*/
  • popladda
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : popladda@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2010-01-22
  • จำนวนเรื่อง : 333
  • จำนวนผู้ชม : 921547
  • จำนวนผู้โหวต : 704
  • ส่ง msg :
  • โหวต 704 คน
สงกรานต์ปี๒๕๕๕

สงกรานต์บ้านเรา

View All
<< พฤษภาคม 2012 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 14 พฤษภาคม 2555
Posted by popladda , ผู้อ่าน : 1740 , 16:17:55 น.  
หมวด : ต่างจังหวัด

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน

      เสียงนี้มิได้ไพเราะเหมือนดนตรีปี่ขลุ่ยอะไรหรอกครับ 

แต่มันมีเบื้องหลังที่ทำให้ผมรู้สึกดีเมื่อได้ยิน

เสียงที่ว่านี้คือ เสียงตำน้ำพริก หรือแม้กระทั่งเสียงขูดมะพร้าว

ผมคุ้นเคยกับเสียงพวกนี้มาตั้งแต่ยังเด็ก  

ช่วงหนึ่งที่ต้องไปใช้ชีวิตในต่างประเทศเสียกว่าสิบปี ทำให้ต้องห่างหายจากเสียงนี้ไป 

 แต่ผมยังคงคิดถึงมันอยู่เสมอ

  เมื่อผมกลับมาอยู่เมืองไทย  ผมก็ได้อยู่กับเสียงที่ผมคุ้นเคยอีกครั้ง

มันคือวิถีชีวิตของคนไทยในสมัยที่ผมยังเป็นเด็ก 

มันหมายถึงโอกาสที่จะได้เลือกสรรและควบคุมคุณภาพวัตถุดิบในการปรุงอาหารด้วยตัวเราเอง

ผมเคยเข้าร่วมประชุมที่หน่วยงานเกี่ยวกับสุขภาพ มาบรรยายถึงเรื่องอันตรายจากการใช้โฟมใส่อาหาร  บอกว่าโฟมอันตรายอย่างนั้น อันตรายอย่างนี้

เสร็จการบรรยายตอนพักเที่ยง มีการเลี้ยงอาหารกัน ทั้งวิทยากรและผู้ร่วมสัมนาต่างก็ร่วมกันรับประทานอาหารที่ใส่กล่องโฟมมาแจก

นั่นหมายความว่าอย่างไร?

หมายความว่า  เรื่องอาหารนั้นถ้าเราไม่ได้ทำเอง เราก็ควบคุมคุณภาพไม่ได้หรือได้ไม่เต็มที่

เราก็พูดกันไปแสดงความรู้กันไป  แต่ถึงตอนกิน เรากินอะไรเข้าไป

  เชื้อรา จากพริก หรือจากวัตถุดิบอื่นๆ ถ้าเราไม่เลือกออกเอง  แน่ใจได้อย่างไรว่าจะไม่มี

ยิ่งตอนนี้ข้าวของแพง การเลือกเอาพริกที่มีเชื้อราออก หมายถึงต้นทุนที่สูงขึ้น... 

การค้าขายก็ต้องการกำไร  ถ้าเราไม่เห็นจะมีใครทำเพื่อเรา

แต่เมื่อเรามีความจำเป็นต้องซื้ออาหาร ที่ทำสำเร็จแล้ว กิน

เราจึงจำต้องยอมเสี่ยง  หรืออย่างมากก็เลือกซื้อเท่าที่จะเลือกได้

ในสังคมปัจจุบันนับวันเราจะยิ่งได้ยินเสียงตำน้ำพริก น้อยลง 

ครอบครัวสมัยใหม่แทบจะไม่มีครัวสำหรับปรุงอาหารกันแล้ว  หลายบ้านมีแต่ครัวสำหรับอุ่นอาหาร การซื้ออาหารสำเร็จดูจะสะดวกที่สุดสำหรับชีวิตสมัยใหม่

หรือถ้าจะปรุงก็ใช้เบลนเดอร์แทนครก ใช้กะทิสำเร็จ ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมของแต่ละคน ถ้าต้องออกไปทำงานนอกบ้าน ใครจะมานั่งตำน้ำพริก ขูดมะพร้าวกันอยู่

หมอที่ไหนจะมาทำกับข้าวกินเอง นอกจากคุณหมอ น้องจ๋า

ที่นอกจากจะรักษาคนไข้แล้ว ยังจะมาเขียนบล็อกอัพเดททุกวัน แถมยังทำอาหารเก่งอีกต่างหาก หมออะไร ทั้งสวยทั้งเก่ง  นี่คงเป็นข้อยกเว้น

แต่สำหรับคนทั่วๆไป ไม่ค่อยมีใครทำกับข้าวกินเองกันหรอกครับ

เสียงตำน้ำพริกหาฟังยากขึ้นทุกที

 

บ้านผมอยู่ติดกับบ้านยายทวด เจาะรั้วบ้านเชื่อมถึงกันเพื่อจะได้ดูแลกันสะดวก

ยายทวดเก้าสิบกว่าแล้วยังแข็งแรง  ผมได้ยินเสียงยายทวดปรุงอาหารทุกวัน

เสียงเคาะกระทะบ้าง ตำน้ำพริกบ้าง แม้กะทั่งขูดมะพร้าวยายทวดก็ยังขูดเอง

สองวันก่อนยายทวดป่วย ไม่มีเสียงเคาะกระทะ ไม่มีเสียงตำน้ำพริก 

ผมรู้สึกว่าบ้านเงียบเหงามาก


    วันนี้ผมได้ยินเสียงยายทวดตำพริกอีกแล้ว

    รู้สึกดีใจจัง

      เสียงนี้มิได้ไพเราะเหมือนดนตรีปี่ขลุ่ยอะไรหรอกครับ  แต่มันมีเบื้องหลังที่ทำให้ผมรู้สึกดีเมื่อได้ยิน เสียงที่ว่านี้คือ เสียงตำน้ำพริก หรือแม้กระทั่งเสียงขูดมะพร้าว ผมคุ้นเคยกับเสียงพวกนี้มาตั้งแต่ยังเด็ก  ช่วงหนึ่งที่ต้องไปใช้ชีวิตในต่างประเทศเสียกว่าสิบปี ทำให้ต้องห่างหายจากเสียงนี้ไป  แต่ผมยังคงคิดถึงมันอยู่เสมอ   เมื่อผมกลับมาอยู่เมืองไทย  ผมก็ได้อยู่กับเสียงที่ผมคุ้นเค....

อ่านต่อ


/1