• แม่หมี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mamaomme@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-08-10
  • จำนวนเรื่อง : 482
  • จำนวนผู้ชม : 716976
  • ส่ง msg :
  • โหวต 995 คน
mamaomme
Blog ของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีลูกเป็นเด็กพิเศษ เขียนเรื่องราวที่พานพบด้วยหัวใจ ความรู้สึก จริงใจ อาจมีสาระหรือไร้สาระ เฮฮา หรือแสนเศร้า แต่นั่นก็คือตัวเธอ...ที่จริงใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme
วันศุกร์ ที่ 10 มกราคม 2563
Posted by แม่หมี , ผู้อ่าน : 482 , 14:05:39 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน สำรวจฟ้า , รักแห่งสยามประเทศ และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

          เสาร์นี้ว่าจะไปดูภาพยนตร์เรื่อง สี่ดรุณี Little  Women ค่ะ  จึงมีเรื่องเล่าย้อนวันวาน  เลยกลายเป็นเรื่อง Little  Women ฉบับแม่หมีไปเสียฉิบ  แม่หมีเป็นเด็กที่ถูกเลี้ยงและเติบโตมาในรั้วบ้าน  จึงไม่มีเพื่อนบ้านในวัยเดียวกัน  แต่ใช่ว่าจะไม่มีเลย  ก็มีบ้านญาติๆที่อยู่ใกล้ๆที่เราจะออกไปเล่นได้   แต่นั่นคือต้องบอกผู้ใหญ่ก่อน   ไม่เช่นนั้นหายไปเฉยๆผู้ใหญ่ก็จะเป็นห่วงแล้วก็ตามหากัน   สุดท้ายก็จะโดนดุอีกด้วย   แต่แม่หมีก็มีเรื่องเล่นซนๆตามประสาเด็กๆเพราะเรามีพี่น้องที่คลานตามกันมา   มีพี่น้อง 8 คนค่ะ  4 คนแรกก็จะโตกว่าพวกเรา  4 คนหลัง  ซึ่งรวมทั้งแม่หมีก็จะเล่นกันในกลุ่ม  เราเลยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม  กลุ่มแรกมีพี่สาวคนโต 1คน (คนนี้แหล่ะที่เปิดโลกการดูหนัง  พาน้องๆไปดูหนัง และเป็นคนเปิดโลกการอ่านหนังสือให้กับแม่หมี)  แล้วก็จะมีพี่ชายต่อมาอีก 3 คน ซึ่งในจำนวนนี้ก็มีพี่ 1 คนที่ชอบเอาเพื่อนที่รร.กรุงเทพคริสเตียนมาเล่นที่บ้าน   มากันเป็นขโยง มากิน มานอน มาเล่นดนตรี (อย่างที่เคยเล่าในเอ็นทรีหนังเรื่อง Yesterday ไปย้อนอ่านดูได้ค่ะ)  ส่วนกลุ่มหลังก็จะมีผู้หญิง 3 คน  ชาย 1 คนเราตั้งชื่อกลุ่มหลังเรียกตัวเองว่า  "4 คนโอ้ลัลล้า"  เล่นตามประสาเด็กเล็ก   เราเล่นพ่อแม่ลูก,เล่นขายของ,โดดหนังยาง,เป่ากบ,เล่นหมากเก็บ   บางทีคุณแม่ก็จะให้เล่นทำขนมครก  คุณแม่ก็จะซื้อเตาขนาดย่อมๆ  ทำแป้งให้  ติดเตาถ่านให้ (เพราะแม่จะไม่ให้จุดไม้ขีดเอง) เรียกว่าห้ามเล่นไฟ   แล้วเราก็หยอดขนมครกกันจริงๆ  กินกันจริงๆ  ใช้สตางค์คือสมุดใช้แล้วมาฉีกเป็นเงิน  มาซื้อขาย   เล่นกันแบบเด็กผู้หญิง  จนวันหนึ่งน้องชายคนเล็กเขานุ่งผ้าขนหนูมาเล่น   เราก็ถามว่า  "ทำไมไม่นุ่งกางเกง"  น้องตอบว่า " ก็เค้าไม่รู้ว่าจะนุ่งกระโปรงหรือกางเกงดี เพราะเล่นแต่ของเด็กผู้หญิง  จนเค้างงตัวเองแล้ว "   นั่นแหล่ะค่ะ  เราเลยต้องเปลี่ยนไปเล่น " ตำรวจจับผู้ร้าย " บ้าง  แล้วน้องก็จะเป็นตำรวจ พวกเราก็เป็นผู้ร้าย   เล่นซ่อนแอบกันบ้าง  เรียกว่าเล่นแบบอะลุ้มอล่วยกัน  ไม่เช่นนั้นแม่หมีจะเป็นผู้นำผู้สั่งว่าเราจะเล่นอะไรกัน   เพราะแม่หมีเป็นพี่ใหญ่ในกลุ่มนี้   และเป็นลูกคนที่ 5 อยู่ตรงกลางๆ ( Wednesday child) เลยค่อนข้างจะทำตัวเรียกร้องความสนใจจากพ่อแม่  จากพี่น้อง   ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นWednesday child   มารู้เอาก็ตอนที่เรียนคณะศึกษาศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร  ที่เรียกกันว่า ทับแก้ว จ.นครปฐมนี่ล่ะค่ะ   เรียนวิชาจิตวิทยาเด็ก  เลยมาวิเคราะห์ตัวเองเลยรู้ว่า  เออ ทำไมเราจึงทำตัวให้พ่อแม่พี่น้องคุณย่าคุณอาสนใจ   เหมือนเวลาอยู่ที่บ้านถ้าเงียบๆก็จะถูกกลืนหายไป  เลยพยายามทำตัวเหมือนดวงดาวเปล่งแสงวิบวับ   ช่างพูด ช่างคุย  กล้าแสดงออก   เวลาเล่าอะไรก็จะพูดเสียงดังฟังชัด   ออกท่าทาง  เป็นตัวโจ๊กของบ้าน  ทุกคนจะหัวเราะจะสนุกที่ได้ดูเรา   แต่ใช่ว่าเราต้องพยายามนะคะ   มันเป็นเองตามธรรมชาติ   คุณอาท่านไม่มีลูกก็จะพยายามส่งเราไปเรียนบัลเลต์  แต่เราไม่ชอบ  เวลาที่ไหนมีงานก็จะให้ครูมาสอนรำ  แม่หมีเคยไปรำศรีนวลที่หอประชุมคุรุสภา ด้วยนะคะ   โรงเรียนอื่นเขามาแสดงกันเป็นชุดใหญ่หลายคน   แต่รร.บำรุงศึกษา  ซึ่งเป็นโรงเรียนของที่บ้านส่งแม่หมีไปคนเดียว  ด้วยสะดวกในการซ้อมการพาไปงาน   จำได้ว่าเราเป็นโรงเรียนที่ต้องแสดงตอนกลางๆรายการ    ตอนนั้นน่าจะ8-9 ขวบ  แล้วเราก็แต่งตัวจากที่บ้านไปเลย    พอไปถึงหลังเวทีโรงเรียนอื่นๆก็ยังวุ่นวายยังไม่พร้อมแต่งตัวยังไม่เสร็จ    ทางคุรุสภาเขาเลยให้แม่หมีขึ้นไปรำเหมือนรำเบิกโรง  จำได้ว่า  พอเขามาแจ้งกับคุณอาว่าเราต้องแสดงก่อน   คุณอาก็เป็นห่วงว่าเราจะรำได้มั๊ย  ตื่นเต้นมั๊ย  เพราะไปถึงก็ช้าแต่ยังไม่เริ่มงาน    พอเขาให้รำแม่หมีก็ออกไปรำ   จำได้ว่ามองไปนี่คนนั่งเต็มหอประชุมแล้ว   ซึ่งมีทั้งชั้นล่าง  ชั้นบนและชั้นบ๊อกซ์   ความที่เราเด็กแล้วเราซ้อมมาดี  เรียกว่าซ้อมทุกวัน  วันละหลายรอบ  เสาร์อาทิตย์ก็ซ้อม   ครูไม่มาแต่พี่ชายก็ถูกคุณอา  ให้เปิดเพลงและดูน้องซ้อม   เราก็เด็กค่ะให้ทำอะไรก็ทำ   พอถึงเวลาจริงๆเราก็รำไปตามอัตโนมัติ   ยิ้มแย้มส่งสายตาชม้อยชม้ายตามครูสอน  รอดค่ะ   แถมได้รางวัลด้วย   ตอนนี้ถ้วยรางวัลหายไปไหนไม่รู้  หลังจากนั้นมีงานที่มัสยิดยะวาใกล้บ้าน   คุณอาก็พาไปรำเปิดงาน  พอมีประกวดเด็กก็ให้ขึ้นไปประกวด  คว้ารางวัลที่ 1 แม่หมีไม่ได้สนใจรางวัลหรอกค่ะ   ก็ได้แหวนเพชรเล็กๆมาวงนึง  คุณอาซี้อให้เพราะมันต้องมีท่าชี้นิ้วในบทเพลงศรีนวล   "สีนวลชวนชื่นเมื่อยามเช้า"  ชี้นิ้วตอน "เมื่อยามเช้า"  555  ได้แหวนเพชรมาวงนึงเลย   คุณอาซื้อให้ค่ะเพชรจริงด้วย  เพราะพาไปซื้อที่ร้านเพชร

          การที่เราเป็นเด็กในรั้วก็มีกิจกรรมอีกอย่างนึงค่ะ   คือการอ่านหนังสือ  คุณพ่อท่านเป็นคนที่ใฝ่หาความรู้  ท่านเป็นทนายความ ได้ธบ.จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง( มธก.ชื่อมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในสมัยนั้น)และต่อมาคุณย่าซึ่งเป็นเพียงแม่ค้าแต่มีที่ดินกว้างพอสมควร  ท่านไม่ได้เรียนหนังสือแต่ท่านอ่านหนังสือได้ค่ะ ท่านก็อยากเปิดโรงเรียนประถมเล็กๆ  คุณพ่อจึงต้องไปเรียนที่คณะครุศาสตร์  จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย  เพื่อจะได้มีวุฒิครู  ตอนที่แม่หมีเกิดมานี่ก็มีโรงเรียนแล้วค่ะ  เป็นโรงเรียนที่เปิดก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2  พอมีสงครามก็หยุดการเรียนการสอนไปจนสงครามเลิกก็กลับมาเปิดใหม่   ถ้าจะให้เล่าเรื่องครอบครัวคุณย่าต้องอพยพไปอยู่ที่แถวคลอง 11 ปทุมธานี ก็สนุกค่ะ คุณอา คุณย่าเล่าให้ฟัง (ตอนหนีสงครามไม่สนุกแต่ตอนเล่าให้หลานๆฟังนี่  พวกเราสนุกค่ะ) คุณพ่อเป็นคนชอบอ่านหนังสือ  คุณพ่อจึงมีชั้นหนังสือ  ตู้หนังสือ  ที่ทำให้เราหยิบมาอ่านได้ง่ายๆ  เรื่องไหนสนุกเหมาะกับเรา  พ่อก็จะเล่าให้ฟังเป็นน้ำจิ้มแล้วเราก็มาอ่านต่อเอง   แม่หมีอยู่ป.1นี่เรียกว่าอ่านหนังสือแตกตัว (แปลว่าอ่านถูกต้องค่ะ)เพราะเราอ่านมาก  ทุกคนที่บ้านก็จะชอบอ่านหนังสือกัน  คุณพ่อมักจะซื้อวรรณกรรมต่างๆสำหรับเด็กบ้าง  ผู้ใหญ่บ้างมาเรียงไว้  หนังสือแปลก็มี  ภาษาอังกฤษก็มี  พ่อพูดภาษาอังกฤษคล่อง  ภาษามาเลเซียพ่อก็พูดได้   เพราะคุณปู่เป็นคนมาเลเซีย  พอมาเมืองไทยก็มาแต่งงานกับย่า  แล้วพอมีลูกปู่ก็กลับมาเลเซีย  น่าจะเป็นพ่อค้าปู่ต้องไปๆมาๆไทย-มาเลเซีย   เพราะมีภรรยาทางโน้น  เราก็ยังติดต่อกับลูกหลานของคุณปู่ค่ะ แต่ส่วนใหญ่เขาจะมาเมืองไทยมาค้างบ้านพี่ๆ  มีลูกพี่ลูกน้องนี่เขาชอบเจ้าหมีน้อยมาก  เขาบอกเก่งเลยอยากจะให้ไปเรียนที่โน่น  ได้ไงเล่า ใครจะรู้ใจหมีน้อยเท่าแม่หมีพ่อพูดภาษามาเลย์ได้ก็เพราะ   พ่อซื้อหนังสือมาเรียนรู้เองค่ะ  แล้วไปหาปู่ที่มาเลย์เพราะหลังๆปู่ชรามากแล้วมาเมืองไทยไม่ไหว   และพ่อก็อยากเจอพี่น้องและไปแสดงตัวว่าฉันก็ลูกพ่อด้วย           

             ความที่พ่อใฝ่หาความรู้พ่อจะมีหนังสือมากมาย  แม้กระทั่งหนังสือจีนกำลังภายในของโกวเล้งนี่ก็มี  แม่หมีหยิบมาอ่านก็ต้องถามพ่อด้วยงงกับภาษา  "พ่อขาๆ ทำไมเขาพูดว่า  "ผายลม" งงอ่ะอยู่ดีๆก็ตด  เฉยเลย  "    พ่อเลยบอกเราว่า " ผายลม แปลว่า โกหก "  อยู่สาทรแต่ถึงบางอ้อเลยค่ะ  โกหกนี่เอง   หนังสือเรื่อง "วิธีชนะมิตรและจูงใจคน"  ของเดล คาร์เนกี นี่แม่หมีก็อ่านนะคะ  แหม!! ถุงกระดาษที่ทำด้วยหนังสือพิมพ์  ที่คุณแม่ให้แม่หมีหัดพับขาย (คุณแม่กวนแป้งเปียกให้  รายได้ของแม่หมีเลยนะคะ)นี่บางทีซื้อของมายังแกะอ่านเลยค่ะ   แล้วพ่อก็ซื้อหนังสือ ฟ้าเมืองไทย  ของคุณอาจินต์ ปัญจพรรค์  เรื่องมหา'ลัย เหมืองแร่  แม่หมีก็อ่านเรื่องนี้จากหนังสือ ฟ้าเมืองไทย นี่ล่ะค่ะ                           

             พี่ติ๋มพี่สาวคนโตนี่เป็นนักอ่านที่เฉียบมาก  ตอนเรียนนี่เธอท่องคำศัพท์ในDictionary  เล่มเล็กๆที่เราใช้กัน  ตอนนั้นมันยังไม่มีคอมพ์  เธอจะท่องตั้งแต่หน้าแรกพอจำได้เธอก็จะฉีกทิ้งไปทีละหน้าจนหมดเล่ม  ถามศัพท์นี่ไม่ต้องเปิด Dic ค่ะ เธอตอบได้หมด   แม่หมีลองทำบ้างยังไม่จำค่ะเรามีเรื่องอื่นมาอยู่ในความสนใจเยอะแยะ เลยเบื่อเธอชอบอ่านนิยายและวรรณกรรม  ตอนนั้นเธอโตแล้วเธอก็ซื้อเอง แม่หมีเลยได้อ่านไปด้วยอย่าง สี่ดรุณี (Little  Women),รีเบคกา (Rebecca) ,ความรักของเจน แอร์ ( Jane Eyre),เต็ลมา Thelma,วัทเตอริง ไฮทส์ ( Wuthering Heights ) ,โรเมโอและจูเลียต ( Romeo and Juliet) ฯลฯ หนังสือพวกนี้ต้องแอบอ่านค่ะ  พี่สาวไม่ว่าให้อ่านได้  แต่อย่าให้หนังสือช้ำ    ส่วนคุณพ่อเคยดุ   เพราะว่า พ่อบอกยังไม่ถึงวัย   อย่างเรื่องสี่แผ่นดิน นี่อ่านได้   คู่กรรม หรือ นิยายรักของดอกไม้สด  นี่มีครบทุกเรื่องเลยมั๊งคะ  เช่น ผู้ดี  ศัตรูของเจ้าหล่อน  หนึ่งในร้อย   บุษบาบรรณ หนังสือรักๆนี่พ่อจะบ่นค่ะว่า   หนังสือประโลมโลกอย่าให้น้องอ่าน  แต่พี่ก็จะซื้อมาอ่านเรื่อยๆ  ส่วนคุณแม่จะซื้อหนังสือนิตยสาร สกุลไทย  ขวัญเรือน   สกุลไทยพ่อก็ไม่ให้อ่าน  แต่หลังๆก็ไม่รู้จะห้ามยังไง   เพราะสุดท้ายแล้วพ่อก็ชอบให้ลูกอ่านหนังสืออยู่ดี  แต่จะมีเรียกไปแนะนำว่าเรื่องรักๆอ่านได้  แต่ยังไม่ถึงวัย  แม่หมีก็แค่อ่านน่ะค่ะไม่ได้แตกเนื้อสาวยังไม่มีความรักและยังไม่มีนอ  (แร่ด  5555  สงสารแร่ด  ตกเป็นจำเลยเหมือนตัวเหี้ย มันเป็นสัตว์ก็เอาไปว่าซะเสียหาย)                                   

            นอกจากนี้ยังมีนักเขียนในดวงใจอีกหลายท่านเช่น ทมยันตี , กฤษณา อโศกสิน , โสภาค สุวรรณ ,ก สุรางคนางค์  และแม่หมียังติดใจสำนวนการแปลของคุณ “นิดา” , “ สุมาลี ”  ผู้แปลหนังสือชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์    แล้วหลังๆการ์ตูนแปลของญี่ปุ่นเริ่มเข้ามา  เมื่อเราเป็นแม่  การที่ลูกๆเห็นแม่อ่านหนังสือ  และอยากให้ลูกอ่าน  การพาลูกเข้าร้านหนังสือ  พาไปงานสัปดาห์หนังสือ และนั่งอ่านหนังสือให้ลูกๆฟังเพราะเขายังอ่านไม่ได้   จนในที่สุดพี่หมีใหญ่และหมีน้อยก็เข้ามาอยู่ในโลกของหนังสือ  พี่หมีใหญ่จะอ่านมากกว่า   เขาทำให้แม่หมีอ่านหนังสือที่วัยรุ่นอ่าน  อย่างนิทานอิสัส  ของจ่าพิชิต  ขจัดพาลชน (อันนี้แนะนำชื่ออาจน่ากลัว  แต่เนื้อหาเกี่ยวกับสุขภาพ)  หรือนักเขียนอย่างสเลดทอย   และอีกหลายต่อหลายคนของสำนักพิมพ์ Salmon books หรือสำนักพิมพ์Tonmanow  หรือ คุณวิชัย ที่เขียนเรื่อง สิ่งมีชีวิตในโรงแรม  ของสำนักพิมพ์ a book   ถ้าไม่อยากตกยุคก็ลองไปหาอ่านดู  ส่วนหมีน้อยเขาชอบอ่านในคอมพ์

              วันนี้ยังไม่ใช่วันเสาร์ค่ะ  ยังไม่ถึงวันดูหนัง  แต่พรุ่งนี้จะได้ไปหรือไม่ก็ต้องดูอาการ  ตอนนี้ร่างกายเริ่มแปลกๆแปรปรวน ทั้งความดัน  (ต้องมีเครื่องวัดความดัน) แต่ไม่วัดบ่อยค่ะ  เฉพาะเวลามีอาการ  เพราะเคยวัดแล้วเครียดยิ่งวัดยิ่งเครียด  แล้วต้องไปนอนรพ.  เพราะพอเห็นสูงก็กังวล  ส่วนเครื่องเจาะน้ำตาล (อันนี้ก็ควรมีจะได้รู้ว่าน้ำตาลสูงหรือต่ำ) เจาะทุกวันค่ะ  เจาะแล้วก็เซ็ง  ขนาดระวังเรื่องการกินอาหารค่าน้ำตาลก็ยังสูง  แต่หมอมะเร็งบอกว่า  ตอนนี้น้ำตาลคุณอาจสูงกว่าเดิมก็เพราะมะเร็งนี่ล่ะค่ะ  และอีกอาการคือจะเพลีย   อ่อนแรง  บางทีก็หลับไปเลย  แต่ไม่อยากไปหาหมอค่ะเบื่อนอนรพ.  อยู่บ้านยังได้ออกไปไหนบ้าง   อยู่รพ.เอาโน๊ตบุ๊คไปพยาบาลก็บอกว่า  ให้นอนพัก  เดินไปนอกห้องก็บอกให้กลับห้องกลัวล้ม   เพราะฉนั้นถ้ายังไหวอยู่บ้านดีกว่า   จิตไม่ตก   อาจเหงาบ้างในตอนกลางวัน   แต่พองานเลิกทุกคนกลับบ้านก็หายเหงาแล้วค่ะ

              ถ้าพรุ่งนี้ได้ดูหนังก็จะมาเล่าให้ฟัง   หมีน้อยถูกบรีฟแบบเบาๆว่าเรื่องเป็นอย่างไร   กลัวเขาจะเบื่อเพราะมันสร้างจากวรรณกรรม  สี่ดรุณี Little  Women แต่งโดยลุยซ่า  เมย์ อัลคอทท์ (L.M.Alcott)   แต่เขาพูดให้เราชื่นใจว่า   แม่ดูเรื่องอะไรหมีน้อยก็ดูด้วย ทีหมีน้อยอยากดูหนังอะไรแม่ก็ยอมดูด้วยทุกเรื่อง  แล้วเจอกันในเอ็นทรีหน้า  ถ้ายังอยู่นะคะ
                             

                  บันทึกโดย
                        แม่หมี (ผู้ตอนนี้ไม่ขอสัญญา  เพราะไม่อยากเสียคำพูด)
                                      นั่งตรงกลางคือคุณย่าผู้เห็นการณ์ไกลของการศึกษา  แม่หมีคนไหนเอ่ย

                      แม่หมี  Wednesday child เจ๋อทุกเรื่องชอบอยู่กับผู้ใหญ่ค่ะ ฟังเขาคุยแล้วสนุก

                          หารูปตอนรำศรีนวลไม่ได้ค่ะ  แต่นี่ไปรำที่งานมัศยิดยะวาแล้วมีประกวดเด็ก                                                            
หมายเหตุ
          คุรุสภา ( Khurusapha) มีชื่อทางการว่า สภาครูและบุคลากรทางการศึกษา (The Teachers’ Council of Thailand) เป็นสภาในกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นพระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2546 มีบทบาทในการกำหนดมาตรฐานวิชาชีพ ออกและเพิกถอนใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ กำกับ ดูแล การปฏิบัติตามมาตรฐานวิชาชีพและจรรยาบรรณของวิชาชีพ รวมทั้งการพัฒนาวิชาชีพทางการศึกษา ซึ่งเป็นการยกระดับวิชาชีพทางการศึกษาให้เป็นวิชาชีพชั้นสูง โดยมีสำนักเลขานุการคือ สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา    ปัจจุบัน คุรุสภา มีฐานะเป็นหน่วยงานของรัฐ ประเภทองค์การมหาชนที่จัดตั้งตามพระราชบัญญัติ  (ข้อมูลจากวิกิพีเดีย)
         ที่แม่หมีไปรำศรีนวลคือหอประชุมของคุรุสภา




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Hudjung วันที่ : 23/01/2020 เวลา : 14.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Hudjung

ระลึกถึงวันวาร

ความคิดเห็นที่ 8 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สำรวจฟ้า วันที่ : 17/01/2020 เวลา : 09.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

วัยเด็กมีเรื่องราวสนุกๆให้รำลึกถึง บางเรื่องราวยังนึกว่าทำไปได้ยังไง

ต่างจังหวัดหาหนังสืออ่านยากไม่ค่อยมีร้านขายหน้งสือ ได้มาสักเล่มก็รุมกันอ่านนั่งเข้าคิวหรือให้คนอ่านคนแรกอ่านออกเสียงดังๆคนอื่นจะไม่ต้องอ่านรู้เรื่องพร้อมๆกัน

มือสั่นไปกดโหวตให้ตัวเองศาลยกโทษให้ครับ ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย ขนาดบกพร่องโดยสุจริตศาลก็ยังยกโทษให้

ความคิดเห็นที่ 7 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รักแห่งสยามประเทศ วันที่ : 13/01/2020 เวลา : 15.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panuwat838084
Facebook: Panuwat Sangpum

แม่หมีก็ต้องเป็นสาวน้อยที่ยืนอยู่ด้านขวาของคุณย่าสิครับ รูปเหมือนในรูปโปรไล์เลย 555

อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ แม่หมีกลายเป็นคุณย่าเสียเอง (เพราะเล่าเรื่องอะไรต่อมิอะไรมากมาย) ส่วนสมาชิกที่อ่านอย่างพวกเราก็กลายเป็นลูกๆหลานๆไป นั่งฟังอ้าปากบ๋อ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
แม่หมี from mobile วันที่ : 13/01/2020 เวลา : 09.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ้าว มือลั่น เผลอไปกดโหวตให้ตัวเอง 555

ความคิดเห็นที่ 5 แม่หมี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รักแห่งสยามประเทศ from mobile วันที่ : 12/01/2020 เวลา : 20.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panuwat838084
Facebook: Panuwat Sangpum

สวัสดีครับแม่หมี 2 วันนี้หน้าเพจเป็นอะไรไม่รู้ มันเข้าไปดูเอ็นทรี่ของตัวเองไม่ได้

ปล. เอ็นทรี่นี้ของแม่หมียาวจัง ขอแปะไว้ก่อนนะครับ

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
แม่หมี from mobile วันที่ : 12/01/2020 เวลา : 20.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

มีคนอ่านแต่จำนวนคนไม่ขึ้นเลยค่ะ
แอดมินขา....
แม่หมีต้องการกำลังใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
แม่หมี วันที่ : 10/01/2020 เวลา : 20.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

โอเคเป็นอะไรหนอ อ่านของเพื่อนๆไม่ได้เลย

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
แม่หมี วันที่ : 10/01/2020 เวลา : 15.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อย่าลืมดูคลิปของน้องชายด้วยค่ะ น้องอิชั้นก็หล่อนะคร้าคุณ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
แม่หมี วันที่ : 10/01/2020 เวลา : 14.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

น้องชายที่เล่นกับแม่หมีตอนเด็กๆ เขาไม่ได้เบี่ยงเบนทางเพศนะคะ เพียงแต่เขาอยากเล่นแบบผู้ชายบ้าง เหมือนเรื่องแฟนฉันนั่นแหล่ะ

แต่เขาจะเป็นคนรักสัตว์และอ่อนโยนเมื่อก่อนทำงานบริษัทแห่งหนึ่ง ทั้งตัวเขาและภรรยารักสัตว์ เลี้ยงแมว เวลาไปเที่ยวตปท. หรือ ตจว.ก็ต้องไปฝากที่โรงแรมแมว

หลังๆเป็นห่วงแมว เวลาไปทำงานก็ห่วง

เลยให้ภรรยาออกมาเป็นแม่บ้านและอยู่กับแมว เลยทำโรงแรมแมว

ไปๆมาๆออกจากที่ทำงาน เพื่อจะมาดูแลแมวเต็มตัว

ลองตามไปอ่านที่เพจ บ้านแมวอุ่นใจได้ค่ะ

https://th-th.facebook.com/bannmaeoaunjai

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

กลิ่นจัน

เพลงกลิ่นจัน ของมหาวิทยาลัยศิลปากร

View All
<< มกราคม 2020 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  



[ Add to my favorite ] [ X ]