• watcha
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : t6889k@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-22
  • จำนวนเรื่อง : 104
  • จำนวนผู้ชม : 217193
  • ส่ง msg :
  • โหวต 283 คน
ฉันชื่อวัชชาเป็นผู้หญิงธรรมดา
ทำในสิ่งที่มีสิทธิ์คิดในสิ่งที่มีค่ารอในสิ่งที่มีมาไขว่คว้าในสิ่งที่มีจริง//วัชชา//
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/learnlivelove
วันพุธ ที่ 12 กันยายน 2550
Posted by watcha , ผู้อ่าน : 1823 , 10:33:42 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

   

ตอนที่ 2

            ข้อความในหน้ากระดาษทั้งหมดทำให้ฉันไม่สามารถสั่งให้น้ำตาหยุดไหลได้ฉันกลายเป็นคนอ่อนแอลงทันที.....

            จำได้ว่าครั้งหนึ่ง ...ฉันกลับไปเยี่ยมบ้านโดยตั้งใจไปเยี่ยมเขา ฉันเจอเขาครั้งนี้เขาทำให้ฉันน้ำตาคลออีกครั้ง..... ก่อนที่เราจะจากลา....เขาก็ยังอดเป็นห่วงฉันไม่ได้ คำพูดส่งท้ายก่อนที่เราจะจากกันเป็นครั้งที่สอง คือ “ตั้งใจเรียนนะ อดทน อย่าอ่อนแอ อย่าท้อแท้ มั่นคง อย่าเป็นดังต้นไผ่ที่ไหวเอนไปตามสายสม  มีจุดยืนที่เป็นของตนเอง….โชคดี”

           “จ้ะพ่อคุณทูนหัว......อวยพรจบหรือยังคะ…อ้าวแล้วยังไม่พูดคำว่า จากไปแล้วมาเยี่ยมกันบ้างเรายังเป็นคนรู้จักกันอยู่มิใช่หรือ เลยนะ”  …..เราทั้งสองจ้องมองตากันอีกครั้งพร้อมทั้งหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นพร้อมๆ กัน

           การเจอกันครั้งแรกตั้งแต่ฉันจากมามันไม่มีอะไรที่น่าตื่นเต้นเท่ากับตอนจากลากันครั้งแรกเลย.......ครั้งนี้เขากลายเป็นคนเงียบขรึมไปและตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้  …หรือจะเป็นเพราะเพื่อนชายที่ฉันกำลังสนิทกับเขามากในขณะนั้น.......

....................เวลาผ่านไป.......................ไม่มีการติดต่อสื่อสารระหว่างเราสองคนเกิดขึ้น......โลกซึ่งกำลังมุ่งเดินหน้าสู่ยุค It ซึ่งดูเหมือนกับว่าการติดต่อสื่อสารมันง่ายดายมากขึ้น .....แต่ฉันกลับเดินส่วนทางกับมันในตอนนั้น................ชีวิตในรั่วมหาวิทยาลัยมีแต่การเรียน การแข่งขัน เพื่อกระดาษใบเดียว .....ชีวิตนี้มีเรื่องมากมายให้ครุ่นคิดมากพอที่จะทำให้ลืมอะไรหลายๆ อย่างที่ไม่ควรลืมไปโดยไม่ตั้งใจ.....

           ปรายฝนต้นหนาว......ฉันได้กลับมาบ้านเกิดอีกครั้งด้วยความที่คิดถึงบ้านอย่างจับใจ ครั้งนี้ฉันไม่ได้มาคนเดียว ยังคงมากับเพื่อนชายหนุ่มนิติฯ ลูกพ่อขุนคนเดิม เขาเป็นคนที่ฉันรัก แต่ฉันไม่ใช่คนรักของเขา ฉันเพิ่งรู้ที่หลังว่ามีเพียงหัวใจฉันที่คิดเกินเลย...ฉันกลายเป็นคนที่ตาบอดจนไม่สามารถมองเห็นความจริง.....จนครั้งนี้ทำฉันลืมเขาคนนั้นไปจริงๆ โดยไม่ได้ตั้งใจดูเหมือนตัวเองเปลี่ยนไปมาก ......ใช่ค่ะ....มันคือความรู้สึก รัก โดยที่มีความหลงเคียงคู่กับมัน     ฉันกำลังรักและหลงทางเพราะตาที่บอด  .......หนุ่มนิติคนนี้เขามากด้วยอุดมการณ์...มันคือความโชคดีที่เรามีอุดมการณ์เหมือนกันแต่โชคร้ายที่อุดมการณ์เรามันเขียนออกมาต่างกัน    มันจะเป็นเส้นขนานที่เคียงคู่กันอย่างไม่สามารถมาบรรจบชนกันได้  ซ้ำร้ายไปกว่านั้นเขามีดีกรีความเจ้าชู้ไม่น้อยเลย    ฉันก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทนคบกับเขาไปได้อย่างไรกัน.....ตลอดระยะเวลามันมีแต่ความสุขที่น้อยกว่าความทุกข์   ก็ได้แต่ปลอบใจตนเอง.....มันเป็นรักที่ไร้เหตุผลโดยสิ้นดี…..ไม่นานฉันจึงตัดสินใจเลิกกับเขา ไปคนละทางเพื่อเรียนรู้ต่อไป...ในโลกที่กว้างอย่างเริงร่า ......เหมือนวิหกที่บินกลับไปเข้าฝูงเดียวกันอย่างอิสระเสรี..

........ปีสุดท้ายในวัยเรียน.....(อ่านตอนจบได้เร็วๆ นี้นะคะ)

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



/1
"The final countdown"

เพลงThe final countdown คิดว่าขาร็อคคงไม่มีใครไม่รู้จักเพลงนี้เป็นแน่ วันก่อนมีเพื่อนส่งเพลงนี้มาให้ฟังพร้อมทั้งรอลุ้นอะไรบางอย่างด้วยกันทั้งคู่ .... ...."ตอนนี้กำลัง countdown กับอนาคตของตนเองที่อ

View All
<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]