• มีเกียรติ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mekeat_@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-06-05
  • จำนวนเรื่อง : 8
  • จำนวนผู้ชม : 36736
  • ส่ง msg :
  • โหวต 11 คน
เรื่องเล่า เรื่องสั้น และหนังในความทรงจำ
เรียนเชิญแวะเข้ามาก่อนขอรับ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/kurt0024
วันพฤหัสบดี ที่ 14 มกราคม 2553
Posted by มีเกียรติ , ผู้อ่าน : 1830 , 10:35:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

         
         บันทึกถึงเธอเบียทริซ คือเรื่องราวความผูกพันอันแสนงดงามและตรึงอารมณ์ในทุกหน้ากระดาษที่เปิดอ่านบันทึกความทรงจำเล่มนี้...
          จุดเริ่มต้นของเรื่องนั้นเกิดจากความบังเอิญพบกันของทั้งสองระหว่าง สิริพันธุ์ สุนทรวิจิตร นักเรียนไทยพลัดถิ่นวัยยี่สิบกว่าๆกับ เบียทริซ คุณยายวัยเก้าสิบห้า เชื้อสายนิวซีแลนด์-ออสเตรเลีย แล้วเรื่องราวก็ดำเนินไปเรื่อยๆจากคนรู้จักกลายเป็นเพื่อนต่างวัย ความผูกพันเริ่มก่อตัวขึ้นจากความเหงาของคนสองคน จนสุดท้ายกลายเป็นความรู้สึกลึกซึ้งตรึงใจ...
          สิริพันธุ์ได้เขียนหมายเหตุด้วยความเคารพรักและระลึกถึงเบียทริซไว้ว่า

...มันคงจะดีถ้าฉันมีโอกาสอ่านหนังสือเล่มนี้ให้เธอฟัง

          แน่นอนว่านี่คือบันทึกจากเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง และด้วยวัยกว่าเก้าสิบห้าปีของคุณยายเบียทริซ สิริพันธุ์จึงล่วงรู้ถึงวันเวลาของการจากพรากอยู่เงียบๆ แต่เธอก็ไม่เคยร่ำไห้เสียใจไปก่อนและยิ้มดีใจเสมอมาทุกครั้งคราที่ได้มาพบเจอและพูดคุยกับคุณยายเบียทริซอย่างมีความสุข

"ฉันเรียกรถพยาบาลบ่อยยังกับเรียกรถแท็กซี่ แถมเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นอย่างนี้ เขาคงคิดว่าฉันไม่เหมาะจะอยู่ที่นั่นอีกแล้ว ฉันรู้ตัวดีนะ บางทีฉันก็ผิดหวังกับตัวเองเหมือนกัน แม้แต่กลัดกระดุมเองบางทียังทำไม่ได้เลย ฉันกำลังคุยกับลูกสาวว่าฉันอาจย้ายไปอยู่เนิร์สซิ่งโฮมที่เขาดูแลฉันได้มากกว่านี้"

"เหรอคะ" ฉันนิ่งไปสักพัก "รู้ไหม เมื่อวานเพื่อนสนิทของฉันคนหนึ่งเพิ่งบอกฉันว่า ปิดเทอมนี้เธอจะกลับไต้หวันและอาจไม่กลับมาเมลเบิร์นอีก" ฉันพูดเรียบๆพยายามยิ้มอย่างยากเย็น

"แล้วมาวันนี้เธอก็บอกว่าอาจจะไม่กลับไปลิสเซินเพลส ตลกไหมถ้าฉันกำลังคิดว่าไม่อยากให้ถึงพรุ่งนี้เลย เพราะอาจมีเพื่อนคนไหนบอกอีกว่า บางทีฉันอาจไม่กลับมาแล้วนะ"

"ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอ แต่นี่แหละชีวิต ถ้าเธอจะเจ็บปวดกับอะไรสักอย่างจงเจ็บปวดอย่างมีเหตุมีผล อย่าแค่รู้สึกรู้สาไปอย่างนั้น...แต่กรณีนี้ฉันว่าเธอมีเหตุผลพอนะ" เบียทริซบีบมือฉันแน่น "ขอโทษที่ทำให้เธอเสียใจ"

"ไม่ใช่ความผิดของเธอสักนิด" ฉันปลอบ "ฉันแค่กังวลว่าถ้าเธอย้ายไปอยู่ไกล ฉันอาจไปเยี่ยมเธอไม่ได้ทุกวันต่างหาก"
ฉันเอาแต่จ้องมือเบียทริซ ไม่กล้าสบตา เพราะรู้สึกว่าทำนบน้ำตาในใจกำลังจะเอ่อขึ้นมาถึงตา

"ถ้าอยากร้องไห้ก็ร้องออกมาเถอะ" เบียทริซพูดเหมือนรู้ "ฉันรู้ว่าเธอเข้มแข็ง แต่เธออายุยังน้อย ยังมีน้ำตาไว้ร้องไห้ได้อีกเยอะ"

          (จากบทปลายทางของหยดน้ำตา)

          เบียทริซเปิดประตูพาฉันไปเที่ยวสวนโปรดของเธอ เดินไปไม่ถึงสิบก้าวก็สุดสวน เรานั่งพักกันตรงม้านั่งยาวตัวเล็กที่มีอยู่เพียงตัวเดียวทั้งสวนนั้น ฉันขี้อ้อนเอ่ยปากขอนอนตักแบบที่ฉันชอบทำเวลาอยู่กับคนใกล้ชิด

...คนที่ฉันนอนตักอยู่มีแรงพอแค่พาฉันเดินมาเที่ยวไกลได้เท่านี้ แต่ฉันกลับรู้สึกเป็นสุขและปลอดภัยเหมือนพักผ่อนในสวนบ้านตัวเอง

เราทอดเวลาเรื่อยเปื่อยบนม้านั่งยาวนั้น ปล่อยให้ความเงียบระหว่างเราคุยกัน ช่วงหนึ่งเบียทริซถามขึ้นลอยๆว่า
"บอกฉันซิว่าทำไมเธอมาอยู่ตรงนี้ ทำไมไม่ไปเที่ยวเล่นอย่างเด็กคนอื่นเขา มาเสียเวลากับคนแก่อ่อนแอออย่างฉันทำไม"

ปกติแล้วเบียทริซมักถามคำถามตอบยากกับฉันเสมอ แต่นี่อาจเป็นครั้งแรกที่เธอถามคำถามง่ายๆกับฉัน ฉันจึงตอบไปอย่างที่ใจคิดว่า "ฉันมาอยู่ตรงนี้เพราะเธอเป็นเพื่อนฉัน"

           (จากบทแล้วเราจะพบกันใหม่) 

         ก่อนหน้านี้ไม่ว่าเธอจะย้ายไปอยู่โรงพยาบาลไหนทั่วเมลเบิร์น ฉันก็หาทางตามไปเยี่ยมเธอจนได้ แต่การเดินทางครั้งนี้ของเธอฉันสุดปัญญาที่จะตามไปหาเธอได้ สิ่งที่ฉันทำได้ในวันครบรอบของเราคือ แวะออกไปข้างนอกเพื่อเดินให้เธอตามที่สัญญากับเธอว่าจะเดินให้ทุกๆวัน

           (จากบทรุ้งกินน้ำ)

          หนังสือเล่มเล็กกะทัดรัดแต่อ่านแล้วกระทบใจเล่มนี้...จริงดังสิริพันธุ์กล่าว 'มันคงดีหากฉันได้อ่านให้เธอฟัง' และมันคงจะดีกว่าไม่น้อยถ้าทุกคนได้อ่าน 'บันทึกถึงเธอเบียทริซ' เล่มนี้ไปพร้อมกัน...
 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 14/01/2010 เวลา : 11.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

อ่านที่เขียนแล้ว หนังสือเล่มนี้น่าอ่านจริงครับ..

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ม่านหมอก วันที่ : 14/01/2010 เวลา : 10.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anchali

ชอบมากๆ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน