*/
  • ศณีรา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : areebe@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-10-17
  • จำนวนเรื่อง : 802
  • จำนวนผู้ชม : 2391321
  • จำนวนผู้โหวต : 682
  • ส่ง msg :
  • โหวต 682 คน
<< มีนาคม 2013 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


ในประเทศไทย อาชีพใด น่าเชื่อถือมากที่สุด..
นักการเมือง
9 คน
นักการทหาร
159 คน
นักปกครอง
2 คน
นักวิชาการ
18 คน
นักธุรกิจ
7 คน
นักการศาสนา
16 คน
สื่อมวลชน
1 คน
ข้าราชการ
6 คน

  โหวต 218 คน
วันศุกร์ ที่ 29 มีนาคม 2556
Posted by ศณีรา , ผู้อ่าน : 1774 , 09:21:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน BlueHill โหวตเรื่องนี้

                            

 

                          (ต่อจากตอนที่แล้ว)บัดนี้ขอย้อนกลับไปลำดับเหตุการณ์ให้ติดต่อกันใหม่ คือหลังจากเขียนโทรเลขรายงานถึงมณฑลและจังหวัดแล้ว  เราก็พร้อมที่จะส่งโทรเลขนั้นตามสายได้  แต่ขณะนี้ที่ทำการ ป.ณ. ปิดเที่ยงและเปิดทำการต่อเวลา  ๑๔.๐๐ น. ขณะนี้คงเป็นเวลาเกือบ ๑๓.๐๐ น. หรือราวนั้น (ไม่มีนาฬิกา) แต่ขณะนี้ที่ทำการ ป.ณ.ปิดใส่กุญแจ เจ้าหน้าที่หยุดไปกินข้าวกลางวัน  ยังไม่มีใครกล้าฝ่าอันตรายมาทำงาน และคงจะยังไม่กล้ามาอีกนาน  เราจึงจำเป็นจะต้องไปตามตัวเจ้าหน้าที่มาทำงาน  และตามตัวไปรษณีย์บุรุษมาเปิดที่ทำการ  แต่บ้านไปรษณีย์บุรุษอยู่ห้องแถวข้างตรอกบ้านนายบาบู  ที่โจรจีนเดินเข้าๆออกๆเมื่อกี้  ถ้าหากเราจะติดตามไปเอากุญแจ  ก็เท่ากับเรามุ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับโจรจีน  ซึ่งในภูมิประเทศอันเป็นที่โล่งแจ้งไม่มีที่กำบังเช่นนี้  น่าจะเป็นการเสี่ยงภัยอยู่ไม่น้อย แต่เราก็มีความจำเป็นเร่งร้อนที่จะต้องส่งโทรเลขให้ได้โดยเร็ว  ถ้าที่ทำการ ป.ณ.ยังปิดอยู่ตราบใด  เราก็ส่งโทรเลขไปไม่ได้ตราบนั้น
                          ใครคนหนึ่งในหมู่พวกเราให้ความเห็นว่า  ถ้าเรารุดหน้าไปตามถนนก็น่าจะไม่ปลอดภัยอย่างว่า  แต่ถ้าเราเปลี่ยนเส้นทางเคลื่อนย้ายเสียใหม่  คือวิ่งออกจากที่เราอยู่นี่  ไปเข้าใต้ถุนที่ทำการ ป.ณ.แล้วจากบ้านพัก ป.ณ.  ซึ่งอยู่ติดกับตัวที่ทำการก็เป็นสวนยางตลอดไปจนชนตรอกข้างบ้านนายบาบู  เราจึงพอจะอาศัยใช้ต้นยางเป็นที่กำบังได้บ้าง  ระยะทางจากที่นี่ไปถึงที่นั่นก็ไกลไม่เกิน ๑๐๐ เมตร เราก็จะไปถึงควนสูงข้างตรอก  ซึ่งสูงราว ๓ – ๔ เมตร สามารถจะก้มมองทางเดินในตรอกที่โจรจีนใช้เดินอยู่เมื่อกี้  และถ้าเราระวังการเคลื่อนที่ไม่ให้มีเสียง  เราก็อาจจะได้ยิงมันสักคนสองคนก็เป็นได้
                          ข้อเสนอแนะอันนี้  เราเห็นพร้อมกัน  และเริ่มปฏิบัติตามความคิดเห็นนั้นทันที  โดยพวกเราคนหนึ่งล่วงหน้าไปก่อน  แล้วอีก ๓ คนออกติดตามไปครั้งละพัน  เว้นระยะห่างกันไม่น้อยกว่า  ๓๐ เมตร  ต่อมาเพียงครู่เดียว  เรา ๔ คนก็มามอบเรียงแถวหน้ากระดานอยู่บนควนข้างตรอกบ้านนายบาบู  เราก้มลงมองทางเดินในตรอกนั้นก็เห็นว่างเปล่า  ไม่มีแม้แต่เงาของโจรจีน  เราจึงพากันเคลื่อนที่ลงไปในตรอกนั้น  แล้วเห็นตามตรอกออกไปข้างหน้าบ้านนายบาบู  (ไม่กล้าพ้นออกไปถึงถนนหลวง  เพราะเกรงจะไม่ปลอดภัย)  เราช่วยกันตะโกนเรียกนายเพิ่ม  เสถิกะ ไปรษณีย์บุรุษ  เรียกอยู่นานหลายนาที  นายเพิ่มจึงขานตอบ  แต่ตอบแล้วก็ยังไม่ยอมเปิดประตูออกมา  พวกเราก็ไม่กล้าโผล่หน้าออกไปปรากฏตัวโดยเปิดเผย  เพราะเกรงจะถูกโจรจีนแถวนั้นยิงเอาโดยไม่รู้ตัว  จึงเพียงแต่ส่งเสียงเรียกในที่กำบังแล้วคอยอยู่


                          ขณะนั้นนายบุญช่วย  กำเนิด  ผู้ช่วยนายด่านศุลกากร  ซึ่งเช่าห้องแถวอยู่ตรงข้ามกับบ้านนายบาบู  นายบุญช่วยโผล่หน้าออกมาทางหน้าต่างห้องชั้นบนและร้องว่า  “พวกเรา....พวกเรา.....”  (ป้องกันไม่ให้เข้าใจผิดว่าเป็นโจรจีน)  เราจึงขอให้นายบุญช่วยเรียกนายภักดิ์  อิทธิโมษ์ยะ  เสมียนไปรษณีย์  ซึ่งเช่าห้องแถวอยู่ติดกับห้องนายบุญช่วยนั่นเอง  เพื่อให้นายภักดิ์ไปส่งโทรเลขด่วน ๓ ฉบับนั้น
                          อีก ๕ นาทีต่อมา  ไปรษณีย์บุรุษกับเสมียนไปรษณีย์จึงค่อยๆแง้มประตูโผล่หน้าออกมาเพียงครึ่งตัว  สีหน้าแสดงว่าตระหนกตกใจและทุกข์ร้อนสาหัส  เราจึงร้องบอกปลอบใจไปว่า  “ไม่มีอะไรแล้ว  วิ่งมาหาพวกเราทางนี้....”  เมื่อเจ้าหน้าที่ทั้ง ๒ วิ่งมายังพวกเราแล้ว  เราทั้งหมดก็พากันกลับมา ป.ณ.โดยไม่มีอุปสรรค์อย่างใด  (ภายหลัง  แม่เกิน ภรรยานายประพันธ์  ซึ่งอยู่ห้องแถวติดกับ  ที่โจรจีนใช้เป็นที่หลบเข้าๆออกๆอยู่ตลอดเวลาขณะที่เรายิงต่อสู้กับพวกมันเมื้อกี้  แม่เกินว่าขณะที่ได้ยินเสียงพวกเราเรียกนายเพิ่มนั้น  แม่เกินกำลังแอบดูตามรูฝา  เห็นโจรจีนยังชุมเชิงอยู่ในโรงรถว่างข้างบ้านถึง ๗ คน)
                          เมื่อเราพากันมาถึง ป.ณ.เรามอบโทรเลขให้นายภักดิ์  โดยมี ส.ต.ท.แดงตามขึ้นไปอยู่เป็นเพื่อนบนที่ทำการพร้อมด้วยนายเพิ่ม  ส่วนข้าพเจ้ากับ ส.ต.อ.พร  และ ส.ต.ท.สะและ คอยระวังรักษาการณ์อยู่ใต้ถุน ป.ณ.
                          ครู่ต่อมา  พวกเราที่อยู่ใต้ถุน ป.ณ.เห็นพ้องกันว่า  ที่นี่ไม่เหมาะเพราะมองเห็นทิศทางได้แคบ  เราจึงพากันย้ายไปใต้ถุนบ้านพักโลหกิจ  ซึ่งเป็นแห่งเดียวกับที่ที่เรายิงต่อสู้กับโจรจีนเมื่อสักครู่  เมื่อเรามาอยู่ที่นี่ครั้งใหม่นี้  เราก็ยังได้เห็นโจรจีนพากันเดินข้ามถนนไปๆมาๆอยู่บ่อยๆ แต่ไกลออกไปทาง ๓ แยก (ปัจจุบันเป็น ๔ แยกหอนาฬิกา)  ซึ่งพ้นวิถีกระสุนไปมาก


