• แจ่มสุดา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-11-18
  • จำนวนเรื่อง : 23
  • จำนวนผู้ชม : 25349
  • ส่ง msg :
  • โหวต 9 คน
เต็มใจเล่าให้ฟัง
ชีวิต คือนิยายน้ำเน่า
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/mam1727
วันเสาร์ ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by แจ่มสุดา , ผู้อ่าน : 681 , 05:59:25 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จะอย่างไรก็ตาม  ในช่วงสองปีที่ผ่านมา  การใช้ชีวิตร่วมกันของเรากับคริสนั้น เป็นเรื่องที่ต่างคนต่างไม่เคยคิดที่จะยอมรับกันและกันมาก่อน  ไม่รู้ว่า จะใช้คำพูดไหนถึงจะมองเห็นภาพความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคน  เพราะ ต่างคนต่างก็มีอิสระในการดำเนินชีวิต  เราก็ยังคงทำงานสนุกกับเพื่อน ๆ ไปเที่ยวกินเหล้าเฮฮาใช้ชีวิต  ที่คิดว่าตัวเองยังเป็นโสดไปวัน ๆ  และคริสก็ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาจบชีวิตโสดลงที่เราเลย  มันเป็นอะไรท....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by แจ่มสุดา , ผู้อ่าน : 602 , 16:12:12 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใครที่ไม่เคยจากบ้านไปนาน ๆ โดยไม่รู้ว่าจะได้มีโอกาสกลับมาหรือเปล่านั้น   ให้พูดอย่างไร  ก็คงไม่เข้าใจความรู้สึกในตอนที่ได้กลับมาเหยียบผืนแผ่นดินไทยอีกครั้ง..วินาทีแรกที่เครื่องบินร่อนลง  และล้อแตะพื้นดินที่สนามบินดอนเมืองนั้น  เราน้ำตาไหล...ถึงแล้ว  ถึงบ้านแล้ว  เราจะทำอะไรก่อนเป็นอันดับแรกดีนะ  ไปกอดแม่ ไปหาพ่อ เอาของฝากมาให้ทุก ๆ คน แล้วเรา จะทำหน้าอย่างไรดีหละ  ไปก็ไม่ได้ลาใครเลย แล้ว จู่ ๆ ก็กลับ....

อ่านต่อ

Posted by แจ่มสุดา , ผู้อ่าน : 748 , 10:20:24 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ไม่เคยคิด  ไม่เคยฝัน  ไม่เคยต้องการมีแฟนเป็นฝรั่ง  เพราะเป็นคนไม่ชอบฝรั่ง  พูดภาษาอังกฤษก็ไม่เก่ง  ได้แค่ สเน็ค ๆ ฟิช ๆ พอเอาตัวรอด ขอข้าวกินได้เท่านั้นเอง  แต่ ชีวิตในช่วงนั้น  ต้องพึ่งพาอาศัยตาฝรั่งหัวเหม่งคนนี้จริง  ๆ หละหรือเรา  จะจนแต้มแค่ นายคริสคนนี้หรือ  ก็  ไม่ได้รัก  ไม่ได้หวังให้เค้าต้องมาดูแลรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นจากความประมาท  แต่ เหตุการณ์ที่ติดตามมาในภายหลังมันทำให้ต่างคนต่างก็พูด....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by แจ่มสุดา , ผู้อ่าน : 677 , 15:09:24 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เป็นเรื่องน่าละอายอย่างมากที่ได้ทำลงไป  แต่ มันถอยไม่ได้แล้ว  สิ่งที่เกิดขึ้น มันเกิดจากความไม่ตั้งใจ หรือ อาจเกิดจากความบังเอิญหรืออะไรก็แล้วแต่   แต่การสมยอม ปล่อยให้เหตุการณ์ ต่าง ๆ เกิดขึ้นโดยไม่คิดดิ้นรนแก้ไข   ทำให้ในช่วงเวลานั้น เราคิดไม่ออกเลยว่าจะทำอย่างไรกับชีวิตต่อไปดี   กลัวก็กลัว แต่ความดันทุรังก็มีมากกว่า   เรื่องจะให้ถอยก็ไม่มีทางซะหละ  มาถึงขึ้นนี้แล้ว อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิดและต้องป....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 3 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by แจ่มสุดา , ผู้อ่าน : 633 , 07:23:59 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เมื่อตอนที่ทำงานอยู่บริษัทท่องเที่ยวในตอนกลางวัน  เราเคยแอบไปทำหนังสือเดินทางเพื่อนที่จะบินไปหาโจ แต่ติดที่ว่ายังไม่มีเงินมากพอสำหรับค่าตั๋วเครื่องบินและ วีซ่าเข้าประเทศ  ที่จริง ถ้าเราบอกกับเพื่อน ๆ และพี่ ๆ ที่ทำงาน หลาย ๆ คนก็อาจจะช่วยเหลือเราได้  แต่ เรื่องแบบนี้  เราไม่ต้องการบอกให้ใครรู้เลย โดยเฉพาะ พี่ณะ ซึ่งขณะนั้น หวาดระแวงเราอย่างเต็มที่ กลัวเราจะกลับไปหาโจ เพราะไม่เคยรู้ถึงความสัมพันธ์ที่เ....

อ่านต่อ

Posted by แจ่มสุดา , ผู้อ่าน : 1183 , 05:38:06 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ถึงแม้ว่าในใจยังมีโจอยู่  ถึงแม้ว่า ความรักความผูกพันของเราและโจ ยังไม่เคยจืดจางหายไปจากใจง่าย ๆ นัก เนื่องจากระยะเวลาที่คบหาดูใจกัน  เรียนรู้ใจกันและกัน  และ เรียนรู้ที่จะยอมรับความเป็นไปของตัวตนที่แท้จริงของเขาได้นั้น  เราใช้เวลานานเหลือเกิน  จากความรักแบบงมงายในรูปโฉม  คำหวานที่เขาช่างพูดช่างเอาใจและเข้าใจผู้หญิงสารพัด  มาเป็นความรักอย่างเห็นใจและเข้าใจเขา  เข้าใจในความเป็นตัวตนที่แท้จริง  โจไม่ได....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 29 มกราคม 2552
Posted by แจ่มสุดา , ผู้อ่าน : 673 , 07:37:32 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผ่านไปแล้ว เรื่องของโจ  ต่อไป ก็จะมีบรรดา เหล่าภมร แมลงภู่ ผึ้ง ที่เริ่ม บินว่อนมาดอมดม ดอกไม้ ที่เริ่มบานอย่างเต็มที่  ไม่ใช่เพียงดอกไม้แรกแย้มสดใสตามวัยอีกต่อไป ช่วงวัยของชีวิตเราในตอนนั้น อายุ เข้า เบญเพส 24 กว่า ๆ เข้า 25 เลขสวย  ต่อจากนี้ไป  จะมีแต่ ความเปลี่ยนแปลงกับชีวิตที่พลิกผันไปจนตลอดชีวิต จากหน้าที่การงาน  ทำให้มีผู้ชายวัยทำงาน หมุนเวียนเข้ามาให้ความสนใจและ คบหาเป็นเพื่อน และ พยายามเข้ามา....

อ่านต่อ

Posted by แจ่มสุดา , ผู้อ่าน : 467 , 05:23:57 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หลังจาก ที่พบกับโจเป็นครั้งสุดท้าย  เราและโจก็ยังมีความรักให้กันอยู่เหมือนเดิม  แต่ มันเป็นความรักที่ถึงจุดเปลี่ยน  มันไม่ใช่ความรักที่จะเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ  มันกลับกลายไปเป็นความรักที่เริ่มต้นใหม่ เหมือนเมื่อ 5-6   ปีก่อนโน้น คือ ความรักแบบเพื่อน  รักและหวังดีให้ต่อกัน  เราและโจยังคงติดต่อกันบ้าง เป็นบางครั้ง  แต่ ไม่ใช่ในฐานะของคนรักอีกต่อไปแล้ว  แต่ในความเป็นเพื่อน  เพื่อนที่รู้นิสัยใจคอกัน  เข้าใ....

อ่านต่อ


/4