• แม่เอื้อง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mae_eaung@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2008-10-17
  • จำนวนเรื่อง : 34
  • จำนวนผู้ชม : 67713
  • ส่ง msg :
  • โหวต 47 คน
อ้อมกอดเขา..ใต้เงาฟ้า
สายลมเหนือพัดไหวไหวให้คลายเหนื่อย...พัดเอื่อยเอื่อยให้คลายร้อน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/maeeaung
วันเสาร์ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2555
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 3144 , 11:38:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน

ตอบTag ลูกแม่ลำดวน  โอเครวมใจภักดิ์ร่วมโครงการภาพในดวงใจ ตั้งแต่เป็นเด็กจนถึงปัจจุบัน  แม่เอื้อได้เห็นพระบรมฉายาลักษณ์ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และพระฉายาลักษณ์ของสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถมากมาย ทุกรูปภาพของพระองค์ล้วนสง่างามและประทับใจทั้งสิ้น  แต่ภาพที่เป็น “ภาพในดวงใจ”   คือภาพในความทรงจำที่ได้มีโอกาสไปรับเสด็จทั้งสองพระองค์เมื่อตอนเป็นเด็กเล็กๆ แม่เอื้องอ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 31 มกราคม 2553
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 3720 , 13:29:51 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

เธอ...อันเป็นดวงใจฉันอิ่มเอมเปรมสุข..เมื่อมีเธอทุกคืนวันได้เจอ....แสนสุขสมเธอสดใสน่ารัก...เฝ้าชิดชมต่างยิ้มรื่นชื่นอารมณ์...พร่างพรมใจ..คือกำลังใจ.ให้ฉันทุกก้าวย่างแม้ชีวิตเลือนลาง...สุดหวั่นไหวยามเห็นเธอ...อิ่มสุขขึ้นทันใดเกิดรอยยิ้มสดใส...ในบัดดล..คอยถนอมเลี้ยงดูให้เติบใหญ่เธอเจริญทั้งกายใจ...ไม่สับสนเมื่อยามเล็กเป็นเด็กเด็ก สุดแสนซนก่อเรื่องราวหลายหน..ทนทุกครา..เธอ..อันเป็นดวงใจ.. สุดที่รักคอยทอถั....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 31 พฤษภาคม 2552
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 3151 , 10:26:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บนเส้นทางนั้น....เดินซิเจ้า..เดินบนเส้นทางนั้นสร้างศรัทธาบากบั่น..สู่จุดหมายทุกก้าวย่างถึงแม้มากด้วยอันตรายมีหลุมพรางมากมาย...รั้งฉุดดึง..ก้าวต่อซิ..อย่าคิดหยุดโลกอุปโลกน์สมมุติ...ให้ผ่านถึงร่ายผจญในดินแดนแสนหนักตึงตกตะลึงระทึกขวัญหวาดหวั่นใจ..ประเดี๋ยวเจอนั่น ประเดึ๋ยวเจอนี่คุมสติให้ดี..มิลู่ไหวหลงเล่ห์กล โลภโกรธ หลง คอยล่อใจอย่าเผลอไผล..มายาร้ายคอยเชิญชวน..รักษาบท..มีกำหนดในลิขิตคอยน้อมจิต..ให้อ่อน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 พฤษภาคม 2552
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 2164 , 19:34:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

งามละอองหมอก..งามละอองม่านหมอกกอดขุนเขาลอยละล่องหยอดเย้า..ทุกเช้าสายแสงแดงอ่อนสาดส่อง..เป็นรุ้งพรายสายลมพลิ้วผ่านกราย..ร่ายเพลงพิณ..ทิวไผ่โยกโอนระเนนเอนไหวไหวก่อหญ้าสะท้านไกว..ดุจภาพศิลป์เสียงสายน้ำกระทบหินได้ยลยินสกุณาโฉบบิน..หากินพลัน..เสียงขับขานทักทายดังก้องป่าต่างสายพันธุ์นานา..หลายสีสันหลากกล้วยไม้ผลิแย้มแต้มประชันชี้ชวนกันชมชื่น..อิ่มอุ่นใจ..สองไหล่ทาง.ขึ้นเป็นแนวป่าสวนสนดอกไม้ข้างถนน..งามสดใส....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 8 พฤษภาคม 2552
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 2102 , 17:11:38 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตอบ คุณณัฐรดา..ชมรมจิตรกร oknation ควรมีหรือไม่ภาพลูกชายภาพชุดนางตานี"กรอบ"ความรู้สึกที่ต้องการอิสรภาพภาพ กล้วยไม้การ์ดวันจบปริญญาขอขอบพระคุณมากที่ให้ช่วยออกความเห็น "ว่าชมรมจิตรกร oknation ควรมีหรือไม่" สำหรับแม่เอื้องไม่ได้มีฝีมืออะไรเลยค่ะ     จะชอบวาดภาพตามใจตัวเองเสียมากกว่าไม่มีเทคนิค   และขั้นตอนที่ถูกต้อง    ส่วนมากจะวาดรูปภาพการ์ตูน  วาดลงโปสเตอร์หรือแผ่นใสช่วยประกอบการสอน   หรือทำการ์ดในวัน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 21 เมษายน 2552
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 5808 , 20:29:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เวลาของสันติภาพ บน หุบเขาแห่งความสงบสันติภาพมองผ่านแสงสลัวเข้าไป ในเมืองใหญ่ ผู้คนเหล่านั้นกำลังวางแผนทำ ร้ายกัน เสียงด่าทอ...เสียงอาวุธประหัตประหาร ทุกหนทุกแห่งมีแต่เสียงร้องครวญ โหยไห้อย่างทุกข์ทรมาน สันติภาพได้เคลื่อนตัวไปกระซิบอยู่ใกล้ๆ  “ พวกเธอต้องการฉันไหม?” พวกคนเหล่านั้นกำลังเมามันต่อเหตุการณ์ที่ประทุอยู่ตรงหน้า ไม่ได้ยินเสียงของสันติภาพสักน้อยนิด สันติภาพ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 8 มีนาคม 2552
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 12691 , 12:59:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ยิ้มไหว..ในรอยทาง งามสูรย์..แย้มพรายในยามเช้าทอแสงเย้า..กระเซ้าหล้า พายิ้มสรวลเสียงทักทายพรายพลิ้ว..ละลิ่วชวนโลกหอมอวน ครวญไหว ไหลตามลม..สรรพสิ่ง.ยิ้มพราย เข้าทายทักฝากลมรัก..หว่านพลิ้วอย่างสุขสมฝากในแสง ฉายส่อง อาบพร่างพรมแต้มอารมณ์..ชมชื่น..ฟื้นวิญญาณ์..สิก่อหญ้า.ลู่ไหว..ทั่วทิวทุ่งโลกแต่งปรุง จรุงแต้ม ให้หรรษา มวลดอกไม้ผลิแย้มงดงามตาทั่วแหล่งหล้า สดับชื่น ระรื่นใจ.. ก้าวเดินข้าม.รอยทาง.ด้วยใจฝันผ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 1 มีนาคม 2552
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 2890 , 18:20:32 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทุกค่ำคืน..มองขึ้นไปบนท้องฟ้า..จะเห็นดวงดาวล้านล้านดวงทอแสงระยิบระยับเหมือนเพชรพลอยที่งดงาม ดวงดาวเหล่านั้น คือความลี้ลับ คือปริศนา..หลายคนต่างต้องการคำตอบที่ซ่อนอยู่ในนั้นว่าคืออะไร?เคยมีคนบอกฉันว่า..ทุกชีวิตจะมีดาวประจำตัวของตนเองมีอิทธิพลต่อชะตาชีวิต..ที่คอยช่วยเหลือเราในเวลาหลงทางและโลกนี้คือ...โรงเรียนแห่งชีวิตที่สอนให้ได้เรียนรู้..และผจญภัยในกฎแห่งกรรมพวกเราต่างคือพี่น้อง เพื่อนผ่อง เผ่าพันธุ์แ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 2353 , 05:49:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มิตรภาพ..และความสุขบนเส้นทางชีวิต........บนเส้นทางแห่งชีวิต..เราต่างล้วนแบกสัมภาระ...คือบทบาทหน้าที่ต่างๆไว้อย่างหนักอึ้งในแต่ละบทบาทหน้าที่แต่อย่างนั้นมีปัญหาและอุปสรรคขวากหนามมากมายทำให้เกิด “ความทุกข์”  บางครั้งความทุกข์หนักเกินที่จะแบกรับได้แต่บนเส้นทางนั้นเราได้พบเพื่อนที่เป็นกัลยาณมิตรที่มีมิตรไมตรีต่อกันคอยให้กำลังใจ ชี้แนะ หาวิธีแก้ปัญหาต่างๆในทางที่ถูกต้อง ประคับประคอง เกื้อกุล แบ่งปัน อภัยแ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 3640 , 11:14:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เอื้องผึ้งเหลืองอร่าม งามล้ำ ดอกเอื้องผึ่งปานประหนึ่ง ราชินี แห่งไพรสณฑ์แต้มสีสัน ในป่าเหนือ ดั่งต้องมนต์ทุกแห่งหน ผลิแย้ม แจ่มใสพลัน..ลมแล้งโปรย โชยพัด เอื้องสั่นไหวหอมชื่นใจ คลายร้อน พาสุขสันต์เสียงน้ำตก นกร้อง ก้องทุกวันคือสวรรค์ แดนดิน ถิ่นพงไพร..งามเอื้องผึ้ง หวานตราตรึง ดั่งสาวเหนือแก้มแดงเรื่อ เนื้อนวล ผิวผ่องใสยามแย้มยิ้ม พาแช่มชื่น  ระรื่นใจสาวเหนือไทย อ่อนช้อย น่านิยม..เอื้องเปราะบาง ช้ำง่า....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 9 ธันวาคม 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 3380 , 10:35:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 ห่มหนาวหมอกลางลางบางบางโอบขุนเขาแดดทอเงาอาบพื้นหล้าพาคลายหนาวลมยะเยือกโชยพลิ้วเสียงดังกราวน้ำค้างพราวราวดั่งเพชรเก็จมณี.. เพลงแห่งป่าพร่ำกระซิบทั่วไพรสณฑ์เย้าชวนยลมวลดอกไม้หลายหลากสีสายลมพัดวะวูบไหวคล้ายดนตรีตรึงชีวีให้หลงใหลใฝ่ชิดชมอิงไอหนาวชมดาวพรายพร่างฟ้ากระพริบพาเคลิ้มฝันใจสุขสมอ้อมกอดดอยอิงแอบแนบอารมณ์น้ำค้างพรมเย็นระรื่นคืนเหมันต์..ห่มหนาวในอ้อมดอยสูงเสียดฟ้ากลางหุบผาป่าหมอกงามดั่งในฝันหอมระร....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 4 ธันวาคม 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1135 , 13:22:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ชุ่มเย็น..ขุนเขาใหญ่ เขียวชอุ่ม อุ้มน้ำทั่วฟ้าสลัวมั่วหม่นพลันแจ่มใสสายลมเย็นพัดชื่นระรื่นใจทิวไผ่ไกวไหวระเนนเอนไปมา..หยดน้ำฝนบนกิ่งใบดุจเก็จแก้ววะวับแววแพรวระยับกลางพฤกษาบุปผาชาติผลิแย้มแต้มชีวาสกุณาถลาบินกลับถิ่นตน..สายรุ้งงามพาดผ่านข้ามขอบฟ้าทั่วพนาอิ่มชุ่มด้วยหยาดฝนไหลเป็นธารหล่อเลี้ยงทั่วสกลทุกแห่งหน ชนอิ่มชื่น ฟื้นชีวา..ฟ้าหลังฝนกระจ่างแจ้งแสงแดดส่องงามผุดผ่องอาบพื้นตื่นหรรษา ดินอุ้มน้ำป่าสมบูร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 25 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 3047 , 09:01:37 น.  
หมวด : การเมือง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วิถีแห่งพุทธ..คือหนทางพาก้าวผ่านวิกฤตแห่งการเปลี่ยนแปลง ศาสนาพุทธ      คือพระธรรมคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีอายุยาวนานมากกว่า 2500 ปี เป็นหลักธรรมที่สอนให้มนุษย์และสรรพสิ่งดำรงชีวิตในสิ่งแวดล้อมรอบข้างได้อย่างเป็นเหตุเป็นผล  โดยดำเนินชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข มีความเสมอภาพในความเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกัน  พึงพาอาศัยซึ่งกันและกัน  มีความเมตตาต่อกัน ไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน    มีความเพียรในการป....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 22 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1483 , 09:33:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คุณรู้สึกเหมือนกันไหม?กลัวกระสับกระส่ายหวั่นไหวหัวใจเต้นระทึกสับสนจะก้าวข้ามจากวังวน ต้องมนต์อ่อนล้าหมดแรง..ใจระรัว..ตื้นเต้น ประหม่าผวา พาลี้ หนีแฝง   ไม่ย่อมสู้ไม่ย่อมแสดงไม่กล้าแกร่งเพราะใจ “กลัว”……………………………………. ความกลัว (Fear) ความกลัว..มันได้เกิดมาพร้อมกับตัวเราเราจะรู้สึกหายกลัว ผ่อนคลายและสงบนิ่งเมื่อได้อยู่ในอ้อมแขนของคนที่เรียกว่า “แม่” แต่มันยังคงเป็นเงาที่แอบซ่อนอยู่ในใจเสมอจะปรากฏออกมาได้....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 21 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1702 , 09:59:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ดุจใบไม้ร่วง..ปลิดพลิ้วปลิวละร่วงจากก้านกิ่งล่องลอยดิ่งสู่พื้นไม่อาจฝืนเคยร่วมไหวล้อลมทุกวันคืนครวญสะอื้นสิ้นเสียงลับหายไป.................................โอกาสแห่งชัยชนะไม่ใช่เพียงจะมีแค่วันนี้หรือวันพรุ่งนี้เท่านั้นและการถอยออกไปใช่ว่าจะเป็นผู้แพ้..ยังมีโอกาสวันในวันต่อๆไปอีก......ที่ผ่านมารัฐบาลไม่ได้ปฏิบัติตามหลักธรรมาภิบาลอย่างเที่ยงตรงทำให้ประชาชนเกิดความหวาดกลัว สับสน แตกแยกกันพอแล้วหากไม่มีใค....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 20 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1292 , 09:57:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เล่ห์ลิขิตหนึ่งชีวิต...นิรมิตก่อกำเนิดงามพริ้มเพริศ..ประติมากรรม..ที่เคลื่อนไหวเป็นรูปนาม..ชายหญิง..หลากจิตใจละล่องไป..ตามบทบาท..ร่วมแสดง....กาลเวลานำพา...ทุกก้าวย่างบนเส้นทาง แต้มชีวิต ด้วยสีแสงต่างหลงกล..เล่ห์ลิขิต..อันร้อนแรงที่จัดแจง..ให้ชีวิต..โลดแล่นไป....เพลินมายา ต้องกายใจ ได้สัมผัสเข้ากอดรัด มัดผูก มีเงื่อนไขเป็นเจ้าของ เข้าครอบครอง..จนหมองใจกระทำร้าย...เพื่อหวังผล..เป็นส่วนตน.. แสนโหดร้าย......

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1036 , 12:29:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขอบคุณเพลงและรูปภาพจากInternet

รางวัลชีวิต..หันมองกาล ทางเดินที่ผ่านพ้นคือถนนแห่งชีวิตลิขิตเขียน เป็นลำนำเรื่องราว ที่ต้องเรียนใช้ความเพียรเดินผ่านโชคชะตา..ทั้งทุกข์ สุข   รู้สึกได้ ยามเสพสมทุกอารมณ์ ลิ้มรส  ดั่งปรารถนาทั้งผิดถูก ได้กระทำ ด้วยใจพาดั่งดินฟ้า ได้กำหนด ให้เราเป็น..ทุกกระทำ ทุกเรื่องราว  เราต้องเลือกกลายเป็นเชือก พันธนาการ ความทุกข์เข็ญเลือกทางผิด   ต้องเจ็บปวด ในกรรมเวรน้ำตากระเด็น  ผ่านพ้น บนรอยทาง..ทุกก้าวย่าง..คือ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 18 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1378 , 13:57:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ทุ่งหญ้าแห่งความฝัน..และการรอคอยทุ่งหญ้านี้..เคยมีเธอ..และมีฉันบนรอยวัน สร้างสีสัน แสนสดใสทั้งหัวเราะ ทั้งร้องไห้ ปันน้ำใจทอสายใย  ในมิตรแท้ นิจนิรันดร์..ในคืนหนาวชี้ชมดาวพร่างพราวฟ้าฟังเพลงป่าประสานไพรใจสุขสันต์โน้นหิ่งห้อยระยิบระยับเห็นนับพันทุกคืนวันเคียงชิดใกล้ไม่ห่างไกล..เราวิ่งไล่ล้อลมในทุ่งหญ้าเสียงเริงร่า..ล่าไล่ กลางธารใสเกลือกกลิ้งเปื้อนดินโคลนอย่างสุขใจกาลผ่านไป..เธอห่างหาย ไม่กลับมา..มองด....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 3847 , 10:58:06 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ต้นหญ้า..ต้นเอ๋ย..ต้นหญ้าดูไร้ค่า ไร้ราคา ไร้ความเห็นอยู่ริมทาง ถูกเหยียบย้ำ ช้ำไม่เป็นดุจดั่งเช่นหินผาที่ทนทาน..ยามลมพัด มรสุม โหมกระหน่ำฝนตกฉ่ำ น้ำท่วม ไม่สะท้านยามหนาวเย็นน้ำแข็งเกาะยังสำราญร้องขับขานเพลงใบหญ้าแสนสุขใจ..เข้าหน้าแล้งน้ำแห้งขาดอาหารยังชื่นบาน ชูใบเจ้าโอนเอนไหวดูไร้ค่า แค่มุมมอง มองไกลไกลมองใกล้ใกล้มากค่าน่านิยม..เจ้าคือที่พักอาศัยของแมลงคอยแอบแฝงเกาะติดอย่างสุขสมทั้งผีเสื้อ แมลงปอ เ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 13 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1481 , 10:39:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

อิ่มอุ่น  กรุ่นไอหนาว ในแดนดอยงดงาม..เขียวชอุ่มพุ่มขจีสีสดใสทั่วแดนไทยชุ่มฉ่ำอุ้มน้ำทั่วแสงแดดอ่อนสาดส่องหายมืดมัวธรรมชาติรอบตัวช่างงดงาม..ละอองหมอกลอยสูงกลางอ้อมเขาเกิดแสงเงาขาวนวลทั่วเขตขามเย็นยะเยือกสายลมพัดลู่ลิ่วตามฟ้าสีครามยามไร้ฝนกระจ่างตา..จักจั่นเรไรประสานเสียงแจ้วจำเรียงเจ้านกน้อยเพลินหรรษามวลผีเสื้อชวนภูผึ้งร่อนไปมาเชยบุปผาเคล้าผกาไม่ห่างไกล..สายน้ำสายใสไหลรินทุกถิ่นที่สุขเปรมปรีดิ์อิ่มชุ่....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 10 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 3140 , 09:36:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไผ่อ้อนลม..สายลมไล้ ลำไผ่ลู่  โอนเอนไหวงามกิ่งใบ ขยับไกว เป็นทิวแถวเสียงเสียดสี ดังซ่าซ่า ทั่วทั้งแนวหวีดแว่วแว่ว แผ่วแผ่วพลิ้ว ละลิ่วไป..ยามลมร้าย หมายทำลาย เข้าโหมพัด กิ่งไม้หัก เสียงโครมคราม ทานไม่ไหวเสียงโหยหวน ชวนขนลุก ดังไปไกลทิวก่อไผ่ ไหวระเนน เอนตามลม..หวีดหวีดหวิว พัดวู้วู้ หวนม้วนกลับหมายสะบัด ให้โค่นหัก ดั่งใจสมไผ่โยกเยก ละลิ่วฮ้อ ล้อแรงลม รั้งอารมณ์ อ่อนไหวสู้ ลู่ไปมา ..ลมไหวไหว อ่อนแรงล้....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 8 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1039 , 13:29:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หนึ่งชีวิตที่มีค่าใบไม้ร่วง..พายุโหมพัด..สะบัดดังหวีดหวิวกิ่งไม้โยกปลิว..ลู่ลิ่วพัดไหว กระแทกกระทั้น..โอนเอนสั่นไกวดุจเสียงร่ำไห้..ครวญคร่ำระงม..ใบไม้ร่วงพรู..พรมปูเกลื่อนพื้นเสียงร้องสะอื้น..พลัดพรากขื่นข่มอาเพศเหตุร้าย..คร่าชีพปูพรมพลีร่างกองจม..ไร้ซึ่งเมตตา..........ชีวิตของมนุษย์..ใบไม้ ไม่แตกต่างกันถึงเวลาแล้ว......ก็หลุดร่วงลาลับจากไปแต่บางครั้ง...ถูกคร่าชีวิตก่อนจะถึงเวลาอันควรจากความโหดร้ายขอ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 7 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1166 , 09:22:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สายน้ำ.. การเดินทางที่ไม่สิ้นสุดกระแสธาร สายน้ำ เยือกเย็นใสไหลจากไหน อย่างไร ที่ใดนั้นไหลรินผ่าน แนวหิน ที่สูงชันกระแทกกระทั้น  แตกฝอย ละอองเย็น..สายน้ำไหล ตกจากผา กระทบหินหลั่งไหลริน กระเซ็นซ่าน ได้แลเห็นกระทุ้งฝั่ง  น้ำกระเพื่อม  สาดกระเซ็นน้ำใสเย็น  แลเห็น  หอยปูปลา..ดูใต้น้ำ  หินหลากสี แลดูสวยมีแนวกล้วย ต้นอ้อ พันธุ์พฤกษาเป็นสายน้ำ สายชีวิต ชาวประชา..ร่วมใช้มา  ช่วยหล่อเลี้ยง ให้ชื่นบานยามแดดอ่อน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1053 , 15:40:48 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มนต์เพลงแห่งรัตติกาลยามแสงสูรย์..ลับขอบฟ้าทั่วนภา..ครึ้มสลัวทุกแห่งหน..ดับมืดมัวทุกทิศทั่ว..เข้าสู่รัตติกาล..เชิญทางนี้..ยลราตรี แห่งความฝันนั่งเคียงกัน..หยอกเย้า..พร่ำขับขานสายลมพลิ้วเย็นระรื่นชื่นสราญฟ้าคลี่ม่าน ทุกสิ่งพร้อม ชมการแสดง..ดูนั้นซิ..บุหลัน ระเริงร่าดวงดารา กระพริบพราย ละเรืองแสง หิ่งห้อยน้อย บินว่อน ร่ายสำแดงมวลแมลง แกล้งโฉบ ล้อเล่นไฟ..เสียงโมบาย สั่นไหว ดังกุ๊งกิ๊งฟังเพราะพริ้ง หริ่งเ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 4 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 2287 , 11:04:58 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความรักเนิ่นนานแล้ว...สายลมแห่งชีวิตได้พัดผ่านมาทางนี้   สายลมได้เพาะเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต  วาดสีสันแต่งแต้มให้สรรพสิ่งให้มีชีวิตอย่างสวยงาม   ก่อนที่สายลมแห่งชีวิตจะพลิ้วจากไป  ได้กระซิบแผ่วแผ่วโปรยหว่านทั่วหุบเขาว่า“สูเจ้าเอย...เจ้าหว่านเมล็ดพืชอะไรไปเจ้าย่อมได้พืชพันธุ์ชนิดนั้นจงหมั่นเฝ้าดูแลรักษาด้วยความรัก  และแบ่งปันเมล็ดพันธุ์แก่กันเจ้าจะได้ เมล็ดผลที่อุดมสมบูรณ์ ไว้กินไว้ใช....

อ่านต่อ

Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1960 , 09:44:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งความรักเนิ่นนานแล้ว...สายลมแห่งชีวิตได้พัดผ่านมาทางนี้   สายลมได้เพาะเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต  วาดสีสันแต่งแต้มให้สรรพสิ่งให้มีชีวิตอย่างสวยงาม   ก่อนที่สายลมแห่งชีวิตจะพลิ้วจากไป  ได้กระซิบแผ่วแผ่วโปรยหว่านทั่วหุบเขาว่า“สูเจ้าเอย...เจ้าหว่านเมล็ดพืชอะไรไปเจ้าย่อมได้พืชพันธุ์ชนิดนั้นจงหมั่นเฝ้าดูแลรักษาด้วยความรัก  และแบ่งปันเมล็ดพันธุ์แก่กันเจ้าจะได้ เมล็ดผลที่อุดมสมบูรณ์ ไว้กินไว้ใช....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 3 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 918 , 09:26:05 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ยามเช้า..ม่านรัตติกาล..รางเลือนหายดาวดวงพราย หรี่แสง มิแลเห็นตะวันฉาย ทออร่าม..จรดเย็น เงาซ่อนเร้น ปรากฏเด่น ขึ้นฉับพลัน..สรรพสิ่ง ตื่นฟื้น ขึ้นอีกหนทั่วสกล ร่ำร่าย แต่งสีสันไก่นกกา พาขับขาน ร้องจำนรรจ์เริงร่ากัน ประโลมขวัญ วันสุขใจบุปผชาติ ผลิแย้ม ตระการสวยหอมระรวย โชยชื่น ตามลมไหว  เพลินต้นหญ้า ลู่เอน สะท้านไกวเสียงก่อไผ่ พัดพลิ้ว  หวิวหวิวดัง..แสงแดดส่อง ผ่านทิวไม้  กรายผิวน้ำวับวาวล้ำ ระยิบพราว ม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 1 พฤศจิกายน 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 995 , 10:03:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เสียงเพรียกจากขุนเขานานแล้วที่ไม่ได้กลับบ้านเหมือนมีเสียงเพรียก...เพรียกให้ฉันกลับไปเยือนขุนเขาอีกครั้งทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป... ทุ่งนาที่เขียวขจีเป็นแนวยาวจรดเขา เหลือเพียงเป็นหย่อมๆเท่านั้น มีหมู่บ้านจัดสรรขึ้นมาแทนธารน้ำหายไป..ฝูงผีเสื้อไม่มีให้เห็น  ดงไม้ที่หนาทึบ...เหลือเพียงแต่ต้นไม้เล็กๆ.ที่บางตา.    บางพื้นที่มีเจ้าของจับจองกั้นรั้วมีป้ายติดไว้ “ข้ามเข้า “ บางพื้นที่เป็นรีสอร์ท   บางพื้....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 30 ตุลาคม 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1697 , 16:28:30 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กล่อมฝันแสงสูรย์คล้อยเคลื่อนเลื่อนลับฟ้าขอบนภา ทอริ้วระเรื่อแสงสายลมพัด ปลิวระลิ่ว พลิ้วอ่อนแรง เงากำแพง แห่งความมืด เข้ามาเยือน..เสียงกระซิบแว่วแว่วในคืนเหงามองจันทร์เจ้า..เว้าวอน..ดั่งเสมือนอย่าไกลห่างจางไปอย่าลืมเลือนสาดแสงเตือนอย่าแชเชือนเอื้อนฝากใจระรัวแผ่ว..แว่วเพลงหวาน..บรรเลงฝากร่ายมาจาก..ดวงหทัย ..ที่สดใส ดวงดารา จันทรา หริ่งเรไร ประสานไพร  ขับขาน  เปล่งสำเนียงเสียงสายน้ำ กิ่งไม้ ที่สั่นไหวล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 29 ตุลาคม 2551
Posted by แม่เอื้อง , ผู้อ่าน : 1072 , 10:07:14 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

น้ำปูเพื่อนเพื่อนจ๋า  ฉันจะพา ไปเที่ยวทุ่งใส่ผ้านุ่ง ให้รัดกุม เดี๋ยวผิวคล้ำสวมหมวกปีก ปิดไว้ กลัวหน้าดำเธอต้องจำ ทำตามฉัน คอยแนะเตือนเอาละนะ เตรียมพร้อม ไปจับปูในฤดู ทำนาข้าว ทุกที่เหมือนเป็นชาวนา ปลูกข้าว ทุกครัวเรือนดุจเสมือน อาชีพหลัก ของชาวไทยเราจัดเตรียมถังน้ำคนละถังเดินตามผัง คันนา เกาะกันไว้ตอนเที่ยงเที่ยงแดดร้อน นะเพื่อนใจปูตัวร้าย หนีร้อน ซ่อนพรางตัวเดินดีดี อย่าเหยียบ คันนาลุ่ยเดินดุ่ยดุ่ย....

อ่านต่อ


/2
<< สิงหาคม 2017 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]