*/
  • kwunk-log-cabin
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nirut@dr.com
  • วันที่สร้าง : 2012-09-11
  • จำนวนเรื่อง : 73
  • จำนวนผู้ชม : 25971
  • จำนวนผู้โหวต : 12
  • ส่ง msg :
  • โหวต 12 คน
การขอสถานะความช่วยเหลือห้ามจำหน่าย
การเลือกเมนูและการดำเนินการ
0 คน
การสำรองวัตถุและข้อมูล
0 คน
การสำรองวัตถุและข้อมูลสำหรับภาวะฉุกเฉิน
0 คน

  โหวต 0 คน
วันศุกร์ ที่ 8 มีนาคม 2562
Posted by kwunk-log-cabin , ผู้อ่าน : 185 , 08:44:57 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อนุทินจดคำผิด ลำนำ ที่ ๕

สมมุติ อินทระบัณฑิต
 

ในบทแห่งพระอักษรสยาม ฉบับ ๙๑ เล่ม


 
ว่า บัณทิต
 
        กล่าวว่า ลูกพ่อทั้งสอง บัดนี้ พ่อแก่แล้ว เจ้าทั้งสองจงปกครองหมู่เนื้อนี้ แล้ว ให้บุตรและคนรับมอบเนื้อคนละ ๕๐๐ ตั้งแต่นั้น เนื้อแม้ทั่งสองก็ปกครอง หมู่เนื้อ. ก็ในแคว้นมคธ ในสมัยข้าวกล้าอันเต็มไปด้วยข้าวกล้า อันตราย ย่อมเกิดแก่เนื้อทั้งหลายในป่า เนื่องจากพวกมนุษย์ต้องการฆ่าพวกเนื้อที่มา กินข้าวกล้า จึงขุดหลุมพรางปักขวาก ห้อยหินยนต์ [ฟ้าทับเหว] ดักบ่วงมีบ่วง ลวงเป็นต้น เนื้อเป็นอันมากพากันถึงความพินาศ พระโพธิสัตว์รู้คราวที่เต็ม ไปด้วยข้าวกล้า จึงให้เรียกลูกทั้งสองมากล่าวว่า พ่อทั้งสอง สมัยนี้เป็นสมัย ที่เต็มแน่นไปด้วยข้าวกล้า เนื้อเป็นอันมากพากันถึงความพินาศ เราแก่แล้ว จักยับยั้งอยู่ในที่แห่งหนึ่ง ด้วยอุบายอย่างหนึ่ง พวกเจ้าจงพาหมู่เนื้อของพวก เจ้า เข้าไปยังเชิงเขาในป่าในเวลาเขาถอนข้าวกล้าแล้วจึงค่อยมา บุตรทั้งสอง นั้นรับคำของบิดาแล้ว พร้อมด้วยบริวารพากันออกไป ก็พวกมนุษย์ทั้งหลาย ย่อมรู้หนทางที่พวกเนื้อเหล่านั้นไปและมาว่า ในเวลานี้ พวกเนื้อกำลังลงจาก ภูเขา ในเวลานี้กำลังขึ้นภูเขา มนุษย์เหล่านั้นพากันนั่งในที่กำลัง ณ ที่นั้น แทงเนื้อเป็นอันมากให้ตาย ฝ่ายเนื้อกาฬะ เพราะความที่ตัวโง่ จึงไม่รู้ว่า เวลา ชื่อนี้ควรไป จึงพาหมู่เนื้อไปทางประตูบ้าน ทั้งในเวลาเช้าและเวลาเย็น ทั้ง เวลาพลบค่ำ และเวลาใกล้รุ่ง พวกมนุษย์ยืนและนั่งตามปรกตินั่นแล อยู่ใน ที่นั้น ๆ ยังเนื้อเป็นอันมากให้ถึงความพินาศ เนื้อกาฬะนั้นให้เนื้อเป็นอันมาก ถึงความพินาศ เพราะความที่ตนเป็นผู้โง่เขลาอย่างนี้ จึงเข้าป่าด้วยเนื้อมี ประมาณน้อยเท่านั้น.

        ส่วนเนื้อลักขณะเป็นบัณทิตมีปัญญา ฉลาดในอุบายรู้ว่า เวลานี้ควร ไป เนื้อลักขณะนั้นไม่ไปทางประตูบ้าน ไม่ไปเวลากลางวันบ้าง ไม่ไปเวลา พลบค่ำบ้าง เวลาใกล้รุ่งบ้าง พาหมู่เนื้อไปเวลาเที่ยงคืนเท่านั้น เพราะฉะนั้น เนื้อลักขณะจึงไม่ทำเนื้อแม้ตัวหนึ่งให้พินาศเข้าป่าไปแล้ว เนื้อเหล่านั้นอยู่ใน


หมวดหมู่ คำผิดที่ตรวจพบ :
ด้วย พระสุตตันตปิฎก ๕๕-๒๓๐-๒๐
 

พระอนุยนต์อักษร สยาม


 
ความว่า
 
   ร่างคำอธิบาย ที่ ๕ 

   อนุยนต์ ศัพท์ ว่า บัณฑิต 

   หมายถึง

   ผู้ที่มีความรู้ มีการศึกษาเล่าเรียนมามาก เรียกว่า “บัณฑิต” แต่หากว่า เมื่อใด เล่าเรียนรู้มากยิ่ง ถึงสามารถแทงตลอดทิฏฐิศัพท์ในพระบาลีพระไตรปิฎกได้ด้วย เมื่อนั้น จึงมักจะเรียกกันว่า พระเปรียญ
 

คำพิจารณา การตรวจ อ่านตรวจ ครั้งที่ ๑ โดย : นาย อินทร์ บัณฑิตอินทร์ (บ ใบไม้)



คอมเมนต์ถูกปิด
เข้าสู่ระบบ   |   สมัครสมาชิก