*/
  • พิชช่า
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pissi.2499@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-11-08
  • จำนวนเรื่อง : 518
  • จำนวนผู้ชม : 1334045
  • จำนวนผู้โหวต : 901
  • ส่ง msg :
  • โหวต 901 คน
<< มกราคม 2013 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 10 มกราคม 2556
Posted by พิชช่า , ผู้อ่าน : 2845 , 07:28:47 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 9 คน สำรวจฟ้า , ชบาตานี และอีก 7 คนโหวตเรื่องนี้

ก่อนอื่นขอขอบคุณ  bg Bluehill (คุณชาลี) ที่มอบเกียรติในการตอบ tag  ครั้งนี้

คงเป็นเพราะคลุกคลีอยู่กับเด็กๆมายาวนาน มีเรื่องราวถ่ายทอดต่อเนื่องในโอเคมากว่าสามปี

เรื่องราวเกี่ยวกับธรรมชาติ ชีวิต และสิ่งแวดล้อม

ครั้งนี้..ขอเปลี่ยนเป็นเรื่องเล่าจากเด็กคนหนึ่ง  ที่ไปเข้าค่ายรักษ์สิ่งแวดล้อม ครั้งที่ ๑๗

เมื่อวันที  ๒๔- ๒๖ ธันวาคม  ที่ผ่านมา

.

.

เด็กคนหนึ่งที่คิดว่าจะไม่มีโอกาสได้ไปเข้าค่ายครั้งนี้กับเพื่อนๆเป็นปีสุดท้ายก่อนจบการศึกษา

เพราะอุปสรรคที่ต้องทำงานช่วยเหลือครอบครัว  ทำให้ไปไหนไม่ได้เลย และที่สำคัญไปกว่านั้น….

ด้วยรูปร่างที่อ้วนใหญ่  กลัวว่าจะไปเป็นภาระให้กับครูและเพื่อน

แต่ความมีน้ำใจ  จิตใจอ่อนโยน ร่าเริงแจ่มใส  และเป็นที่รักของเพื่อนๆทุกคน

สุดท้าย..ผู้จัด…การค่าย  ต้องขอร้องให้ร่วมเดินทาง และยกเว้นค่าใช้จ่ายใดๆ

.

.

และนี่คือเรื่องราวของเด็กคนหนึ่ง    ณ  แก่งกระจาน

 

“แก่งกระจาน  ที่ที่เต็มไปด้วยสีสันและความทรงจำอันล้ำค่า”

วันแรกของการเริ่มต้น

เริ่มออกเดินทางจากนครปฐมสู่เพชรบุรี ตอนแรกที่คิด คิดว่า กว่าจะไปถึงคงจะหลับไปหลายตื่น 

แต่พอเอาเข้าจริงๆ  สักตื่นหนึ่งก็ยังไม่ได้หลับ เพราะคุยบ้าง เล่นบ้าง เล่นเกมส์สนุกสุดสนานที่อาจารย์เตรียมไว้บ้าง

เลยทำให้สุขใจ จนยิ้มไม่หุบ  กลายเป็นเส้นทางแห่งความสุขที่ยากจะลบเลือน..

ความรู้สึกแรกที่มาถึง  แค่ได้กวาดสายตามองไปรอบๆ ก็ชอบแล้ว

รีบเดินมานั่งกินข้าวที่หน้าเขื่อนพร้อมเพื่อนที่เรารัก  พร้อมน้องที่เราชอบ และพร้อมอาจารย์ที่เราเคารพ 

ทัศนียภาพที่มองไปมันสวยเกินบรรยาย  หลังจากนั้นพอท้องอิ่ม  ก็ต้องหาวิธีย่อย  โดยการลุกขึ้นมาถ่ายรูป 

เพื่อเป็นหลักฐานว่า  ครั้งหนึ่งในชีวิตได้เคยสัมผัสกับความสุขแบบจังๆที่แก่งกระจานแห่งนี้

สักพักก็หอบสัมภาระมาด้านหน้าของศูนย์บริการ  ได้เห็นพวกพี่ๆ  ได้ฟังเสียงที่พูดตอนแรกออกแนวดุ

สักพักเริ่มฮา  พี่ๆให้แบ่งกลุ่ม  เพื่อเตรียมตัวมุ่งสู่ที่พัก  ระยะทาง ๓๕  กิโลเมตร

พวกเราทำตามที่พี่บอกก ไม่นานคันของหนูเริ่มออกเดินทาง ระหว่างทางของการมุ่งหน้าสู่บ้านกร่างแคมป์ 

พวกเราสาวสวยทั้ง ๗คน นั่งร้องเพลงอย่างโวกเวก ทำให้มันครึกครื้นไปเรื่อยทาง  และนั่นทำให้เรามีความสุขจนแก้มปริ…

ถึงบ้านกร่างแคมป์  ก็เดินหน้ารีบเข้าหอพักเพื่อจับจองที่หลับที่นอน

หลังจากนั้นก็แต่งองค์ทรงเครื่องให้พร้อม  เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติรอบๆตัว

 

หลังจากจัดกลุ่มเสร็จโดยมีพี่เลี้ยงประจำกลุ่มเป็นพี่ฑูรย์และพี่บอย  ก็นั่งล้อมรอบกันเป็นวงกลมใหญ่

หลังจากเล่นเกมส์เพื่อกระชับความสัมพันธ์  พวกเราก็เดินเข้าฐาน

ฐานแรกของพี่ฑูรย์เกี่ยวกับการเรียนรู้ระบบนิเวศ  ได้รับความรู้เพิ่มมากขึ้น

จากนั้นก็ไปฐานค้นหาผู้นำของพี่เตี้ย  ที่ทำให้เรารู้ว่า เพียงแค่เส้นเชือกเส้นเดียว กับมือ ๒ ข้างของพวกเรา

ทำให้เราเรียนรู้และเข้าใจชีวิตมากขึ้น  หนูเดินออกจากฐานนั้นด้วยความคิดที่โตขึ้น

พี่บอยนำทางไปหาฐานแหล่งอาหาร  และพฤติกรรมสัตว์ป่าของพี่หมู 

 

ฐานจำแนกรออยเท้าสัตว์ป่าของพี่น๊อต  ฐานนี้ความรู้เพียบ  เสียงฮาดังลั่น สนุกมากจริงๆฐานนี้

ฐานสุดท้าย คือฐานสิ่งแปลกปลอมธรรมชาติของพี่บอล 

หนูเข้าใจเลยว่า  แค่ขยะเพียงหนึ่งชิ้นที่เราอาจเผลอเรอทิ้งมันไป  มันอาจกลับไปทำลายเพื่อร่วมโลกอย่างสัตว์ป่าให้ตายได้

 

ช่วงกลางคืน ได้ดูวิดีทัศน์ของอุทยาน  เป็นข้อมูลของแก่งกระจาน และรับรู้ถึงศักดิ์ศรีที่มีเกียรติของเจ้าหน้าที่

ไม่นานก็มีกิจกรรมที่น่าตื่นเต้นรออยู่  นั่นคือ การตามหาสัตว์ป่าในยามวิกาล  เดินไปได้พักใหญ่ 

สิ่งที่รอคอยก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า  มันคือตัวเม่น

พววกเรารีบเร่งฝีก้าวเพื่อตามให้ทัน  ตามไปได้สักพัก ก็ถึงเวลาต้องโบกมือร่ำลา 

สำหรับวันแรกของการเริ่มต้นในวันนี้  และแล้วคืนนั้นหนูก็นอนหลับฝันดีได้อย่างที่หวังไว้

(นอนหลับฝันถึงทะเลหมอก  อยากไปใจจะขาดอยู่แล้ว .......... เมื่อไรจะเช้าสักที)

.

.

วันที่ ๒ ของการผจญภัย

รีบตื่นอย่างเวอร์  เพื่อเตรียมตัวไปดูทะเลหมอกที่เขาพะเนินทุ่ง

รีบตื่นไม่นาน  พวกพี่เลี้ยงเอารถขึ้นมารับบนแคมป์ พวกหนูได้นั่งรถพี่บอย 

และพอหนูขึ้นรถ  เสียงแซวก็มีเหมือนเช่นเคย แต่ก็สุขใจ  ไม่เคยโกรธ

รถของพวกเราบรรทุกไปประมาณ ๑๕ คน ทางเดินของพวกเรากำลังไปได้ด้วยดี

มองไปทางไหนก็มีแต่ธรรมชาติโอบล้อมพวกเราอยู่  ระหว่างเดินทางสู่ทะเลบนขุนเขา  ณ เขาพะเนินทุ่ง

แต่แล้ว ระหว่างทางก็เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น  เมื่อรถที่พวกเรานั่งมา  มันเกิดขึ้นไม่ไหว  มันไปต่อไม่ได้  เครื่องเลยดับ 

