• watcha
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : t6889k@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-22
  • จำนวนเรื่อง : 104
  • จำนวนผู้ชม : 214164
  • ส่ง msg :
  • โหวต 283 คน
ฉันชื่อวัชชาเป็นผู้หญิงธรรมดา
ทำในสิ่งที่มีสิทธิ์คิดในสิ่งที่มีค่ารอในสิ่งที่มีมาไขว่คว้าในสิ่งที่มีจริง//วัชชา//
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/learnlivelove
วันพฤหัสบดี ที่ 13 กันยายน 2550
Posted by watcha , ผู้อ่าน : 1757 , 23:52:51 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน



ปีสุดท้ายในรั่วมหาวิทยาลัย นศ.ทุกคนต้องฝึกประสบการณ์.......ทำให้ฉันรู้ว่าโลกข้างนอกดูกว้างมากกว่าที่คิดเอาไว้ .......ฉันเริ่มนึกถึงเขาคนนั้นอีกครั้ง...ฉันจึงตัดสินใจติดต่อกับเขา เขายังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ที่สำคัญยังคงคอยให้กำลังใจฉันอยู่เสมอมิเปลี่ยนแปลง ....
จบการศึกษาแล้ว ทำงานได้ หนึ่งปี   ฉันกลับไปบ้านเกิดอีกครั้ง ที่บ้านจัดงานเลี้ยงสำคัญ   ครั้งนี้ฉันไปหาเขาที่บ้านอีกครั้งเพื่อจะเชิญมางานเลี้ยง   แต่ไม่เจอเขา     เขาย้ายบ้านและที่ทำงานไปอยู่อีกจังหวัดหนึ่ง โดยที่ฉันเพิ่งจะมารู้     ฉันหาวิธีติดต่อเขาจนได้    ....ทางโทรฯ แต่วันนั้นเขาไม่มาทำงานเพราะไม่สบาย ฉันจึงฝากข้อความเรื่องงานเลี้ยงที่บ้าน.....โดยที่ไม่คาดหวังว่าเขาจะมาหรือไม่ก็ตาม.... 
งานเลี้ยงได้เริ่มขึ้นตั้งแต่เช้า......แขกเยอะมาก....จนต้องช่วยกันตอนรับ   ......ฉันรับแขกอยู่ในบ้าน จนลืมองหาเขาว่าเขามางานหรือไม่......งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา............
สิ่งที่ทำให้ฉันดีใจ คือ รูปถ่ายที่ถ่ายในวันงานครั้งนี้.....เหมือนช่างภาพจะรู้ใจ    .....เขามางานเลี้ยงจริงๆ    ยังรู้สึกเจ็บใจตัวเองที่ทำไมไม่เข้าไปทักทาย   ในรูปเขาเปลี่ยนไปมาก ผอมมั๊กๆ อาจจะเพราะมีโรคประจำตัวก็ได้..
หลังจากที่ฉันกลับขึ้นมาทำงานที่ กทม.พยายามติดต่อเขาอยู่บ้าง  แต่ไม่สำเร็จ  ฉันเริ่มท้อและเลิกคิด  ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน เพราะช่วงนั้นภาระงานเยอะมาก   เราเคยคุยกับเพื่อนเก่าคนหนึ่งโดยเล่าให้ฉันฟังว่า   เขาย้ายไปอยู่ตจว.แล้วย้ายกลับมาอยู่ที่เดิมแต่มีตำแหน่งหน้าที่การงานใหญ่โตกว่าเดิม.....ฉันก็แอบชื่นชมและดีใจกับเขาที่เขาประสบความสำเร็จ
ในที่สุดใครจะไปรู้ว่าเหตุการณ์แบบนี้มันจะเกิดขึ้น.........ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จนแทบไม่อยากผ่อนลมหายใจออกมา มันเหมือนอาการของการช็อค !      หน้าจอคอมพิวเตอร์มีอะไรบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้ฉันมีอาการเช่นนั้น.......  Goggle ทำให้ฉันพบรู้อะไรบางอย่าง  หัวใจแทบหยุดเต้น   .."จริงหรือนี่?????"  ฉันถามตัวเองขึ้นมาทันที หลังจากได้อ่านข้อความบางอย่างในหน้าจอคอมฯ  ............
เ     ข       า     ต          า          ย   แล้ว............ ข้อความนั้นบอกสาเหตุการตายด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว  ฉันแทบไม่อยากเชื่อ พยายามค้นหาเขาอีกครั้ง  แต่ก็ไม่พบข้อมูลใดๆ ที่จะบอกว่าเขายังมีชีวิตอยู่.......ไม่มีเบอร์   ไม่รู้จะติดต่อกับญาติพี่น้องเขาอย่างไร  เหตุการณ์ทาง 3 จังหวัดชายแดน ทำให้ฉันหวาดกลัวไม่กล้ากลับบ้าน ในเวลานี้........แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันจะต้องทำให้ได้คือ ฉันต้องไปพบเธอให้ได้.....ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ไม่ว่าเธอจะอยู่ใกล้อยูฉันหรือต่างภพก็ตาม   ฉันตำหนิตัวเองมาก กระดูกเธออยู่วัดไหนฉันยังไม่รู้เลย ...........
 ณ บัดนั้น ถึง  วันนี้  ฉันยังคงคิดถึงเธอเสมอตลอดเวลา  ฉันรู้สึกผิดมาก  คำพูดที่เธอพร่ำบอก สอนฉัน ด้วยความรักและห่วงใย  ทุกคำ มันยังคงก้องอยู่ในหูตลอดเวลา 
"จากไปคราวนี้ ไม่ทราบว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก....ตราบนานแสนนาน...."  ถ้าฉันรู้ว่าประโยคนี้มันจะเป็นลางร้ายที่ทำให้เธอต้องจากฉันไปแสนนานชั่วนิจนิรันดร์ ฉันจะลบมันทิ้งตั้งแต่วันแรก...............
ขอให้เธอไปสู่สรวงสรรค์ แม้ฉันจะเพิ่งรู้ เมื่อเวลามันผ่านไปสามปีแล้วก็ตาม อย่าถือโทษโกรธกัน เธอจะอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไป   ถึงแม้เราจะอยู่กันคนละภพ..................
Watcha


/1
"The final countdown"

เพลงThe final countdown คิดว่าขาร็อคคงไม่มีใครไม่รู้จักเพลงนี้เป็นแน่ วันก่อนมีเพื่อนส่งเพลงนี้มาให้ฟังพร้อมทั้งรอลุ้นอะไรบางอย่างด้วยกันทั้งคู่ .... ...."ตอนนี้กำลัง countdown กับอนาคตของตนเองที่อ

View All
<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]