                          ทันใดนั้น ส.ต.อ.ป๊ะจู  เชื้อตำรวจ  พลฯ ดอเลาะหะยี  และพล แวกะจิ๊  มานิส รวม ๓ นายเข้ามาสมทบกับเรา  ได้ความว่าหลวงเจริญส่งมา  และพระทำ สั่งให้ส่งข่าวเรื่องโทรเลขไปให้ทราบด้วย  พวกเราคนหนึ่งจึงร้องตะโกนถามไปทาง ป.ณ.  ได้รับตอบจากนายภักดิ์ว่า  “ยัง”  และว่า “เรียกโกร๊ะตั้งนานแล้ว  โกร๊ะไม่ตอบ”(เรียกในที่นี้ก็คล้ายกับเรียกกริ่งโทรศัพท์)  ข้าพเจ้าจึงนึกขึ้นได้ในขณะนั้นเอง ว่าเหตุฉุกเฉินครั้งนี้มีอิทธิพลครอบงำทำให้เรา  (พวกไปรษณีย์) ลืมแม้กระทั่งเวลาทำงานที่ทำจะเจออยู่ทุกวัน  คือตามปกติ ป.ณ.โกร๊ะจะเปิดการติดต่อทางโทรเลขกับเราเวลา  ๑๔.๐๐ น. (ระหว่าง ๑๒.๐๐ – ๑๔.๐๐  เป็นเวลาตามระเบียบปฏิบัติของเขา)  แต่ขณะนี้  ความจริงคงจะเป็นเวลาราว ๑๓.๐๐ น.  เศษเท่านั้น  เราจะไปโทษว่าเอาไม่ตอบการเรียกร้องของเรากระไรได้ เราเองต่างหากที่ลืมเวลาที่เขากำหนดให้ไว้
                          ตำรวจที่มาสมทบใหม่  ๓  นาย  คงนึกอยากยิงโจรจีนบ้าง  เพราะพวกนี้เพิ่งจะมาถึงสถานีต่อเมื่อการยิงต่อสู้ที่สถานีและที่นี่ได้สงบลงแล้ว  และพวกนี้แม้จะรู้ดีว่าโจรจีนมันอยู่ไกล  พ้นวิถีกระสุนที่จะยิงให้ถูกได้ก็ยังอยากยิงลองดูคนละหลายนัด  ฝ่าย ส.ต.อ.ทร  เมื่อตกมาถึงระยะนี้ก็มีสติพอ  คอยห้ามเพื่อนที่มาใหม่ไม่ให้ยิง  และแนะว่า  “ปล่อยให้มันเข้ามาเสียก่อนเถอะ”  แต่เพราะเหตุว่าไม่มีท่าทีที่มันจะเข้ามาหาเราอีกแล้ว  พวกตำรวจที่มาใหม่จึงไม่มีใครเชื่อ
                         ใครคนหนึ่งบอกให้ข้าพเจ้าสังเกตดูธงสีแดงที่แขวนอยู่หนน้าร้านในตลาด  ว่าธงนั้นเป็นธงหน้าร้านใคร  การที่เราสนใจเรื่องธงแดงก็เพราะว่า  พวกปล้นที่ผ่านสายตาพวกเรามาเมื่อตะกี้  ต่างก็ใช้ผ้าแถบแดง  (บางคนมีแถบผ้าขาวด้วย)  พันไว้ที่แขนทุกคน  ซึ่งคนพวกนี้คงจะต้องมีวัตถุประสงค์ให้เป็นสัญลักษณ์แสดงว่าเป็นพรรคพวกเดียวกัน  เวลาชุลมุนวุ่นวายจะได้ไม่เกิดการทำร้ายให้ผิดตัว  ดังนี้ฉันใด  การติดธงแดงไว้ ณ ที่ใด ก็ย่อมจะแสดงความหมายเช่นเดียวกันฉันนั้น หรืออย่างน้อยก็แสดงว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดรู้เห็นเป็นใจในการกระทำนั้น  เหตุนี้เราจึงเน้นความสนใจมาจดจ่ออยู่กับผืนผ้าธงแดงที่แขวนอยู่หน้าร้านในตลาดแถวซ้ายมือ ว่าเป็นธงหน้าร้านไหน แต่ระยะทางมันไกลเกินที่สายตาจะกำหนด  ไปได้  รู้แต่เพียงว่าอยู่ในกลุ่มร้าน  “หงกี่  มั่นมีหลง” “ไทอิ้น” ซึ่งตั้งอยู่ประชิดติดกัน  แต่ไม่อาจปักใจเป็นหนึ่งแน่ว่าร้านไหน  ข้าพเจ้าจึงเพียงกำหนดไว้ในใจว่า “ธงแดงผืนหนึ่ง (ที่จริง ๒ ผืน แต่อีกผืนไม่มีที่สังเกต) อยู่ชิดหรือติดกับป้ายสีขาวอันใหญ่ใกล้เสาหน้าร้าน”


                         ๑๔.๔๕ น. นายภักดิ์ เสมียนไปรษณีย์ลงจากที่ทำการมาบอกว่าได้ส่งโทรเลข ๒ ฉบับนั้นไปเสร็จแล้ว ข้าพเจ้าจึงให้นายภักดิ์นำสำเนาโทรเลขไปให้คุณพระที่สถานี  เพื่อคุณพระจะได้ทราบข้อความตามที่ได้รายงานไป  ซึ่งอาจจะยังไม่เป็นที่พอใจท่านก็เป็นได้
                         ขณะนี้คนที่ผ่านกลางตลาดและบนบาทวิถีทั้งสองฟาก  ไม่มีผู้คนสัญจรไปมาเลยแม้แต่คนเดียว  แลดูโล่งตลอดไปจนพ้น ๓ แยก (ปัจจุบันเป็น ๔ แยกหอนาฬิกา) กลายสภาพเป็นเช่นนี้ไปได้ภายในเวลาเพียงชั่วโมงเศษ
                         ต่อมาเมื่อเวลา  ๑๓.๐๐ น.  มีรถยนต์กระบะบรรทุกไม้วิ่งเลี้ยวสามแยกมาตามถนนทางที่เรารักษาการณ์อยู่  สองข้างที่นั่งหน้ารถใกล้คนขับ  มีคนยืนอยู่ข้างละคน  มือหนึ่งเกาะรถ  อีกมือชูปืนยาวหันปากกระบอกชี้ฟ้า  เราช่วยกันเพ่งดูเพื่อจะรู้ว่าเป็นใคร  แต่ทั้งๆ ที่พวกเรามีถึง ๑๔ ตาแล้วก็ยังดูไม่รู้ จนรถได้แต่ใกล้เข้ามาถึงหน้าด่านศุลกากร  (ปัจจุบันเป็นบ้านนายกันลุยหลืม)  เราพูดกันว่าควรจะให้มันยับยั้งอยู่แค่นั้นก่อน  จึงยิงขู่ไป ๒ นัด เพื่อให้หยุด  แต่มันไม่หยุด  เราจึงยิงขู่ไปอีก ๑ นัด รถจึงได้หยุดลงตรงหน้าบ้านนายประพันธ์ อิศรางกูร
                         ส.ต.อ.ป๊ะจู  เชื้อตำรวจ  ตาดีกว่าใครโดยจำได้ว่าคนถือปืนขู่อยู่สองข้างรถคือ  นายพลอย อายุศะนิล  พนักงานป่าไม้  และนายสุทธิ์ จิกคพันธุ์  เสมียนมหาดไทย  พวกเราจึงให้อาณัติสัญญาณใบ้ไปว่าพวกเราอยู่ที่นี่ แล้วคนบนรถก็แยกย้ายกันไป
                         หลังจากรถบรรทุกคันนี้เข้ามาจอดในตลาดที่หน้าบ้านประพันธ์นั้นแล้ว  พวกเราชาวไทยทั้งที่หลบซ่อนโจรจีนอยู่ตามสถานที่ต่างๆ ทางด้านตลาด  ต่างก็พากันทยอยเข้ามาหาตำรวจทางสถานีเพื่อยึดเป็นที่ตั้ง


                         จากพวกอพยพที่พากันหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดระยะ เราจึงเพิ่งได้ทราบว่าครอบครัวไทยทั้งที่เป็นชาวบ้านและข้าราชการหลายราย  ได้ถูกโจรจีนทำร้ายทั้งเด็กและผู้ใหญ่  บางคนได้รับบาดเจ็บสาหัสก็มี  นอกจากทำร้ายคนแล้วยังทำลายทรัพย์สิ่งของ  บ้านช่องห้องพักถูกทำลายเสียหายหย่อยหยับ  พวกเราชาวไทยต้องพากันหาสถานที่หลบซ่อนโจรจีน  แทบว่าจะหาชีวิตมาไม่รอด  พวกเราทางสถานีจึงเพิ่งทราบขณะนี้ว่าโจรจีนไม่ได้มุ่งโจมตีสถานีตำรวจเพียงแห่งเดียว  แต่ตามบ้านพักคนไทยผ่านท้ายตลาดก็ถูกปล้นถูกทำร้ายในขณะเดียวกันด้วย
                          เพื่อเป็นการช่วยเหลือครอบครัวที่ถูกโจรจีนทำร้าย  เจ้าหน้าที่ทางสถานีได้ส่งรถยนต์พร้อมกำลังตำรวจ  ให้ไปรับครอบครัวไทยทั้งที่ถูกทำร้ายและไม่ถูก ให้มารวมกันอยู่เป็นหมวดหมู่ทางด้านสถานีทั้งหมด  เพื่อประสงค์จะให้เป็นความสะดวกในการที่จะสู้รบกับโจรจีนต่อไป  โดยไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง


                          ๑๕.๔๕ น.  เสมียนไปรษณีย์กลับจากสถานีมาแจ้งแก่ข้าพเจ้าว่า  คุณพระให้เขียนโทรเลขเตือนไปยังมณฑลอีกครั้ง  ให้มณฑลรีบส่งกำลังมาช่วยโดยเร็ว  และให้บอกไปว่าขณะนี้เรายังยิงต่อสู้กันอยู่  (ความจริงเมื่อพ้นเวลา ๑๔.๐๐ น. เศษมาแล้วก็ไม่มีการยิงต่อสู้)  ข้าพเจ้าจึงขึ้นไปบนที่ทำการ ป.ณ.  แล้วเขียนโทรเลขให้เสมียนไปรษณีย์ส่งไป  ความว่า:

                             ด่วน
                                             เทศบาลสงขลา

                          พวกปล้นมีกำลังมาก  เกรงจะเป็นอันตรายในเวลาค่ำคืน  ขอได้โปรดส่งกำลังวันนี้เร็ว  ขณะนี้ยังคงยิงต่อสู้กับผู้ร้าย

                                             พระทำนุประชากิจ


  หมายเหตุ  ต่อไปข้างล่างนี้  ข้าพเจ้าได้สอดแทรกสำเนาโทรเลขของมณฑลและจังหวัดคงไว้  ตรงกับวันเวลาที่เป็นจริง  เพื่อให้ทราบการเคลื่อนไหวติดต่อกันไปเป็นลำดับ คือ

 จังหวัดยะลาส่งโทรเลขถึงมณฑล  (ตามที่เราได้รับสำเนาภายหลัง)  ความว่า: 


                          ด่วน 
                                    เทศบาลสงขลา

                   ได้รับโทรเลขอำเภอเบตงวันนี้เวลา  ๑๑.๐๐ น. ผู้ร้ายร้อยเศษ  มีอาวุธปืนและถูกระเบิด  เข้าปล้นสถานีตำรวจ  เจ้าหน้าที่ได้ยิงสู้ผู้ร้ายตายประมาณ ๙ คน เวลา ๑๔.๐๐ น. ยังยิงสู้กันอยู่ ขอตำรวจไปป้องกันเงินเหลวง  ขอได้โปรดส่งตำรวจทางมณฑลไปป้องกันโดยเร็ว


                                                   พระภูมิพิชัย


                          จังหวัดยะลาโทรเลขถึงกระทรวงมหาดไทยความว่า:

                           ด่วน
                                               มหาดไทย  กรุงเทพฯ

                           รับโทรเลขเบตงวันนี้ ๑๕.๓๐ น. ว่าวันนี้ ๑๑.๐๐ น. พวกปล้นประมาณร้อยเศษอาวุธปืนและลูกระเบิดครบมือ คุมกันมาปล้นสถานีตำรวจ  เจ้าพนักงานได้ยิงต่อสู้ถูกผู้ร้ายตายประมาณ ๖ คน เวลา ๑๔.๐๐ น.  ยังต้องยิงต่อสู้อยู่  ขอให้ส่งตำรวจไปป้องกันเงินหลวงจงได้  ข้าพเจ้าจัดตำรวจ ๖ คนไปช่วยวันนี้และขอกำลังเพิ่มเติมจากมณฑลอีก ระหว่างนี้กำลังถามว่า  พวกปล้นชาติใด  ปล้นอะไรไปได้บ้าง  กับได้สั่งให้คอยตรวจตราปราบปรามพวกหนีมาทางบันนังสตาและยะหาด้วยแล้ว


                                               พระภูมิพิชัย


                            มณฑลโทรเลขถึงกระทรวงมหาดไทยว่า :


                                ด่วน 
                                                มหาดไทย  กรุงเทพฯ


                           ได้รับโทรเลขด่วนจากเบตงว่าวันนี้  ๑๑.๐๐ น.  พวกปล้นประมาณร้อยเศษมีอาวุธปืนและถูกระเบิดครบมือ  คุมกันเข้าปล้นสถานีตำรวจเบตง  เจ้าหน้าที่ได้ยิงต่อสู้ถูกผู้ร้ายตายประมาณหกคน  และเวลานี้  ๑๔.๐๐ น.ยิงปืนต่อสู้กันอยู่  ข้าพเจ้าได้ส่งกลังตำรวจไปช่วยแล้ว  จะเรียนภายหลัง


                                               ศรีธรรมราช

 

 

 


                             กระทรวงมหาดไทยโทรเลขถึงมณฑลว่า


                                ด่วน 
                                          เทศบาลสงขลา


                         ตอบโทรเลขด่วนวันนี้  ที่ส่งตำรวจไปนั้นชอบแล้ว  ให้รีบฝั่งยะลา  นราธิวาส  ให้อำเภอใกล้เคียงคอยสกัดจับผู้ร้าย และช่วยสมทบปราบปรามโดยด่วน  ผู้ร้ายนี้เป็นอะไร  เกี่ยวกับพวก  หรือมิใช่ขอทราบทางโทรเลขด่วน  ถ้าเห็นจำเป็นจะให้ใครไปช่วยอีกก็ให้รีบไปให้พวกมณฑลปัตตานีเก่าจะรู้ท้องที่ชั้นเชิงได้มาก

