• มนพล
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-10-09
  • จำนวนเรื่อง : 109
  • จำนวนผู้ชม : 112180
  • ส่ง msg :
  • โหวต 20 คน
บ้านกำลังใจ...^__^ Manapol: House of Encouragement, Inspiration and Knowledge
แบ่งปันเรื่องราว บทกวี และข้อคิดดีๆ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/manapol
วันอังคาร ที่ 4 ตุลาคม 2554
Posted by มนพล , ผู้อ่าน : 562 , 12:50:45 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ในชีวิตของผู้เขียนนี้

ถ้าถามว่า เคยเสียน้ำตาให้กับเรื่องราวอะไร หรือให้กับใครบ้างไหม?

ตอบว่า "เคยแน่นอน"

แล้วเสียให้กับอะไรหรือใครบ้างล่ะ?

เท่าที่นึกได้ตอนนี้ สำหรับเรื่องราวนั้น

เคยเสียน้ำตาให้กับเรื่องราวซึ้งๆ ดีๆ ที่กำลังอ่าน

เคยเสียน้ำตาให้กับบางตอนของละครและภาพยนตร์ที่ซึ้งๆ

เช่น ตอนที่เกี่ยวกับการตามหาพ่อหรือแม่ หรือ

ตอนที่พี่น้องทะเลาะกันแล้วกลับมาเข้าใจกันดั่งเดิม

แล้วก็ตอนที่เพื่อนที่ทะเลาะกัน กลับมาเข้าใจกันเหมือนเดิม

หรือแม้แต่ตอนที่นางเอกเข้าใจผิดในตัวพระเอกแล้วกลับมารู้ความจริงทีหลัง

อย่างนี้ก็ทำให้ผู้เขียนสามารถหลั่งตาให้ได้บ่อยๆ

คิดๆดูแล้วก็นึกในใจว่า "ทำไมหนอ ตัวเรานี้ ช่าง sensitive เหลือเกิน"

"ทำไมตัวเรานี้ ช่างซึ้งอะไรง่ายเหลือเกิน?"

..

ส่วนที่เกี่ยวกับบุคคลนั้น เห็นจะได้แก่ญาติพี่น้องของตนเองนี่แหละ

นับตั้งแต่ คิดถึงพ่อกับแม่มากเกินไปก็น้ำตาไหล

คิดถึงน้องมากเกินไปก็น้ำตาไหล

ดูเหมือนจะเคยมีครั้งหนึ่งฟังคำพูดของคนบางคนแล้วก็อดน้ำตาไหลไม่ได้

แต่จำไม่ได้แล้ว่า เขาพูดถึงเรื่องอะไร รู้แต่ว่า ฟังแล้วอดน้ำตาไหลไม่ได้

..

ที่ผู้เขียนยกเรื่องการหลั่่งน้ำตาของตนเองมาเกริ่นนำนี้ก็เพื่อจะบอกว่า

การที่ตนเองต้องหลั่งน้ำตาให้กับอะไรหรือให้กับใครนั้น

ไม่ใช่เรื่องที่ยุ่งยากลำบากใจอะไรนัก

แต่ว่า เมื่อใดก็ตามที่มีคนมาหลั่งตาต่อหน้านี่สิ

ช่่างเป็นเรื่องอดสะเทือนใจไม่ได้ทุกครั้ง

เมื่อสองสามวันที่ผ่าน เวลาบ่าย

หลังจากที่ผู้เขียนบรรยายฐานเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ก็มานั่งปรึกษาปัญหาทางจิตใจของเด็กคนหนึ่งกับครูสาวท่านหนึ่ง

หลังจากช่วยแก้ปัญหาให้กับเด็กคนนั้นเสร็จแล้ว ก็ถือโอกาสสนทนากันเรื่องทั่วๆไป

อยู่ๆ เธอก็บ่นถึงสภาพทางจิตใจของเธอเองให้ผู้เขียนฟัง

เธอเล่าถึงโรคที่เธอกำลังเผชิญหน้าอยู่ทุกๆวัน (โรคไมเกรน)

เธอบอกว่า เธอเป็นมานานแล้ว

แล้วเธอก็เล่าถึง "อดีตบางเรื่อง" เมื่อครั้งยังเป็นนักเรียนมัธยมและนักศึกษาให้ฟัง

เล่าๆไป เธอก็น้ำตาไหลอย่างอดกลั้นไม่อยู่

ดูๆ แล้วเธอคงสะเทือนใจมาก มิฉะนั้น น้ำตาคงไม่ไหลง่ายอย่างนั้น

เป็นเรื่องที่ฝังใจของเธอมาตลอดระยะเวลาหลายปีแล้ว

"หนู ยังรู้สึกผิดไม่หายเลย เมื่อคิดถึงเรื่องนี้" เธอบอกว่าอย่างนั้น

ผู้เขียนเห็นน้ำตาของเธอไหล ก็มองหากระดาษทิชชู่

เจอแล้ว ก็ลุกไปหยิบมายื่นให้เธอ เธอก็ไหว้ขอบคุณและรับไปซับน้ำตา

นี่คงเป็นครั้งแรกในรอบหลายๆปีที่ผู้เขียนหยิบกระดาษทิชชู่ส่งให้หญิงสาวที่ร้องไห้ต่อหน้า

ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะไม่ค่อยจะมีหญิงสาวคนไหนมาร้องไห้ต่อหน้านั่นเอง

..

อันที่จริงเรื่องที่นำมาเล่านี้ ไม่สู้จะมีสาระอะไรมากนัก

ผู้เขียนเพียงแต่อยากจะแบ่งปันเรื่องราวที่ได้ประสบในชีวิตประจำวันแก่ผู้อ่านบ้างก็เท่านั้น

และต้องการจะบอกว่า

บางทีนะ คนเรา ขอแค่.. "ได้เป็นเพื่อน" ให้ใครสักคนได้ระบายความในใจที่แสนปวดร้าวออกมา

ในขณะที่ฟัง เราก็ "ยิ้ม" ให้ด้วยไมตรี

ให้ความสนใจกับเรื่องที่เขากำลังเล่าอยู่นั้นด้วยความจริงใจ

กล่าวคือ ฟังอย่างตั้งใจ โดยไม่ขัดหรือพูดแทรกขึ้นในระหว่างที่เขาเล่าอยู่

เมื่อฟังจบแล้ว อยากแสดงความคิดเห็นอะไรก็ค่อยพูดออกไปในตอนนั้น

แค่นี้ ก็เป็นความสุขใจชนิดหนึ่งแล้ว

และคู่สนทนาที่กำล้งตกอยู่ในห้วงทุกข์ใจนั้น ก็จะพลอยรู้สึกดีไปด้วย

...

เหตุการณ์ในวันนั้น ผู้เขียนก็คาดไม่ถึงว่า

เธอจะไว้ใจเล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟัง

เพราะเราทั้งสองคนก็ไม่ได้รู้จักมักคุ้นอะไรเป็นการส่วนตัว

เพิ่งจะคุยกันได้เพียงวันเดียว แต่คุยด้วยครั้งละไม่กี่นาที

อย่างไรก็ตาม เรื่องที่เธอเล่า ฟังแล้วรู้สึกว่ามันเป็นบทเรียนที่ดี

จึงขออนุญาตเธอว่า ขอนำไปเขียนเล่าเป็นบทความนะ แต่จะไม่ออกชื่อตัวละคร

ใช้เฉพาะฉากและเรื่องราวเท่านั้น

..

นอกจากนี้ สิ่งที่ผู้เขียนอยากบอกก็คือ

วันนั้น ผู้เขียนฟังแล้ว ยังรู้สึกสะเทือนใจไม่มากนัก

ทำให้น้ำตาไม่ได้ไหลตามเธอไปด้วย

นับว่า ใจแข็งอยู่บ้าง

คนเรา ถ้าคนที่กำลังทุกข์มาระบายให้ฟังแล้วเราก็ร้องไห้ตาม

คู่สนทนาก็อาจจะมองว่า "เรากำลังอ่อนแอ ทำไมเขาจึง่อ่อนแอตามเราด้วยหนอ?"

ดังนั้น คนหนึ่งกำลัง่อ่อนแอ ขอให้อีกคนที่รับฟังจงเข้มแข็ง

ทั้งนี้เพื่อที่จะได้มีสติเพียงพอที่จะ "ชี้ทางออก" ของปัญหาให้กับเขาได้

ไม่เช่นนั้น...จะกลายเป็นว่า

ความทุกข์ของคนหนึ่ง ได้ไหลไปซุกตัวอยู่ในใจของอีกคนหนึ่ง

มิหนำซ้ำ น้ำตาของคนเล่าเหือดแห้งไปแล้ว

แต่คราบน้ำตาของคนฟังยังเหลือค้างอยู่ในส่วนลึกของหัวใจ

..

ท่านผู้อ่านเชื่อไหมว่า

น้ำตาของดอกไม้ในวันนั้น

ยังเหลือคราบติดอยู่ในใจของผู้เขียนจนถึงวันนี้...

แต่คิดว่า อีกไม่นานคราบน้ำตาที่เหลืออยู่นี้

คงถูกเช็ดออกจนหมดเกลี้ยง

เพื่อที่จะได้มีพื้นว่างพอที่จะรองรับหยาดน้ำของดอกไม้ดอกต่อไป...

.

..

..

...มนะพล   ชนสุรินทร์...

๓ ตุลาคม ๒๕๕๔





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
คือเรา วันที่ : 05/11/2011 เวลา : 15.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/salatee


สวัสดีค่ะคุณมนพล

เด็ดฯหายไปนานเน้อะ คงจะอยู่ในช่วงเฝ้าระวังน้องน้ำค่ะกังวลจนกลายเป็น..คอยคล้อยคอย
การรับฟังปัญหาของเพื่อนมนุษย์ เป็นการรักษาจิตใจค่ะได้ช่วยให้เค้าคลายความทุกข์บ้าง..ได้บุญ
จะยิ่งดีถ้าเราแนะนำให้เค้าคิดทางบวกๆ ทุกข์ใครๆก็มีอยู่ที่ใครจะคิดเป็น เอามาใช้ในทางสร้างสรรค์
คิดว่าเค้าระบายถูกคน เกิดจากความไว้เนื้อเชื่อใจ ได้ช่วยให้คนคลายทุกข์ เป็นบุญค่ะ

สบายดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
มนพล วันที่ : 12/10/2011 เวลา : 07.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/manapol
..^^^มีสติ แล้วยิ้มไว้ใจสดชื่น อายุยืนไร้โรคา^^^

ขอบคุณคุณ chae-reu-mai
ที่แวะมายิ้มให้กำลังใจนะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Ae^ วันที่ : 04/10/2011 เวลา : 13.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chae-reu-mai


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน