• หนองแหวน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : infantry21@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-02-02
  • จำนวนเรื่อง : 14
  • จำนวนผู้ชม : 85517
  • ส่ง msg :
  • โหวต 18 คน
เพื่อท้องถิ่นเราในวันพรุ่งนี้
++หนึ่งคน หนึ่งใจ หนึ่งแรง หนึ่งกำลังนี้มั่นคง จะยืน จะยง จะคง มุ่งทำงาน เพื่อบ้านเมือง เหนื่อยแรง เหนื่อยใจ ไม่กลัว สุดตัวไม่เคยจะท้อ จะอดทน ทุ่มเท ด้วยความตั้งใจ เพื่อเรา ในวันพรุ่งนี้+++
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/localmaesai
วันพฤหัสบดี ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2551
Posted by หนองแหวน , ผู้อ่าน : 1812 , 00:14:37 น.  
หมวด : ศาสนา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

+++เนื้อหาในหนังสือ "หน้าที่ของคน"+++(ต่อ)

          ตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก มีหนังสือฉบับหนึ่ง เคยอ่านตั้งแต่ปกหน้าถึงปกหลัง....คำว่า "คน" ก็สงสัยว่า เริ่มเรียกครั้งแรกเมื่อไร  แล้วคนละมีหน้าที่อย่างไร? พอได้อ่านก็กระจ่างบ้าง ไม่ค่อยเข้าใจบ้าง  จวบจนปัจจุบัน หยิบขึ้นมาครั้งใด  ก็ยังน่าอ่าน...ก็คงขออนุญาตคัดลอกบางตอน มาให้พรรคพวก พี่น้อง โดยเฉพาะที่ทำงานได้อ่านบ้าง  ก็คาดหวังว่า คงจะพอเข้าใจในบทบาทหน้าที่ของแต่ละบุคคล
          ลืมบอกไปว่า  หนังสือฉบับนั้น ชื่อ "หน้าที่ของคน" โดย พระครูสถาพรพุทธมนต์ (หลวงพ่อสำเนียง อยู่สถาพร) เจ้าอาวาสวัดเวฬุวนาราม ต.ลาพญา อ.บางเลน จ.นครปฐม   เขมกะ ผู้เรียบเรียง  พิมพ์ที่ ร.พ.อักษรสัมพันธ์ ๑๑๗-๑๑๙/๒ หน้าวัดราชบพิธ ถนนเฟื่องนคร พระนคร โทร.๒๙๗๓๒ นายประยูร พิศนาคะ ผู้พิมพ์โฆษณา ๒๕๑๒  +++โปรดสังเกต เป็นหนังสือที่เก่าแก่พอสมควร   
          ขอคัดลอกเพียงบางส่วน  โดยมีวัตถุประสงค์เป็นไปตามเจตนาของผู้จัดพิมพ์ ที่ว่า "เพื่อเป็นธรรมทานแด่ผู้อุปถัมภ์ในการเผยแพร่ธรรมะ"

หน้า ๒๒๖

                                          หน้าที่ผู้น้อย


ผู้น้อย คือ ผู้ใต้บังคับบัญชา ตรงกันข้ามกับผู้ใหญ่ดังกล่าวแล้ว แต่ไม่ใช่ว่าผู้น้อยจะเป็นคนเลวทรามต่ำช้าไม่มีความสำคัญอะไร ความจริงทั้งผู้ใหญ่และผู้น้อยต่างต้องอาศัยซึ่งกันและกันไป จะเป็นผู้ใหญ่ ถ้าไม่มีผู้น้อยยอมให้เป็น ก็เป็นไม่ได้ ถึงจะมีเงินจ้าง ถ้าเข้าไม่ชอบ เขาก็ไม่ยอมรับจ้าง ถึงจะมีอำนาจ หากเขาเกลียด เขาก็ไม่ยอมอยู่ด้วย แม้จะอยู่ก็อยู่ไปเพราะความจำเป็น กิจการงานย่อมดำเนินไปด้วยความขลุกขลักไม่สะดวก พึงเห็นตัวอย่าง เช่น นาฬิกา เครื่องจักทุกตัวย่อมมีความสำคัญเท่า ๆ กัน ถ้าตัวใดจะเล็กหรือใหญ่ก็ตามมีความขัดข้อง เป็นต้นว่าหักหรือคดย่อมเป็นเหตุใหนาฬิกาต้องหยุดไม่หมุนต่อไป หากพอจะเดินไปได้ก็บอกเวลาไม่เที่ยงตรง ฉะนั้น ผู้น้อยก็ไม่ควรจะท้อใจหรือเสียใจว่า เราต้องทำงานต่ำ ต้องเหนื่อยมาก ไม่มีเกียรติ ความจริงคนจะมีเกียรตินั้นไม่ใช่อยู่ที่ทำงานต่ำงานสูง แต่อยู่ที่ว่าใครทำงานมาก ใครทำงานน้อย เพราะเกียรติของคนอยู่ที่ผลของงาน เกียรติของงานอยู่ที่การกระทำ ผู้ใดทำงานมากผู้นั้นย่อมีเกียรติมาก ผู้ใดทำงานน้อยย่อมมีเกียรติน้อย ผู้ใดไม่ทำงานเลย ผู้นั้นย่อมไม่มีเกียรติเลย ด้วยว่าผลของงานจะเกิดเจริญขึ้นกว้างขวางหรือเสื่อมลง เนื่องด้วยคนทำงานมากหรือทำงานน้อย ไปที่ไหนก็มองเห็นได้ชัด ๆ หมู่ใดคนที่อยู่ทำงานมาก หมู่นั้นก็เจริญมาก หมู่ใดมัวแต่เกียรติคร้านทำงานย่อหย่อน ทำนิดหน่อยไม่ค่อยทำงานให้จริงจัง หมู่นั้นก็เสื่อมไม่ว่าทางวัดหรือทางบ้าน เมื่อผู้น้อยเป็นคนสำคัญดังกล่าวแล้ว จึงมีหน้าที่เป็นหลักปฏิบัติเพื่อความเจริญของตนเองและหมู่คณะ ดังต่อไปนี้

๑. ต้องอ่านใจผู้ใหญ่ที่ปกครองตัวให้ออก ข้อนี้มีนัยเหมือนกับที่ผู้ใหญ่ต้องอ่านผู้น้อยให้ออกฉันใด ผู้น้อยก็ต้องอ่านผู้ใหญ่ออกฉันนั้น ต่างกันแต่เพียงว่า ผู้ใหญ่อ่านผู้น้อยนั้นยากกว่า เพราะผู้น้อยนั้นมีหลายคน ยากที่จะเข้าใจอัธยาศัยใจคอได้ดีทุกคน ส่วนผู้ใหญ่มีเพียงคนเดียวหรือมี ๒-๓ คน ผู้น้อยย่อมมีโอกาสศึกษาสังเกตได้ง่ายกว่า เมื่ออ่านนิสัยของผู้ใหญ่ออกแล้วย่อมประพฤติตนให้เป็นที่ถูกใจผู้ใหญ่ได้โดยง่าย และการทำงาน
ทั้งหลายก็ย่อมดำเนินไปได้ด้วยความสะดวก เรื่องการอ่านผู้ใหญ่ให้ออก เป็นสิ่งจำเป็นที่สุดและสำคัญอย่างยิ่งของผู้น้อย ถ้าอ่านไม่ออกแล้ว การกระทำการพูดทั้งหลายจะพลอยเสียหมด

๒. มีความจงรักภักดี เมื่อผู้น้อยได้เข้ามาอยู่ในความปกครองของผู้ใหญ่คนใดด้วยความสมัครใจ หรือเราทำงานอยู่ก่อน เขาแต่งตั้งผู้ใดมาเป็นผู้ปกครอง แม้จะยังไม่รู้จักเลย เบื้องต้นก็ต้องตั้งใจมีความจงรักภักดีก่อน คือ ต้องแสดงความเคารพนับถือ มีความรักใคร่ยกย่องยำเกรงในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่ อย่าเพิ่งไปคิดลบหลู่ดูหมิ่นหรือดูถูกความรู้ความสามารถว่าสู้คนนั้นไม่ได้ คนเก่าต้องดีกว่า เป็นต้น จนเป็นเหตุให้จิตใจของเราตั้งไว้ผิด
เป็นโทษหลายประการ ทั้งจะทำให้อ่านท่านผู้ใหญ่ไม่ออกด้วย เพราะเมื่อคิดไม่ชอบใจและดูหมิ่นเสียแล้ว ท่านทำอะไรก็เลยเห็นเป็นเรื่องเสียไปหมด ไม่เป็นทางให้ได้พิจารณาโดยรอบคอบ จงนึกเสมอว่า "ถ้าต้องการให้ผู้ใหญ่รักเรา เราจงรักภักดีต่อท่านก่อนด้วยความจริงใจ"

๓. ต้องเชื่อฟังและปฏิบัติตามคำสั่ง  เราเป็นผู้น้อยมีหน้าที่ต้องเชื่อฟังท่านเป็นส่วนใหญ่ สิ่งใดที่ท่านได้สั่งตามระเบียบหน้าที่ของการงานแล้ว ต้องเชื่อฟังและปฏิบัติตามคำสั่งนั้นโดยเคารพ พยายามกระทำให้สำเร็จตามความมุ่งหมายโดยเรียบร้อย และให้ดีที่สุดเท่าที่ตนจะทำได้ อย่าคิดว่าพอทำให้เสร็จ ๆ ไปเท่านั้น ผู้ใหญ่ย่อมมีตาสูงกว่า ย่อมเข้าใจได้ทันทีว่า เราตั้งใจทำหรือไม่ ข้อนี้แหละจะเป็นเหตุให้ท่านอ่านเราออกว่า เป็นคนดีหรือเลวเพียงใด ผลของงานที่เราทำตามคำสั่งนั่นแหละ เป็นรายงานอยู่ในตัวเสร็จ อย่าเห็นว่าเป็นงานเล็กน้อย ทำลวก ๆ ก็ได้ ผู้น้อยจะดีได้ก็ต้องอาศัยทำงานเล็ก ๆ ได้เรียบร้อยที่สุดแล้ว ย่อมเป็นที่ไว้วางใจของผู้ใหญ่ และจะให้ทำงานที่ยากและใหญ่ขึ้นต่อไป เพราะเพียงแต่งานเล็ก ๆ เรายังทำไม่ได้ดีแล้ว ใครเขาจะไว้ใจให้ทำงานใหญ่ ๆ ได้เล่า การปฏิบัติตามคำสั่งต้องทำให้ทันการเวลาที่กำหนดไม่ใช่ปล่อยให้ล่าช้า แม้ทำดีก็จะกลายเป็นเสียไป เพราะเลยเวลาที่ท่านต้องการเสียแล้ว

๔. ต้องยกย่องชมเชยผู้ใหญ่ในที่ทุกสถาน หมายความว่า เมื่อเรามีโอกาสสนทนากับใคร หรือไปในที่ต่าง ๆ ควรพยายามพูดชมเชยสรรเสริญคุณงามความดีของผู้ใหญ่ตามที่เป็นจริง หากจะมีใครถามถึงความชั่วของผู้ใหญ่บ้าง ถ้าเรารู้ว่าไม่เป็นจริงต้องคัดค้านทันที หากเป็นเรื่องที่ผู้ใหญ่ประพฤติชั่วจริง ก็อย่าพูดจากทับถมเพื่อกดให้เลวลง หาโอกาสพูดกลบเกลื่อนหรือปฏิเสธว่าไม่ทราบชัด หรืองดพูดเลยจะดีที่สุด

๕. เห็นงานสุจริตเป็นศักดิ์ศรีที่สูงส่ง งานใด ๆ เป็นงานทุจริตผิดกฎหมาย และศีลธรรมประเพณีอันดีแล้ว พึงเห็นว่าเป็นงานที่เลวทรามต่ำช้า ไม่ควรกระทำหรือแม้ร่วมมือทำกับผู้อื่น เพราะงานที่ทำนั่นแหละเป็นเครื่องส่อให้ทราบว่า ผู้ทำเป็นคนเลวหรือเป็นคนไม่ดีขนาดไหน ทั้งงานทุจริตนั้นย่อมก่อให้เกิดความเดือดร้อนใจแก่ผู้ทำทั้ง ๓ กาล คือ ก่อนเวลาจะทำต้องแอบคบคิดโดยไม่ให้ใครล่วงรู้ มีความกระวนกระวายใจตั้งแต่เริ่มแรก
ครั้นเวลาทำก็ต้องคอยระแวดระวังข้างหน้าข้างหลัง กลัวแต่จะมีผู้มาพบเห็น กลัวถูกจับไปทำโทษ ครั้นทำแล้วก็ยังต้องคอยหลบหลีกเจ้าหน้าที่ ต้องพยายามปกปิดไม่ให้มีร่องรอยอะไรเหลืออยู่ และยังต้องเป็นทุกข์ใจ กลัวจะต้องไปรับโทษตกนรกในชาติหน้าอีก เรียกว่าการทำงานทุจริตนั้นหาเวลาสบายใจไม่ได้เลย จึงไม่ควรทำอย่างยิ่ง ก็งานสุจริตหรือทุจริตนี้มีอะไรเป็นเครื่องวัดเล่า พึงถือหลักพิสูจน์ดังนี้ ถ้างานใดทำแล้วถูกกฎหมาย
ถูกศีล ถูกธรรม และถูกประเพณี เรียกว่าเป็นงานสุจริต ถ้างานที่ตรงกันข้าม คือ ทำแล้วผิดกฎหมรย ผิดศีล ผิดธรรม ผิดประเพณีอย่างใดอย่างหนึ่ง ชื่อว่าเป็นงานทุจริต

๖. ไม่มุ่งร้ายริษยาผู้ใหญ่  เพราะการที่เรามุ่งร้ายหรือริษยาผู้ใหญ่แล้ว จะหวังให้ผู้ใหญ่รักเราและปรารถนาดีต่อเราได้อย่างไร และเมื่อผู้ใหญ่ไม่ชอบพอเรา หมดความหวังดีต่อเราแล้ว ความเจริญของเราก็จะต้องหยุดชงัก ไม่มีทางที่จะก้าวหน้าได้อีกต่อไป ถึงเราจะทำดีอย่างไร ถ้าผู้ใหญ่ไม่ยกย่องสนับสนุนแล้ว ก็เหมือนแหวนเพชรที่ไม่มีเรือนทองรองรับ ย่อมจะไม่เด่นขึ้นได้ ฉะนั้นเราต้องตั้งใจดีมีมุทิตาจิต พลอยยินดีในความเจริญของผู้ใหญ่
หรือในเมื่อผู้ใหญ่ได้ลาภยศเสมอ ทั้งไม่มีจิตริษยาแกล้งทำงานให้เสียไป พยายามทำงานในความควบคุมของท่านให้ดีและเรียบร้อยที่สุด

๗. ไม่มีนิสัยตื่นเต้น คือในเวลาที่ผู้ใหญ่ชมหรือยกย่องก็ไม่ฟุ้งหรือร่าเริงจนเกินไป เวลาถูกติหรือถูกทำโทษก็ไม่ฝ่อหรือเศร้าโศกจนไม่มีจิตใจทำการงานต่อไป ต้องพยายามระงับสติข่มความฟุ้งและความฝ่อไว้ โดยพิจารณาค้นหาเหตุของการที่ได้รับความชมเชยหรือถูกตำหนิว่าเกิดมาจากอะไรแน่ เราได้รับสรรเสริญก็เพราะเราทำความดีอย่างนั้น ๆ และเราได้รับความติเตียนว่ากล่าวลงโทษ ก็เพราะเราทำความคิดนั้น ๆ เห็นเป็นเรื่องปรกติธรรมดา
เพราะการทำงานนั้น เมื่อทำแล้วถ้าไม่ถูกก็ต้องผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่มีใครที่ทำอะไรโดยไม่ผิดเลย นอกจากคนที่ไม่ทำงานเท่านั้น

๘. มีใจหนักแน่นในกิจการงานอันเป็นหน้าที่ คือ เมื่อได้รับมอบหมายให้ทำงานอะไรแล้ว จะต้องตั้งใจให้มั่นคง ไม่โลเลหรือท้อถอยต่อกิจการนั้น แม้ว่างานนั้นจะต้องลำบากตรากตรำ หรือมีอุปสรรคยุ่งยากมากน้อยเพียงไร ก็มีความหนักแน่นอดทนบากบั่นหาวิธีทำทุกอย่างในทางที่ชอบ เพื่อให้งานนั้น ๆ สำเร็จไปตามมุ่งหมายของผู้ใหญ่ทุกประการ ไม่ยอมเลิกหรือละทิ้งงานเสียง่าย ๆ