                                           อุดมพงศ์

    (หมายเหตุ  พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์  (ม.ร.ว.ประยูร  อิศรสักดิ์)รัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทย
 

                             จังหวัดยะลาโทรเลขถึงอำเภอเบตงว่า:


                             ด่วน 
                                           ผู้ว่าราชการอำเภอเบตง


    ได้ขอให้มณฑลส่งกำลังมาช่วยแล้ว

                                                 ภูมิพิชัย

   (หมายเหตุ  พระภูมิพิชัย (ม.ร.ว.บุง  ลดาวัลย์)

 

เอ็นทรี่แนะนำ

 

บันทึกโจรจีนปล้นสถานีตำรวจเบตง โดย สงวน จิรจินดา (คำนำ)

 http://www.oknation.net/blog/localbetong/2013/03/24/entry-1

 

บันทึก โจรจีนปล้นสถานีตำรวจเบตง บทที่ ๑ ต้นเหตุ

 http://www.oknation.net/blog/localbetong/2013/03/25/entry-2

 

บันทึกโจรจีนปล้นสถานีตำรวจเบตง บmที่ ๒ ถูกจู่โจม

 http://www.oknation.net/blog/localbetong/2013/03/28/entry-1

 


ใครสนใจ เขียนชื่อที่อยู่ ไซค์ สีที่ต้องการครับ หลังไมค์ ครับ ทั้งส่งและซื้อที่ร้านเพื่อนไอที คุณโก้หรือเต้ง 084-4654795 ร้านอริยะสปอร์ต คุณอริยะ 081-2779862 ส่วนยะลาก็ คุณนาเซ 089-2111974 ราคา ราคา 150 บ.เหมือนกันครับ

 


 

 ขอขอบคุณภาพจากคุณวิฬุร จันทรศรีวิโรจน์ ใน เพจ ยะลาเมื่อวันวาน, พิพิธภัณฑ์เมืองเบตง

หมายเหตุ บันทึก โจรจีนปล้นสถานีตำรวจเบตง โดย นายสงวน จีรจินดา ที่ผู้เขียนนำมามาเผยแพร่นี้ มิได้มีเพื่อความบันเทิงแต่ประการใด เป็นเพียง บันทึกประวัติืศาสตร์ท้องถิ่น เพื่อเป็นบทเรียนและกรณีศึกษาให้แก่เยาวชนคนรุ่นหลัง บางคำบางตอนเนื้อหาภาษาอาจจะไม่ทันสมัย หรือไม่ถูกหลักภาษา ทั้งนี้เพื่อเป็นการักษาความเป็นต้นฉบับ และอารมณ์ความรู้สึกของผู้บันทึกความ รวมไปถึงภาพประกอบที่นำมาจากการรวบรวมของเทศบาลเมืองเบตง และภาคประชาชน หากผู้ใดค้นพบ หรือมีรูปภาพของตัวบุคคล เช่น ขุนวิจิตรภาษี นายด่านศุลกากรเบตง หรือสถานที่ เพื่อนำมาเพิ่มและแก้ไขจักขอบคุณยิ่ง ทั้งนี้ผู้เขียนหวังว่า ผู้อ่านจะใช้บันทึกนี้จะเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมต่อไป

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 BlueHill ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ศณีรา วันที่ : 29/03/2013 เวลา : 13.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     

ความคิดเห็นที่ 2 น่าจะดีครับพี่ชาลี ฮอลลีวู๊ดไทยแลนด์

ความคิดเห็นที่ 3 ศณีรา ถูกใจสิ่งนี้ (1)
4BANK วันที่ : 29/03/2013 เวลา : 10.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bankbank
4BANK


ความคิดเห็นที่ 2 ศณีรา ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 29/03/2013 เวลา : 10.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

อยากให้หยิบไปสร้างเป็นภาพยนตร์จริงๆครับ
หากแต่งฉากให้เหมือนในอดีตก็เยี่ยม

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ศณีรา วันที่ : 29/03/2013 เวลา : 09.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน