*/
  • ครูหนวด
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nuat2009@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-26
  • จำนวนเรื่อง : 124
  • จำนวนผู้ชม : 191968
  • จำนวนผู้โหวต : 94
  • ส่ง msg :
  • โหวต 94 คน
<< กุมภาพันธ์ 2011 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by ครูหนวด , ผู้อ่าน : 5399 , 03:23:45 น.  
หมวด : การศึกษา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรื่องพระอภัยมณี ตอน ๔

เรื่องราวของความรักต่อครับ

ความรู้สึกของนางผีเสื้อสมุทรที่ถูกทอดทิ้ง เมื่อคนรักหนีจากไป ความเศร้าโศกอาลัยประดังกันมา ดังที่ท่านสุนทรภู่ได้บรรยายไว้ว่า

 

ลงกลิ้งเกลือกเสือกกายร้องไห้โร่

เสียงโฮโฮดังก้องห้องคูหา

พระรูปหล่อพ่อคุณของเมียอา

ควรหรือมาทิ้งขว้างหมองหมางเมีย

 

ถึงแปดปีนี่แล้วไม่แคล้วคลาด

เคยร่วมอาสน์อกอุ่นพ่อคุณเอ๋ย

ตั้งแต่นี้น้องจะได้ผู้ใดเชย

เหมือนพระเคยคู่เคียงเมื่อเที่ยงคืน

เสียแรงรักหนักหนาอุตส่าห์ถนอม

สู้อดออมสารพัดไม่ขัดขืน

ช่างกระไรใจจืดไม่ยืดยืน

นางสะอื้นอ้าปากจนรากเรอ

 

          จากตอนที่แล้ว ความโศกเศร้าอาลัยแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธ ความโกรธนี่แปรบุคลิกจากสาวสวย หนุ่มหล่อ เป็น “ยักษ์มาร” หรือ “นางมารร้าย” ตามคำที่เขียนเปรียบเทียบได้ง่ายๆ ยิ่งเป็นนางยักษ์อยู่แล้ว ภาพพจน์ยิ่งเลวร้ายลงไปอีก ดูที่ฤๅษีท่านว่านางยักษ์ซี

 

อียักษาตาโตโมโหมาก

รูปก็กากปากก็เปราะไม่เหมาะเหมง

นมสองข้างอย่างกระโปรงดูโตงเตง

ผัวของเองเขาระอาไม่น่าชม

 

          เพราะความรักความหลง นางยักษ์ไม่ละความพยายาม เฝ้าติดตามหาโอกาสอยู่เสมอ แม้จะถูกกีดกันแค่ไหนก็เถอะ มีหลายคนนะที่ชีวิตเปลี่ยนไปเพราะมัวแต่หลงเฝ้าติดตาม ไขว่คว้าสิ่งที่หายไป จนบางครั้งแม้แต่ตัวของตัวเองก็ไม่สนใจ มัวแต่ไปทุ่มเทอยู่กับคนอื่น ฝ่ายพระอภัยก็หาโอกาสที่จะหนีสุดชีวิต จังหวะที่มีเรือนางสุวรรณมาลีมาแวะ พระอภัยจึงขออาศัยไปด้วย

 

          พอพระอภัยออกมาจากเกราะคุ้มกันด้วยเวทย์มนต์ของฤๅษี จึงเป็นโอกาสของนางยักษ์อีกครั้ง นางทำลายเรือของนางสุวรรณมาลีย่อยยับ ผู้โดยสารเรือแตก ต้องหนีกันไปคนละทิศละทาง พระอภัยและพวกว่ายไปขึ้นเกาะได้ นางยักษ์ก็ตามติดไม่ลดละ มีบทสนทนาน่าสนใจ ลองอ่านดูแล้วจะเห็นประเด็นที่น่าคิด

 

เห็นผัวนั่งพังพาบลงกราบกราน

แล้ววิงวอนอ่อนหวานด้วยมารยา

พระรูปหล่อพ่อคุณของเมียเอ๋ย

ไฉนเลยหลบตัวกลัวนักหนา

น้องอุตส่าห์พยายามตามพระมา

จงมาหาเมียบ้างอย่าหมางเมินฯ

 

ผีเสื้อน้ำร่ำเรียกริมบรรพต

พระทรงยศเยี่ยมพักตร์มาสักหน่อย

นิ่งเสียได้ให้น้องนี้ต้องคอย

นี่ลูกน้อยไปอยู่ไหนไม่เห็นมาฯ

 

          คำออดอ้อนขอคืนดีของนางยักษ์น่าสงสารมาก นางอ้างถึงความรัก ความผูกพัน และลูกที่คาดว่าจะเป็นบ่วงคล้องใจพระอภัย แต่...

 

 ฝ่ายพระองค์ทรงโฉมประโลมจิต

กับศิษย์พรั่งพร้อมอยู่จอมผา

เห็นนางผีเสื้อสมุทรสุดศักดา

ไม่หาญกล้าใกล้ตัวด้วยกลัวมนต์

จะนิ่งอยู่อย่างนี้ก็มิชอบ

จำจะตอบนางยักษ์อีกสักหน

ต้องตัดพ้อต่อว่าประสาจน

จึงขึ้นบนแผ่นผาแล้วพาที

นี่แน่นางผีเสื้อเจ้าเหลือแสน

เฝ้าคุมแค้นขืนแกล้งว่าแหนงหนี

มาตามติดคิดอ่านผลาญชีวี

จะฆ่าตีพี่ชายให้วายชนม์

ทั้งลูกน้อยพลอยพรากไปจากอก

แสนวิตกตายเป็นไม่เห็นหน

เพราะหมองหมางนางงามตามประจญ

จึงทุกข์ทนแทบกายจะวายปราณ

 

          คำตอบที่นางได้รับ ไม่ต้องตีความเลย ไม่เหลือเยื่อใยเอาเสียเลย แต่นางก็ไม่ละความพยายาม ช่างหลง ช่างมั่นคงในความรักเสียจริงๆ

 

น้ำพระทัยไม่เลี้ยงเป็นเที่ยงแท้

จะไว้แต่อาลัยก็ไม่มี

จึงต้องคิดติดตามด้วยความรัก

พระทรงศักดิ์ซ้ำอางขนางหนี

กลับว่าน้องปองร้ายหมายชีวี

ไม่พอที่ทูลหัวจะกลัวเมีย

ถึงจะไปไม่ห้ามจะตามส่ง

พระโฉมยงอย่าเพ่อตัดสลัดเสีย

ให้อกน้องหมองไหม้ดังไฟเลีย

มาหาเมียเสียสักหน่อยให้ค่อยคลายฯ

 

          ฝ่ายพระอภัยก็พยายามพูดจาด้วยท่าทีที่อ่อนลง ยกธรรมขึ้นมาอ้าง สอนให้ปล่อยวางเรื่องกิเลสตัณหาเสีย เข้าวัดเข้าวาทำบุญ ประมาณนั้นเลย จะช่วยได้มั้ยนี่ มาดูกัน

 

 พระฟังนางทางว่านิจจาเอ๋ย

แต่ก่อนเคยเคียงประโลมเจ้าโฉมฉาย

ประเดี๋ยวนี้พี่บวชชวดสบาย

จะสอนสายสวาทเจ้าให้เข้าใจ

จงฟังธรรมคำนับดับโมโห

ให้โทโสส่างเสื่อมค่อยเลื่อมใส

แล้วทรงเดชเทศนาภาษาไทย

ด้วยความในโลกีย์สี่ประการ

คือรูปรสกลิ่นเสียงเคียงสัมผัส

ที่คฤหัสถ์หวงแหนไม่แก่นสาร

ครั้นระงับดับขันธสันดาน

ย่อมสาธารณ์เปื่อยเน่าเสียเปล่าดาย

อย่าลุ่มหลงจงอุตส่าห์รักษาศีล

ให้เพิ่มภิญโญไปดังใจหมาย

อย่าฆ่าสัตว์ตัดชีวิตคิดอุบาย

จะจำตายตกนรกอเวจี

พี่แบ่งบุญบรรพชาสถาผล

ส่วนกุศลให้สุดามารศรี

กลับไปอยู่คูหาในวารี

อย่าได้มีห่วงใยอาลัยลาญ

           

           พระอภัยบอกว่าตัวเองก็จะเข้าวัดเข้าวาเหมือนกัน เชื่อได้มั้ยนี่?

 

อันตัวของอาตมากับสานุศิษย์

ก็ไม่คิดคืนประเทศเขตสถาน

จะจำศีลภาวนาสมาทาน

หมายวิมานเมืองสวรรค์จนบรรลัยฯ

 

          ใครจะเชื่อไม่เชื่อไม่รู้ แต่ตามเรื่องนี้ นางยักษ์ไม่เชื่อแน่ๆ และนางเถียงสุดใจขาดดิ้นทีเดียว

 

 นางผีเสื้อเบื่อหูว่าจู้จี้

เจ้าบาลีเลือกแปลมาแก้ไข

ไหนนรกตกลงที่ตรงใด

ช่วยพาไปดูเล่นให้เห็นจริง

เมืองสวรรค์นั้นก็ไปทางไหนเล่า

อย่าพูดเปล่าปลิ้นปลอกหลอกผู้หญิง

หนีไปไหนก็ไม่รอดจะทอดทิ้ง

มานั่งนิ่งอยู่กับเกาะเห็นเหมาะใจ

ชะช่างอวดบวชเรียนเขียนกอข้อ

น่าหัวร่อหรือพระองค์มาหลงใหล

เอาเถาวัลย์พันพุงนุ่งเปลือกไม้

อวดว่าได้บุญแรงมาแบ่งปัน

ไม่นับถือฤๅษีหนีผู้หญิง

จะทอดทิ้งเมียไว้ช่างไม่ขัน

เร่งสึกหามาจะได้ไปด้วยกัน

อย่าเทศน์ธรรม์เลยไม่พอใจฟัง

เป็นดาบสฤๅษีก็มิรู้

พระเป็นคู่ของข้ามาแต่หลัง

จะขืนจากบากบั่นดันทุรัง

ก็ไม่ฟังคงจะเฝ้าอยู่เอาตัว

         

           นางไม่หลงคารมพระอภัย จากการเจรจาจึงหันมาใช้กำลังกันอีกครั้ง เมื่อใช้ความรุนแรงตอบโต้กันผลก็เป็นที่คาดคิดได้ เรื่องราวเหล่านี้ในหนังในละครก็พบเห็นอยู่เสมอ แต่ดูหนังดูละครไม่เคยย้อนมาปรับแปรเป็นบทเรียนเลย โศกนาฏกรรมที่อ้างว่าเพราะรักจึงเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

แล้วนางมารอ่านคาถาพลาหก

ให้ฝนตกฟุ้งฟ้าไม่ฝ่าฝืน

ทั้งฟ้าร้องก้องกระหึมเสียงครึมครืน

นภางค์พื้นบดบังกำลังมนต์

พระอภัยไม่รู้ที่จะคิด

กับพวกศิษย์แสนลำบากต้องตากฝน

จะหนีนางทางไหนก็ไม่พ้น

สุดจะทนฝนชุกลงทุกที

ไหนจะถูกลูกเห็บเจ็บสาหัส

พงศ์กษัตริย์สิ้นรักนางยักษี

จึงปรึกษากับฝรั่งว่าครั้งนี้

จะเป่าปี่ผลาญนางให้วางวาย

 

          อีกฝ่ายรุนแรงมา ฝ่ายหนึ่งก็ตอบโต้กลับไป ยุติธรรมสาสมกันมั้ย ตาต่อตา แล้วผลเป็นไง?

 

แล้วถือปี่ที่ท่านอาจารย์ให้

แข็งพระทัยออกจากชะวากผา

ขึ้นหยุดยั้งนั่งแท่นแผ่นศิลา

ภาวนาอาคมเรียกลมปราณ

แล้วทรงเป่าปี่แก้วให้แจ้วเสียง

สอดสำเนียงนิ้วเอกวิเวกหวาน

พวกโยธีผีสางทั้งนางมาร

ให้เสียวซ่านซับซาบวาบหัวใจ

แต่เพลินฟังนั่งโยกจนโงกหงุบ

ลงหมอบซุบซวนซบสลบไสล

พอเสียงปี่ที่แหบหายลงไป

ก็ขาดใจยักษ์ร้ายวายชีวา ฯ

 

          นางยักษ์เป็นฝ่ายต้องตายจากไป แต่ฝ่ายชนะก็อาลัย ระลึกถึงความหลัง ที่เคยมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน

 

ลดพระองค์ลงนั่งข้างศิโรตม์

สมาโทษนางยักษ์ที่ตักษัย

พิไรร่ำพร่ำว่าด้วยอาลัย

สะอื้นไห้ใจหายเสียดายนาง

นิจจาเอ๋ยเคยอยู่ในคูหา

เจ้าอุตส่าห์ปรนนิบัติไม่ขัดขวาง

จนเกิดบุตรสุดสวาทนิราศร้าง

เจ้าอ้างว้างวิญญาจึงมาตาม

ได้พบกันวันเมื่อถึงเกาะแก้ว

พี่ห้ามแล้วเจ้าก็ยังไม่ฟังห้าม

เวียนระวังตั้งจิตแต่ติดตาม

จนถึงความมรณานิคาลัย

สงสารนักภัคินีเจ้าพี่เอ๋ย

เป็นคู่เชยเคียงชิดพิสมัย

ถึงรูปชั่วตัวดำแต่น้ำใจ

จะหาไหนได้เหมือนเจ้าเยาวมาลย์

ตั้งแต่นี้มีแต่จะแลลับ

จนสิ้นดับกาลาปาวสาน

จนม้วยดินสิ้นฟ้าแลบาดาล

มิได้พานพบสมรเหมือนก่อนมา

พี่แบ่งบุญบรรพชิตอุทิศให้

เจ้าจงไปสู่สวรรค์ให้หรรษา

อันชาตินี้มีกรรมจำนิรา

เมื่อชาติหน้าขอให้พบประสบกัน

เป็นมนุษย์ครุฑาเทวาธิราช

อย่ารู้ขาดเสนหาจนอาสัญ

ให้สมวงศ์พงศ์ประยูรตระกูลกัน

อย่าต่างพันธุ์ผิดเพื่อนเหมือนเช่นนี้

 

          น่าสงสารและสงสัยเหลือเกินว่า ทำไมไม่ระลึกถึงความดีของกันและกัน ก่อนที่อะไรมันเกินเลยจนต้องตายจากกันไปก่อน จึงต้องมานั่งรำพันถึงความหลังที่เคยมีความสุขร่วมกัน หลายชีวิตมักเป็นเช่นนี้

          หรือว่าเหมือนสำนวนในนวนิยายจีนที่ว่า

          “เมื่อกระต่ายตาย จิ้งจอกจึงเศร้า” รู้สึกประมาณนั้นเลย

          และ...

         วรรคสุดท้ายของบทกลอนที่ยกมา จะเห็นความเป็นสองมาตรฐานของพระอภัย เมื่อตอนอยู่กับนางเงือก ติดตามตอนต่อไปครับ

หมายเหตุ       การนำเสนอเรื่องพระอภัยมณีและวรรณคดีเรืองอื่นๆในบทความชุดนี้ อยู่บนพื้นฐานของการยึดโยงเข้ากับ การเรียนรู้เรื่องเพศศึกษาแบบรอบด้าน

   สนใจอ่านล่วงหน้าแวะไปที่ www.teenpath.net นะครับ  ขณะนี้ได้ลงล่วงหน้าไปถึงบทบาทของนางวาลีแล้วครับ

  แต่ถ้ารออ่านที่นี่ จะนำมาลงสัปดาห์ละเรื่องครับ

  เชิญแลกเปลี่ยน สนทนา แสดงความคิดเห็น หรือเติมเต็มได้เลยครับ



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Chaoying วันที่ : 20/02/2011 เวลา : 10.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

คนเรา บางทีกว่าจะรู้ค่า ก็ต่อเมื่อได้สูญเสียสิ่งนั้นไปแล้ว..
สุขสันต์วันอาทิตย์นะคะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
พิชช่า วันที่ : 19/02/2011 เวลา : 17.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


ผู้ชายส่วนใหญ่มักเป็นตามนัยยะของพระอภัยนั่นแล มีสองมาตรฐานอยู่ร่ำไป เพราะความได้เปรียบในสังคมนั่นเอง.....
ไม่เห็นใจบ้างเลย???? ควรจะเห็นใจใครกันเล่านี่

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ชบาตานี วันที่ : 19/02/2011 เวลา : 15.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

กว่าจะรู้ค่า ก็สายเกินไปซะแล้ว!

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สาวอิสานอินเตอร์ วันที่ : 19/02/2011 เวลา : 08.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spj
เฮียมนี้เป็นดั่งดวงดอกไม้     บานอยู่กลางดงฝนบ่ตกลงโฮย                     สิหล่นขุคาต้น

สงสารเธอค่ะ
แหม วันนี้มีเพลงฟังด้วยดีจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ครูหนวด วันที่ : 19/02/2011 เวลา : 03.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/livinginusa2009

เหตุการณ์แบบนี้นางยักษ์ เจอมาก่อนไมโคร
ได้แต่หวังว่า การไม่เข้าใจ ไม่ลงรอยกันเพราะเรื่องรักหรือเรื่องใดๆ อย่าจบลงด้วยความรุนแรงเลย

ทุกคนควรเรียนรู้เพื่อเท่าทัน
ไม่แค่เรื่องส่วนตัว เรื่องในครอบครัวเท่านั้น

ความรักชาติก็น่าจะนำไปใช้ได้เช่นกัน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน