะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
kruhnoi วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 21.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...


*ความคิดเห็นที่ 1 ต้นตะวัน ...ค่ะกระรอกน่ารักมาก แต่ขี้ตกใจ กล้องที่ถ่ายแบบธรรมดา ไม่งั้นมีให้ดูชัดๆกว่านี้ค่ะ
*ความคิดเห็นที่ 2 ครูอ๊อฟ ....คนไทยในต่างแดนจะสามัคคีและรักกันแม้ไมใช่ญาติก็เหมือนญาติค่ะ
*ความคิดเห็นที่ 3 ชบาตานี และ*ความคิดเห็นที่ 4 พิทักษ์ ...ขอบคุณค่ะ ตอนนี้กำลังใจดี แต่พอแม่กลับยังคาดเดาไม่ได้ค่ะ
*ความคิดเห็นที่ 5 ลูกเสือหมายเลข9....เชิญมาเที่ยวเลยค่ะ
*ความคิดเห็นที่ 6 BlueHill ...นกก็มาจิกกินเมล็ดพืชค่ะ อิอิ ถ่ายไม่ทันค่ะ นกน่ารักๆแปลกๆค่ะ
*ความคิดเห็นที่ 7 ซันญ่า ..ค่ะที่หายไปนานก็ยุ่งๆเรื่องน้าและงานก็ยุ่งๆค่ะ ยุ่งเป็นระยะๆ แต่คิดถึงชาวโอเคตลอดค่ะ แวะมาอ่านแต่ไม่สามารถเขียนบล๊อค พอดีคิดถึงแม่และน้าก็เลยอยากระบายออกบ้างค่ะ

***ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะคะ ดีใจมากมายที่เป็นเรื่องแนะนำ ตื่นเต้นมากๆค่ะ เพราะเขียนไม่เก่ง แต่พยายามอยู่มากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ซันญ่า วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 16.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

อเมริกา มีเสน่ห์ และความอบอุ่น มากมายค่ะ ครูไปเยี่ยมน้า นี่เอง ...
.
.
ให้น้า มีสุขภาพดี ...นะคะ
.
.

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
BlueHill วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 15.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

เมล็ดพืชที่เรากองไว้บนหัวเสารั้วบ้าน
นอกจากกระรอกจะชอบแล้่ว นกก็ชอบเหมือนกันครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 14.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

มาเที่ยวอเมริกา..ด้วยคน

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
พิทักษ์ วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 14.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jaopad

มาดูความน่ารักในครอบครัวและรอบข้าง ขอให้น้าหายวันหายคืนด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ชบาตานี วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 06.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

ขอให้น้าหายวันหายคืนนะคะครู

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ครูอ๊อฟ วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 06.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/carnival

คนไทยน่ารักทุกมุมโลกครับครู

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ต้นตะวัน วันที่ : 24/02/2012 เวลา : 02.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tontawan
http://www.thailandblogawards.com/blogs/show/2243

กระรอกตัวน้อย น่ารัก

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน