• แม่หมี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mamaomme@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 459
  • จำนวนผู้ชม : 674393
  • ส่ง msg :
  • โหวต 990 คน
mamaomme
Blog ของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลูกเป็นเด็กพิเศษ เขียนเรื่องราวที่พานพบด้วยหัวใจ ความรู้สึก จริงใจ อาจมีสาระหรือไร้สาระ เฮฮา หรือแสนเศร้า แต่นั่นก็คือตัวเธอ...ที่จริงใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme
วันจันทร์ ที่ 1 พฤษภาคม 2560
Posted by แม่หมี , ผู้อ่าน : 1136 , 11:12:05 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 26 คน Monchai , ni_gul และอีก 24 คนโหวตเรื่องนี้

      อย่าๆเพิ่งตำหนิแม่หมีว่าเรื่องแค่นี้ก็เอามาเล่า    ถ้ายังไม่ได้อ่านเรื่องราว  555   คือแม่หมีน่ะเป็นคนช่างเล่าค่ะ  แต่ถ้าเล่าแล้วมันแฝงอะไรบางอย่างให้ผู้อ่านนำไปคิด   บางทีก็จะได้อะไรดีๆหรือบางทีจะเห็นว่าวิธีการเลี้ยงลูกของแม่หมีนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆ  แต่เมื่อเราก้าวข้ามผ่านเรื่องราวที่ยากลำบากเหล่านั้น   พอมาเขียนมันจึงเป็นเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกแฮปปี้

      การเลี้ยงลูกที่เป็นออทิสติกไม่ใช่ว่าเราบอกเขาปุ๊บแล้วเขาจะเปลี่ยนแปลงได้ในทันใด   อย่างเรื่องการกินอาหารของหมีน้อยเราไม่ได้ใช้เวลาแค่เดือนนึงหรือสองเดือนในการปรับพฤติกรรมการกิน   เราใช้เวลาเป็นปีๆหรือหลายๆปี  เหมือนกับการพูดของหมีน้อย  จากเด็กที่พูดภาษาคนไม่ได้  พูดภาษาต่างดาวมาตลอด   ประธาน กริยา กรรม  และสำเนียงมันผิดเพี้ยนไปหมด  อย่างเช่นพอเขาพูดได้ (ซึ่งก็ดีใจแทบแย่)  เราก็คิดว่ามันจะค่อยๆพัฒนาไปเหมือนเด็กปกติ  แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ค่ะ   เราต้องสอนให้เขาพูดให้ถูกต้อง  ซึ่งก็ต้องผ่านกระบวนการสอนที่แม่หมีพยายามสรรหาวิธี  สมมติเขาจะพูดว่า  "หมีน้อยอยากกินข้าว"   เขาก็จะพูด  "ข้าวกินอยากหมีน้อย"  แล้วเพื่อนๆลองคิดสิคะ   เวลาเข้าเรียนหมีน้อยจะเรียบเรียงประโยคอย่างไร   คุณครูจะรู้เรื่องมั๊ย  เพื่อนจะเข้าใจมั๊ย   เวลาเเต่งประโยคมันจะออกมาอย่างไร   เราฝึกกันมาตลอดค่ะ จนทุกวันนี้  ถ้าใครว่างๆลองเข้าไปอ่านบล็อกของ "เจ้าหมีน้อย" แล้วจะอึ้งกับการเขียน  ภาษาและความคิดที่เขานำเสนอน่าสนใจเชียวค่ะ    อย่าถามว่าแม่หมีสอนอย่างไรแต่ต้องกลับไปอ่านเรื่องเก่าๆของแม่หมี  แล้วคุณจะพบว่า  แม่หมีสอนทุกเม็ดเก็บทุกรายละเอียด   จนทุกวันนี้หมีน้อยก็ยังคงมีเรื่องที่ต้องแก้ไขไปตลอด   แม่หมีสอนแม้กระทั่งคำผวน   เวลาเราคุยกันแล้วหัวเราะถ้าเป็นเรื่องขำๆนี่เขาก็เข้าใจ    แต่ไม่ใช่เรื่องขำถ้าเราหัวเราะกันหมีน้อยเขาก็จะผวนคำเขาเข้าใจและสามารถผวนคำได้   เรื่องทะลึ่งนี่หมีน้อยก็สามารถค่ะ   บางทีเราไม่ได้คิดจะทะลึ่งแต่หมีน้อยผวนเสร็จแล้ว  แล้วบอกคำนี้ไม่เห็นมีอะไรทะลึ่งเลย   พวกเราหัวเราะแล้วบอกเขาว่าคำนี้ไม่ต้องผวน    แต่ที่หัวเราะกันเพราะมันเป็นมุข

      คุณชาลี ภูผาครามของเราเคยชมแม่หมีว่า   เขียนเรื่องหมีน้อยมาได้ยังไงตั้งหลายปี   เขียนหลายเรื่องจนทุกวันนี้ก็ยังมีเรื่องให้เขียน  (ไม่ทราบว่าคุณชาลีจำได้หรือไม่   แต่คอมเม้นท์นั้นแม่หมีจำได้แม่นเลยค่ะ  ดีใจมากค่ะที่ได้รับคำชม )  ก็เราอยู่กับลูกเกือบ 24 ชั่วโมง  แล้วใน 24 ชั่วโมงมันก็มีเหตุการณ์ต่างๆ  คำพูดที่ประทับใจ  เรื่องราวที่มีทั้งเสียงหัวเราะและต้องเสียน้ำตา    ตอนนี้หมีน้อยอยู่ปี 4 แล้ว   อายุ 20 กว่าๆ  คิดง่ายๆว่าปีหนึ่งมีกี่วัน  วันละกี่ชั่วโมง  ตีแบบต่่ำๆว่า วันหนึ่งมีสักหนึ่งเรื่อง    แล้วชั่วระยะเวลาที่ผ่านมามันจะมีเรื่องมากมายแค่ไหน    เอาเป็นว่าเอ็นทรี่นี้   เราจะเขียนเรื่อง  "พาหมีน้อยไปตัดชุดครุย"   ลองอ่านกันค่ะ

      ก่อนอื่นต้องเท้าความว่า   หมีน้อยเป็นเด็กออทิสติก   แล้วถึงเวลาเรียนเป็นเรียน ว่างเป็นอยู่หน้าคอมพ์เล่นเกมบ้าง ดูยูทูปบ้าง  แล้วก็วาดรูป  แล้วเขาจะมีเว๊ปไซต์ประจำที่ต้องเข้าไปดูทุกวัน  ส่วนเว๊ปไซต์ที่จำเป็นต้องดูแต่เขาไม่ค่อยสนใจดูคือ  เว๊ปไซต์ของมหาลัย  จะดูก็ต่อเมื่อจะลงทะเบียนหรือดูคะแนนสอบ  เขาก็เลยพลาดเรื่องจำเป็นคือ  การทำเรื่องขอจบ  จนหลานสาวของพี่สะใภ้ที่เรียนมหาลัยเดียวกันมาถามแม่หมีว่า  "หมีน้อยทำเรื่องขอจบหรือยัง"  ตกลงเขายังไม่ได้ทำ  เพื่อนสนิทก็ไม่รู้   แม่หมีจึงต้องโทรไปถามที่คณะจึงรู้เรื่อง  นั่นคือหนึ่งเรื่องที่แม่หมีต้องรีบตะลีตะลานพาไปถ่ายรูปใส่ชุดครุย  และตะลีตะลานพาไปทำเรื่องขอจบ (เป็นแม่หมีน้อยต้องสามารถค่ะ) ระหว่างดำเนินเรื่องก็ให้หมีน้อยกระจายข่าวบอกเพื่อนทั้งกลุ่มในไลน์    ซึ่งก็ยังไม่มีใครทำเหมือนกันเพราะไม่รู้เรื่องสักคนเดียว (เพราะเทอมนี้มีเรียนแค่สองวิชา  ดังนั้นพวกเขาเลยไม่ค่อยได้เจอกัน) พอกันเลยทั้งเด็กพิเศษและเด็กปกติ  ทีนี้ก็รีบสิคะเพราะใกล้จะหมดเขตแล้ว   ถ้าพ้นกำหนดก็จะไม่สามารถรับพระราชทานปริญญาบัตรในปีนี้ได้

       ต่อมาเมื่อต้นเดือนเมษายน   หลานสาวของพี่สะใภ้มาถามว่า  "หมีน้อยตัดชุดครุยแล้วหรือยัง  เขามาวัดตัวที่มหาลัยแล้วนะ"   ถ้าให้เดารับรองว่าผู้อ่านเดาถูกต้องเลยค่ะ   "ยังค่ะ"  เขาประกาศลงในเว๊ปไซต์มหาลัย   ทั้งหมีน้อยและเพื่อนๆก็ไม่ได้เปิดดู  หลานสาวกำชับมาว่าต้องไปที่ร้านนี้นะ  แล้วแม่หมีขอใบสั่งตัดของเธอมาถ่ายรูปไว้  เพราะถ้าไปผิดร้านสีเสื้อครุยอาจเพี้ยนได้   พอเล่าให้พ่อหมีฟังพ่อหมีบอกเดี๋ยวพี่พาไปเอง   พ่อหมีเขาเป็นห่วงค่ะว่าแม่หมีจะพาหมีน้อยลงเรือไปท่าพระจันทร์  กลัวไปตกน้ำตกท่า  รอแล้วรอเล่าพ่อหมีไม่ว่างสักที    แม่หมีบอกพ่อหมีว่าไม่รอให้พ่อหมีพาไปแล้วเพราะโทรไปคุยกับทางร้าน   ทางร้านบอกให้รีบมาเลย  เพราะเขาตัดของหลายมหาลัย  เดี๋ยวตัดของมหาลัยนี้เสร็จก็จะเริ่มตัดของมทร. (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ)  และแม่หมีก็มีบัญชาให้หมีน้อยส่งไลน์บอกเพื่อนๆว่าต้องรีบไปตัดและต้องที่ร้านนี้เท่านั้น   เห็นมั๊ยคะแม่หมีไม่ได้ดูแลแต่ลูกของตนเอง   แต่ดูแลเพื่อนๆของหมีน้อยด้วย   ซึ่งเรื่องราวของแม่หมีที่เข้าไปดูแลเพื่อนๆด้วยนี่ทำมาตั้งแต่สมัยลูกอยู่อนุบาลแล้วค่ะ    แม่หมีจึงรู้จักเพื่อนๆทุกคนของหมีน้อย

       เมื่อวันพฤหัสบดีที่  27  เมษายนที่ผ่านมา   แม่หมีจึงพาหมีน้อยนั่งแท๊กซี่ไปที่ท่าพระจันทร์  ความจริงร้านอยู่ตรงตรอกมหาธาตุใกล้ท่ามหาราชมากกว่า  ด้วยความเชี่ยวชาญเพราะสมัยเรียนมหาลัยต้องไปเดินแถวมหาวิทยาลัยศิลปากร  วังท่าพระบ่อยมาก  (เอ๊ะ !ยังไง เรียนทับแก้วแต่ไปวังท่าพระ) ลงตรงหน้าตรอกมหาธาตุ  ไม่ต้องดูแผนที่ค่ะ  (บอกแล้วไงว่าเชี่ยวมากๆ 555) ไปถึงก็เดินเข้าไปในร้านเลย  แล้วแจ้งว่า เป็นคุณแม่ที่โทรมาถามเรื่องครุยของมทร.  ทางร้านเขาถามว่า  ทำไมไม่เปิดเว๊ปไซต์ของมหาลัย  เหมือนจะตำหนิหมีน้อยที่ไม่รู้เรื่องว่าทางร้านจะเข้าไปวัดตัววันไหน                      

              หมีน้อยเขาตอบเบาๆว่า   " ผมมัวแต่ยุ่งเรื่องเรียนเรื่องทำรายงาน  เลยลืมนึกไป  เลยไม่ได้ดูในเว๊ปไซต์"

              แม่หมีจำต้องบอก   " คือน้องเป็นออทิสติกค่ะ  บางเรื่องน้องก็ไม่รู้   ถ้าเขาไม่ค่อยได้เปิดเว๊ปไซต์ไหนบ่อยๆเขาก็จะไม่ค่อยได้ดู"  

              ทางร้านเขาก็เข้าใจ  เขาถามว่า  " อยู่คณะอะไร จะได้ทำครุยให้ถูกต้องตามคณะ "

              หมีน้อยตอบ  "  คณะบริหารธุรกิจ  นานาชาติครับ "

              เจ้าของร้านบอก  " โอ้โฮเก่งมากเลยนะเนี่ย "

              หมีน้อยตอบว่า   " ไม่เก่งหรอกครับแต่ผมต้องตั้งใจเรียนและขยันให้มากกว่าคนอื่น "

              แม่หมีพูดต่อว่า    " คงหมดภาระเสียทีค่ะ  กว่าจะถึงวันนี้คุณแม่เหนื่อยมาก   เรื่องชุดครุยนี่ก็ต้องมาดูแลเอง "                        

              หมีน้อยเขาพูดว่า  " ต่อไปก็ต้องเป็นภาระของผมครับที่จะดูแลคุณแม่   คุณแม่ไม่ต้องเหนื่อยกับผมอีกแล้ว "   เป็นไงคะฟังแล้วปลื้มปริ่มอิ่มเอิบหัวใจ

       ทีนี้ล่ะค่ะถึงตรงไฮไลท์ของน้องออฯ  ที่ทำให้แม่หมีเห็นถึงความสามารถและมุมที่น่ารักของเขา    แม่หมีถามหมีน้อยว่า  " ลูกจะเอาแบบไหน  เช่าหรือเช่าตัด"  หมีน้อยยังทำหน้ามึนๆ  เขายังตัดสินใจไม่ได้

              แม่หมีหันไปถามทางร้านว่า  " ขอดูชุดหน่อยค่ะ "  ครุยของหมีน้อยจะเป็นครุยที่ต้องใส่ชุดราชปะแตนข้างในค่ะ  เผอิญมีคนกำลังลองชุดราชปะแตนอยู่  แม่หมีมองดูแล้วว่ามันก็ขาวนะคะ   แต่มันไม่ขาวจั๊วะดูออกว่าใส่มาแล้วหลายครั้ง  แม่หมีถามว่า  " ถ้าเช่าเท่าไหร่คะ "  

              ทางร้านบอก 2,000 บาทแต่พอเอามาคืน  ทางร้านจะคืนให้ 1,000 บาท  แม่หมีถามต่อ  " ถ้าตัดใหม่ล่ะคะ  เท่าไหร่คะ "                        

              ทางร้านตอบมาว่า 2,400  ค่ะ  แม่หมีถาม  " แล้วครุยละคะ  ตัดใหม่เท่าไหร่ "

              ทางร้านบอก  800 บาทค่ะ แม่หมีคิดในใจ  ทั้งหมด 3,200 บาท   แต่ถ้าตัดใหม่ก็ไม่ได้ใช้  แม่หมีถามต่อว่า  " แล้วเช่าตัดล่ะคะ เท่าไหร่" (เช่าตัดคือ  เอาผ้าใหม่หมดวัดขนาดตัวของเรา  แต่ใช้แล้วคืนชุดได้และได้เงินมัดจำคืน)

              ทางร้านบอก  " เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้วค่ะ  มีแต่เช่ากับตัด "  โอเคงั้นถามคนใส่   "หมีน้อยว่าไงครับลูก  แม่ให้ลูกเลือก"

              หมีน้อย  " ขอผมดูใบสั่งตัดของมหาลัยผมได้มั๊ยครับ"  ทางร้านก็ใจดีหยิบมาให้ดูทั้งปึ๊ง  เขาเปิดดูรายชื่อส่วนใหญ่จะสั่งตัด  แล้วหมีน้อยเขาดูด้วยว่า  มีชื่อเพื่อนเขามั๊ย  ปรากฏว่าไม่มี

               หมีน้อยเขาหันมาขออนุญาตแม่หมี  "คุณแม่ครับ  คุณแม่จะว่าอะไรมั๊ยถ้าหมีน้อยอยากตัดใหม่  มันดูขาวสะอาดตา"

               แม่หมี  " มันไม่ได้ใช้นะครับ  นอกจากลูกจะรับราชการ  แต่ลูกไม่รับราชการอยู่แล้วนี่ "

               หมีน้อย  " คือของใหม่มันขาวสะอาดกว่านี่ครับ "

               แม่หมีน่ะ  ใจอยากให้หมีน้อยดูดีอยู่แล้วค่ะ  แกล้งท้วงไปอย่างนั้นแหล่ะ  " ตัดใหม่ก็ได้ครับ "   ทางร้านก็ให้กรอกในใบสั่งตัด   หมีน้อยเขาก็เขียนเอง  เสร็จแล้วทางร้านก็วัดตัว 

               ทางร้านถามว่าจะมัดจำเท่าไหร่  แม่หมีบอก  " 2,000  เลยค่ะ ตกลงค้างจ่าย 1,200 นะคะ"  ทางร้านส่งใบรับเงินมาให้   " มารับชุดต้นเดือนพฤศจิกายนนะคะ"

               หมีน้อย  " ผมรบกวนคุณน้าอีกนิดครับ  คือเพื่อนของผมยังไม่มาตัดสักคนเลย  คุณน้ารอเพื่อนของผมได้มั๊ยครับ  เดี๋ยวผมจะส่งไลน์บอกเพื่อนๆ  ให้เขารีบมา "

               ทางร้าน " ได้ครับ แต่ให้เร็วหน่อยก็ดีนะ  เพราะเสร็จจากมหาลัยที่กำลังตัดอยู่ก็จะต่อของมทร. เลย "  

               หมีน้อย  " ครับผม  งั้นผมลาเลยนะครับ  ขอบคุณมากครับที่จะรอเพื่อนๆของผม "  หมีน้อยพูดพร้อมยกมือไหว้ขอบคุณ  (แบบนี้เขาเรียกว่า " ถึงสอน" )  น่ารักมั๊ยล่ะคะมีนึกถึงเพื่อนๆด้วย   พอออกไปยืนหน้าร้าน  เขาเปิดประตูโผล่หน้าเข้าไปอีกครั้ง " คุณน้าครับ  ผมขออนุญาตถ่ายภาพหน้าร้านนะครับ   ผมกลัวเดี๋ยวเพื่อนไปผิดร้านครับ"  

               แม่หมีคิดในใจ  หมีน้อยนี่มันละเอียดละออ  รอบคอบเหมือนกันนะเนี่ย   พอหมีน้อยถ่ายรูปเสร็จเขาถามแม่หมีว่า  " คุณแม่จะไปทางไหนต่อครับ " 

               แม่หมีบอก " นี่ไงเดินทะลุด้านหลัง  ไปท่ามหาราช  เดี๋ยวนี้เขาทำสวยมีร้านอาหารหลายร้าน  แม่ว่าได้เวลากินอาหารกลางวันกันแล้วล่ะ "  

               หมีน้อย  "แม่ครับ  รอแป๊บ  หมีน้อยขอถ่ายภาพทางเดินไปท่ามหาราชส่งให้เพื่อน  เดี๋ยวเพื่อนมาตัดครุยจะได้เดินเที่ยวต่อ "    น่ารักมั๊ยล่ะคะลูกอิชั้น

      พอเราเดินเข้าไปท่ามหาราช   เราก็เลือกดูว่าจะกินร้านไหนดี  มีทั้งอาหารไทย  อาหารญี่ปุ่น  เกาหลี  ฝรั่ง ร้านชาบู  มีร้านทั้งในห้องแอร์ และร้านที่ลมโชย(คืออยู่นอกห้องแอร์ และลมที่โชยมาด้วยไอร้อนของแสงแดดเดือนเมษายน

               แม่หมีบอก  " เอาร้านติดแอร์ดีกว่าลูก  ร้อนๆแบบนี้เดี๋ยวความดันแม่ขึ้น "  ปล่อยให้หมีน้อยเขาเลือกร้านเองค่ะ  ส่วนแม่หมีก็เดินไปพลางถ่ายรูปไปพลาง   หมีน้อยเขาจะไปยืนหน้าร้านแล้วดูเมนูหน้าร้านค่ะ  เพราะจะมีราคาอาหารบอกไว้ด้วย  เขาบอก  " คุณแม่ร้านนี้ก็น่ากิน  แต่มันแพงไป  "

               แม่หมีคิดในใจ  อืมม์...เจ้าหมีน้อยเขาเป็นเด็กคิดอะไรละเอียดค่ะ  (จำได้มั๊ยที่เคยเขียนเรื่องไปซื้อของในซุปเปอร์มาร์เก็ต   เขาจะดูว่าสินค้าชนิดเดียวกันแต่คนละยี่ห้อ  มีขนาดบรรจุเท่าไหร่  ราคาเท่าไหร่  อันนี้ลดราคามั๊ย   หรือซื้อมากขึ้นแต่แถม   แบบซื้อสามชิ้นแถมหนึ่งชิ้น  เราสอนเขาให้คิดเป็น)  หมีน้อยเดินดูอยู่หลายร้าน  จนแม่หมีชักจะหิว  แต่ก็ไม่บ่นนะคะ  เพราะเราฝึกเขาให้คิดเป็น  แล้วแม่หมีสอนให้เขาเพื่อที่เขาจะได้มีความเป็นผู้นำและสามารถดูแลตัวเองดูแลครอบครัวได้  (แม่หมีนี่ก็หวังจั๊งงงง....  หวังว่าสักวันจะมีคนมาดูแลหัวใจเขา)

                สุดท้ายเขาบอก  " เอาร้านนี้แหล่ะคุณแม่  ราคาไม่แพงมาก "   เป็นร้านอาหารญี่ปุ่นค่ะ   แล้วเขาก็เปิดประตูให้แม่หมีเดินเข้าไปในร้าน  ค่อยยังชั่วนึกว่าจะต้องรออีกนาน  พอเข้าไปพนักงานหยิบเมนูมาให้ดู   แม่หมีก็สั่งของแม่หมี  หมีน้อยพลิกดูทุกหน้า  แม่หมีรู้ค่ะว่าเขากำลังคิดว่าอาหารที่เขาจะสั่งจะต้องเป็นสิ่งที่เขากินได้และราคาไม่แพง  แม่หมีบอกสั่งไปเถอะ  หมีน้อยเขาสั่งอาหารที่เขาต้องการแล้วเขาก็บอกแม่หมีว่า  " หมีน้อยเข้ามากินร้านนี้เพราะไม่แพงเหมือนร้านอื่นๆ  และที่เลือกนานเพราะไม่อยากให้แม่จ่ายเงินมาก   วันนี้แม่จ่ายมัดจำค่าชุดครุยไปตั้ง 2,000  ไหนจะค่าแท๊กซี่อีก  หมีน้อยเกรงใจคุณแม่ "  

                แม่หมี  " ไม่ต้องเกรงใจ  ลูกทำให้แม่ชื่นใจแม่เต็มใจเลี้ยง   เดี๋ยวกินอาหารคาวแล้ว  ลูกจะกินขนมต่อที่ร้านนี้  หรือจะไปต่อที่ร้านอื่นก็ได้นะครับ  แม่เห็นมีร้านขนมน่ากินอยู่หลายร้าน   แต่ขนมน่ะแม่กินแค่คำสองคำก็พอเดี๋ยวน้ำตาลขึ้น "

                หมีน้อย   " งั้นที่ร้านนี้เลยก็ได้ครับ  เพราะเกรงใจคุณแม่   แล้วหมีน้อยทำงานได้เมื่อไหร่  หมีน้อยจะเลี้ยงแม่เอง "   เขาอยากทำแบบนี้มานานแล้วค่ะ  เขาเห็นเวลาพี่หมีใหญ่เลี้ยงพวกเราแล้วเขาบอกพี่หมีใหญ่ดูเท่มาก

                แม่หมี    " ดีจังเลยพ่อกับแม่คงสบายแล้วสิ  ทั้งลูกทั้งพี่หมีใหญ่ก็จะช่วยกันเลี้ยงพ่อกับแม่ "   ฟังแบบนี้จะจริงหรือไม่  แต่ก็สุขใจที่สุด

       ระหว่างรออาหารหมีน้อยเขาก็ส่งไลน์บอกเพื่อนๆพร้อมส่งรูป   แม่หมีขำค่ะ  เขาเรียนนานาชาติดังนั้นรายงานทุกอย่างหรือการสอบต้องใช้ภาษาอังกฤษล้วนๆ  เขาจะพิมพ์บอกเพื่อนๆว่า  มาตัดชุดครุยต้องมาที่ไหน ร้านอะไร  มัดจำเท่าไหร่  เขาหันมาถาม  " แม่ครับชุดราชปะแตน  สะกดยังไงครับ "  แม่หมีก็บอกตัวสะกดเขาไป   นี่ล่ะค่ะ  พอมีโซเชียลเข้ามา  ภาษาไทยก็เลยเลื่อนเปื้อนไปเขียนไม่ถูกบ้าง  ใช้คำย่อๆบ้าง  คำเต็มๆไม่ใช้ ไม่ต้องใครที่ไหนค่ะเพื่อนไลน์กลุ่มของแม่หมีเอง  นัดเจอกันเพื่อกินข้าวพูดคุยกัน  มีคนหนึ่งพิมพ์มาว่า  " พ น จ ก "   แม่หมีพิมพ์กลับไปถาม  "รหัสมอส หรือไง "   เพื่อนพิมพ์กลับมาว่า  " พรุ่งนี้เจอกัน "  555  อย่างนี้ต้องเรียกว่า "สายย่อ" (อยากรู้ความหมาย  ไปเสิร์ชในกูเกิ้ลดูค่ะ)

        มาดูภาพกันค่ะ


          ภาพนี้จากมือถือของหมีน้อยค่ะ  เขาถ่ายภาพตรงทางเดินในตรอกมหาธาตุ ทะลุไปยังท่ามหาราช

        ภาพนี้ของหมีน้อยอีกล่ะค่ะ  เป็นทางเดินของอาคารที่อยู่ติดริมน้ำเจ้าพระยา  ยามเย็นคงน่านั่งมากทีเดียวกินอาหารไปชมลำน้ำเจ้าพระยายามพระอาทิตย์ตก

       หมีน้อยง่วนอยู่กับการส่งไลน์หาเพื่อน   เขาเป็นเด็กที่รักและห่วงเพื่อนมากค่ะ  แม่หมีรู้จักเด็กกลุ่มนี้มาโดยตลอด  ทั้งกลุ่มตั้งใจเรียนกันมาก






                                                บรรยากาศภายในท่ามหาราช


                                                   ได้เข้าไปในร้านอาหารสักที   


                                                ข้าวหน้าเนื้อ+ไข่กุ้ง  ของหมีน้อย


                                                  ข้าวเสต๊กปลาซาบะของแม่หมี


      ไอศกรีมชาเขียวของหมีน้อย  แม่หมีขอจกไปสองคำ  กลัวความหวาน แบบแม่หมีน่ะหวานมากอยู่แล้ว 555


                     อิ่มแล้ว   ขอวาดรูปสักหน่อย  ถ้าไม่วาดเลยมันจะไม่ถูกต้องตามกิจวัตรของหมีน้อย



                                                       ขอเดินชมสถานที่อีกนิด


       จ้องไว้ตั้งแต่เดินหาร้านอาหารแล้วค่ะ   ซาลาเปาใส้ไหล  แป้งนุ่มใส้ไหลอร่อยมาก  ต้องซื้อมาฝากคนที่บ้าน  ซื้อมาสองกล่อง  แต่พอเปิดมาไม่ทันได้ถ่ายรูป  แม่หมีกับหมีน้อยหยิบใส่ปากกันไปแล้ว

       ซื้อซาลาเปาเสร็จกะว่าจะกลับบ้านเลย  เดินออกมาจากท่ามหาราช  มองไปเห็นมหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ  

             แม่หมีบอกกับหมีน้อยว่า    " หมีน้อยครับแม่อยากไปเดินดม   กลิ่นเก่าๆสมัยแม่เป็นนักศึกษา  ไปเดินเป็นเพื่อนแม่จะได้มั๊ย "

             หมีน้อยพยักหน้า  " ได้สิครับ  วันนี้แม่สละเวลามาเรื่องของหมีน้อยทั้งวันแล้ว"   พอเดินไปเข็มกลัดติดเสื้อของแม่หมีหล่น  เข็มกลัดเลข ๙ น่ะค่ะ  เขาเดินตามหลัง  เขาก็เลยเห็น  เขาก็ก้มลงเก็บมาให้  เขาบอก  " คุณแม่  เข็มกลัดติดเสื้อของคุณแม่หล่นน่ะครับ    เข็มกลัดที่เราต้องเก็บไว้ว่าเราเกิดในรัชกาลที่ 9 "  ใจหายค่ะ  ถ้าหล่นไปเสียดายแย่เลย   เลยรับมาใส่กระเป๋า  ไม่ติดแล้วกลัวหล่นหายอีก

        แม่หมีพาเขาเดินเข้าไปในรั้วมหาวิทยาลัย   บรรยากาศเก่าๆหวนคืนกลับมา  ตรงหน้าห้องประชุมมหาวิทยาลัยเล็กๆแห่งนี้   ตอนอยู่ปี 1 เราเคยยืนรับเสด็จพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช  แม่หมีชี้ให้หมีน้อยดู " แม่ยืนตรงนี้แหล่ะครับ  พอรถพระที่นั่งแล่นเข้ามา  ความที่ถนนแคบมาก  แม่เลยเห็นพระองค์ชัดมาก  สมเด็จพระราชินีนาถทรงเสด็จมาพร้อมกัน   กระจกรถลดลง  พระองค์ท่านทรงโบกพระหัตถ์เเล้วทรงยิ้มให้พวกเรา  พวกเราเด็กปีหนึ่งต่างถอนสายบัวเพื่อแสดงความเคารพ  รู้มั๊ยลูก  ภาพนั้นมันยังชัดเจนในความรู้สึกของแม่   พระองค์ทรงเสด็จมาพระราชทานปริญญาบัตรให้กับบัณฑิตที่จบไปแล้ว   ตอนนั้นพวกแม่และเพื่อนได้ข่าวมาว่า  พระองค์จะไม่เสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตรอีกแล้ว   แต่ก็ยังเป็นโชคดี  พระองค์ทรงเข้าใจดีว่า นักศึกษาทุกคนก็เฝ้ารอวันที่จะได้รับพระราชทานปริญญาบัตรจากพระองค์   รุ่นแม่ก็เลยโชคดี  และยังอีกหลายรุ่นต่อๆมาอีก  

         แม่หมีชี้ให้ดูอาคารหลังหนึ่ง  นี่เป็นหอสมุดกลางที่อื่นอาจใหญ่โต  แต่มหาลัยเล็กๆแบบนี้โอเคแล้วค่ะ แว่บหนึ่งของความคิดพาย้อนวันวาน  " ไปหมีน้อย  แม่จะพาไปที่สวนแก้ว "  แม่หมีพาหมีน้อยเดินผ่านหอศิลป์ซึ่งเดิมคือ ท้องพระโรงเป็นส่วนหนึ่งของวังท่าพระ   อันเป็นที่ประทับของสมเด็จเจ้าฟ้า กรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์   แม่หมีบอกเราจะเดินผ่านตรงนี้ไปยังสวนแก้ว   ซึ่งเป็นสวนเล็กๆร่มรื่น  มีประติมากรรมตั้งเป็นระยะๆ  ดูงดงามสมเป็นมหาวิทยาลัยที่เป็นแหล่งให้ความรู้กับนักศึกษาที่เรียนศิลปะ 

          แม่หมีพาหมีน้อยไปนั่งพัก   " หมีน้อย  แม่อยากพาลูกไปดู  อนุสาวรีย์อาจารย์ศิลป์ พีระศรี ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากร  แต่ตอนนี้เขากำลังก่อสร้างเลยกั้นรั้วจนแม่ไม่เห็นทางเดินเข้าไปเลย "  แม่หมีนั่งเงียบๆดื่มด่ำกับบรรยากาศในขณะที่หมีน้อยมองไปรอบๆตัว   มีนักการของมหาลัยนั่งอยู่ห่างๆเรา   นอกนั้นไม่มีใครเลย

               แม่หมีโอบไหล่ของหมีน้อยเข้ามาชิดตัว  "หมีน้อยรู้สึกยังไงครับ "

               หมีน้อย   " มอของแม่เล็กจังเลย "

               แม่หมี   " มหาลัยของแม่ถึงจะเล็ก  แต่นี่คือวังนะลูก ที่นี่คือวังท่าพระ   ส่วนทับแก้วที่แม่เรียนนั่นคือพระราชวังสนามจันทร์  เป็นมหาลัยเล็กๆไม่ยิ่งใหญ่ แต่มันทำให้แม่มีความสุข  แม่รักที่นี่  รักทับแก้ว   มีเรื่องราวมากมายในชีวิตวัยรุ่นของแม่  ทั้งสุขทั้งเศร้า มีความรัก  อกหัก  แต่มันทำให้แม่เป็นแม่อย่างที่ลูกเห็น  แม่ไม่ใช่เด็กเรียนแต่แม่มีชีวิตที่ทำให้แม่นึกย้อนไปแล้วมีความสุข    ตอนนี้ลูกยังไม่รู้หรอกครับ  แต่สักวันเมื่อลูกเป็นผู้ใหญ่   ลูกจะรู้ว่าชีวิตวัยรุ่นของลูกมีความหมายและมันจะหล่อเลี้ยงชีวิตของลูกให้มีความสุข   เหมือนที่แม่มานั่งตรงนี้   แล้วนึกไปถึงวันวานที่ผ่านมา   แม่มีความสุขจริงๆ "  มีลมพัดมาวูบหนึ่ง  แม่หมีสัมผัสได้ว่า  มันแปลกๆ  อยากจะหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปเจ้าหมีน้อยกับประติมากรรมต่างๆ  อยากจะเก็บภาพสวนแก้วกลับไปดื่มด่ำที่บ้าน   แต่ความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นทำให้เปลี่ยนใจ   เก็บมือถือเข้ากระเป๋า  ยังคงอาลัยในอดีตที่ไม่หวนคืน  แต่ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป   ขอบคุณนะ  มหาลัยที่รัก...ที่หล่อหลอมให้ฉันเป็นฉันในวันนี้ 

              แม่หมีลุกขึ้นยืน  " ไปลูกไปหน้ามหาลัยกัน  ไปถ่ายภาพพระบรมสาทิสลักษณ์ที่กำแพงมหาลัยแล้วเราค่อยเรียกแท๊กซี่กลับบ้าน " 

              หมีน้อยมองหน้าแม่หมีแบบงงๆ   แม่เปลี่ยนอารมณ์เร็วจัง   เราเลยเดินออกไปที่หน้ามหาลัย  แล้วถ่ายภาพเท่าที่จะถ่ายได้ เพราะมีคนเดินไปมามากเหลือเกิน  คนรอเข้าแถวเข้าไปไหว้พระบรมศพยาวมาก   ได้ยินคนหนึ่งพูดว่า  " วันนี้เป็นเที่ยวที่สองแล้ว  ตั้งใจจะให้ครบสามรอบ "  ฟังชื่นใจแล้วดีใจไปกับเค้าด้วยค่ะ  มีโอกาสก็อยากจะทำ   เพิ่งคุยกับหมอที่รักษาเรื่องความดัน  บอกหมอว่าอยากเข้าไปกราบพระบรมศพพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศสักครั้ง  แม้จะเป็นมุสลิมกราบไม่ได้  ก็จะเข้าไปนั่งพับเพียบด้วยจิตใจที่รักพระองค์   คุณหมอบอกว่า  "คุณป้าต้องคิดด้วยนะครับว่า  ถ้าเข้าไปและต้องรอคิวนานๆ  อากาศร้อนๆคนเยอะ  เดี๋ยวก็ต้องเข้าห้องน้ำบ่อยๆ  มันจะเป็นภาระของ
เจ้าหน้าที่ถ้าคุณป้าป่วย    หมออยากให้ประเมินตนเองด้วย   การไม่ได้เข้าไปกราบพระบรมศพไม่ได้หมายความว่า  คุณป้าไม่รักพระองค์  หมอก็ยังไม่ได้ไปกราบ  ก็ไม่ได้หมายความว่า  หมอไม่รักไม่เทิดทูนพระองค์   แต่เรามีหน้าที่ที่ต้องทำ   มีข้อจำกัดที่เราไปไม่ได้  คุณป้าต้องคำนึงถึงข้อนี้ด้วย "  ใช่ค่ะ หลายคนก็ยังไม่มีโอกาสไปกราบพระบรมศพ   ทั้งที่ใจอยากทำเหลือเกิน   แต่เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด   นั่นก็แสดงให้เห็นว่าเราเป็นพสกนิกรที่ดีเหมือนกัน


 
       เห็นมั๊ยคะ แค่หนึ่งวันที่เราอยู่กับหมีน้อย  เรามีเรื่องราวมากมายที่จะเขียนถึงเขา แม่หมีพูดกับลูกๆแบบนี้ เพื่อตั้งใจให้เขาเป็นผู้ชายที่ละเอียดอ่อน  มองอะไรลึกซึ้งเราอยากให้ลูกเป็นอย่างไร  อยากหล่อหลอมให้เขาดำเนินชีวิตอย่างไร   เราก็พูดคุยกับเขา  สักวันเมื่อเขาเติบโตขึ้น  สิ่งที่เราพูดกับเขาก็คงจะเป็นอย่างที่เราหวัง

             บันทึกเรื่องราวโดย

                   แม่หมี (แม่ที่ช่างพูดจริงจริ๊งงงง....)





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 23 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลาดพร้าวซอยสิบสอง วันที่ : 08/05/2017 เวลา : 09.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thairesearch2539

ดีใจจังที่วันนี้หมีน้อยเป็นว่าที่บัณฑิตแล้ว เรารู้จักกันมานานมากๆ แล้วนะครับหมีน้อยที่น่ารัก

ความคิดเห็นที่ 22 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ni_gul วันที่ : 05/05/2017 เวลา : 14.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

" สักวันเมื่อลูกเป็นผู้ใหญ่ ลูกจะรู้ว่าชีวิตวัยรุ่นของลูกมีความหมายและมันจะหล่อเลี้ยงชีวิตของลูกให้มีความสุข เหมือนที่แม่มานั่งตรงนี้ แล้วนึกไปถึงวันวานที่ผ่านมา แม่มีความสุขจริงๆ "

ตามมาโค้ตข้อความแห่งความรักของแม่ไว้อีกทีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 21 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ni_gul วันที่ : 05/05/2017 เวลา : 11.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

1. ยินดีด้วยที่หมีน้อยเรียนจบแล้ว เหลือแค่รับปริญญา
2. ไม่น่าเชื่อ มหาวิทยาลัยมีเว็บไซต์ แต่สื่อไม่ถึงผู้รับ อย่างนี้ต้องปรับปรุงระบบแล้วละ ใช่ที่ว่านักศึกษามีหน้าที่ต้องตามเรื่องเอง แต่จุดประสงค์ของสื่อคือส่งสารไปให้ผู้ปฏิบัติทำทันท่วงที ขนาดเด็กออกะเด็กปกตินี่รับรู้ช้าพอๆ กัน มันต้องผิดที่การจัดการข่าวสารของมหาวิทยาลัยแล้วละค่ะ
3. แม่หมีสามารถค่ะ ทึ่งจริงๆ คำสอนของคุณแม่ลึกซึ้งละเอียดละออ อย่างเรื่องที่แม่พูดถึงทับแก้ว... ทำให้นึกถึงแม่ของ ฟอเรสต์ กัมพ์ เลยละค่ะ

ไม่รักแม่หมีไม่ได้แล้วละ

ความคิดเห็นที่ 20 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 03/05/2017 เวลา : 09.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ยินดีด้วยนะครับ...พ้อหนุ่มน้อยจะจบแล้วเหรอเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 19 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
wansuk วันที่ : 03/05/2017 เวลา : 08.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

จากความรัก ความเอาใจใส่ของครอบครัว

จึงมาถึงวันนี้ ... ยินดีด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 18 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 02/05/2017 เวลา : 22.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

เดือนตุลาคมปีก่อน หลานชายรับรัฐศาสตร์บัณฑิตที่จุฬาฯ พ่อแม่ของหลานปลื้มเปรมมากมายจนน้าพลอยสุขใจไปด้วย
พี่นึกภาพออกเลยว่า ตอนนี้น้องอ้อมกำลังมีความสุขเพียงใด

ความคิดเห็นที่ 17 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สำรวจฟ้า วันที่ : 02/05/2017 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

เป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจจริงๆ จากชุดครุยจนกระทั่งย้อนไปวันวานที่ร่วมๆสี่สิบปี และยังมีอนาคตที่สุขใจเมื่อมีทั้งหมีน้อยและหมีใหญ่จะเลี้ยงดู

ความคิดเห็นที่ 16 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 02/05/2017 เวลา : 20.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ยินดีด้วยกับบัณฑิตใหม่ของครอบครัวครับแม่หมี

ความคิดเห็นที่ 15 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
feng_shui วันที่ : 02/05/2017 เวลา : 19.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

ขอแสดงความยินดีกับ ว่าที่บัณฑิต หมีน้อยด้วยขะ

ความคิดเห็นที่ 14 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ทางแก้ว วันที่ : 02/05/2017 เวลา : 18.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/faab
แห่งสี่สายน้ำปิงวังยมน่าน

ก้าวที่มั่นคงของครอบครัว

ความคิดเห็นที่ 13 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นักเดินทางตัวเขื่อง วันที่ : 02/05/2017 เวลา : 09.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/navigaty

แค่ได้อ่านชื่อเรื่อง..ก้อรู้สึกปลื้มไปกะคุณแม่หมีเลยค่ะ..โห.. เร็วมากๆ นะคะ เวลาผ่านไปไว..หมีน้อยจะเรียน จบแล้ว..สุดยอดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สุรศักดิ์ วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 22.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/surasakc
เชิญอ่านบทความใหม่ "เกือบจะเอาดีทางกีฬายิงปืนเสียแล้ว...ตอนฝึกทหารที่ลพบุรี !! กรุณาคลิกลิงก์บรรทัดบนได้เลย 

ขอแสดงความยินดีกับว่าที่บัณฑิตใหม่ และคุณแม่หมีด้วย
กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ คงเหนื่อยมาก มากกว่าคนปกติธรรมดามาก
การจะปรับพฤติกรรมให้เร็วเท่าคนปกตินั้น ยากมาก ต้องใช้
เวลานานมาก

การเป็นคนละเอียด คิดให้รอบคอบนั้นดีแล้ว จะได้ไม่เกิด
การผิดพลาดได้ง่าย แต่ต่อไปประสบการณ์ที่ผ่าน
จะช่วยให้ตัดสินใจได้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ครับ ผมเชื่อเช่นนั้น

ความคิดเห็นที่ 11 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
february26 วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 21.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bang2510
The twenty-six of February 

สวัสดีครับคุณแม่หมี

ยินดีกับหมีน้อยและคุณแม่หมี ด้วยนะครับ

**เหลืออีกไม่กี่ก้าว คุณแม่หมี ก็จะวางใจและสบายใจขึ้นละนะครับ ยินดีด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 10 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นายยั้งคิด วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

หมีน้อยละเอียดละออไปนิดไหมครับ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าเสียหายนะครับ
แล้วกับคุณแม่ยังเอาใจขนาดนี้ แล้วกับแฟนจะสักขนาดไหน ...

ความคิดเห็นที่ 9 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 19.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

สุดยอดคุณแม่ เลยค่ะ แม่หมี

ความคิดเห็นที่ 8 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลิงเขียว from mobile วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 18.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/greenmonkey

สวัสดีค่ะ
หมีน้อนเป็นเด็กน่ารักมากค่ะ
คิดถึงเพื่อนๆเสมอ
จะถ่ายรูปชุดครุยเพราะกลัวเพื่อนจะมาไม่ถูก

เช็คราคาด้วย
อันนี้ก็ระเอียดมาก เซฟเงินด้วยค่ะ
จำได้ ที่หมีน้อยเปรียบเทียบราคาของในซุปเปอร์ฯ

และน่ารักสุด
คือคำพูดดีต่อใจ
..ที่ทำงานแล้วจะเลี้ยงคุณพ่อคุณแม่...

ปลื้มปริ่มด้วยเลย

หลานชายและหลานสาวของนุชก็พูดอย่างหมีน้อยค่ะ
จะเลี้ยงอานุชเมื่อถึงเวลาที่อานุชอายุมากขึ้น
เพราะเขาเห็นว่าอานุชยังโสดอ่าค่ะ
และมีแววว่าจะโสดตลอดกาล 55
หลานๆเลยย้ำมากว่า
..ไม่ต้องกลัว แก่แล้วจะเลี้ยงเอง...

แม่หมีสบายดีนะคะ
นุชสบายดีจ้า :)

ออกจากบล็อกแม่หมีก็จะวาดรูปค่ะ
ตอนสายๆวาดเสร็จไปแล้วหนึ่งรูปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 ni_gul , ลาดพร้าวซอยสิบสอง และอีก 2 คนถูกใจสิ่งนี้ (4)
SW19 วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 17.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

ชอบที่คุณแม่หมีเล่าหลายตอนเลย
- ขนลุก กับลมที่พัดวูบไปด้วย สันนิษฐานว่ามีคนชอบคำพูดที่คุณแม่หมีอธิบาย ว่า ‘มหาลัยของแม่ถึงจะเล็ก แต่นี่คือวังนะลูก...’ - แน่นอนเลย หึหึ
- สายย่อ .. ตอนแรกพยายามผวนก่อน ก็ยังไม่ได้ความ
สงสัยต้องไปหาความหมายอย่างที่คุณแม่หมีบอก
- ชอบที่สุดที่หมีน้อยเล่นคำผวนเป็น ชอบที่เรื่องทะลึ่งก็สามารถ เพราะนี่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของแม่หมี ที่ใส่อารมณ์เข้าไปในตัวหมีน้อยได้เพราะเท่าที่เคยเห็น เด็กๆ แบบหมีน้อย ไม่มีความรู้สึก ไม่ attach กับอะไรทั้งนั้น แต่เจ้าหมีน้อยตัวใหญ่ของเรา ขำเป็น ยั่วเป็น
- เรื่องการเรียงคำ พฤติกรรมการกินของหมีน้อย ขอบคุณที่คุณแม่หมีกระตุกให้คนอ่านรู้ว่า กว่าจะมาถึงตรงนี้ ใช้เวลาก็เท่ากับอายุของหมีน้อยนั่นแหละ

ดังนั้น ‘เรื่องแค่นี้ก็เอามาเล่า’ ไม่ใช่แล้ว ... มันไม่แค่นี้เลย

ความคิดเห็นที่ 6 ni_gul , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ครูทิพย์ วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 17.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Tip2
Every minute is precious if every minute I have you. ทุกนาทีจะมีค่า หากทุกเวลาฉันมีเธอ 

สุดยอดเลยค่ะแม่หมีขา...ขอสารภาพว่าบางเอนทรี่ครูอ่านคร่าวๆ แต่เอนทรี่นี้ครูอ่านทุกตัวอักษรเลยนะคะ

ดีใจและขอชื่นชมว่าที่บัณฑิตใหม่คนเก่งของป้าทิพย์ค่ะ แล้ววันนี้ที่ต้นไม้เล็กๆ ที่แม่หมีทนุถนอมรักและใส่ใจดูแลมาเป็นอย่างดี บัดนี้ต้นไม้ต้นนั้นได้เจริญเติบโตอย่างแข็งแรงและสวยงามน่าชื่นใจสุดๆ เป็นของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดของแม่หมีนะคะ
ขอแสดงความยินดีกับสมาชิกทุกคนในครอบครัวแม่หมีด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 ni_gul , แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
อักษราภรณ์ วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 17.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Aug-saraporn
ดอกโมกเอยโมกขธรรมล้ำเลิศค่า.....ปรารถนาโมกข์หมายปลายทางถึง.....อัฏฐังคิกมรรคไม่หย่อนตึง.....โมกน้อยดอกหนึ่งเริ่มแย้มบาน.....

รูปท้ายเรื่อง...
คุณแม่หมีสดชื่นมาก ๆ
สวยจังคะ
.
ยินดีกับหมีน้อยด้วยค่ะ
รอดูรูปรับพระราชทานฯด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
rattiya วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 14.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Kuessaberg-Germany

หมีน้อยเป็นคนละเอียดอ่อนเหมือนคุณแม่หมีเลยค่ะ "ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น"

ความคิดเห็นที่ 3 ni_gul , รักแห่งสยามประเทศ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 13.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ขณะที่นั่งอยู่ในสวนแก้ว ในมหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ อากาศร้อนอบอ้าวในช่วงบ่าย บรรยากาศที่มีเพียงสองคนแม่ลูก และนักการเพียงสองคนที่นั่งห่างเราไป กะจะหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายภาพ อยู่ดีมีลมร้อนๆพัดมาวูบหนึ่งรู้สึกเสียวสันหลังวาบๆ เลยเลิกคิดจะถ่ายภาพ กลัวติดภาพที่ไม่ต้องการ 555 นึกถีงหนังเรื่องชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ

ความคิดเห็นที่ 2 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รินรู้ดี วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 12.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinrudee



วันเวลาผ่านไปเร็วจัง หมีน้อยกำลังจะเป็นบัณฑิตแล้ว

และน้ารินเชื่อว่า หมีน้อยจะเป็นบัณฑิตที่มีคุณภาพอย่างยิ่ง

ความคิดเห็นที่ 1 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 01/05/2017 เวลา : 12.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ลองไปอ่านเรื่องของหมีน้อย ที่โพสท์เมื่อ วันอังคาร ที่ 7 มีนาคม 2560
เรื่อง "ตกลงผมไปดูหนังหรือมาวิจารณ์หนังกันแน่ "
http://oknation.nationtv.tv/blog/yakogoro/2017/03/07/entry-1

หรือจะอ่านเรื่องอื่นๆก็ได้ค่ะ เรื่องแรกเขียนเมื่ออยู่ ม.ต้น อ่านไปเรื่อยๆจะเห็นพัฒนาการของเขาทั้งภาษาและความคิด

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

กลิ่นจัน

เพลงกลิ่นจัน ของมหาวิทยาลัยศิลปากร

View All
<< พฤษภาคม 2017 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]