พวกเราขวัญหนีดีฝ่อกันไปหมด โดยเฉพาะหนู  ใจพะวงตั้งแต่แรกแล้ว  แต่ก็ไม่คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นจริงๆ 

ตอนนั้นพี่ๆบอกให้พวกเรารีบลงมาจากรถ  เพื่อนและครูของหนูลงมาหมดแล้ว  แต่หนูกับเมย์ยังอยู่บนนั้น

ในขณะที่พี่ตะโกนบอกให้ลง  หนูก็ได้ยินเสียงพี่คนหนึ่งบอกว่า”อย่าเพิ่ง” หนูก็เลยไม่รู้ว่าจะลงดีไม่ลงดี

เวลานั้นเสียงที่พี่เขาพูดกันมันเป็นเสียงของการแก้ไขปัญหา  แก้ไขสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

หนทางใดที่เขาจะทำได้  เขาก็ทำอย่างเต็มความสามารถ  แต่ตอนนั้นใจมันหาย  ขามันอ่อนไปหมด

สำหรับหนู  บอกเลยว่ากลัวสุดๆ  ไม่นานหนูกับเมย์ก็ลงมาได้  ครูกมลาและลูกตาลเดินตรงเข้ามาพยุงหนู

แล้วพาไปนั่งที่ข้างทาง  ตอนนั้นมันซึ้งใจจริงๆ  ทั้งเพื่อนและครู  รวมถึงพี่  ไม่มีใครปล่อยมือหนูเลยจริงๆ 

ทุกคนพยายามพยุงหนูแล้วเดินหน้าไปด้วยกัน มิตรภาพดีๆในวันนั้น หนูยังจำอยู๋ในใจไม่เปลี่นแปลง

แต่สุดท้ายก็มีชายรูปร่างสูงใหญ่เดินมาช่วยขับรถให้พวกเรา นั่นคือ “พี่บอล” 

เมื่อพวกเราลงมาจากรถหมดแล้ว  พี่บอลค่อยปล่อยรถเพื่อให้มันไปอยู่ด้านล่าง  พี่กวักมือเรียกพวกเราให้รีบลงไปขึ้นรถ 

ตอนนั้นหนูเริ่มดีขึ้นครูและเพื่อนดูแลหนู  เพราะทางค่อนข้างชัน  เลยกลัวว่าหนูอาจจะลื่น  ก็เลยช่วยพยุง

เวลานั้นอยากขอบคุณ ด้วยความซาบซึ้งใจ

เมื่อพวกเราทุกคนได้ขึ้นรถ  พร้อมโชเฟอร์คนใหม่อย่างพี่บอล  ขับรถขึ้นหน้ามารอพี่ชายทั้ง ๓ คน

ตอนนั้นสงสารพี่ทั้ง๓ คนมาก  ต้องเดินขึ้นมาในระยะทางที่ค่อนข้างไกล  กว่าจะได้ขึ้นรถ

ไม่นานรถของพวกเราก็มาถึงจุดหมาย  แต่ในใจก็ยังอดคิดไม่ได้ว่าที่เป็นแบบนี้ก็เพราะตัวเรา

ความกังวลเข้ามาครองพื้นที่ในความรู้สึกนึกคิด  ก็ได้ยินเสียงพี่ชายคนหนึ่งพูดมาว่า

”ที่มันเป็นแบบนี้  ไม่ได้เป็นเพราะหยก อย่าคิดมาก”  ไม่น่าเชื่อ แค่คำพูดไม่กี่พยางค์จะทำให้รู้สึกโล่งใจได้มากขนาดนี้

ระหว่างทางพี่ฑูรย์ก็ชี้ต้นโน้น ต้นนี้ให้พวกเราดู พี่แจ็คก็เช่นกัน แต่ดูเหมือนพี่บอยจะดูเงียบๆไป

พวกเราเดินทางมุ่งหน้าสู่จุดหมายอย่างมีความสุข ยิ้มบ้าง หัวเราะบ้าง  แซวกันบ้าง ตอนนั้นแหละมีความสุขโคตร 

ไม่นานนัก  ทะเลบนขุนเขานั้น  พวกเราก็ได้ไปถึง  ถึงแม้ว่ามันอาจจะสวยไม่สุดอย่างที่มันควรเป็น 

แต่สำหรับหนู มันสวยมาก สวยพอๆกับมิตรภาพดีๆทีเกิดบนเส้นทางสายนั้น  ....ถ่ายรูปจนพุงแฟบ

กินข้าวมื้อแรกของวัน มันคือ ไข่ต้มกับหมูผัดผัก  ตอนนั้นอะไรๆก็ดีไปหมด

ความกังวลใจเริ่มคลี่คลายลง  เช่นเคย พีฑูรย์ก็ร้องเพลงบ้าง ชี้ต้นไม้ต้นโน้นต้นนี้  ทำให้เรารู้ชื่อของไม้แต่ลอย่าง 

ตอนขากลับนี่แหละ สนุกเวอร์!!  เริ่มมีเสียงพูด เสียงแซว เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกระลอกหนึ่ง 

หน้าตาของพวกเราทั้งพี่ชายทั้ง ๓ ครูกมลา และน้องสาว ทั้ง ๗ คน ก็เริ่มยิ้มได้อีกครั้ง 

จากนั้น  ก็ถึงเวลาเดินป่า พวกเราเดินทางเข้าป่าพร้อมกับพี่เลี้ยงสุดหล่ออย่างพี่น๊อตกับพี่บู้ 

เดินไปเรื่อยๆ ก็หัวเราะไปเรื่อยทาง รอยเท้าสัตว์ตัวไหน ต้นไม้ต้นนี้ชื่ออะไร  ฟังแล้วก็เพลินสนุกดี 

ไม่นานก็ได้ยินเสียงร้องพร้อมกับหัวเราะเลยรู้เลยว่าค่างแว่นมันฉี่ลงมา แล้วก็โดนน้อง ม. ๕ ไปเต็มๆ

สงสารนะ  แต่ก็อดขำไม่ได้จริงๆ 555+  พอท้องเริ่มร้อง  พี่น๊อตก็พาพวกเราไปกินข้าวที่ลำธาร 

เราไปนั่งตรงโขดหินเพื่อกินข้าว ระหว่างที่กินข้าวก็เอาเท้าจุ่มลงไปในน้ำ 

ตอนนั้นแหละ ....ความสุขกระอักคอหนู  จนจุกคอ  เราก็เดินทางไปพักใหญ่เหมือนกัน 

พี่บอยนั่งดักอยู่อีกฝั่งของลำธาร  ทั้งเพื่อนและน้องกำลังต่อคิวเพื่อพร้อมการเดินทางสู่ห้วงเวลาของการผจญภัย 

พวกเราต้องขาดอวัยวะอย่างดวงตาไป พวกเราสวมบทบาทเป็นกวางน้อย  ตอนนี้แหละ เพื่อน น้อง หายกันหมด 

เพราะพี่ชายและพี่สาวร่วมใจกันแกล้ง หนูเดินทางไปเพียงลำพัง เดินไปเรื่อยๆ  เจออุปสรรคมากมาย

สิ่งที่ขวางกั้นอย่างต้นไม้  ทำให้หนูเดินชนจนเจ็บหัว  เสียงร้องของสัตว์ที่ร้องน่ากลัวจัง  แต่หนูไม่กลัว เพราะู้รู้ว่าคือเสียงพี่ๆ 

เดินมาเรื่อยๆก็เจอน้องสาวใจดีคนหนึ่งที่คอยจับมือหนู  แล้วเดินไปข้างหน้าด้วยกัน 

อยากบอกกน้องว่าพี่ขอบคุณและซึ้งใจจริงๆ  หลังจากนั้นก้รู้แหละว่า  เราก็เป็นลูกหมูตกน้ำตัวหนึ่งให้เขาหัวเราะ 

แต่ไม่เป็นไร ไม่โกรธ  มันเป็นความสุข และสนุกมากจริงๆ

ความกังวลในตอนแรกที่เกิดขึ้น  ถูกแปรเปลี่ยนเป็นความสุขที่แสนอิ่มเอมใจ

ในตอนค่ำเรากินข้าวกับแกงเขียวหวาน  กินก็ไม่ค่อยเยอะนะ  มัวแต่หัวเราะกัน 

ขำกันจนกรามแข็ง ท้องแข็ง  เลยทำให้อิ่มเร็วอย่างน่าประหลาดใจ  แต่ที่ฮามากคงหนีไม่พ้นตัวหนู 

ที่ดูวีดีโอที่พี่ถ่ายไว้ทุกคน..ตอนผจญภัยเป็นกวางน้อย  ดูเองยังขำเอง  ดีใจนะ ที่ทำให้ทุกคนยิ้มได้ 

จากนั้นพี่ๆก็จัดกิจกรรมรอบกองไฟ เล่นเกมส์สนุกมาก  เช่นเคย  หนูก็กลายเป็นตัวตลก ให้เขาได้ขำกัน 

แต่ไม่เป็นไร ยินดีทำด้วยหัวใจ  แล้วมาถึงตอนกิจกรรมพีรับขวัญน้อง  เสียงเพลงเริ่มดังขึ้น  รวมกับเสียงร้องที่อบอุ่นของพวกพี่ๆ 

เวลานั้นความโหล่ของหนูถูกชะงักลง  น้ำใสๆจากตาเริ่มเอ่อล้น หนูเริ่มร้องไห้

พวกพี่ๆผูกข้อมือ  ขอบคุณสำหรับอวยพรของพี่ชายที่แสนดีทุกคน

หลังจากพี่ๆทะยอยกันกลับ  พวกเราก็เดินตรงไปบ้านพัก  ไม่นานแสงไฟในห้องก็ถูกปิดลง

เหลือไว้แต่แสงจันทร์กับแสงดาวระยิบระยับ  กล่อมให้เรานอนหลับฝันดีไปอีกคืน

และอยากบอกทุกคนก่อนสิ้นสุดคืนนี้ว่า “Merry Christmas” ^_^

.

.

วันที่ ๓ พบเพื่อจาก พรากเพื่อเจอ

เช้าที่สามพวกเราได้ดูนก หนูทะลึ่งมากใส่เสื้อสีแดงไป  (อันที่จริงไม่ได้อยากใส่สักเท่าไหร่  แต่ก็ใส่เพราะไม่มีเสื้อใส่แล้ว)

ดูไปดูมาดูนกยากกว่า   ดูค่างแว่นง่ายกว่าตั้งเยอะ  ดูไป หัวเราะไป  แซว กันไป 

ตลอดทุกย่างก้าวบนเส้นทางสายนั้น  แม้มันจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่ก็โรยด้วยความผูกพันระหว่างพี่และน้อง

 

ไม่นานนักก็ถึงเวลาต้องร่ำลากันจริงๆ  พี่ให้พวกเรานั่งเป็นวงกลมเหมือนเก่า ในเมื่อที่ก็ที่เดิม  คนก็คือ  คนเดิม 

และแล้วบรรยากาศเดิมๆเหล่านั้นก็หวนคืน

ยิ่งคำพูดในใจของตัวแทนกลุ่มที่พูด  บอกได้เลยว่า  น้ำตาที่ไหลริน  ใช้แทนคำว่า “รัก”  และ “ขอบคุณ”

พี่ชายให้พวกเราจับมือกันเป็นวงกลม  พี่ๆร่วมใจกันร้องเพลงเพื่อร่ำลาพวกเรา 

พี่ๆเริ่มแทรกเข้ามาในวง มันคือจุดเริ่มต้นของการจากลา  คำอวยพรของพี่ชายทุกคนผนวกกับมือคู่นั้นของพี่ ที่แตะลงมาที่หัวหนู

ทุกอย่างถูกแปรเปลี่ยนเป็นความเศร้าใจ  อย่างบอกไม่ถูก  หายร้องได้ไม่เท่าไร 

ถึงตอนปิดค่าย อาจารย์พิศมัย กล่าวปิดกิจกรรมในครั้งนี้ลง พร้อมมอบกลอนที่แสนซึ้งใจ มาทิ้งท้ายก่อนจากลากัน

กลอนนั้นยิ่งทำให้พวกเราซึ้งใจไปกันใหญ่  แล้วยิ่งไปผนึกกำลังกับอารมณ์และเสียงที่สั่นเครือของอาจารย์

ที่อ่านออกมาจากหัวใจ  ไม่นานเสียงสะอึกสะอื้นก็ดังขึ้น น้ำตาก็ไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย

เวลานั้นทุกอย่างเกินบรรยาย  คงเหลือไว้แต่ความรักและความศรัทธาในตัวของพี่ชายและพี่สาวทุกคนตลอดไป

เสียงสะอื้นที่เกิดจากพวกเรา  มากพอกับเสียงหัวเราะของพวกเราก่อนหน้านี้

สำหรับหนูแล้ว  ซึ้งใจที่เจอกัน  และเสียใจที่จากกัน ไม่ว่าพวกเราจะต้องจากกันแบบนี้อีกกี่ปีก็ตาม 

แต่ความรัก และความศรัทธา และความคิดถึงที่มีต่อพี่ทุกคน  จะไม่แปรเปลี่ยนไปตามเวลา แน่นอน..สัญญา

 

 

 

