• แม่หมี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mamaomme@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 467
  • จำนวนผู้ชม : 702101
  • ส่ง msg :
  • โหวต 991 คน
mamaomme
Blog ของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลูกเป็นเด็กพิเศษ เขียนเรื่องราวที่พานพบด้วยหัวใจ ความรู้สึก จริงใจ อาจมีสาระหรือไร้สาระ เฮฮา หรือแสนเศร้า แต่นั่นก็คือตัวเธอ...ที่จริงใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme
วันอังคาร ที่ 8 กันยายน 2558
Posted by แม่หมี , ผู้อ่าน : 2645 , 09:13:05 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 28 คน สำรวจฟ้า , หวานหวาน และอีก 26 คนโหวตเรื่องนี้

วันอาทิตย์, 23 พฤศจิกายน 2557

 

        ตอนนียังเป็นการเที่ยวที่คาวากุจิโกะ ภาค 2  ผมให้ชื่อตอนนี้ว่า  ความสุขที่Kawaguchiko Music Forest แล้วกันครับ

      ผมตื่นแต่เช้าแล้วพบว่า  คุณยายวัย 63 ปีคนนั้นเก็บของเสร็จแล้ว  ท่านบอกว่าเดี๋ยวจะรีบกลับไปโตเกียวเพื่อต่อเครื่องบินไปฮอกไกโด(เอาจริงดิ! คันโตยังหนาวซะขนาดนี้   ฮอกไกโดจะขนาดใหน)  ส่วนผมก็ได้แต่อวยพรให้ท่านเดินทางปลอดภัยก่อนที่จะไปอาบน้ำ   ที่พักแห่งนี้แม้ไม่มีวิวฟูจิจากห้องนอน   แต่เมื่อเข้าไปในห้องน้ำก็พบว่าอ่างแช่น้ำของที่นี่มองเห็นฟูจิได้...ดีจัง (เมื่อคืนผมก็อาบน้ำนะครับแต่มองออกไปไม่เห็นอะไรเลยนอกจากเงาดำๆกับความมืด)  ผมแช่น้ำโดยมีฟูจิซังเป็นฉากหลังอย่างเพลิดเพลิน  ผมเช็คเอาท์ที่โรงแรมแต่ขอฝากกระเป๋าไว้ก่อนเนื่องจากจะไปเที่ยวรอบทะเลสาบคาวากุจิ    ก่อนออกไปก็เจอหนุ่มสาวชาวไทยกำลังคุยกันว่าเราจะกลับโตเกียวยังไง   ผมได้ยินก็เลยบอกไปว่ามีรถไฟกับรถบัสให้เลือก   เป็นอีกครั้งที่ชาวไทยตกใจว่าผมเป็นคนไทย   ถถถถ  นี่หน้าของผมไม่เป็นไทยเลยหรือนี่!

     ผมซื้อตั๋วรถ "เรโทรบัส" แบบ 1 วันไม่จำกัดรอบ    รับประทานอาหารเช้าแล้วจึงรีบมารอรถบัสรอบแรกของวัน    เป้าหมายแรกของผมในวันนี้คือ Kawaguchiko Nature Living Center  ที่ตั้งของสวนโออิชิ ซึ่งเป็นจุดชมวิวที่ได้รับความนิยมมาก


     ที่สวนแห่งนี้จะมีการตกแต่งด้วยดอกไม้ประจำฤดูกาล    ซึ่งช่วยทำให้การชมฟูจิซังนั้นสวยงามยิ่งขึ้น   น่าเสียดายที่...ตอนผมไปนั้นอากาศหนาวเร็วผิดปกติ   ทำให้ดอกไม้ฤดูใบไม้ร่วงนั้นถูกนำออกไปแล้ว
                                                                          

                                                     อีกภาพจากสวนโออิชิ

     หลังจากถ่ายรูปไปได้สักพัก    ผมก็นึกขึ้นได้ว่าเราน่าจะมีรูปของตัวเองคู่กับฟูจิซังบ้าง    จึงพยายามขอให้คนอื่นช่วยถ่ายรูปให้   พอดีคุณลุงคนหนึ่งกำลังยืนแชะภาพอยู่   ลุงคนนี้สวมสายรัดข้อมือลายธงชาติไทย    คนไทยคงไม่ทิ้งกันแน่ๆ(แต่ผมมักจะทิ้งคนไทยเวลาเห็นพวกเขาทำตัวไม่เหมาะสม   ผมนี่แย่จริงๆเลย) ผมจึงเข้าไปขอให้คุณลุงท่านนี้ช่วยถ่ายภาพให้   คุณลุงท่านก็ถ่ายรูปผมคู่กับฟูจิซังให้   แต่อาจด้วยความที่สภาพตอนนั้นของผมดูแย่มาก หรือคุณลุงแกไม่ถนัดกับการใช้กล้องของผมก็ไม่ทราบ    ภาพจึงออกมาไม่ดีนัก   แต่ก็โอเคแค่มีผมกับฟูจิซังในรูปก็พอใจมากแล้วล่ะครับ    ขอบคุณมากครับคุณลุง

      ผมใช้เวลาที่สวนโออิชิประมาณ 10 นาทีเพราะต้องการขึ้นรถบัสรอบที่ 2 เลย    เนื่องจากการขนส่งสาธารณะที่ญี่ปุ่นนั้นค่อนข้างตรงเวลาพอสมควร   รถบัสจึงมาถึงตามเวลาในตารางเป๊ะๆ   เป้าหมายต่อไปของผมคือ อุโมงค์เมเปิล
                                                                                         
                                                 ทางเข้าอุโมงค์เมเปิล
                                                                                                   
       อุโมงค์เมเปิล    เป็นสถานที่ที่มีการจัดเรียงต้นเมเปิลบนสองข้างทางเดินที่เป็นรูปตัว U   เพื่อให้เกิดเป็นอุโมงค์ใบเมเปิล (ภาษาญี่ปุ่นเรียก โมมิจิ) สีแดงสวยงามมาก    แม้ว่าปีนี้ความหนาวจะมาเยือนเร็วผิดปกติจนใบไม้เริ่มร่วงไปแล้ว    แต่ที่อุโมงค์เมเปิลแห่งนี้ยังคงรักษาความสวยงามของใบไม้เปลี่ยนสีให้นักท่องเที่ยวได้ชื่นชมกัน



                      ไม่ได้เด็ดมานะครับ     ผมเก็บจากที่พื้น   บอกไว้ก่อน   ถถถ  ผมไม่มีวันทำตัวเกรียนให้อับอายขายหน้าคนไทยแน่ๆ
 
       ที่หน้าทางเข้าของอุโมงค์เมเปิล มีร้านค้าต่างๆมาเปิดบูทขายอาหารสดๆอยู่ ผมจึงหาอะไรมารองท้องเสียหน่อย

                                                                                          

                                หอยเชลล์ย่าง  ราคา 300 เยน  ประมาณ 90 บาท  อร่อยดีครับ
          
         หลังจากกินอาหารรองท้องเสร็จ   ผมกลับมารอรถบัสเพื่อเตรียมไปยังสถานที่ถัดไป    ทว่าบนถนนนั้นการจราจรเริ่มหนาแน่น    บางทีคงเพราะเป็นวันอาทิตย์   รถบัสของผมไม่มาตามตารางเวลาเสียแล้ว    ขณะรอผมจึงถือโอกาสเดินเลียบทะเลสาบคาวากุจิ
                                                                           

                                       หนึ่งในรูปที่ได้จากการเดินเลียบทะเลสาบ

       ผมเดินมาจนถึงป้ายรอรถถัดมา    ยังไม่มีวี่แววว่ารถบัสที่ผมต้องการนั่งจะมา    แต่เนื่องจากเป้าหมายถัดไปอยู่ห่างไปอีกหลายป้าย    ผมจึงตัดสินใจหยุดรอเพราะถ้าระหว่างเดินไปอีกเกิดมีรถบัสมาก็อดขึ้นกันพอดี    ที่ป้ายนี้ผมมีเพื่อนร่วมชะตากรรมเป็นชายหญิงสามคน    สวมเสื้อสูทอย่างเนี้ยบ   ยืนพูดคุยไปพลางดูนาฬิกาไปพลาง   ผมได้ยินหนึ่งในนั้นพูดว่า  “เราสายมาสิบนาทีแล้วนะ”  (สำหรับคนญี่ปุ่นคงเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย)  ก่อนที่จะเริ่มมองหาแท็กซี่   แต่ในที่สุดหลังจากอดทนรออีกเกือบยี่สิบนาที   ทั้งผมและพวกเขาก็ได้ขึ้นรถบัสเสียที    หลังจากนั่งรถบัสมาอีก 2 – 3 ป้าย   ก็มาถึงที่หมายต่อไป Kawaguchiko Music Forest

        ที่Kawaguchiko Music Forest แห่งนี้   เป็นสวนมีรั้วล้อมรอบที่ได้รับการตกแต่งสไตล์ตะวันตก    มีอาคารจัดแสดงโชว์อยู่ภายใน   ด้านนอกอาคารจัดเป็นสวนดอกไม้ตามฤดูกาล   มีเครื่องเล่นที่สามารถส่งเสียงดนตรีได้วางอยู่ตามจุดต่างๆ   เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจที่เหมาะสำหรับครอบครัวที่มีเด็กเล็กๆเป็นอย่างยิ่ง  ค่าเข้าชมสถานที่นี้ผมว่าราคาไม่แพงมากคิดเป็นเงินไทยราคาประมาณ 300 กว่าบาท     พอเข้าไปชมแล้วผมว่าคุ้มค่ามากจริงๆ
                                                                    

                                                                        

        

                                   บรรยากาศภายในป่าแห่งดนตรีKawaguchiko Music Forest

       ผมเข้าไปดูในร้านของที่ระลึกก่อน   ในนั้นเต็มไปด้วยกล่องดนตรีน่ารักๆมากมาย   แต่ผมกลัวว่าถ้าซื้อแล้วมันจะพังเสียก่อนที่จะถึงเมืองไทย   เพราะผมต้องเดินทางอีกหลายวัน    ผมจึงเลือกที่จะให้มันวางอยู่ในร้านต่อไป    รอคอยคนที่จะมารับมันไปอยู่ในบ้านสวยๆ ดีกว่าจะมาพังเละคาเป้ใบยักษ์ของผม   ผมซื้อช็อคโกแลตกับลูกอมรสชามาจำนวนหนึ่ง   หลังจากออกมาก็เห็นว่ามีคนกำลังมุงดูอะไรกันอยู่ตรงลานกว้างเป็นจำนวนมาก   ไม่ใช่ไทยมุงอย่างเดียวญี่ปุ่นก็มุงเหมือนกัน ถถถถ    ผมจึงเข้าไปดูว่าเค้ามุงอะไรกัน    แล้วก็ได้พบกับผู้หญิงคนนี้


                                                                                                 
        เธอมีชื่อว่า "มิมะ"   ตัวตลกแห่งโรงละคร   เธอกำลังเล่นมายากลพร้อมกับแสดงท่าทางต่างๆไปด้วย  ซึ่งออกไปในแนวตลกขบขัน หรือบางทีก็แกล้งทำอะไรพลาดๆเพื่อเรียกเสียงหัวเราะจากคนดู    และมันก็ได้ผล....เพราะผู้คนที่ผ่านไปมาบริเวณนั้นต่างก็หยุดดูเธอกันทั้งสิ้น

                                                                                                   
                                                     แน่ะ!  มีเล่นกับผู้ชมด้วย

          หลังจากโชว์ของตัวตลกแห่งโรงละครจบลง    ผมเดินเข้าไปในอาคารหลังหนึ่ง   ภายในมีการจัดแสดงกล่องดนตรีขนาดใหญ่ที่สวยงามเป็นจำนวนมาก   พอเดินดูซักพักก็มีพนักงานเข้ามาบอกกับผมว่า   ที่ชั้นสองกำลังจะมีการแสดงในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า   ผมจึงเดินขึ้นชั้นสองตามคำเชิญชวน   จนพบกับเวทีที่เต็มไปด้วยกล่องดนตรีแบบโบราณขนาดใหญ่มากมาย

                                                                                                            


         สักพักแสงสว่างก็ค่อยๆมืดลง   ชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นกลายเวทีพร้อมแสงสปอร์ตไลท์    จากนั้นสปอร์ตไลท์ตัวอื่นๆเริ่มเผยให้เห็นกล่องดนตรีทีละชิ้น   ก่อนที่ทั้งหมดจะเริ่มขับขานเสียงเพลงออกมาราวกับกำลังมีวงออเคสตร้าอยู่บนเวที     จากนั้นชายบนเวทีเริ่มเล่ารายละเอียดของกล่องดนตรีแต่ละอันสลับด้วยการแสดงอีก 2 – 3 ครั้ง (ผมขอไม่เล่าละเอียดมากนักเผื่อใครอยากไปดูด้วยตัวเอง)
                                                                                                                       
                                                         เท่จริงๆนายคนนี้...
                                                                                                                     
       หลังจากออกมาข้างนอก   ผมเห็นเจ๊ "มิมะ"  เธอออกมาแสดงอีกแล้ว    คราวนี้มาพร้อมกับแอคคอร์เดียน   เธอเริ่มร้องเพลงด้วยเสียงราวกับละครโอเปร่าของเธอ (เมื่อกี้เล่นกลคราวนี้ร้องเพลง    เจ๊เธอเก่งไม่เบาทีเดียว  สุดยอด) และก็เป็นอีกครั้งที่ผู้คนจำนวนมากต้องหยุดเพื่อชมการแสดงโชว์จาก เจ๊ "มิมะ"ตัวตลกแห่งโรงละครผู้นี้

                                                                                                               
        เธอร้องเล่นไปซักพักก็เริ่มเดินไปรอบๆ    เธอยังคงไม่ทิ้งคอนเซ็ปต์เดิมคือ เน้นเสียงหัวเราะ    เธอเริ่มเดินเข้าหาผู้ชมโดยเฉพาะเด็กๆ หรือถ้าใครถ่ายรูปเธอก็จะเซอร์วิสให้เป็นพิเศษ    เมื่อการแสดงจบลง บริเวณลานกว้างนั้นก็เต็มไปด้วยเสียงปรบมืออย่างสนุกสนานจากเหล่าผู้ชมของเธอ
                                                                                                                
                                                  จังหวะ “เซอร์วิส” ของเธอ
 
        หลังจบการแสดงของเจ๊มิมะ     ผมก็เดินกินลมชมวิวไปรอบๆสวนอยู่ครู่ใหญ่ๆ    มองดูเด็กๆวิ่งเล่นไปมา  จูงพ่อแม่ไปเล่นเครื่องดนตรีต่างๆที่วางอยู่ทั่วสวน   สักพักก็สังเกตเห็นอาคารอีกแห่งที่ยังไม่ได้เดินเข้าไปนั้นกำลังจะมีการแสดงในอีกไม่ถึงสิบนาทีข้างหน้า    ผมจึงรีบเข้าไปเพื่อรอชมการแสดงข้างใน
                                                                                                           

       ภายในอาคารเป็นห้องโถงใหญ่ที่รายล้อมไปด้วยหุ่นตัวเล็กๆที่ถือเครื่องดนตรีอยู่ในมือ    ผู้ชมจำนวนมากเริ่มทยอยเข้ามาแล้ว   สักพักพิธีกรก็ปรากฏตัวขึ้นเเล้วกล่าวเริ่มการแสดง จากนั้นเหล่าตุ๊กตาที่อยู่รอบๆโถงต่างก็เคลื่อนไหวด้วยตัวเอง    พวกมันเล่นเครื่องดนตรีของตัวเองในมือ   เกิดเป็นเสียงประสานดังกึกก้องไปทั่วห้อง

                                                                                                    

                                                                                                                    
          หลังจากที่การแสดงของเหล่าตุ๊กตาจบลง    ผู้หญิงสองคนก็ปรากฏตัวขึ้น   คนหนึ่งร้องเพลงอีกคนเล่นเปียโน   สักพักก็มีเสียงนักร้องโอเปร่าดังขึ้นจากบันไดที่อยู่หลังผู้ชม   เมื่อหันไปด้านหลังก็พบกับหญิงร่างท้วมคนหนึ่งเดินลงจากบันได    ในมือเธอมีกรับสเปน(Castanets)อยู่    เธอเดินมาทางเวทีก่อนที่จะเล่นมันไปพร้อมๆกัน   จากนั้นจึงเริ่มอธิบายความเป็นมาของกรับสเปน    ก่อนที่ทั้งสามจะร่วมกันทำการแสดงปิดท้าย                                                                                                           

                                                                

                               นี่เป็นภาพสุดท้ายที่ผมกำลังเดินออกจาก Kawaguchiko Music Forest

       หลังจากการแสดงจบลง    ผมออกมาด้านนอกแล้วพบว่าท้องฟ้าเริ่มไม่สว่างเสียแล้ว    เมื่อดูนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลา 4 โมงกว่าแล้ว  (คาดว่าผมอยู่ในสวนนี้ไม่ต่ำกว่า 3 ชั่วโมงแน่นอน) เสียงเจ๊มิมะยังคงล่องลอยมาจากทางลานกว้างอีกครั้ง....แต่ผมไม่สามารถเดินไปดูเธออีกเป็นครั้งที่สามได้   ทั้งที่ผมประทับใจกับการแสดงของเธอมาก   ลาก่อน"มิมะ"นักตลกหญิงผู้มีความสามารถมาก     ผมต้องรีบกลับไปที่สถานีคาวากุจิโกะแล้วเพราะเมื่อ 2 วันก่อน   สาวผมบลอนด์ได้จองตั๋วรถบัสขากลับไปชินจูกุเวลา 5 โมงเย็น    ผมกลับไปยืนรอรถบัสที่ป้ายรอรถ   พอตกเย็นอากาศก็เริ่มหนาว    ผมพยายามต่อสู้ความหนาวด้วยการปิดทุกช่องที่เสื้อกันหนาวของผมมี  สวมถุงมือ  สวมหมวกไหมพรม  แล้วสวมฮู้ดทับอีกที   ขณะเดียวกันกลับมีเด็กคนหนึ่งซึ่งรอรสบัสพร้อมกับแม่   ถอดเสื้อนอกเหลือเพียงเสื้อยืดตัวจิ๋ววิ่งเล่นไปมาอย่างไม่สะทกสะท้านกับความหนาว   


        บริเวณทะเลสาบในช่วงนั้นกำลังมีการโปรโมท “สาวน้อยปีนเขา” อยู่พอดี  สาวน้อยปีนเขา หรือ Yama no Susume เป็นทั้งหนังสือการ์ตูนและเป็นทั้งอะนิเมะ  เป็นเรื่องราวของสองเพื่อนซี้ระหว่างAoi   สาวน้อยผู้ชอบเก็บตัวในบ้านและเป็นโรคกลัวความสูง กับ Hinata สาวน้อยผู้รักการปีนเขาเป็นชีวิตจิตใจ     
          
       แม้ว่ารถบัสจะมาช้ากว่าเวลาในตาราง   แต่ผมก็กลับมาทันก่อน 5 โมงจนได้    ผมรีบไปรับกระเป๋าคืนที่โรงแรมก่อนที่จะหาอาหารกินที่สถานี (หลังจากรองท้องไปที่อุโมงค์เมเปิลก็ไม่ได้กินอะไรอีกเลย) ทว่ารถบัสที่จะพากลับโตเกียวนั้นยังไม่มาเลยแม้ว่าตอนนี้จะ 5 โมงกว่าแล้ว    ผมลากกระเป๋าเป้ใบยักษ์ของผมไปยืนรอที่ป้ายแต่ก็ยังไม่มีวี่แวว   ทันใดนั้นจู่ๆก็มีลุงคนนึงสวมข้อมือลายธงชาติไทยเข้ามาทัก    เขาคือลุงคนที่ถ่ายรูปให้ที่สวนโออิชินั่นเอง

        คุณลุงมาพร้อมกับคณะที่ประกอบไปด้วยสมาชิกรุ่นป้าๆ    ลุงเขาเข้ามาถามว่าตั๋วที่เขามีอยู่นี้จะต้องไปขึ้นรถตรงไหน    ผมเห็นเป็นตั๋วสำหรับรถบัสรอบ 5 โมงปลายทางชินจูกุเหมือนกัน (แต่เป็นแบบซื้อแยก) ผมเลยเอะใจ..ลองถามกับเจ้าหน้าที่ประจำสถานีดูเผื่อว่ารถจะออกไปแล้วโดยที่ไม่รู้ตัว    ก็ได้ความมาว่าวันนี้การจราจรติดขัดมากรถบัสจึงมาช้ากว่ากำหนด    ผมเดินกลับไปบอกกับคุณลุงว่า "รถมาเลทครับ   แต่คุณลุงไม่ต้องกังวลเรากลับคันเดียวกันเพราะฉะนั้น  เดี๋ยวคุณลุงคอยตามผมมาก็แล้วกันครับ"   คุณลุงรีบหันไปบอกกับชาวคณะว่า  " เราได้ผู้นำแล้ว"  เล่นเอาผมอายเลย
 
        รถบัสมาถึงตอน 6 โมง   เลทไปชั่วโมงนึง   เจ้าหน้าที่คนที่ผมไปถามรีบกวักมือเรียกรัวๆพร้อมกับตะโกน  “รอบ 5 โมงมาแล้วคร๊าบ”   ผมรีบเรียกคณะของคุณลุงให้ขึ้นรถ   สักพักรถก็เคลื่อนตัวออกจากสถานีคาวากุจิโกะมุ่งสู่โตเกียว    รถบัสใช้เวลาเดินทางร่วม 3 ชั่วโมงกว่าจะถึงสถานีชินจูกุ   เนื่องจากสภาพท้องถนนการจราจรในวันนั้นติดขัดมาก   พอลงจากรถผมเห็นคุณลุงยืนรอผมอยู่บอกว่าอยากจะขอบคุณผมก่อน   ก่อนที่จะไม่เจอกันอีก   จากนั้นคณะของคุณลุงก็เดินข้ามถนนไป    ส่วนผมก็ต้องรีบไปที่โรงแรมที่ผมจองในคืนนี้นั่นคือ Toyoko Inn Kabuki-cho    ขณะนั้นเป็นเวลา  3 ทุ่มกว่าแล้ว   เนื่องจากมีกฎว่าต้องเช็คอินก่อน 4 ทุ่ม   ผมจึงมีเวลาประมาณ 20 นาทีกับการที่ต้องเดินทางจากสถานีชินจูกุไปยังสถานีฮิงาชิชินจูกุซึ่งห่างกัน 2 ป้าย    ผมรีบลงรถไฟใต้ดินมาโผล่ยังฮิงาชิชินจูกุ    ออกจากสถานีมาอย่างร้อนรนเพราะเหลือเวลาอีกประมาณ 10 นาทีเท่านั้น   และก็เช่นเคยเหมือนกับคืนแรกที่ชินจูกุคือผมหาโรงแรมไม่เจอ     ผมเดินไปตามทางที่คิดว่าถูกต้อง   ตามองนาฬิกาสลับแผนที่ตลอดเวลา  จนเมื่อความพยายามพึ่งตนเองของผมหมดลงเลยต้องมองหาตัวช่วยเพื่อถามทาง    ครั้งนี้ไม่มีคุณลุงซาลารี่แมนเหมือนคราวที่แล้ว   ตอนนี้ข้างๆตัวผมมีเพียงหนุ่มโฮสต์คนหนึ่งยืนเต๊ะจุ๊ยพิงเสากำลังสูบบุหรี่อยู่

         หนุ่มโฮสต์   ลักษณะจะคล้ายๆสาวนั่งดริงค์แต่ตรงกันข้ามกันคือเป็นผู้ชาย    โดยทั่วไปจะสวมสูทผูกเนคไท   หล่อบ้างไม่หล่อบ้างแต่มักจะทำผมเท่ๆ   พวกนี้โดยมากจะร้องเพลงหรือเต้นเก่งเพราะต้องคอยเอาใจลูกค้าของพวกเขาซึ่งมักจะเป็นสาวใหญ่ทั้งที่ยังโสด แม่หม้าย หรือแม้แต่แม่บ้านที่มีความเหงาอยู่ในหัวใจ    หนุ่มโฮสต์ที่เอาใจเก่งๆสามารถทำรายได้เป็นแสนๆเยนภายในไม่กี่คืน    นาทีนี้แม้แต่เส้นฟางผมก็ต้องจับไว้     ผมเดินปรี่เข้าไปถามหนุ่มโฮสต์อย่างรวดเร็ว   เขามองไปรอบๆสักพักก็ชี้มือออกไป   เห็นโรงแรมที่เหมือนกับรูปในใบจองของผมเปี๊ยบ    ทำไมผมไม่สังเกตเห็นมาก่อนเลยนะ!!!  หนุ่มโฮสต์ยิ้มให้ก่อนที่จะกลับไปยืนพิงเสาตามเดิม   ผมกล่าวขอบคุณแล้วรีบวิ่งไปที่โรงแรม   ก่อนที่จะเช็คอินอย่างรวดเร็ว ณ เวลา 3 ทุ่ม 57 นาที  ฉิวเฉียด  เฮ้อ.......

          ขอบคุณที่ติดตามอ่านเรื่องของผม   ตอนนี้ภาพเยอะมากครับ  แล้วก็เขียนนอกเรื่องเกี่ยวกับการ์ตูนเยอะเพราะว่าผมชอบอ่านการ์ตูน   เที่ยวคราวนี้เหนื่อยหน่อยนะครับ  น่าจะชื่อตอน  "รถบัสที่มาเลทและฉิวเฉียดกับการเช็คอิน"    ถถถถ    คราวหน้าตามผมไปเที่ยวต่อนะครับอย่าเพิ่งเบื่ออ่านนะครับ  
                                                                                                                                             
                                                                    บันทึกโดยพี่หมีใหญ่





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 30 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
สำรวจฟ้า วันที่ : 02/10/2015 เวลา : 20.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

ดื่มด่ำกับฟูจิซังจนคุ้ม

ความคิดเห็นที่ 29 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เจ้าหมีน้อย วันที่ : 21/09/2015 เวลา : 20.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yakogoro

สวัสดีครับ ผมหมีใหญ่ขโมยไอดีน้องมาตอบเช่นเคย ขอขอบคุณทุกๆคนที่แวะเข้ามาอ่านนะครับ

หอยเชลล์ย่างเค้าจะทาน้ำจิ้มไว้แล้วย่างเลยครับ เพราะงั้นจะได้ทั้งรสชาติเข้มข้นและกลิ่นหอมๆไปพร้อมๆกันเวลาทาน ส่วนเนื้อหอยก็อร่อยนุ่มลิ้นดีครับเพราะทั้งสดและย่างได้สุกพอเหมาะไม่มากไม่น้อยเกินไป

ส่วนเจ้มิมะ ที่ว่านางเป็น "เจ้" หรือ "เฮีย" นั้น ถ้าดูไม่ผิดผมคิดว่าน่าจะเป็นเจ้มิมะนะครับ เห็นอย่างงี้แต่เสียงร้องเธอสวยมากเลยทีเดียว

ความคิดเห็นที่ 28 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
กำหนัน วันที่ : 15/09/2015 เวลา : 18.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับพี่สาว เต็มสิบเลยแหละ

ความคิดเห็นที่ 27 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 14/09/2015 เวลา : 13.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ตามมาเที่ยวด้วยคน แม่หมี

ความคิดเห็นที่ 26 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
see-you วันที่ : 12/09/2015 เวลา : 09.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ddstory


สวัสดีค่ะ

ภาพสวนโออิชิที่มีฉากหลังเป็นฟูจิซังสวยงามมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
pooklookclub วันที่ : 11/09/2015 เวลา : 16.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pooklookclub

ตามพี่ใหญ่ไปเที่ยวด้วยคนค่ะ หอยเชลส์ย่างเสียบไม้แบบนี้ไม่เคยเห็นมาก่อน สงสัยต้องลองทำบ้าง ว่ามันจะอร่อยมั้ย

ความคิดเห็นที่ 24 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
พิชช่า วันที่ : 11/09/2015 เวลา : 12.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife

ไม่ได้เข้าบล็อคนานมากเกือบปีเลยค่ะน้องแม่หมี
เห็นพัฒนาการของหลานชายอยากบอกว่าลูกไม้อยู่ใต้ต้นนั่นเอง
เที่ยวญี่ปุ่นได้สนุกค่ะส่วนตัวเองยังไม่เคยไปเลย

ความคิดเห็นที่ 23 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
wansuk วันที่ : 11/09/2015 เวลา : 09.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

พี่หมีใหญ่เป็นที่พึ่งของลุง ป้า น้า อา ตลอด

โอ้ ... อาบน้ำชมฟูจิซังไปด้วย เพลินละซี

ความคิดเห็นที่ 22 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
Chaoying วันที่ : 11/09/2015 เวลา : 00.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ขอบคุณ คห. 9 นายยั้งคิด ทำให้อ่านเต็มๆ เหมือนที่คนปทุมได้อ่าน ฮิๆ เป็นเหมื่อนกันนิ
ตามมาอ่าน ตามมาเที่ยว เรื่องอ่านสนุกมากค่ะ และภาพก็สวยๆ
เห็นใบไม้ ฟูจิ และธรรมชาติของประเทศญี่ปุ่นแล้ว สวยเหลือเกิน

พลัน..ดูข่าว น้ำท่วมที่ญี่ปุ่น กระแสน้ำรุนแรงมาก น่ากลัวว่าแผ่นดินจะถล่มละลายหายไปกับสายน้ำลงทะเล บ้านทั้งหลังร่วงลงน้ำ ..น่ากลัวที่สุดก็คือ สารกัมมันตะภาพรังสีละลายไหลลงสู่ทะเล ออกทะเลใหญ่ เป็นอันตรายที่ป้องกันไม่ได้ ..น่ากลัวจะสู่ทะเล กระทบสิ่งแวดล้อมแน่นอน
ยังห่วงว่า คนไทยที่ไปเที่ยวช่วงนี้ จะเป็นอย่างไร บ้าง เพื่อนที่กลับมาจากญี่ปุ่นวานนี้ บอกว่า โตเกียวน้ำท่วมมากด้วย

ความคิดเห็นที่ 21 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ลิงเขียว วันที่ : 10/09/2015 เวลา : 22.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

ขอบคุณ...คุณนายยั้งคิดและคนปทุม

ที่แนะนำการอ่านบล็อกค่ะ
ลิงเขียวอ่านไม่ได้เลยในตอนแรกเพราะบล็อกตกขอบค่ะ
ถอดใจแล้ว
มาเจอคำแนะนำ......ถูกใจเลย
อ่านได้ตามปกติ.....

ขอบคุณค่า..:)

ความคิดเห็นที่ 20 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ลิงเขียว วันที่ : 10/09/2015 เวลา : 22.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

สวัสดีค่ะแม่หมีกับพี่หมีใหญ่


ใบเมเปิลสวยดี....พี่นุชเคยเด็ดใบเมเปิลสีเขียวนะ
แต่เป็นการเด็ดจากสวนสาธารณะไม่มีคนเห็น
โอเค....หมีน้อยคิดว่าแย่....มันก็ไม่ขนาดนั้นนะ นิสัยคนไทยคิด....คือพี่อยากได้ใบสวยๆอะ เอามาเก็บไว้ไง
แล้วถ้าเก็บตามที่ร่วงตามพื้นมันไม่ได้อารมณ์..:)
อืม.....นิสัยแบบนี้ก็ดีนะ ถ้าไปเที่ยวกับพี่จะเคืองพี่ป่ะเนี่ยถ้าพี่เด็ดใบเมเปิลจากต้น
ื.....เด็ดเมเปิลจากที่ปอร์โต้ มันไม่ได้รมย์เหมือนญี่ปุ่น....อิอิ


......อุโมงค์เมเปิลสวยดีค่ะ.......^^

หอยเชลล์ย่างคล้ายๆปลาหมึกตอนแรกที่เห็นนึกว่าปลาหมึก.....
น้ำจิ้ม....มีไหม?
เป็นบ้านเรามีน้ำจิ้มเปรี้ยวๆหวานๆฟินแลนด์.....;)
ไม้เดียว 90 บาท...แพงอยู่นะ
แต่ถ้าเป็นหอยเชลล์อาจไม่แพง
ไม่เคยกินหอยเชลล์ด้วยสิ..=_=

เรื่องถ่ายรูป
เป็นอะไรที่พี่นุชแอบปลงนะ
คือ.....เราถ่ายภาพเพื่อนออกมาสวย เพราะใช้กล้องของพี่เอง....ถนัดและรู้ใจกัน
แต่เวลาให้เพื่อนถ่ายให้เราบ้าง..ส่วนมากจะเบลออะ
บางครั้งเสียดาย เพราะบางสถานที่เราไม่ได้ย้อนกลับไปอีกรอบเนอะ
พี่เลยชอบไปเดินเที่ยวคนเดียว และตั้งกล้องถ่ายเองค่ะ
ล่าสุดเมื่้อวานไปเที่ยวต่างเมืองมา
เพื่อนถ่ายเบลอหลายภาพ..,,ตรงจุดที่เราอยากได้วิวสวยๆ
เฮ้อ
กลับไปไม่ได้ด้วยสิ.....เพราะไกลจากปอร์โต้
แต่ก็โอเค....,ได้ภาพวิวสวยๆมาหลายภาพค่ะ


เจ๊มิมะ....นางน่าสนใจมาก


รู้สึกถึงความเคว้งเลยแฮะที่บอกว่า

นาทีนี้แม้แต่เส้นฟางก็ต้องคว้า
มันขนาดนั้น.....เฮือก
หนุ่มโฮสต์.....ไม่ลากเข้าไนท์คลับซะเลยเล่า

3.57...นาทีนี้.....เฉียด

แต่พี่หมีใญ่เก่งนะเดินทางไปไหนมาไหนได้อย่างคล่อง
โอเค...มีอุปสรรคบ้าง แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีทุกครั้ง
โชคดีค่ะ

ยังไม่เบื่อ...ติดตามกันต่อปายยยยย


เดว...จะย้อนไปอ่านที่พี่หมีแวะมาตอบเม้นท์:)

ความคิดเห็นที่ 19 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
พล.ท.นันทเดช วันที่ : 10/09/2015 เวลา : 21.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nunrimfar
พลโทนันทเดช เมฆสวัสดิ์

ตามไปเที่ยวด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 18 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
คนคอหนัง วันที่ : 10/09/2015 เวลา : 09.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/movietalk

มาตามอ่านตอนต่อของหลานหมีใหญ่ตลุยแดนซามูไร
รู้สึกชื่นชมหลานหมีใหญ่ที่สามารถเดินทางในต่างแดนเพียงลำพังได้ถึงขนาดนี้ เก่งจริง ๆ พอ ๆ กับที่เขียน (เล่า) เรื่องได้ดี สามารถมโนภาพตามไปด้วยได้เลย

ความคิดเห็นที่ 17 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 10/09/2015 เวลา : 07.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

อ่านเรื่องพี่หมีใหญ่ไป ยิ้มไป อยากกินหอยเชลล์ย่างไป พี่หมีใหญ่เน้นเที่ยว ชมทุกทึ่ได้อย่างคุ้มค่าจริงๆ ค่ะ ไม่เสียเวลากับการรับประทานมากเหมือนกับบล๊อกเกอร์บางคน (!!!) ถถถถถถ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 2 คนถูกใจสิ่งนี้ (4)
กระเจี๊ยบ วันที่ : 10/09/2015 เวลา : 03.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JinjokJiap
www.oknation.net/blog/QuatschBox (-: ............ :-)

ไม่เบื่อค่ะ ตามอ่าน ตามโหวต เพิ่งจะมีเวลาเม้นท์ค่ะ เฉียดฉิวเช็คอินจริง ๆ อีกแค่ ๓ นาทีเอง

ความคิดเห็นที่ 15 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
พี่ขนฟู from mobile วันที่ : 09/09/2015 เวลา : 17.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/2279

เขียนไปเรื่อยๆครับ ภาพเยอะยิ่งดี นอกเรื่องก็ทำให้รู้เรื่องต่างๆเพิ่มเติมมากขึ้น สนุกครับขอบคุณที่เขียนเรื่องดีๆให้ได้อ่าน

ความคิดเห็นที่ 14 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 2 คนถูกใจสิ่งนี้ (4)
BlueHill วันที่ : 09/09/2015 เวลา : 16.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

น่าสงสัยมากสำหรับ เจ๊ "มิมะ"
ขอปรึกษากับพี่หมีใหญ่ครับ
น้าชาลีว่า น่าจะเป็นเฮีย มิมะ มากกว่านะฮ่ะ

ความคิดเห็นที่ 13 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 3 คนถูกใจสิ่งนี้ (5)
INDYLOVE วันที่ : 09/09/2015 เวลา : 12.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

ตามมอ่านเรื่องการท่องเที่ยวของพี่หมีใหญ่มาตลอดค่ะ
ไม่น่าเชื่อว่าจะเริ่มติดใจการเขียนของพี่หมีใหญ่เข้าแล้ว ทั้งสำนวนการเขียน
และภาพสวยๆ โดยเฉพาะภาพภูเชาฟูจิ ที่ริมทะเลสาปสวยมากค่ะ
พี่หมีใหญ่เขียนได้สนุกและน่าติดตามมากค่ะ แล้วจะตามมาเที่ยวต่อนะคะ

ความคิดเห็นที่ 12 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 23.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

หอยเชล์ลดูแล้วน่าทานมากครับ ติดตามตอนหน้ากันต่อไป

ความคิดเห็นที่ 11 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 2 คนถูกใจสิ่งนี้ (4)
SW19 วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 22.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

พี่หมีใหญ่กลับถึงบ้านแล้วจะผอมลงมั้ยนี่ ดูเวลาสำหรับกินจะน้อยจนคนตะกละอาหารญี่ปุ่นอย่างบ้านเราอดเป็นห่วงไม่ได้

ความคิดเห็นที่ 10 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 22.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

หอยเชลล์ย่าง ประมาณ 90 บาท ไม่แพงนะคะ
ภาพที่เดินเลียบทะเลสาบถ่ายได้สวยมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 เจ้าหมีน้อย , Chaoying และอีก 2 คนถูกใจสิ่งนี้ (4)
นายยั้งคิด วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 19.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

การอ่านเรื่องของพี่หมีใหญ่แบบไม่ตกหล่นตรงท้ายบรรทัด อาจารย์คนปทุทรักสุขภาพและครอบครัว ให้คลิกตรงคำว่า 'พิมพ์หน้านี้ ก็จะอ่านได้เต็มหน้าครับ

พี่หมีใหญ่อย่าน้อยใจน้อยใจว่า handsome กว่าคนไทยธรรมดา แต่ถ้าใครแสดงความแปลกใจขึ้นมา ก็พูดสั้นๆว่า คนไทยมีหลายเชื้อชาติครับ เพียงแต่แตกต่างกันที่กลุ่มเล็กกลุ่มใหญ่เท่านั้นเองครับ แม่หมี

ความคิดเห็นที่ 8 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 2 คนถูกใจสิ่งนี้ (4)
feng_shui วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 19.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

หมีใหญ่มีแววนักเขียน มากเลยขะ

ความคิดเห็นที่ 7 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
พลอยแสง วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 17.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phoisaeng

อยากทานหอยย่างค่ะพี่หมีใหญ่ แอบกลืนน้ำลายเลยค่ะ
ถ่ายภาพก็สวย เล่าเรื่องก็เก่ง คุณแม่หมีเบาแรงในการเขียนบล็อกไปเยอะเลยค่ะ
บล็อกพลอยแสงสิค่ะ ไม่มีใครมาช่วยเชียนเลยค่ะ กำลังหาคนแชร์อยู่ค่ะ ฮ่าๆ

จะติดตามอ่าน และติดตามเที่ยวต่อไปนะคะ

ความคิดเห็นที่ 6 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
ทางแก้ว วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 16.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/faab
แห่งสี่สายน้ำปิงวังยมน่าน

หมีใหญ่เก็บรายละเอียดได้เยี่ยมเลยครับ


ความคิดเห็นที่ 5 ลิงเขียว , SW19 ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 15.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องราวของพี่หมีใหญ่กันนะคะ พี่หมีใหญ่เขาใช้เวลาในวันอาทิตย์ที่ผ่านมา มาอ่านเรื่องราวตั้งแต่ต้นที่มาฝากให้แม่หมีโพสท์ให้ตั้งแต่ตอนต้นๆเรื่องแรกตอน "พี่หมีใหญ่ตลุยญี่ปุ่น ตอนที่ 1 (โดดเดี่ยวและเดียวดาย) " เขาได้เข้ามาอ่านคอมเม้นท์โดยใช้กุญแจของหมีน้อยไขประตูรั้ว ชุมชนโอเคเนชั่น และได้มาตอบคอมเม้นท์เพื่อนๆไว้บ้างแล้ว จะย้อนกลับไปอ่านคำตอบก็ได้นะคะ
ด้วยความขอบคุณ

แม่หมีเองค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 15.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  

หอยเชลล์ตัวใหญ่ น่ากินมว๊ากกกกกกกกกกก

ความคิดเห็นที่ 3 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
PiyaiandNoolek วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 12.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PiyaiandNoolek
www.facebook.com/TravelWithPiyaiAndNoolek 

มาเที่ยวด้วยอีกค่ะ น้าหนูเล็กยังไม่เคยเข้าไปใน Music Forest เพราะไม่มีเวลาเสียที ได้เที่ยวก็คราวนี้เพราะพี่หมีใหญ่พาเที่ยว ขอบคุณค่ะ ภาพสวยค่ะ เรื่องราวน่ารัก น่าติดตาม

ความคิดเห็นที่ 2 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 11.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ตามพี่หมีใหญ่เที่ยวต่อ

ความคิดเห็นที่ 1 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 08/09/2015 เวลา : 10.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

ต้องชวนพี่หมีใหญ่ไปเยอรมนี
ไม่ไกลจากเมืองแม่มด บนฝั่งแม่น้ำไรน์ ในหมู่บ้านที่ปลูกองุ่นทำไวน์ขาว Riesling มีพิพิธภัณฑ์เครื่องดนตรีแบบกลไกเช่นนี้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ใครไปเยี่ยมป้าแม่มด ต้องพาไปเที่ยว ป้าไปมาแล้วนับสิบครั้ง แทบจะบรรยายเองได้ ยังไม่เบื่อเลยจ้ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

กลิ่นจัน

เพลงกลิ่นจัน ของมหาวิทยาลัยศิลปากร

View All
<< กันยายน 2015 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      



[ Add to my favorite ] [ X ]