• แม่หมี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mamaomme@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 459
  • จำนวนผู้ชม : 682819
  • ส่ง msg :
  • โหวต 990 คน
mamaomme
Blog ของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลูกเป็นเด็กพิเศษ เขียนเรื่องราวที่พานพบด้วยหัวใจ ความรู้สึก จริงใจ อาจมีสาระหรือไร้สาระ เฮฮา หรือแสนเศร้า แต่นั่นก็คือตัวเธอ...ที่จริงใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme
วันพฤหัสบดี ที่ 16 เมษายน 2558
Posted by แม่หมี , ผู้อ่าน : 1747 , 15:06:44 น.  
หมวด : Blog Kids

พิมพ์หน้านี้
โหวต 38 คน joepiya , แม่นำ และอีก 36 คนโหวตเรื่องนี้

      มีเรื่องหนึ่งที่รบกวนจิตใจของแม่หมีมากเลย  คือการเจ็บไข้ได้ป่วย(ทั้งที่ไม่อยากได้)มันเริ่มมาตั้งแต่ต้นปี 54 ก่อนถึงวันเกิดได้ไม่นาน  แม่หมีมีอาการผิดปกติและเมื่อไปตรวจทุกขั้นตอนและรอฟังผลการตรวจ  ผลออกมาก็ได้รับรู้ว่าตนเองเป็นมะเร็ง(ขอเรียกครั้งเดียวนะเพราะไม่อยากเอ่ยถึงอีก)หมอบอกว่าเป็นขั้นที่สามขึ้นขั้นที่สี่แล้ว(อย่าถามว่าทำไมปล่อยมาจนเป็นเยอะ  ก็เพราะแม่หมีไม่เคยสนใจตัวเองเลย  ทุ่มเททุกเวลานาทีให้กับครอบครัวและเเม่หมีก็มีความสุขที่จะทำหน้าที่นั้นให้สมบูรณ์กว่าจะรู้  เจ้าโรคร้ายมันก็ไปไกลซะแล้ว)  ความรู้สึกของแม่หมีมันแย่สุดๆคิดวนเวียนอยู่ตลอดเวลา  ชั้นจะทำยังไง หมีน้อยก็เพิ่งอยู่ม.5เอง  จะต้องแอดมิชชั่น  จะต้องเรียนพิเศษ  พ่อหมีก็ต้องทำงาน พี่หมีใหญ่เพิ่งสอบเสร็จจะจบมหาลัย  ยังไม่ได้รับปริญญา  แล้ววันที่ลูกรับปริญญาเขาจะยังมีแม่คอยแสดงความยินดีอยู่มั๊ย  แม่หมีรู้ว่า ครอบครัวของเราไม่เคยเตรียมใจในเรื่องนี้มาก่อน  ทุกคนอยู่ในภาวะที่หดหู่เศร้าสุดๆ รู้ว่าทุกคนหวั่นใจว่าแม่หมีคงจะไม่รอดแน่ๆ  แม่หมีเองก็ต้องบอกตรงๆว่า ใจมันท้อแต่ชั้นยังตายไม่ได้  ชั้นจะทำอย่างไรเมื่อใจมันไม่สู้เอาเสียเลย  แต่กระนั้นก็ทำการรักษาตามขั้นตอนที่หมอวางแผนไว้ผ่าตัด  คีโม  ฉายแสง  การรักษาเรื่องการผ่าตัดไม่น่ากลัว  แต่สิ่งที่น่ากลัวคือการให้เคมีบำบัด  ตลอดระยะเวลาการรักษากินเวลานานมากตั้งแต่เดือนมีนาคมมาสิ้นสุดก่อนวันคริสต์มาสไม่กี่วัน  ทุกนาทีทุกวินาทีมันผ่านไปด้วยความทรมาน เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นเมื่อถึงขั้นตอนการให้คีโม  กลับมาบ้านสองสามวันแล้วก็ไปนอนโรงพยาบาล  เป็นเช่นนั้น....

       คีโมมันทำร้ายทุกอย่างในร่างกายเรา  ทั้งสิ่งที่ดีและสิ่งที่ร้ายจึงทำให้การรักษาเป็นไปด้วยความทุกข์ทรมานเจ็บปวดไปหมดทั้งตัว  บางครั้งก็อ่อนแรงหัวใจเหมือนจะหยุดเต้นเพราะมันไปกดการเต้นของหัวใจ  บางครั้งก็แน่นหน้าอกหายใจไม่ออก  ทรมานมากๆ

       การให้กำลังใจเป็นสิ่งที่คนไข้ต้องการที่สุด  ในครอบครัวเราทั้งสามหนุ่มดูแลแม่หมีและคอยให้กำลังใจเป็นอย่างดี  หมีน้อยจากเด็กชายที่ต้องไปรับส่งเมื่อไปโรงเรียนตลอดมา  กลายเป็นเด็กที่พ่อไปส่งตอนเช้าและกลับบ้านเองได้  แม้จะถูกโก่งค่าโดยสารแม้จะกลัวเวลารถติด  กลัวเวลาที่ฝนตกหนักกลัวเมื่อคนขับรถออกนอกเส้นทาง (ซึ่งเป็นเรื่องปกติของเด็กออทิสติก) แต่หมีน้อยก็ทำได้และทำได้ดีด้วย   หากแม่หมีจำเป็นต้องไปโรงพยาบาลต้องนอนโรงพยาบาล   แม่หมีจะโทรไปโรงเรียนบอกคุณครูว่าให้หมีน้อยกลับบ้าน   เพื่อพาแม่ไปโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์เพราะเขาคุ้นกับโรงพยาบาลนี้เขาจะบอกพยาบาลว่าแม่ชื่ออะไร  แล้วให้หมอทำไปได้เต็มที่เพื่อช่วยแม่  แล้วไม่ต้องถามผมอีกเพราะผมเป็นออทิสติก   แล้วเขาก็โทรบอกพ่อและพี่  ถ้าต้องนอนโรงพยาบาลเขาก็เป็นคนนอนเฝ้า  ดูสิคะ  หมีน้อยดูแลตัวเองได้และยังดูแลแม่ได้อีกด้วย  ส่วนพี่หมีใหญ่จากที่เคยเฝ้าแม่ในระยะต้นๆของการรักษา  และเริ่มมีท่าทางเครียดๆซึ่งแม่หมีก็รู้ดี  เขารักและห่วงแม่แต่เด็กที่เพิ่งจบใหม่ๆก็ต้องอยากทำงาน  แม่หมีจะยื้อชีวิตที่จะก้าวหน้าของเขาให้มาจมอยู่กับแม่หมีได้อย่างไร    แม่หมีจึงต้องให้เขาไปหางานทำจนได้งานที่เขาชอบ  แต่เขาก็กังวลและรู้สึกผิดที่จะทิ้งแม่  เขาคิดว่าเขาต้องรับผิดชอบหน้าที่นี้  แต่แม่หมีก็ยืนกรานที่จะให้เขามีชีวิตของเขา  โดยพี่สาว(ป้าติ๋ม)จะมาดูแลแม่หมีแทน  เมื่อเวลาที่ใครๆเขาชวนครอบครัวเราไปเที่ยวไหน  พ่อหมีจะตอบกลับไปว่า "ไม่ไป  เพราะบ้านเรากำลังมีความทุกข์  จะไปสนุกสนานได้อย่างไร"  

      บ้านเราเหมือนมีเมฆดำทมึนครอบคลุมไปหมด  ไม่มีเสียงพูดคุยไม่มีเสียงหัวเราะสนุกสนานเหมือนเช่นเคย  พ่อหมีจะรับบทหนักมากไหนจะต้องทำงานไหนจะต้องดูแลแม่หมีในยามค่ำคืน  เป็นธุระในทุกเรื่อง  สามหนุ่มทำทุกอย่างเพื่อให้แม่หมีก้าวข้ามผ่านการเจ็บปวดตลอดระยะเวลาการรักษาที่ทรมาน
 
      นอกจากนี้แม่หมีได้กำลังใจจากเพื่อนคนไข้ด้วยกันและก็พยายามให้กำลังใจคนที่ท้อแท้เช่นกัน  แต่บางครั้งกำลังใจจากคนไข้ด้วยกันนี่แหล่ะที่ทำร้ายและบั่นทอนจิตใจของเรา  การให้คีโมไม่ใช่ให้เสร็จแล้วจะไปนอนยิ้มที่บ้านได้  ความเจ็บปวดจากการให้คีโมมันทำให้เราแย่มากๆ   บางครั้งเมื่อเราถามคนไข้ที่ให้คีโมด้วยกันว่า  "ทำไมคุณยังดูดี  ทำไมเหมือนไม่เป็นอะไรเลย" เขาตอบกลับมาว่า "พี่สบายมาก  แข็งแรง ไม่เป็นอะไรเลย" แล้วมาดูตัวเอง เฮ้ย!ทำไมเราแย่ทำไมเราเจ็บปวดทรมาน  ทำไมเราไม่ไหว เราเลยคิดว่า เอ...นี่เราเป็นคนเดียวหรือยังไง เมื่อแม่หมีเล่าให้พ่อหมีฟังว่าทำไมเราไม่เหมือนเขา  พ่อหมีบอก "อย่าไปเชื่อ พี่เดินออกไปซื้อของกิน  พี่เห็นเขาเดินแบบหมดสภาพยิ่งกว่าอ้อมเสียอีก" 

     นั่นปะไร  แม่หมีบอกพ่อหมี "ทำไมต้องมาหลอกกันว่าแข็งแรง หลอกว่าไม่เป็นอะไร  ก็พูดความจริงออกมาเลย  ว่ามันแย่มาก  โคตรแย่  แย่สุดๆ  ถ้าบอกแบบนี้อ้อมจะได้คิดว่า อ๋อ...มันต้องเป็นแบบนี้ แต่เราต้องอดทนและต้องผ่านมันไปให้ได้ "  ครั้งหลังๆแม่หมีจึงไม่ค่อยพูดคุยกับเธอ  แค่ส่งยิ้มทักทายกันเท่านั้นพอ  เวลาไปให้คีโมก็จะนั่งเอนตัวในท่าสบาย  อ่านดุอา(ขอพร) อ่านหนังสือไปเรื่อยๆจนกว่ายาจะหมดขวดก็กินเวลาสามสี่ชั่วโมง  เพราะถ้าฟัง
คนอื่นแล้วเรายิ่งเป็นทุกข์  แล้วการให้คีโมแต่ละโรคก็ต่างกัน บางคนให้น้อยบางคนให้มาก  บางคนผมร่วงบางคนผมไม่ร่วง  เพราะตัวยาแตกต่างกัน  บางคนตัวยาอ่อนก็ไม่ค่อยทรมานเท่าไหร่  สำหรับแม่หมีแล้วพี่หมีใหญ่เขาคุยกับหมอว่า เพื่อนแนะนำมาว่าการให้เคมีบำบัดนี่สามารถแบ่งได้  ซึ่งหมอก็ตอบว่าแบ่งได้ แต่ผลที่ได้จะต่างกัน  เมื่อเขารู้ข้อมูลจากคุณหมอ  ลูกเขาก็บอกหมอว่า  ให้คุณหมอให้ยาเต็มที่หลังจากนั้นผมจะดูแลแม่เอง(ซึ่งเขาก็ปฎิบัติตามนั้น  ดูแลในทุกๆเรื่องทั้งร่างกายและจิตใจ)  แล้วถ้าเกร็ดเลือดต่ำก็จะต้องเลื่อนไปอีก(ดังนั้นคนไข้ต้องกินแต่ของที่มีประโยชน์ให้มากเกร็ดเลือดจะได้ใม่ต่ำของแม่หมีไม่เคยเจอปัญหานี้เลยเพราะมีตัวช่วย) ซึ่งสำหรับแม่หมีก็คือให้เคมีทั้งหมด 8 ครั้ง  ส่วนแม่ของเพื่อนพี่หมีใหญ่เขาขอแบ่งเป็น 16 ครั้ง(ซึ่งตัวยาก็จะลดความเข้มข้นของประสิทธิภาพลงและนั่นเองที่ทำให้แม่หมีเวียนเข้าเวียนออกนอนโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น) แต่ก็มีบางคน  ที่พอถามเธอก็จะตอบตามตรง  เมื่อไปฉายรังสีก็เจอเธอทุกครั้งเราก็จะกอดกันให้กำลังใจซึ่งกันและกัน  บางวันเราเพลียจากการฉายแสงซึ่งต้องทำทุกวันติดต่อกัน 25 ครั้ง  ถ้าหยุดต้องเริ่มใหม่จะหยุดได้ก็เฉพาะวันเสาร์อาทิตย์  เพลียมากๆนี่ต้องนั่งรถเข็นบ้าง นอนเตียงเข็นบ้างแต่ก็ไม่หนักหนาเท่ากับการให้คีโม   หลังจากฉายแสงยังไม่ครบ  คนไข้ที่กอดกันทุกวันก็มาถามว่า "หมอให้กินยาต้านฯหรือยัง  กินแล้วปวดกระดูกมากเลย" พอแม่หมีได้รับยาก็ถามหมอ หมอก็บอกว่า "ต้องกิน
ทุกวัน และผลข้างเคียงคือปวดกระดูก" แม่หมีรับทราบแล้วก็เตรียมใจ

      นี่ล่ะค่ะ การรักษาโรคร้ายของแม่หมี  มันยังคงเจ็บปวดเพราะต้องกินยาตัวนี้เรื่อยไปจนครบ 5 ปีแล้วหมอจะทำอย่างไรคงต้องว่ากันต่อไป  แล้วผลจากการให้เคมีมันยังตามมาหลอกหลอนจนทุกวันนี้  ร่างกายที่ถูกทำลายเซลล์ไปทำให้ไม่แข็งแรงเหมือนเดิม  มวลกระดูกบางลง  ยังมีอาการที่หลงเหลือจากการให้เคมีและฉายแสง  ด้วยวัยที่มากขึ้นและการใช้ชีวิตที่ไม่ปกติในอดีต  เช่น  ทำงานบ้าน ทำสวน ใส่รองเท้าส้นสูงและอื่นๆอีกมากมาย  จึงต้องมารับการผ่าตัดกระดูกสันหลัง  รวมทั้งโรคต่างๆที่เดินพาเหรดเข้ามา  ทำให้แม่หมีไม่ค่อยจะรู้สึกดีเลย  เบื่อตัวเองมากๆที่เป็นภาระและต้องทำให้คนอื่นเป็นห่วง  เดี่ยวนี้จะไปไหนต้องมีพี่เลี้ยงมีคนคอยถือของดูเป็นคุณนายมากๆ  แต่เวลาที่รู้สึกแข็งแรงสบายดีก็จะลุกขึ้นมาไปตลาด  ทำกับข้าว  ไม่ไหวก็กลับไปนอน

      แม่หมีไม่อยากเป็นภาระให้ใครๆ  เวลาจะไปค้างต่างจังหวัดนี่ก็ต้องขอที่สบายๆ  ใกล้โรงพยาบาล  จะไปไหนทีก็ดูวุ่นวาย เคยไปต่างจังหวัดแล้วเป็นช่วงเช็งเม้ง(ความที่เราไม่รู้ว่าคนไปเช็งเม้งจะเยอะมาก)รถติดแดดร้อน  เหมือนน้ำตาลจะตกเวียนหัวมากๆ  ทั้งที่ก่อนหน้ายังคุยไม่หยุด  ต้องหยิบท๊อฟฟี่มาอม  เงียบไปสักพัก(พ่อหมีขับรถอยู่ก็ไม่รู้นึกว่าแม่หมีคงขี้เกียจคุย)พอรู้สึกดีขึ้นก็บอกว่า "เมื่อกี้น้ำตาลคงตกเลยเงียบไปแต่ตอนนี้อมท๊อฟฟี่แล้วดีขึ้นแล้ว" สามหนุ่มตกใจกันใหญ่  แต่แม่หมีนั่งมองรถambulanceที่ติดแหง็กบนถนนเหมือนรถเรา  ถ้าเป็นอะไรมากๆคงให้ลูกวิ่งไปเคาะเรียกเขา  นี่ล่ะค่ะเวลาไปไหนทีพ่อหมีต้องถามตลอดว่า "ไหวมั๊ย"

    เขียนเรื่องนี้เผื่อให้ผู้อ่านได้รู้ว่า  หากมีใครมาบอกเราว่า เขาเป็นโรคร้ายแล้วรู้สึกดี  รู้สึกสบายดี อย่าไปเชื่อ เขาอาจปลอบใจตัวเอง   อาจไม่รับความจริงหรืออาจด้วยเหตุผลอันใดก็ไม่ทราบได้หรือเขาอาจทำใจยอมรับได้ก็ไม่รู้นะ  แต่สำหรับแม่หมีแค่ชื่อโรคก็ไม่อยากพูดถึง นั่งดูทีวีเจอสารคดีก็ขอเปลี่ยนช่องเลย  ไม่อยากรู้ไม่อยากเห็นไม่อยากได้ยินไม่อยากพูดถึง  แล้วถ้าจำเป็นต้องพูดต้องเอ่ยมันทำร้ายจิตใจแม่หมีมากจริงๆ  อยากก้าวข้ามความหลอนนี้ไปให้ได้  แต่ก็ไม่ได้สักที  ปัจจุบันนี้ต้องไปรับยาเกี่ยวกับโรคนี้ทุก 2 เดือน ต้องเจอหมอ ทุกครั้งต้องทำใจ   กลัวทุกครั้งกลัวว่าคุณหมอจะบอกว่า "มันกลับมาอีก" 

     ครั้งหนึ่งเคยบอกหมอว่า "จะทำอย่างไรที่จะให้ความรู้สึกกลัวนี้หายไป  เห็นคนไข้คนอื่นเขาดูสบายๆ ชิลๆกันทั้งนั้น"  คุณหมอตอบมาว่า  "คุณป้าครับ  คนที่ผ่านอะไรร้ายๆมาแบบนี้เป็นเช่นนี้ทุกคน  แต่เขาหลอกตัวเองกันทั้งนั้น  พอผมตรวจเสร็จบอกกับคนไข้ว่า  ไม่มีอะไรครับเอายาไปกินต่อ  ก็ถอนหายใจโล่งกลับบ้านได้  แต่พอใกล้เวลานัดมาหาผม ก็แบกความกลัวมาทั้งนั้น  เป็นเหมือนกันทั้งนั้น  อย่าไปเชื่อภาพลวงๆที่เขาหลอก  คุณป้าดีกว่าเขาอีกที่ยอมรับว่ากลัว  ผมก็ไม่ปลอบนะครับแต่ผมว่า  คุณป้าต้องยอมรับและเข้าใจสิ่งนี้  ป้าก็จะดีขึ้นสบายใจขึ้น"

     ค่ะ  แม่หมีก็ว่าอย่างนั้น แม่หมีเป็นคนตรงๆรู้สึกอย่างไรก็แสดงออกมา  เจ็บก็ว่าเจ็บ ป่วยก็ว่าป่วย ไม่ออดอ้อนไม่ออเซาะ  สามหนุ่มเขาจะรู้ใจแม่หมีดี  ถ้าไม่ไหวก็จะบอก  แต่ถ้าไหวก็คือไหว การรักษามันโหดร้ายก็คือโหดร้าย  จะออดอ้อนออเซาะไปทำไมยังไงเขาก็รักและดูแลเราอยู่แล้ว  มีแต่เขาจะบอกว่า "อย่าเพิ่งทำเป็นเก่ง  พวกเรารู้ว่าแม่ไม่อยากให้เราห่วง  ไม่สบายจะได้ไปหาหมอ"  ค่ะ แค่นี้ก็เกรงใจเขาจะแย่  แล้วก็ไม่ชอบดูละครน้ำเน่าด้วยเห็นนางร้ายทำแล้วมันหยึยๆชอบกล  ทุกวันนี้ถามว่า ทุกข์ใจมั๊๊ยกับสุขภาพของตัวเอง  ทุกข์ค่ะ  ทุกข์มาก โคตรจะทุกข์เลย  อยากออกไปวิ่ง  อยากออกไปไหนต่อไหน  เบื่อมากๆที่ต้องอยู่บ้าน เคยเป็นหญิงเก่ง  เคยเป็นหญิงแกร่ง  เคยทำอะไรทุกอย่างด้วยตัวเอง  ทุกวันนี้พ่อลูกต่างก็รีบกลับบ้าน  มากินข้าวพร้อมแม่หมี หมีน้อยมาถึงก่อนใครเพราะด้วยความเป็นน้องออฯที่มีระเบียบและห่วงแม่  ตามด้วยพี่หมีใหญ่ถ้าติดธุระหรือมีสังสรรก็จะโทรมาบอก  ส่วนพ่อหมีทำงานไกลสุดก็พยายามมาให้ทัน(แต่แม่หมีไม่รอค่ะ  ได้เวลากินข้าวกินยา  ก็กินเลยไม่งั้นเดี๋ยวป่วยอีก) แล้วเวลาเขากินข้าวเราก็ค่อยมานั่งคุยกับเขา  วันอาทิตย์เป็นวันที่อยู่พร้อมหน้า  เพราะวันเสาร์หมีน้อยมีเรียนพ่อหมีทำงาน  พี่หมีใหญ่อยู่เป็นเพื่อนแม่จะออกไปไหนก็หนีบเอาแม่ไปด้วย  สงสารแม่ที่ต้องอยู่บ้านคนเดียว   เพราะเสาร์อาทิตย์ให้แม่บ้านเขาได้พักผ่อนบ้าง

       ยาวอีกแล้ว....ใครเข้ามาเอ็นทรี่ของแม่หมีก็คงคิด ยัยนี่เขียนเยอะ  ก็คนมันเรื่องเยอะนี่นา   เฮ้อ....ก็นี่ไง  ฉันต้องพูดความจริง... ความจริงก็คือฉันเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งไม่หลอกลวง  ไม่เสแสร้ง  ยิ้มคือยิ้ม หัวเราะคือหัวเราะและเวลาร้องไห้แม่หมีก็ร้องไห้ในถ้ำของครอบครัวที่มีสามหนุ่มคอยปลอบประโลม  ที่เขียนเรื่องไปนอนโรงพยาบาลนั่นก็ป่วยแต่มันมีเรื่องฮาและบางเรื่องมันสมควรจะเล่า  เห็นฮาตลอดๆจะนึกว่าสบายดี  มันก็มีช่วงที่แย่บ้าง  ดีบ้างสลับไปมา (ซี่งอยากบอกว่าไม่ต้องสลับได้มั๊ย  ขอดีๆอย่างเดียวดีกว่า)

       หวังว่าเอ็นทรี่นี้ คงจะทำให้ใครที่ป่วยรู้สึกดีขึ้น  ตรูไม่ได้ป่วยคนเดียวนะ  ยัยแม่หมีที่ดูเหมือนจะฮาก็ป่วยเหมือนกัน  ใครที่มีคนรู้จักกำลังป่วยด้วยโรคร้ายจะได้เข้าใจเขาดีขึ้น  ไม่ต้องพูดอะไรเลยก็ได้แค่กุมมือหรือกอดเขาแค่นี้ก็ดีมากแล้ว  เขียนเสร็จรู้สึกโล่งไปนิด  นิดเดียวเดี๋ยวก็จิตตกอีก  ตกก็เก็บ ตกๆหล่นๆมันก็ผ่านไปได้  เฮ้อ...อีกไม่กี่วันก็ต้องพบหมอที่รักษาเรื่องนี้อีกแระ  กลัวนะ...แต่ก็ต้องไปพบ  ทรมานจิตเหลือกำลัง



หมายเหตุ  ถ้ายังอยากอ่านว่าทำไมแม่หมีจึงลุกขึ้นมาสู้อีกครั้งก็ไปอ่านเอ็นทรี่ "แค่เพียง...กำลังใจ"  http://www.oknation.net/blog/mamaomme/2012/01/31/entry-2

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 44 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 22/04/2015 เวลา : 21.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

ขอเป็นหนึ่งกำลังใจส่งให้คุณแม่หมี มีกำลังใจในการต่อสู้นะครับ กำลังใจที่ใกล้ชิดที่สุด คุณพ่อหมี หมีใหญ่และหมีน้อย ยังอยู่เคียงข้างแนบกายแม่หมีตลอดไปครับ

ความคิดเห็นที่ 43 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ธรรมดาๆ วันที่ : 21/04/2015 เวลา : 23.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mt99

























ุสู้ ๆ ครับ เป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ

ความคิดเห็นที่ 42 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
sunsmile วันที่ : 21/04/2015 เวลา : 21.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

เรื่องเยอะเลยต้องเขียนยาว แต่ผมก็อ่านจบทุกตัวอักษร
เหนื่อยเลย นับถือคนเขียนกว่าจะจบคงเหนื่อยยิ่งกว่า
ความจริงเมื่อบอกกล่าวคนเล่าก็รู้สึกโล่งคนอ่านคนฟังก็รู้สึกดี
ส่งกำลังใจให้ครับ เดี๋ยวนี้หมอเก่ง ถ้าคนไข้เชื่อฟังและปฏิบัติตัว
ได้เหมาะสม ทุกอย่างก็จะราบรื่นด้วยดี ลูกผู้พี่ก็เคยคีโม
เกือบสามสิบปีแล้ว ยังอยู่สบายดี ถ้าใจสู้ อะไรๆก็มิใช่อุปสรรคครับ

ความคิดเห็นที่ 41 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
หมูอวย วันที่ : 21/04/2015 เวลา : 16.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/moo-uay
เป็นผู้ชายที่เรียบง่าย...ที่มีใจรักในศิลปะ

เป็นกำลังใจให้แม่หมีนะครับ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น กำลังใจต้องมาก่อน สู้ๆ และเข้มแข็งครับ

ความคิดเห็นที่ 40 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Anacarika วันที่ : 21/04/2015 เวลา : 13.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/grunakorn

ร่างกายเป็นรังของโรคครับแม่หมี เราทุกคน ล้วนมีเกิดแก่เจ็บตายเป็นธรรมดา จิตที่ฝึกดีแล้วย่อมนำสุขมาให้ อะไรจะเกิดมันก็คงเกิด ทั้งนี้ล้วนแล้วแต่เกิดจาก เหตุปัจจัย เพราะสิ่งหนึ่งเกิดสิ่งหนึ่งจึงเกิด เพราะสิ่งหนึ่งดับสิ่งหนึ่งจึงดับ เวลาที่อนาริกเผชิญความทุกอย่างรุนแรง จนจิตใจไม่อาจรับไหว อนาคาริกก็คิดว่า ทำไมเรื่องแย่ ๆเลือกมาเกิดขึ้นกับเรา ถ้าไม่มีเราก็คงจะดีซินะ ได้การหล่ะ งั้นเราจะแยกเราออกจากความรู้สึกนั้น ออกจากสิ่งนั้น ก็สิ่งที่เป็นเราไม่มีไม่ใช่เหรอ สรรพสิ่งไร้ตัวตนมิใช่เหรอ สรรพสิ่งเกิดขึ้นตั้งอยู่แล้วก็ต้องดับไปไม่ใช่เหรอ เมื่อมีโรคร้ายเกิดขึ้นกับเรา มันก็คงจะดับกันไปข้างหนึ่ง ได้ผลครับ เรารู้สึกดีขึ้น ร่างกายของเราประกอบด้วยรูปและนาม หากมีโรคภัยไข้เจ็บมาเบียดเบียนที่รูป ซึ่งเป็นรังของโรค ก็อย่าให้มันกัดกินไปถึงนาม คือจิตใจของเราเลยครับ ยิ้มรับและสู้กับมันครับ มันชอบความอ่อนแอ เราก็อย่าไปอ่อนแอกับมัน สะแหยะยิ้มใส่มันครับ แล้วก็ท่องว่า แกทำอะไรจิตใจฉันไม่ได้หรอก จากนั้น ก็ไปหาหมอครับ ชีวิตของคนเรามีขึ้นมีลง ไม่มีใครที่มีความสุขอยู่ตลอดเวลา และไม่มีใครที่จมอยู่กับกองทุกข์ตลอดเวลาครับ สู้ต่อไปนะครับ ผมคนหนึ่งเอาใจช่วยครับ

ความคิดเห็นที่ 39 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
วารี วันที่ : 21/04/2015 เวลา : 10.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nsdiary

ใช่เลยค่ะแม่หมี เวลาพี่วารีพูดกับคนไข้และญาติที่หน้างาน เวลาออก opd พี่วารีก็บอกคนไข้เสมอว่า ใครเป็นโรคนี้ มีญาติเป็นโรคนี้แล้วไม่เครียด ไม่กลัว เป็นไปไม่ได้ค่ะ ทุกคนเครียดและกลัวด้วยกันทั้งนั้น เป็นหวัดแค่ 2 วันไม่หายยังเครียดแล้วเลย ยอมรับคือบันไดขั้นต้นของการเยียวยา เป็นเรื่องแรกๆ ที่พีวารีเขียนไว้แจกให้คนไข้ในห้องตรวจมะเร็ง แต่ยังไม่ได้ลงเวบเพราะตั้งใจให้ลงในเวบของหน่วยงานก่อน
ดีใจที่ได้อ่านเรื่องของแม่หมี และเชื่อว่าคงจะให้กำลังใจคนไข้ได้อีกหลายคนเลยล่ะ
ขอบคุณมากมายเลยค่ะ สู้สู้ค่ะ เราจะสู้ไปด้วยกัน
พี่วารี

ความคิดเห็นที่ 38 แม่หมี , ฟอร์เรส ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ทางแก้ว วันที่ : 20/04/2015 เวลา : 22.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/faab
แห่งสี่สายน้ำปิงวังยมน่าน

ครับเมื่อเรายอมรับความจริง
ว่าเราไม่ต้องแสร้งทำ
เรายอมรับว่าความตายกับความเป็น
เป็นโลกใบเดียวกัน
เรายอมรับว่าเราทุกๆคนมีความกลัว
สิ่งที่ยังมาไม่ถึง
ประสบการณ์ของเพื่อนคือประสบการณ์ของเรา
ขอส่งกำลังใจมาให้ครอบครัวหมีครับ

ความคิดเห็นที่ 37 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 20/04/2015 เวลา : 19.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ผมรักครอบครัวหมีเสมอครับ
ขอให้กำลังใจ นับแต่นี้ไปขอให้มีความสุขในทุกวินาทีของชีวิตครับผม

ความคิดเห็นที่ 36 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 20/04/2015 เวลา : 14.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ตอบคุณนิกุล ดูภาพคุณแม่ของนิกุลแล้วค่ะ มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย

ความคิดเห็นที่ 35 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ni_gul วันที่ : 20/04/2015 เวลา : 13.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

เอารูปคุณแม่มาฝากค่ะ https://fbcdn-sphotos-b-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xtp1/v/t1.0-9/11034253_979557858735202_4579736918792420275_n.jpg?oh=69bb0e4422a3acb3e8a8cd2f023d759f&oe=55A2DDA1&__gda__=1440652439_1be9bf15945cad3c734022dcf2c8c498

ความคิดเห็นที่ 34 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ni_gul วันที่ : 20/04/2015 เวลา : 09.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

อ่านอย่างพอเข้าใจ และเห็นใจคุณแม่หมีค่ะ

คุุณแม่ของนิกุลเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่เมื่อตอนอายุ 79 ปี เป็นขั้นสอง ต้องผ่าตัดลำไส้ออกแต่โชคดีที่ไม่ต้องเปิดหน้าท้อง รับคีโม 6 ครั้ง โชคดีอีกที่ไม่ต้องฉายแสง ไม่มีโรคเบาหวาน ไม่เป็นโรคความดัน แต่น้ำหนักตัวเพียง 36 ก.ก. กับความสูง 153 ซ.ม. ..ท่านอึดมากค่ะ ลุกขึ้นสู้เพราะความเป็น "แม่" เห็นขัดๆ ว่าสู้เพื่อลูก คุณแม่เป็นนักกีฬาทั้งลู่-ลานและเนตบอลตอนเรียนฝึกหัดครูมาก่อน มีวินัยและอดทนมากแบบนักกีฬาค่ะ นิกุลแค่คอยเป็นไม้เท้าและเป็นเพื่อนคุยให้คุณแม่ตอนป่วยและตอนไปโรงพยาบาลทุกครั้ง วันไหนหมดแรงจากคีโมก็นอนสลบไสล อมแต่น้ำแข็งทุเลาความทรมานในปากเอา กลางคืนตื่นก็หาอะไรทำเพราะนอนไม่หลับ ก็ไม่ฝืนนอนค่ะ ก็ดูแต่บันเทิงค่ะ ดูฟุตบอล ดูเทนนิส ฯลฯ ดีที่มีเคเบิล ดูได้ทั้งคืนวัน ช่วยให้เพลินนะคะ แรกๆ กินอะไรก็ไม่อร่อย อยากกินแต่ก็กินไม่ได้ แต่เพื่อฟื้นฟูก่อนไปรับคีโมใหม่ท่านก็พยายามกินบ่อยๆ ค่ะ ขนมบ้าง ข้าวบ้าง เน้นไข่ลวกค่ะกลืนง่ายหน่อย และไข่หวาน น้ำขิง น้ำผลไม้ สลัดผักสลัดผลไม้แก้เลี่ยนได้

การทำคีโม 6 ครั้งนั้น ในแต่ละครั้ง ต้องไปเช้าเย็นกลับครั้งละ 5 วัน แล้วหยุด 3 อาทิตย์แล้วไปตรวจเลือดก่อนไปทำต่อ แค่เดินทางสำหรับคนปกติก็เหนื่อยแล้้วนะคะ ผู้ป่วยบางคนมาจากอยุธยา มาจากที่ไกลๆ พากันมาทั้งบ้าน ตั้งแต่ตีสี่ตีห้าเพื่อมาจองที่จอดรถและรอคิว .. น่าเห็นใจกว่าอีกค่ะ ...นี่ ร.พ. รัฐ นะคะ ก็คุณแม่ใช้สิทธิข้าราชการเบิกตรงไงคะ

คุณแม่ยังทำงานอาสาอยู่ทุกวันที่ชมรมครูและข้าราชการอาวุโส ศธ. ได้ไปเล่นไท้เก็กตามคำชวนของเพื่อนท่านหลังจากให้คีโมครั้งที่สอง ...ไม่น่าเชื่อค่ะ ผิวที่เคยดำจากการรับคีโมกลับสดใสขึ้น ผิดจากผู้ป่วยร่วมรุ่นเลยค่ะ นิกุลเคยตามไปดูเขาเล่นไทเก้กกัน ตอนเลิกนั่นเหงื่อท่วมกันทุกคนเลยนะคะ นี่อาจช่วยให้เลือดลมหมุนเวียนดี แล้วยาก็ทำงานดี ร่างกายจึงฟื้นฟูได้เร็วน่ะคะ

พอได้คีโมครั้งที่ 4 คุณแม่ก็แทบถอดใจ แกล้งลองถามคุณหมอว่าไม่มาได้ไหม คุณหมอก็ให้กำลังใจ คุณแม่ก็พยายามฮึดไปต่อจนครบค่ะ น่านับถือจริงๆ นิกุลคอยตามเก็บข้อมูลไว้ให้คุณแม่ไปรายงานหมอด้วยนะคะ ลูกๆ 4 คน ก็ช่วยๆ กันทั้งบ้านค่ะ (คุณพ่อเพิ่งเสียได้ไม่ทันถึง 2 ปี) ใครมีกำลังอย่างไรก็ช่วยอย่างนั้น นิกุลใช้แรงกายช่วยอยู่ข้างๆ แทบตลอดเวลาค่ะ

นี่ก็ผ่านมา จะครบ 8 ปีแล้วนะคะ น้ำหนักตัวคุณแม่ตอนนี้ราวๆ 41 ก.ก อายุ 87 ปีแล้วค่ะ ยังไปทำงานที่กระทรวงศึกษาธิการทุกวัน มีงานช่างภาพ งานวิชาการ งานวารสารชมรม จัดบอร์ดประชาสัมพันธ์ ประชุมกรรมการ แล้วยังทำงานที่สภาผู้สูงอายุอีกด้วยนะคะ เป็นตัวแทนชมรมฯ ขึ้นร้องเพลงในงานดนตรีในสวนของ ศธ ด้วย บางคนยังไม่เชื่อว่าท่านเป็นมะเร็งเลยค่ะ ท่านขึ้นรถใต้ดินไปโผล่สถานีบางซื่อแล้วต่อรถเมล์ไปลงกระทรวงนะคะ เดินยาวเลย ถ้านิกุลอายุเท่าท่านอยากเดินได้เก่งๆ แบบนี้เลยละค่ะ เดินมากแข็งแรงมากค่ะ

กำลังใจและการอยากอยู่อย่างมีความหมายเพื่อผู้อื่นเท่านั้นที่ผู้ป่วยจะทำได้

ขอให้มีความสุขกับชีวิตให้ได้ทุกวันแค่นั้นเอง สู้ๆ นะคะคุณแม่หมีคนเก่ง

ความคิดเห็นที่ 33 แม่หมี , ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (2)
kruhnoi วันที่ : 19/04/2015 เวลา : 22.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...

เป็นกำลังใจให้กับแม่หมีนะคะ
ครูหน่อยเข้าใจดีเพราะมีคนในครอบครัวเป็นเหมือนกัน ตั้งหน้ารักษาสู้กันมาตลอด
พลังจากคนที่เรารักและเขารักเราจะช่วยเยียวยาบำบัดได้ดีที่สุดค่ะ
ความเข้มแข็งและกำลังใจจากคนรองข้างจะส่งผลให้แม่หมีหายได้นะคะ
ขอพระคุ้มครองค่ะ

ความคิดเห็นที่ 32 แม่หมี , ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (2)
สุกรวดี วันที่ : 19/04/2015 เวลา : 09.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rojanar

สวัสดีค่ะแม่หมี
เพิ่งทราบว่าไม่สบาย ก็ขอเป็นกำลังให้นะคะ
ในฐานะเพื่อนร่วมชายคาโอเคเนชั่น และในฐานะเป็นคนหนึ่งที่
เคยมีปัญหากับเจ้าโรคร้าย ปัจจุบันเป็นนาง"มณโฑ"


ตอนที่เจ็บป่วย ไม่กังวลอะไรเลย คงเป็นเพราะรจนาไม่มีห่วง
ไม่มีลูก-ไม่มีพ่อแม่ มีเพียงพี่-น้อง ซึ่งต่างก็มีครอบครัว
การรักษา สุดแต่หมอจะแนะนำ แล้วมอบให้สามีเป็นผู้ตัดสินใจ

สภาพร่างกายปกติไม่มีผลข้างเคียง มีเพียงหิวบ่อย-เลยกินบ่อย
หลังการผ่าตัด กินยาตามหมอสั่ง(ครบ5ปี)ผ่าตัดปี 2549
ยังมีอารมณ์เขียนเป็นกลอนไว้ด้วย

ชื่อกลอนว่า "เราไม่เชยแล้วเนาะได้เจาะนม"
อ่านกลอนคลิกที่ลิงก์ค่ะ
http://poonkul.com/nomj.html

ทุกวันนี้หลังจากกินยา ครบ 5ปี
หมอก็นัดตรวจผลการใช้ยา ทุก4เดือน ความที่สุขภาพดี
ต่อมาหมอนัดตรวจ 6เดือนครั้ง ล่าสุดหมอนัดชนปีเลย

แต่เมื่อ2ปีก่อนก็เจออีกละ หลังการตรวจ MRI ยังไม่เคลีร์
ต้องไปทำ Biopsy อีก คราวนี้มันซ่อนอยู่ใต้ไหปลาร้า
ต้องเจาะที่คอ ผลคือเขาะแล้วไม่เจออะไร แต่เจ็บ+ชา จน
ถึงวันนี้ 2ปีแล้ว ลูบถูกบริเวณที่เจาะ ยังมีเสียวๆ+ชา

เมื่อปีกว่าๆลูกสาวของสามีก็เป็นค่ะ ขณะท้องลูกคนที่2ได้เดือนกว่าๆ
แต่เด็กแท้งไปก่อน จึงได้ไปรักษา ทั้งฉายแสงและ ทำคีโม
ก่อนรักษาเธอเก็บ"ไข่"ไว้ก่อน หลังการรักษา เธอนำไข่ที่เก็บไว้
ไปผสม ผลคือเธอได้"ลูกแฝด"หญิงหนึ่ง-ชายหนึ่งค่ะ

อย่างไรก็ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ ไม่เพียงแต่เรานะคะที่มีปัญหา
สู้ค่ะอย่าท้อ มีลูกมีสามีเป็นจุดยึดเหนี่ยว ต้องชนะค่ะ



ความคิดเห็นที่ 31 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ภ.รินชากร วันที่ : 19/04/2015 เวลา : 09.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/p-rinchakorn

เป็นกำลังใจให้...สู้สู้นะครับ

ความคิดเห็นที่ 30 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
feng_shui วันที่ : 18/04/2015 เวลา : 21.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

สู้ ค่ะแม่หมี เป็นกำลังใจให้เสมอ

ความคิดเห็นที่ 29 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ครูทิพย์ วันที่ : 18/04/2015 เวลา : 20.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Tip2
Every minute is precious if every minute I have you. ทุกนาทีจะมีค่า หากทุกเวลาฉันมีเธอ 


หากเธอนั้นเดือดร้อนใจ
จะเป็นเรื่องใด ที่ทำให้เธอท้อแท้
ขอเพียงแต่เขียนมา
ขอเพียงส่งเสียงมา
จะไปหา จะไปในทันใด
จะไปยืนเคียงข้างเธอ
ไปอยู่ดูแลเป็นเพื่อนเธอ
ให้เธอหมดความกังวลใจ
จะไปในทันใด จะตรงไปจะใกล้ไกล
ถ้าหากเป็นเธอจะรีบไป
ให้เธอได้ความสบายใจ
โปรดจงรู้ว่ามี
อยู่ตรงนี้อีกคน
กับชีวิตที่วกวน
จะมีผู้คน กี่คนที่เป็น มิตรแท้
ขอเพียงแต่เขียนมา
ขอเพียงส่งเสียงมา
จะไปหา จะไปในทันใด
จะไปยืนเคียงข้างเธอ
ไปอยู่ดูแลเป็นเพื่อนเธอ
ให้เธอหมดความกังวลใจ
จะไปในทันใด จะตรงไปจะใกล้ไกล
ถ้าหากเป็นเธอ จะรีบไป
ให้เธอได้ความสบายใจ
จิตใจยังพร้อม จะยินดี
กับรอยยิ้ม ที่เธอมี อยากเห็น
ยิ้มที่ชื่นบาน
อยากเห็น
จากเธอ

ความคิดเห็นที่ 28 ni_gul , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
chanidapa_aew วันที่ : 18/04/2015 เวลา : 16.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chanidapa13

เป็นกำลังใจให้ค่ะ เรื่องเพื่อนที่ป่วยคงไม่ต้องกังวลนะคะ คุณแม่หมีได้ทำหน้าที่เพื่อนดีที่สุดแล้ว คงเป็นเรื่องที่เขาเองจะรับรู้และคนในครอบครัวที่จะช่วยกันให้ผ่านพ้นไปได้ เช่นเดียวกับครอบครัวแม่หมีที่ช่วยกันผ่านระยะวิกฤติมาได้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 27 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลุงชาติ วันที่ : 18/04/2015 เวลา : 14.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loongchat
http://www.facebook.com/lungchati

มาให้กำลังใจคุณแม่หมีด้วยนะครับ


ความคิดเห็นที่ 26 ni_gul , เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 18/04/2015 เวลา : 10.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ขอบคุณทุกคนมากค่ะที่ส่งกำลังใจมาให้แม่หมี และแม่หมีก็ขอเผื่อแผ่กำลังใจส่งไปให้เพื่อนคนนั้นของแม่หมี รวมทั้งผู้ป่วยทุกคน ให้มีกำลังใจต่อสู้ต่อไปแม้จะจิตตกบ้างไรบ้าง มาอ่านคอมเม้นท์ของบรรดาชาวโอเคฯก็จะมีพลังต่อสู้ต่อไป

คนเราบางครั้งเข้มแข็ง บางครั้งอ่อนแอ ชีวิตนี้ก็หัวเราะมาเยอะแล้ว สนุกสนานมาเยอะแล้ว ตอนนี้จะร้องไห้บ้างไรบ้างก็ได้ใช่มัียคะ ชีวิตที่ครบรสจริงๆ

ในทางศาสนาของแม่หมี นี่คือบททดสอบที่พระเจ้ากำลังทดสอบเรา และแม่หมีก็ทำหลายบททดสอบมาแล้ว หมีน้อยก็เป็นบททดสอบหนึ่งในบททดสอบทั้งหลาย

ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ขอบคุณสำหรับทุกโหวด ขอบคุณสำหรับจำนวนผู้ที่เข้ามาเยี่ยมชม แม่หมีเชื่อว่าหลายคนส่งกำลังใจและขอพรให้แม่หมี ขอบคุณที่รักและห่วงใยเสมอมา

ขอบคุณคุณหมอวัลลภที่ให้ข้อมูลดีๆเรื่องยาและเรื่องต่างๆที่คุณหมอเขียน เวลาแม่หมีกินยาต้านฯนั่นแม่หมีจะไม่เกลียดมันอีกแล้วค่ะ แต่จะเต็มใจและดีใจที่ได้กินยานั่น

ขอบคุณแม่นันมากๆ ที่จะส่งของกินมาให้ ต้องขอโทษที่ไม่อาจรับน้ำใจนั้นได้ ตอนนี้น้ำหนักมากเกินและหมอที่ดูแลเบาหวานและความดันกำลังอยากจะเพิ่มยาให้อีก รวมทั้งยาไขมันที่ทำให้ปวดกล้ามเนื้อ (ครบเซ็ทปวดทั้งกระดูกและกล้ามเนื้อไปพร้อมกันเลย )
ขอบคุณในน้ำใจนะคะ แต่ขอบอกแม่นันทำได้น่าทานมากๆ

ขอบคุณทุกๆคนจากหัวใจ

ความคิดเห็นที่ 25 แม่หมี , ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ลิงเขียว วันที่ : 18/04/2015 เวลา : 05.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey


สวัสดีค่ะ คุณแม่หมี /ยิ้ม


นุช...แวะมาเอากำลังใจช่อโตมาให้คุณแม่หมีค่ะ
สู้ๆนะคะ

คุณป้าของนุช...ก็ป่วยอย่างเช่นคุณแม่หมีค่ะ
อยู่มาได้จนตอนนี้ก็ใกล้จะ 70 แล้วค่ะ
เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นเช่นเดียวกัน
แต่..........ลูกๆหลานๆของคุณป้าไม่เคยทอดทิ้งเลยค่ะ
และหลานชายสุดที่รักของป้า ซึ่งบวชมาตั้งแต่อายุ 14 ปี
ก็มาเยี่ยมคุณย่าบ่อยๆค่ะ
คุณป้า....เลยได้กำลังใจก้อนโตหล่อเลี้ยงหัวใจทุกวัน
ตอนนี้คุณป้าก็นอนอยู่โรงพยาบาลค่ะ สงกรานต์ที่ผ่านมาคุณลุงได้อัพเฟซ....คุณป้าหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส อ้วนเชียวค่ะ
นุช.....เห็นแล้วก็พลอยยิ้มตามค่ะ


คุณแม่หมี.....ก็มีกำลังใจก้อนโตจากครอบครัว
ทั้งพ่อหมีและพี่หมีใหญ่..หมีน้อย
และเพื่อนๆในบางโอเคอีก

ทุกคนรักและจะคอยให้กำลังใจกับคุณแม่หมีนะคะ


ถ้าอยู่ใกล้ สิ่งที่แม่หมีต้องการ
จะทำให้อย่างไม่ต้องร้องขอเลยค่ะ
แม่หมี........อยากถูกกอดนี่นา
ลอลิง....จะกอดรักแน่นๆๆๆๆๆๆๆๆให้หายใจไม่ออกเลยเชียว

........การกอดเป็นการแสดงออกที่ไม่น่าจะรีรอเลยเนาะ
คนไทยมักจะเขินอายที่จะกอดคนที่เรารักและห่วงใย

ทุกคนน่าจะกอดกันได้ทุกเมื่อ ทุกเวลา
มันเป็นการถ่ายทอดความรัก...ความอบอุ่น..
จากคนๆหนึ่งไปสู่อีกคน
กอดแล้ว.......รู้สึกดีจริงๆ


กอดๆนะคะ

ฝันดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 24 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
naiberm วันที่ : 18/04/2015 เวลา : 02.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naiberm
 Let bygones , be bygones

แวะมาเยี่ยมครับ กำลังใจแม่หมีมีมาก ก็อยากจะช่วยอีกแรงนะครับ
ยังเขียนกระทู้ได้ยาว ๆ ก็เยี่ยมแล้ว ให้ทุกนาทีในชีวิตมีแต่ความสุข
และรอยยิ้มนะครับ

ความคิดเห็นที่ 23 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
naiberm วันที่ : 18/04/2015 เวลา : 02.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naiberm
 Let bygones , be bygones

แวะมาเยี่ยมครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ เกิดมาแล้วนี่ครับ เนอะ

ความคิดเห็นที่ 22 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เมื่อคิดถึงกัน วันที่ : 18/04/2015 เวลา : 01.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vrfam

วันก่อนอ่านเรื่องที่แม่หมีเขียนแล้วแม่นัน่ยังนั่งหัวเราะอยู่เลย มาวันนี้แม่นันอ่านแล้วก็รู้สึกเศร้าและเครียดแทนน้ะ แต่แม่นันอยากจะบอกแม่หมีอย่างหนึ่งว่า..ในความทุกข์ของคนเรา..โดยเฉพาะคนเป็นแม่..ต่อให้ทุกข์แค่ไหน.เจ็บแค่ไหน (ตรงนี้แม่นันอาจจะยังไม่รู้ว่าเจ็บขนาดไหน) แต่แม่นันเชื่ออย่างหนึ่งว่าแค่เห็นลูกๆเติบโตอย่างสวยงาม (โดยเฉพาะหมีน้อย) แค่ดูแลรับผิดชอบตัวเองได้ เป็นคนดีของสังคม แค่นี้คนเป็นแม่อย่างเราก็สุขบนความทุกข์ที่อยู่ภายในได้... แม่นันขอเป็นกำลังใจให้แม่หมีนะคะ

แม่นันอ่านไปก็อดคิดไปไม่ได้ว่า..ถ้าถึงคราวแม่นันบ้าง..หนุ่มๆทั้งสามจะเ็ป็นยังไงน้อ คุณเซอ พี่ภูมิยิ่งอารมณ์อ่อนไหวกันขนาดนี้ มิร้องไห้กันทุกวันเหรอ..ไม่เอาดีกว่า..แม่หมีทำใจให้สบายๆนะคะ..พักผ่อนให้เยอะ อยากทำอะไรก็ทำ อยากกินอะไรก็กิน คิดให้น้อย เครียดให้น้อย นะคะนะคะ ว่าแต่อยากกินขนมผักกาดแม่นันมั้ยคะ จะทำไปให้ทานถึงที่เลย จริงๆน้ะคะ ขอที่อยู่หลังไมค์ได้มั้ยคะ

ความคิดเห็นที่ 21 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
wansuk วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 23.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

ถ้าเป็นวันศุกร์ จะแกร่ง จะสู้ได้อย่างแม่หมีมั้ยหนอ

เชื่อว่าแม่หมีจะผ่านไปได้ด้วยพลังรักจากสามหนุ่มค่ะ

ความคิดเห็นที่ 20 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนบ้านใหม่ วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 22.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krunoppol
ครูบ้านทุ่งชายทะเล

ส่งกำลังใจมาช่วยครับ..

ความคิดเห็นที่ 19 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เฟื่อง วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 21.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/creativeworld

ส่งได้แต่เพียงกำลังใจค่ะ แม่หมี
เพราะครอบครัวของแม่หมีเขาผลิตความรัก ความอบอุ่นให้แม่หมี ออกดอกออกผลงดงามจนมาถึงวันนี้
คนเราเกิดมา มีหน้าที่ทุกคน
ขึ้นอยู่กับว่า เราจะรับผิดชอบกันแต่ไหน
ทุกครอบครัวที่สมบูรณ์ อยู่ได้เพราะหน้าที่ ความรับผิดชอบ และความรักเท่านั้น

ความคิดเห็นที่ 18 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 20.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

ยอมรับว่ากลัวแต่ก็กล้าที่จะลุยนะคะ....นี่ล่ะ แม่หมีตัวจริงเสียงจริง

ความคิดเห็นที่ 17 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 17.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

อ่านแล้วอึ้งค่ะ
แม่หมีคงสบายใจขึ้นเยอะเมื่อเห็นลูกหมีทำอะไรได้มากกว่าที่คิด

ความคิดเห็นที่ 16 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ToyjoyKandygirl วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 16.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/callmetoyjoy

สวัสดีค่ะ แม่หมี ขอเป็น กำลังใจ ให้แม่หมีอีกคนนะคะ โลกนี้ยังมีมุมสวยงามน่าอยู่ ขอให้แม่หมียิ้มสู้ เข้มแข็งกับเรื่องราว และ โรคภัยที่เกิดขึ้นค่ะ

ความคิดเห็นที่ 15 ลิงเขียว , ToyjoyKandygirl และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
beverysmart115 วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 13.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beverysmart115

สวัสดีค่ะคุณแม่หมี... ขอเป็นกำลังใจให้สู้ๆนะคะ

ดิฉันก็ได้ก็ได้ทำการผ่าตัดมะเร็งมดลูกไปหลายปีก่อนหน้านี้ แรกๆหลังจากออกจากรพ.ก็ทำตัวไม่ถูกค่ะ ระวังไปซะทุกเรื่องโดยเฉพาะจะกินอะไรก็กังวลไปหมด จนกลายเป็นความเครียด หลังจากผ่านไปสักสี่ห้าเดือนก็เริ่มคิดได้ว่าการที่เราเป็นโรคที่น่ากลัวที่สุดก็แย่มากพออยู่แล้ว เราอย่าเพิ่มความแย่ให้ตัวเราอีกเลย ก็เลยทำใจให้สบายเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันอย่างมีความสุขที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทำในสิ่งที่อยากทำ ไปในที่ที่อยากไป และกินในสิ่งที่อยากกิน ถึงแม้สิ่งนั้นใครๆจะบอกว่าไม่ดี แต่ถ้าอยากจะกินเราก็กินพอแก้อยากนิดหน่อยก็พอแล้ว แรกๆไม่กล้าทานสเต็กเนื้อเลย แต่ระยะหลังๆถ้าอยากทานก็สั่งทานให้พอได้ลิ้มรสก็พอแล้ว นานๆกินมันสักนิดนึงคงไม่ทำให้ชีวิตเราแย่ไปกว่านี้อีกหรอก ไม่ฝืนใดๆทั้งสิ้น แต่เราต้องรู้ตัวเราว่าอะไรดีหรือไม่ดี จำกัดตัวเอง ห้ามไปซะทุกอย่างไม่มีความสุขเลย พอคิดได้อย่างนี้ทำให้อยู่กับมะเร็งได้อย่างมีความสุขมากกว่าแต่ก่อนมาก เพราะสุขภาพจิตดีขึ้น ทุกเช้าต้องไปออกกำลังกาย ไม่ค่อยชอบแต่ก็ต้องทำค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะแม่หมี ยอมรับความจริง และอยู่กับมันให้ได้ สู้สู้นะคะ เราจะเป็นกำลังใจให้กันและกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 ni_gul , ToyjoyKandygirl และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
wullopp วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 12.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/health2you

อ่านถึงตรงนี้

"เพราะต้องกินยาตัวนี้เรื่อยไปจนครบ 5 ปี"
เข้าใจว่า เป็นยาต้านฮอร์โมนเพศหญิง
หรือ ทำให้ ฮอร์โมนเอสโทรเจน อ่อนลง

คนไข้ที่มีสิทธิ์กินยาตัวนี้
= มีตัวรับฮอร์โมนที่เนื้องอก
= พยากรณ์โรค ดีกว่า คนที่ไม่มีสิทธิ์กิน
(ไม่มีตัวรับฮอร์โมน)

คุณป้า(ภรรยา คุณลุง) เป็น 2 มะเร็ง
คือ มะเร็งเต้านม + ลำไส้ใหญ่
อยู่ได้ 80+ สบายๆ เฉยเลย

เชียร์ครับ...
ขอให้ ผลการรักษา ออกมาดีที่สุด
เท่าที่จะเป็นไปได้

ขอให้ เหตุการณ์นี้ผ่านพ้นไป
โดย ทุกคนทุกฝ่ายเดือดร้อน น้อยที่สุด...

ความคิดเห็นที่ 13 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
suhaimee วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 12.27 น.

พระองค์ทรงตรัสว่า “และแน่นอน เราจะทดสอบสูเจ้าโดยการให้สูเจ้าอยู่ในความกลัวและความหิว และโดยการให้สูญเสียทรัพย์สิน ชีวิตและพืชผล และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ที่อดทน คือบรรดาผู้ที่เมื่อมีเคราะห์ร้ายมาประสบแก่พวกเขา พวกเขาก็กล่าวว่า แท้จริงพวกเรา เป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และแท้จริงพวกเราจะกลับไปยังพระองค์”
(ซูเราะฮฺอัล บะกาเราะฮฺ 2.155-156)

อัลเลาะห์คุ้มครองครับ

ความคิดเห็นที่ 12 ToyjoyKandygirl , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
INDYLOVE วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 10.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

สวัสดีค่ะ แม่หมีที่น่ารัก...

เป็นกำลังใจให้พี่อ้อม แม่หมีคนเก่งเสมอนะคะ
การอยู่กับความจริง และการยอมรับความจริง
บางครั้งอาจจะทำให้เราต้องเจ็บปวด...

แต่ถ้าเราข้ามผ่านมันไปได้ ก็จะทำให้เราเข้มแข็งขึ้น
และพร้อมที่จะเผชิญและต่อสู้กับทุกสิ่งที่ขวางหน้าค่ะ สู้ๆ นะคะ แม่หมี

ความคิดเห็นที่ 11 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นายยั้งคิด วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 09.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

แม่หมีครับ แม่หมีคือ 'หญิงเหล็ก' คนหนึ่ง เพราะต่อสู้กับศัตรูตัวร้ายมานาน แต่ถึงอย่างไร สักวันต้องหาย นะครับแม่หมี

ความคิดเห็นที่ 10 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 08.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

อย่างไรก็ต้องสู้ค่ะ คุณแม่หมีคะ ยังมีสามหมีที่ต้องการมีคุณแม่หมีอยู่เคียงข้างเพื่อดูแลกันและกันตลอดไปนะคะ แค่นี้อุ๋มก็เชื่อว่าเป็นเหตุผลที่คุณแม่หมีจะสู้และจะชนะด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 ToyjoyKandygirl , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
นายสิบหมื่น วันที่ : 17/04/2015 เวลา : 08.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

นานๆผมจะเข้ามาอ่านเรื่องราวในบางโอเคสักที
ยอมรับกับสภาพที่งานรุมเร้าไม่ค่อยมีใจอยากอ่านเหมือนเมื่อก่อนๆนั้น
ตกใจที่ได้รับรู้เรื่องราวของแม่หมีครับ
แต่ก็รู้สึกดีใจที่แม่หมียอมรับกับสภาพได้ และยังมีแง่คิดดีๆอีกขอบคุณครับมีหมีที่เขียนเรื่องนี้
เราจะเป็นกำลังใจให้กันเสมอครับ สู้ๆ

ความคิดเห็นที่ 8 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 16/04/2015 เวลา : 23.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

คุณพี่แม่หมีเป็นคนที่โชคดีที่มีชายหนุ่มถึงสามคนคอยให้กำลังใจ ซึ่งเป็นยาชั้นดีที่ทำให้มีสุขภาพจิตและกายแข็งแรงตลอดเวลา

ความคิดเห็นที่ 7 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
toondee วันที่ : 16/04/2015 เวลา : 20.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

พี่ทุนดีขอเป็นกำลังใจให้นะคะ หมีน้อยเก่งมากเลย มีความรับผิดชอบ ทั้งห่วงใยแม่หมี อันนี้ถือเป็นยาวิเศษขนานสำคัญทีเดียว ส่วนพ่อหมี หมีใหญ่มีความห่วง อาทรสูงอยู่แล้ว ความรักทำให้เราข้ามผ่านทุกข์ไปได้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 เฟื่อง , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
hayyana วันที่ : 16/04/2015 เวลา : 18.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hayyana
You are what you is  !   

ความเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องจริงแท้ ยิ่งต่อต้านยิ่งทุกข์
ทุกอย่างที่ผ่านมาในชีวิตมันมีหน้าที่ของมันทั้งสิ้น ขึ้นกับว่าจะตีความหมายมันออกหรือเปล่า
ขอเป็นกำลังใจให้ครับ

ความคิดเห็นที่ 5 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ฝายชะลอน้ำ วันที่ : 16/04/2015 เวลา : 17.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/slowlylife

สิ่งสำคัญที่จะทำให้คนเรายืนหยัดอยู่ได้ หลายครั้งที่ล้ม หลายคราที่พลาดหวัง ร้องไห้ฟูมฟาย ใครบางคนอาจจะมองว่าเราอ่อนแอ มันก็มุมที่เขามอง แต่คนที่รู้ดีคือตัวเราเอง...แม่หมีก็ยังเป็นส่วนหนึ่งที่คอยให้กำลังใจ ใครๆหลายคนใน OKnation แห่งนี้ แม้กระทั่งผมเองก็ยังแวะเวียนเข้ามาทักทายบ่อย ๆสิ่งที่ผมพอจะทำได้ คือเป็นกำลังใจให้นะครับ ส่วนที่เหลือผมเชื่อว่าแม่หมีคงก้าวข้ามไปได้ ด้วยหัวใจเข้มแข็งสู้ๆครับ

ความคิดเห็นที่ 4 ni_gul , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
จิตราภรณ์ วันที่ : 16/04/2015 เวลา : 16.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

อ่านแล้วมันหนึบในหัวใจ

สู้ สู้ นะคะ
มีพี่ที่ทำงานค่ะรักษาแบบนี้เหมือนกันจนผอมมาก ๆ
เวลาเจอกันเราจะจับมือแล้วบอกว่าป้าสู้ สู้ นะ
ป้าจะยิ้มแล้วบอกว่า ป้าไม่กลัวมัน
ป้าจะสู้กับมันให้ได้
ตอนนี้ป้าดีขึ้นมาก....
ป้าบอกว่า....ป้าสู้มัน.....ป้าไม่กลัวมัน

เอากำลังใจมาส่งนะคะ
อดทน.....สู้กับมันนะคะ
เอาให้มันกระเด็นออกไปให้ได้

อดทนค่ะอดทน



ความคิดเห็นที่ 3 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Gaby วันที่ : 16/04/2015 เวลา : 16.59 น.

ถ้าเป็นกับตัวเองคงเรียบเรียงไม่ได้อย่างคุณแน่เลย(สติกระเจิง) ยังไงก็ขอเป๊นกำลังใจนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รินรู้ดี วันที่ : 16/04/2015 เวลา : 15.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinrudee



ขอบคุณคะคุณแม่หมี ที่ให้ข้อคิดดีๆ

เมื่อวานนี้ มีคนที่เรารักมาก พูดให้ฟัง ถึง เรื่องมะ...นั้น

เขาบอกว่า ที่รัก...ทุกคนมีเซลส์นี้อยู่ในร่างกายทุกคน

ซึ่งรอวันที่เรามีสุขภาพพลาดพลั้ง เซลส์พวกนี้จะมีพลัง

ขึ้นมาทันที อย่าคิดว่าตัวเองไม่มีโอกาสเป็นนะ

ดังนั้น จึงตั้งใจว่า หากวันใด ตัวเองพลาดเมื่อไหร่

ก็จะขอ สู้ กับ เขา สักยก และขอเข้มแข็ง ให้ได้ครึ่งหนึ่ง

ของคุณแม่หมี ก็ยังดี

คุณแม่หมี เค้า สู้โว้ยยยย ใช่มั้ย

หมีน้อยรูปหล่อของน้าริน

ความคิดเห็นที่ 1 ni_gul , ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 16/04/2015 เวลา : 15.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เขียนเรื่องนี้ไม่เหมาะสมกับบรรยากาศที่ทุกคนเพิ่งจะสนุกสนานจากการเที่ยวเทศกาลสงกรานต์ แต่มันเป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นมายามได้เวลาใกล้พบหมอ และนึกเอาเองว่า บางครั้งคนที่เคยได้สัมผัสกับความรู้สึกของคนที่เป้นโรคร้าย เขาได้สัมผัสกับความรู้สึกจริงๆของเขาในส่วนลึกที่สุดของหัวใจเขาหรือเปล่า เขาอาจรับได้หรือแสร้งทำว่า ตนเองนั้นเก่ง แกร่ง ไม่ต้องห่วงชั้น ถ้าทำเช่นนั้นขอร้องล่ะ อย่าทำเลย ปล่อยความรุ้สึกให้เป้นไปตามธรรมชาติ
มีใครบ้างที่ไม่หวั่นใจ มีใครบ้างที่ไม่ตระหนก ยิ่งเป็นโรคนี้ด้วยแล้วมันมาแบบไม่ให้ตั้งตัว การรักษาเป็นเรื่องทรมาน แต่อยากจะบอกว่า เราเข้าใจและเป้นห่วงเธอมากที่สุด เราเองก็ทรมานที่จะพูดเรื่องนี้เหมือนกัน แต่เราทรมานยิ่งกว่า ถ้าไม่พูดความจริงออกมา เป็นกำลังใจให้นะ ขอโทษนะถ้าเราคิดไปเองแต่เราเชื่อว่าเธอคงเข้าใจความรู้สึกของเรา เรา...คนที่เคยสัมผัสกับการรักษาแบบนี้มาก่อน เป้นกำลังใจให้เสมอนะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

กลิ่นจัน

เพลงกลิ่นจัน ของมหาวิทยาลัยศิลปากร

View All
<< เมษายน 2015 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    



[ Add to my favorite ] [ X ]