หนูอยากขอบคุณแทนผืนป่าแห่งแก่งกระจานนี้ว่า....ขอบคุณที่ดูแลผืนป่านี้ด้วยใจ ด้วยความรัก

เพียงเงินเดือนไม่ถึงหมื่น ซึ่งหากเทียบกับความรัก และความทุ่มเทที่พวกพี่ทำ

เงินเหล่านั้นมันเทียบไม่ได้เลย  แม้หลายคนอาจมองข้ามอาชีพนี้ไป แต่พี่ก็ยังมุ่งมั่นศรัทธา

ดูแลบ้านหลังนี้ของสัตว์ป่าพวกนั้นอย่างไม่หยุดยั้ง

และนี่คือคำพูดจากหัวใจของผืนป่าและจากใจของพวกเราทุกคน

เพียงแค่เวลาไม่นาน  จากคนหลายคนที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน  แต่กลับมีอุดมการณ์ มีความคิดที่คล้ายกัน

ต่างคนต่างที่  แต่กลับมีใจรักและหวงแหนในธรรมชาติ  หวงแหนในผืนป่า

สิ่งเหล่านี้เป็นตัวสะท้อนให้เห็นว่า ....ยังมีคนอีกจำนวนไม่น้อย 

ที่พร้อมจะช่วยปกป้อง  ฟื้นฟู รักษา และเยียวยา ผืนป่านี้จนกว่าชีวิตจะหมดลม

สำหรับการมาค่ายรักษ์สิ่งแวดล้อมในครั้งนี้ 

แม้ว่าจะเป็นครั้งแรก แต่นั่นคือความสุข ความทรงจำ ความประทับใจ และประสบการณ์ที่ล้ำค่ามากที่สุดในชีวิต

.

.

นิตา  ไชยนาม(หยก)

ขอบคุณเจ้าหน้าที่สื่อความหมาย อุทยานแห่งชาติแก่งกระจานทุกคน

ที่ช่วยหล่อหลอมและสร้างจิตสำนึกในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ป่าไม้ และสัตวป่า  แก่เยาวชนไทยทุกคน

ขอบคุณด้วยใจจริงอีกครั้ง 

จาก...ผู้จัด..การค่ายฯ



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 25 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ครูแดง วันที่ : 17/01/2013 เวลา : 08.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

โหวตให้กับคนดี กิจกรรมดี ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
พิชช่า วันที่ : 12/01/2013 เวลา : 09.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


ขอบคุณค่ะหนู nu_nink

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
nu_nink วันที่ : 11/01/2013 เวลา : 16.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nungnink
อย่า หมด ศรัทธา ใน ตน เอง

เป็นค่ายที่น่าสนุกมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
พิชช่า วันที่ : 11/01/2013 เวลา : 07.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


ขอบคุณค่ะคุณ sunsmile
เรื่องราวดีดีที่อยากจะเล่าต่อค่ะ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
พิชช่า วันที่ : 11/01/2013 เวลา : 07.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


โดยเฉพาะคนที่จัดการค่ายคนนี้ อ่านทีไร....น้ำตาไหลซึมทุกที
ทุ่มเทในการจัดค่ายแต่ละครั้ง กว่าจะสิ้นสุดทุกครั้ง
เป็นเรื่องยากลำบากมาก แทบจะถอดใจเสียทุกที
มีเด็กๆนี่ล่ะค่ะที่เป็นกำลังใจให้จัดมายาวนานถึง 17 ครั้งแล้ว

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
พิชช่า วันที่ : 11/01/2013 เวลา : 07.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


ขอบคุณค่ะคุณครูลำบู
ที่เปิดพื้นที่นี้ให้เด็กๆของเรามีโอกาสได้ถ่ายทอดความคิด และจิตสำนึกในการอนุัรักษ์ทรัพยากรรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม
เชื่อแน่ว่า..อย่างน้อยก็มีเด็กอีกคนที่จช่วยดูแลรักษาสิ่งแวดล้อมต่อไป

ความคิดเห็นที่ 19 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
sunsmile วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 22.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

เรื่องเล่าที่ยาวนานนึกว่ากว่าสามวัน
ความรู้สึกดีดี คนดีดี ทำสิ่งดีดี

ความคิดเห็นที่ 18 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สำรวจฟ้า วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 21.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

หนูหยกเขียนได้เยี่ยมจริงๆ เขียนจากความรู้สึก ถ่ายทอดออกมาจนต้องติดตามอย่างละเอียด
ถึงแม้น้องจะใส่เสื้อแดง แต่คงจะมีนกหลงมาให้ดูบ้างหละ เพราะแก่งกระจานนกเยอะ

ความคิดเห็นที่ 17 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 20.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ขณะนี้ ตอนนี้ มีเจ็ดกระทู้ ที่น่าสนใจมากทีเดียวนะคะ

บลอกเกอร์ทั้งเจ็ดท่าน เขียน แทค ได้เยี่ยมมากทีเดียวค่ะ

ท่านผู้ใดสนใจ ตามอ่านได้นะคะ ที่ลิงค์นี้

http://www.oknation.net/blog/roungkaw/2013/01/08/entry-2

ความคิดเห็นที่ 16 ชบาตานี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พิชช่า วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 19.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


ขอบคุณน้องผอ.ตุ้มมากที่เข้าใจในความรู้สึก ทั้งของคนจัดค่าย และเด็กๆที่ไปค่ายครั้งนี้
เจ้าหยกเขาขอบคุณที่ให้โอกาสเขาได้ไปค่ายกับเพื่อนๆ
เราก็บอกเขาว่า..ไม่เป็นไร ครูทนได้... แค่เกือบห้าสิบรอยที่เห็บกัด..มันเกี่ยวกันตรงไหนนิ???

ความคิดเห็นที่ 15 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชบาตานี วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 19.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

พี่ตุ๊กที่รัก น้องอ่านเอนทรีนี้ด้วยความตื้นตัน บางบทบางตอนทำให้น้ำตาซึมและไหลโดยไม่รู้ตัว
เห็นน้ำตาของเด็กๆ ความรู้สึกที่เด็กๆ มีต่อป่า(ในการจัดค่ายในครั้งนี้) เราได้หน่อกล้าแห่งการหวงผื่นป่าและพร้อมที่จะปกป้องดูแลผืนป่ามากขึ้นอีกหลายหน่อทีเดียว
อยากบอกว่า ขอบคุณพี่สาวที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ที่เขียนเรื่องราวในวันนี้
ขอบคุณเด็กๆ ที่น่ารักทุกคน ขอบคุณเจ้าหน้าที่ที่ช่วยปกป้องผืนผ้าแห่งนี้ยิ่งชีวิต และขอบคุณเจ้าหน้าที่ทุกท่านได้ถ่ายทอดความ "รัก" ป่าให้กับหน่อกล้าเหล่านี้
ขอบคุณด้วยหัวใจจริงๆค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 เเครอท ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พิชช่า วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 19.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


ขอให้พื้นที่นี้บ่มเพาะกล้าใหม่ให้เติบโตแข็งแรง เป็นพลังคนรุ่นใหม่ช่วยดูแลเรื่องทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมต่อไป...
....อย่าลืมสัญญา...แครอท

ความคิดเห็นที่ 13 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เเครอท วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 18.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/boybosc
Boss

การเข้าค่ายครั้งนี้ มีทั้งความสุข ความทรงจำดี ความประทับใจที่ไม่อาจลืมได้ และล้ำค่ามากที่สุดคือประสบการณ์ที่ดีที่สุดในชีวิต

ขอเป็นต้นกล้าต้นใหม่ เป็นพลังคนรุ่นใหม่ จะสืบทอดอุดมการณ์ อนุรักษ์สิ่งเเวดล้อม ด้วยใจจริง

ความคิดเห็นที่ 12 BlueHill ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พิชช่า วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 16.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


เป็นการตอบ tag คุณชาลีที่คิดได้ไม่ยากเลยค่ะ
ขอบคุณที่มีพื้นที่ตรงนี้สะท้อนความคิดของเด็กกลุ่มหนึ่ง
เกี่ยวกับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ความคิดเห็นที่ 11 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 15.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ปลูกต้นกล้่า
เพาะบ่มเมล็ดพัีนธุ์รุ่นใหม่

เด็กค่าย ขนาดธรรมชาติยังรัก ยังหวงแหน
แล้วคนด้วยกันจะไม่ช่วยกันดูแลได้อย่างไรเล่า

ขอบคุณพี่พิชช่ามากครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
พิชช่า วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 15.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


ขอบคุณค่ะพี่ตุ้ม
เจ้าหยก(เด็กอ้วนคนนั้น) เขาใช้เวลาเขียนเรื่องหลังจากลับมาแล้วหลายวัน เพราะเป็นความประทับใจของเขาหลายอย่าง ขอร้องว่าให้ครูเอาไปให้พี่ๆเจ้าหน้าที่ด้วยช่วงที่กลับไปอีกเมื่ออาทิตย์ก่อน เลยตั้งใจว่าจะลงเรื่องนี้ให้เขาเป็นการสรุปค่ายด้วยค่ัะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พิชช่า วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 15.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


เด็กๆที่ไปประทับใจแก่งกระจานทุกคนค่ะน้องรัต
โดยเฉพาะรอยเห็บที่ติดตัวมาเกือบห้าสิบแผล ตอนนี้ยิ่งเกายิ่งคัน ยิ่งคันยิ่งเกา เขาว่า สามสิบสองสะเก้ดแน่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 14.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

เรื่องของเด็กๆน่ารักเสมอ
เชิญครูตุ๊กรับหลังไมค์จากพี่ตุ้มด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นักเดินทางตัวเขื่อง วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 14.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/navigaty

ดีใจที่ได้เห็น..การจัดกิจกรรมแบบนี้..รักษ์ ลุย เลิฟ ..เลยค่ะพี่ตุ๊ก..ถูกอย่างที่พี่ตุ๊กบอกเลยค่ะ..อย่างน้อยเด็กกลุ่มนี้ก้อจะเป็นหนึ่งในผู้อนุรักษ์ธรรมชาติและป่าของเราไว้ได้บ้างไม่มากก้อน้อย..ก้อยังดีกว่าไม่มีแก่ใจคิดเลยจ้องแต่จะทำลายกันอย่างเดียว..อย่างผู้ใหญ่ใจร้ายทั้งหลาย
..ต้องปรบมือให้น้องทุกๆ คน และผู้ริเริ่มโรงการดีๆ เช่นนี้ และเจ้าหน้าที่ทุกคน..น่ารักมากค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
พิชช่า วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 13.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


เสียงสะท้อนของเด็กเป็นแบบประเมินที่มีค่ามากสำหรับคนที่ทำงานด้านสิ่งแวดล้อม
เพราะอย่างน้อยเด็กกลุ่มนี้จะเป็นคนรุ่นต่อไปที่ใส่ใจต่อธรรมชาติของเราที่ยังเหลืออยู่ค่ะคุณครูลำบู

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
พิชช่า วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 13.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


ขอบคุณค่่ะคุณหม่อง
ถ้ามีโอกาสเห็นคนกลุ่มหนึ่งทำงานเพื่อเด็กๆ
และเราเป็นคนจัดประสบการณ์เหล่านี้ให้เขา
...คงจะไม่มีคำพูดที่บอกว่าเรา"ไปเที่ยว" เป็นคำพูดที่แสลงใจคนจัดค่ายฯ มากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
พิชช่า วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 13.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


อย่างน้อยก็มีเด็กๆอีกกลุ่มค่ะ ที่จะเป็นไม่ผู้ทำลายทรัพยากรธรรมชาติ เมื่อได้ผ่านวันเวลาจากค่ายฯนี้ไปค่ะคุณต๋อย

ความคิดเห็นที่ 3 BlueHill , พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (2)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 10.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

อ่านที่เด็กบรรยายมาแล้วอินเลยค่ะ น้องพิซซ่า

กิจกรรมซึมซับ กิจกรรมซึมซับ ...

กิจกรรมสามารถย้อมคนได้ ....

ย้อมบ่อยๆ ย้อมสีขาวบ่อยๆ

พี่เชื่อว่า สั๊กวันหนึ่ง สีขาวจะติดที่เด็ก

แบบซึมเข้าเนื้องเองนะคะ น้อง ...

ขอบคุณมากกค่ะ ร่วมด้วยช่วยกัน

สรรค์สร้างสังคม ด้วยการปลูกฝังสิ่งที่ดีงามสู่เยาวชน

พี่ขออนุญาตดึงกระทู้นี้ไปไว้ที่บ้านพี่นะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 09.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

สร้างเสริมประสบการณ์ให้กับเด็กๆ เพื่อปลูกฝังนิสัยรักป่าและรักธรรมชาตินะครับพี่ตุ๊ก

ความคิดเห็นที่ 1 พิชช่า ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ฅนสยาม วันที่ : 10/01/2013 เวลา : 07.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khonsiam

สวัสดียามเช้าครับ..พี่ครูตุ๊ก..

ในขณะที่มีกลุ่มหนึ่งเป็นผู้ปกปักรักษาผืนป่า..ก็ยังมีอีกกลุ่มที่จ้องทำลาย...เศร้านะครับ..

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน