• watcha
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : t6889k@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-22
  • จำนวนเรื่อง : 104
  • จำนวนผู้ชม : 215040
  • ส่ง msg :
  • โหวต 283 คน
ฉันชื่อวัชชาเป็นผู้หญิงธรรมดา
ทำในสิ่งที่มีสิทธิ์คิดในสิ่งที่มีค่ารอในสิ่งที่มีมาไขว่คว้าในสิ่งที่มีจริง//วัชชา//
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/learnlivelove
วันจันทร์ ที่ 10 กันยายน 2550
Posted by watcha , ผู้อ่าน : 3333 , 00:32:26 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน




บันทึกแห่งความทรงจำระหว่างคนสองคนที่มีวัยอันห่างกันพอสมควร  มันได้ถูกกลั่นกรองออกมาจากความรู้สึกภายในใจของเขาโดยถ่ายทอดด้วยการ ขีดเขียนลงบนสมุดปกแข็งเล่มชมพูขอบดำ  ...

         

          14 ปี ที่มันถูกวางทิ้งไว้บนชั้นหนังสือ วันนี้มันได้ถูกฉันซึ่งเป็นเจ้าของหยิบออกมาอ่านอีกครั้ง.....

          

           ฉันเริ่มรู้สึกคิดถึงเขาขึ้นมาอย่างจับใจ....ณ เวลานี้อะไรกันที่ทำให้ฉันมีความรู้สึกดังนั้น ฉันไม่สามารถให้คำตอบหัวใจของตนเองได้...ฉันค่อยๆ บรรจงเปิดสมุดเล่มนั้นโดยตั้งใจที่จะเปิดอ่านในหน้าที่ถูกคั่นไว้ด้วยการ์ดใบเล็กๆ เป็นภาพดวงตะวันตกดิน พลิกอ่านข้างหลังภาพ เขียนไว้ด้วยข้อความที่ไม่ยาวนัก มอบให้ฉันก่อนจากลา มันเป็นสิ่งแรกที่ทำให้น้ำตาของฉันไหลรินออกมา  ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเบาๆ  แล้วละสายตาจากการ์ดใบนั้น มายังข้อความที่เขาบรรจงเขียนให้ฉันก่อนที่ฉันจะจากบ้านเกิดมุ่งหน้าสู่ชีวิตของการศึกษาในระดับที่สูงขึ้น ซึ่งฉันได้วาดมันไว้อย่างสวยงาม...โดยที่ฉันไม่เคยคิดล่วงหน้าว่าต่อไปเมื่อฉันจากเขามา ฉันต้องคิดถึงเขาอีกหรือเปล่า ? มันอาจเป้นเพราะว่าฉันกำลังตืนเต้นที่จะได้จากบ้านเกิดมาเผชิญกับโลกกว้าง เหมือนนกน้อยที่ได้บินออกจากรังอย่างอิสระเสรี... ฉันสูดลมหายใจลึกๆ อีกครั้งพร้อมทั้งตั้งสติอ่านข้อความท่เขาได้เขียนให้ฉันไว้ในสมุดเล่มชมพูขอบดำเล่มนั้น...จนจบ

         

          ......ถึงเด็กน้อยที่แสนดี....

          จบการศึกษาจากนี่ไปแล้ว อะไรก็ตามที่ให้ความรู้สึกที่ดีต่อตัวเธอและมีประโยชน์ ขอให้เธอจงนำมันตามติดตัวเธอไปด้วย อย่างน้อยมันจะเป็นอุทาหรณ์สอนใจของเธอเอง .....แต่หากสิ่งใดที่เธอคิดว่ามันไม่น่าจะเก็บหรือจดจำมาครุ่นคิดให้เสียความรู้สึกของเธอ ขอจงละทิ้งมันไว้กับฉัน ณ ที่นี้...อย่านำมันตามติดตัวพาลให้รำคาญใจที่ใส่และบริสุทธิ์ของเธอ....ตลอดเวลาที่ฉันได้คลุกคลีกับเธอ ได้รู้จักกับเธอมันทำให้ฉันได้อะไรหลายๆ อย่าง ...เธอเป็นเด็กน้อยที่แสนดี ที่น่ารัก ว่านอนสอนง่าย สุภาพทั้งกาย วาจา และใจ  เรียบร้อยและเพียบพร้อม...เป็นเพราะพื้นฐานสถาบันครอบครัวของเธอที่แลดูอบอุ่นอย่างน่าอิจฉา...

...ฉัน...เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งหรือเศษเสี้ยวภายในใจของเธอที่เธออาจจะไม่เคยนึกถึงหรือห่วงหาเลยก็ตาม ......

“ฉันขอให้เธอจงรักษาความดีนี้ไว้เสมือนก้อนเกลือที่รักษาความเค็มในตัวของมันเอง”

         

          “จากไปคราวนี้ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก ....ตราบนาน.....แสนนาน...หากแม้

เราได้เจอกันอีกครั้งหนึ่ง....(อนาคต)...และเธอทำให้ฉันมั่นใจว่าเธอยังเป็น “เธอคนเดิม” ไม่เปลี่ยนแปลง ฉันจะมีความสุขที่สุด... ”

ปล. “ จากไปแล้วมาเยี่ยมกันบ้าง เรา ยังเป็นคนรู้จักกันอยู่มิใช่หรือ”

                                              รักเสมอไม่เคยลืม

                                                  ฉันคนเดิม

            ข้อความในหน้ากระดาษทั้งหมดทำให้ฉันไม่สามารถสั่งให้น้ำตาหยุดไหลได้ฉันกลายเป็นคนอ่อนแอลงทันที.....

            จำได้ว่าครั้งหนึ่ง ...ฉันกลับไปเยี่ยมบ้านโดยตั้งใจไปเยี่ยมเขา ฉันเจอเขาครั้งนี้เขาทำให้ฉันน้ำตาคลออีกครั้ง..... ก่อนที่เราจะจากลา....เขา....?.....(รออ่านต่อตอนที่ 2 นะคะ)        

              

 

 

 



/1
"The final countdown"

เพลงThe final countdown คิดว่าขาร็อคคงไม่มีใครไม่รู้จักเพลงนี้เป็นแน่ วันก่อนมีเพื่อนส่งเพลงนี้มาให้ฟังพร้อมทั้งรอลุ้นอะไรบางอย่างด้วยกันทั้งคู่ .... ...."ตอนนี้กำลัง countdown กับอนาคตของตนเองที่อ

View All
<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]