๙. ทำงานมากเห็นเป็นเกียรติและเป็นกำไร ถ้าตนถูกผู้ใหญ่ใช้ให้ทำงานมากกว่าคนอื่น ซึ่งผู้น้อยทั่ว ๆ ไปเขาทำพอสมควรก็เสร็จแล้วเลิกไปตนเองยังต้องทำต่อไป หรือบางที่ต้องหอบเอางานไปทำนอกเวลาในที่พักอีก จงเห็นว่านี่แหละเป็นเกียรติ เพราะตนเป็นที่ไว้วางใจของผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่เชื่อในความสามารถของตน ท่านจึงมอบหมายการงานให้ทำมาก ลองคิดดูว่าทุกวันนี้ คนส่วนมากทั่วไปวิ่งหางานทำ พยายามสมัครทำที่โน่นบ้างที่นี่บ้าง ก็มักไม่ค่อยได้เพราะคนเต็ม เขาไม่มีความจำเป็นต้องจ้างไว้ เมื่อไม่มีงานทำ ใครบ้างจะนับถือว่าเป็นคนดี แม้ในบรรดาผู้ที่ทำงานร่วมกัน มีบ้างไหมที่คนทำงานน้อยแล้วจะได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้มีเกียรติ ท่านอาจจะคิดไปว่าผู้ใหญ่อย่างไรเล่า เพียงแต่เช็นชื่อเท่านั้น ใคร ๆ ก็ต้องยกย่องนับถือให้เกียรติผู้ใหญ่ แต่ท่านก็ลืมไปว่า ผู้ใหญ่นั่นแหละทำงานมากกว่าเราหลายเท่านัก เช่น ท่านมีผู้น้อยอยู่ ๑๐๐ คน ก็เหมือนท่านทำถึง ๑๐๐ เท่า เพราะคน ๑๐๐ คนนั้นท่านใช้ให้ทำจึงทำได้ ผู้ใดทำผิดท่านก็ต้องรับผิดด้วย ส่วนเราเป็นผู้น้อยทำเฉพาะงานที่ท่านใช้และรับผิดชอบเฉพาะงานที่เราทำเท่านั้น ส่วนงานที่คนอื่นทำ แม้เขาทำผิดเราก็ไม่ต้องรับผิดด้วย นี่แหละเป็นเครื่องชี้ให้เห็นว่า การที่ท่านเพียงแต่เซ็นชื่อนั้น ไม่ใช่ของง่าย ท่านต้องไตร่ตรองพิจารณาให้รอบคอบ เห็นว่าถูกต้องแล้ว พร้อมที่จะรับผิดชอบได้ด้วย ท่านจึงเซ็นชื่อรับรอง เพราะผู้ใหญ่ที่ดีจะไม่เซ็นชื่อง่าย ๆ ตามที่ผู้น้อยเสนอมาเป็นอันขาด  ฉะนั้นจึงควรเห็นว่า การได้ทำงานมากนั่นแหละเป็นเกียรติ.

๑๐. ตั้งมั่นอยู่ในกตัญญูกตเวที หมายความว่า ผู้ใหญ่ที่ปกครองคนทุกคนชื่อว่าเป็นผู้มีอุปการะคุณแก่ผู้น้อยทุกคน ถึงแม้ว่าผู้ใหญ่จะไม่ได้ให้อะไรเป็นพิเศษแก่ผู้น้อยเลยก็ตาม เพียงแต่ท่านได้รับเราเข้าไว้ ให้ทำงานในบังคับบัญชาของท่านเท่านั้น ก็ชื่อว่ามีอุปการะคุณต่อเราแล้ว เพราะถ้าท่านไม่ยอมรับเราเข้าทำ เราก็ย่อมไม่ได้ทำงาน อันจะทำให้เราเกิดความยากลำบาก เนื่องจากไม่มีงานทำแน่นอน เหตุนี้ผู้น้อยจึงควรแสดงความ
กตัญญูกตเวทีต่อผู้ใหญ่ โดยตั้งใจทำงานที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จด้วยดี โดยความเรียบร้อย และสนองคุณในโอกาสพิเศษ เช่น วันเกิดเป็นต้น หรือช่วยเหลือกิจการส่วนตัวของท่านเท่าที่ตนสามารถทำได้

๑๑. ไม่ตีเสมอผู้ใหญ่โดยทางกายวาจาและใจ ในทางกาย เช่น นั่งเสมอผู้ใหญ่ หรือแสดงกิริยาเอาอย่างผู้ใหญ่เป็นต้น ในทางวาจา เช่น พูดจากับผู้ใหญ่คล้าย ๆ พูดกับเพื่อน โดยใช้วาจาแสดงความสนิทสนมเกินสมควรที่ผู้น้อยจะพึงกระทำ แม้ผู้ใหญ่นั้นจะเคยเป็นเพื่อนที่ชอบพอกับตนมาก่อน และยกย่องว่าตนเป็นเพื่อนอย่างเดิม ก็อย่าได้บังอาจแสดงกิริยาตีเสมอในที่ประชุมหรือในที่สาธารณะ และใจของตนก็อย่าได้คิดเปรียบเทียบว่าผู้ใหญ่นี้ ก็มีมือเท้า และรูปร่างเหมือนกับเรา ไม่เห็นว่าท่านจะวิเศษกว่าเราอย่างไรกันเป็นต้น เพราะจะทำให้ตนเกิดความประมาทและทำอะไรผิดพลาดได้เสมอ การตีเสมอนี้ย่อมไม่เป็นที่ชอบใจของผู้ใหญ่ทุก ๆ คน ถึงท่านจะไม่พูดออกมา ท่านก็คิดไว้และทราบนิสัยอันเลวทรามของตนทันที.





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Supawan วันที่ : 07/02/2008 เวลา : 05.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

สวัสดีวันพฤหัสบดีค่ะ ...

ขอบคุณ .. สำหรับบทความ .. มีความสุขนะคะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2008 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29  



[ Add to my favorite ] [ X ]