• แม่หมี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mamaomme@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 459
  • จำนวนผู้ชม : 666418
  • ส่ง msg :
  • โหวต 990 คน
mamaomme
Blog ของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลูกเป็นเด็กพิเศษ เขียนเรื่องราวที่พานพบด้วยหัวใจ ความรู้สึก จริงใจ อาจมีสาระหรือไร้สาระ เฮฮา หรือแสนเศร้า แต่นั่นก็คือตัวเธอ...ที่จริงใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme
วันอังคาร ที่ 18 เมษายน 2560
Posted by แม่หมี , ผู้อ่าน : 571 , 14:02:33 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 16 คน Monchai , chailasalle และอีก 14 คนโหวตเรื่องนี้

      หลายวันก่อนแม่หมีนั่งดูข่าวช่องเนชั่น  เป็นช่วงเวลาที่คุณเผย(วีณารัตน์ ) เล่าข่าวเรื่องช่างตัดผมชื่อ เจมส์ วิลเลียมส์ ตัดผมให้กับหนูน้อย เมสัน ลูอิส วัย 4 ขวบ เขาเป็นเด็กออทิสติก  ซึ่งการตัดผมให้เด็กออทิสติกจะมีปัญหามากเพราะเขาคงไม่ชอบเสียงดัง  ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับหัวของเขาไม่ชอบให้ใครที่ไม่คุ้นชินมาสัมผัสตัวเขา   ฟังคุณเผยแล้วแม่หมีก็นึกถึงเรื่องราวเก่าๆของเจ้าหมีน้อยของเราค่ะ

       ตอนเด็กๆหมีน้อยก็มีปัญหาเรื่องการตัดผมเช่นเดียวกัน   ตอนที่เขายังเป็นทารกเขาไม่มีปัญหาเรื่องการตัดผม  คือเขาเป็นเด็กที่มีรูปศรีษะสวยเพราะแม่หมีจับเขานอนคว่ำตั้งแต่เกิด  การนอนคว่ำทำให้เขาหลับได้นาน  ไม่ผวาตกใจตื่นเหมือนเด็กที่นอนหงาย   แล้วไม่ต้องห่วงว่าเขาจะหายใจไม่ออกเพราะเขาจะตะแคงศรีษะเอง   และการนอนคว่ำแบบนี้ทำให้คอเขาแข็งแรงสามารถชันคอได้เร็ว   เนื่องจากเป็นเด็กที่หัวได้รูปสวย   แม่หมีและคุณป้าที่เลี้ยงดูหมีน้อยจึงโกนผมให้หมีน้อยทุกสัปดาห์   เวลาเห็นหัวโล้นๆของเขามันน่ารักดีค่ะ  แต่ถ้าตอนนี้ใครมาบอกว่าโกนผมบ่อยๆแล้วผมจะดก  อย่าไปเชื่อค่ะ  ทุกวันนี้หมีน้อยมีปัญหาผมบางจนต้องพาไปหมักผมด้วยสมุนไพรที่ร้านมะมาเฮิร์บทุกสัปดาห์  เพื่อให้ผมที่บางๆของเขาขึ้นมาให้หนา

       กลับมาพูดเรื่องการตัดผมของหมีน้อยต่อค่ะ  (แม่หมีนี่ชอบนอกเรื่องเสียเรื่อยเชียว  เข้าประเด็นต่อค่ะ)  พอหมีน้อยเริ่มโตขึ้นไม่ใช่ทารกแล้วการโกนผมจึงต้องเลิกไป   แม่หมีใช้วิธีเดียวกับพี่หมีใหญ่คือ  ตัดผมให้ลูกเองค่ะ   ก็ไม่มีปัญหาอะไรหมีน้อยก็ยอมให้ตัดบ้าง  แต่จะตัดยากซักหน่อยเพราะจะอยู่ไม่นิ่งแต่แม่หมีก็สามารถค่ะ    แต่พอหมีน้อยเริ่มไปเรียนอนุบาลก็ต้องเปลี่ยนเป็นตัดผมรองทรง   คราวนี้ก็ต้องไปที่ร้านค่ะก็ร้านบาร์เบอร์แถวบ้านนี่ล่ะค่ะ  ตอนนั้นก็ลืมคิดไปว่าหมีน้อยเขาเป็นออทิสติกเพราะทุกครั้งเราก็เล็มผมให้เองก็ไม่เคยมีปัญหาอะไรพอไปถึงร้าน   ช่างตัดผมเป็นผู้ใหญ่อายุประมาณเกือบห้าสิบรูปร่างใหญ่อีกต่างหาก   ซึ่งเขาเป็นคนตัดผมให้พี่หมีใหญ่ทุกครั้ง   เขาก็หยิบไม้กระดานมาพาดที่วางแขนของเก้าอี้   ให้หมีน้อยได้นั่งให้อยู่ในระดับที่สูงเพื่อเขาจะตัดผมได้สะดวก    แล้วก็เอาผ้าคลุมมาคลุมไหล่หมีน้อย   แล้วหนีบกิ๊บหนีบตัวเบ้อเร่อ   หมีน้อยตกใจค่ะเขาก็เริ่มร้องไห้   ช่างตัดผมเขาหันมาบอกแม่หมีว่า  " คุณแม่มาช่วยจับตัวให้หน่อย"    ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ  คิดว่าเดี๋ยวพอเรากอดเขาก็จะนิ่ง   ปรากฏว่า  เขาไม่ใช้กรรไกรค่ะ   เขาเอาปัตตาเลี่ยนมาเปิดเครื่องแล้วก็เริ่มไถตรงต้นคอ  คราวนี้หมีน้อยร้องไห้ดังมาก   พร้อมกับดิ้นจนจับแทบไม่อยู่   ช่างผมก็จับไหล่หมีน้อยแล้วก็พยายามไถปัตตาเลี่ยน

               แม่หมีบอกเขาว่า  " คุณคะ  เด็กเขาคงกลัว  เปลี่ยนมาใช้กรรไกรได้มั๊ย "

               ช่างเขาหันมามองหน้าแม่หมีแบบดุๆ  เขาบอก  "ตัดรองทรงมันต้องใช้ปัตตาเลี่ยน"

               แม่หมีบอก "งั้นไม่ต้องรองทรง  ตัดให้มันดูดีแต่ใช้กรรไกรได้มั๊ย "  

               เขาบอก   "  ไม่ได้  ลูกคุณร้องไห้แล้วดิ้นขนาดนี้  ผมจะตัดได้ยังไง "

               แม่หมี      "  ก็เขากลัวเสียงดังของปัตตาเลี่ยนนี่คะ  "

               ช่างตัดผมเขาหยุดทันที   " งั้นผมก็ตัดให้ไม่ได้   เลิกตัด  เด็กอะไรวุ่นวายชมัดยาด "

               แม่หมีชักโกรธ    " งั้นก็ไม่ต้องตัด  คิดเงินมา  ค่าตัดเท่าไหร่ "  แม่หมีก็เสียงแข็งกลับไป  ความจริงเขารู้นะคะว่า แม่หมีน่ะอยู่ที่ไหน  ทำอาชีพอะไร แม่หมีคิดในใจ  ใจเย็นๆ เราเป็นครูเราไม่ควรทะเลาะกับใคร   พยายามสะกดอารมณ์อย่างมาก    แต่เราก็ตำหนิตัวเราเองที่เราไม่ได้เตรียมตัวหมีน้อยมาก่อน

              ช่างตัดผมตอบแบบห้วนๆ  " ไม่คิดเงิน "   แล้วเขาก็ดึงผ้าคลุมออก   คิดในใจ ไม่คิดก็อย่าคิด แม่หมีจึงอุ้มหมีน้อยเดินออกจากร้าน  ได้ยินเสียงไล่หลังมาว่า  "แหกปากขนาดนี้  ใครจะไปตัดได้  เสียเวลาชิบห...."

       แม่หมีได้ยินค่ะ   แต่ไม่อยากใส่ใจ  ไม่อยากต่อปากต่อคำกับคนใจร้ายใจดำ  ไม่มีน้ำใจ  ทำอาชีพนี้มันก็ต้องเจอเด็กๆที่เพิ่งเคยมาครั้งแรก  แม่หมีโกรธมากนะคะ   แต่เราก็ตำหนิตัวเราเองด้วยที่เราไม่ได้เตรียมตัวหมีน้อยมาก่อน  พอมาเจอเหตุการณ์แบบนี้หมีน้อยจึงร้องไห้ดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจากสภาวะการณ์ที่ทำให้ตกใจกลัว   ดูช่างตัดผมเขาจะหงุดหงิดมาก   เพราะเหมือนจะโยนสิ่งของดังๆและพูดไม่ดีกระแทกใส่เรา   แต่แม่หมีก็ไม่ได้ตอบโต้อะไรได้แต่คิดในใจ   จะไม่มาเหยียบร้านนี้อีก  จะไม่พาพี่หมีใหญ่มา  จะบอกพ่อหมีไม่ให้มาอีก  จะบอกญาติๆทุกคนที่มาตัดร้านนี้  ไม่ต้องมาอุดหนุนมัน  คิดพลางอุ้มหมีน้อยเดินกลับบ้าน   โอ...หมีน้อยของแม่   แค่ตัดผมครั้งแรกก็มีความทรงจำที่ไม่ดี  ขอโทษนะครับลูกที่แม่พามาเจอเรื่องแย่ๆแบบนี้  คงต้องกลับไปพยายามแก้ไขให้หายกลัวช่างตัดผม    ยังไงก็ต้องขจัดความทรงจำอันเลวร้ายนี้ออกจากใจหมีน้อยให้ได้   เพราะถ้าขึ้นป.1 หมีน้อยต้องตัดผมทรงนักเรียนอยู่ดี                  

        วันนั้นพอพ่อหมีกลับมาถึงบ้าน   แม่หมีเล่าให้พ่อหมีฟังด้วยความคับแค้นใจ  เล่าไปพลางร้องไห้ไปพลาง

               พ่อหมีบอก " เดี๋ยวพี่พาลูกไปเอง  ดูสิว่าจะกล้าว่าอะไรมั๊ย "

               แม่หมีบอก   " ไม่ต้องค่ะ  เดี๋ยวมีเรื่องเปล่าๆ  ลูกเราเป็นเด็กพิเศษด้วย  ไปเจอปัตตาเลี่ยนอีกก็ต้องร้องไห้อีก "  ความจริงแม่หมีกลัวว่าจะมีปัญหา  เอาเรื่องกับคนไม่มีน้ำใจก็เท่านั้น  

               แม่หมีพูดต่อ  " ช่างมัน  บ้านเราไม่ต้องไปอุดหนุนมันอีก  เลยไปอีกนิดก็มีร้านอื่นอีก  ไม่ต้องไปง้อมัน"    แล้วแม่หมีก็ค่อยๆเอากรรไกรมาเล็มๆตรงที่มันแหว่งไปให้มันดูดีขึ้น   ดีว่ายังไม่ลึกมาก   ยังแก้ไขได้ 

        และตั้งแต่วันนั้น   แม่หมีก็เยียวยาจิตใจหมีน้อย   พยายามบอกหมีน้อยแม้เขาจะยังพูดไม่ได้  แต่แม่หมีว่าเขาฟังรู้เรื่องค่ะ   แม่หมีบอกเขาว่า  "เวลาตัดผมเขาต้องใช้เครื่องมือตัดผมที่เรียกว่า ปัตตาเลี่ยนแล้วมันจะส่งเสียงดังเพราะมันจะคล้ายที่ตัดหญ้าในสนามหญ้าบ้านเราไงครับลูก"   ตอนนั้นทุกครั้งที่ตัดหญ้าในสนาม  ก็จะเอาหมีน้อยลงไปดูด้วย  เป็นรถตัดหญ้าคันเล็กๆ  เสียบปลั๊กให้เครื่องทำงานแล้วให้หมีน้อยเดินไปข้างๆแม่หมีด้วย  ให้เขาชินกับเสียงของมัน  แม่หมีก็จะอธิบายไปด้วยว่า หญ้าก็เหมือนผมของเรา  ถ้ายาวเราก็ต้องตัดให้สั้นถึงจะสวย ไม่งั้นมันจะรก   และเวลาที่พ่อหมีหรือพี่หมีใหญ่ไปตัดผม  (พี่หมีใหญ่ตอนนั้นอยู่ชั้นประถมต้องตัดทรงนักเรียน) แม่หมีก็จะพาหมีน้อยไปด้วย   เพื่อให้เขาชินกับเสียงปัตตาเลี่ยนและได้เห็นการทำงานของช่างตัดผม  ร้านนี้เป็นร้านที่อยู่ถัดไปจากร้านของช่างตัดผมใจยักษ์   เราจึงต้องเดินผ่านร้านของเขาที่ทำด้วยกระจกใส   ช่างตัดผมใจร้ายคนนั้นเขาก็เห็นเราเดินผ่านร้านเขาไปบางครั้งได้สบตากัน  แต่ขอโทษนะคะ   แม่หมีจะเดินตัวตรง  คางเชิดโดยอัตโนมัติ 555 ก็ตรูยัวะอ่ะ  ไอ้ช่างตัดผมใจดำ!!!   ส่วนหมีน้อยก็จะมองเข้าไปในร้านด้วยสายตาที่หวาดกลัว    นี่ถ้าเลี้ยวเข้าไปคงร้องไห้ลั่นแน่ๆ  

         ร้านที่เราไปอุดหนุนใหม่   มีช่างสองคนค่ะเป็นสามีภรรยากัน  ภรรยาก็กำลังตั้งครรภ์   เขาบอกเขาเพิ่งมาอยู่ใหม่   เดิมเขาตัดที่อื่นแต่เผอิญเจ้าของเดิมเขาย้ายไป  เขาเลยมาเช่าต่อ  แม่หมีก็เลยบอกเขาว่า  "เดิมทีเราตัดผมที่ร้านใกล้บ้านค่ะ   แต่เขาไม่สามารถตัดผมให้ลูกคนเล็กของเราได้ (แบบเล่าโดยละเอียด) เราเลยเดินผ่านร้านนั้นมาตัดที่ร้านนี้   ตอนนี้ลูกคนเล็กกลัวเสียงปัตตาเลี่ยนและกลัวช่างคนนั้นมาก   แค่เดินผ่านร้านก็หน้าเบ้จะร้องไห้แล้วค่ะ"    ทั้งสองสามีภรรยาเขาฟังแล้วสงสารหมีน้อยมาก

                 แม่หมีบอก    " ขอให้น้องมานั่งให้ชินกับเสียงปัตตาเลี่ยนก่อนได้มั๊ยคะ "

                ช่างร้านใหม่บอก  " ได้เลยครับ "

       เราไปหลายครั้งจนกระทั่งหมีน้อยไม่กลัว เพราะเขาเห็นพ่อและพี่ตัดแล้วก็ไม่เป็นอะไร   แม่หมีคิดในใจว่าถึงเวลาตัดผมของหมีน้อยเสียที 

                แม่หมีบอกหมีน้อยว่า  " หมีน้อยครับ  วันนี้เราจะไปตัดผมกัน  ลูกไม่ต้องกลัวนะครับ  เสียงมันอาจดัง  แต่ลูกจะไม่เจ็บ   ช่างตัดผมร้านที่พ่อกับพี่ไปตัดไง  ตัดแล้วลูกจะหล่อเลยครับ" 

        พอไปที่ร้าน  แม่หมีบอกกับช่างว่า   " วันนี้จะมาตัดผมให้ลูกคนเล็กค่ะ   แต่ขอคุณแม่นั่งบนเก้าอี้ได้มั๊ยคะ แล้วเอาน้องนั่งบนตัก  เผื่อน้องกลัวจะได้อยู่ในอ้อมกอดของคุณแม่"

                ช่างผู้ชายบอกว่า   "ได้ครับ"    แล้วช่างผู้ชายบอกภรรยาให้เป็นคนตัดผมให้หมีน้อย  " เธอตัดผมให้น้องเขาแล้วกัน    ผู้หญิงตัดจะได้ไม่กลัว  วันนี้ไม่ต้องใช้ปัตตาเลี่ยนนะ  ใช้กรรไกรไปก่อน"  ช่างก็เอาผ้ามาคลุมหมีน้อยและแม่หมี                 

                แม่หมีบอกหมีน้อยว่า  " เขาเอาผ้าคลุมไว้เหมือนที่แม่คลุมผ้าให้พี่หมีใหญ่กับหมีน้อยตอนเราเป็นซุปเปอร์แมนไงครับ    วันนี้ซุปเปอร์แมนมาตัดผมกันนะครับ "

         ทำแบบนี้มันก็ทำให้ตัดผมยากนะคะเพราะติดตรงตัวแม่หมี  แต่ช่างตัดผมเขาเข้าใจดีนะคะ  เขาบอกให้แม่หมีอุ้มหมีน้อยโดยให้หมีน้อยหันหน้าเข้ามาหาแม่หมี   หมีน้อยจะได้มองหน้าแม่หมีและช่างตัดผมเขาก็สามารถตัดผมหมีน้อยได้สะดวก   แม่หมีก็จะคุยกับหมีน้อยไปเรื่อยๆจนกระทั่งช่างตัดจนเสร็จ  เราทำแบบนี้ทุกครั้งที่ไปตัดผม   ไปสักสี่ห้าครั้งเห็นจะได้จนหมีน้อยเริ่มชิน   คราวนี้แม่หมีบอกให้ช่างลองใช้ปัตตาเลี่ยนค่ะ  

                 แม่หมีขอให้ช่างตัดผมผู้หญิงลองหยิบปัตตาเลี่ยนมาให้หมีน้อยจับแล้วบอก  " ตอนนี้มันยังไม่ส่งเสียง  แต่พอเราเปิดเครื่องมันก็จะสั่นๆและดัง  เหมือนเครื่องตัดหญ้าที่บ้านไงครับ  ลูกไม่ต้องกลัวนะครับ"

                 แม่หมีขึ้นนั่งบนเก้าอี้แล้วเอาหมีน้อยนั่งตัก  ช่างก็เอาผ้ามาคลุม  แม่หมีบอกหมีน้อยว่า  " ตอนนี้ลูกอยู่บนตักแม่  แม่กอดลูกเอาไว้ ลูกไม่ต้องกลัวเลย  เสียงมันดังแต่คุณน้าเขาจะทำเบาๆ   ลูกจะไม่เจ็บเลยแค่จั๊กกะจี้  แป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว  ทีนี้หมีน้อยก็จะหล่อเหมือนพี่ไงครับ "    แม่หมีให้ช่างตัดผมรองทรงต่ำค่ะ  ใช้ปัตตาเลี่ยนไม่นาน   ช่างเขาก็ทำเร็วแต่นุ่มนวล  แล้วเวลาพูดกับหมีน้อยเขาจะพูดด้วยน้ำเสียงที่น่าฟัง  ที่สุดหมีน้อยก็สามารถใช้ปัตตาเลี่ยนตัดผมได้และตัดจนสำเร็จ  

        ในที่สุดพอไปตัดผมครั้งต่อไปหมีน้อยก็ไม่กลัวแล้วล่ะค่ะ   เขาสามารถนั่งบนไม้กระดานที่พาดบนที่วางแขนของเก้าอี้ตัดผมได้  โดยมีแม่หมีเอามือล้วงไปในผ้าคลุมเพื่อกุมมือหมีน้อยเอาไว้   จนกระทั่งครั้งถัดๆไป   แม่หมีแค่ยืนใกล้ๆ ส่งยิ้มเป็นกำลังใจหมีน้อยก็สามารถนั่งนิ่งๆ   จนในที่สุดแม่หมีไม่ต้องยืนใกล้ๆเขาอีกแล้ว   แต่ไปนั่งรอที่เก้าอี้
        เห็นมั๊ยคะ   เรื่องวุ่นๆในการตัดผมเด็กออทิสติกก็จบลงได้ด้วยดี   ถ้าเราใช้ทั้งฝีมือและใจในการให้บริการ   ให้เวลากับเด็กให้เขารับรู้ว่าวิธีการตัดผมจะเป็นอย่างไร  เมื่อเขารับรู้และเข้าใจวิธีการตัดผมได้จับต้องเครื่องมือ  ก็ไม่ใช่ปัญหา   ไม่ว่าจะเด็กปกติที่ไม่เคยตัดผมหรือเด็กพิเศษก็สามารถทำได้โดยไม่ร้องไห้   หลังจากนั้นอีกสอง-สามปี สามีภรรยาคู่นี้ก็ย้ายกลับไปเปิดร้านที่ต่างจังหวัดบ้านเกิดของเขา   รวมทั้งลูกน้อยที่เคยอยู่ในท้องตอนที่ตัดผมให้หมีน้อย

                 เขาบอก " ผมอยากให้ลูกของผมได้อยู่ในที่ที่ไม่แออัดเหมือนในกรุงเทพฯ  แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ   คนที่จะมาเช่าต่อเป็นช่างตัดผมเพื่อนของผมเอง   ผมจะบอกเรื่องของน้องหมีน้อยให้  จะได้ไม่มีปัญหา "

                 และแล้วครั้งต่อไป  เมื่อเราเข้าไปในร้าน   เราก็เจอช่างตัดผมคนใหม่เป็นผู้หญิง  พอเธอเห็นเรา  เธอถามเราว่า  " ใช่ลูกค้าที่ชื่อหมีน้อยใช่หรือไม่ "

                 พอเราตอบว่า  " ใช่ค่ะ"    เธอบอก  " เพื่อนเล่าให้ฟังเรื่องหมีน้อยหมดแล้ว  แล้วเดินผ่านร้านโน้นยังกลัวอีกมั๊ย "   555  หมีน้อยไม่กลัวแล้วค่ะ   แต่ไม่หันไปมองร้านนั้นอีกเลย

          จากเด็กชั้นประถม  จนมัธยม แม่หมียังคงพาหมีน้อยไปตัดผมกับ " พี่จู้ "  ช่างตัดผมที่รู้ใจหมีน้อย แทนคนเก่าที่ส่งต่อลูกค้า   น่ารักมากๆเลยนะคะ  ทั้งช่างตัดผมสามีภรรยาคู่นั้นและพี่จู้   และที่น่ายินดีคือ  ลูกหลานของแม่หมีที่เป็นผู้ชายทุกคนล้วนเป็นลูกค้าร้าน พี่จู้กันหมด  รวมทั้งพาเพื่อนๆมาอุดหนุนร้านพี่จู้  ผู้เข้าใจเด็กเล็กและวัยรุ่น  ส่วนร้านเดิมนั้นไม่รู้ว่าหายศรีษะไปอยู่ที่ไหนแล้ว  5555

           ทุกวันนี้หมีน้อยเขาไปตัดผมคนเดียว   ไม่ต้องมีแม่ไปด้วยและที่สำคัญ พี่จู้บอก  ทั้งพี่หมีใหญ่และหมีน้อยเวลามาตัดผมยกมือไหว้พี่จู้ทุกครั้ง  คุณแม่สอนดีจังเลย   เคยได้ยินมั๊ยคะที่เขาพูดกันว่า  " หน้าบานเป็นจานเชิง "   ไม่ต้องไปดูที่ไหน  ดูที่หน้าแม่หมีแหล่ะค่ะ   อิอิอิ

           ที่เราทำเช่นนี้  เพราะเราไม่อาจจะหาช่างที่เข้าใจเด็กพิเศษเหมือนเจมส์ วิลเลียมส์ ที่ตัดผมให้กับหนูน้อย เมสัน ลูอิส ได้  แต่เราสร้างช่างตัดผมที่เข้าใจลูกเราและเราทำให้ลูกของเราที่เป็นเด็กพิเศษที่มีปัญหากับการตัดผมสามารถปรับตัว  รับรู้และสามารถเผชิญกับสถานการณ์ที่ทำให้เขาตกใจได้   นี่ล่ะค่ะ  วิธีของแม่หมี  แม่ของเจ้าหมีน้อยเค้า                                       

            บันทึกด้วยความรัก                                                  

                   จากแม่หมี   (แม่ที่พี่จู้ชมแล้วชมอีก  จนเขินนะเนี่ย)

  มาดูภาพเก่าๆ  แต่เพื่อแฟนคลับหมีน้อย  แม่หมีไปขุดมาให้ดูกันค่ะ
 
               อายุประมาณเดือนกว่าๆ จับนอนคว่ำตั้งแต่แรกเกิด  ไม่ต้องห่วงว่าจะหายใจไม่ออก เขาจะตะแคงหน้าเองค่ะ นอนคว่ำทำให้หลับได้นาน  และไม่ผวาด้วยค่ะ
 
               ภาพนี้คุณครูที่โรงเรียนชอบมาอุ้มหมีน้อย  หัวกลมทุยสวย  แม่หมีว่าหัวเกลี้ยงๆโล้นๆแบบนี้น่ารักดีค่ะ  โกนผมทุกสัปดาห์แล้วเอาดินสอพองละลายน้ำทา  คุณแม่ของแม่หมีบอกทำแบบนี้น่ะดี  แม่หมีเลี้ยงลูกแบบตามผู้ใหญ่บ้างตามหนังสือตามหมอบ้าง  เราพิจารณาว่าดีเราก็ทำ
 

              จำได้ว่าจะพาไปงานกินเลี้ยง  พาออกงานเราไปทำผม ส่วนหมีน้อยโดนโกนหัวซะเกลี้ยงเกลา  ป้าติ๋มพี่สาวแม่หมีอุ้มหมีน้อย  ส่วนเด็กผู้ชายตัวป้อมที่จับมือหมีน้อยคือพี่หมีใหญ่ค่ะ


                                                         แม่หมีอุ้มเจ้าเหม่งน้อย


                    ผมทรงนี้แม่หมีใช้กรรไกรตัดผมเล็มให้เองค่ะ   เป็นแม่นี่คะ  ทำได้ทุกอย่าง เป็นช่างตัดผมก็ได้ด้วย


                            ฝีมือตัดผมอิชั้นเองค่ะ  ไปตัดที่ร้านแล้วกลัว  แม่หมีตัดเองก็ได้ฟระ

                                เริ่มพาไปเล็มผมที่ร้าน  รับรองไม่ใช่ร้านช่างตัดผมใจยักษ์นั่นแน่ค่ะ
 
                  ยังคงใช้กรรไกรค่ะ  ภาพนี้เป็นภาพตอนเรียนที่อนุบาลอนันตศานติศึกษา  ที่แกงจืดเต้าหู้ไข่ให้หมีน้อยทุกวันไงคะ ช่างตามใจหลานจริงๆ เฮ้อ!!!



               ข้ามช๊อทมาอยู่ชั้นประถม  ตอนนี้ตัดผมทรงนักเรียนแล้วค่ะ  เรื่องตัดผมไม่ใช่เป็นปัญหาอีกแล้วเพราะเราลบความทรงจำที่น่ากลัวของหมีน้อยไปจนหมดจากหัวใจ
 
                 หมีน้อยตอนอยู่ชั้น ม. 6 ตอนนั้นไปติวเพื่อเตรียมสอบแอดมิชชั่นไม่ได้ไปกับเพื่อน   สมัครเองโดยไม่ปรึกษาแม่  เขาบอกรู้อยู่แล้วว่า แม่ต้องไปด้วย  555 สุดยอดลูกของอิชั้น !!!


                                  หมีน้อยตอนอยู่ชั้น ม. 6  ในวันกีฬาสีที่โรงเรียนโกศลภัทรวิทย์



                         ช่างตัดผมชื่อ เจมส์ วิลเลียมส์ ตัดผมให้กับหนูน้อย เมสัน ลูอิส ที่เป็นเด็กออทิสติก                       
   หมายเหตุ 

           1  ขอบคุณภาพช่างตัดผม เจมส์ วิลเลียมส์  จาก  http://petmaya.com /ตัดผมให้เด็กออทิสติก

           2  ขอบคุณเพลงไพเราะและความหมายดีๆ More Than You'll Ever Know   by  Michael Ruff
   

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 21 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
chailasalle วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 04.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

แม่นี่ยิ่งใหญ่จริงๆไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ...ดีใจที่ได้อ่านว่าเด็กๆมีพาดไม้เพื่อนั่งตัด แหมๆเหมือนยุคผมครับ ไม่ได้เห็นนานแล้ว

ความคิดเห็นที่ 20 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 20/04/2017 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ตอนนี้ ไว้ผมทรงอะไรครับหมีน้อย น้าเชื่อว่า ต้องหล่ออย่างแน่นอนครับ

ล่าสุด ผมไปตัดผมมาครับแม่หมี แถวหน้าหมู่บ้าน
บอกช่างไปว่า ทรงอะไรก้ได้ ไม่เกี่ยง ขอขอตัดผมคราวหน้าอีกสัก 3-4 เดือน เลยได้"รองทรง" มา เด็กสมใจ

ค่าบริการ 100 บาทขาดตัว 555+

ความคิดเห็นที่ 19 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลิงเขียว from mobile วันที่ : 19/04/2017 เวลา : 21.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

สวัสดีค่ะแม่หมี

ไม่คิดเลยว่า
การตัดผมให้หมีน้อยเมื่อครั้งที่เขายังเด็กจะยุ่งยากขนาดนี้

ต้องขอบคุณ สองสามีภรรยาคู่แรกค่ะ ที่เข้าใจเด็กอย่างหมีน้อย
และพี่จู้ด้วยค่ะ

หน้าบานเป็นจานเชิง
55
พอๆกับหน้าลิงเขียวแหละค่า
ไม่มีใครมาชมไรหรอก
กินเยอะ...หน้าบานออกๆ
เอิ๊ก

...ความนอบน้อม ยกมือไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่..เป็นอะไรที่สังคมไทยต้องอนุรักษ์ไว้เชียวค่ะ
ไมงั้น อาจมีแค่ในตำราแน่ๆ
..อย่างที่พี่จู้บอกเลยค่ะ
...แม่สอนมาดีจริงๆ...

หมีน้อยตอนเป็นเด็กน่ารักมากๆ
ศีรษะทุยได้รูปสวยเชียว^^

ความคิดเห็นที่ 18 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
SW19 วันที่ : 19/04/2017 เวลา : 14.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

ครึ่งหลังน่ารักมากๆ
ทั้งกุศโลบายของคุณแม่หมี
ทั้งความใจดีของสามีภรรยาช่างตัดผมและพี่จู้ และ ภาพซิดดิ๊ก
ที่นี่ร้านตัดผมเด็กส่วนใหญ่จะเข้าใจธรรมชาติของเด็ก มีร้านหนึ่งที่เดินผ่านบ่อยๆ มีทั้งของเล่น มีทั้งหมา นั่งแวดล้อมกันไปหมด ดูน่าสนุก

ความคิดเห็นที่ 17 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
february26 วันที่ : 19/04/2017 เวลา : 10.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bang2510
The twenty-six of February 

อ่านต่อครับ ขาดตอน....อิอิ

น้ำตาซึมเล็กน้อย อ่านตอนคุณแม่หมี บรรยาย ..**ลูกอยู่ในอ้อมกอดคุณแม่หมี ลูกได้ไม่กลัว**

คุณแม่หมี บรรยายให้ผมเห็นภาพและรับความรู้สึก ที่แม่มีต่อลูก...

อีกหนึ่งเหตุการณ์ประทับใจ ที่คุณแม่หมีถ่ายทอดให้รับรู้ ขอบคุณ คุณแม่หมีมากๆครับ

ความคิดเห็นที่ 16 SW19 , february26 ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 19/04/2017 เวลา : 09.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

แก้ไขเสร็จ สบายใจแล้วค่ะ ถ้ามีอะไรผิดคงไม่ไปแก้ไขแล้ว 555

ความคิดเห็นที่ 15 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
feng_shui วันที่ : 19/04/2017 เวลา : 08.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

หมีน้อย กีบนิชคุณ ยืนเทียบกัน กินกันไม่ลงเลย ใครหล่อกว่ากัน ตัดสินยาก อิอิ

ความคิดเห็นที่ 14 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
SW19 วันที่ : 19/04/2017 เวลา : 03.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

ได้อ่านแค่ครึ่ง นี่ยิ่งลุ้น
ยิ่งทำให้อยากรู้ว่ากลเม็ดที่คุณแม่หมีทำให้หมีน้อยศีรษะสวยคนนี้ หายตกใจเสียงปัตเลี่ยนได้อย่างไร
เดี๋ยวมาตามดูอีกครั้ง

ความคิดเห็นที่ 13 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
february26 วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 23.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bang2510
The twenty-six of February 

ส่วนอีกครึ่ง ที่หายไป จะเข้ามาอ่านต่อครับ


ความคิดเห็นที่ 12 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
february26 วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 23.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bang2510
The twenty-six of February 

ถ้าคุณพ่อหมี เป็นคนพาไปเอง สงสัยช่างตัดผม งานจะเข้านะครับ อิอิ....

ปกติเด็กส่วนมาก จะกลัวเวลาตัดผมอยู่แล้วครับ ส่วนใหญ่จะร้องไห้ด้วยซ้ำ...และช่างตัดผม ไม่รู้หรืออย่างไร มีวิธีการหลอกล่อเด็กยังไงไม่ให้กลัว

นอกจากจะไม่ช่วยแล้ว ยังอารมณ์เสียใส่อีก [น่าจะป้ายไว้เลยหน้าร้าน ไม่รับตัดผมเด็ก] ในเมื่อไม่ใส่ใจ ก็อย่าไปตัด

ผมอ่านไปลุ้นไป เอาใจช่วย คุณแม่ มากกว่าคุณลูกหมีอีกนะครับ กลัวจะหักห้ามใจไม่อยู่ ฮาาาาาา

คุณแม่หมี รักและเป็นห่วงลูกเสมอ ไม่ว่าสถานะการณ์แบบไหน....ขอบคุณ คุณแม่หมีมากครับ ที่นำเรื่องราวดีๆ มาแบ่งปัน เหมือนเช่นเคยครับ



ปล.มาอ่านดึกหน่อยครับ เงียบๆ ดี

ความคิดเห็นที่ 11 february26 , rattiya ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี from mobile วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 22.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

มันผิดแค่นิดหน่อย อย่างเช่นตัดผมรองทรง แม่หมีพิมพ์ผิดเป็นลองทรง แก้ ล ให้เป็น ร เลยหายไปครึ่งเรื่องทั้งภาพและเพลง คืนนี้ดึกแล้วค่ะ กินยาก่อนนอนแล้ว เดี๋ยวก็จะนอน ไม่น่าเลยแก้นิดเดียวหายเกลี้ยง พรุ่งนี้จะแก้ไขเติมเรื่องให้เต็มเหมือนเดิม
ขอโทษเพื่อนๆที่เข้ามาอ่านนะคะ
แก้ไขเรียบร้อยแล้ว ก็ขอความกรุณาให้แวะมาอ่านใหม่
ขออภัยในความไม่สะดวกค่ะ เป็นสว.แล้ว ต้องนอนตามเวลาค่ะ
ขอชี้แจงจากใจ แม่หมี

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
แม่หมี วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 22.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เกิดความผิดพลาดบางประการ คืนนี้ดึกแล้วค่ะ พรุ่งนี้จะมาแก้ไขใหม่นะคะ

ความคิดเห็นที่ 9 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 22.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

แม้แต่เรื่องตัดผม แม่หมีก็สามารถร่ายยาวได้เป็นเรื่องเป็นราว นั่นคือเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง อ่านแล้วสนุกชวนติดตาม ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 8 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สำรวจฟ้า วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 21.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

เป็นบทเรียนและมีวิธีการที่ดีมากในการเลี้ยงดูลูก

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
แม่หมี from mobile วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 20.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เขียนเรื่องนี้แล้วนึกถึงพี่หมีใหญ่ ตอนเรียนอนุบาลยังไว้ผมยาวได้ แต่เราก็ให้ไว้รองทรงต่ำ แต่ขึ้นป.1ต้องตัดผมทรงนักเรียน เขาโกรธมากที่ต้องตัดทรงนักเรียน แต่ก็ยอมตัดผม แต่พอกลับจากร้านตัดผม วิ่งเข้าห้องน้ำร้องไห้ดังลั่น " โกรธคุณแม่แล้ว และจะไม่ยอมออกจากห้องน้ำตลอดชีวิตนี้เลย คุณแม่ใจร้ายให้ลูกตัดผมทรงหัวล้าน ไม่รักคุณแม่แล้ว " ร้องอยู่นานเลยค่ะ กว่าจะปลอบให้ออกมาจากห้องน้ำ เขายังบอกว่า "ไม่มีหน้าไปเจอใครแล้ว ถ้าทำผมทรงหัวล้านแบบนี้" ตอนนั้นรู้สึกโกรธกระทรวงศึกษาฯมากๆ ทำไมต้องให้เด็กตัดผมทรงนักเรียนด้วย แม่อย่างเรานี่เหนื่อยนะเนี่ย!!!

ความคิดเห็นที่ 6 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 18.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

แม้ไม่ใช่เด็กพิเศษ เด็กทั่วไปก็อาจกลัวการตัดผมได้ค่ะ
ลูกมดไม่เคยมีปัญหานี้แต่ที่เยอรมนีมีร้านตัดผมเฉพาะสำหรับเด็กที่กลัวการตัดผมด้วยค่ะ
ช่างจะได้รับการอบรมมาเป็นพิเศษให้รู้วิธีพูดคุยกับเด็กและร้านจะมีของเล่นเยอะมาก
แต่ร้านแบบนี้ก็จะแพงเป็นพิเศษเหมือนกันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 5 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นายยั้งคิด วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 17.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

แม่หมีคือ 'แม่' ที่แท้จริงครับ

ความคิดเห็นที่ 4 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
จิตราภรณ์ วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 15.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

หมีน้อย...แง๊
กว่าจะโตนะคะ...คุณแม่หมีเข้มแข็งสุดยอดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รินรู้ดี วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 14.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinrudee

รู้สึกเคารพในความเป็นแม่ ของคุณแม่หมีอย่างยิ่งค่ะ.

(เม้นท์เหมือนเดิม เพราะรู้สึกแบบนี้จริงๆ)

ความคิดเห็นที่ 2 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
february26 วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 14.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bang2510
The twenty-six of February 

ขออนุญาต แปะโป้งไว้ก่อนนะครับ

สักพักกลับมาอ่านครับ

ความคิดเห็นที่ 1 february26 ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 18/04/2017 เวลา : 14.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

More Than You'll Ever Know by Michael Ruff

Take my hand
We'll walk awhile,
we'll talk awhile
Feel my love
Always there beside you
Be the one
I know you'll tell me everything
You are the one
I cherish more than anything
I love you more than
you'll ever know
I love you more than
you'll ever see
More than my heart could ever show
I love you more than
you'll ever know
Think of me
And know that I'll believe in you
There'll always be
This precious time together
With every tear
A love so strong
No words could ever say
A love to last forever
I love you more than
you'll ever know
I love you more than
you'll ever see
more than my heart could ever show
I love you more than
you'll ever know
Take my hand
We'll walk awhile,
we'll talk awhile
Feel my love
Always there beside you
Be the one
I know you'll tell me everything
You are the one
I cherish more than anything
I love you more than
you'll ever know
I love you more than
you'll ever see
More than my heart could ever show
I love you more than
you'll ever know
0oooohhh....


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

กลิ่นจัน

เพลงกลิ่นจัน ของมหาวิทยาลัยศิลปากร

View All
<< เมษายน 2017 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            



[ Add to my favorite ] [ X ]