• แม่หมี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mamaomme@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 459
  • จำนวนผู้ชม : 674393
  • ส่ง msg :
  • โหวต 990 คน
mamaomme
Blog ของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลูกเป็นเด็กพิเศษ เขียนเรื่องราวที่พานพบด้วยหัวใจ ความรู้สึก จริงใจ อาจมีสาระหรือไร้สาระ เฮฮา หรือแสนเศร้า แต่นั่นก็คือตัวเธอ...ที่จริงใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme
วันอังคาร ที่ 24 พฤศจิกายน 2558
Posted by แม่หมี , ผู้อ่าน : 2268 , 12:15:00 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 23 คน ทิวสน , วรรณสุข และอีก 20 คนโหวตเรื่องนี้

 วันอาทิตย์, 30 พฤศจิกายน 2557

     แม้จะเป็นความบังเอิญที่เมื่อคืนผมเข้าพักตรงกับวันที่โฮสเตลมีการจัดปาร์ตี้    แต่นั่นราวกับว่าเป็นปาร์ตี้เลี้ยงส่งผมก่อนจากญี่ปุ่นเลยทีเดียว    เนื่องจากเมื่อคืนผมอยู่ดึกมากทำให้ผมรู้สึกค่อนข้างเพลียเมื่อตื่นขึ้นในตอนเช้า   มองไปรอบๆพบว่าเจ้าหนุ่มเม็กซิกันหิ้วไก่นั้นไม่อยู่แล้ว    เขาคงรีบไปที่สนามบินเพราะต้องบินรอบเช้า   ส่วนคนอื่นๆยังคงนอนหลับอยู่    ผมจึงเก็บสัมภาระทุกอย่างให้เรียบร้อยอย่างเงียบๆก่อนที่จะออกจากห้อง

     ผมเดินออกมาเช็คเอาท์ พบกับสตาฟที่เจอเมื่อคืน   พวกเขาท่าทางดูไม่ค่อยง่วงเท่าไหร่แถมยังมีสีหน้ายิ้มแย้มเหมือนเมื่อคืน  ผมรู้สึกขอบคุณพวกเขาเป็นอย่างยิ่งที่ช่วยสร้างความทรงจำที่ดีๆให้กับผมในคืนสุดท้ายที่ญี่ปุ่น   ขณะที่เช็คเอาท์เขายังถามผมอีกว่าจะไปเที่ยวไหน   ผมตอบกลับไปว่าวันนี้จะกลับบ้านแล้ว   พวกเขาเลยอวยพรให้ผมเดินทางปลอดภัย   พวกเขาช่างน่ารักจริงๆครับ



                                                                                                     
                                                    Oak Hostel Zen, Uguisudani

     หลังจากเช็คเอาท์เสร็จก็มีนักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งเข้ามาเช็คอิน   เป็นหนุ่มสาว 3-4 คนคุยกันด้วยภาษาที่ผมคุ้นๆ  ภาษาไทยนั่นเอง   การที่ได้ยินภาษาไทยนั้นทำให้ผมรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง    มันคือความรู้สึกที่อธิบายได้ยาก   ผมได้เจอคนไทยในญี่ปุ่นมากมายและได้พูดคุยกันในช่วง 4-5 วันแรก    แต่ในช่วงเวลาที่เหลือนั้นผมแทบไม่ได้พูดภาษาไทยเลย   เวลาเราคิดอะไรอยู่กับตัวเองก็มักจะเป็นภาษาไทย   แต่หลายวันที่ผ่านมาผมพูดแต่ภาษาอังกฤษบ้าง ญี่ปุ่นบ้าง   การได้ยินภาษาไทยทำให้ผมรู้สึกคิดถึงประเทศไทยขึ้นมา   แม้ว่าญี่ปุ่นจะเป็นที่ๆดีมากๆและผมมีความสุขที่ได้มา     แต่ผมก็รู้สึกมีความสุขมากเช่นกันที่ผมกำลังจะได้กลับบ้านแล้ว

     เที่ยวบินของผมจะเดินทางตอนบ่ายๆ    ผมยังมีเวลาอีกเล็กน้อยในญี่ปุ่น    แต่เนื่องจากต้องเผื่อเวลาเดินทางไปสนามบินและผมก็แบตใกล้หมดเต็มที(เที่ยวจนเหนื่อยมากจริงๆ)  จึงเลือกไปที่ๆอยู่ใกล้ๆนั่นคือ สวนอุเอะโนะ

                                                                         
                                                สวนอุเอะโนะ

     สวนอุเอะโนะในวันนี้    ใบเมเปิลสีแดงอาจจะน้อยไปหน่อย (ร่วงอยู่บนพื้นเป็นส่วนมาก) ส่วนที่กิ่งแห้งๆไม่มีใบไม้เลยนั้นคาดว่าจะเป็นต้นซากุระ    ส่วนต้นแปะก๊วยยังคงมีใบสีเหลืองๆให้เห็นอยู่บนต้น

                                                                            
                                                 ต้นแปะก๊วย

    เมื่อเดินเข้าไปสักพักจะพบกับอนุสาวรีย์เจ้าชายโคมัตสึ อากิฮิโตะ   นายทหารและนักการเมืองคนสำคัญในช่วงบะคุมะสึ (ปลายยุครัฐบาลโทกุกาวะ) พระองค์ทรงเป็นแม่ทัพคนสำคัญในสงครามโบชิน    ผลงานเด่นๆคือเป็นผู้บัญชาการรบที่โทบะ-ฟุชิมิ   ซึ่งเป็นการรบครั้งสำคัญอันนำไปสู่การทำลายปราสาทโอซาก้า   ที่มั่นสำคัญของรัฐบาลโทกุกาวะ  จนมาถึงยุคเมจิ   พระองค์ได้เดินทางไปยังหลายๆประเทศเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี    นับเป็นบุคคลสำคัญอีกคนของประเทศญี่ปุ่นเลยทีเดียว

                                                                                    
                                                    เจ้าชายโคมัตสึ อากิฮิโตะ

     จากนั้นผมเดินไปเรื่อยๆจนพบกับอีกสาขาหนึ่งของศาลเจ้าโทโชกุ   ซึ่งหากนำมาเปรียบเทียบกันกับศาลเจ้าโทโชกุที่นิกโก้แล้วจะพบว่า   ศิลปะและการออกแบบดูเหมือนกันมากครับ    หากต้องการเข้าชมสวนด้านในจะต้องจ่าย 300 เยนครับ   ทีนี้ตอนที่ผมกำลังจะซื้อตั๋วก็มีป้าๆกลุ่มหนึ่งแทรกผมเข้าไปหามิโกะที่ช่องจำหน่ายตั๋วแล้วโบกไม้บอกมือถาม "How muchๆ" (ไม่ใช่คนญี่ปุ่นแน่นอน) พอมิโกะตอบ "Three hundred" พร้อมกับชูสามนิ้ว   แก๊งค์ป้าเหล่านี้ก็เดินส่ายหัวออกไปทันที   ผมเข้าใจดีว่าบางคนมาเที่ยวก็คงอยากเซฟค่าใช้จ่ายลงบ้างล่ะครับ    แต่สำหรับผมไหนๆก็บินมาถึงญึ่ปุ่นแล้ว   จะจ่ายอีก 300 หรือ 1,000 เยนก็เอาเถอะ   เดี๋ยวจะนึกเสียดายเมื่อบินกลับมาถึงบ้านทีหลังจะไม่คุ้มเอา   ถถถถ

                                                                                  
                                               ศาลเจ้าโทโชกุ, อุเอะโนะ

                                                                                       
     บริเวณใกล้ๆมีเจดีย์แดง 5 ชั้นด้วย  และบริเวณนี้ยังมีอนุสรณ์สถานระลึกถึงเหล่าผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิด้วยครับ

                                                                                                   
                                             สีสวยๆหลากสีนั่นคือนกกระเรียนพับครับ

     จากศาลเจ้า ผมเดินออกมาและเดินต่อไปตามทางสักพักก็เจอเข้ากับสวนสัตว์อุเอะโนะ   ผมยืนคิดนิดนึงว่าจะเข้าไปดีมั้ย    คราวก่อนเจอสวนสัตว์ที่สวนอิโนะคาชิระก็ไม่ได้เข้า (เหนื่อย+ขี้เกียจ) งั้นวันนี้ก็เข้าซะหน่อยละกัน    จริงๆตอนเด็กๆผมชอบสวนสัตว์มากครับ    ขอให้พ่อแม่พาไปซาฟารีเวิลด์ประจำและพ่อกับแม่ผมก็เห็นว่า   ลูกชอบก็เลยสมัครเป็นสมาชิกเสียเลยและพาผมไปเที่ยวบ่อยๆ   แต่นั่นมันก็เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วผมเลยไม่แน่ใจว่าถ้าผมเข้าไปในสวนสัตว์ตอนนี้ผมจะยังสนุกอยู่อีกมั้ย

                                                                                                    
                                               สวนสัตว์อุเอะโนะ

      ด่านแรกหลังจากผ่านประตูสวนสัตว์มาก็คือ   สิ่งมีชีวิตที่คนให้ความสนใจมากที่สุด (อย่างน้อยก็คนไทยช่วงหนึ่งล่ะ) นั่นก็คือ แพนด้านั่นเองครับ    ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าเกิดมาเคยเห็นแพนด้าตัวเป็นๆกับเค้ามั้ย (เริ่มจำเรื่องตอนเด็กๆไม่ได้   แก่แล้วรึเนี่ย) เลยรีบเข้าไปต่อแถวรอชมสัตว์ที่ (น่าจะ) มีคนชื่นชอบมากที่สุดในโลก

                                                                                        

                                                        แพนด้า

     ..........ครับ ผมเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าแพนด้าเป็นสัตว์ที่ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการกินกับนอน   นั่นคือถ้าผมไม่โชคดีมาเห็นจังหวะที่มันกินล่ะก็   ผมก็จะได้เห็นมันนอนนิ่งเงียบแบบนี้และคงไม่ขยับตัวแบบนี้ไปเป็นชั่วโมงๆ    อย่างไรก็ตามแม้ว่าแพนด้าจะเป็นสัตว์ที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลกและเราสามารถพบมันได้ตามสวนสัตว์    แต่ในธรรมชาตินั้นแพนด้ามีเหลืออยู่น้อยมาก    เนื่องมาจากพื้นที่อาศัยลดลงเรื่องๆ ประกอบกับอัตราการขยายพันธุ์ที่ต่ำมากของพวกมัน   ผมหวังว่าเด็กๆที่มาดูในวันนี้จะร่วมกันอนุรักษ์แพนด้าต่อไปในอนาคตนะครับ

       หลังจากดูแพนด้านอนเสร็จแล้ว    ผมก็สะดุดเข้ากับศาลาทรงไทยหลังหนึ่งซึ่งน่าแปลกใจว่าทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้    เมื่อเข้าไปใกล้จึงได้ทราบว่า   นี่คือศาลาที่ระลึก 120 ปีความสัมพันธ์ไทย - ญี่ปุ่น (2007) นั่นเอง    เป็นหลักฐานถึงความสัมพันธ์ของทั้งสองประเทศที่มีมาอย่างยาวนาน

                                                                                                                                                                                        

                                          ศาลารอยยิ้มเชื่อมใจ 120 ปี ไทย - ญี่ปุ่น

      ใกล้ๆกับศาลาเป็นที่ของสัตว์อีกชนิดหนึ่งนั่นคือช้างเอเชีย   ซึ่งตรงป้ายระบุไว้ว่าช้างเหล่านี้ทางสวนสัตว์ได้รับมาจากประเทศไทยนั่นเอง   เท่าที่ดูแล้วเด็กๆที่นี่ตื่นเต้นกับการชมช้างไทยไม่แพ้แพนด้าเลยทีเดียว
                                                                                                      
                                                        ช้างไทย

     ต่อมาที่ผมเดินไปถึงจะเป็นโซนของสัตว์ในเขตอาร์คติกครับ  มีทั้งหมีขาว แมวน้ำหลายชนิด  แต่ตัวที่ผมชอบมากๆคือนกเค้าแมวหิมะ    ซึ่งเป็นชนิดเดียวกับเจ้าเฮดวิกในเรื่องแฮรี่ พอตเตอร์นั่นเอง   โดยส่วนตัวแล้วในบรรดานกทั้งหมดผมชอบนกฮูกมากที่สุดเลยครับ    มันดูน่ารักแบบแปลกๆดีโดยเฉพาะเวลาหันคอไปมาทำหน้างงๆ   ในนิทานตอนเด็กๆที่ผมเคยอ่านหรือดูการ์ตูน   นกฮูกมักเป็นตัวละครที่มีความรู้   ส่วนนกแสกนี่ตอนเด็กผมค่อนข้างกลัวครับหน้าตามันดูหลอนๆชอบกล

                                                                                                                                              

                                             ญาติของเฮดวิกในญี่ปุ่น

     เดินมาอีกก็จะเจอพวกหมีครับ  เช่น  หมีควาย หมีสีน้ำตาล ต่อด้วยนกชนิดต่างๆ ทั้งเหยี่ยว อินทรี นกแก้ว นกฮูก ที่น่าตื่นเต้นที่สุดคงเป็นนกแร้งครับตัวใหญ่มาก   กางปีกทีประมาณ 3 เมตรได้    ต่อจากนั้นจะเป็นโซนสัตว์ใหญ่ เช่น เสือ และกอริลล่า  ขอไม่ลงรูปแล้วกันนะครับเดี๋ยวจะเยอะเกิน

     สรุปแล้วผมเอ็นจอยกับสวนสัตว์มากครับแม้ว่าจะเลยวัยเด็กมานานแล้วก็ตาม    แต่เวลาแห่งความสุขก็ต้องหมดลงเพราะนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงตรง    สมควรแก่เวลาที่ผมจะไปสนามบินเสียที (ดูจากแผนที่ ผมยังเดินได้ไม่ถึงครึ่งของสวนสัตว์เลยครับ เสียดาย)

      ผมเดินย้อนมาจนถึงโซนอาร์คติก แวะทักทายญาติของเฮดวิกอีกครั้ง   แต่ก็ต้องหยุดเดินเพื่อดูโชว์การให้อาหารหมีขาว

                                                                                                                                                                                                 

                                                            รับนะ

     ก่อนจะออกจากสวนสัตว์    ผมเดินไปเจอเข้ากับอุโมงค์ของนกขนาดเล็กเข้า   ข้างในเป็นตู้กระจกขนาดใหญ่ที่มีนกขนาดตัวเท่าฝ่ามือหลากสีสันจำนวนมากกำลังส่งเสียงร้องระงมไปทั่ว    การที่พวกมันตัวเล็กมากแถมยังบินย้ายกิ่งไม้ไปมาอย่างรวดเร็วทำให้ยากต่อการถ่ายรูปมากครับ   คุณลุงที่เป็นพนักงานซึ่งคอยอธิบายเด็กๆเกี่ยวกับนกที่อยู่ในโซนนี้พอเห็นผมพยายามถ่ายรูปนกก็อาสาช่วยมองหาให้    ทำให้ผมถ่ายมาได้ 4 - 5 ตัว เป็นอีกครั้งที่ผมรู้สึกถึงความ "เต็มที่" ในหน้าที่การทำงานของชาวญี่ปุ่นครับ
                                                                                                  

                                                  สีสวยเชียวครับ

     หลังจากนั้นผมเดินออกจากสวนสัตว์    ผ่านสวนอุเอะโนะก่อนจะไปที่สถานีเพื่อนั่งรถไฟไปยังสถานีนิปโปริอันเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางกลับ
                                                                                                        

                                                   เซลฟี่ที่สวนอุเอะโนะ

      เมื่อมาถึงสถานีนิปโปริ    ผมรีบไปซื้อตั๋วที่นั่งรถด่วนสำหรับไปสนามบินเพราะหากนั่งรถไฟธรรมดาหรือพลาดรถด่วนรอบนี้ล่ะก็    คงได้ลุ้นว่าจะตกเครื่องหรือไม่กันเลยทีเดียว   ผมเลือกใช้รถไฟ Sky Liner ซึ่งใช้เวลาเดินทางสั้นที่สุดคือ 45 นาที
                                                                                             
                                                  Sky Liner ณ สนามบินนาริตะ

     เมื่อมาถึงสนามบินผมก็ไปคืนบัตรซุยกะ (ต้องลากันแล้วสินะคู่หู)    หลังจากเช็คอินเรียบร้อยผมยังมีเวลาอีกเป็นชั่วโมง    ผมจึงมีเวลาสำหรับการเดินดูของในดิวตี้ฟรี   เผื่อว่ามีของฝากอะไรขาดเหลือบ้าง (แต่ของแพงอยู่ครับ คิทแคทฟูจิที่ผมซื้อที่คาวากุจิโกะ ที่นี่ขายราคาสูงเกือบ 2 เท่า) หลังจากนั้นเวลาบ่ายสามโมงตรงผมก็เดินทางออกจากประเทศญี่ปุ่นโดยสายการบิน Air Macau เจ้าเดิมครับ   เซอร์ไพร์สของเที่ยวบินนี้ก็คือ   ผมได้เห็นฟูจิซังจากบนเครื่องบินครับ  ทั้งที่ท้องฟ้ามีเมฆมากแต่จู่ๆฟ้าก็เปิด    ผมได้ยินเสียงคนตะโกน "ฟูจิๆ" พอหันไปทางขวาก็เห็นฟูจิซังปรากฏตัวขึ้นราวกับจะมากล่าวคำอำลา    หลังจากที่เครื่องบินเลยผ่านฟูจิซังไปท้องฟ้าก็มืดลงเนื่องด้วยดวงอาทิตย์ได้ลับขอบฟ้าไปแล้ว   ซาโยนาระ นิฮง........
                                                                                                                                                                                                        

                                                           ฟูจิซังอำลา

     ผ่านไป 5 ชั่วโมงผมก็มาอยู่ที่สนามบินมาเก๊า   ผมหยิบเครื่องเล่น PS Vita ขึ้นมาเล่นฆ่าเวลา (เอาไปได้เล่นแค่ 2 ครั้งครับ คือที่มาเก๊าทั้งขาไปและขากลับ) ก่อนที่จะถึงเวลาขึ้นเครื่องกลับไทย    ระหว่างรอที่เกจมีชาวไทยหญิงชายคู่หนึ่งเข้ามาทักผม    ถามผมว่าพี่เป็นคนไทยหรือเห็นถือพาสปอร์ตไทย (ถือพาสปอร์ตไทยคงเป็นคนรัสเซียมั้งครับ ถถถถ) ทั้งสองบอกว่าเห็นผมตั้งแต่เมื่อสิบกว่าวันก่อนแล้วตอนรอเครื่องบินจากที่นี่ไปญี่ปุ่นแต่ไม่คิดว่าผมจะเป็นคนไทย (ตามสูตร) แสดงว่าพวกเราไปกลับเวลาเดียวกันเลย    พวกเราทั้ง 3 จึงได้คุยกันเล็กน้อยเกี่ยวกับสิบวันที่ผ่านมา   พวกเขาค่อนข้างทึ่งที่ผมได้ไปมาหลายที่   ส่วนพวกเขาอยู่ในโตเกียวเป็นหลัก    พอคุยกันได้สักพักพวกเราก็ขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่ประเทศไทย

      เที่ยวบินของผมเดินทางกลับถึงไทยเวลาประมาณตีหนึ่ง   ผมเรียกแท็กซี่เดินทางกลับบ้าน    ระหว่างนั้นผมโทรไปที่บ้านเพราะพ่อบอกว่ากลับมาถึงกรุงเทพฯให้โทรหา    พอโทรไปพ่อบอกว่ารอรับอยู่   เมื่อถึงบ้านก็พบว่าครอบครัวของผมทั้งพ่อ แม่ และน้องชายต่างรอคอยการกลับมาของผมอยู่แม้ว่าตอนนี้จะดึกมากแล้ว    ผมรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่บ้านเรามีให้แก่กันจริงๆ    คืนนั้นผมนอนหลับอย่างมีความสุขบนเตียงของผมเองที่ไม่ได้นอนมาร่วมสิบวัน...

      จบแล้วครับสำหรับการเดินทางไปต่างประเทศครั้งแรกของผม    ผมรู้สึกว่าการเดินทางครั้งนี้ให้ประสบการณ์ที่มากกว่าการท่องเที่ยว    ผมรู้สึกเติบโตขึ้นกว่าเดิม ได้รู้จักที่จะอยู่กับตัวเอง    รู้จักที่จะเจอผู้คนที่หลากหลาย   ได้เจอกับสถานการณ์ต่างๆจากสถานที่ต่างๆมากมาย และได้รู้ว่าตัวเองทำอะไรได้มากกว่าที่คิด    สุดท้ายนี้ผมต้องขอขอบพระคุณทุกๆคนที่ผมได้พบเจอตลอดการเดินทางครั้งนี้รวมถึงทุกๆคนที่ทำให้การเดินทางครั้งนี้สมบูรณ์   ขอขอบคุณครอบครัวของผมที่คอยเป็นห่วงและให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น                                                                                      

                                                                  

                                     ขอปิดท้ายด้วยอีกรูปหนึ่งของฟูจิซังครับ

        และท้ายที่สุดนี้ขอขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านมากๆครับ :)
                                                                                                                                       
                                                                                บันทึกโดย   พี่หมีใหญ่





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 33 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
สุกรวดี วันที่ : 11/12/2015 เวลา : 06.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rojanar

หากไม่ได้อ่านตอนจบ
ก็คงเหมือนไม่ได้อ่านมาแต่ต้น ชื่นชมค่ะ


ความคิดเห็นที่ 32 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เจ้าหมีน้อย วันที่ : 08/12/2015 เวลา : 10.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yakogoro

@คุณSaiSand

ถ้าที่พักแถวอุเอโนะเต็มล่ะก็แนะนำแถวอุกุยสุดานิเลยครับอยู่ติดๆกัน จากตรงนั้นค่อยๆเดินไปถึงสวนอุเอโนะได้เลยครับหรือถ้านั่งรถไฟก็แค่ 1 สถานีเท่านั้น

ความคิดเห็นที่ 31 แม่หมี , เจ้าหมีน้อย ถูกใจสิ่งนี้ (2)
SaiSand วันที่ : 05/12/2015 เวลา : 15.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amethyst

คราวที่แล้วก็พักโรงแรมใกล้ๆอุเอโนะค่ะ แต่ยังไม่เคยไปซักครั้งเลย

ขอบคุณสำหรับไกด์ดีๆนะคะ

ความคิดเห็นที่ 30 แม่หมี , เจ้าหมีน้อย ถูกใจสิ่งนี้ (2)
Aomaka วันที่ : 04/12/2015 เวลา : 21.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aomaka

แวะมาทักทายแม่หมีจร้า ^^ รอชมทริบต่อไปของแม่หมีน่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 29 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
วรรณสุข วันที่ : 02/12/2015 เวลา : 14.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/outofstep

โอ๊ะโอ มีศาลาเชื่อมใจไทย+ญี่ปุ่นด้วย น่ารักจริงๆ ค่ะ แม้แต่ฝาท่อยังลายน่ารักเลยอ่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 28 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เจ้าหมีน้อย วันที่ : 01/12/2015 เวลา : 11.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yakogoro

ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านมากๆครับ พี่หมีใหญ่รู้สึกปลื้มจริงๆที่มีคนอยากไปญี่ปุ่นหลังจากที่ได้อ่านบทความนี้ครับ

อ้อ วันนี้เป็นวันครบรอบ 1 ปีของทริปนี้ด้วยครับ ยังคิดถึงญี่ปุ่นอยู่เลย

ความคิดเห็นที่ 27 แม่หมี , เจ้าหมีน้อย ถูกใจสิ่งนี้ (2)
มารูโกะ วันที่ : 01/12/2015 เวลา : 10.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maruko

สวัสดีค่ะพี่แม่หมีและหมีใหญ่
ตั้งแต่อ่านรีวิวแรกของหมีใหญ่ก็ตั้งใจว่าจะรีรออยู่ไม่ได้แล้วเรา
ตอนนี้จองตั๋วแล้วค่ะ อิอิ ปีหน้าไปแน่

ความคิดเห็นที่ 26 แม่หมี , เจ้าหมีน้อย ถูกใจสิ่งนี้ (2)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 01/12/2015 เวลา : 00.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

เห็นภูเขาไฟฟูจิปิดท้ายเรื่องแล้ว อยากไปญี่ปุ่นบ้างจังเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 25 เจ้าหมีน้อย , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
chailasalle วันที่ : 29/11/2015 เวลา : 11.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

สถาปัตย์ที่ โทโชกุ, อุเอะโนะ ฯลฯ เป็นสีดำผสมทองแปลกตาดี ครับ วินัยความทุ่มเท นี้กระมังที่ทำให้ประเทศเขารุดหน้าเร็วมากๆ

ความคิดเห็นที่ 24 แม่หมี , เจ้าหมีน้อย ถูกใจสิ่งนี้ (2)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 27/11/2015 เวลา : 11.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

ขอบคุณน้องเจ้าหมีน้อยที่อธิบายให้เหล่าซือเข้าใจนะคะ
ทำให้ได้ความรู้เพิ่มขึ้นค่ะ
บล็อกคุณแม่หมีมีทีมงานดูแลตั้งสามคน ดีจัง ส่งให้สามยิ้มนะคะ

ความคิดเห็นที่ 23 แม่หมี , เหล่าซือสุวรรณา และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
เจ้าหมีน้อย วันที่ : 26/11/2015 เวลา : 20.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yakogoro

@เหล่าซือสุวรรณา

คันจิในภาษาญี่ปุ่น 1 ตัวจะมีหลายเสียงครับ ซึ่งเสียงของคันจิจะมี 2 ประเภทคือ "อนโยมิ" (ออกเสียงคล้ายของจีน) และ "คุนโยมิ" (ออกเสียงแบบญี่ปุ่น)

ตัวอย่างเช่น ภูเขา (山) ถ้าเป็นอนโยมิจะออกเสียง "ซัน/ซัง" (คล้ายภาษาจีน) ถ้าเป็นคุนโยมิจะออกเสียง "ยามะ" ครับ

ชื่อภูเขาในญี่ปุ่นจะมีทั้งสองเสียงเลยครับ เช่น "ฟูจิซัง" "ทาเทะยามะ" "ฟุตาระซัน" แต่ถ้าพูดถึงภูเขาเฉยๆไม่เจาะจงชื่อ จะต้องใช้คุนโยมินั่นก็คือ ยามะ ครับ

ความคิดเห็นที่ 22 แม่หมี , เจ้าหมีน้อย ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ย่าดา วันที่ : 26/11/2015 เวลา : 13.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

เท่จัง ได้ไปเห็นฟูจิจังในมุมมองที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

ความคิดเห็นที่ 21 แม่หมี , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 26/11/2015 เวลา : 08.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

อ่านถึงตอนท้ายก็เข้าใจหัวอกของคนเป็นพ่อแม่ทุกคน แม้ว่าลูกจะเติบใหญ่แค่ไหน เก่งแค่ไหน ลูกสาวหรือลูกชาย ก็ยังเป็นห่วงและคิดถึงอยู่ดี ดึกแค่ไหนก็รอรับลูกกลับบ้าน

เรื่องที่นอน คุณหมีใหญ่เขียนบรรยายได้ตรงกับความรู้สึกของเหล่าซือและลูกๆ ค่ะ แม้จะได้ไปนอนโรงแรมหรู ที่นอนนุ่มๆ ประดับสวยๆ แต่ยังไงๆ เวลากลับบ้านก็รู้สึกที่นอนรังหนูของเราน่านอนที่สุด
ลูกไปตะลุยญี่ปุ่นเอง 7 วัน กลับมาก็มีความรู้สึกเดียวกัน ไปกินอาหารญี่ปุ่นที่ว่าอร่อยมา 7 วัน กลับมาก็อาหารฝีมือพ่อนี่แหละที่คุ้นลิ้นที่สุดและกินได้เรื่อยๆ

ภาพฟูจิซัง ที่คุณหมีใหญ่เอามาฝากสองภาพสุดท้าย แปลกตาไปจากที่เคยเห็นค่ะ มุมมองต่างไปเลย
อ่านถึงตรงนี้ ก็ได้ความรู้ภาษาเพิ่มเติม คือ คำว่า "ภูเขา" ในภาษาญี่ปุ่น เขาใช้ "ซัง" ซึ่งในภาษาจีนคือคำว่า "ซัน"
เคยรู้มาว่า คำว่า "ภูเขา" ภาษาญี่ปุ่นใช้คำว่า "ยามา"

"ต้นแปะก๊วย" ที่คุณหมีใหญ่ถ่ายมาให้ดู เหล่าซือก็สนใจค่ะ
ต้นไม้ชนิดนี้อายุยืนมาก ตอนนี้ชาวเน็ตแห่แชร์ภาพต้น 银杏树(คนไทยแปลว่าต้นแปะก๊วย) ต้นหนึ่งที่เล่ากันว่าฮ่องเต้หลี่ซื่อหมินแห่งราชวงศ์ถังทรงปลูกไว้ที่นครซีอาน อายุกว่า 1400 ปีผลัดใบกลางเดือนพฤศจิกายนเป็นสีเหลืองทองอร่ามสวยมาก

ความคิดเห็นที่ 20 เจ้าหมีน้อย , กระเจี๊ยบ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ลิงเขียว วันที่ : 25/11/2015 เวลา : 21.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

สวัสดีค่ะแม่หมีและพี่หมีใหญ่


อ่านย่อหน้าสุดท้าย
รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาในหัวใจ. ถึงบ้านตีหนึ่งแล้ว
ดึกขนาดนี้ทั้งคุณพ่อ คุณแม่หมี หมีน้อย.....ยังมาเฝ้ารอ
น่ารักจังครอบครัวนี้

เวลาน้าลิงกลับบ้าน
พอลงจากรถทัวร์ มองไปเห็นแม่ยืนชะเง้อคอยอยู่หน้าบ้านก็รู้สึกอบอุ่นทุกที
แม้ว่าระยะทางจากรถทัวร์และบ้านจะไกลกันพอสมควรก็ตาม
ดีใจอะ...ที่แม่มายืนรออยู่หน้าบ้านเสมอ
แต่มีแค่แม่ค่ะ....คนอื่นๆเค้าก็ไม่เฝ้ารอหรอก แต่ก็ไม่ใช่ว่าเค้าไม่ดีใจน้า

นั่นน่ะจิ..ถือพาสปอร์ตเล่มสีน้ำตาล...เขียนว่าประเทศไทยชัดๆ
ก็น่าจะเป็นคนไทยเนาะ
แต่.,...ก็เพื่อการทักทายเปิดทางอะค่ะเลยต้องถามออกไปแบบนั้น :)

300 เยน หรือ 1000. เยน
วินาทีสุดท้ายแล้ว....ถ้าอยากเก็บความทรงจำเพิ่มขึ้นอีกหน่่อยก็ต้องจัดไปแหละครับ!
เห็นด้วยนะว่า พอกลับไทยแล้วจะเสียดายหลายๆที่ที่ไม่ไป
พี่นุช.....ก็จะกลับไทืย ม.ค ก็ตะลอนเที่ยวเช่นกันค่ะ ^^

ช้างไทยและศาลาไทย
ถ้าเห็นในบ้านเราจะไม่รู้สึกอะไรมากมาย เช่นกับการพูดไทย
แต่พออยู่ต่างประเทศ....เห็นสิ่งเหล่านี้ในต่างแดน พูดคำๆนี้ในต่างแดน
มันรู้สึกอบอุ่นวาบในหัวใจ

พี่นุชไม่ได้กลับไทยมา. 3 ปีกว่าๆแล้ว


บรรยายไม่ถูกเลยว่า

คิดถึงเมืองไทยมากแค่ไหน



เวลคัมโฮมจ้า

ความคิดเห็นที่ 19 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 25/11/2015 เวลา : 18.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

อ่านชื่อเรื่องทีแรก ป้าแม่มดคิดว่าเป็นเมืองนินจาที่ป้าเคยพาน้องลูกมดไปเที่ยวเสียอีก
ที่นั่น เขาชื่อ อุกา อูเอโน๊ะ
กลายเป็นคนละเมืองกัน เป็นอันว่าป้าแม่มดได้ตามพี่หมีใหญ่ไปเที่ยวที่ใหม่

ความคิดเห็นที่ 18 เจ้าหมีน้อย , ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ดินเดินทาง วันที่ : 25/11/2015 เวลา : 18.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

สวัสดีค่ะแม่หมี น้องโตแล้วรึนี่ ได้เดินทางไปญีปุ่นครั้งแรก ว๊าวสุดยอดอ่ะ ดีจังชีวิตคือการเดินทาง ขอให้มีความสุขในวันลอยกระทงนะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 BlueHill , ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
เจ้าหมีน้อย วันที่ : 25/11/2015 เวลา : 12.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yakogoro

@น้าชาลี BlueHill

ขอบคุณที่ให้ความกระจ่างเรื่องปลอกขาครับ ตอนนั้นผมก็ไม่เข้าใจว่าคืออะไรเลยลองถามคุณลุงที่ชี้นกให้ ปรากฏว่าลุงแกอธิบายรัวจนผมฟังไม่รู้เรื่องเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 16 กระเจี๊ยบ , ลิงเขียว ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 25/11/2015 เวลา : 12.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ้าวเฮ้ย!!!! ถูกยึดพื้นที่อีกหรือเนี่ย ปล้นกลางอวกาศเลย (หนักกว่ากลางอากาศ)

โอเค เอาแบบที่ลูกสบายใจ แม่ยอมถอยให้ ไม่รักไม่ยอมนะเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 15 กระเจี๊ยบ , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
เจ้าหมีน้อย วันที่ : 25/11/2015 เวลา : 12.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yakogoro

ขอขอบคุณชาวโอเคทุกๆคนมากครับที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี ถึงการเดินทางของผมจะจบลงแล้วแต่ซีรี่ย์นี้ยังไม่จบครับ ตอนนี้กำลังเขียนอยู่อีก 1 ตอน ว่าด้วยเรื่องของ "อาหาร" โดยเฉพาะครับ ฉะนั้นที่คุณแม่บอกว่ายึดพื้นที่คืนได้แล้ว ขอตอบว่า "ยัง" ครับ

ความคิดเห็นที่ 14 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
ชายสามหยด วันที่ : 25/11/2015 เวลา : 07.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

น้องหมีใหญ่บันทึกได้ละเอียดมากครับ อ่านได้ความรู้ ความเพลิดเพลินเลยครับผม

ความคิดเห็นที่ 13 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
พี่ขนฟู from mobile วันที่ : 25/11/2015 เวลา : 06.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/2279

เอาอีก เอาอีก...พี่หมีใหญ่หาเวลาเขียนเรื่องแบบนี้อีกนะครับ ถ่ายทอดประสบการณ์ได้เก่ง น่าอ่านจริงๆ ขอชื่นชมคุณแม่หมีด้วยนะครับ มีลูกชายเก่งๆอย่างนี้

ความคิดเห็นที่ 12 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
กระเจี๊ยบ วันที่ : 25/11/2015 เวลา : 03.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/JinjokJiap
www.oknation.net/blog/QuatschBox (-: ............ :-)

อ้าว...จบซะแล้ว อ่านสนุกดีค่ะ หมีใหญ่เก่งมาก ๆ เที่ยวคนเดียว.....ชอบนกเค้าแมวหิมะเหมือนกัน....เซลฟี่ที่ไหน ชูส์ฟี่ต่างหากเล่า ถถถ...แล้วจะรออ่านเรื่องของหมีใหญ่อีกนะ

ความคิดเห็นที่ 11 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
feng_shui วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 22.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

เขียนได้สนุกมากขะ

ความคิดเห็นที่ 10 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
สำรวจฟ้า วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 21.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

เป็นเช่นนี้กันทุกคนที่เดินทางไปต่างประเทศ เมื่อวันเดินทางกลับถึงบ้านเกิดจะรู้สึกอบอุ่น

ความคิดเห็นที่ 9 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
นายยั้งคิด วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 21.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

Welcome home, Pee Meh Yai, the popular writer in Thailand
today.

ความคิดเห็นที่ 8 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
ทางแก้ว วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 19.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/faab
แห่งสี่สายน้ำปิงวังยมน่าน

ชอบช้างกับฝาท่อระบายน้ำจัง

ความคิดเห็นที่ 7 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 17.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

มีแพนด้า ศาลาไทย ช้าง..ครบเลย

ความคิดเห็นที่ 6 เหล่าซือสุวรรณา , ลิงเขียว และอีก 2 คนถูกใจสิ่งนี้ (4)
BlueHill วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 17.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

นกตีวสีฟ้าเข้มเล็กๆ เป็นนกจับแมลงครับ
เมืองไทยเราก็พบนกชนิดนี้ด้วย ห่วงขาขาวๆ เป็นที่เก็บข้อมูลประวัติของนก คล้ายๆบัตรประชาชนของคนครับ

ความคิดเห็นที่ 5 ลิงเขียว , กระเจี๊ยบ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 15.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

พี่หมีใหญ่คงคิดถึงพี่ป้าน้าอา ในโอเคเนชั่นมากแน่ๆค่ะ เพราะทุกคนให้การต้อนรับและคอมเม้นท์อย่างอบอุ่น เมษายนปีหน้านี้พี่หมีใหญ่จะเดินทางไปญี่ปุ่นอีกครั้ง ไปเส้นทางใหม่ เมืองใหม่ๆ เขาเตรียมการไว้พร้อมแล้ว จองตั๋วเครื่องบิน จองโรงแรม ทำแผนกำหนดการเที่ยวพร้อมแล้ว
คราวหน้าถ้าจะเขียนเรื่องราวบันทึกการท่องเที่ยว แม่หมีปิดประตูห้ามใช้บล็อกของแม่ ต้องเป็นบล็อกของตัวเอง ยังอิดๆออดๆอยู่ แต่แม่หมีว่า หมีน้อยก็เป็นบล็อกเกอร์แล้ว ขาดแต่พี่หมีใหญ่กับพ่อหมี ดูท่าว่าจะใจอ่อน คงต้องรอดูว่า เขากลับมาจากเที่ยวญี่ปุ่นคราวหน้าคงจะมีอะไรสนุกๆมาเล่าให้พวกเราได้อ่านอีก
พี่หมีใหญ่ไปเที่ยวสิงคโปร์กับเพื่อนๆหนึ่งอาทิตย์ บอกเปิดบล้อกเขียนเลย เชาบอกไม่มีอะไรจะเขียน เพิ่งรู้ว่าไปเที่ยวกับเพื่อนๆนี่ไม่สนุกเอาเสียเลย กว่าจะตกลงไปไหน กินอะไร นานมาก ถถถถ บอกไม่เหมือนไปกับคุณพ่อคุณแม่เลย คิดอะไรเหมือนกันชอบอะไรเหมือนกัน
เข้าตำรา มากคนก็มากความ

ครั้งหน้าถึงคราวแม่หมีเชียนสักที เรื่องแห้งและจืดสนิท อยู่ในโน๊ตแพดเสียนาน รอซีรีส์ของพี่หมีใหญ่จบนี่แหล่ะค่ะ เฮ้อ ยึดพื้นที่คืนได้แล้วเรา คงจะไม่ได้เห้นเสียงหัวเราะ ถถถ กันอีกนานแหล่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
กไก่ from mobile วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 14.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/stistang

พี่หมีใหญ่เขียนสนุกทุกตอน อ่านสนุก มีสาระ และแง่คิด ดีมากครับ

ความคิดเห็นที่ 3 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 13.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

สนุกทุกตอนครับ

ความคิดเห็นที่ 2 ลิงเขียว , เจ้าหมีน้อย และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 13.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

ช่างเป็นตอนจบที่อบอุ่นเสียเหลือเกินเพราะว่าพี่หมีใหญ่ได้กลับมานอนบนเตียงอันแสนสุขภายในบ้านที่อบอุ่นของบรรดาหมีทั้งหลาย ถถถถถ แล้วนะคะ
ปล. กลัวว่าพี่หมีใหญ่จะคิดถึงน่ะค่ะ เลยขอจัดให้เป็นพิเศษค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 ลิงเขียว , กระเจี๊ยบ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 24/11/2015 เวลา : 12.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ขอโทษด้วยนะคะ ทำไมตัวหนังสือมันล้นกรอบ ลองดูในคอมพ์เครื่องพีซี ไม่ล้นกรอบ แต่พอมาดูในโน๊ตบุ๊คมันล้นกรอบ

รบกวนเพื่อนๆ คลิกไปที่ตรงที่เขียนว่า พิมพ์หน้านี้ก็จะอ่านได้ค่ะ ขอโทษด้วยจริงๆ จะลองลดรูปให้เล็กมันก็จะไปกันใหญ่ จะลดตัวหนังสือลงก็เกรงจะอ่านยากอีก

ไม่รู้จะทำยังไงแล้วค่ะ แงๆๆๆ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

กลิ่นจัน

เพลงกลิ่นจัน ของมหาวิทยาลัยศิลปากร

View All
<< พฤศจิกายน 2015 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          



[ Add to my favorite ] [ X ]